Çeviri: Pınar Batum
Kelimeler.
Yazarı ben.
Birinci bölüm.
Yaşlı adam yağmur altında durdu.
Rory ve Dora Jansen'i limuzinlerine doğru giderken seyretti.
Sanki yağmur onları ıslatmıyor gibiydi.
- Teşekkür ederim. - İyi geceler.
Hayır, hayır, anneme söyle endişelenmesin.
Kendini iyi hissetmesini istiyoruz, tamam mı?
Tamam mı?
Evet. Hayır, hayır, fotoğraf makinesini getirmiş.
Bir sürü fotoğraf çekecekler.
Orada bir sürü fotoğrafçı var. Bu özel bir etkinlik baba.
Tamam, peki, şimdi... Evet, evet.
- Biz de seni seviyoruz. - Seni seviyorum Chuckles.
Hoşçakal.
Ailem çok heyecanlı.
Seni de çok seviyorlar.
Sen heyecanlı mısın?
Evet, tabii. Bu önemli bir gece, değil mi?
Büyük şeref.
Bebeğim, gergin olman normal.
Biraz şaşkınım o kadar.
Bu kadarını beklemiyordum.
Ne düşünüyorsun?
Küçük bir kitap olacaktı.
Biliyorum.
Küçük ödülümüz için vaktinde gelebilmene sevindim.
- Ne kadar yoğun olduğunu biliyoruz. - O şeref bana ait.
Hayır, yapma. Kitabın bir harika. Ama bunu zaten biliyorsun.
Bütün eleştirileri okumuşsundur.
Penceredeki Yaşlar, bizlere edebiyat dünyasında uzun zamandır görülen...
...en yetenekli ve duyarlı genç yazarlardan birini tanıttı.
Bu akşam...
...yılın Amerikan Sanat ve Edebiyat Derneği Ödülü'nü kazanan...
...Bay Rory Jansen bizlerle birlikte.
Teşekkür ederim.
Sadece hayal ettiğim gerçeği yazmaya çalıştım.
Bir adamın, eşinin ve çocuğunun hikâyesini.
Böyle küçük kitabın bu kadar insanı etkileyeceğini hiç düşünmemiştim.
Keşke ikinci kitabım için de bir fikrim olsaydı.
Daha fazla vaktinizi almak istemiyorum.
Son olarak şunu söylemek istiyorum.
Bu akşam burada olmak benim için büyük şeref. Teşekkür ederim.
Rory Jansen hayal ettiği her şeye kavuşmuştu.
Ama yaşlı adam bir yerlerde bekliyordu...
...ve her şeyi...
...değiştirecekti.
Üniversiteden sonra Brooklyn'e taşındılar.
Eski bir fabrikanın ilk katında bir çatı dairesi buldular.
Bu, kitaptan ve ödüllerden beş yıl önceydi.
Ama Rory hayatının nasıl olması gerektiğini biliyordu.
Düz ilerle. İşte böyle.
- Devam edeyim mi? - İki adım daha.
- Tamam, burası mı? - Evet.
- Tamam bırak. - Bırakıyorum.
Onu seviyordu.
Dora?
- New York'u seviyordu. - Beni düşüreceksin.
Kirayı çıkarabilmek için mücadele etmeyi seviyordu.
Sanatı için mücadele etmeyi.
İdolü olan tüm büyük yazarlar gibi yaşamayı.
Tamam, bence şuraya resim asmalıyız.
Masan da o durduğu yerde iyi.
Bence banyoyu pembeye boyamalıyız.
- Asla. - Evet.
Sesini duyurmak için mücadele eden genç bir yazar.
Ucuz şarapları severdi.
- Bu ne kadar? - 20 dolar.
Gündüzleri sokaklarda öylesine dolaşmayı da.
Gözlerime uyuyor hayatım. Ne yapayım?
Ama geceleri tüm şehir uyurken...
...o yazıyordu.
Teşekkür ederim hayatım.
Son düzeltmeleri yapıyorum.
Sonra ne yapacaksın?
Sonra Profesör Waller'ın tavsiye ettiği temsilciye gideceğim.
Ya sonra?
Sonra kutlama yapacağız.
Ama hiç paramız yok.
Sonra kutlama yapacağız.
Şunu bitirmem lazım.
Hayatım, hayatım.
Hayatım yapma. Şunu bitirmem lazım.
- Tamam, şunu bitirmem lazım. - Peki.
Ama bunu kaçırıyorsun.
Bitirdim.
Yapmak istemiyorsa istemiyordur.
Denerim dedim ya.
Nasıl yani? Tabii ki söz veriyorum.
Bak, çarşambaya kadar haberim olmalı. O zaman sipariş veriyorum, tamam mı?
- Seni sonra ararım. Hoşçakal. - İşin çok mu?
Yangın söndürüp duruyorum, hiç bitmiyor.
Meşgul olduğunu biliyorum. Bu yüzden hemen konuya gireceğim, tamam mı?
Hadi ofisime gidelim.
Ne kadar?
Gelecek ay bize yetecek kadar.
Sonra ne olacak? Gelecek ay yine mi geleceksin?
Hayır. Kitabımı temsilciye verdim. Potansiyeli olduğunu söylüyor.
Sana hiç para verdiler mi?
Hayır baba ama bu işler öyle yürümüyor. Senin işin gibi değil, tamam mı?
İşi yapıp ücretini almak gibi bir durum yok, tamam mı?
Masraflarımı ödemem lazım.
Hayır, masraflarını benim ödemem lazım, değil mi?
Bak, ihtiyacım olmasaydı istemezdim.
Sence buraya gelmek hoşuma mı gidiyor?
Sence hayır demek hoşuma mı gidiyor?
Sana yardım etmekten çok zarar verdiğimi hissediyorum.
Hayatının sorumluluğunu üstlenmeye başlaman lazım.
Hayatımın sorumluluğunu üstleniyorum. 15 yaşımdan beri çalışıyorum.
Komilik yaptım, tamam mı?
İki yıl önce kendimi yazar olmaya adamama karar verdik.
Bunu biliyorsun. Seninle oturma odasında konuşmuştuk baba.
- Annem de oradaydı. Kabul etti. - Rory uzun zaman oldu, tamam mı?
Belki kendi ayaklarının üzerinde durana kadar...
...bunu meslek yerine hobi olarak görmen daha iyi olur.
Cesaret verdiğin için teşekkür ederim baba!
- Peki ya Dora? - Ne olmuş Dora'ya?
Yani evlenmek için paranın olması lazım.
Vaktini aldığım için özür dilerim.
Gel buraya! Otur, otur!
Evlilikten bahsetmek mi?
11 yaşında mısın sen?
Bu son.
Düzenli bir iş bulup kendine bakmalısın.
Adam olmanın bir parçası budur.
Adam olmaya çalışıyorum baba.
Adam olmanın diğer bir parçası da...
...ne kadar acı olursa olsun kendi sınırlarını kabullenmektir.
Gel buraya.
- Seni seviyorum. - Seni seviyorum.
- Bunu geri ödeyeceğim. - Tabii.
Evet. İstersen burada çalışabilirsin.
Birbirimizi öldürürüz.
Yazmaya devam etti.
Anlatacak bir hikâyesi olduğuna inanıyordu.
Çalışmalarını bütün yayınevlerine gönderdi.
Ama hep reddedildi, ilgi görmedi...
...ya da en yüksek sesle karşılaştı.
Sessizlik.
Sonunda, büyük yazar Rory Jansen...
...günlük bir işe girmek zorunda kaldı.
New York'un en büyük yayınevlerinden birinde...
...uygun bağlantılar kurabilmek ümidiyle işe girdi.
Burada bir sürü bağlantı kurdum.
- Sen yazar mısın? - Evet.
Çalışmalarımı bir sürü temsilciye gönderdim.
Çıkış yapmam biraz uzun sürdüğü için memnunum.
Tarzımı geliştirip, piyasayı kavramamı sağlıyor.
Sen ne tür şeyler yazıyorsun?
Öfkeli gençler tarzında sanırım.
Ben de öyleydim.
Artık bilim kurgu yazıyorum.
Zamanla olgunlaşırsın. Biraz süre tanı.
Bu gece yazacak mısın?
Oturup film seyredeceğim ya da yemek filan yeriz.
Tamam.
Farkına bile varmadan hayatları bir rutine girmişti.
Bir cuma öğleden sonrasında Belediye Sarayı'nda evlendiler.
Balayında Paris'e gittiler.
Hazır mısın?
Evet.
İki dakika, tamam mı?
- İki dakika daha. - Artık antikacıya gitmek yok.
Teşekkür ederim. Bırak onu yerine.
Rory.
Klondike 474. Tekrar ediyorum. 47...
Sence bu nasıl? Sanki...
Çok güzelmiş.
Sence nasıl?
Bence çok eski.
Bence harika.
Bunu temizlersek işte kullanabilirsin.
- Öyle mi? - Çok şık.
Bunu sana alacağım.
Teşekkür ederim Bayan Jansen.
New York'a döndüklerinde balayı bitmişti.
Bütün mektupları ve paketleri asistanlara veriyoruz.
Merhaba lrene.
Sonra hiç ummadığı bir anda...
...Rory'e uzun zamandır beklediği telefon geldi.
Teşekkür ederim. Tamam.
Çok teşekkür ederim. Tamam, peki.
Genç edebi yıldızları keşfetmek konusunda...
...kusursuz zevk sahibi olmasıyla ünlü bir temsilci aramıştı.
Çok iyi.
Gerçekten iyi. Yani çok güzel bir anlatım...
...ve açıkçası kendinle gurur duymalısın.
Çok teşekkür ederim.
- Üzerinde çok çalıştım. - Belli oluyor.
Şuna baksana. Bu kadar genç olmana inanamıyorum.
Çok doğru bir iş çıkardığını söylemeliyim Rory.
Çok etkilendim.
İnanamıyorum. Bu...
Ama ne yazık ki, şu an yayıncılık piyasasında...
...yani bu dönemde böyle bir kitabı nasıl yayınlarız bilmiyorum.
Bak Rory, kimse böyle bir kitaba sponsor olmaz.
- Böyle bir kitap mı? - Tanınmamış bir yazarın kitabı.
Piyasada buna yer yok.
Şu an daha önce kitabı basılmamış hiçbir yazar...
...hiçbir koşulda eserini kolay kolay yayınlatamaz. Bu kitap...
...yani bu çok içten.
İçten mi? Ne demek bu?
Çok sanatsal, zekice...
...tam bir sanat eseri.
Yani bu kitabı rafa kaldırıp unutmam gerekiyor.
- Üç yıldır bunun üzerinde çalışıyorum. - Sana karşı dürüst olmaya çalışıyorum.
Gerçek durumu söylüyorum.
Sabırlı ol.
Sana inanmasaydım buraya çağırmazdım.
"Yanan Ağaç"ı gönderdiğiniz için teşekkür ederiz.
Çok ilginç bulsak da bizim için uygun olduğunu sanmıyoruz."
"Romanınızı sıkıcı ve klişe bulduk. Yayınlamayacağız"
"Haftada 50 taslak alıp seçiyoruz. Ne yazık ki sizinkini seçmedik."
"Bu projeye çok zaman ve emek harcadığınız belli.
Maalesef şu an için yayınlayamayacağımıza karar verdik."
"Şu an için taslağınızı kullanamayacağımızı üzülerek bildiririz."
Başarılı olacaksın.
Eylülde iki haftamız var. Seyahate çıkmayı planlıyoruz.
- Bir tekne kiralamayı düşünüyoruz. - Turks.
- Turks adalarına gideceğiz... - Turks ve Caicos.
...ama tekne kiralayacağız.
- 15 metrelik filan. - Abartılı bir şey olmayacak.
Harika olur ama Eylül'ün ilk iki haftası.
- Okul açılıyor. - Yerine birini bul.
- Bunu kaçırmamalısın. Harika olacak. - Muhteşem olacak.
- Kahvaltı, öğle ve akşam yemekleri. - Okyanustan balık tutup pişireceğiz.
- Müthiş olacak. Gelmelisiniz. - Yüzeriz, dalarız. Tekneyle bambaşka olur.
O hikâyeyi düşünmeden edemiyordu.
Nereden çıkmıştı?
Kim yazmıştı?
O kelimelerde...
...bugüne kadar peşinden koştuğu her şeyi...
...somut olarak görmüş...
...ve hiçbir zaman sahip olamayacağı gerçeğiyle yüzleşmişti.
Senin neyin var dostum?
- Aklın başka yerde. - Gelmenizi gerçekten çok isteriz.
Sussanıza biraz!
Rory!
- Ne oluyor? - Yapma, lütfen yapma.
- Gerçekten şu an konuşamam, tamam mı? - Neyin var senin?
Ben...
Nasıl oldu da bu hale düştün sen?
Rory...
Kendi hayatıma, seninkine, onlarınkine...
...babamınkine, herkesin hayatına bakıyorum.
Herkes olduğu yere nasıl geldi hiç bilemiyorum.
- Bilmiyorum. - Bilmen gerekmez.
- Bilmiyorum! - Tamam. Bilmen gerekmez.
Çok vakit var Rory.
Ben hayatımdan bahsediyorum be!
- Hayatına ne olmuş? - Hiç doğru değil!
Hiçbir şey doğru değil!
Rory, bu durumda ne hissetmem gerekiyor?
Kendimi nasıl hissetmeliyim?
Düşündüğüm gibi biri değilim, tamam mı?
Değilim.
Hiç olamayacağımdan korkuyorum.
Özür dilerim.
Tamam.
Neden yaptığını bilmiyordu.
Kelimelerin parmaklarından...
...zihninden geçmesini istiyordu.
Her kelimeyi o sayfalarda olduğu gibi tekrar yazdı.
Noktasına virgülüne dokunmadı...
...imla hatalarını bile düzeltmedi.
Bir an için bile olsa...
...ona dokunmanın...
...nasıl hissettireceğini bilmek istiyordu.
Rory, buraya gelebilir misin?
Ne oldu?
İyi misin?
Neyin var hayatım?
Öp beni.
Ne oldu?
- Aman Tanrım! - Ne?
- Hamile misin?
Hayır, hayır, beni dinlemeni istiyorum.
Bugün bilgisayarda çalışıyordum.
Yemin ederim daha önce senin dosyalarına hiç bakmamıştım.
Ama kitabın ekranda açıktı...
...ve bir cümlesini okumaya başladım. - Hayır, hayır, Dora. Hayır, hayır!
...sonra devamını okudum. Bir türlü bırakamadım.
Dinle beni. Olmak istediğin her şey var sende.
Dora, anlamıyorsun.
Neden bunu benden sakladın?
Hayır, saklamadım.
Bu hikâyeler daha önce yazdıklarından çok farklı.
Sanki gizlenmeyi bırakmış gibisin.
Daha dolu, daha gerçek, daha dürüstler.
Bu romanda, hep var olduğunu bildiğim ama daha önce hiç görmediğim...
...senden parçalar var.
- Hiç... - Hangi parçalar?
Hangi parçalar?
Her şeyin.
Her şeyin hayatım.
Bunu göstermelisin.
Dinle beni, tamam mı?
Sen hep, hayatın boyunca iyi bir yazar olmak istediğini söylerdin.
Rory, bu romanla...
...harika bir yazarsın.
Hayatım.
Onu işyerine götürüp birilerine göster.
Bunu kendin için yapmazsan...
...lütfen benim için yap.
Bay Cutler, rahatsız ettiğim için affedersiniz.
Rory, nasılsın?
- İyiyim. - Güzel.
Biraz vaktiniz var mı?
Çok meşgulüm. Nasıl yardımcı olabilirim?
İki yıldır burada çalışıyorum. Kimseden bir şey istemedim.
Şimdi isteyeceğini hissediyorum.
Bir romanım var da.
Sürekli taslaklar geldiğini ve çok yoğun olduğunuzu biliyorum.
Ama sadece fikrinizi almak istiyorum.
Gerçekten minnettar olurum.
Günler geçti.
Haftalar aylara dönüştü.
Sonbahar geldiğinde Rory kitabı çoktan unutmuştu.
Rory.
Nasıl yardımcı olabilirim Bay Cutler?
- Bir saniye gelsene. - Eğitim veriyordum.
Evet, Evet, o kendi halleder. Kapıyı kapat.
Dün akşam ne yaptım biliyor musun?
Debra'nın ısrarıyla ve Tanrı biliyor ya çok direndim...
...dün akşam kitabını okudum.
Öyle mi?
Bunu ajans dışında başka kimseye gösterdin mi?
Hayır, hayır, sadece size gösterdim.
Yani eşim hariç.
O ne düşünüyor?
Size göstermem için o ısrar etti.
Onunla tanışıp teşekkür etmek için sabırsızlanıyorum.
Rory, seni ve çalışmanı temsil etmeyi...
...çok isterim.
Olağanüstü bir...
...roman yazmışsın.
İlahi bir tezahür olmamıştı.
Çok sevdiği kitaplarda olduğu gibi...
...Tanrılardan ona doğru yolu gösteren bir işaret gelmemişti.
Sadece sözleşme imzalaması yeterliydi.
Kitap hem eleştirmenlerin gözünde...
...hem de ticari açıdan çok başarılı olmuştu.
Teşekkür ederim. Merhaba.
New York edebiyat dünyasının gözdesi olmuştu.
Yılın Amerikan Sanat ve Edebiyat Derneği Ödülü'nü kazanan...
...Bay Rory Jansen.
Kadehimi yazar oğlumun şerefine kaldırıyorum.
- Rory'e. - Rory'e.
Rory Jansen seçimini yaptı.
Sonra yaşlı adamla karşılaştı.
Bu, birinci bölümün sonu.
Teşekkür ederim.
Geldiğiniz için teşekkürler.
Hadi ama millet, izin verin de adam nefes alsın.
Ne de olsa şu an molada.
- Teşekkür ederim. - Tabii.
Biraz uzanmak ya da dinlenmek istersen...
...odanın yerini biliyorsun.
2005 Rosé şarabını sevdiğini okumuştum.
Clayton unutma, 30 dakikan var. Yani oynaşmanın zamanı değil.
- Özür dilerim. - Önemli değil, kitaplarını okumuştum.
Adın ne demiştin?
Söylememiştim. Adım Daniella.
Çok güzel bir isim.
Bundan daha iyi bir laf düşünemedin mi?
Şuna ne dersin:
Bana arka tarafta küçük yeşil bir oda verdiler.
Harika şarap ve peynirler var. Artık kitap imzalamam da gerekmiyor.
Belki söyleyecek daha ilginç bir şey düşünebilirim.
Gitmek ister misin?
- Önden buyur. - Hadi.
- Hadi oradan. - Sesimi dinlendirmem gerekiyor.
Okurken boğazım kuruyor ve daha okunacak bir bölüm var.
- Palavra atma - Atmıyorum.
Tamam. Zaten hakkında her şeyi biliyorum.
Sahi mi? Her şeyi mi?
Her şeyi.
Ne biliyorsun?
Domatesten nefret ettiğini biliyorum.
En sevdiğin...
...caz albümünün Miles Davis'ten Kind of Blue olduğunu biliyorum.
Cheers'in tekrarlarını izlemeyi sevdiğini biliyorum.
Yedi yıl Latince kursuna gittiğini...
...ve her sınavda kopya çektiğini biliyorum.
Bir dakika, bunu nereden biliyorsun?
Esquire'e kendin söylemiştin.
Röportajlarımı okusam iyi olacak.
Peki...
...başka ne biliyorsun?
Eşinle üniversitenin ilk yılından beri birlikte olduğunu biliyorum.
Yankee'lerin kendi sahasındaki her maçına gittiğini biliyorum.
Clayton Hammond, dahi olduğunu da biliyorum.
- Ne kadar bildiğin belli. - Nedenmiş o?
- Geçen yıl iki Yankee maçını kaçırdım. - Affedersin.
Eşimle de...
...ayrıldık.
Bunu biliyordum ama hâlâ yüzük takıyorsun.
Evet.
Peki Daniella...
...bu akşam kulise girmeyi nasıl başardın.
Columbia'da yüksek lisans yapıyorum.
Profesörüme biletini bana vermesi için yalvardım.
Ben de senin gibi Elman bursu kazandım.
Bay Hammond, sizi bekliyorlar.
Evet, Bay Hammond, sizi bekliyoruz.
Bu akşamki ikinci ve son bölüme geldik.
Açık bir sonbahar sabahıydı.
Yaşlı adam bir önceki günle aynı kıyafetleri giymişti.
- Taksi çağırmamı ister misiniz? - Otobüse bineceğim. Teşekkür ederim.
Rica ederim.
Central Park'a gider mi? Harika.
Bugün nasılsın?
İyiyim, siz nasılsınız?
- Eh işte. Anlıyor musun? - Tabii.
Ne okuyorsun?
"Ask the Dust", John Fante.
Nereden buldun? Kimse onu bilmez.
- Fante'yi okudunuz mu? - Okumak mı? Onu tanırdım.
John Fante'yi tanır mıydınız?
Los Angeles'ta tanışmıştık.
1958'de olmalı.
- Herkesin tanıdığı biri olmalıydı. - Evet.
Ne oldu?
Hayat.
Peki nasıl bir his?
Ne nasıl bir his?
Herkesin tanıdığı biri olmak.
Bunu hiç düşünmedim.
Yapma.
Yaşlı bir palavracıya palavra sıkma.
Güzel bir his, değil mi?
Evet, çalışmanın tanınması güzel bir his.
Evet, eminim öyledir. Evet.
Eminim artık restoranlarda en iyi masalara oturuyorsundur.
Evet.
Hayat sana cömert davrandı.
Doğduğunda Tanrı gülümsemiş.
Aşağıya bakıp "Bakın, işte bu yazar!" demişler.
"Kelimeleri kutlanacak."
Öyle muazzam bir şey mi bilmiyorum ama şanslıydım işte.
Bir kitap yazdım ve insanların hoşuna gitti.
Yani, nasıl oldu bilmiyorum.
Aslında iki kitap yazdım...
...ama biri yayınlanmasa diğerini yayınlanmazlardı.
Artık yayınlayacaklarına eminim.
Kitabını okudum.
Çok beğendim.
Teşekkür ederim, sağolun.
Yaşlı hayranını biraz mazur gör.
Çok keyif aldım.
Savaş sonrası Paris'i yazmışsın.
Hikâyelerini okuduğum zaman kendimi orada hissettim.
O tatlı şarabın tadına baktım.
Ben...
...o kızla seviştim.
Sabah kafede oturup...
...geleceğin...
...ne getireceğini merak ettim.
Ya da bir geleceğim olacak mı?
Geceleri...
...o çocuğun ağlamasını duydum.
Çok uzaklardaki yuvamın...
...özlemini çektim.
Esaslı bir yazarsın dostum.
Teşekkür ederim.
Vay canına, çok teşekkür ederim.
Gitmem gerek. Eşim beni...
Biliyorum, biliyorum.
Sanatçılar çalışmalarından bahsetmekten...
...hep rahatsızlık duyar. - Hayır, hayır.
- Bana bir iyilik yapar mısın?
Tabii.
Kitabını imzalar mısın acaba?
Tabii ki.
Kaleminiz var mı?
Kalemi olmayan bir yazar.
Vay canına.
Bugün okuma günü.
Evet.
Benim kalemim var.
Evet.
Benim bir hikâyem var.
Çok güzel bir hikâye.
Bunu sürekli duyduğuna eminim ama bence hikâyemi çok beğeneceksin.
Sana anlatırsam ve yazarsan...
...o zaman belki...
...bana küçük bir pay verebilirsin.
Bu haksızlık olurdu, değil mi?
İyi günler.
Kitap yazıp kaybeden bir adamla...
...onu bulan sidikli bir veledin hikâyesi.
Hâlâ burada mısın?
Hikâyemi dinlemek ister misin?
Yoksa vaktin mi yok?
Evet.
1944 yılında, daha önce hiç çarpışma görmemiş...
...18 yaşında bir çocuk orduya yazılmış.
Savaşın sonunda Paris'e gönderilmiş.
Yüzünde...
...sersem bir gülümsemeyle dolaşan aptal bir çocukmuş.
Paris'teymiş.
Ona göre dünyanın öbür ucu sayılırmış.
Birliğinin sürekli en kötü işlerle görevlendirilmesi şaka gibiymiş.
Çoğunlukla Almanlar'ın işgal sırasında parçaladığı...
...kanalizasyon borularını değiştiriyorlarmış.
Bu berbat bir işmiş.
Sokakların kokusunu.
Utah'ı özledim.
Ama çocuk çamurdaki domuzlar gibi...
...yine de mutluymuş.
Birliğindeki adamların çoğu...
...mahallesinde tanıdıklarından çok farklıymış.
Hepsi adını bile duymadığı çeşitli küçük kasabalardan gelmiş.
Zavallı çocuk mayına basmış olmalı. Cesedi morga götürelim.
Orduda olduğu sürece gördüğü tek ceset buymuş.
Birliğinde ondan çok farklı bir adam varmış.
Entelektüel, tam bir kitap kurduymuş.
Zamanla çocuğun en iyi arkadaşı olmuş.
Ona okuması için ödünç kitaplar vermiş.
Çocuğun herhangi bir konuda okuduğu ilk kitaplarmış.
Hayatında ilk defa...
...dünyanın doğduğu yerden çok daha büyük olduğunu görmüş...
...ve daha fazlasını istemiş.
Daha fazla bir şey olmak istemiş.
- Bir yazar. - Evet...
...ama o kelimenin anlamını bile bilmiyormuş.
Nasıl yapacağı konusunda da hiçbir fikri yokmuş.
Philadelphia'da mı büyüdün?
Philly'de büyüdüm ama Londra'da doğmuşum.
Londra mı?
Ne dedi?
- Ne dedi? - Fransızcam pek iyi değildir...
...ama seni sevdiğini söylediğine eminim.
- Git konuş onunla. - Olmaz.
- Git. - Hiç komik değil.
Git konuş.
Hadi, sen yapmazsan ben konuşurum.
Kızın ne söylediğini sonradan öğrenmiş.
"Hesabı ödeyin ve defolup gidin!"
Ama kaderi sorgulamak ne haddineymiş?
Fransızca bir kelime öğrenmiş.
Evet.
Kız da bir kelime İngilizce biliyormuş.
Evet.
Mükemmel bir ilişkiymiş.
Dondurma ne demek?
Ne?
- Ne oldu? - Başım soğudu.
- Başın mı soğudu? - Evet, ağrıyor.
Şöyle yap. Parmağını böyle koy.
Dilinin altına koy. Ağrıyı geçirecek bir numaradır, tamam mı?
- Geçmek istemiyor. - Biraz sabırlı ol, tamam mı?
Şimdi.
Geçti.
Demiştim.
Tamam, bir kez daha.
Ne oldu?
Terhis olmuş.
Ama bir zamanlar tüm dünyası olan yer birden ona...
...küçük gelmeye başlamış.
Yokluğunda hiçbir şey değişmemiş.
Kendisi hariç.
O değişmiş.
Hayatında ilk defa...
...yazmaya çalışmış.
Paris hakkında, orada gördüklerini...
...hissettiklerini yazmaya çalışmış.
Ama kelimeleri bulamamış.
Nasıl bir hayat istediğini biliyormuş.
Bunun için ne yapması gerektiğini de biliyormuş.
Genç adam yazarlıkta staj dönemine başlamış.
İngilizce haftalık bir yayında gazeteci olarak küçük bir iş bulmuş.
Bu gazetelerden çok varmış...
...ve birkaç kelimeyi bir araya getirebilen herkesi işe alıyorlarmış.
Öğrenmek için iyi bir yermiş.
İki hafta sonra Celia'yla evlenmiş.
2 kilo 807 gram. Gözlerini annesinden almış.
Hayatının en güzel günleriymiş.
Ama o zamanlar farkında değilmiş.
Belki insan hiç bilemez.
Bebek çok fazla ağlıyormuş.
Öyle ki bazen yazmayı bırak düşünemiyormuş bile.
Bayım?
Hastaydı.
Eşi mi?
Kızım.
Yapabileceği bir şey yokmuş.
Celia bir daha eskisi gibi olmamış.
Öyleymiş gibi davranmaya çalışsa da...
...o da aynı değilmiş.
Sonra gelirim.
Celia?
Annesinin evine gittiğini yazmış.
Düşünmeye ihtiyacı varmış.
Biraz ayrı kalmak istiyormuş.
Ne uyuyormuş ne de yemek yiyormuş.
Kelimeler zihninden dökülüyormuş.
Kontrol edemediği...
...ve nereden geldiğini bilmediği bir nehir gibiymiş.
Kelimeler cümleye, cümleler bütüne dönüşmüş.
İki hafta sonra bitirmiş.
Ya sonra?
Sonra uyumuş.
Hiç rüya görmeden uyumuş.
Uyanınca evi temizlemiş ve eşini bulmaya gitmiş.
Büyüdüğü odada oturan eşi...
...gözüne çocuk gibi görünmüş.
Onu bırakıp Paris'e dönmesi için yalvarmış.
Git, git.
Birkaç hafta sonra nihayet eve dönmüş.
Eşi eve döndüğü için çok mutluymuş.
Teşekkür ederim.
Sadece ona sarılmak...
Döndüğün için çok mutuyum.
...yine güldüğünü görmek istiyormuş.
Hikâyemi okudun mu?
Hayır, daha hazır değilim.
Eşi her şeye yeniden başlamak istediğini söylemiş.
Sorun değil.
Bunu sanki dünyanın en kolay şeyiymiş gibi söylemiş.
Bavulun içinde.
Yok.
Anlayamıyorum. Trende yanımdaydı.
- Ne? - Trende yanımdaydı.
Başka bir çantada mıydı?
Bir anlamı olması gerekmezmiş ama...
...o hikâyeyi yazmak bir şekilde onu kurtarmış.
Eşi bunu nasıl anlamazmış ki?
Yıllar boyu o aptal kelimelere değer verdiği için kendini affetmemiş.
Biliyor musun?
Onu sadece sen kaybetmedin.
Burada bir şey unutmuş. Dinle beni, tamam mı?
Zamanla yaralarını sarmaya çalışmışlar...
...ama ne kadar istesen de...
...geçmişi silemezsin.
Genç adam ilk defa yurdunu özlemeye başlamış.
Kısa süre sonra özlemi öyle artmış ki...
...gitmiş.
Paris'e hiç dönmemiş...
...Celia'yı bir daha görmemiş.
Ama o sayfaları kaybettikten sonra...
...bir daha ona doğru gelen...
...tek kelime yazamamış.
Belki tekrar o derinliğe inmekten korkmuştur.
Muhtemelen yeteneğini kaybetmiştir. Neyse denemekten vazgeçmiş.
Bir süre sonra...
...kuzeyde küçük bir kasabaya yerleşmiş.
Bir tür huzur bulmuş.
Bu nasıl bir his?
Dur.
Daha bitmedi.
Esas buradan sonrası ilginç.
Bütün bunlar geçmişte kalalı uzun zaman olduktan sonra...
...artık yaşlanan genç adam...
...bir kitapçıya girmiş.
Kapağında kitabın yazarının söyleyecek yeni bir şeyleri olan...
...yeni bir yetenek olduğu yazıyordu.
Kitabı açıp okumaya başladım.
Senin kitabını.
Anlatıcı bir beşiğin yanında duruyordu.
Çocuğu ölüyordu...
...ve elinden bir şey gelmiyordu.
Bak.
Bir yanlış anlama oldu, ben...
Hayır, dostum.
- Yanlış anlama yok. - Onu buldum.
Artık bundan sıyrılamazsın.
Bunlar benim kelimelerim...
...benim hikâyelerim.
Penceredeki yaşlar ne demek ki zaten?
Nasıl yaptığını bilmiyorum.
Açıkçası umurumda da değil.
Sadece bir soran olursa bu hikâyelerin ardındaki...
...gerçek hikâyeyi bilmen gerekir diye düşündüm.
Belki şimdi yeni kitabını yazabilirsin.
Dünyanın ve geçen zamanın farkında olmadan...
...o bankta oturdu.
Birkaç saat sonra güneş battı...
...ve Rory Jansen yavaşça kalktı.
Evine doğru yürüdü.
Teşekkür ederim.
Hikâyenin kalanını öğrenmek istiyorsanız...
...kitabı satın almanız gerekiyor.
Etik davranış konusunda bir sonuca varmaktan tereddüt eder gibisiniz.
- Bu konuda bir şey söyleyecek misiniz? - Evet, tereddüt ediyorum.
Bence sanatın ve sanatçı olmanın en iyi yanı...
...cevapları bilmesek de...
...sorular sorabilmemizdir.
Müsaadenizle.
Affedersiniz hanımefendi...
...önce kimliğinizi görebilir miyim?
- Çok sıkılmış gibiydin. - Hayır, hayır. Keyfim yerinde.
Buradan çıkmak ister misin?
Onların arasında olup fotoğraf çektirmem...
...ve gülümsemem gerekiyor. Bu sıkıntılı dönemde para kazanmalıyım.
- Çok kötü. - Tamam, beni ikna ettin.
- Tamam, hiç sormayacaksın sandım. - Hadi şunları bırakalım.
Yazdığın yeri görmek istiyorum.
O kadar heyecan verici olmadığından emin olabilirsin.
Bırak da buna ben karar vereyim.
Vay canına.
Burası...
- Boş. - Evet, boş.
Nedense tam hayal ettiğim gibi.
Sahi mi? Yani sekiz ay boyunca...
...bir kutu bile açmadan burada yaşadığımı mı hayal ettin?
Çok zarif Bay Hammond.
- Ceketinizi alabilir miyim? - Evet.
Gördün mü? Heyecan verici olmadığını söylemiştim.
Dalga mı geçiyorsun?
Bu manzarada bütün tezimi yazabilirim.
O, Babe Ruth'un vurduğu top.
Ne yazık ki Red Socks'ta oynadığı zamanlardan ama...
...ne yaparsın işte.
Aşağıda böyle bir fırsatı bekleyen...
...bir şişe Bordeaux'm var.
Çok iyi olur.
- Hadi gel. - Burada içebilir miyiz?
- Masamda mı? - Evet, olur mu?
Ne istersen yapabiliriz.
Yetişkiniz.
O zaman şarabı getir.
- Şarabın. - Teşekkür ederim.
Peki, neye içelim?
Yeni kitabına tabii ki.
- Şeye içsek... - Kitabına.
Bir şey sorsam söyler misin?
Ne oluyor?
Yaşlı adam onu bulduktan sonra Rory'e ne oluyor?
- Bir şey sorsam söyler misin? - Yapabilirsem.
Neden senin kadar güzel ve zeki bir kız...
...yazar olmak gibi aptalca bir şey istiyor?
Aptalca mı?
Kelimelerin her şeyi mahvettiğini bilmiyor musun?
Buna hiç inanmıyorum. Sen kelimeleri seviyorsun.
Ben genç, şımarık, tez canlı ve Amerikalıyım. Söyle işte.
Lütfen, lütfen.
Gözlerini kapat.
Ve medeniyet tarihindeki pek çok klişe gibi...
...Rory Jansen yapılacak tek bir şey olduğuna karar vermiş.
İçmek.
Zil zurna sarhoş olduğunda...
...cesaretini toplamış.
Düşünmeye başlamış.
Her şeyi baştan sona düşünmüş.
Belki hayatında ilk defa düşünüyormuş.
Sonunda bir karara varmış.
Daha doğrusu çok duyduğu bir efsaneyi hatırlamış.
Gerçek sizi özgür bırakır.
Bil bakalım ne oldu? Bugün emlakçıyla konuştum.
Ayın altısında taşınabileceğimizi söyledi.
Harika, değil mi?
- Halı filan almamız lazım. - Beni neden seviyorsun?
- Dora? - Sarhoş musun sen?
Beni neden sevdiğini bilmek istiyorum.
Tamam.
Gözlerin çok güzel olduğu için seviyorum.
Her zaman çok ciddi göründüğün...
...ama aslında bir şapşal olduğun için.
Seviyorum işte.
Rory, neler oluyor?
Sence gözlerim gerçekten güzel mi?
Evet, bence gözlerin güzel.
Benim değiller.
- Tamam. - Ben bir yalancıyım.
Anlamadım.
Ne yapıyorsun?
- Neyin var? - Kitabı ben yazmadım.
Ne yani...
Kitabı çaldım.
Onu buldum.
Hiç değiştirmedim bile. Yani ben...
Kimden çaldığımı bilmiyordum...
...ama benim olmadığını biliyordum. - Bir dakika. Kafam çok karıştı.
Yani kitabı sen yazmadın mı?
Hiçbir kısmı benim değil.
Tek kelimesini bile ben yazmadım.
Ne olduğunu anlamadım.
Kitap oradaydı ve...
Sanırım onu ben yazmış olmayı...
...o kadar çok istedim ki...
Benim yazdığımı düşündüğünde...
...bana öyle bir baktın ki...
Bir an için kendimi onu benim yazdığıma ikna ettim.
İnanabiliyor musun?
O kadar güzel bir şeyi asla yazamam. Bunu biliyorum.
- Tamam, yani sen... - Sen kendin söylemiştin.
- Sen söyledin. - Ne dedim?
- Önemi yok. - Ne dedim?
Bunu anlamalıydın. Biliyordun, değil mi?
- Bunu yazamayacağımı biliyordun. - Bilmeliydim de ne demek?
Biliyordun. Okuduğunda onların benim kelimelerim olmadığını anlamıştın.
- Anlamış mıydım? Dalga mı geçiyorsun? - Beni iyi tanıyorsun.
Paris'te araştırma yapıyordun.
- Balayımızdan yeni dönmüştük. - Evet ama bunu bilmeliydin.
Ne demek istiyorsun? Sana inandım Rory.
- Hayır, inanmak istedin. - İnandığımı biliyorum.
- İnanmak istedin. - İnandım dedim!
Dora?
Dokunma!
Bana yalan söyledin.
O kelimeleri...
...okuyup kopyaladığın zaman...
...hiç durup bizi düşündün mü?
Bunun bize ne yapacağını hiç düşündün mü?
Düşündün mü?
Hiç aklına geldim mi?
Burada kalamam.
Üzgünüm ama yapamam.
Boku yemişsin.
Bence bunu iyice düşünmeliyiz.
Ne demek bu?
Bu pazar kitap incelemesine katılmalısın.
Bunu yapamam, onu yaşlı bir adam yazdı.
Diğer kitabını kendin mi yazmıştın?
Tabii kendim yazdım.
Ama bunu planlamamıştım. Planlayarak yaptığım bir şey değil.
Ama insanlar yazdıklarımı sırf bu kitap sayesinde okuyor.
Bunu istemiyorsun.
İstediğini söylediğin hiçbir şeyi istemiyorsun.
- Kitaptan adımı çek. - Sence o zaman ne olur?
Sana açık çek vereceklerini mi sanıyorsun?
Medya ve basın seni çarmıha gerer!
Ben de seninle beraber hapı yutarım.
Aldığın parayı bu adama ödemek...
...en doğru şey olur.
Film haklarını ona mı vereceksin? Tamam.
Ona ev, araba, tekne mi alacaksın?
Ama aptal bir hata yüzünden...
...kalan hayatını mahvetme. Tabii beni de!
İnan bana bir yazar bunu ilk defa yapmıyor.
Yapma.
Şimdi bana inanmayabilirsin...
...ama sonra teşekkür edeceksin.
Bastığın esas kitabım...
...bunun kadar iyi mi?
Bana doğruyu söyle Joe.
Teşekkür ederim.
Bu akşam ailenle yemek yiyecektik.
Hiç havamda değilim.
İyi, anneni ararım.
Bu ne zaman bitecek Rory?
Benden ne istiyorsun?
Sence bu dünyada hata yapan tek insan sen misin?
Bunun seni mahvetmesine izin mi vereceksin?
Bizi mahvetmesine?
Ya bebeğimiz olsaydı?
Bu hep istediğimiz şeydi. Hep tam bir aile olmak istiyorduk.
Dağılacağım galiba.
Ortadan ikiye ayrılacağım.
Dağılmayacaksın, dağılmayacaksın.
Buna izin vermeyeceğim.
Bunu arkamızda bırakmaya çalışamaz mıyız?
Bak bana. Yapamaz mıyız?
Bugün nasılsınız?
- Bu ne bitkisi böyle? - Plectranthus.
İsveç sarmaşığı.
Çok güzel.
Bitkiler hakkında zırvalamaya mı geldin?
Hayır, onun için gelmedim.
Seni ele verip vermeyeceğimi öğrenmeye geldiysen...
...rahat olup evine...
...muazzam hayatına geri dönebilirsin.
Bunu düzeltmek istiyorum.
Düzeltecek bir şey yok.
Git kendine yarattığın hayatı yaşa.
Bir şey istemiyorsanız neden gelip bana anlattınız?
Sadece bana işkence etmek için olamaz.
Kim olduğumu bile bilmiyorsunuz.
Nedenini, nasılını bilmiyorsunuz.
Sadece...
...bilmen gerektiğini düşündüm. Hepsi bu.
Hayatımın bir kısmını çalabileceğini mi sanıyorsun?
Herhangi birinin hayatını?
Kendininmiş gibi davranıp...
...hiç bedel ödememeyi mi bekliyorsun?
Hayır, anlamıyor musunuz? Bu yüzden geldim.
Onu cebine koy yoksa gebertirim seni.
Hayır, hayır, bu pay değil. Şimdilik bu kadarını çekebildim...
...ama hepsini size vereceğim. Kitaptan adımı çekeceğim.
Herkese gerçeği söyleyeceğim.
O zaman düşündüğümden daha da aptalmışsın.
- Peki mesele nedir? - Mesele mi ne?
Mesele benim hayatım!
Karım, çocuğum.
O kelimeleri doğuran sevinç ve acı.
Kelimeleri alınca acıyı da aldın.
Şimdi o parayla bir çiçek satın alsana.
Madem o kadar sevdin, al sana bir Plectranthus.
- Bitkini ve paranı alıp... - Tamam, dinleyin.
...defol buradan. Defol git! - Dinleyin beni.
- Her şeyi düzeltmek istiyorum. - Hiçbir şeyi düzeltemezsin.
Her şey neyse odur.
Anlıyor musun? Ne kadar çabalayıp kendini feda etsen de fark etmez.
İşim gücüm var. Burası kendi kendine dönmüyor.
Bayım, lütfen efendim.
Lütfen.
Onu bir kez daha gördüm.
Gördünüz mü?
New Jersey'de. İşe giderken.
Onca yıldan sonra...
...her gün onu düşünüp...
...ona yaptığım şeyin ağırlığı altında ezildikten sonra...
...birdenbire karşıma çıktı.
Mutlu görünüyordu.
Bunu anlamak canımı yakmadı dersem yalan olur.
Ama bir şekilde yardımcı da oldu.
O sayfayı kapatmamı sağladı.
Sürekli geçmişi düşünmeden hayatıma devam etmemi sağladı.
Bir daha hiç yazamadım diye hayatımın mahvolduğunu mu sanıyorsun?
Sadece hikâyelerle dolu bir kitabı kaybettim diye.
Hayır, ben...
Tanrım, yapabileceğiniz çok şey vardı.
Yeterince yaptım, inan bana.
Elimden gelenin en iyisini yaptım. Birinden daha fazlasını bekleyemezsin.
Hayır...
...benim felaketim, kelimeleri onları yazmama ilham veren kadından...
...daha çok sevmemdi.
- Benim için bir şey yapmak ister misin? - Ne isterseniz?
Ardına bakmadan yürü.
Hepimiz hayatta seçimler yaparız.
Zor olan onlarla yaşamaktır.
Sana yardım edecek kimsen yok mu?
Git hadi.
Efendim.
Kitabınızı çok beğendim.
Hepimiz hayatta seçimler yaparız.
Zor olan onlarla yaşamaktır.
Sonunda Rory Jansen seçimiyle yaşayabilmek için...
...ne yapacağını bulmuş.
Penceredeki Yaşlar.
Yazan Rory Jansen.
Peki ya yaşlı adam?
Rory'nin ziyaretinden birkaç hafta sonra...
...yaşlı adam ölmüş.
Sırrı da onunla birlikte ölmüş.
Ne yaparsa yapsın, ne kaybederse etsin onu gizlemesi gerekiyormuş.
Bir adamın hayatının sırrını ebediyen gizlemekle...
...kendi içinde daha derin...
...ve karanlık bir sırrı ortaya çıkarmış.
Hepsi bu. Son.
Ne ahlak, ne ceza...
...ne de insanın kötü bir hata yaptıktan sonra...
...hayatına devam edebileceğine ve iyi de yaşayabileceğine...
...inanmaktan başka ortaya çıkan bir şey olmamış.
Herkes geceleri uyumalıdır.
Kendine tüm bunları söyledikten sonra gerçekte ne oldu Clay?
- Söyledim ya. - Hayır, doğruyu söyle.
Hayatına devam etmiş, yazabildiği kadar yazmış...
...çok başarılı olmuş. - Saçmalık.
Kitaptan bahsetmiyorum. Sorumu savuşturuyorsun. Gerçeği söyle.
Neden korkuyorsun Clay?
Sen söylesene.
- Ne? - Ne düşündüğünü bilmek istiyorum.
Çok zekisin, buraya gelip beni konuşturdun.
Çok bilmiş gibi davranıp etrafta dolanıyor...
...Shakespeare'den alıntılar yaparak gözlerini kırpıştırıyorsun.
Sen söylesene. Ne düşündüğünü bilmek istiyorum.
Onlara ne olmuş?
- Ben... - Hayır, hayır.
Rory'le Dora'ya ne olduğunu söyle ya da defol git.
Boku yemiş!
Şimdi devam et.
Belki unutabilir, bir şeyler yazıp yaratabilir...
...ama fark etmez. Çünkü buna asla inanmayacak.
Bunu öğrenme şansını kendinden çaldı.
Fena değil.
Ya da birkaç kişiyi kandırsa da aslında bir şey yazamaz.
Daha da iyi.
Belki onun yüzünden evliliği yıkılır...
...karısına bakmak gerçekle yüzleşmek gibidir.
Halkın arasına karıştığında...
...kendine güvenli ve entelektüel maskesini takabilir...
...ama geceleri yalnızken uyuyamaz.
Çünkü gözlerini kapattığında hâlâ yaşlı adamın yüzünü görmektedir.
Belki...
...kendi yüzünü görür...
...ve yaşlı adam sadece uydurduğu bir hikâyedir.
Ya da kendini New York'taki güzel dairesinde...
...kendinden çok genç bir kızla parka bakarken...
...ve bildiği eski hikâyeleri anlatırken bulur.
Çünkü kız bir sebepten...
...adamın ona anlatacak bir şeyi olduğuna inanmaktadır.
Çok yeteneklisin Daniella.
Ama bir yerde hayat ve hayal arasında seçim yapmalısın.
İkisi çok yakındır ama birbirlerine değmezler.
Çok farklı iki şeydir.
Ne var?
Ne oldu?
- Beni istemiyor musun? - Hayır, hayır.
Bak, kimseyi baştan çıkarmış değilsin.
Bunu istiyorum, seni istiyorum.
Ben...
Artık gitmelisin.
Gerçekten istediğin bu mu Clay?
Gerçekte ne istiyorsun?
Üzgünüm.
Çeviri: Pınar Batum www.twitter.com/PinarBatum