Ο ΧΟΜΠΙΤ
Αγαπητέ μου Φρόντο.
Με ρώτησες κάποτε...
...αν σου είχα πει τα πάντα για τις περιπέτειές μου.
Και παρόλο που μπορώ να πω με ειλικρίνεια...
...ότι σου είπα την αλήθεια...
...ίσως να μη σου αποκάλυψα τα πάντα.
Γέρασα πια, Φρόντο.
Δεν είμαι ο Χόμπιτ που ήμουν κάποτε.
Νομίζω πως είναι καιρός πια να μάθεις...
...τι πραγματικά συνέβη.
Όλα άρχισαν πριν από πολύ καιρό...
...σε μια χώρα, πέρα μακριά στην Ανατολή...
...που όμοιά της δεν θα συναντήσεις στον σημερινό κόσμο.
Εκεί βρισκόταν η Πόλη της Κοιλάδας.
Ήταν γνωστή για το εμπόριο και την αυθωνία της σε όλο τον κόσμο.
Φιλήσυχη και πλούσια.
Γιατί αυτή η πόλη, βρισκόταν μπροστά από τις πύλες...
...του ενδοξότερου Βασιλείου της Μέσης-Γης.
Του Έρεμπορ.
Ήταν το Φρούριο του Θρορ, του Βασιλιά Κάτω από το Βουνό.
Του ισχυρότερου Άρχοντα των Νάνων.
Ο Θρορ κυβερνούσε με απόλυτη βεβαιότητα...
...δίχως ν' αμφιβάλλει ότι η γενιά του θα είχε διάρκεια...
...μιας και ο Οίκος του θα περνούσε στα ασφαλή χέρια του γιου του...
...και του εγγονού του.
Α, Φρόντο, το Έρεμπορ!
Χτισμένο στα έγκατα του ίδιου του Βουνού,
η ομορφιά αυτής της πόλης-φρούριο ήταν θρυλική.
Ο πλούτος της προερχόταν από τη γη...
...από πολύτιμους λίθους που έβγαιναν από τις πέτρες
και από πολύ χρυσάφι που έρεε σαν ποτάμι από αυτές.
Η επιδεξιότητα των Νάνων ήταν απαράμιλλη...
...στην κατασκευή πανέμορφων αντικειμένων...
...από διαμάντια, σμαράγδια, ρουμπίνια και ζαφείρια.
Έσκαβαν ολοένα και πιο βαθιά μέσα στο σκοτάδι.
Και τότε την βρήκαν.
Την Καρδιά του Βουνού.
Το Άρκενστόουν.
Ο Θρορ το ονόμασε "Κόσμημα του Βασιλιά".
Το θεώρησε σημάδι ότι η δύναμή του ήταν θεϊκή.
Όλοι αποτούσαν φόρο τιμής σε εκείνον.
Ακόμη και ο μεγάλος Βασιλιάς των Ξωτικών, ο Θράντουιλ.
Καθώς αυξανόταν ο πλούτος των Νάνων...
...οι σχέσεις μεταξύ τους ψύχραιναν.
Κανείς δεν γνωρίζει τι ακριβώς ξεκίνησε το ρήγμα.
Τα Ξωτικά, υποστηρίζουν πως οι Νάνοι οικειοποιήθηκαν τον θησαυρό τους.
Οι Νάνοι, λένε άλλη ιστορία.
Λένε, πως ο Βασιλιάς των Ξωτικών...
...αρνήθηκε να τους δώσει την αμοιβή που δικαιούνταν.
Είναι θλιβερό, Φρόντο, πως διαλύονται παλιές συμμαχίες,
πως χάνονται φιλίες ανάμεσα σε λαούς.
Και για τι;
Σιγά σιγά, οι μέρες έγιναν πιο σκοτεινές...
...και οι άγρυπνες νύχτες μεγάλωσαν.
Η αγάπη του Θρορ για το χρυσάφι είχε γίνει μανιασμένη.
Άρχισε να τον κυριεύει μια αρρώστια.
Μια αρρώστια του μυαλού.
Και όπου υπάρχει τέτοια αρρώστια...
...ακολουθούν άσχημα πράγματα.
Πρώτα, άκουσαν έναν θόρυβο, όμοιο με τυφώνα...
...να έρχεται από τον Βορρά.
Τα πεύκα στο Βουνό έτριζαν στον καυτό, στεγνό άνεμο.
Μπάλιν, σήμανε συναγερμό.
Κάλεσε τη φρουρά. Τώρα!
Τι είναι;
Δράκος.
Δράκος!
Ήταν ένας Δράκος από τον Βορρά που ξερνούσε φωτιά.
Είχε έρθει ο Νοσφιστής!
Ο θάνατος κυρίευσε την πόλη εκείνη τη μέρα.
Όμως, η πόλη των Ανθρώπων δεν σήμαινε τίποτα για τον Νοσφιστή.
Ο Δράκος αναζητούσε κάτι άλλο.
Διότι οι Δράκοι λαχταρούν το χρυσάφι...
...με σκοτεινό και διακαή πόθο.
Ετοιμαστείτε!
Όχι!
Έλα.
Το Έρεμπορ χάθηκε.
Και ο Δράκος θα κρατούσε τη λεία του...
...μέχρι το θάνατό του.
Τρέξτε να σωθείτε!
Βοηθήστε μας!
Ο Θράντουιλ δεν ήταν πρόθυμος να ρισκάρει τις ζωές των Ξωτικών του...
...ενάντια στην οργή του Δράκου.
Δεν ήρθε βοήθεια από τα Ξωτικά εκείνη τη μέρα.
Ούτε και σε καμία άλλη μέρα από τότε.
Έχοντας χάσει την πατρίδα τους...
...οι Νάνοι του Έρεμπορ περιπλανήθηκαν στην Ερημιά.
Ήταν ένας ισχυρός λαός, που πλέον είχε ξεπέσει.
Ο νεαρός πρίγκιπας των Νάνων εργαζόταν όπου έβρισκε...
...κάνοντας χειρωνακτικές εργασίες στα χωριά των Ανθρώπων.
Όμως, πάντα θυμόταν...
...το Βουνό που κάπνιζε κάτω από το φεγγάρι...
...και τα δέντρα που καίγονταν, φωτεινά σαν πυρσοί.
Γιατί είχε δει τη φωτιά του Δράκου στον ουρανό...
...και την πόλη να γίνεται στάχτη.
Και ποτέ δεν συγχώρεσε...
...ούτε λησμόνησε.
Μακριά, σε μιαν άλλη γωνιά του κόσμου
οι Δράκοι ήταν μόνο ένα παραμύθι.
Ένα τέχνασμα των θαυματοποιών την παραμονή του Μεσοκαλόκαιρου.
Τρομακτικοί όσο και η νεραϊδόσκονη.
Μπίλμπο!
Και εδώ, αγαπητέ μου Φρόντο, μπαίνω και εγώ στο παιχνίδι.
Μπίλμπο, όχι!
Ήταν η αρχή μιας μεγάλης φιλίας.
Που διαρκεί όλη μου τη ζωή.
Όμως, δεν είναι η αρχή της ιστορίας μου.
Για μένα ξεκίνησε...
...ξεκίνησε, όπως θα το φανταζόσουν.
Μέσα σε μια τρύπα στη γη...
...ζούσε ένας Χόμπιτ.
Δεν ήταν μια βρωμερή, υγρή τρύπα,
γεμάτη σκουλήκια και γλοιώδεις μυρωδιές.
Ήταν η τρύπα ενός Χόμπιτ.
Και αυτό σημαίνει καλό φαγητό, ένα ζεστό τζάκι...
...και όλες τις ανέσεις ενός σπιτικού.
Ευχαριστώ.
Τι είναι αυτό;
Είναι προσωπικό. Κοντά τα χέρια σου.
Δεν είναι ακόμα έτοιμο.
Δεν είναι έτοιμο για τι πράγμα;
Για να διαβαστεί.
Τι στο καλό είναι όλα αυτά;
Απαντήσεις για τις προσκλήσεις του πάρτι.
-Μη χειρότερα. Σήμερα είναι; -Όλοι λένε ότι θα έρθουν.
Εκτός από τους Σάκβιλ-Μπάγκινς,
που απαιτούν να τους καλέσεις προσωπικά.
Αλήθεια; Πάνω από το πτώμα μου!
Θα το βρουν εξαιρετικά ευχάριστο αυτό.
Πιστεύουν ότι έχεις σήραγγες γεμάτες χρυσάφι.
Ήταν μόνο ένα μικρό σεντούκι, ούτε καν γεμάτο.
Και ακόμα έχει την μυρωδιά των Τρολ!
Τι στο καλό κάνεις;
Παίρνω προφυλάξεις.
Μια φορά, την τσάκωσα να το σκάει με τα ασημικά.
-Ποια; -Τη Λομπέλια Σάκβιλ-Μπάγκινς.
Είχε βάλει στις τσέπες της όλα μου τα κουτάλια.
Φρικτή γυναίκα. Φρόντισε να την έχεις το νου σου όταν εγώ...
-Όταν εγώ... -Όταν εσύ τι;
Τίποτα.
Ξέρεις, κάποιοι αρχίζουν να αναρωτιούνται για σένα, θείε.
-Πιστεύουν ότι γίνεσαι παράξενος. -Παράξενος;
-Αντικοινωνικός. -Εγώ, αντικοινωνικός; Ανοησίες.
Σαν καλό παιδί, κρέμασε αυτό στην είσοδο.
"Απαγορεύεται η είσοδος σε όσους δεν είναι καλεσμένοι στο πάρτι"
-Λες να έρθει; -Ποιος;
Ο Γκάνταλφ.
Δεν θα χάσει την ευκαιρία να ρίξει τα πυροτεχνήματά του.
Θα μας ετοιμάσει ένα ωραιότατο θέαμα, θα δεις.
-Καλά, πάω εγώ. -Πού πας;
Στο Ανατολικό δάσος. Θα του κάνω έκπληξη.
Πήγαινε, τότε! Δεν θέλεις ν' αργήσεις.
Δεν του αρέσει η αργοπορία.
Όχι ότι εγώ αργοπόρησα ποτέ.
Τότε, ήμουν πάντα στην ώρα μου.
Ήμουν απόλυτα αξιοσέβαστος.
Και ποτέ δεν συνέβει...
...τίποτα αναπάντεχο.
ΕΝΑ ΑΝΑΠΑΝΤΕΧΟ ΤΑΞΙΔΙ
60 χρόνια νωρίτερα
-Καλημέρα. -Τι εννοείς;
Μου εύχεσαι καλή μέρα
ή εννοείς ότι είναι μια καλή ημέρα είτε το θέλω είτε όχι;
Ή μήπως εννοείς ότι νιώθεις καλά, ειδικά τη σημερινή μέρα;
Ή μήπως δηλώνεις απλώς ότι αυτή η μέρα σε γεμίζει καλή διάθεση;
Όλα τα παραπάνω, υποθέτω.
-Μπορώ να σας βοηθήσω; -Αυτό θα το δούμε.
Αναζητώ κάποιον για να μοιραστούμε μια περιπέτεια.
Περιπέτεια;
Όχι, νομίζω ότι κανένας Δυτικά του Μπρι...
...δεν ενδιαφέρεται για περιπέτειες.
Είναι ενοχλητικά, ανησυχητικά και άβολα πράγματα.
Και σε κάνουν να αργείς για το δείπνο.
Καλημέρα.
Δεν περίμενα ότι θα με έδιωχνε με ένα απλό καλημέρα,
ο γιος της Μπελαντόνα Τουκ, σαν να ήμουν πωλητής κουμπιών.
Παρακαλώ;
Έχεις αλλάξει και όχι προς το καλύτερο, Μπίλμπο Μπάγκινς.
Συγγνώμη, γνωριζόμαστε;
Γνωρίζεις το όνομά μου, αν και δεν θυμάσαι ότι ανήκει σε εμένα.
Είμαι ο Γκάνταλφ!
Και Γκάνταλφ σημαίνει...
Εγώ!
Ο Γκάνταλφ, ο περιπλανώμενος Μάγος,
που έφτιαχνε εξαιρετικά πυροτεχνήματα;
Ο Γέρο-Τουκ τα έριχνε την παραμονή του Μεσοκαλόκαιρου!
Δεν ήξερα ότι είσαι ακόμα στην δουλειά.
Και πού αλλού να ήμουν;
Χαίρομαι που διαπιστώνω ότι κάτι θυμάσαι για εμένα.
Ακόμα κι αν είναι μόνο τα πυροτεχνήματά μου.
Ναι. Το αποφάσισα.
Θα είναι πολύ καλό για εσένα...
...και αρκετά διασκεδαστικό για εμένα.
-Θα ενημερώσω και τους άλλους. -Τι;
Όχι. Στάσου!
Δεν θέλουμε περιπέτειες εδώ, ευχαριστώ. Όχι σήμερα, όχι!
Σου προτείνω να δοκιμάσεις πάνω από τον Λόφο ή πέρα απ' το Νερό.
Καλημέρα.
Καλημέρα!
Δώδεκα. Ορίστε. Καλή σου μέρα.
Γεια σου, κύριε Μπίλμπο. Ορίστε.
Πιάσε τους βολβούς μου. Είναι ωραίοι και σφιχτοί.
Μόλις έφτασαν απ' το Δυτικό Φαρδίνι.
Πολύ εντυπωσιακοί, κύριε Ουόριγουορτ.
Μήπως είδες έναν Μάγο να κυκλοφορεί εδώ γύρω;
Έναν ψηλό. Με γκρίζα, μακριά γενειάδα και μυτερό καπέλο.
Δεν τον είδα.
Ντουάλιν, στις υπηρεσίες σας.
Μπίλμπο Μπάγκινς, στις δικές σας.
Γνωριζόμαστε;
Όχι.
Πού είναι οι άλλοι; Είναι εδώ;
Ποιοι να είναι εδώ και για ποιο λόγο;
Για το δείπνο!
Είπε ότι θα υπάρχει φαγητό.
Είπε; Ποιος το είπε;
Πολύ νόστιμο αυτό. Υπάρχει κι άλλο;
Τι; Ναι, ναι.
Ορίστε.
Απλώς, δεν περίμενα επισκέπτες.
Χτυπάει η πόρτα.
Μπάλιν, στις υπηρεσίες σας.
-Καλό απόγευμα. -Ναι, πραγματικά είναι.
Αν και νομίζω ότι ενδέχεται να βρέξει αργότερα.
Άργησα;
Για ποιο πράγμα;
Καλησπέρα αδερφέ!
Μα τα γένια μου...
...κόντυνες και φάρδυνες από την τελευταία φορά που ειδωθήκαμε.
Φάρδυνα, δεν κόντυνα.
Και παραμένω αρκετά έξυπνος και για τους δυο μας.
Συγγνώμη που διακόπτω.
Αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι βρίσκεστε στο σωστό σπίτι.
Έχεις φάει;
Όχι ότι δεν μου αρέσουν οι επισκέπτες.
Μου αρέσουν, όσο σε κάθε Χόμπιτ.
Αλλά μου αρέσει να τους γνωρίζω πριν έρθουν να με επισκεφτούν.
-Τι είν' αυτό; -Δεν ξέρω.
-Μάλλον είναι τυρί. Αλλά είναι μουχλιασμένο. -Σάπιο είναι.
Το πρόβλημα είναι, ότι δεν γνωρίζω κανέναν από τους δυο σας. Καθόλου.
Δεν θέλω να φανώ αγενής, αλλά πρέπει να πω τη γνώμη μου.
Συγγνώμη.
Δεκτή η συγγνώμη σου.
Γέμισέ το, αδερφέ, μην δείχνεις φειδώ.
-Φίλι. -Και Κίλι.
Στις υπηρεσίες σας!
Πρέπει να είστε ο κύριος Μπόγκινς!
Όχι! Δεν μπορείτε να περάσετε μέσα. Ήρθατε σε λάθος σπίτι.
-Τι; Ακυρώθηκε; -Δεν μας το είπε κανείς.
-Όχι, τίποτα δεν ακυρώθηκε. -Ευτυχώς!
Πρόσεχε μ' αυτά. Μόλις τα ακόνισα.
Ωραίο σπίτι.
Εσύ το έχτισες;
Όχι, ανήκει στην οικογένειά μου εδώ και πολλά χρόνια.
Αυτό το κιβώτιο είναι της μητέρας μου. Μπορείς να μην το κάνεις αυτό;
-Φίλι, Κίλι. Βάλτε ένα χεράκι. -Κύριε Ντουάλιν!
Ας τοποθετήσουμε αυτό στον διάδρομο, αλλιώς δεν θα χωρέσουμε όλοι.
Όλοι; Πόσοι ακόμα θα έρθουν;
Όχι.
Όχι. Λείπουμε!
Πήγαινε να ενοχλήσεις κάποιον άλλο.
Αρκετούς Νάνους έχω ήδη στην τραπεζαρία μου!
Αν κάποιος ανόητος, νομίζει ότι μου κάνει φάρσα...
...μπορώ μόνο να πω, ότι είναι πολύ κακόγουστη.
Σήκω από πάνω μου, μπούφε!
Γκάνταλφ.
Πάρε αυτό.
Με συγχωρείτε, αυτό είναι το κοτόπουλό μου.
Συγγνώμη! Αυτό είναι το κρασί μου!
Έχει τραυματιστεί.
Από το τσεκούρι στο κεφάλι του;
Στο αφάλι; Όχι, ανάμεσα στ' αυτιά του.
Τα πόδια του όμως, λειτουργούν μια χαρά.
Βάλτε τα στη θέση τους αυτά. Κι αυτά.
Βάλτε τα στη θέση τους! Όχι τη μαρμελάδα!
Δεν είναι λίγο υπερβολικό; Μήπως θέλεις μαχαίρι για το τυρί;
Μαχαίρι για το τυρί; Τα τρώει με μια μπουκιά.
Όχι, αυτή είναι η καρέκλα του παππού μου...
...όχι, πήγαινέ τη στη θέση της, σε παρακαλώ.
-Δεν ακούω τι λες. -Είναι αντίκα. Δεν καθόμαστε εκεί.
Αυτό είναι βιβλίο. Και άσε κάτω τον χάρτη!
-Με συγχωρείτε, κύριε Γκάνταλφ; -Ναι;
Να σας προσφέρω ένα φλιτζάνι χαμομήλι;
Όχι, ευχαριστώ, Ντόρι. Θα προτιμούσα λίγο κόκκινο κρασί.
Φίλι, Κίλι...
...Όιν, Γκλόιν...
...Ντουάλιν, Μπάλιν, Μπίφουρ, Μπόφουρ, Μπόμπουρ...
...Ντόρι, Νόρι...
-...Όρι! -Όχι τις βραβευμένες ντομάτες μου!
Ναι, έχεις δίκιο, Μπίφουρ.
Φαίνεται ότι μας λείπει ένας Νάνος.
Απλώς άργησε.
Πήγε Βόρεια, σε μια συνάντηση με τους δικούς μας. Θα έρθει.
Κύριε Γκάνταλφ; Ένα ποτηράκι κόκκινο κρασί, όπως ζητήσατε.
Έχει ένα φρουτώδες άρωμα.
Εις υγείαν.
-Αποκλείεται από τόσο μακριά. -Πας στοίχημα;
Μπόμπουρ, πιάσε!
-Ποιος θέλει μπίρα; Ορίστε. -Εδώ, αδερφέ.
Πιες άλλο ένα. Ορίστε.
Μπίρα με το τρία!
Ένα, δύο...
Το ήξερα ότι το είχες μέσα σου!
Συγγνώμη, αυτό είναι πετσετάκι, όχι ποτηρόπανο.
-Μα είναι γεμάτο τρύπες. -Έτσι πρέπει να είναι. Είναι πλεκτό.
Θα ήταν ωραίος στόχος για να τον ρίχνουμε βέλη.
Δεν τους αντέχω άλλο αυτούς τους Νάνους!
Αγαπητέ μου Μπίλμπο, τι συμβαίνει;
Τι συμβαίνει; Με έχουν περικυκλώσει Νάνοι.
Τι δουλειά έχουν εδώ;
Είναι μια πολύ χαρούμενη παρέα. Μόλις τους συνηθίσεις.
Δεν θέλω να τους συνηθίσω!
Κοίτα πως έκαναν την κουζίνα μου. Γέμισαν λάσπες το χαλί μου.
Ρήμαξαν το κελάρι.
Για να μην αναφέρω τι έχουν κάνει στην τουαλέτα.
Διέλυσαν όλα τα υδραυλικά!
Δεν καταλαβαίνω τι κάνουν στο σπίτι μου!
Συγγνώμη που διακόπτω, αλλά τι να το κάνω το πιάτο μου;
Δώσ' το σε μένα, Όρι.
Συγγνώμη!
Αυτά είναι τα πιάτα της μητέρας μου. Είναι πάνω από εκατό ετών!
Μπορείτε να μην το κάνετε αυτό; Θα τα στομώσετε.
Ακούσατε, παιδιά; Είπε ότι θα στομώσουμε τα μαχαίρια!
Στομώστε τα μαχαίρια Λυγίστε τα πιρούνια
Σπάστε τα μπουκάλια Βγάλτε τους φελλούς
Ραγίστε τα ποτήρια Σπάστε τα πιατικά
Αυτά ο Μπίλμπο Μπάγκινς Βρίσκει σπαστικά
Σκίστε τα πανιά Πατήστε στο λίπος
Παρατήστε τα κόκαλα Για να τον πιάσει χτύπος
Ρίξτε το γάλα στο κελάρι
Ρίξτε το κρασί στο κεφαλάρι
Ρίξτε τους απατεώνες Σε βραστό νερό
Σηκώστε τους όχι για καλό
Κι όταν τελειώσετε Αν είναι γεροί
Ρίξτε τους κατραπακιά γερή
Αυτά ο Μπίλμπο Μπάγκινς Βρίσκει σπαστικά
Ήρθε.
Γκάνταλφ.
Νόμιζα πως είπες ότι θα έβρισκα εύκολα το σπίτι.
Χάθηκα δύο φορές.
Δεν θα το είχα εντοπίσει αν δεν υπήρχε το σημάδι στην πόρτα.
Σημάδι; Δεν υπάρχει σημάδι στη πόρτα. Την έβαψα πριν μία εβδομάδα.
Υπάρχει σημάδι. Εγώ το έβαλα.
Μπίλμπο Μπάγκινς, να σου συστήσω τον αρχηγό της παρέας μας...
...τον Θόριν τον Δρύασπι.
Ώστε...
...αυτός είναι ο Χόμπιτ.
Πείτε μου, κύριε Μπάγκινς, έχετε πολεμήσει σε πολλές μάχες;
Παρακαλώ;
Τσεκούρι ή σπαθί; Ποιο όπλο προτιμάτε;
Είμαι καλός με το μαγείρεμα, αλλά δεν βλέπω τη σχέση.
Όπως το φαντάστηκα.
Μοιάζει περισσότερο με μπακάλη παρά με διαρρήκτη.
Τι νέα από τη συνάντηση στα Έρεντ Λούιν; Ήρθαν όλοι;
Ναι, απεσταλμένοι και από τα επτά Βασίλεια.
Τι είπαν οι Νάνοι των Σιδερένιων Λόφων;
Είναι ο Ντέιν μαζί μας;
Δεν θα έρθουν.
Είπαν πως αυτή η αποστολή είναι αποκλειστικά δική μας.
Θα πάτε σε αποστολή;
Μπίλμπο, αγαπητέ μου, χρειαζόμαστε λίγο ακόμα φως.
Μακριά στην Ανατολή...
...πάνω από λιβάδια και ποτάμια...
...πέρα από δάση και ερημιές...
...υπάρχει μια μοναχική κορυφή.
"Το Βουνό της Μοναξιάς."
Ναι! Ο Όιν ερμήνευσε τους οιωνούς
και οι οιωνοί λένε πως έφτασε η ώρα.
Είδαν κοράκια να πετάνε πίσω στο Βουνό, όπως είχε προβλεφθεί:
"Όταν τα πουλιά του αλλοτινού καιρού επιστρέψουν στο Έρεμπορ,"
"η βασιλεία του κτήνους θα λάβει τέλος."
Ποιου κτήνους;
Αυτή είναι αναφορά στον Νοσφιστή τον Τρομερό...
...της μεγαλύτερης και σημαντικότερης καταστροφής της εποχής μας.
Ιπτάμενος Δράκος που ξερνάει φωτιά.
Δόντια σαν ξυράφια, νύχια σαν άγκιστρα.
Και του αρέσουν πολύ τα πολύτιμα μέταλλα.
-Ναι, γνωρίζω τι είναι ένας Δράκος. -Δεν τον φοβάμαι! Είμαι έτοιμος.
Θα καρφώσω το σπαθί μου στο στήθος του!
Κάτσε κάτω!
Η αποστολή θα ήταν αρκετά δύσκολη ακόμα και με έναν στρατό από πίσω μας...
...αλλά είμαστε μόνο δεκατρείς.
Και όχι οι δεκατρείς καλύτεροι...
...ούτε οι εξυπνότεροι.
Ποιον λες χαζό;
Μπορεί να είμαστε λίγοι...
...αλλά είμαστε όλοι πολεμιστές. Ως τον τελευταίο Νάνο!
Και μην ξεχνάτε ότι έχουμε έναν Μάγο μαζί μας!
Σίγουρα ο Γκάνταλφ στην εποχή του θα σκότωσε εκατοντάδες Δράκους.
Όχι. Δεν θα το έλεγα...
-Τότε, πόσους; -Τι;
Πόσους Δράκους έχεις σκοτώσει;
Έλα, πες μας έναν αριθμό!
Παρακαλώ.
Σταματήστε!
Αφού ερμηνεύσαμε εμείς τα σημάδια...
...πιστεύετε ότι δεν θα τα έχουν ερμηνεύσει και άλλοι;
Έχουν αρχίσει να κυκλοφορούν διάφορες φήμες.
Δεν έχει δει κανείς τον Δράκο Νοσφιστή, εδώ και 60 χρόνια.
Μάτια κοιτάζουν Ανατολικά προς το Βουνό, ζυγίζοντας,
αμφιβάλλοντας, υπολογίζοντας το ρίσκο.
Ίσως ο απέραντος πλούτος του λαού μας, να μένει απροστάτευτος.
Θα μείνουμε άπραγοι, ενώ άλλοι διεκδικούν αυτό που μας ανήκει;
Ή θα αδράξουμε αυτή την ευκαιρία για να πάρουμε πίσω το Έρεμπορ;
Ξεχνάτε ότι η κεντρική πύλη είναι σφραγισμένη.
Δεν υπάρχει τρόπος να μπούμε στο Βουνό.
Αυτό, αγαπητέ μου Μπάλιν, δεν αληθεύει εντελώς.
Πού το βρήκες αυτό;
Μου το έδωσε ο πατέρας σου, ο Θρέιν, για να το φυλάξω.
Τώρα είναι δικό σου.
Αφού υπάρχει κλειδί...
...θα υπάρχει και πόρτα.
Αυτοί οι Ρούνοι μιλούν
για ένα κρυμμένο πέρασμα προς τις Κατώτερες Αίθουσες.
-Υπάρχει κι άλλη είσοδος. -Αν μπορέσουμε να τη βρούμε.
Όμως, οι Νανόπορτες είναι αόρατες όταν είναι κλειστές.
Η απάντηση κρύβεται κάπου σ' αυτό τον χάρτη,
αλλά εγώ δεν μπορώ να τη βρω.
Όμως, υπάρχουν άλλοι στη Μέση-Γη που μπορούν.
Η αποστολή που έχω στο μυαλό μου θα χρειαστεί άκρα μυστικότητα...
...και λιγότερο θάρρος.
Όμως, αν φερθούμε προσεκτικά και έξυπνα...
...πιστεύω πως μπορούμε να τα καταφέρουμε.
Γι' αυτό χρειαζόμαστε έναν διαρρήκτη!
Και πρέπει να είναι και καλός. Αυθεντία απ' ότι φαντάζομαι.
Και εσύ είσαι;
Τι να είμαι;
Είπε πως είναι ειδικός!
Εγώ; Όχι, δεν είμαι διαρρήκτης. Δεν έχω κλέψει ποτέ μου τίποτα.
Δυστυχώς, πρέπει να συμφωνήσω με τον κύριο Μπάγκινς.
Φαίνετε μαλθακός.
Ναι, η Ερημιά δεν είναι μέρος για ευαίσθητους...
...που δεν μπορούν ούτε να πολεμήσουν ούτε να φροντίσουν τον εαυτό τους.
Αρκετά!
Όταν λέω ότι ο Μπίλμπο Μπάγκινς είναι διαρρήκτης, τότε είναι.
Οι Χόμπιτ είναι εξαιρετικά αλαφροπάτητοι.
Μάλιστα, μπορούν να περάσουν απαρατήρητοι αν το επιθυμούν.
Και εφόσον ο Δράκος είναι συνηθι- σμένος στη μυρωδιά των Νάνων...
...η οσμή ενός Χόμπιτ θα του είναι ολότελα άγνωστη...
...πράγμα που μας δίνει ένα σαφές πλεονέκτημα.
Μου ζητήσατε να βρω το 14ο μέλος αυτής της συντροφιάς...
...και επέλεξα τον κύριο Μπάγκινς.
Δεν είναι μόνο ό,τι δείχνει.
Και έχει να προσφέρει πολλά περισσότερα απ' όσα νομίζετε.
Απ' όσα νομίζει και ο ίδιος.
Πρέπει να με εμπιστευτείς.
Πολύ καλά. Θα κάνουμε ό,τι επιθυμείς.
-Δώσε του το συμβόλαιο. -Αρχίζουμε.
Είναι τα συνηθισμένα. Περίληψη εξόδων,
απαιτούμενος χρόνος, αμοιβή, διατυπώσεις κηδείας και τα λοιπά.
Διατυπώσεις κηδείας;
Δεν μπορώ να εγγυηθώ για την ασφάλειά του.
Κατανοητό.
Ούτε θα είμαι υπεύθυνος για τη μοίρα του.
Σύμφωνοι.
"Όροι: Μετρητά κατά την παράδοση, έως, αλλά χωρίς να υπερβαίνουν,"
"το ένα δέκατο τέταρτο του συνόλου των κερδών, αν υπάρχουν."
Δίκαιο ακούγεται.
"Η παρούσα συντροφιά, δεν θα φέρει καμία ευθύνη..."
"...για τραυματισμούς που προκλήθηκαν"
"ή προέκυψαν, συμπεριλαμβανομένων των εξής:"
"Τεμαχισμό, εκσπλαχνισμό..."
Αποτέφρωση;
Ναι! Μπορεί να κάψει τη σάρκα και τα κόκαλά σου εν ριπή οφθαλμού.
-Είσαι καλά, παλληκάρι μου; -Ναι.
Μου ήρθε μια μικρή ζαλάδα.
-Σκέψου κάτι σαν κλίβανο με φτερά. -Χρειάζομαι λίγο αέρα.
Μια δυνατή λάμψη, καυτός πόνος και μετά, πουφ!
Έχεις γίνει στάχτη!
Μπα.
Πολύ βοηθάς, Μπόφουρ.
Θα συνέλθω. Αφήστε με να καθίσω ήσυχα για λίγο.
Αρκετό καιρό καθόσουν ήσυχα!
Πες μου, πότε τα πετσετάκια και τα πιατικά της μητέρας σου
έγιναν τόσο σημαντικά για εσένα; Εγώ θυμάμαι ένα νεαρό Χόμπιτ...
...που πάντα έτρεχε να αναζητήσει Ξωτικά στο δάσος.
Που έμενε έξω ως αργά και γύριζε σπίτι αφού νύχτωνε
φέρνοντας λάσπες, κλαδάκια και πυγολαμπίδες.
Ένα νεαρό Χόμπιτ που θα του άρεσε πάρα πολύ
να μάθει τι βρίσκεται πέρα από τα σύνορα του Σάιρ.
Ο κόσμος δεν είναι μέσα στα βιβλία και στους χάρτες σου.
Βρίσκεται εκεί έξω.
Μα δεν μπορώ να φύγω στα ξαφνικά.
Είμαι ένας Μπάγκινς του Μπαγκ-Εντ.
Επίσης είσαι ένας Τουκ!
Ήξερες ότι ο προ-προ-προ-θείος σου ο Μπουλρόρερ Τουκ
ήταν τόσο μεγαλόσωμος που ίππευε κανονικό άλογο;
-Ναι. -Πραγματικά μπορούσε!
Στη μάχη των Πράσινων Λιβαδιών, όρμησε στις στρατιές των Τελώνιων.
Χτύπησε με το μπαστούνι του τόσο δυνατά...
...που έκοψε το κεφάλι του Βασιλιά των Τελώνιων
και το πέταξε εκατό μέτρα ψηλά, πριν πέσει μέσα σε μια λαγότρυπα.
Και έτσι, κερδήθηκε αυτή η μάχη.
Και εφευρέθηκε ταυτόχρονα και το γκολφ.
Νομίζω, ότι το επινόησες από το μυαλό σου αυτό.
Όλες οι καλές ιστορίες αξίζουν λίγο ψέμα.
Θα έχεις κι εσύ να αφηγηθείς τις δικές σου ιστορίες, όταν επιστρέψεις.
Μπορείς να μου υποσχεθείς ότι θα επιστρέψω;
Όχι.
Αλλά και αν επιστρέψεις...
...δεν θα είσαι ο ίδιος.
Όπως το φαντάστηκα.
Λυπάμαι, Γκάνταλφ. Δεν μπορώ να το υπογράψω.
Βρήκες το λάθος Χόμπιτ.
Απ' ό,τι φαίνεται χάσαμε τον διαρρήκτη μας.
Μάλλον είναι καλύτερα έτσι.
Οι πιθανότητες ήταν πάντα εναντίον μας.
Άλλωστε, τι είμαστε;
Έμποροι, ανθρακωρύχοι, γανωματήδες, παιχνιδάδες.
Δεν έχουμε καμία σχέση με τους θρύλους.
Υπάρχουν όμως, αρκετοί πολεμιστές ανάμεσά μας.
Γέροι πολεμιστές.
Θα προτιμούσα οποιονδήποτε από αυτούς τους Νάνους,
παρά έναν στρατό από τους Σιδερένιους Λόφους.
Επειδή, όταν τους κάλεσα ανταποκρίθηκαν.
Αφοσίωση, τιμή και γενναία καρδιά.
Δεν ζητάω τίποτα παραπάνω.
Δεν είσαι αναγκασμένος να το κάνεις αυτό. Έχεις επιλογή.
Τίμησες αρκετά τον λαό μας.
Μας έφτιαξες μια νέα ζωή στα Γαλάζια Βουνά.
Μια ζωή γαλήνης και ευημερίας.
Μια ζωή, που αξίζει περισσότερο απ' όλο το χρυσάφι του Έρεμπορ.
Από τον παππού μου και τον πατέρα μου, τώρα έφτασε σε εμένα.
Ονειρεύτηκαν τη μέρα που οι Νάνοι του Έρεμπορ
θα έπαιρναν πίσω την πατρίδα τους.
Δεν υπάρχει επιλογή, Μπάλιν.
Όχι για μένα.
Τότε, είμαστε μαζί σου, παλληκάρι μου.
Θα τα καταφέρουμε.
Πέρα μακριά απ' τα Ομιχλιασμένα παγωμένα Βουνά
Ως τα βαθιά μπουντρούμια
Και τις αρχαίες σπηλιές
Πρέπει να ταξιδέψουμε
Πριν το χάραμα
Για να βρούμε Το χαμένο μας χρυσάφι
Τα πεύκα ωρύονταν ψηλά
Οι άνεμοι βογκούσαν Μέσ' στη νύχτα
Η φωτιά ήταν κόκκινη Και κατέκαψε τα πάντα
Τα δέντρα σαν πυρσοί Έφεγγαν στο σκοτάδι
Είναι κανείς;
Ναι.
Ναι!
Κύριε Μπίλμπο, για πού τρέχεις;
-Έχω αργήσει! -Για ποιο πράγμα;
Πάω σε μια περιπέτεια!
Περιμένετε!
Σταθείτε!
Το υπέγραψα!
Ορίστε.
Όλα φαίνονται εντάξει.
Καλώς ήρθες, Αφέντη Μπάγκινς...
...στη συντροφιά του Θόριν του Δρύασπι.
-Δώστε του ένα πόνι. -Όχι, δεν χρειάζεται.
Ευχαριστώ. Μπορώ να σας προφτάσω με τα πόδια.
Έχω κάνει πολλές φορές βόλτες με τα πόδια.
Μια φορά έφτασα ως το Φρογκμόρτον.
Άντε, Νόρι, πλήρωνε.
-Άλλο ένα. -Ευχαριστώ, παλληκάρι μου.
Τι είναι όλο αυτό;
Έβαλαν στοίχημα για το αν θα έρθεις ή όχι.
Οι περισσότεροι πόνταραν ότι δεν θα εμφανιστείς.
Εσύ τι πίστευες;
Να...
Αγαπητό μου παιδί, ποτέ δεν αμφέβαλλα για σένα.
Είναι απ' τις τρίχες του αλόγου. Μ' έπιασε αλλεργία.
Όχι, περιμένετε, σταματήστε!
Σταματήστε! Πρέπει να γυρίσουμε πίσω!
-Τι συμβαίνει; -Ξέχασα το μαντήλι μου.
Ορίστε.
Χρησιμοποίησε αυτό.
Προχωράμε.
Πρέπει να βολευτείς χωρίς μαντήλια...
...και πολλά άλλα πράγματα, Μπίλμπο Μπάγκινς...
...μέχρι να φτάσουμε στο τέλος του ταξιδιού μας.
Γεννήθηκες στους λόφους και τα ποτάμια του Σάιρ.
Όμως, έχεις αφήσει πίσω πια το σπίτι σου.
Ο κόσμος απλώνεται μπροστά.
Γεια σου, κορίτσι μου. Τι καλό κορίτσι.
Θα είναι το μυστικό μας, Μερτλ. Μην το πεις πουθενά.
Τι ήταν αυτό;
Ορκ.
Ορκ;
Αντεροβγάλτες. Είναι δεκάδες εκεί έξω.
Οι έρημοι τόποι είναι γεμάτοι από δαύτους.
Επιτίθενται πολύ αργά τη νύχτα, όταν όλοι κοιμούνται.
Γοργά και ήσυχα, χωρίς φωνές. Μόνο πολύ αίμα.
Το βρίσκετε αστείο;
Πιστεύετε ότι μια νυχτερινή επιδρομή από Ορκ είναι αστεία;
Δεν εννοούσαμε αυτό.
Όχι, βέβαια!
Δεν γνωρίζετε διόλου τον κόσμο.
Μην τον παρεξηγείς, παλληκάρι μου.
Ο Θόριν έχει πολλούς λόγους να μισεί τους Ορκ.
Αφού ο Δράκος κατέλαβε το Βουνό της Μοναξιάς,
ο Βασιλιάς Θρορ, προσπάθησε να ανακαταλάβει...
...το αρχαίο Βασίλειο των Νάνων. Τη Μόρια.
Όμως, ο εχθρός μας είχε προλάβει.
Η Μόρια είχε καταληφθεί από λεγεώνες Ορκ,
με αρχηγό τον χειρότερο όλων τους.
Τον Αζόγκ τον Βεβηλωτή.
Αυτό το γιγάντιο Ορκ...
...είχε πάρει όρκο να αφανίσει τη γενιά του Ντούριν.
Ξεκίνησε...
...αποκεφαλίζοντας τον Βασιλιά.
Όχι!
Ο Θρέιν, ο πατέρας του Θόριν, έχασε τα λογικά του από τη θλίψη.
Εξαφανίστηκε. Αν φυλακίστηκε ή σκοτώθηκε...
...δεν το γνωρίζουμε.
Απομείναμε δίχως αρχηγό.
Η ήττα και ο θάνατος...
...μας ζύγωναν.
Τότε τον είδα.
Τον νεαρό πρίγκιπα των Νάνων...
...αντιμέτωπο με το Λευκό Ορκ.
Στάθηκε μόνος ενάντια σ' αυτόν τον τρομερό εχθρό.
Με την πανοπλία του σπασμένη...
...κραδαίνοντας μόνο ένα κλαδί δρυός για ασπίδα!
Ο Αζόγκ ο Βεβηλωτής, εκείνη τη μέρα αντιληφθηκε...
...ότι η γενιά του Ντούριν δεν θα αφανίζονταν τόσο εύκολα.
Οι δυνάμεις μας ανασυντάχθηκαν...
...και διώξαμε τους Ορκ.
Και ο εχθρός μας...
...ηττήθηκε.
Όμως, δεν έγινε γιορτή...
...ούτε ακούστηκαν τραγούδια εκείνη τη νύχτα...
...επειδή οι νεκροί μας ήταν αμέτρητοι.
Επιζήσαμε λίγοι.
Και τότε σκέφτηκα.
Να κάποιος που θα ακολουθούσα.
Να κάποιος...
...που θα αποκαλούσα Βασιλιά.
Και το Λευκό Ορκ;
Τι απέγινε;
Χώθηκε ξανά στην τρύπα απ' όπου είχε βγει.
Το σίχαμα, πέθανε από τα τραύματά του εδώ και πολύ καιρό.
Ειδοποιήστε τον Αφέντη...
...ότι βρήκαμε τα καθάρματα, τους Νάνους.
Κύριε Γκάνταλφ, δεν μπορείς να κάνεις κάτι γι' αυτόν τον κατακλυσμό;
Βρέχει, Αφέντη Νάνε
και θα συνεχίσει να βρέχει ώσπου να σταματήσει.
Αν θέλεις να αλλάξεις τον καιρό αυτού του κόσμου, να βρεις άλλο Μάγο.
-Υπάρχουν άλλοι; -Τι;
-Άλλοι Μάγοι. -Είμαστε πέντε.
Ο ανώτερος του τάγματός μας είναι ο Σάρουμαν, ο Λευκός.
Μετά είναι οι δυο Γαλάζιοι Μάγοι.
Αλλά έχω ξεχάσει τα ονόματά τους.
Και ποιος είναι ο πέμπτος;
Ο Ράνταγκαστ, ο Καφετής.
Είναι καλός Μάγος; Ή είναι σαν εσένα;
Πιστεύω πως είναι εξαιρετικός Μάγος, με τον τρόπο του.
Είναι μια ευγενική ψυχή, που προτιμάει τη συντροφιά των ζώων.
Παρακολουθεί άγρυπνα, τα απέραντα δάση...
...που απλώνονται στ' Ανατολικά. Και είναι καλό αυτό.
Γιατί, πάντα το Κακό, αναζητά τρόπο να επιστρέψει σε αυτόν τον κόσμο.
Δεν είναι καλό αυτό. Καθόλου καλό.
Όχι! Σεμπάστιαν!
Μη χειρότερα.
Κάντε πίσω! Αφήστε τον να πάρει λίγο αέρα!
Ορίστε.
Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν έχει αποτέλεσμα.
Δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας μαγείας.
Μαγεία...
Μα είναι!
Είναι μια σκοτεινή και ισχυρή μαγεία.
Μα από πού ήρθαν όλα αυτά τα βρωμερά πλάσματα;
Από το παλιό κάστρο;
Δείξε μου.
Θα κατασκηνώσουμε εδώ απόψε.
Φίλι, Κίλι, φροντίστε τα πόνι. Μείνετε μαζί τους.
Εδώ ζούσε ένας αγρότης με την οικογένειά του.
-Όιν, Γκλόιν, ανάψτε φωτιά. -Ναι. Αμέσως.
Νομίζω πως θα ήταν πιο συνετό να προχωρήσουμε.
Μπορούμε να φτάσουμε στο Σχιστό Λαγκάδι.
Σου το έχω ξεκαθαρίσει,
ότι δεν θα πλησιάσω εκείνο το μέρος.
Γιατί όχι; Τα Ξωτικά μπορούν να μας βοηθήσουν.
Μπορούμε να πάρουμε φαγητό, συμβουλές, να ξεκουραστούμε.
Δεν έχω ανάγκη τις συμβουλές τους.
Έχουμε έναν χάρτη που δεν μπορούμε να διαβάσουμε.
Ο Άρχοντας Έλροντ μπορεί να μας βοηθήσει.
Να μας βοηθήσει;
Όταν επιτέθηκε ο Δράκος στο Έρεμπορ, τι βοήθεια ήρθε από τα Ξωτικά;
Οι Ορκ λεηλάτησαν τη Μόρια, βεβήλωσαν τις ιερές αίθουσές μας.
Και τα Ξωτικά παρακολουθούσαν δίχως να πράξουν τίποτα.
Και τώρα, μου λες να ζητήσω βοήθεια από εκείνους που πρόδωσαν τον παππού μου.
Που πρόδωσαν τον πατέρα μου.
Εσύ δεν είσαι κανένας από τους δύο.
Δεν σου έδωσα τον χάρτη και το κλειδί
για να παραμείνεις προσκολλημένος στο παρελθόν.
Δεν ήξερα ότι ήταν δικά σου για να τα κρατήσεις!
Όλα καλά; Γκάνταλφ, πού πας;
Να αναζητήσω την συντροφιά του μόνου μυαλωμένου εδώ γύρω.
-Και ποιος είναι αυτός; -Εγώ, κύριε Μπάγκινς!
Αρκετοί Νάνοι για σήμερα!
Άντε, Μπόμπουρ, πεινάμε.
Θα ξαναγυρίσει;
Λείπει πολλή ώρα.
-Ποιος; -Ο Γκάνταλφ.
Μάγος είναι, ό,τι θέλει κάνει.
Κάνε μου μια χάρη. Πήγαινε αυτά στα παιδιά.
Σταμάτα! Αρκετό έφαγες.
Τι συμβαίνει;
Υποτίθεται ότι προσέχουμε τα πόνι.
Μόνο που συναντήσαμε ένα μικρό πρόβλημα.
Είχαμε δεκαέξι.
Και τώρα είναι δεκατέσσερα.
Λείπουν ο Μπάνγκο και η Ντέιζι.
Καθόλου καλό.
Δεν είναι καθόλου καλό αυτό. Δεν πρέπει να ενημερώσουμε τον Θόριν;
Όχι. Ας μην τον ανησυχήσουμε.
Ως ο επίσημος διαρρήκτης, είπαμε να ρίξεις εσύ μια ματιά.
Να...
Δείτε, κάτι μεγάλο ξερίζωσε αυτά τα δέντρα.
Αυτό το σκεφτήκαμε κι εμείς.
Κάτι πολύ μεγάλο και πιθανότατα πολύ επικίνδυνο.
Ένα φως.
Ελάτε εδώ.
Μείνετε κάτω.
-Τι είναι; -Τρολ!
Πήραν και τη Μερτλ και τη Μίντι.
Μάλλον θα τα φάνε. Πρέπει κάτι να κάνουμε.
Ναι, εσύ πρέπει κάτι να κάνεις.
Τα Τρολ των βουνών είναι δυσκίνητα και χαζά
κι εσύ είσαι μικρόσωμος, δεν θα σε αντιληφθούνε.
Είναι απόλυτα ασφαλές. Θα είμαστε πίσω σου.
Αν έχεις πρόβλημα, σφύριξε δυο φορές σαν κουκουβάγια στάβλου...
...και μια φορά σαν καφετιά κουκουβάγια.
Δυο φορές σαν κουκουβάγια στάβλου.
Όχι, δυο φορές σαν καφετιά... μια σαν...
Είστε σίγουροι ότι είναι καλή ιδέα;
Αρνί χτες, αρνί σήμερα
κι απ' ότι φαίνεται και αύριο αρνί.
Κόψε την γκρίνια.
Αυτά δεν είναι αρνιά. Είναι φρέσκα αλογάκια!
Δεν μ' αρέσει το άλογο. Δεν το τρώω. Δεν έχει αρκετό ξύγκι.
Τα πάντα είναι καλύτερα απ' τον σκληρόπετσο γέρο-αγρότη.
Ήταν σκέτο πετσί και κόκαλο. Ακόμα βγάζω τα κόκαλά του απ' τα δόντια μου.
Πολύ ωραία. Μύξα που επιπλέει.
-Ίσως βελτιώσει τη γεύση! -Έχω μπόλικες ακόμα.
Μην βγάλεις άλλες!
Κάτσε κάτω!
Ελπίζω να καθαρίσεις εσύ τα αλογάκια.
Εμένα δεν μ' αρέσουν τα γδαρσίματα.
Κάτσε κάτω είπα!
Πεινάω! Τι θα γίνει, θα φάμε άλογο απόψε;
Κλείσε το στόμα σου. Θα φας ό,τι σου δώσω εγώ.
Γιατί όμως, μαγειρεύεις πάντα εσύ; Όλα έχουν την ίδια γεύση.
Όλα έχουν γεύση κοτόπουλου.
-Εκτός από το κοτόπουλο. -Εκείνο έχει γεύση ψαριού!
Λίγη εκτίμηση δεν βλάπτει.
"Ευχαριστώ πολύ, Μπερτ." "Πολύ ωραίο βραστό, Μπερτ."
Τόσο δύσκολο είναι;
Χρειάζεται ακόμα μια πρέζα κοπριά σκίουρου.
Ε, αυτή είναι η δική μου κούπα!
Συγγνώμη.
Τέλεια ισορροπημένη γεύση.
Να δω, πως θα γελάσεις μ' αυτό.
Νόστιμο, έτσι;
Γι' αυτό είμαι εγώ ο μάγειρας.
Γουργουρίζουν τ' άντερά μου. Πρέπει να φάω κάτι.
Σάρκα, χρειάζομαι σάρκα!
Να πάρει!
Μπερτ! Κοίτα τι βγήκε απ' τη μύτη μου!
Έχει χέρια και πόδια κι απ' όλα.
Τι είναι;
Δεν ξέρω. Αλλά δεν μ' αρέσει ο τρόπος που σπαρταράει!
Τι είσαι; Τεράστιος σκίουρος;
Είμαι διαρρή... ε... Χόμπιτ.
-Ένα Διαρρεχόμπιτ; -Μπορούμε να το μαγειρέψουμε;
Μπορούμε να προσπαθήσουμε.
Μια μπουκιά θα είναι δίχως δέρμα και κόκαλα!
Ίσως να υπάρχουν κι άλλοι Διαρρεχόμπιτ εδώ τριγύρω.
Ίσως αρκετοί για να φτιάξουμε μια πίτα!
-Άρπαξέ τον! -Είναι πολύ γρήγορος.
Έλα 'δω, μικρέ.
Σε τσάκωσα!
Κρύβονται κι άλλοι μικροί σαν εσένα εδώ τριγύρω;
Όχι.
-Λέει ψέματα. -Όχι, δεν λέω ψέματα!
Κράτα τα δάχτυλά του πάνω απ' τη φωτιά.
Κάνε τον να σκούξει!
-Άφησέ τον κάτω! -Τι είπες;
Είπα,
άφησέ τον κάτω.
Φέρτε τους σάκους! Βάλτε τους μέσα στους σάκους!
-Μπίλμπο! -Μη!
Αφήστε κάτω τα όπλα σας.
Αλλιώς θα τον κάνουμε κομμάτια!
Καίει! Καίει!
Μην μπαίνεις στον κόπο να τους μαγειρέψεις.
Εγώ λέω να καθίσουμε πάνω τους και να τους κάνουμε μαρμελάδα.
Πρέπει να σωταριστούν και να ψηθούν με μια πρέζα φασκόμηλο.
Ακούγεται πολύ καλό.
Ξεχάστε τα μπαχαρικά. Δεν έχουμε όλη τη νύχτα.
Κοντεύει να ξημερώσει. Άντε, πρέπει να τελειώνουμε!
Δεν θέλω να γίνω πέτρα.
Σταθείτε!
Κάνετε ένα μεγάλο λάθος.
Δεν μπορείς να τους λογικέψεις. Είναι πανηλίθιοι!
Αυτοί είναι πανηλίθιοι; Κι εμείς τότε τι είμαστε;
Εννοούσα για τα μπαχαρικά.
-Τι με τα μπαχαρικά; -Τους μυρίσατε;
Θα χρειαστείτε κάτι πιο δυνατό από το φασκόμηλο...
...για να καταφέρετε να τους φάτε.
-Προδότη! -Τι γνωρίζεις για το μαγείρεμα των Νάνων;
Πάψτε! Αφήστε το Διαρρεκτο-τέτοιο-χόμπιτ να μιλήσει.
Το μυστικό, στο μαγείρεμα των Νάνων είναι...
-Είναι... -Ναι; Άντε, πες μας το μυστικό.
Ναι, σας το λέω. Το μυστικό είναι...
...να τους γδάρετε πρώτα!
Τι; Να μας γδάρουν;
Τομ, φέρε μου το μαχαίρι φιλεταρίσματος.
Εγώ θα σε γδάρω, μικρέ!
Δεν θα το ξεχάσω αυτό! Δεν θα το ξεχάσω!
Αηδίες.
Έχω φάει πολλούς με το δέρμα τους.
Εγώ λέω να τους καταβροχθίσουμε, μαζί με τις μπότες και όλα.
Δίκιο έχει. Μια χαρά είναι οι ωμοί Νάνοι.
Ωραίος και τραγανός.
Όχι αυτόν! Είναι μολυσμένος!
-Τι είπες; -Έχει σκουλήκια στο... έντερο.
Μάλιστα, όλοι τους έχουν. Είναι γεμάτοι παράσιτα.
Φρικτό πράγμα. Εγώ δεν θα το διακινδύνευα.
-Παράσιτα; Είπε παράσιτα; -Δεν έχουμε παράσιτα! Εσύ έχεις παράσιτα!
Τι είν' αυτά που λες;
Έχω παράσιτα μεγάλα σαν το χέρι μου.
Εγώ έχω τα μεγαλύτερα! Έχω τεράστια παράσιτα!
-Είμαστε άρρωστοι. -Ναι, είμαστε μολυσμένοι.
Και τι να κάνουμε; Να τους αφήσουμε να φύγουν;
-Να... -Νομίζεις ότι δεν κατάλαβα τι σκαρώνεις;
Αυτή η μικρή νυφίτσα, μας περνάει για ηλίθιους!
-Νυφίτσα; -Ηλίθιους;
Η αυγή θα σας πάρει όλους!
-Ποιος είν' αυτός; -Δεν έχω ιδέα.
Μπορούμε να τον φάμε κι αυτόν;
Πάρε το πόδι σου από την πλάτη μου!
-Που πήγες εσύ; -Να κοιτάξω μπροστά.
-Και τι σε έφερε πίσω; -Το ότι κοίταξα πίσω.
Κακό πράγμα.
Παρόλα αυτά είναι όλοι καλά.
Όχι, χάρη στον διαρρήκτη σου.
Είχε την εξυπνάδα να χρονοτριβήσει.
Κανείς από εσάς τους υπόλοιπους δεν το σκέφτηκε αυτό.
Μάλλον ήρθαν από τα Έτενμουρς.
Από πότε τα Τρολ των βουνών κατεβαίνουν τόσο Νότια;
Για αιώνες δεν το έκαναν.
Από τότε που μια Σκοτεινή δύναμη κυβερνούσε αυτούς τους τόπους.
Δεν μπορούν να κινούνται στο φως της ημέρας.
Πρέπει να υπάρχει μια σπηλιά εδώ κοντά.
Τι μυρωδιά!
Είναι η σπηλιά των Τρολ. Προσέχετε τι αγγίζετε!
Θα είναι κρίμα αν τα αφήσουμε εδώ.
-Οποιοσδήποτε μπορεί να τα πάρει. -Είναι αλήθεια!
-Νόρι; -Ναι;
Φέρε ένα φτυάρι.
Αυτά τα σπαθιά δεν τα έχουν κατασκευάσει Τρολ.
Ούτε σιδεράς των Ανθρώπων.
Αυτά κατασκευάστηκαν στην Γκοντόλιν.
Από τα Ανώτερα Ξωτικά της Πρώτης Εποχής.
Δεν θα βρεις καλύτερη λεπίδα!
-Άφησέ το κάτω. -Ωραία.
Άντε, γρήγορα.
Κάνουμε μια μακροπρόθεσμη κατάθεση.
Πάμε να φύγουμε απ' αυτό το βρωμερό μέρος.
Ελάτε, πάμε.
Μπόφουρ, Γκλόιν, Νόρι!
Μπίλμπο.
Ορίστε.
Είναι στα μέτρα σου.
Δεν μπορώ να το πάρω.
Τη λεπίδα την έχουν φτιάξει Ξωτικά...
...που σημαίνει ότι θα λάμπει γαλάζια...
...όταν βρίσκονται κοντά Τελώνια ή Ορκ.
Δεν έχω χρησιμοποιήσει ποτέ μου σπαθί.
Και ελπίζω να μη χρειαστεί να το κάνεις.
Όμως, αν το κάνεις, να θυμάσαι αυτό:
Το πραγματικό θάρρος είναι...
...όχι να ξέρεις πότε να αφαιρέσεις μια ζωή...
...αλλά πότε να την χαρίσεις.
Κάτι έρχεται!
-Γκάνταλφ. -Μείνετε όλοι μαζί!
Γρήγορα! Πάρτε τα όπλα σας!
Κλέφτες! Φωτιά! Φόνος!
Ράνταγκαστ!
Είναι ο Ράνταγκαστ, ο Καφετής.
-Τι γυρεύεις εσύ εδώ; -Εσένα έψαχνα, Γκάνταλφ.
Κάτι δεν πάει καλά.
-Κάτι δεν πάει καθόλου καλά. -Αλήθεια;
Δώσε μου ένα λεπτό.
Είχα μια σκέψη και την έχασα.
Εδώ την είχα, στην άκρη της γλώσσας μου.
Μα δεν είναι σκέψη.
Είναι ένα...
...αλογάκι της Παναγίας.
Το Πράσινο Δάσος είναι άρρωστο, Γκάνταλφ.
Το έχει κυριεύσει μια Σκοτεινιά.
Δεν φυτρώνει τίποτα πια. Τουλάχιστον, τίποτα το καλό.
Ο αέρας βρωμάει σαπίλα. Αλλά το χειρότερο είναι οι ιστοί.
Ιστοί; Τι εννοείς;
Αράχνες, Γκάνταλφ! Γιγαντιαίες αράχνες.
Απόγονοι της Ουνγκόλιαντ, γεμάτες με Μαύρη μαγεία.
Τις ακολούθησα.
Ήρθαν από το Ντολ Γκουλντούρ.
Το Ντολ Γκουλντούρ;
Μα το παλιό κάστρο είναι εγκαταλελειμμένο.
Όχι, Γκάνταλφ.
Δεν είναι.
Μια Σκοτεινή δύναμη κατοικεί εκεί μέσα...
...που όμοιά της δεν έχω ξανασυναντήσει.
Είναι η σκιά ενός αρχαίου τρόμου.
Κάποιου που μπορεί να καλέσει τα πνεύματα...
...των νεκρών!
Τον είδα, Γκάνταλφ.
Μέσα από το σκοτάδι...
...ήρθε ένας Νεκρομάντης.
Ράνταγκαστ!
Γρήγορα! Γρήγορα!
Περιμένετε κι εμένα!
Με συγχωρείς.
Δοκίμασε λίγο Γέρο-Τόμπι. Θα ηρεμήσει τα νεύρα σου.
Και βγάλ' τον.
Λοιπόν, ένας Νεκρομάντης. Είσαι σίγουρος;
Αυτό, δεν προέρχεται από τον κόσμο των ζωντανών.
Λύκος ήταν αυτός; Υπάρχουν λύκοι εδώ έξω;
Λύκοι; Όχι, αυτός δεν είναι λύκος.
Κίλι! Πάρε το τόξο σου!
Αυτά είναι Βαργκ! Κάτι που σημαίνει ότι κάπου εδώ κοντά υπάρχει μια αγέλη Ορκ.
Αγέλη Ορκ;
Σε ποιον είπες για την αποστολή σου, εκτός από τον λαό σου;
-Σε κανέναν. -Σε ποιον το είπες;
Σε κανέναν, τ' ορκίζομαι!
-Τι συμβαίνει; -Μας κυνηγούν.
-Πρέπει να φύγουμε από εδώ! -Δεν μπορούμε, δεν έχουμε πόνι.
Το έσκασαν.
Θα τους απομακρύνω εγώ!
Αυτά είναι Βαργκ από το Γκούνταμπαντ. Θα σε προλάβουν.
Αυτοί είναι λαγοί από το Ρόσγκομπελ.
Θέλω να τους δω να προσπαθούν.
Ελάτε!
Ελάτε να με πιάσετε!
Ελάτε.
-Μείνετε μαζί. -Κουνηθείτε!
Όρι, όχι! Γύρνα πίσω.
Ελάτε, όλοι. Γρήγορα!
Πού μας οδηγείς;
Τα καθάρματα, οι Νάνοι, βρίσκονται εκεί!
Πιάστε τους!
Κουνηθείτε!
Τρέξτε!
Να 'τοι!
Από 'δω! Γρήγορα!
Έρχονται κι άλλοι!
Κίλι! Ρίξε τους!
Μας έχουν περικυκλώσει!
Πού είναι ο Γκάνταλφ;
Μας εγκατέλειψε!
Μείνετε στις θέσεις σας!
Από 'δω, ανόητοι!
Κουνηθείτε!
Γρήγορα! Όλοι σας!
Ελάτε!
Προχώρα!
Οχτώ, εννιά, δέκα.
Κίλι! Τρέξε!
Ξωτικά.
Δεν βλέπω που οδηγεί το μονοπάτι. Το ακολουθούμε ή όχι;
Φυσικά και το ακολουθούμε!
Νομίζω πως αυτό είναι το σωστό.
Έλα, αδερφέ.
Γκάνταλφ;
Πού βρισκόμαστε;
-Το νιώθεις; -Ναι.
Νιώθω σαν...
...τη μαγεία.
Αυτό ακριβώς είναι. Πανίσχυρη μαγεία.
Υπάρχει φως μπροστά.
Η Κοιλάδα του Ίμλαντρις.
Στην Κοινή Γλώσσα είναι γνωστή με άλλο όνομα.
Σχιστό Λαγκάδι (Ρίβεντελ).
Εδώ βρίσκεται ο Τελευταίος Φιλικός Οίκος, Ανατολικά της θάλασσας.
Αυτό ήταν το σχέδιό σου εξαρχής.
Να αναζητήσουμε καταφύγιο στον εχθρό μας.
Δεν έχεις εχθρούς εδώ, Θόριν Δρύασπι.
Ο μόνος εχθρός σ' αυτή την κοιλάδα, είναι ο εαυτός σου.
Νομίζεις ότι τα Ξωτικά θα ευλογήσουν την αποστολή μας;
Θα προσπαθήσουν να μας εμποδίσουν.
Φυσικά. Όμως, έχουμε ερωτήσεις που χρήζουν απαντήσεις.
Για να επιτύχουμε, πρέπει να συμπεριφερθούμε με λεπτότητα.
Και σεβασμό. Και με μεγάλη δόση γοητείας.
Γι' αυτό, θα αφήσετε εμένα να μιλήσω.
Μιθράντιρ!
Λίντιρ!
Το νου σας.
Ακούσαμε ότι εισήλθατε στην Κοιλάδα.
Πρέπει να μιλήσω με τον Άρχοντα Έλροντ.
Ο Άρχοντας Έλροντ δεν είναι εδώ.
Δεν είναι εδώ; Πού βρίσκεται;
Μείνετε κοντά!
-Γκάνταλφ. -Άρχοντα Έλροντ.
Φίλε μου!
Πού ήσουν;
Κυνηγούσαμε μια αγέλη Ορκ που ήρθε από τον Νότο.
Σκοτώσαμε αρκετούς, κοντά στο Κρυμμένο Πέρασμα.
Παράξενο για τους Ορκ, να πλησιάζουν τόσο πολύ στα σύνορά μας.
Κάτι ή κάποιος τα προσέλκυσε.
Ίσως εμείς.
Καλώς ήρθες, Θόριν, γιε του Θρέιν.
Νομίζω, ότι δεν γνωριζόμαστε.
Μοιάζεις στον παππού σου.
Γνώριζα τον Θρορ όταν κυβερνούσε Κάτω από το Βουνό.
Αλήθεια; Δεν σε ανέφερε ποτέ.
Τι λέει; Μήπως μας προσβάλλει;
Όχι, Αφέντη Γκλόιν, σας προσφέρει φαγητό.
Τότε, ερχόμαστε.
Ελάτε.
-Δοκίμασέ το. Μόνο μια μπουκιά. -Δεν μ' αρέσει το πράσινο φαγητό.
Πού είναι το κρέας;
Μήπως έχουν καμιά πατάτα;
Πολύ ευγενικό εκ μέρους σου να μας προσκαλέσεις για φαγητό.
Αν και δεν είμαι κατάλληλα ντυμένος για δείπνο.
Ποτέ δεν είσαι.
Δεν μου αρέσουν και πολύ οι Ξωτικές κόρες.
Είναι υπερβολικά αδύνατες.
Έχουν πολύ ψηλά ζυγωματικά και λευκό δέρμα.
Και δεν έχουν αρκετά τριχωτό πρόσωπο για τα γούστα μου.
Αν και εκείνη εκεί, δεν είναι κι άσχημη.
Αυτή δεν είναι Ξωτικιά κόρη.
Αστείο.
Αυτό είναι το Όρκριστ, ο Σφαγέας των Τελώνιων.
Ξακουστό σπαθί...
...που κατασκεύασαν Ανώτερα Ξωτικά της Δύσης, συγγενείς μου.
Είθε να σε υπηρετήσει καλά.
Και αυτό είναι το Γκλάμντρινγκ.
Ο Εχθροκτόνος. Το σπαθί του Βασιλιά της Γκοντόλιν.
Αυτά τα σπαθιά κατασκευάστηκαν για τους Πολέμους με τα Τελώνια την Πρώτη Εποχή...
Δεν θα το έψαχνα, παλληκάρι μου.
Τα σπαθιά παίρνουν ονόματα...
...από τις γενναίες πράξεις τους στον πόλεμο.
Εννοείς ότι το δικό μου σπαθί δεν έχει δει μάχη;
Δεν είμαι σίγουρος ότι είναι καν σπαθί.
Πιο πολύ με χαρτοκόπτη μοιάζει.
Πού τα βρήκατε αυτά;
Σε μια σπηλιά των Τρολ στον Μεγάλο Ανατολικό Δρόμο.
Λίγο πριν μας στήσουν ενέδρα οι Ορκ.
Και τι κάνατε στον Μεγάλο Ανατολικό Δρόμο;
Με συγχωρείτε.
Δεκατρείς Νάνοι και ένας Μικρούλης.
Παράξενοι συνταξιδιώτες, Γκάνταλφ.
Είναι απόγονοι του Οίκου του Ντούριν.
Είναι ευγενείς, καλοί άνθρωποι.
Και είναι αναπάντεχα καλλιεργημένοι.
Τρέφουν βαθιά αγάπη για τις τέχνες.
Παίξτε κάτι άλλο! Νιώθω σαν να είμαι σε κηδεία.
-Πέθανε κανείς; -Λοιπόν, παιδιά...
...μια λύση υπάρχει.
Υπάρχει ένα
Χάνι Υπάρχει ένα χαρωπό χάνι
Κάτω απ' τον γκρίζο λόφο
Και φτιάχνουν μπίρα Τόσο καφετιά
Που κατέβηκε ο Άνθρωπος Απ' το Φεγγάρι
Ένα βράδυ Να πιει κι αυτός
Ο σταυλίτης έχει Μια μεθυσμένη γάτα
Που παίζει βιολί Με πέντε χορδές
Κι ανεβοκατεβάζει το δοξάρι
Μια σκούζει ψηλά
Μια γουργουρίζει χαμηλά
Τώρα παίζει μέσ' στη μέση
Και η γάτα με το βιολί Παίζει και απασχολεί
Και το πιοτό Ξυπνά και τους νεκρούς
Σκούζει και παίζει Όλο και πιο γρήγορα
Κι ο ταβερνιάρης ταρακουνά Τον Άνθρωπο απ' το Φεγγάρι
Και του λέει, "Είναι περασμένα μεσάνυχτα!"
Οι υποθέσης μας δεν αφορούν τα Ξωτικά.
Μη χειρότερα, Θόριν, δείξε του τον χάρτη.
Είναι κληρονομιά του λαού μου.
Πρέπει να τον προστατεύσω, όπως και τα μυστικά του.
Να μου λείπει το πείσμα των Νάνων!
Η υπεροψία σου θα σε καταστρέψει.
Βρίσκεσαι μπροστά σε έναν από τους λίγους στη Μέση-Γη
που μπορούν να διαβάσουν τον χάρτη.
Δείξ' τον στον Άρχοντα Έλροντ!
Θόριν, όχι!
Το Έρεμπορ.
Ποιο είναι το ενδιαφέρον σας γι' αυτόν τον χάρτη;
Κυρίως ακαδημαϊκό.
Όπως γνωρίζεις, τέτοια κειμήλια...
...κάποιες φορές περιέχουν κρυμμένα κείμενα.
Ακόμα μπορείς να διαβάσεις τα αρχαία Ρουνικά, έτσι δεν είναι;
Κίριθ Ίθιλ!
Ρούνοι της Σελήνης; Μα φυσικά!
Εύκολο να σου διαφύγουν.
Σε αυτή την περίπτωση είναι αλήθεια.
Οι Ρούνοι της Σελήνης μπορούν να διαβαστούν...
...μόνο υπό το φως του φεγγαριού...
...του ίδιου μεγέθους και εποχής, όπως την ημέρα που γράφτηκαν.
Μπορείς να τα διαβάσεις;
Αυτά τα σύμβολα, γράφτηκαν παραμονή του Μεσοκαλόκαιρου...
...υπό το φως της ημισελήνου, σχεδόν πριν από 200 χρόνια.
Φαίνεται πως ήταν γραφτό να έρθετε στο Σχιστό Λαγκάδι.
Η μοίρα σε ευνοεί, Θόριν Δρύασπι.
Το ίδιο φεγγάρι λάμπει από επάνω μας απόψε.
"Στάσου πλάι στην γκρίζα πέτρα, όταν χτυπήσει η τσίχλα το ράμφος της..."
"...και ο ήλιος που βασιλεύει..."
"...με την τελευταία λάμψη της Μέρας του Ντούριν..."
"...θα ρίξει το φως του επάνω στην κλειδαρότρυπα."
Της Μέρας του Ντούριν;
Είναι η Πρωτοχρονιά των Νάνων,
όταν το τελευταίο φθινοπωρινό φεγγάρι...
...και ο πρώτος χειμωνιάτικος ήλιος, εμφανίζονται μαζί στον ουρανό.
Άσχημα νέα.
Το καλοκαίρι τελειώνει. Σύντομα θα έρθει η Μέρα του Ντούριν.
Έχουμε ακόμη χρόνο.
-Χρόνο για τι; -Για να βρούμε την είσοδο.
Πρέπει να σταθούμε ακριβώς στο σωστό σημείο τη σωστή στιγμή!
Τότε και μόνο τότε, μπορεί να ανοίξει η πόρτα!
Ώστε, αυτό έχετε σκοπό; Να εισέλθετε στο Βουνό;
Και λοιπόν;
Κάποιοι δεν θα το θεωρούσαν συνετό.
Τι εννοείς;
Δεν είσαι ο μοναδικός Φύλακας που προστατεύει τη Μέση-Γη.
Τους Νάνους, Αφέντη...
...τους χάσαμε.
Μας έστησαν ενέδρα βρωμερά Ξωτικά...
Δεν θέλω δικαιολογίες!
Θέλω το κεφάλι του Βασιλιά των Νάνων!
Ήμασταν λιγότεροι...
...δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα.
Μόλις που κατάφερα να γλιτώσω τη ζωή μου.
Θα ήταν καλύτερα...
...να είχες πληρώσει μ' αυτή.
Τα καθάρματα, οι Νάνοι, θα εμφανιστούν σύντομα.
Στείλτε μήνυμα σε όλους...
...ότι πληρώνω για τα κεφάλια τους!
Δεν είσαι μαζί με τους συντρόφους σου;
Δεν θα τους λείψω.
Η αλήθεια είναι πως οι περισσότεροι από αυτούς
πιστεύουν ότι δεν θα έπρεπε να συμμετέχω σε αυτό το ταξίδι.
Αλήθεια;
Έχω ακούσει ότι οι Χόμπιτ είναι πολύ ανθεκτικοί.
Αλήθεια;
Έχω ακούσει επίσης, ότι αγαπούν τις ανέσεις του σπιτιού.
Εγώ έχω ακούσει, ότι δεν είναι σοφό να αναζητάς συμβουλές από τα Ξωτικά.
Γιατί απαντούν με ναι και όχι.
Είσαι ευπρόσδεκτος να μείνεις εδώ, αν αυτό επιθυμείς.
Η κουζίνα ταλαιπωρείται αφάνταστα.
Κοντεύει να μας τελειώσει και το κρασί.
Για πόσο πιστεύετε ότι θα μείνουν μαζί μας;
Δεν έχει αποφασιστεί ακόμη.
Όχι, έκανες το ίδιο.
Εσύ δεν το έκανες σωστά.
Μπόμπουρ!
Φυσικά και θα σου το έλεγα. Αυτή την ευκαιρία περίμενα.
Και πραγματικά, πρέπει να με εμπιστευτείς, γιατί γνωρίζω τι κάνω.
Γνωρίζεις; Ο Δράκος κοιμόταν για 60 χρόνια.
Τι θα γίνει αν αποτύχει το σχέδιό σας,
αν ξυπνήσετε το κτήνος;
Κι αν πετύχουμε;
Αν οι Νάνοι πάρουν πίσω το Βουνό, θα ενισχυθεί η άμυνά μας στα Ανατολικά.
Είναι επικίνδυνη κίνηση, Γκάνταλφ.
Είναι επίσης επικίνδυνο να μην κάνουμε τίποτα.
Ο θρόνος του Έρεμπορ ανήκει δικαιωματικά στον Θόριν. Τι φοβάσαι;
Ξέχασες;
Η παράνοια είναι κληρονομική στην οικογένειά του.
Ο παππούς του έχασε τα λογικά του...
...και ο πατέρας του υπέκυψε από την ίδια ασθένεια.
Μπορείς να ορκιστείς ότι ο Θόριν ο Δρύασπις δεν θα πέσει επίσης;
Γκάνταλφ, δεν θα αποφασίσουμε μόνο εμείς γι' αυτά τα θέματα.
Δεν εξαρτάται από εσένα ή εμένα να αλλάξουμε τον χάρτη της Μέσης-Γης.
Με ή χωρίς τη βοήθειά μας, οι Νάνοι θα οδεύσουν προς το Βουνό.
Είναι αποφασισμένοι να πάρουν πίσω την πατρίδα τους.
Δεν πιστεύω ότι ο Θόριν ο Δρύασπις, θα λογοδοτήσει σε κάποιον.
Ούτε κι εγώ, για την ακρίβεια.
Δεν πρέπει να λογοδοτήσεις σε εμένα.
Αρχόντισσα Γκαλάντριελ!
Μιθράντιρ.
Έχει περάσει πολύς καιρός.
Μπορεί εμένα να με άλλαξε ο χρόνος...
...αλλά όχι την Κυρά του Λόριεν.
Δεν γνώριζα ότι ο Άρχοντας Έλροντ σας κάλεσε.
Δεν την κάλεσε εκείνος.
Εγώ την κάλεσα.
Σάρουμαν.
Ήσουν απασχολημένος τελευταία, φίλε μου.
Πες μου, Γκάνταλφ...
...πίστευες ότι όλα αυτά τα σχέδια και τα κόλπα σου
θα περνούσαν απαρατήρητα;
Απαρατήρητα; Όχι.
Απλώς κάνω αυτό που θεωρώ σωστό.
Συλλογίζεσαι εδώ και καιρό τον Δράκο.
Αυτό είναι αλήθεια, Κυρά μου.
Ο Νοσφιστής δεν υπακούει σε κανέναν.
Όμως, αν συμμαχήσει με τον Εχθρό...
...ο Δράκος μπορεί να χρησιμο- ποιηθεί με τρομερές συνέπειες.
Ποιον Εχθρό;
Γκάνταλφ, ο Εχθρός ηττήθηκε.
Ο Σάουρον κατατροπώθηκε.
Δεν θα επανακτήσει ποτέ πλήρως τη δύναμή του.
Δεν σε ανησυχεί ότι το τελευταίο Μεγάλο Δαχτυλίδι των Νάνων...
...απλώς εξαφανίστηκε, μαζί με τον Δαχτυλιδοκουβαλητή του;
Από τα Επτά Δαχτυλίδια των Νάνων, τέσσερα τα κατέστρεψαν οι Δράκοι...
...και δύο πήρε ο Σάουρον, πριν πέσει, στη Μόρντορ.
Η τύχη του τελευταίου Δαχτυλιδιού των Νάνων, παραμένει άγνωστη.
Το Δαχτυλίδι που είχε στην κατοχή του ο Θρέιν.
Δίχως το Δαχτυλίδι της Ισχύος που τα κυβερνούσε...
...τα Επτά δεν έχουν καμία αξία για τον Εχθρό.
Για να ελέγξει τα υπόλοιπα Δαχτυλίδια, χρειάζεται το Ένα.
Και εκείνο το Δαχτυλίδι χάθηκε πριν από πάρα πολύ καιρό.
Το παρέσυραν στη θάλασσα τα νερά του Άντουιν.
Γκάνταλφ, για 400 χρόνια ζούμε ειρηνικά...
...μια ειρήνη που κερδήθηκε δύσκολα και προσεκτικά.
Αλήθεια; Έχουμε ειρήνη;
Κατεβαίνουν Τρολ από τα βουνά.
Επιτίθονται σε χωριά, καταστρέφουν φάρμες.
-Μας επιτέθηκαν Ορκ στον δρόμο! -Πράξεις που δεν είναι προοίμιο πολέμου.
Πρέπει πάντα να παρεμβαίνεις;
Μην ψάχνεις για προβλήματα εκεί που δεν υπάρχουν.
Αφήστε τον να μιλήσει.
Υπάρχει κάτι, εκτός από το Κακό του Νοσφιστή.
Κάτι πολύ πιο ισχυρό.
Μπορούμε να κάνουμε ότι δεν το βλέπουμε,
αλλά εκείνο δεν θα μας αγνοήσει, σας το υπόσχομαι.
Υπάρχει μια αρώστια στο Πράσινο Δάσος.
Οι ξυλοκόποι που ζουν εκεί, πλέον το αποκαλούν Δάσος της Σκοτεινιάς...
...και λένε...
Λοιπόν; Μη σταματάς τώρα. Πες μας τι λένε οι ξυλοκόποι.
Μιλούν για έναν Νεκρομάντη που ζει στο Ντολ Γκουλντούρ.
Έναν Μάγο που μπορεί να καλέσει τους νεκρούς.
Αυτό είναι παράλογο. Δεν υπάρχει τέτοια δύναμη σε αυτόν τον κόσμο.
Αυτός ο Νεκρομάντης είναι μόνο ένας θνητός.
Ένας κομπογιαννίτης, που ανακατεύεται με τη Μαύρη μαγεία.
Αυτό πίστευα κι εγώ. Όμως, ο Ράνταγκαστ είδε...
Ο Ράνταγκαστ;
Μη μου μιλάς για τον Ράνταγκαστ τον Καφετή.
Είναι ανόητος.
Είναι παράξενος, συμφωνώ, ζει μοναχική ζωή.
Δεν φταίει αυτό, αλλά η υπερβο- λική κατανάλωση μανιταριών.
Θόλωσαν το μυαλό του και κιτρίνησαν τα δόντια του.
Τον έχω προειδοποιήσει.
Είναι ανάρμοστο ένας Ίσταρι να περιφέρεται στα δάση...
Μεταφέρεις κάτι.
Έφτασε στα χέρια σου από τον Ράνταγκαστ.
Το βρήκε στο Ντολ Γκουλντούρ.
Ναι.
Δείξ' το μου.
...άκουσέ με.
Είχα την εντύπωση ότι μιλούσα μόνος μου. Τόση προσοχή μου έδινε.
Σίγουρα...
Τι είναι αυτό;
Ένα κειμήλιο της Μόρντορ.
Μια λεπίδα Μόργκουλ.
Που φτιάχτηκε για τον Μάγο-Βασιλιά της Άνγκμαρ.
Και θάφτηκε μαζί του.
Όταν έπεσε το Βασίλειο της Άνγκμαρ...
...οι Άνθρωποι του Βορρά πήραν το σώμα του Μάγου-Βασιλιά και όλα του τα υπάρχοντα...
...και τα σφράγισαν, στα έγκατα των Υψηλών Λόφων του Ρούντάουρ.
Τον έθαψαν βαθιά, μέσα σε έναν βράχο,
σε έναν τάφο τόσο σκοτεινό, που δεν θα έβλεπε ποτέ το φως.
Δεν είναι δυνατόν.
Υπάρχει ένα ισχυρό ξόρκι σε εκείνους τους τάφους.
Δεν μπορούν να ανοιχθούν.
Τι απόδειξη έχουμε ότι αυτό το όπλο, προήλθε από τον τάφο της Άνγκμαρ;
-Δεν έχω καμία. -Επειδή δεν υπάρχει!
Ας εξετάσουμε τι γνωρίζουμε.
Μια αγέλη Ορκ, τόλμησε να διασχίσει τον ποταμό Μπρούινεν.
Βρέθηκε ένα σπαθί μιας αλλοτινής εποχής.
Και ένας Άνθρωπος Μάγος, που αυτοαποκαλείται Νεκρομάντης
και κατοικεί σε ένα κατεστραμμένο κάστρο, το πήρε μαζί του.
Τελικά, δεν είναι τόσο σημαντικά.
Ωστόσο, το θέμα αυτής της συντροφιάς των Νάνων...
...με προβληματίζει βαθύτατα.
Δεν έχω πειστεί, Γκάνταλφ.
Δεν νομίζω ότι θα πετύχει η αποστολή σας.
Αν είχαν έρθει σ' εμένα,
ίσως να τους είχα γλιτώσει από την απογοήτευση.
Δεν θα προσποιηθώ ότι κατανοώ...
...τον λόγο που έχεις, για να τους δίνεις ελπίδες.
Φεύγουν.
Ναι.
Το ήξερες!
Όχι, πολύ φοβάμαι ότι δεν μπορούμε να τους βοηθήσουμε.
Άρχοντα Έλροντ.
Οι Νάνοι, έφυγαν!
Να είστε σε επιφυλακή.
Από εδώ και πέρα ο δρόμος γίνεται πολύ επικίνδυνος.
Μπάλιν, εσύ γνωρίζεις αυτά τα μονοπάτια. Οδήγησέ μας.
Εντάξει.
Αφέντη Μπάγκινς...
...σου συνιστώ να προχωρήσεις.
-Θα τους ακολουθήσεις. -Ναι.
Πράττεις σωστά που βοηθάς τον Θόριν τον Δρύασπι.
Όμως, φοβάμαι ότι αυτή η αποστολή...
...έθεσε σε λειτουργία δυνάμεις που ακόμη δεν κατανοούμε.
Ο γρίφος της λεπίδας της Μόργκουλ πρέπει να λυθεί.
Κάτι κινείται αθέατο στις σκιές, κρυμμένο από τα μάτια μας.
Δεν θα αποκαλυφθεί. Όχι ακόμη.
Όμως, μέρα τη μέρα ολοένα και δυναμώνει.
Πρέπει να είσαι προσεκτικός.
Μιθράντιρ;
Γιατί επέλεξες τον Μικρούλη;
Δεν ξέρω.
Ο Σάρουμαν πιστεύει πως μόνο μια μεγάλη δύναμη
μπορεί να κρατήσει το Κακό υπό έλεγχο.
Όμως εγώ, δεν το πιστεύω αυτό.
Διαπίστωσα ότι τα μικρά πράγματα...
...οι καθημερινές πράξεις συνηθισμένων ανθρώπων,
κρατούν το Κακό υπό έλεγχο.
Απλές πράξεις καλοσύνης και αγάπης.
Γιατί τον Μπίλμπο Μπάγκινς;
Ίσως, επειδή φοβάμαι...
...και εκείνος μου δίνει κουράγιο.
Μη φοβάσαι, Μιθράντιρ.
Δεν είσαι μόνος.
Αν χρειαστείς ποτέ τη βοήθειά μου...
...θα έρθω.
Κρατηθείτε!
Μπίλμπο!
Πρέπει να βρούμε καταφύγιο!
Προσέξτε!
Πρόσεχε, αδερφέ!
Κρατηθείτε!
Αυτό δεν είναι καταιγίδα με κεραυνούς. Είναι μάχη των Γιγάντων!
Κοιτάξτε!
Μα την πίστη μου. Οι θρύλοι βγαίνουν αληθινοί.
Γίγαντες! Πέτρινοι Γίγαντες!
Καλύψου, ανόητε!
Κρατηθείτε!
Κίλι, πιάσε το χέρι μου!
-Φύγετε! -Τρέξτε! Πάμε!
-Τρέξτε! -Προσοχή!
Προσοχή!
Πηδήξτε!
Εμπρός!
Κρατηθείτε!
Όχι!
Όχι! Φίλι!
Εντάξει! Είναι ζωντανοί!
Πού είναι ο Μπίλμπο; Πού είναι το Χόμπιτ;
Εκεί!
Πιάστε τον!
-Πιάσε το χέρι μου! -Μπίλμπο!
-Πρόσεχε, Όρι! -Πιάσ' το!
-Σε κρατάω, παλληκάρι μου. -Κρατήσου!
Έλα. Πιάστε τον!
Ανέβα, παλληκάρι μου.
Νόμιζα πως χάσαμε τον διαρρήκτη μας.
Είναι χαμένος από τότε που έφυγε από το σπίτι του.
Δεν έπρεπε να έρθει.
Δεν έχει θέση ανάμεσά μας.
Ντουάλιν!
-Φαίνεται αρκετά ασφαλής. -Έλεγξε και το πίσω μέρος.
Οι σπηλιές στα βουνά σπάνια είναι ακατοίκητες.
Δεν υπάρχει τίποτα εδώ.
Ωραία. Ας ανάψουμε φωτιά.
Όχι φωτιές. Όχι εδώ μέσα.
Κοιμηθείτε λίγο. Θα ξεκινήσουμε μόλις χαράξει.
Θα περιμέναμε στα βουνά να έρθει να μας βρει ο Γκάνταλφ.
-Αυτό ήταν το σχέδιο. -Τα σχέδια αλλάζουν.
Μπόφουρ, φύλαξε πρώτος σκοπιά.
Η μυρωδιά είναι φρέσκια!
Ακολούθησαν το ορεινό πέρασμα.
Πού πηγαίνεις;
Πάω πίσω στο Σχιστό Λαγκάδι.
Όχι, δεν μπορείς να γυρίσεις πίσω τώρα!
Ανήκεις στη συντροφιά. Είσαι ένας από εμάς.
Αλήθεια, είμαι;
Ο Θόριν είπε ότι δεν έπρεπε να έρθω και είχε δίκιο.
Δεν είμαι Τουκ, είμαι Μπάγκινς. Δεν ξέρω τι είχα στο μυαλό μου.
Δεν έπρεπε να ξεμυτίσω απ' την πόρτα μου.
Πεθύμησες το σπίτι σου. Το καταλαβαίνω.
Όχι, δεν καταλαβαίνεις! Κανείς σας δεν καταλαβαίνει.
Είστε Νάνοι. Είστε συνηθισμένοι σ' αυτή τη ζωή.
Να ζείτε στον δρόμο, να μη μένετε σε ένα μέρος,
να μην ανήκετε πουθενά!
Με συγχωρείς, δεν εννοούσα...
Όχι, έχεις δίκιο.
Δεν ανήκουμε πουθενά.
Σου εύχομαι όλη την τύχη του κόσμου.
Πραγματικά.
Τι είναι αυτό;
Ξυπνήστε! Ξυπνήστε!
Προσοχή!
Πίσω!
Βρωμιάρηδες!
Κάντε πίσω!
Καλά, μη σπρώχνετε.
Αφήστε με! Πάρτε τα χέρια σας! Αφήστε με!
Αφήστε με!
Νιώθω να μου έρχεται ένα τραγούδι.
Βαράτε χέρια, δάχτυλα Τα μαύρα άστυλα
Μαγκώστε, αρπάξτε Τσιμπήστε και τραντάξτε
Κοπανήστε και τσακίστε
Κάντε τους να σκούξουν
Κάντε τους σκόνη Υπόγειο αμόνι
Κάτω για κάτω Στην πόλη των Τελώνιων
Με μια βέργα και μια φάπα Λιώστε τους τη μάπα
Όλοι τους τα ξερνούν Όταν καλοπερνούν
Κάντε τους σκόνη Υπόγειο αμόνι
Κάτω για κάτω Στην πόλη των Τελώνιων
Σφυρί και τσιμπίδα Στήστε τους παγίδα
Δεν θ' αντέξετε πολύ Θα καταντήσετε τρελοί
Χτυπήστε και σπάστε
Κοπανήστε και τσακίστε Ψαλιδίστε και τεμαχίστε
Φωνάξτε και ουρλιάξτε Μόνοι σας σφαδάξτε
Κάντε τους σκόνη Υπόγειο αμόνι
Κάτω για κάτω Στην πόλη των Τελώνιων
Ωραίο, έτσι; Δική μου σύνθεση.
Αυτό δεν είναι τραγούδι, είναι βδέλυγμα!
Βδελύγματα.
Μεταλλάξεις, αποκλίσεις. Μόνο τέτοια θα βρείτε εδώ κάτω.
Ποιοι τόλμησαν να έρθουν οπλισμένοι στο Βασίλειό μου;
Κατάσκοποι; Κλέφτες; Φονιάδες;
Νάνοι, Μοχθηρότατε.
Νάνοι;
Τους βρήκαμε στην Μπροστινή Πόρτα.
Μη στέκεστε έτσι. Ψάξτε τους!
Κάθε τσέπι. Κάθε σχισμή.
Πιστεύω, Άρχοντα, ότι συνεργάζονται με τα Ξωτικά!
"Κατασκευάστηκε στο Σχιστό Λαγκάδι."
"Την Δεύτερη Εποχή." Αποκλείεται να τους τα χάρισαν.
Μερικά αναμνηστικά πήρα.
Τι δουλειά έχετε σ' αυτά τα μέρη;
Μην ανησυχείτε, παιδιά. Θα το χειριστώ εγώ.
Όχι κόλπα. Θέλω την αλήθεια. Και με λεπτομέρειες.
Μίλα πιο δυνατά. Οι δικοί σου ισοπέδωσαν το ακουστικό μου.
Δεν θα ισοπεδώσω μόνο το ακουστικό σου!
Αν επιθυμείς περισσότερες πληροφορίες, με μένα πρέπει να μιλήσεις.
Προχωρούσαμε στον δρόμο. Μάλλον μονοπάτι ήταν.
Μάλλον, ούτε και τέτοιο ήταν. Μάλλον πέρασμα.
Τέλος πάντων. Ήμασταν σ' έναν δρόμο, μάλλον μονοπάτι, μάλλον πέρασμα.
Και μετά δεν ήμασταν και αυτό είναι πρόβλημα, επειδή
έπρεπε να είμαστε στο Ντάνλαντ την περασμένη Τρίτη.
Να επισκεφθούμε μακρινούς συγγενείς.
Μακρινούς συγγενείς από το σόι της μητέρας μου.
Βουλώστε το!
Αφού δεν μιλάνε, θα τους κάνουμε να ουρλιάξουν!
Φέρτε τον ακρωτηριαστή, φέρτε τον κοκαλοσπάστη.
-Αρχίστε με τον νεότερο. -Σταθείτε!
Βρε βρε βρε. Δείτε ποιος είναι!
Ο Θόριν, γιος του Θρέιν, γιου του Θρορ...
...ο Βασιλιάς Κάτω από το Βουνό.
Μα ξέχασα! Δεν έχεις Βουνό και δεν είσαι Βασιλιάς.
Δηλαδή, ουσιαστικά, είσαι ένα τίποτα.
Γνωρίζω κάποιον που θα πλήρωνε πολλά για το κεφάλι σου.
Μόνο για το κεφάλι. Χωρίς τίποτε άλλο.
Ίσως ξέρεις σε ποιον αναφέρομαι.
Έναν παλιό εχθρό σου.
Ένα Λευκό Ορκ, καβάλα σ' ένα Λευκό Βαργκ.
Ο Αζόγκ ο Βεβηλωτής, αφανίστηκε.
Σκοτώθηκε στη μάχη πριν από πολύ καιρό.
Ώστε, πιστεύεις ότι οι μιαρές ημέρες του τελείωσαν, έτσι;
Ειδοποίησε το Λευκό Ορκ. Πες του ότι βρήκα το έπαθλό του.
Ναι!
Ναι.
Ναι!
Γκόλουμ, γκόλουμ!
Άτακτα Τελώνια!
Καλύτερα από σκέτα κόκαλα, πολύτιμο.
Καλύτερα απ' το τίποτα.
Πολλά κόκαλα, πολύτιμο. Όχι αρκετή σάρκα!
Σκάσε! Γδάρε το!
Άρχισε από το κεφάλι του.
Οι σκληροί παγωμένοι τόποι Κατατρώνε τα χέρια μας
Ροκανίζουν τα πόδια μας
Οι βράχοι κι οι πέτρες Είναι σαν παλιά κόκαλα
Όλα δίχως κρέας
Παγωμένα σαν τον θάνατο Δίχως ανάσα
Είναι καλά για φαγητό
Ευλογημένοι και βρεγμένοι, πολύτιμο!
Αυτό είναι φρέσκια λειχουδιά!
Γκόλουμ, γκόλουμ!
Κάνε πίσω.
Σε προειδοποιώ, μην πλησιάζεις.
Έχει σπαθί των Ξωτικών. Αλλά δεν είναι Ξωτικό.
Όχι, δεν είναι Ξωτικό. Τι είναι, πολύτιμο;
Τι είναι;
Ονομάζομαι Μπίλμπο Μπάγκινς.
Μπάγκινζις;
Τι είναι το Μπάγκινζις, πολύτιμο;
Είμαι Χόμπιτ από το Σάιρ.
Μας αρέσουν τα Τελώνια, οι νυχτερίδες και τα ψάρια.
Αλλά δεν έχουμε δοκιμάσει ποτέ Χόμπιτ!
Είναι μαλακό; Είναι ζουμερό;
Όχι! Μείνε εκεί που είσαι!
Θα το χρησιμοποιήσω, αν χρειαστεί.
Δεν θέλω μπελάδες, κατάλαβες;
Δείξε μου την έξοδο και θα φύγω.
Γιατί; Χάθηκε;
Ναι και θέλω να ξε-χαθώ όσο το δυνατόν πιο σύντομα.
Ξέρουμε! Ξέρουμε ασφαλή μονοπάτια για το Χόμπιτ.
Ασφαλή μονοπάτια στο σκοτάδι... Βούλωσ' το!
-Δεν μίλησα. -Δεν μιλούσαμε σε σένα!
Ναι, σ' αυτόν μιλούσαμε, πολύτιμο.
-Κοίτα, δεν ξέρω τι παιχνίδι παίζεις... -Παιχνίδια!
Λατρεύουμε τα παιχνίδια, έτσι δεν είναι, πολύτιμο;
Του αρέσουν τα παιχνίδια; Του αρέσουν; Του αρέσει να παίζει;
Ίσως.
"Ρίζες έχει, μα δε ξεριζώνεται."
"Πιο ψηλά και από τα δέντρα ορθώνεται."
"Ίσα με τον ουρανό ψηλώνει, μα ποτέ δε μεγαλώνει."
-Είναι το βουνό. -Ναι!
Ας πούμε άλλο ένα.
Ναι! Κάν' το πάλι. Ρώτησέ μας.
Όχι άλλα αινίγματα!
Αποτέλειωσέ τον. Αποτέλειωσέ τον τώρα!
Γκόλουμ, γκόλουμ!
Όχι! Όχι. Θέλω να παίξω.
Θέλω να παίξω. Βλέπω πως είσαι πολύ καλός σ' αυτό.
Γιατί δεν παίζουμε ένα παιχνίδι με αινίγματα; Ναι;
Μόνο εσύ κι εγώ.
Ναι, μόνο εμείς.
Ναι. Ναι. Κι αν κερδίσω εγώ...
...θα μου δείξεις την έξοδο, ναι;
Ναι. Ναι.
Κι αν χάσει; Τότε τι θα γίνει;
Αν χάσει, πολύτιμο, θα τον φάμε!
Αν χάσει ο Μπάγκινς, θα τον φάμε ολόκληρο.
Δίκαιο το βρίσκω.
Πρώτα ο Μπάγκινς.
"Τριάντα άσπρα άλογα σε κόκκινο λόφάκι,"
"μασάνε και χτυπιούνται και έπειτα αποκοιμιούνται."
Τα δόντια;
Τα δόντια! Ναι, πολύτιμό μου!
Όμως, εμείς έχουμε μόνο εννέα.
Σειρά μας.
"Δίχως φωνή φωνάζει."
"Δίχως φτερά πετάει."
"Δίχως δόντια μασάει."
"Δίχως στόμα μιλάει."
Μια στιγμή.
Εμείς το ξέρουμε!
Βούλωσ' το!
Ο άνεμος.
Ο άνεμος είναι, φυσικά!
Πολύ έξυπνο το Χόμπιτ. Πολύ έξυπνο.
"Κουτί χωρίς καπάκι, χωρίς κλειδί κλεισμένο"
"και μέσα του χρυσάφι, κιτρινωπό κρυμμένο."
Κουτί.
Κουτί. Το καπάκι κι ένα κλειδί.
-Λοιπόν; -Είναι δύσκολο.
-Κουτί, κλειδί. -Τα παρατάς;
Δώσε μας μια ευκαιρία, πολύτιμο! Δώσε μας μια ευκαιρία!
Αυγά! Είναι τα αυγά!
Ζουμερά, τραγανά αυγουλάκια! Ναι.
Η γιαγιά μας μάς έμαθε να τα ρουφάμε, ναι!
Τώρα έχουμε ένα αίνιγμα για σένα.
"Τα πράγματα όλα τα καταπίνει:"
"Πουλιά και λουλούδια, δέντρα και κτήνη,"
"μασάει το σίδερο, το ατσάλι σκίζει"
"και τις σκληρές τις πέτρες τις λιανίζει."
Απάντησέ μας.
Δώσε μου μια στιγμή, παρακαλώ. Εγώ σου έδωσα αρκετό χρόνο.
Πουλιά, ζώα... κτήνη; Δέντρα, λουλούδια.
Δεν το ξέρω αυτό.
Είναι νόστιμο;
Είναι απολαυστικό;
Είναι τραγανό;
Άσε με να σκεφτώ.
Κόλλησε.
Ο Μπάγκινζις κόλλησε.
Τελείωσε ο χρόνος.
Ο χρόνος.
Η απάντηση είναι ο χρόνος!
Τελικά δεν ήταν και πολύ δύσκολο.
Τελευταία ερώτηση.
Τελευταία ευκαιρία.
Εντάξει.
Ρώτησέ μας.
-Ρώτησέ μας! -Καλά, εντάξει.
Τι έχω στην τσέπη μου;
Αυτό δεν είναι δίκαιο.
Δεν είναι δίκαιο! Είναι ενάντια στους κανόνες!
Ρώτησέ μας κάτι άλλο!
Όχι. Όχι, όχι!
Είπες, “Κάνε μου μια ερώτηση”. Αυτή είναι η ερώτησή μου.
Τι έχω στην τσέπη μου;
Τρεις μαντεψιές, πολύτιμο. Πρέπει να μας δώσει τρεις!
Τρεις μαντεψιές. Πολύ καλά. Μάντεψε.
Χέρια!
Λάθος. Μάντεψε ξανά.
Ψαροκόκαλα, δόντια Τελώνιων, όστρακα, φτερά νυχτερίδας...
Μαχαίρι! Σκάσε!
Πάλι λάθος. Τελευταία μαντεψιά.
Σπάγκο ή τίποτα.
Δύο μαντεψιές και οι δυο λάθος.
Λοιπόν...
...έλα, κέρδισα το παιχνίδι. Υποσχέ- θηκες να μου δείξεις την έξοδο.
Έτσι είπαμε, πολύτιμο;
Έτσι είπαμε;
Τι έχει στις τσέπες του;
Δε σε ενδιαφέρει.
Έχασες.
Έχασα;
Πού είναι;
Όχι!
Πού είναι;
Όχι! Όχι!
Χάθηκε!
Καταραμένοι και βρεγμένοι!
Χάθηκε το πολύτιμό μας!
-Τι έχασες; -Μη μας ρωτάς! Δε σε ενδιαφέρει!
Όχι!
Γκόλουμ, γκόλουμ!
Τι έχει μέσα...
...στις βρωμερές...
...τσεπούλες του;
Το έκλεψε.
Αυτός το έκλεψε!
Κόκαλα θα σπάσουν Λαιμοί θα σφίξουν
Θα φάτε ξύλο Ψηλά θα κρεμαστείτε
Θα πεθάνετε εδώ κάτω Και δεν θα σας βρει ποτέ κανείς
Κάτω για κάτω Στην πόλη των Τελώνιων
Το αναγνωρίζω αυτό το σπαθί! Είναι ο Σφαγέας των Τελώνιων!
Το Δαγκωτήρι! Η λεπίδα που έκοψε χίλιους λαιμούς!
Σφάξτε τους! Χτυπήστε τους! Σκοτώστε τους!
Σκοτώστε τους όλους!
Κόψτε του το κεφάλι!
Πάρτε τα όπλα σας.
Πολεμήστε.
Πολεμήστε!
Κρατάει τον Εχθροκτόνο, το Χτυπητήρι!
Λάμπει σαν το φως της μέρας!
Θόριν!
Ακολουθήστε με. Γρήγορα!
Τρέξτε!
Δώσ' το μας!
Είναι δικό μας.
Είναι δικό μας!
Κλέφτη!
Μπάγκινς!
Γρήγορα!
Πιο γρήγορα!
Τον πάσσαλο!
Επίθεση!
Κόψτε τα σχοινιά!
Βιαστείτε!
Πηδήξτε!
Ελάτε!
Σπρώξτε!
Ελάτε!
Νομίζατε ότι θα μου ξεφύγετε;
Τι θα κάνεις τώρα, Μάγε;
Κάτι έκανες.
Θα μπορούσε να είναι και χειρότερα.
Πλάκα κάνεις!
Γκάνταλφ!
Είναι πάρα πολλοί. Δεν μπορούμε να τους πολεμήσουμε.
Ένα πράγμα θα μας σώσει, το φως της ημέρας!
Ελάτε! Σηκωθείτε!
-Μπάλιν. -Ελάτε!
Περίμενε! Πολύτιμό μου! Περίμενε!
Γκόλουμ, γκόλουμ.
Γρήγορα!
Από 'δω!
-Ελάτε. -Ελάτε. Γρήγορα.
Μπάγκινς!
Κλέφτη!
Καταραμένος να 'ναι! Τον μισούμε για πάντα!
Πέντε, έξι, εφτά, οχτώ.
Ο Μπίφουρ. Ο Μπόφουρ. Δέκα.
Ο Φίλι και ο Κίλι! Δώδεκα.
Και ο Μπόμπουρ. Δεκατρείς.
Πού είναι ο Μπίλμπο;
Πού είναι το Χόμπιτ μας;
Αναθεματισμένος μικρούλης! Τώρα χάθηκε;
Νόμιζα πως ήταν με τον Ντόρι!
-Μην κατηγορείτε εμένα! -Πού τον είδες για τελευταία φορά;
Νομίζω πως τον είδα να ξεφεύγει όταν μας έπιασαν στην αρχή.
-Και τι ακριβώς συνέβη; Πες μου! -Θα σου πω εγώ τι συνέβη!
Ο Αφέντης Μπάγκινς είδε την ευκαιρία και την εκμεταλλεύτηκε.
Το μόνο που σκεφτόταν...
...ήταν το μαλακό κρεβάτι και το ζεστό τζάκι του...
...από τότε που ξεμύτισε από το κατώφλι του.
Δεν θα ξαναδούμε το Χόμπιτ μας. Έχει φύγει προ πολλού.
Όχι. Δεν έχει φύγει.
Μπίλμπο Μπάγκινς.
Ποτέ δεν έχω ξαναχαρεί τόσο που βλέπω κάποιον.
Μπίλμπο. Σε είχαμε ξεγράψει.
Πώς κατάφερες να περάσεις από τα Τελώνια;
Καλή ερώτηση.
Τι σημασία έχει; Γύρισε.
Έχει σημασία. Θέλω να ξέρω.
Γιατί γύρισες;
Ξέρω ότι αμφιβάλλεις για μένα. Ότι πάντα αμφέβαλλες.
Και έχεις δίκιο, σκέφτομαι συχνά το Μπαγκ-Εντ.
Μου λείπουν τα βιβλία μου. Και η πολυθρόνα και ο κήπος μου.
Βλέπεις, εκεί ανήκω. Αυτό είναι το σπίτι μου.
Και γι' αυτό γύρισα. Επειδή...
...εσείς δεν έχετε σπίτι. Σας το στέρησαν.
Όμως, θα σας βοηθήσω να το πάρετε πίσω, αν μπορώ.
Καταστρέψτε τους! Κάντε τους κομμάτια!
-Από το κακό... -Στο χειρότερο. Τρέξτε. Τρέξτε!
Προχωρήστε!
Ανεβείτε στα δέντρα!
Όλοι! Σκαρφαλώστε! Μπίλμπο, σκαρφάλωσε!
Γρήγορα!
Έρχονται!
Αζόγκ;
Το μυρίζεις;
Τη μυρωδιά του φόβου;
Θυμάμαι ότι ο πατέρας σου έζεχνε έτσι...
...Θόριν, γιε του Θρέιν.
Δεν είναι δυνατόν.
Αυτός είναι δικός μου.
Σκοτώστε τους υπόλοιπους!
Πιείτε το αίμα τους!
Πέφτει!
Φίλι!
Ναι!
Όχι!
Όχι.
Κύριε Γκάνταλφ!
Βοήθεια!
Όχι!
Θόριν! Όχι!
Φέρε μου το κεφάλι του Νάνου.
Σκοτώστε τον!
Θόριν!
Θόριν.
Ο Μικρούλης;
Καλά είναι.
Εδώ είναι ο Μπίλμπο. Είναι ασφαλής.
Εσύ!
Τι ήταν αυτό που έκανες; Παραλίγο να σκοτωθείς!
Δεν έλεγα ότι θα ήσουν βάρος;
Ότι δεν θα επιζούσες στην Ερημιά;
Ότι δεν είχες θέση ανάμεσά μας;
Ποτέ δεν είχα μεγαλύτερο άδικο.
Συγγνώμη που αμφέβαλλα για σένα.
Όχι. Κι εγώ θ' αμφέβαλλα για μένα.
Ούτε ήρωας είμαι, ούτε πολεμιστής.
Ούτε καν διαρρήκτης.
Είναι αυτό που νομίζω;
Το Έρεμπορ.
το Βουνό της Μοναξιάς.
Το τελευταίο μεγάλο Βασίλειο των Νάνων στη Μέση-Γη.
Το σπίτι μας.
Ένα κοράκι!
Τα πουλιά επιστρέφουν στο Βουνό!
Αυτό, αγαπητέ μου Όιν, είναι μια τσίχλα.
Όμως, θα το εκλάβουμε ως σημάδι.
-Ένας καλός οιωνός. -Έχεις δίκιο.
Πιστεύω πραγματικά, πως έχουμε αφήσει πίσω μας τα χειρότερα.