Έντμοντ, φύγε από κει. Πήτερ!
Τι κάνεις; Πήτερ, γρήγορα. Δεν υπάρχει χρόνος, τώρα!
Πάμε! Άστο αυτό.
Μαμά!
Άντε Λούσι!
- Άντε γρήγορα. - Τρέξτε!
- Περιμένετε, τον μπαμπά! - Πού είσαι;
- Μαμά, πιασ'τον. - Πήτερ, γύρνα πίσω!
Έντ, έλα δω. Έντμοντ, πέσε κάτω.
Άντε χαζόπαιδα, τρέξτε. Βγείτε έξω.
Ελάτε!
Βιαστείτε.
Γιατί σκέφτεσαι μόνο τον εαυτό σου; Είσαι τόσο εγωιστής!
- Θα σκοτωνόμασταν όλοι! - Σταμάτα!
Γιατί δεν μπορείς να κάνεις ότι σου λένε;
Αυτό πρέπει να το κρατήσεις πάνω σου αγάπη μου, καλά;
Είσαι αρκετά ζεστά; Μπράβο το κορίτσι μου.
Αν ο μπαμπάς ήταν εδώ, δε θα μας ανάγκαζε να φύγουμε.
Αν ήταν εδώ, θα σήμαινε πως ο πόλεμος θα'χε τελειώσει και δεν θα χρειαζόταν να φύγουμε.
Θ'ακούς τον αδερφό σου, έτσι δεν είναι, Έντμοντ;
- Υποσχέσου πως θα τους προσέχεις. - Το υπόσχομαι μαμά.
Μπράβο παλληκάρι μου.
Σούζαν.
Να φέρεσαι ώριμα.
Άντε, πάτε.
Άσε με. Μπορώ ν'ανέβω στο τρένο μόνος μου. Άσε με.
Δώστε μου τα εισιτήριά σας, παρακαλώ. Τα εισιτήρια, παρακαλώ.
Πήτερ!
- Ανεβείτε. - Ευχαριστώ.
Έλα, Λούσι. Πρέπει να μείνουμε όλοι μαζί. Όλα θα πάνε καλά.
- Αντίο, αγάπη μου. - Αντίο, μαμά. Θα μας λείψεις.
Ο καθηγητής γνώριζε πως θα'ρχόμασταν.
Ίσως να μη μας κατέταξαν σωστά.
- Κυρία Μακρίντι; - Δυστυχώς.
Αυτά είναι όλα; Δε φέρατε τίποτα άλλο;
Όχι, κυρία. Μόνο εμείς είμαστε.
Δόξα το Θεό!
Άντε, έτσι μπράβο. Άντε, έλα.
Ο καθηγητής Κερκ δεν είναι μαθημένος να'χει παιδιά στο σπίτι.
Και γι'αυτό υπάρχουν μερικοί κανόνες που πρέπει να τηρηθούν.
Δε θα φωνάζετε. Ούτε θα τρέχετε.
Δε θα χρησιμοποιείτε το αναβατόριο σερβίτσιων αλόγιστα.
Μη! Δε θ'αγγίζετε τα ιστορικά τεχνουργήματα.
Και πάνω απ'όλα...
δε θα ενοχλείτε τον καθηγητή.
Γερμανικά αεροσκάφη πραγματοποίησαν επιθέσεις στη Μεγάλη Βρετανία χθες βράδι.
Η επιδρομή, που διήρκησε αρκετές ώρες...
Τα σεντόνια είναι τόσο τραχιά.
Οι πόλεμοι δεν κρατάν για πάντα, Λούσι. Θα γυρίσουμε σπίτι σύντομα.
- Ναι, αν υπάρχει ακόμα σπίτι. - Δεν θα'πρεπε να'σαι στο κρεβάτι σου;
- Ναι, μαμά. - Έντ!
Είδες πως είναι έξω. Το μέρος είναι τεράστιο!
Μπορούμε να κάνουμε ότι θέλουμε εδώ. Θα'ναι υπέροχα.
Αλήθεια!
Γαστροαγγειακό.
Άντε, Πήτερ. Γαστροαγγειακό.
- Είναι λατινικό; - Ναι.
Μήπως είναι "το χειρότερο παιχνίδι που επινοήθηκε ποτέ" στα λατινικά;
Μπορούμε να παίξουμε κρυφτό.
Μα ήδη διασκεδάζουμε τόσο!
Έλα Πήτερ, σε παρακαλώ! Σε παρακαλώ...
1, 2, 3, 4...
5, 6, 7...
8, 9, 10...
11, 12, 13, 14...
24, 25, 26...
27, 28, 29, 30...
Εγώ ήρθα εδώ πρώτος.
75, 76, 77, 78, 79...
80, 81, 82, 83...
84, 85, 86...
87, 88, 89, 90...
91, 92, 93, 94...
95, 96, 97...
Από μένα κρυβόσουνα;
Όχι...
Όχι... εγώ απλά... Δεν ήθελα να σε τρομάξω.
Αν δεν σε πειράζει που ρωτάω... Τι είσαι;
Είμαι ένας φαύνος. Κι εσύ;
Πρέπει να'σαι αμούστακος νάνος.
Δεν είμαι νάνος! Είμαι κορίτσι!
Και είμαι η ψηλότερη της τάξης!
Θες να πεις πως είσαι μια κόρη της Εύας;
Τη μαμά μου τη λένε Χέλεν...
- Ουσιαστικά όμως είσαι άνθρωπος. - Ναι, φυσικά.
Τι ζητάς εδώ;
Κρυβόμουν στη ντουλάπα στον ξενώνα και...
Στον Ξε-νώνα; Στη Νάρνια είν'αυτό;
Νάρνια; Τι είναι αυτό;
Κορίτσι μου, εδώ είναι! Όλα, απ'το φανοστάτη
μέχρι το κάστρο Κερ Παραβέλ στην Ανατολική θάλασσα.
Κάθε κλαδί και πέτρα που βλέπεις, κάθε παγοκρύσταλλο, είναι Νάρνια.
- Πολύ μεγάλη ντουλάπα! - Ντουλάπα;!
Επέτρεψέ με να συστηθώ, τ'όνομά μου είναι Τάμνας.
Χάρηκα για τη γνωριμία, κύριε Τάμνας. Εγώ είμαι η Λούσι Πέβενσι.
- Το κουνάς. - Μα γιατί;
Δεν γνωρίζω!
Οι άνθρωποι το κάνουν όταν συστήνονται.
Λοιπόν Λούσι Πέβενσι, απ'τη λαμπερή πόλη της Ντου-λάπας...
στη θαυμάσια χώρα του Ξέ-νωνα.
Πώς θα σου φαινόταν να'ρθεις μαζί μου για τσάι;
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ αλλά...
- μάλλον θα'πρεπε να επιστρέψω. - Εδώ λίγο πιο κάτω είναι!
Και θα'ναι μια μεγάλη φωτιά με
φρυγανιές και τσάι και κεϊκάκια.
Ίσως ανοίξουμε και καμμιά σαρδέλα.
- Δεν ξέρω... - Έλα...
Δε μου τυχαίνει κάθε μέρα να κάνω καινούργια φίλη.
Υποθέτω πως θα μπορούσα για λίγο...
- αφού έχεις και σαρδέλες. - Με το τσουβάλι.
Είσαι καλά;
Να'μαστε λοιπόν. Έλα.
- Μετά από σένα. - Να σε βοηθήσω μ'αυτό;
Σ'ευχαριστώ πολύ.
Αυτός είναι ο πατέρας μου.
Έχει ωραίο πρόσωπο. Σου μοιάζει πολύ.
Όχι. Για την ακρίβεια, δεν του μοιάζω καθόλου.
Ο πατέρας μου πολεμάει στο πόλεμο.
Κι ο δικός μου έφυγε για τον πόλεμο.
Αλλά αυτό έγινε πριν πολύ καιρό.
- Πριν έρθει αυτός ο απαίσιος χειμώνας. - Ο χειμώνας δεν είναι τόσο κακός.
Πατινάζ και χιονοπόλεμος...
- Και Χριστούγεννα! - Όχι εδώ.
Έχουμε να κάνουμε Χριστούγεννα εδώ και εκατό χρόνια.
Τι;! Εκατό χρόνια χωρίς δώρα;
Είναι πάντα χειμώνας, ποτέ Χριστούγεννα. Τι μεγάλος χειμώνας!
Θα λάτρευες τη Νάρνια το καλοκαίρι!
Εμείς οι φαύνοι χορεύαμε όλη τη νύχτα.
Και δεν κουραζόμασταν ποτέ. Και τι μουσική!
Θα'θελες ν'ακούσεις λίγη τώρα;
Ναι παρακαλώ.
Γνωρίζεις κανένα Ναρνιανό νανούρισμα;
- Λυπάμαι, όχι. - Καλό αυτό.
Γιατί αυτό μάλλον δεν θα μοιάζει με κανένα.
- Πρέπει να φύγω. - Είναι πολύ αργά γι'αυτό.
Είμαι τόσο απαίσιος φαύνος.
Όχι. Είσαι ο καλύτερος φαύνος που'χω γνωρίσει.
Τότε φαίνεται πως δεν γνώρισες πολλούς!
Δεν μπορεί να'κανες κάτι τόσο τρομερό.
Δεν είναι κάτι που έκανα, Λούσι Πέβενσι.
- Είναι κάτι που κάνω τώρα. - Τι κάνεις;
Σε απαγάγω!
Η Λευκή Μάγισσα, αυτή το κάνει να'ναι πάντα χειμώνας, να'χει πάντα κρύο.
Έδωσε διαταγές πως αν ποτέ βρίσκαμε άνθρωπο να περιπλανιέται στο δάσος
πρέπει να της τον παραδώσουμε.
Κύριε Τάμνας, δε θα το κάνατε αυτό.
Νόμιζα πως ήσουν φίλος μου.
Μπορεί ήδη να γνωρίζει πως είσαι εδώ. Το δάσος είναι γεμάτο από κατασκόπους της.
Ακόμη και κάποια απ'τα δέντρα είναι με το μέρος της.
Μπορείς να βρεις το δρόμο σου από δω;
- Έτσι νομίζω. - Εντάξει.
Εσύ θα'σαι καλά;
Συγνώμη. Λυπάμαι τόσο πολύ.
Ορίστε.
Κράτα το. Το χρειάζεσαι περισσότερο από μένα.
Ότι και να γίνει Λούσι Πέβενσι, χάρηκα που σε γνώρισα.
Μ'έκανες να νιώσω περισσότερη ζεστασιά απ'όση ένιωσα τα τελευταία εκατό χρόνια.
Πήγαινε τώρα. Άντε!
99, 100. Φτου και βγαίνω.
Εντάξει! Γύρισα! Είμαι μια χαρά!
Βούλωστο, έρχεται!
Δε νομίζω να καταλάβατε το παιχνίδι.
Δεν αναρωτιόσασταν πού ήμουν;
- Αυτό είναι το θέμα. Γι'αυτό σ'έψαχνε. - Αυτό σημαίνει πως εγώ νίκησα;
- Δε νομίζω να θέλει να παίξει άλλο η Λούσι. - Λείπω εδώ και ώρες!
Το μόνο ξύλο εδώ είναι στο πίσω μέρος της ντουλάπας.
Ένα παιχνίδι τη φορά, Λου. Δεν έχουμε όλοι τη φαντασία σου.
- Μα δεν το φαντάστηκα! - Αρκετά, Λούσι.
Δε θα'λεγα ψέματα για κάτι τέτοιο!
- Εγώ σε πιστεύω. - Αλήθεια;
Ναι, φυσικά. Δεν σας είπα για το γήπεδο ποδοσφαίρου στα ντουλάπια του μπάνιου;
Σταμάτα πια! Πάντα πρέπει να κάνεις τα πράγματα χειρότερα, ε;
- Ένα αστείο ήταν. - Πότε θα μεγαλώσεις;
Σκάσε! Νομίζεις πως είσαι ο μπαμπάς, δεν είσαι όμως!
Ωραία το χειρίστηκες!
Μα ήταν πράγματι εκεί.
Η Σούζαν έχει δίκιο, Λούσι. Αρκετά!
Λούσι! Πού είσαι;
Ελπίζω να μη φοβάσαι το σκοτάδι.
Λούσι! Πού είσαι;
Λούσι, νομίζω πως σε πιστεύω τώρα.
- Άσε με ήσυχο! - Τι είναι πάλι, Γκίναμπρικ;
Πες του να μ'αφήσει. Δεν έκανα τίποτα κακό.
Πώς τολμάς ν'απευθύνεσαι στη Βασίλισσα της Νάρνια;
- Δεν το'ξερα! - Θα το μάθεις στον άλλο κόσμο.
Περίμενε!
Ποιο είναι τ'όνομά σου, γιε του Αδάμ;
Έντμοντ.
Και πώς μπήκες στην επικράτειά μου, Έντμοντ;
Δεν είμαι σίγουρος. Ακολουθούσα απλά την αδερφή μου.
Την αδερφή σου; Πόσοι είσαστε;
Τέσσερις. Μόνο η Λούσι ξανάρθε.
Είπε πως γνώρισε έναν φαύνο ονόματι Τάμνας.
Ο Πήτερ και η Σούζαν δεν την πίστεψαν. Ούτε κι εγώ.
Έντμοντ, φαίνεται πως κρυώνεις. Έλα κάθισε μαζί μου.
Τι θα'λεγες να πιείς κάτι ζεστό;
Ναι, θα'θελα, Μεγαλειοτάτη!
- Το ποτό σας, Μεγαλειότατε. - Πώς το κάνατε αυτό;
- Μπορώ να κάνω ότι θες. - Μπορείτε να με κάνετε πιο ψηλό;
Ότι θα'θελες να φας.
Λουκούμι;
Θα'θελα πολύ να γνωρίσω την υπόλοιπη οικογένειά σου.
Γιατί; Δεν είναι τίποτα το ιδιαίτερο.
Είμαι σίγουρη πως δεν είναι τόσο ευχάριστοι όσο εσύ.
Αλλά ξέρεις, Έντμοντ, δεν έχω δικά μου παιδιά.
Κι εσύ είσαι ακριβώς από κείνα τα αγόρια που θα μπορούσα να φανταστώ
να γίνονται κάποια μέρα Πρίγκιπας της Νάρνια,
- ίσως ακόμη και Βασιλιάς. - Αλήθεια;
Φυσικά, θα πρέπει να φέρεις την οικογένειά σου.
Εννοείτε πως κι ο Πήτερ θα'ταν Βασιλιάς;
Όχι, αλλά ο Βασιλιάς χρειάζεται υπηρέτες.
Θα μπορούσα να τους φέρω υποθέτω.
Πέρα απ'αυτά τα δάση, βλέπεις εκείνους τους δύο λόφους;
Το σπίτι μου είναι ακριβώς ανάμεσά τους. Θα σ'άρεσε εκεί, Έντμοντ.
Έχει ολόκληρα δωμάτια γεμάτα λουκούμια.
- Δε θα μπορούσα να'χω λίγο ακόμη τώρα; - Όχι!
Δε θες να κόψεις την όρεξή σου.
Εξάλλου, εμείς οι δυο θα ειδωθούμε ξανά πολύ σύντομα, έτσι δεν είναι;
Το ελπίζω, Μεγαλειοτάτη.
Μέχρι τότε, αγαπητέ. Θα μου λείψεις.
Έντμοντ;
Μπήκες κι εσύ! Δεν είναι υπέροχα;
- Πού ήσουνα; - Με τον κύριο Τάμνας. Είναι μια χαρά.
Η Λευκή Μάγισσα δεν ανακάλυψε πως με συνάντησε.
Η Λευκή Μάγισσα;
Αποκαλεί τον εαυτό της Βασίλισσα της Νάρνια. Αλλά δεν είναι.
Είσαι καλά; Χάλια φαίνεσαι.
Τι περίμενες; Κάνει ψόφο!
- Πώς θα φύγουμε από δω; - Έλα. Από δω.
Πήτερ, ξύπνα! Είναι πράγματι εκεί!
Λούσι, τι ειν'αυτά που λες;
Η Νάρνια είναι στη ντουλάπα όπως σας είπα.
- Το ονειρεύτηκες, Λούσι! - Όχι.
Είδα πάλι τον κύριο Τάμνας κι αυτή τη φορά πήγε κι ο Έντμοντ!
Είδες τον φαύνο;
Για την ακρίβεια δεν πήγε μαζί μου εκεί.
Τι ήθελες εκεί, Έντμοντ;
Έπαιζα μαζί σου.
Συγνώμη Πήτερ, δεν έπρεπε να την ενθαρρύνω.
Ξέρεις πως είναι στις μέρες μας τα μικρά παιδιά.
Δεν ξέρουν πότε να σταματήσουν να υποκρίνονται.
Μια ακόμη αταξία και θα κοιμηθείτε στο στάβλο!
Καθηγητά. Συγνώμη,
τους είπα ότι δεν έπρεπε να σας ενοχλήσουν.
Δεν πειράζει, κυρία Μακρίντι, σίγουρα θα υπάρχει κάποια εξήγηση.
Πρώτα όμως νομίζω πως η μικρούλα έχει ανάγκη από λίγη ζεστή σοκολάτα.
Έλα χρυσό μου.
Φαίνεται πως αναστατώσατε την εύθραυστη εσωτερική ισορροπία της οικονόμου μου.
Χίλια συγνώμη, κύριε. Δε θα ξανασυμβεί.
- Η αδελφή μας η Λούσι φταίει, κύριε. - Αυτή που κλαίει...
- Είναι αναστατωμένη. - Εξού και το κλάμα.
Δεν είναι τίποτα, μπορούμε να το χειριστούμε.
Το βλέπω!
Πιστεύει πως βρήκε μια μαγική χώρα. Στη ντουλάπα του πάνω ορόφου.
- Τι είπες; - Η ντουλάπα, πάνω...
Η Λούσι νομίζει ότι βρήκε ένα δάσος εκεί μέσα.
Δε λέει να σταματήσει να μιλάει γι'αυτό.
- Πως ήταν; - Σαν να μιλούσαμε σε τρελό.
- Όχι αυτή, το δάσος. - Την πιστεύετε δηλαδή;
- Εσείς όχι; - Φυσικά και όχι.
Λογικά είναι αδύνατον.
Τι διδάσκουν στα σχολεία στις μέρες μας!
- Ο Έντμοντ είπε πως υποκρίνονταν. - Κι αυτός είναι συνήθως ο πιο ειλικρινής;
Όχι, αυτή θα'ταν η πρώτη φορά...
Αν δεν είναι τρελή κι αν δε λέει ψέματα τότε λογικά...
πρέπει να υποθέσετε πως λέει την αλήθεια.
Μας λέτε λοιπόν να την πιστέψουμε;
Αδελφή σας δεν είναι; Μια οικογένεια είστε!
Καλά θα κάνετε να συμπεριφέρεστε σαν οικογένεια.
Ο Πήτερ ετοιμάζεται να πάρει έναν ακόμη στυλίσκο!
Ξύπνα, ονειροπαρμένε!
- Γιατί να μη παίξουμε πάλι κρυφτό; - Μα εσύ το θεωρείς παιδικίστικο!
Εξάλλου, θα μας κάνει καλό ο καθαρός αέρας!
Λες και δεν έχει καθαρό αέρα μέσα!
- Έτοιμος; - Εσύ;
- Μπράβο, Εντ! - Εσύ έδωσες τη πάσα!
- Τι γίνεται εκεί πάνω; - Η Μακρίντι!
Πάμε.
Πίσω, πίσω!
- Άντε, ελάτε! - Θ'αστειεύεσαι!
Κάντε πίσω.
Σταμάτα να σπρώχνεις!
Αδύνατον!
Μην ανησυχείτε, σίγουρα είναι της φαντασίας σας!
Μια συγνώμη μάλλον δεν είναι αρκετή!
Φυσικά και όχι.
Αλλά ίσως αυτό να'ναι!
Κόφτο!
- Παλιοψεύτη! - Ούτε εσύ την πίστεψες.
Πες συγνώμη στη Λούσι. Πες το!
- Καλά. Συγνώμη. - Δεν πειράζει.
Μερικά μικρά παιδιά δεν ξέρουν πότε πρέπει να σταματήσουν να υποκρίνονται.
- Πολύ αστείο! - Ίσως θα'πρεπε να γυρίσουμε πίσω.
- Να μη ρίξουμε μια ματιά τριγύρω; - Ας αποφασίσει η Λούσι.
Θα θέλετε να γνωρίσετε τον κύριο Τάμνας.
Τότε πάμε στον κύριο Τάμνας.
Δε γίνεται να περπατάμε μέσα στο χιόνι ντυμένοι έτσι.
Δεν πιστεύω να παρεξηγηθεί ο καθηγητής αν τα δανειστούμε αυτά!
Όπως και να'χει, αν το σκεφτείς λογικά...
- Δεν τα βγάζουμε καν απ'τη ντουλάπα! - Μα αυτό είναι κοριτσίστικο!
Το ξέρω.
Ποιός θα μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο;
Ο φαύνος Τάμνας κατηγορείται δια του παρόντος για εσχάτη προδοσία...
κατά της Αυτού Μεγαλειότητας Τζέιντις, βασίλισσας της Νάρνια,
επειδή κάλυπτε τους εχθρούς της και έκανε παρέα με ανθρώπους.
Υπογραφή Μόγκριμ, αρχηγός της Μυστικής Αστυνομίας.
Ζήτω η Βασίλισσα!
- Τώρα πρέπει οπωσδήποτε να γυρίσουμε. - Και τι θα γίνει ο κύριος Τάμνας;
Αν τον συνέλαβαν απλά και μόνο επειδή έκανε παρέα με ανθρώπους,
- δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά. - Δεν καταλαβαίνεις, ε;
Για μένα πρόκειται! Θ'ανακάλυψαν ότι με βοήθησε.
- Ίσως να καλέσουμε την αστυνομία. - Αυτοί είναι η αστυνομία!
- Μην ανησυχείς, κάτι θα σκεφτούμε. - Γιατί;
Αφού είναι εγκληματίας.
Σε μας έκανε το πουλί ψιτ;
Ένας κάστορας!
Έλα, αγόρι μου.
Δε θα το μυρίσω, αν αυτό περιμένεις!
- Με συγχωρείς. - Λούσι Πέβενσι;
- Το μαντήλι που'δωσα στον κύριο... - Τάμνας.
- Μου το'δωσε λίγο πριν τον πιάσουν. - Είναι καλά;
Ακολουθήστε με.
- Μα τι κάνει αυτή; - Έχει δίκιο.
- Γιατί να τον εμπιστευτούμε; - Είπε πως ξέρει τον φαύνο.
Κάστορας είναι. Δεν έπρεπε να λέει τίποτα!
- Τρέχει τίποτα; - Απλά συζητάμε.
Ας πάμε σε ασφαλέστερο μέρος.
Εννοεί τα δέντρα.
Ελάτε, να μη μας πιάσει η νύχτα εδώ έξω.
Φαίνεται ότι η κυρά έχει βάλει το τσαγιερό. Μας περιμένει ζεστό τσάι.
- Είναι υπέροχο! - Δεν είναι τίποτα.
Χρειάζεται πολλά ακόμα, δεν το'χω τελειώσει ακόμη.
Όταν τελειώσει όμως θα'ναι χάρμα.
Κάστορα, εσύ είσαι; Τρελάθηκα απ'την αγωνία μου!
Αν μάθω ότι ήσουν πάλι με τον ασβό...
Αυτοί δεν είναι ασβοί!
Ποτέ δεν πίστεψα ότι θα ζούσα να δω αυτή τη μέρα!
Κοίτα τη γούνα μου! Θα μπορούσες να με προειδοποιήσεις δέκα λεπτά νωρίτερα.
Θα σου'δινα μια βδομάδα αν πίστευα ότι θα βοηθούσε.
Ελάτε μέσα να σας προσφέρουμε κάτι να φάτε
και λίγη πολιτισμένη παρέα.
Προσοχή, προσέξτε που πατάτε.
Απολαμβάνουμε το τοπίο, ε;
Δεν υπάρχει κάτι να κάνουμε για να βοηθήσουμε τον Τάμνας;
Τον πήγαν στο σπίτι της μάγισσας. Και ξέρετε τι λένε...
Λίγοι απ'αυτούς που μπαίνουν ξαναβγαίνουν.
Ψάρι και πατάτες τηγανητές!
Αλλά υπάρχει ελπίδα, πολύ ελπίδα.
Υπάρχει κάτι μεγαλύτερο απ'την ελπίδα!
Ο Άσλαν ανέλαβε δράση...
Ποιος είναι ο Άσλαν;
Ποιος είναι ο Άσλαν! Άκου τι λένε!
Τι;
Δεν ξέρετε, ε;
- Δεν έχουμε πολύ καιρό εδώ. - Είναι απλά ο βασιλιάς όλου του δάσους.
Ο ηγέτης, ο πραγματικός βασιλιάς της Νάρνια.
- Λείπει πολύ καιρό. - Αλλά μόλις γύρισε!
- Και σας περιμένει στο Πέτρινο Τραπέζι. - Εμάς περιμένει;
Θ'αστειεύεστε! Δεν ξέρουν καν για την προφητεία!
- Λοιπόν, τότε... - Ακούστε...
Η επιστροφή του Άσλαν. Η σύλληψη του Τάμνας.
Η μυστική αστυνομία. Όλα γίνονται εξαιτίας σας!
- Κατηγορείτε εμάς; - Δε σας κατηγορούμε, σας ευχαριστούμε.
Υπάρχει μια προφητεία...
Όταν η σάρκα του Αδάμ και το κόκαλο του Αδάμ
καθίσει στον θρόνο του Κερ Παραβέλ,
οι κακοί καιροί θα'ναι παρελθόν.
- Ξέρεις, δε ριμάρει. - Το ξέρω αλλά δεν είναι αυτό το θέμα!
Εδώ και καιρό προειπώθηκε...
ότι δυο γιοί του Αδάμ και δυο κόρες της Εύας θα νικήσουν τη λευκή μάγισσα...
και θα επαναφέρουν την ειρήνη στη Νάρνια!
Και νομίζετε πως εμείς είμαστε αυτοί;
Το καλό που σας θέλω γιατί ο Άσλαν έχει ήδη εξοπλίσει τον στρατό σας!
Τον στρατό μας;
Η μαμά μας έστειλε μακριά για να μη βρεθούμε στη μέση του πολέμου.
Νομίζω πως κάνετε κάποιο λάθος.
- Δεν είμαστε ήρωες. - Είμαστε απ'το Φίντσλι!
Ευχαριστούμε για τη φιλοξενία σας.
- Αλλά πραγματικά πρέπει να φύγουμε. - Δεν μπορείτε να φύγετε έτσι απλά!
Έχει δίκιο. Πρέπει να βοηθήσουμε τον κύριο Τάμνας.
Δεν είναι δικό μας θέμα. Λυπάμαι.
Ώρα για μας τους τέσσερεις να πάμε σπίτι. Εντ!
Εντ;
- Θα τον σκοτώσω. - Μπορεί να μη χρειαστεί.
Έχει ξανάρθει στη Νάρνια ο Έντμοντ;
Γρήγορα!
- Έντμοντ! - Θα σ'ακούσουν!
- Όχι! - Φύγε από πάνω μου!
- Παίζουμε το παιχνίδι της! - Δεν μπορούμε να τον αφήσουμε.
- Είναι αδερφός μας! - Αυτός είναι το δόλωμα!
- Η μάγισσα σας θέλει και τους τέσσερεις. - Γιατί;
Για να σταματήσει την εκπλήρωση της προφητείας. Να σας σκοτώσει!
- Εσύ φταις για όλα. - Εγώ;
Τίποτα απ'αυτά δε θα γινόταν αν μ'είχες ακούσει εξ'αρχής!
- Ώστε ήξερες ότι θα γίνει αυτό; - Δεν ήξερα τι θα γινόταν.
Και γι' αυτό έπρεπε να φύγουμε όσο ακόμα μπορούσαμε...
Σταματήστε! Αυτό δε βοηθάει τον Έντμοντ.
Έχει δίκιο. Μόνο ο Άσλαν μπορεί να βοηθήσει τον αδερφό σας τώρα.
Τότε πάνε μας σ' αυτόν.
Κάτσε ακίνητος, ξένε, αλλιώς δε θα ξανακουνηθείς ποτέ. Ποιός είσαι;
Ο Έντμοντ. Γνώρισα τη βασίλισσα στο δάσος.
Μου είπε να επιστρέψω εδώ. Είμαι ένας γιος του Αδάμ.
Τη συγνώμη μου, τυχερέ ευνοούμενε της βασίλισσας.
Ή ίσως, όχι και τόσο τυχερός...
Από δω.
Περίμενε εδώ.
Σου αρέσει;
Ναι, Μεγαλειοτάτη.
Το φαντάστηκα.
Πες μου, Έντμοντ...
Είναι κουφές οι αδελφές σου;
- Όχι. - Κι ο αδερφός σου...
Στερείται νοημοσύνης;
Εγώ έτσι πιστεύω, αλλά η μαμά λέει...
Τότε πώς τολμάς και έρχεσαι μόνος;
- Προσπάθησα... - Σου ζήτησα τόσο λίγα...
- Δε με ακούνε. - Ούτε αυτό δεν μπορούσες να κάνεις.
Τους έφερα μέχρι τα μισά, είναι στο μικρό σπίτι στο φράγμα με τους κάστορες.
Υποθέτω πως δεν είσαι τελείως άχρηστος τελικά.
Αναρωτιόμουν, θα μπορούσα ίσως...
να φάω ένα μικρό λουκούμι τώρα;
Ο καλεσμένος μας πεινάει.
Απο δω, για τις λιχουδιές σου.
Μόγκριμ.
Ξέρεις τι να κάνεις!
Γρήγορα κυρά, μας κυνηγάνε!
- Μάλιστα. - Τι κάνει;
Θα μ'ευχαριστείτε αργότερα.
Είναι μακρυνή η πορεία κι ο Κάστορας γίνεται πολύ παράξενος άμα πεινάσει.
- Τώρα είμαι παράξενος! - Πιάστε τους.
- Λέτε να χρειαστούμε μαρμελάδα; - Μόνο αν η μάγισσα προσφέρει ψωμί.
Γρήγορα!
Μη το πείτε πουθενά. Βγάζει κοντά στο σπίτι του!
- Μου είπες πως δεν ξέρεις! - Λούσι!
- Μπήκαν στο τούνελ. - Γρήγορα, από δω!
Τρέξτε!
- Έπρεπε να φέρεις το χάρτη! - Δεν είχε χώρο δίπλα στη μαρμελάδα.
Άντε Λούσι!
- Λυπάμαι, αγάπη μου. - Ήταν ο καλύτερός μου φίλος.
Τι συνέβη εδώ;
Αυτό παθαίνουν όσοι τα βάζουν με τη μάγισσα.
Ένα ακόμη βήμα να κάνεις προδότη και θα σε κάνω κομματάκια!
Χαλάρωσε, είμαι ένας απ'τους καλούς.
Έτσι, ε; Μοιάζεις πάντως πολύ με τους κακούς!
Μια ατυχής οικογενειακή ομοιότητα. Ας το αφήσουμε αυτό γι'αργότερα.
- Τώρα πρέπει να φύγουμε. - Τι έχεις στο μυαλό σου;
Χαίρετε, κύριοι!
- Χάσατε κάτι; - Κόψε αυτό το ύφος με μένα!
Ξέρω με ποιανού το μέρος είσαι. Ψάχνουμε κάποιους ανθρώπους!
Άνθρωποι εδώ στην Νάρνια; Πολύτιμη πληροφορία, ε;
- Η ανταμοιβή σου θα'ναι η ζωή σου. - Δεν αξίζει και πολλά!
Και όμως... Πού είναι οι καταζητούμενοι;
- Πήγαν βόρεια. - Ξετρυπώστε τους.
Βοηθούσαν τον Tάμνας αλλά η μάγισσα έφτασε εδώ πριν από μένα.
Είσαι καλά;
Μακάρι να μπορούσα να πω ότι το γαύγισμά τους ήταν χειρότερο απ'το δάγκωμά τους...
Σταμάτα να στριφογυρίζεις! Κάνεις σαν τον κάστορα τη μέρα του μπάνιου.
- Η χειρότερη μέρα του χρόνου. - Ευχαριστώ για την καλωσύνη σας!
Φοβάμαι ότι δεν έχω χρόνο για περισσότερη θεραπεία.
Φεύγεις;
Ήταν χαρά και τιμή μου, Βασίλισσά μου!
Ο χρόνος είναι λίγος κι ο ίδιος ο Άσλαν μου ζήτησε να μαζέψω κι άλλο στρατό.
- Είδες τον Άσλαν; - Πώς είναι;
Όπως όσα έχουμε ακούσει.
Θα χαρείτε να τον έχετε στο πλευρό σας στη μάχη εναντίον της μάγισσας.
Δεν έχουμε σκοπό να πολεμήσουμε καμμιά βασίλισσα.
Μα Βασιλιά Πήτερ, η προφητεία;
Δεν μπορούμε να πάμε στον πόλεμο χωρίς εσάς.
Τον αδερφό μας θέλουμε μόνο να πάρουμε.
Αν δεν το φας αυτό...
Θα σηκωνόμουν, αλλά τα πόδια μου...
Κύριε Τάμνας;
Ότι απέμεινε απ'αυτόν.
- Είσαι ο αδερφός της Λούσι Πέβενσι. - Εγώ είμαι ο Έντμοντ.
Έχετε την ίδια μύτη.
Είναι καλά η αδερφή σου;
Είναι ασφαλής;
Δεν ξέρω.
Η αστυνομία μου έκανε φύλλο και φτερό εκείνο το φράγμα.
Η οικογένειά σου δεν βρέθηκε πουθενά.
- Πού πήγαν; - Δεν ξέρω.
- Τότε δε σε χρειάζομαι πλέον. - Περίμενε!
Ο κάστορας είπε κάτι για τον Άσλαν!
Τον Άσλαν; Πού;
Ξένος είναι Μεγαλειοτάτη. Τι περιμένεις να γνωρίζει;
Ρώτησα, πού είναι ο Άσλαν;
Δεν ξέρω. Έφυγα πριν πουν οτιδήποτε.
Ήθελα να σας δω!
- Φρουρέ! - Μεγαλειοτάτη.
Ελευθέρωσε τον φαύνο.
Ξέρεις γιατί είσαι εδώ, φαύνε;
Γιατί πιστεύω σε μια ελεύθερη Νάρνια.
Είσαι εδώ γιατί αυτός σε κατέδωσε.
Για γλυκούδια.
Πάντε τον πάνω.
Ετοίμασε την άμαξα. Ο Έντμοντ πεθύμησε την οικογένειά του.
Ο καταυλισμός του Άσλαν είναι κοντά στο Πέτρινο Τραπέζι,
στην απέναντι όχθη του παγωμένου ποταμού.
- Ποτάμι; - Είναι παγωμένο πάνω από 100 χρόνια.
- Είναι πολύ μακριά. - Για τον κόσμο πρόκειται, αγαπητέ!
- Περίμενες να'ναι μικρός; - Μικρότερος.
Μόλις είσαι έτοιμος, γιε του Αδάμ.
Πάμε, άνθρωποι, όσο είμαστε ακόμη νέοι!
Αν μας πει άλλη μια φορά να κάνουμε γρήγορα,
θα τον μετατρέψω σ'ένα μεγάλο φουντωτό καπέλο.
Άντε, γρήγορα!
- Πολύ αυταρχικός μας έγινε! - Πίσω σας, αυτή είναι!
Τρέξτε!
Γρήγορα!
Μπείτε μέσα.
- Μπορεί να έφυγε. - Πάω να ρίξω μια ματιά.
Όχι! Δεν είσαι τίποτα για την Nάρνια νεκρός.
- Ούτε κι εσύ, κάστορα. - Ευχαριστώ, καρδιά μου.
Βγείτε. Ελπίζω να'σασταν καλά παιδιά γιατί κάποιος θέλει να σας δει!
Καλά Χριστούγεννα, κύριε.
Είναι όντως, Λούσι, αφ'ότου ήρθατε εσείς!
Ανέχτηκα πολλά απ'τη στιγμή που ήρθα εδώ, αλλά αυτό...
- Νομίζαμε πως ήταν η μάγισσα. - Λυπάμαι γι'αυτό.
Αλλά οδηγώ κάτι τέτοιο πιο πολλά χρόνια απ'τη μάγισσα.
Νόμιζα πως δεν υπήρχαν Χριστούγεννα στην Νάρνια.
Εδώ και χρόνια δεν υπάρχουν. Αλλά η ελπίδα...
που φέρατε Μεγαλειότητές μου, άρχισε να αποδυναμώνει τις δυνάμεις της μάγισσας.
Παρ'όλ'αυτά, θα σας φανούν χρήσιμα αυτά.
Δώρα!
Ο χυμός του Πυρολούλουδου.
Μια σταγόνα θεραπεύει κάθε τραυματισμό.
Αν και εύχομαι να μη χρειαστεί να το χρησιμοποιήσεις...
Ευχαριστώ, κύριε. Νομίζω πως μπορώ να φανώ γενναία.
Είμαι βέβαιος ότι μπορείς. Οι μάχες είναι άσχημο πράμα.
Σούζαν.
Βασίσου στο βέλος αυτό και δύσκολα θ'αστοχήσεις.
Τι έγινε με το "Οι μάχες είναι άσχημο πράμα";
Αν και δεν βλέπω να'χεις πρόβλημα ν'ακουστείς,
φύσα αυτό, κι όπου κι αν είσαι...
- θα'ρθει βοήθεια. - Ευχαριστώ.
Πήτερ.
Μάλλον πλησιάζει η ώρα να χρησιμοποιηθούν αυτά.
Ευχαριστώ, κύριε.
Είναι εργαλεία κι όχι παιχνίδια.
Χρησιμοποίησέ τα καλά και ορθά.
Λοιπόν, πρέπει να φύγω. Τελειώνει ο χειμώνας.
Τι δουλειές μαζεύονται όταν λείπεις εκατό χρόνια!
Ζήτω ο Άσλαν!
Και Καλά Χριστούγεννα!
- Ευχαριστούμε, κύριε! - Αντίο!
Σου το'πα ότι υπάρχει!
Είπε πως τελειώνει ο χειμώνας.
Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Τέρμα οι πάγοι.
- Πρέπει να το διασχίσουμε τώρα! - Ας φτιάξουν φράγματα οι κάστορες.
Δεν είμαι τόσο γρήγορος, γλυκιά μου!
- Στάσου να το σκεφτούμε ένα λεπτό. - Δεν έχουμε ούτε λεπτό!
- Προσπαθώ να το δω ρεαλιστικά. - Όχι, κάνεις την ξύπνια, ως συνήθως.
Περίμενε, ίσως είναι καλύτερα να πάω εγώ πρώτος.
Ναι, καλύτερα.
Έτρωγες δεύτερη μερίδα στα κρυφά, ε;
Ποτέ δεν ξέρεις ποιο γεύμα θα'ναι το τελευταίο σου!
Ειδικά όταν μαγειρεύεις εσύ.
- Αν ήξερε η μαμά τι κάνουμε... - Η μαμά δεν είναι εδώ!
Όχι!
Τρέξτε!
Γρήγορα!
- Όχι! - Πήτερ!
Άστο κάτω, μικρέ. Μπορεί να πληγωθεί κανείς.
Μην ανησυχείτε για μένα! Κάρφωσέ τον!
Φύγετε τώρα που μπορείτε. Θα'ρθει κι ο αδερφός σας μαζί σας.
Σταμάτα, Πήτερ! Ίσως πρέπει να τον ακούσουμε.
- Έξυπνο κορίτσι. - Μην τον ακούτε!
- Σκότωσέ τον. Τώρα! - Ελάτε τώρα.
Δεν είναι δικός σας αυτός ο πόλεμος.
Το μόνο που θέλει η Βασίλισσά μου είναι να πάρετε την οικογένειά σας και να φύγετε.
Κοίτα! Επειδή κάποιος σου έβαλε στο χέρι ένα σπαθί, δεν σημαίνει ότι είσαι ήρωας.
- Απλά πέτα το! - Όχι, Πήτερ!
Η Νάρνια σε χρειάζεται! Μαχαίρωσέ τον όσο ακόμα μπορείς!
Τι θα κάνεις τελικά; Δεν θα περιμένω για πάντα.
Ούτε και το ποτάμι!
Κρατηθείτε από μένα!
Υπέροχα.
Τι έκανες;
Είδε κανείς το παλτό μου;
Μην ανησυχείς. Ο αδελφός σου σε φροντίζει καλά.
Και δε νομίζω να χρειαστείτε τα παλτά πια.
Κάνει τόση ζέστη!
Πάω να ελέγξω την άμαξα.
Μεγαλειοτάτη! Βρήκαμε τον προδότη.
Οδηγούσε τους εχθρούς σας στο δάσος.
Ευχαριστώ για την επίσκεψη.
Ήσουν τόσο χρήσιμος για τους λύκους μου χθες βράδυ.
Ίσως μπορείς να βοηθήσεις εμένα τώρα.
- Συγχωρέστε με, Μεγαλειότητά μου. - Μην σπαταλάς τον χρόνο μου με κολακείες.
Δε θέλω να φανώ αγενής, αλλά δεν μιλούσα σε σας.
Πού πηγαίνουν οι άνθρωποι;
Μη! Όχι! Ο κάστορας είπε κάτι για το Πέτρινο Τραπέζι.
Και ότι ο Άσλαν έχει στρατό εκεί.
Στρατό;
Ευχαριστώ, Έντμοντ.
Χαίρομαι που αυτό το πλάσμα πρόλαβε να δεί μια δόση ειλικρίνειας...
- πριν πεθάνει. - Όχι!
Σκέψου με ποιανού το μέρος είσαι, Έντμοντ. Το δικό μου...
ή το δικό τους.
Πάτε μπροστά. Συγκεντρώστε τους πιστούς.
Αν θέλει πόλεμο ο Άσλαν...
θα τον έχει.
- Γιατί μας κοιτάνε έτσι; - Ίσως νομίζουν ότι είσαι αστεία.
Σταμάτα να φτιάχνεσαι. Μια χαρά είσαι.
Ήρθαμε να δούμε τον Άσλαν.
Καλώς ήρθες, Πήτερ, γιε του Αδάμ.
Καλώς ήρθατε, Σούζαν και Λούσι. Κόρες της Εύας.
Καλώς ήρθατε κι εσείς, κάστορες. Έχετε τις ευχαριστίες μου.
Πού είναι όμως ο τέταρτος;
Γι'αυτό είμαστε εδώ, κύριε. Χρειαζόμαστε τη βοήθειά σας.
Είχαμε κάποια προβλήματα στη διαδρομή.
Ο αδελφός μας αιχμαλωτίστηκε απ'τη μάγισσα.
Αιχμαλωτίστηκε; Πώς έγινε αυτό;
Τους πρόδωσε, Μεγαλειότατε.
- Τότε μας πρόδωσε όλους! - Ειρήνη υμίν, Όριους!
Είμαι σίγουρος ότι υπάρχει μια εξήγηση.
Στην ουσία εγώ φταίω. Ήμουν πολύ σκληρός μαζί του.
Όλοι είμασταν.
- Κύριε, είναι αδελφός μας. - Το ξέρω, μικρή μου.
Αυτό όμως κάνει χειρότερη την προδοσία.
Θα'ναι πιο δύσκολο απ'όσο φαντάζεστε.
Αυτό είναι το Κερ Παραβέλ. Το κάστρο με τους τέσσερις θρόνους.
Σ'έναν απ'αυτούς θα κάτσεις, Πήτερ. Ως βασιλιάς.
Αμφισβητείς την προφητεία;
Όχι. Απλά...
Άσλαν, δεν είμαι αυτός που νομίζεις.
Πήτερ Πέβενσι, πρώην κάτοικος του Φίντσλι.
Ο κάστορας ανέφερε επίσης ότι σκόπευες να τον μετατρέψεις σε καπέλο.
Υπάρχει μια κρυφή μαγεία ανώτερη όλων μας που διοικεί τη Νάρνια.
Ξεχωρίζει το δίκαιο απ'τ'άδικο. Και καθορίζει τις μοίρες όλων μας.
Τη δική σου και τη δική μου.
Την οικογένειά μου δεν μπορώ να προστατέψω καν.
- Τους έφερες ασφαλείς μέχρι εδώ. - Όχι όλους.
Θα κάνω ότι μπορώ να βοηθήσω τον αδελφό σου.
Θέλω όμως να σκεφτείς τι σου ζητάω.
Θέλω κι εγώ να'ναι ασφαλής η οικογένειά μου.
Δε νιώθει άνετα ο μικρός μας Πρίγκιπας;
Θέλει να του αφρατέψω το μαξιλάρι;
Ιδιαίτερη μεταχείρηση για ένα ιδιαίτερο παιδί.
Αυτό δεν ήθελες;
Μοιάζεις τη μαμά.
Η μαμά έχει να φορέσει τέτοιο φόρεμα από πριν τον πόλεμο.
Να της πάμε ένα. Ένα μπαούλο γεμάτο φορέματα!
Αν ποτέ γυρίσουμε!
Συγνώμη που φέρομαι έτσι.
- Σπάγαμε πλάκα κάποτε μαζί, ε; - Ναι.
- Πριν γίνεις βαρετή! - Σοβαρά;
Μη προσπαθήσετε να τρέξετε. Κουραστήκαμε και προτιμάμε να σας σκοτώσουμε γρήγορα.
Σούζαν!
- Κάντε πίσω! - Πήτερ!
- Για ελάτε! - Το'χουμε ξανακάνει αυτό.
- Ξέρουμε κι οι δυο ότι δε το'χεις μέσα σου! - Πήτερ! Πρόσεχε!
Όχι, μαζέψτε τα όπλα σας. Αυτή η μάχη είναι του Πήτερ.
Νομίζεις ότι είσαι βασιλιάς. Αλλά θα πεθάνεις...
- Σαν σκυλί! - Πήτερ!
Ακολουθήστε τον! Θα σας οδηγήσει στον Έντμοντ.
Πήτερ. Καθάρισε το σπαθί σου.
Εγέρθητι, Σερ Πήτερ Λυκοφάγε!
Ιππότη της Νάρνια.
Οι μονόταυροι θ'αναλάβουν την αριστερή πλευρά.
Θα κρατήσουμε εφεδρικούς τους γίγαντες και θα στείλουμε τους νάνους πρώτους.
Ο φυλακισμένος!
Δε θα με σκοτώσεις;
Όχι ακόμα.
Έχουμε δουλειά να κάνουμε.
Έντμοντ!
Ότι έγινε, έγινε. Δεν χρειάζεται να μιλήσουμε στον Έντμοντ γι'αυτά που έγιναν.
Γεια.
- Είσαι καλά; - Λίγο κουρασμένος.
Κοιμήσου λίγο.
Έντμοντ...
Προσπάθησε να μη χαθείς.
Δε θα ξεμείνει από φρυγανιές η Νάρνια, Εντ!
Σίγουρα θα μας βάλουν αρκετές για το ταξίδι του γυρισμού.
- Γυρνάμε σπίτι; - Εσείς.
Υποσχέθηκα στη μαμά να σας κρατήσω ασφαλείς.
Αυτό όμως δε σημαίνει ότι εγώ δεν μπορώ να μείνω να βοηθήσω.
Μας χρειάζονται.
- Και τους τέσσερείς μας. - Είναι πολύ επικίνδυνο, Λούσι.
Παραλίγο να πνιγείτε κι ο Έντμοντ παραλίγο να σκοτωθεί.
Γι'αυτό πρέπει να μείνουμε.
Είδα τι μπορεί να κάνει η Λευκή Μάγισσα. Και την βοήθησα να το κάνει.
Δεν μπορούμε να τους αφήσουμε να υποφέρουν γι'αυτό.
Αυτό ήταν λοιπόν!
- Πού πάς; - Να εξασκηθώ.
Άντε, Εντ. Πάνω το σπαθί. Όπως μας έδειξε ο Όριους. Έτοιμος! Άμυνα!
- Έντμοντ! - Ήρεμα, αλογάκι!
- Τ'όνομά μου είναι Φίλιπ. - Συγνώμη.
Η Μάγισσα ζήτησε συνάντηση με τον Άσλαν! Έρχεται εδώ!
Η Βασίλισσα της Νάρνια!
Υπάρχει ένας προδότης ανάμεσά σας, Άσλαν.
Η προσβολή δεν ήταν εναντίον σου.
Ξέχασες τους Νόμους πάνω στους οποίους χτίστηκε η Νάρνια;
Μην επικαλείσαι την κρυφή μαγεία σε μένα, μάγισσα.
Ήμουν παρών όταν γράφτηκε.
Τότε θα θυμάσαι ότι όλοι οι προδότες ανήκουν σε μένα.
- Το αίμα του είναι ιδιοκτησία μου. - Προσπάθησε να τον πάρεις!
Ειλικρινά πιστεύεις ότι η βία θ'αφαιρέσει το δικαίωμά μου;
Μικρέ βασιλιά!
Ο Άσλαν ξέρει ότι αν δεν έχω αίμα, όπως το λέει ο Νόμος, όλη η Νάρνια
θ'ανατραπεί και θ'αφανιστεί στη φωτιά και στο νερό.
Αυτό το αγόρι θα πεθάνει, στο Πέτρινο Τραπέζι.
Όπως λέει η παράδοση.
- Μη τολμήσεις να μου αρνηθείς! - Αρκετά.
Θα συζητήσω μαζί σου κατ'ιδίαν.
Παραιτήθηκε των δικαιωμάτων στο αίμα του γιου του Αδάμ.
Πώς θα ξέρω ότι θα κρατήσεις την υπόσχεσή σου;
Σούζαν!
Δε θα'πρεπε να κοιμάστε;
Δεν μας έπιανε ύπνος.
Σε παρακαλώ, Άσλαν. Μπορούμε να έρθουμε μαζί σου;
Δε θα με πείραζε λίγη παρέα για λίγο.
Ευχαριστώ.
Μέχρι εδώ. Πρέπει να συνεχίσω μόνος.
- Μα, Άσλαν... - Πρέπει να μ'εμπιστευτείς.
Πρέπει να γίνει αυτό. Ευχαριστώ, Σούζαν.
Ευχαριστώ, Λούσι. Έχετε γεια.
Ιδού το Μεγάλο Λιοντάρι!
- Θες λίγο γάλα; - Γιατί δεν αντιστέκεται;
Δέστε τον!
Περιμένετε! Ξυρίστε τον πρώτα.
Φέρτε τον σε μένα!
Με απογοητεύεις, Άσλαν.
Πίστεψες στ'αλήθεια ότι μπορείς να σώσεις τον προδότη;
Μου δίνεις τη ζωή σου και δε σώζεις κανέναν.
Αυτά λοιπόν περί αγάπης!
Απόψε...
Θα κατευνάσουμε την κρυφή μαγεία.
Αλλά αύριο...
Θα κατακτήσουμε την Νάρνια για πάντα!
Ξέροντας αυτό, απελπίσου...
και πέθανε!
Ο Μέγας Γάτος είναι νεκρός!
Στρατηγέ! Ετοίμασε το στρατό σου για μάχη.
Αν και προβλέπεται μικρή.
Είναι πολύ αργά. Πέθανε...
Πρέπει να ήξερε τι θα γινόταν.
Φύγετε μακριά! Φύγετε όλοι!
Όχι, κοίτα...
Πρέπει να το πούμε στους άλλους.
- Δεν μπορούμε να τον αφήσουμε έτσι. - Δεν έχουμε χρόνο. Πρέπει να το μάθουν.
Τα δέντρα!
Ακούστε καλά, Πρίγκηπές μου.
Φέρνω θλιβερά νέα απ'τις αδελφές σας.
Έχει δίκιο.
Πέθανε.
Τότε πρέπει να μας οδηγήσεις εσύ.
Πήτερ, υπάρχει ένας στρατός εκεί έξω. Και είναι έτοιμος να σ'ακολουθήσει.
- Δεν μπορώ. - Ο Άσλαν πίστευε ότι μπορείς.
Το ίδιο κι εγώ.
Ο στρατός της Μάγισσας πλησιάζει. Ποιές είναι οι διαταγές σας;
Ήρθαν, Μεγαλειότατε. Με στρατό και όπλα περισσότερα απ'τα δικά μας.
- Οι αριθμοί δεν κερδίζουν τη μάχη. - Όχι. Σίγουρα όμως βοηθάνε.
Δε μ'ενδιαφέρει να πιάσουμε αιχμαλώτους. Σκοτώστε τους όλους.
Κοιτάξτε τον ουρανό!
- Είσαι μαζί μου; - Μέχρι τον θάνατο.
Για την Νάρνια! Και για τον Άσλαν!
Πρέπει να φύγουμε.
Κρυώνω πολύ.
Σούζαν!
- Που πήγε ο Άσλαν; - Τι κάνανε;
Μα είδαμε το μαχαίρι! Την μάγισσα!
Αν η μάγισσα ήξερε το πραγματικό νόημα της θυσίας...
ίσως ερμήνευε διαφορετικά την κρυφή μαγεία.
Ότι όταν ένα εκούσιο θύμα, που δεν διέπραξε καμμιά προδοσία,
σκοτωθεί στη θέση ενός προδότη, το Πέτρινο Τραπέζι θα σπάσει.
Κι ο θάνατος ακόμα θα αντιστραφεί.
Στείλαμε τα νέα ότι πέθανες.
Ο Πήτερ κι ο Έντμοντ θα'χουν κηρύξει ήδη πόλεμο.
- Πρέπει να τους βοηθήσουμε! - Θα το κάνουμε. Αλλά όχι μόνοι.
Σκαρφαλώστε στη πλάτη μου. Έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας...
και λίγο χρόνο στην διάθεση μας. Και καλά θα κάνετε να καλύψετε τ'αυτιά σας.
Ρίξτε!
Υποχωρήστε! Πίσω στους βράχους!
Το σινιάλο! Πάμε!
Πού πάμε;
Κρατηθείτε!
Σταμάτα!
- Σούζαν... - Ο κύριος Τάμνας!
Πρέπει να ψάξουμε γρήγορα το κάστρο. Ο Πήτερ θα χρειαστεί όσους βρούμε.
Έντμοντ, είναι πάρα πολλοί! Φύγε από δω!
Πάρε τα κορίτσια και πηγαίνετε σπίτι!
Τον άκουσες! Πάμε!
- Ο Πήτερ είπε να φύγεις! - Ο Πήτερ δεν έγινε βασιλιάς ακόμα!
Αδύνατον!
Τελείωσε.
Πού είναι ο Έντμοντ;
Έντμοντ!
Πότε θα μάθεις να κάνεις αυτό που σου λένε;
Απ'την αστραφτερή Ανατολική θάλασσα, σας παρουσιάζω
την Βασίλισσα Λούσι, την Γενναία.
Απ'τα περίφημα δυτικά δάση,
τον Βασιλιά Έντμοντ, τον Δίκαιο.
Απ'το φωτεινό νότιο ήλιο,
τη Βασίλισσα Σούζαν, την Ευγενική.
Κι απ'τον καθαρό βόρειο ουρανό,
σας παρουσιάζω τον Βασιλιά Πήτερ τον Υπέροχο.
Μια φορά Βασιλιάς ή Βασίλισσα της Νάρνια, πάντα Βασιλιάς ή Βασίλισσα.
Είθε η σοφία σας να μας λαμπρύνει, μέχρι να πέσουν τ'άστρα απ'τον ουρανό.
Ζήτω ο βασιλιάς Πήτερ! Ζήτω ο βασιλιάς Έντμοντ!
Ζήτω η βασίλισσα Σούζαν! Ζήτω η βασίλισσα Λούσι!
Μη στεναχωριέσαι.
- Θα τον ξαναδούμε. - Πότε;
Εν καιρώ.
Μια μέρα θα'ναι εδώ και την άλλη όχι.
Δεν πρέπει να τον πιέζεις όμως.
Άλλωστε δεν είναι ήμερο λιοντάρι.
Όχι. Αλλά είναι καλός.
Να... Το χρειάζεσαι πιο πολύ από μένα.
- Είσαι καλά, Φίλιπ; - Δεν είμαι τόσο νέος πια.
- Άντε, Εντ. - Παίρνω μια ανάσα.
Και είναι το μόνο που θα πάρουμε έτσι όπως πάμε.
Θυμάσαι τι είπε, Σούζαν;
Εσείς περιμένετε στο κάστρο, θα φέρω το ελάφι μόνος μου.
Τι είναι αυτό;
Μοιάζει γνωστό.
Σαν από κάποιο όνειρο. Ή από όνειρο ενός ονείρου.
Ξε-νώνας.
- Λούσι! - Όχι πάλι...
- Λου; - Ελάτε!
- Αυτά τα παλιά κλαδιά... - Τα παλτά!
- Μου πατάς το πόδι, Σούζαν! - Πρόσεχε, Πήτερ!
Εδώ είστε!
Τι κάνατε όλοι στη ντουλάπα;
Και να το λέγαμε δε θα μας πιστεύατε, κύριε.
Δοκιμάστε με!
SiNCRONiZACiON POR ~|~ N3krA ~|~ SEPTiCEMiA TEAM - GMTeam