Noord-Ierland, 1981
2.187 mensen zijn gedood in 'The Troubles' sinds 1969.
De Britse Regering heeft de politieke status van alle paramilitaire gevangenen ingetrokken.
Ierse republikeinen in de Maze gevangenis doen mee aan het'blanket'en 'no wash' protest.
HONGER
Er is een smerig protest en het blanket protest, dat allemaal al verscheidene jaren gaande is
alles om dezelfde eisen te steunen: Politieke Status.
Dat is te zeggen, verschillende behandelwijze
voor mensen die afzichtelijke misdaden hebben begaan
voor wat ze politieke motieven noemen.
Dat is wat de de regering niet wil garanderen.
Dus Daniel loopt naar oma's kamer en opent de deur en daar is een kleine man
die een poging bij oma waagt.
De kleine man draait zich om en zegt: 'Kijk, het is niet zo leuk als het je ma is'.
Er niet zoiets als, politieke moorden, politieke bombardementen of politiek geweld.
Er zijn alleen misdadige moorden, misdadige bombardementen en misdadig geweld.
We zullen hier geen compromis voor afsluiten. Er zal geen 'politieke status' komen.
Ik zal het uniform van een misdadiger niet dragen.
Ik eis dat ik mijn eigen kleding mag dragen.
Gevangene niet akkoord gegaan 08-12-1980
Wat?
Hoe was jouw achternaam ook weer?
Gilan. - Gilan. - Ja.
Fancy Quinn.
Falls Road. Fancy Quinn. Ken je hem?
Nee. - Nee?
Hoelang heb je gekregen?
Twaalf jaar.
En jij?
Zes jaar. Zes. - Zes.
Ja.
Jij geluksvogel.
H. M. P Maze: DAVEY GILLEN H. M. P. Maze: GERRY CAMBELL
Hoe gaat het, goed? - Goed.
'De politieke adviseur van Merlin Reese als hij op zijn thuis bureau was, Roger Darlington.
Hij verwerpt het officiële standpunt inzake telefoontaps
en zegt dat het parlement geen idee heeft hoeveel er wel afgetapt wordt
omdat de Minister-President en andere ministers zelf geen bevel daartoe hebben
om te zorgen dat een 'tap' zin heeft'.
Zorg dat je gereed bent.
Wat?
Maak je gereed.
Verdomme.
Alles in orde, Bobby? Het gaat geweldig met me, ma.
Krijg je daar een behandeling voor? - Er wordt naar gekeken.
En die jongeman?
Hij is een lastpost. Dat zeg ik je.
Eet je wel goed? - Ik ben oké, ma.
Geven ze je goed te eten? - Maak je over mij geen zorgen.
Vijf minuten.
Eet je genoeg? - Ja.
Het smaakt naar niks, of wel soms? - Je raakt eraan gewend.
Je ziet er goed uit.
Jij ook zoon. Jij ook.
De rechtvaardigen schreeuwen het uit. En de Heer hoort hen.
Hij verlost hen van alle zorgen.
De Heer is dichtbij diegene met een gebroken hart en redt diegene die zijn vernietigd.
De rechtvaardige man heeft vele problemen, maar de Heer verlost hem van alles.
Hij beschermt al zijn dwazen en niet één zal worden gebroken.
Het kwaad vloeit voort uit de goddelozen. De dwazen en de rechtvaardigen worden veroordeeld.
De Heer bevrijdt zijn dienaren.
Niemand zal veroordeeld worden, die toevlucht bij Hem vindt.
Laat ons bidden.
Akkoord voor de mensenkleding ONDERHANDEL!
Verdomde smerige smeerlappen! - Verdomde smerige smeerlappen!
Smeerlappen.
I I I. R. A I I I. R. A
- Verrekte smeerlappen.
Alles in orde? - Ja, meneer, alles in orde, meneer.
Erg goed.
Kom hierheen.
John. John!
Ga verdomme van me af.
Zag je dat? Zie je dat?
Ga verdomme van me af.
Ga verdomme van me af, jij verdomde...
Hallo mam.
Waarom zit je hier?
Madeliefjes.
Je mag gaan zitten wanneer jij wil.
Gedragsregels van een priester. Ga niet zitten voor je het hebt gevraagd.
Ga maar zitten.
Kom niet te geestdriftig over. - Het beste is naar de deur te zweven.
Dat leer je wel tijdens je eerste week in het seminarie, jongen.
Sigaret? - Dank je.
Een kleine onderbreking om de bijbel te lezen, hè?
Iemand al uitgevonden welke sigaret het beste is?
We ruiken alleen de klaagliederen. Echt klote sigaretten!
Mooie kamer. Erg schoon.
Waar kom je ook alweer vandaan, Donald? - Waar ik ben geboren, bedoel je?
Ballygobackwards? (= onbelangrijke dorp.)
De oudste stadshond. - Ballyrobert?
We spelen ten zuiden van Ballymonie: Kilrea. (Naam van het Ierse dorp)
Ik herinner me dat je dat thuis veel deed. - Ga je daarnaar luisteren?
Ik weet zeker dat de mannen je erg waarderen. - Ik voel een correctie aankomen.
Je bent erg snel van begrip. - Juist.
Nee. Je wordt gerespecteerd. Dat weet je wel.
Maar ik hou van die verhalen van het platteland.
Een jeugd van stropen, appels jatten, vee laten schrikken.
Goede scholing voor een priester. - Een priester die werkt in West-Belfast. Ja.
Het laten schrikken komt daar in de Falls van pas.
Het RUC haat me. (Koninklijk Ulster Politie, Protestantse politie.)
Maar je mist het dus? - Wat?
Het platteland.
Ik zou mijn broertje eens per maand moeten opzoeken
maar, ik mis het gewone. Schone lucht, ruimte, dat alles.
Dat voelt dichterbij wie je eigenlijk bent. - Ja, dat is het. Geen twijfel mogelijk.
Soms voel ik me als een vis uit het water, werkend in een grote stad als Belfast.
Maar het is een baan, of niet soms?
Je stopt snel genoeg met het kijken naar je omgeving, als je erachter komt
dat jouw zaken, de zaken van de ziel en al het andere zijn.
Zaken van de ziel? - Ja. Je weet wat ik bedoel.
Volgens mij ga ik dezelfde kant op. - Ja, en je kan dat voor je aanklacht gebruiken.
Ga door.
Nou, omdat ik meen wat ik zeg.
Ga maar door. Kilrea kan wachten tot ik een oude man ben.
Te veel schoften te redden in Belfast. - Druk werk, ja.
Zeker, God zal je in de hemel belonen. - En ik zal dankbaar zijn.
Als er eenmaal wijn in het spel is.
Wanneer komt je kleine broertje weer terug?
Hij is een katholieke priester.
Hij is een kleine stiekeme smeerlap. Je kent dat soort wel, Bobby.
Hij gaat nog steeds stropen. - Baantjes als stroper.
Toen hij nog een jongen van acht was, oké. - Ga door.
Als geestelijke, werkte ik in een pastorie vlabij Kilrea. We waren daar gevestigd.
Ik werk me het lazarus.
Huisbezoeken bij de ouderen. Mobiele biechten.
Het betoverende spul. - Ja.
Hoe dan ook. Er komt in Kilrea een positie vrij. - Juist.
En ik word overgeplaatst om een of andere reden. Waarschijnlijk zonder reden.
Te veel gebakjes van oude dametjes afgepakt? - Waarschijnlijk.
Dus.
Dus een vijftal jaren later komt er weer een plek vrij in Kilrea
en mijn broer Michael krijgt het in de schoot geworpen.
Hij werd op zijn 28ste een katholieke priester.
Meer spiritueel waarschijnlijk. Minder uitgesproken dan jij.
Hij heeft de bisschop gecharmeerd. Hij is een golfer.
Hij is een opdringerige klier, dat is hij. - Je bent tenminste niet verbitterd.
Nee, dat kon ik nooit zijn. Nee. - Katholieke priester op 28 jaar? Fantastisch.
Heeft twee auto's.
En hij heeft een enorm groot huis. Hij heeft een huishoudster. En een kok.
Ik zit vast in een huis, een tussenwoning
met een dikke Kerry (plaats in Ierland) man die maar over het Keltisch voetbal blijft brommen.
Kunnen we ophouden met hierover te praten? - Jezus. Jij bent degene die aan het praten is.
Hoe gaat het met jouw rookgedrag? - Prima.
Nare gewoonte. Weerzinwekkend. - Ja, vreselijk. Toch wel lekker.
Ja. Loof de Heer.
28. Mijn God. - Hou op.
Wat is er met je oog gebeurd, Bobby?
Je hebt ook een klap gehad? - Verschil van mening.
Hoe gaat het met die andere vent? - Véél slechter. Geloof dat maar.
Nou, waarom heb je mij hier laten komen? - Wat? Is het leuke gesprek al over?
Priester regels. Begin met de kleine dingen.
Ik leer veel over het priesterschap, Don.
Je zou een goede priester zijn. - Waarom?
Goede prater. Man van principes. Een leider. - Politieke terrorist.
De kerk houdt van een bekeerde crimineel. - Ja.
Ik heb altijd gevonden dat Jezus er 'makkelijk' vanaf is gekomen.
Maar hij herkende zijn zonden. - Deed hij dat?
Ja. Al gezegd.
Als jij aan een kruis zou hangen, zou je niets zeggen.
Jezus biedt hem een plek aan naast zijn vader, op een plek die het paradijs wordt genoemd.
Je gaat altijd je hand ophouden, en er een deel van meekrijgen.
Ja. Zelfs toen hij gespijkerd was aan het kruis.
Jezus Christus. Dat is heiligschennis. - Heiligschennis.
Ja. - Nee, nee. Hij was een vuile dief.
Nou, wat wil je me zeggen?
Hoever ben je?
Al gek geworden van die gouverneur?
Dit is géén onderhandelings pretje.
Het is een vertoning. Dat kan ik je voor niets vertellen.
Maar je begrijpt waarom je het moet doen.
Omdat we géén goede propaganda meer zijn. - Volgens wie? De leiders?
De tijd is gekomen. Beslissingen moeten worden genomen.
Denk je dat dat is wat de leiders denken?
Misschien. Ik weet het niet. - Ze zijn paranoïde hier, Bobby.
Tienduizend mensen liepen afgelopen oktober, een protestmars voor de hongerstakers, toch?
Juist. - Internationale druk op de Britten en anderen.
Er is een tijd. - Zelfs de Paus heeft zijn zegje gedaan.
Raakt betrokken. De hele wereld probeert Maggie Thatcher tegen te houden
en haar eisen aan ons mee te delen. Maar het draaide allemaal op niets uit.
Juist.
Hongerstaking gefaald.
We zitten in de frontlinie. Wij creëerden het protest. Het is onze verantwoordelijkheid.
Het leiderschap is erg duidelijk voor me, Don.
Vier en een half jaar in een 'no wash' protest
zo veel als het de omvang van het Republicanisme duidelijk maakt.
Het is ook afgeleid van een grotere ontwikkeling van de organisatie.
Dat is omdat jouw eisen speciale eisen zijn. - Natuurlijk zijn ze dat.
Sommige vrouwen die drie kinderen opvoeden in West-Belfast
zouden niets om burgerkleding moeten geven, of hoe ze deze clownspakjes ook mogen noemen.
Dat zag ik. - Oprecht tegenover God, Don.
Er werd ons eigen kleding beloofd. Het is kinderlijke bedriegerij.
Dus de leiders hadden genoeg van jou?
In een ideale wereld
zouden we onze strijd onafhankelijk voeren maar we zijn vastgebonden.
Niets verandert er hier, geen vooruitgang.
De leiders zitten met ons opgescheept
totdat er een realistische kans is om tot een politieke status te komen.
Dat is de harde waarheid ervan.
Me laten onderhandelen met deze liegende, afvallige apen.
Als er nooit iets op tafel ligt, dat is klinkklare onzin.
Ik ga niet naar het kantoor van de gouverneur marcheren
om verstrikt te raken in een stompzinnige dialoog met die hoogmoedige smeerlap.
Hij is een grote fan van jou. - Dik als twee korte planken, Don.
Kan je geloven dat ze hem gouverneur maakten? Het is een belediging voor de mensheid.
Moeder van Jezus. Waar haal je de energie toch vandaan?
Ik was veldloper als kleine jongen.
Ik had het kunnen raden. Zo'n grote motor in jou.
Veldloper.
Dat verklaart veel over jou, Bobby. - Ik hield ervan.
Dat is het hele platteland voor mij.
Jezus. Ze moesten me tegenhouden bij de finishlijn, anders bleef ik doorlopen.
Er was al vanuit de stad een ruzie onder ons.
Bang voor de koeien en al het andere vee. Dat was een leuke tijd.
Bang voor koeien? - Ik was er doodsbang voor.
Je verwacht dat je melk en burgers van die monsters krijgt. Jezus Christus.
De volgende keer word ik op het platteland geboren, gegarandeerd.
Oerwoud, vogels. Dat zal ik allemaal hebben in het paradijs.
Ja. En je kan er ook leren te ontspannen. - Ja.
Misschien, je weet het nooit. Heb het nooit geprobeerd.
Ik ben de hongerstaking in maart begonnen.
Dat is waarom je hier bent. Dat is wat ik je vertel.
Ja, dat heb ik gehoord.
Weet je familie hiervan? - Ik heb wat van hen gehoord, ja.
Heb je met hen gesproken? - Over twee weken is bezoek, dan spreek ik hen.
Hoe denk je dat ze het zullen opvatten?
Wat denk je, Don? - En je kleine broertje?
Wat maakt het anders dan de vorige keer?
De laatste keer was de staking nogal gebrekkig.
We werden emotioneel. Zeven mannen begonnen tegelijkertijd.
Ze werden allemaal zwak en konden de zwakste niet laten sterven,
wat ons gevoelig achterliet om opgelicht te worden door de Britten.
En dat is precies wat we waren. Opgelicht.
Deze keer zullen de mannen opeenvolgend beginnen, met twee weken ertussen.
Wanneer er iemand doodgaat, wordt hij vervangen.
Er is geen tekort aan ons. Vijfenzeventig man gaven zich op.
In godsnaam.
De aankondigingen werden vandaag gedaan.
Dus, wat dit protest anders maakt, is dat jij klaar bent om te sterven, Bobby?
Misschien komt het wel zover.
Jij begon een hongerstaking voor waar je in geloofde.
Ben je er niet al mee begonnen om te sterven, of mis ik nu iets?
Het is in hun handen. Onze boodschap is duidelijk. Ze zijn onze vastberadenheid.
Dus je denkt dat er een stuk of vijf, zes zullen sterven,
maar je hebt er vijfenzeventig. - Ja. Zover zal het niet komen.
Oké. Dus misschien zullen de Britten na een stuk of twintig bezwijken.
Maar waarom kan jou dat iets schelen omdat je toch al dood bent. Juist?
Heb je gedacht aan wat je deze mannen aandoet?
Ik bedoel, behalve wat het de families van deze arme mannen aan zal doen
sta je man tegenover man met de Britse regering die duidelijk het Republicanisme verafschuwt
dat duidelijk rotsvast is.
Ze kunnen gemakkelijk leven met de doden die zij terroristen noemen.
En het prijzengeld is nu nog hoger. - Dat weet ik.
En als je niet bereid bent om te onderhandelen, dan verwacht je dat ze capituleren.
Is dat het? - Oké.
Dus falen betekent veel dode mannen, uiteengerukte families
en de gehele Republikeinse beweging gedemoraliseerd.
Ja. Nog een slechter scenario. Dat kan het allemaal wel betekenen
maar kort gezegd, herrezen uit de as, - Kom op.
Gegarandeerd zal er een nieuwe generatie zijn van mannen en vrouwen
nog veerkrachtiger. Meer vastbesloten. - Kijk tegen wie je praat.
Er is een oorlog gaande. Ik dacht dat jij het wel begreep. Je praat als een vreemdeling.
Je praat tegen mij alsof ik een vreemdeling ben. Denk je dat ik Noord-Ierland niet ken?
Ik leef hier, man. - Dus steun ons.
Ik heb de eerste hongerstaking gesteund, op voorwaarde dat het om een protest ging.
Niet iets wat vooraf vastgelegd is om te sterven en terugschrikt om iets te onderhandelen
anders dan de complete overgave van Thatcher. Dat is idioot Bobby. Dat is destructie.
Wat is hier de laatste jaren gebeurd?
De brutaliteit, vernedering. Onze mensenrechten worden ons ontnomen.
Al dit moet eens eindigen. - Door te praten.
Nou en?
We nemen hun aanbod aan en trekken hun uniform aan
want de laatste jaren hebben niets voorgesteld.
Dat kunnen we doen, Don, of we kunnen ons gedragen als het leger
dat we pretenderen te zijn en geven ons leven voor onze kameraden.
Is er niet een klein deeltje in jou dat hoopt op een doorbraak
om weer te onderhandelen? - Dat zal niet gebeuren.
Vergeet dat alles maar. Ik wil weten of je van plan bent om hier zelfmoord te plegen.
Je wilt dat ik onderhandel
over wat ik ga doen en of het zelfmoord is of niet.
De één noemt het zelfmoord. Ik noem het moord.
En dat is nog een klein verschil tussen ons.
We zijn allebei katholieken. Allebei republikeinen.
Maar terwijl jij zalm stroopte in het mooie Kilrea
werden wij uit ons huis gerookt in Rathcoole. - Juist.
Vergelijkbaar op vele manieren, Don, maar ervaring heeft ons geloof anders gefocust.
Begrijp je mij? - Ik begrijp het.
Ik heb mijn geloof en in al zijn naïeviteit, is dat het krachtigste iets.
Hoe sta je tegenover doodgaan?
Gewoon de Britse eigenwijsheid onderstrepen. Dus wat zou het.
De gehele wereld weet hoe de Britten zijn. - Goed.
Ja, het is goed en heeft niets met jou te maken.
De Britten hebben er al eeuwen een zootje van gemaakt.
Ik kan je haat voelen, Don. - Ben je op zoek naar martelaarschap?
Nee. - Weet je het zeker? - Ja.
Omdat ik jou lovend hoorde spreken over De Wolftone,
McConnely, Mike sweeney, al die mannen.
Ik wil er niet aan denken dat jouw naam in al de geschiedenisboeken geschreven wordt.
En je denkt dat mij dat wat uitmaakt? - Ja, ik weet dat het dat doet.
Nou, je hebt het mis.
Je zegt dat jullie soldaten zijn.
Dat het allemaal om vrijheid gaat.
Maar je hebt geen waardering voor het leven, Bobby.
Je weet niet langer wat leven is, mens.
Vier jaar leven in deze omstandigheden, dan verwacht niemand dat je nog normaal bent.
Er is niets normaals meer aan je.
Op dit moment, heeft de Republikeinse Beweging zichzelf in een hoekje gepraat.
Jouw IRA staat er achter en kijkt in die hoek. Al die geschiedenis.
Al die dode mannen en vrouwen. En je zegt nog steeds niets.
Als het jouw antwoord is om iedereen te doden, verblind jij jezelf
en je bent te bang om ermee te stoppen.
Bang om te leven, bang om over vrede te praten,
dus wat anders moet het zijn, als ze zichzelf niet de vernieling in helpen.
En deze situatie hier
met de toekomst van de Republikeinse Beweging in de handen van jouw mannen
die alle gevoel van realiteit hebben verloren.
Denk je dat je hoofd nog in orde is?
Opgesloten hier, 24 uur per dag, in zeik en stront
en jij maakt beslissingen waardoor zoveel mannen kunnen sterven!
Bouw een standbeeld voor Bobby Sands. Laat me niet lachen!
Vrijheidsvechter?
Er zijn mannen en vrouwen die werken in de gemeenschap
en eens maakte jij daar ook deel van uit, heb ik gelijk of niet?
Al dat werk in Twin Brook.
Dat is waar we je nodig hebben, Bobby. En je weet dat ik gelijk heb.
Word ik misleid? Wil je me daar op antwoorden?
Ze zijn je aan het verslaan, Bobby. Je speelt ze recht in hun kaart.
God zal me straffen.
Als het niet alleen voor de zelfdoding is, dan zal hij je moeten straffen voor je domheid.
Ja.
En jou voor je arrogantie.
Want mijn leven is een 'écht' leven, niet een of ander theologische oefening
zo een religieuze truc die het hele leven verknalt.
Jezus Christus had een ruggengraat
maar kijk naar alle discipelen en elke leerling sinds toen.
Ze springen alleen maar in en uit de rethoriek en doodlopende semantiek.
Je hebt de revolutionairen nodig.
Je hebt de culturele politieke soldaat nodig, om het leven een impuls te geven
om het leven een richting te geven. - Dat is stom gezwets. Jou inclusief.
Ja. Als jij dat zegt.
Ja. En wat gaat je kleine zoon ervan zeggen? - Rot op.
Interesseert je dat niet?
Ga je me met sentiment aanvallen?
Typisch een priester. - Wat zegt je hart, Bobby?
Ik dacht dat je dat allemaal al wist, Don. - Wat zegt het? Vertel het me.
Mijn leven betekent alles voor me. Vrijheid betekent alles.
Ik weet dat je niet de draak met me wilt steken dus ik laat alles aan me voorbijgaan.
Dit is een van die tijden dat we tot een rustmoment komen.
Het is tijd om onze overtuigingen zuiver te houden.
Ik geloof dat een verenigd Ierland juist en rechtvaardig is.
Misschien is het onmogelijk voor een man als jij om dat te begrijpen.
Maar heb respect voor mijn leven
een verlangen naar vrijheid, een onbuigzame liefde voor dat geloof.
Ik zie enige twijfels die ik heb, voorbijkomen.
Mijn leven op het spel zetten is niet het enige ding dat ik kan doen, Don.
Het is het juiste ding.
Heb je me hiervoor laten komen?
Heb je een klankbord nodig? Niet 100% zeker van jezelf.
Misschien inclusief jezelf. - Ja.
Nou, ik ben alleen menselijk. - En dat heb ik voor je duidelijk gemaakt.
Man van de begeleiding, Don. Zaken van de ziel.
Ben je al in klein Donegal geweest?
Ja.
Ik ben daar geweest toen ik twaalf was.
Grote veldloopwedstrijd voor de jongens.
En we zaten allemaal op een ochtend in de minibus, richting Derry.
Ik bedoel dat het de top was.
Dit is net als de internationale atleten voor ons want wij streden tegen de jongens uit het Zuiden
en we moesten dit doen, Belfast trots.
Een paar jongens waren protestant en de rest van ons was katholiek.
Het was een veldloop gemeenschap evenement
en ik veronderstel dat de goede mensen in het zuiden denken dat dit geweldig is.
Laten we dit kleine team uit Belfast overkomen en al die neerbuigende onzin.
Hoe dan ook,
we gingen de grens over.
De jongens zongen allemaal popliedjes en zo.
Maar ik zat achterin de bus en keek uit de raam
en ik ging door de bergen, je weet waar Mount Errigal is, niet?
Het was een prachtig gezicht, Don.
Donegal heeft de allermooiste plek in Ierland, wed ik.
Ja.
Hoe dan ook.
Toen we in Gwidor op die plek aankwamen, waren daar ongeveer 200 jongens
die met snelheid naar boven klommen.
Het hele gebeuren werd gerund door Christian Brothers (monniken) en ze
knippen de jongens rond de achterkant van de oren, hoofdzakelijk om orde te houden.
Ons team gaat op weg voor een klein loopje om de benen te strekken.
En we zijn omringd door gerst velden.
Het bos en het beekje zijn buiten de grenzen zo natuurlijk
dat wij, Belfast jongens, erheen moesten om het te bekijken.
Het bos en het beekje, is net als de Amazone voor ons.
En we komen die jonge gasten uit Cork tegen.
Sommigen pestten ons met ons accent.
Ze konden nauwelijks praten. We konden geen woord begrijpen van wat ze zeiden.
Je krijgt het idee dat ze ons uitlachten.
Op ons neerkeken, in ieder geval stoer deden tegen ons.
We liepen erlangs
en kwamen op het idee om naar het beekje te gaan om te kijken of er vis was.
We gingen dus naar de rivier, Don, en er stond 15 cm water in.
Kleine zilvervisjes maar niets bijzonders
totdat een van hun jongens ons riep om verder naar beneden te gaan.
In het water lag een klein veulen
vier of vijf dagen oud. Het was allemaal huid en botten, een grijze kleur.
Het had bloedvlekken op zijn huid omdat hij zichzelf op de scherpe rotsen erg had gesneden.
We stonden net over hem heen en je kon zien dat zijn benen trilden.
Het ademde en was nog maar net in leven.
Dus het grote gesprek begon tussen de jongens die zichzelf als leider beschouwden
en bespraken wat we moesten doen.
Sommigen zeiden om een rots op zijn hoofd moesten laten vallen
maar ik keek naar hun gezichten en ik kon zien dat ze of doodsbang of dom waren.
Het was allemaal waaghalzerij.
En dit veulen op de grond had echt pijn.
Al dat gekeuvel ging door en leidde nergens naartoe.
Volgende ding, een van de priesters ziet ons, ziet het reekalf
en zegt ons stil te blijven staan of we zouden worden gestraft.
We zouden erg worden gestraft.
Een groep zal altijd de schuld krijgen voor het pijn doen van het veulen.
Een groep Belfast jongens krijgt altijd ervan langs.
Het is voor mij in een oogwenk duidelijk
en ik ga op mijn knieën zitten en neem het hoofd van de veulen en duw het onder water.
Het spartelde in het begin in het rond, dus ik druk nog harder totdat het verdronk.
De priester arriveert, Don.
Hij grijpt mij bij mijn haar, sleept me door het bos, belooft me een schuilplaats.
Maar ik weet dat ik het juiste had gedaan voor dat kleine veulen
en ik kon de straf van al onze jongens op me nemen.
Ik had nu het respect van die andere jongens en ik wist dat.
Ik ben helder in zaken, Don.
Ik ken al de gevolgen.
Maar ik zal handelen en ik zal niet blijven staan en niets doen.
Je kunt ze laten liggen als je wilt.
Je wilt toch niet dat ik een opgerold briefje naar St. John stuur, of wel?
Ik kan dat niet op mijn geweten hebben, nee.
Ik denk niet dat ik je weer ga zien, Bobby.
Dat hoeft ook niet, Don.
"Geconfronteerd met het mislukken van hun in diskrediet gebrachte zaak
hebben de mannen van geweld de afgelopen maanden gekozen
om hun laatste kaart, wat dat ook moge zijn, verspeeld.
Ze hebben hun geweld tegen zichzelf gekeerd
met de gevangenishongerstaking met de dood tot gevolg.
Ze proberen te werken aan de meest elementaire van de menselijke emoties, jammer
als een middel om het creëren van spanning
en de vuren aan te wakkeren van bitterheid en haat. "
En vanaf week één is er een geleidelijke uitval van de lever-, nier- en alvleesklierfuncties.
Ook de botdichtheid vermindert aanzienlijk wat te wijten is aan calciumtekort.
De spieren van het hart zijn ook ondervoed
en veroorzaakt een verminderde functie en uiteindelijk hartstilstand.
De linker hartkamer kan tot 70% van zijn normale grootte worden.
Hij zal een lage bloedsuikerspiegel, lage energie- en spierkracht vermindering krijgen.
Hij zal een maag-darm zweer ondervinden met het dunner worden
van de spijsverteringswand en sub-slijmvliezenbloeding.
Er zullen degeneratieve veranderingen van de slijmvliezen van de darmen zijn
en uiteraard al de organen van het lichaam.
UDA (Ulster Defense Alliance - Protestante Paramilitaire Organisatie)
Naam. - Roselyn Sands.
Naam. - John Sands.
"Mensen vragen ons altijd - Mensen vragen ons altijd
Bobby, Bobby! - Wie we zijn
En waar we vandaan komen - En waar we vandaan komen
En we zeggen tegen hen - En we zeggen tegen hen
Wij komen uit Belfast - We komen uit Belfast
Het machtige, machtige Belfast - Het machtige, machtige Belfast
En als ze ons niet kunnen horen - En als ze ons niet kunnen horen
Schreeuwen we een beetje harder - Schreeuwen we een beetje harder"
Vertaald door United. CustomNl ReleaseS
Bobby Sands stierf na 66 dagen hongerstaking.
In die tijd werd hij verkozen voor het Britse Parlement als M.P. voor Fermanagh en Zuid Tyrone.
Na zeven maanden werd de staking afgeblazen. Er stierven nog eens negen mannen.
16 cipiers werden vermoord tijdens de 'blanket' en en 'no wash'-protesten.
In de volgende dagen en maanden, kende de Britse regering alle eisen toe
maar zonder formele erkenning van de politieke status.
United CustomNL ReleaseS Sync: appelflapje
BRRip.XviD.AC3-ViSiON: Pid0ck
Repair and Synchronization by lenslarque