www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
Na pewno wszystko zabrałeś?
Będziesz grał przez cały lot czy może jednak otworzysz książkę chociaż na chwilę?
Pewnie trochę poczytam
Jeśli napiszę do ciebie maila, nie bój się odpisać
OK? Nic ci się nie stanie jak powiesz swojemu staruszkowi o czym myślisz
albo co tam słychać, wiesz? - Spoko
Jak chcesz, możemy spróbować pogadać na skypie jakoś raz w tygodniu
W porządku
Zabrałeś te swoje rysunki na koło naukowe?
Tak... Chyba tak - OK, tak przy okazji to wyszły niesamowicie
naprawdę niesamowicie. - Dzięki
Naładowałeś komputer? - Tak
Jaka będzie pierwsza rzecz, którą zrobisz po powrocie do domu?
Jeszcze nie wiem...
Naprawdę doceniam tę naszą komunikację wiesz, po prostu...
Twoje odpowiedzi są takie... - Jakie?
Po prostu kontynuuj grę na pianinie, ok? Jesteś naprawdę w tym dobry i dużo czasu na to poświęcają w twojej szkole
po prostu... po prostu pamiętaj, że muzyka jest czymś, co ci się przyda w życiu
Nie zapomnij... chcesz to coś z sezamem, prawda? Jest naprawdę dobre
Tak...
Dziękuję
Prawdopodobnie wpadnę w październiku
Spróbuję przylecieć na twój pierwszy występ i mam nadzieję, że zobaczę też jak grasz w piłkę
Może nawet nie będę grał w piłkę w tym roku
To byłby wielki błąd, uwierz mi
Nie jestem w tym taki dobry - O nie, jesteś całkiem niezły, naprawdę
To znaczy... nie przyszedłem na letni obóz treningowy
więc szanse na to, że zagram są bardzo małe
No cóż, to powiedz trenerowi jaką masz sytuację...
że twój tata mieszka w Europie i że bardzo chciałeś do niego przylecieć
No wiesz... bla, bla, zrzuć winę na mnie, moi rodzice śmierdzą, ale naprawdę bardzo mi na tym zależy
Ale mi nie zależy tato, naprawdę nie przejmuję się tym za bardzo
No cóż, nie musisz podejmować decyzji już teraz, po prostu przemyśl to
Jedyne co chcę powiedzieć to to, że sporty drużynowe są ważne
No i jesteśmy
Uwielbiam to lotnisko, a ty? - Jest kozackie
No, jest super, nie? Cieszysz się, że zobaczysz się z mamą?
Tak i ze znajomymi - No, masz bilet, paszport?
Ok... nie stresujesz się przed lotem?
Nie, już leciałem sam - Tak, ale to troszkę skomplikowane połączenie
Po prostu pamiętaj, że jak wylądujesz, żebyś został na miejscu. Ktoś z obsługi przyjdzie po ciebie i zabierze cię do bramki
Ok?
Nie ma sprawy - Ok, świetnie
O rety...
Cóż... wygląda na to, że chyba powinniśmy to zrobić, hm?
Ok, chodź tu!
Zrobię wszystko, żeby być na występie, ok?
Wiesz co... nie przejmowałbym się
Co? Czemu tak mówisz? - Zobacz, nie chcę być niemiły, ale...
... byłoby łatwiej gdybyś nie przyszedł na występ. - Jak to?
Byłoby lepiej, gdybyś przyjechał w jakiś zwykłe weekend
Chcę zobaczyć jak grasz - Chodzi o to, że mama cię tak nienawidzi
Strasznie by się stresowała, gdybyś przyjechał a później to by się odbiło na mnie
Wiesz...
Poza tym i tak nie mielibyśmy czasu, żeby gdzieś razem wyskoczyć...
Nie martw się, coś wymyślimy Po prostu nie chcę, żebyś się tym przejmował
Wiesz?
To znaczy... wiesz jak bardzo za tobą tęsknię, prawda?
Dlaczego myślisz, że nadal mnie tak nienawidzi?
Sam nie wiem...
Myślę, że bardziej nienawidzi Daniela niż ciebie
No tak - Hej, nie przejmuj się, coś wymyślimy
Powinniśmy już iść - Jasne, jest jeszcze coś w czym mogę pomóc?
Nie wiem
Ale wiesz, że cię kocham, prawda? - Tak!
Tak, wiem! To było najlepsze lato w moim życiu!
Naprawdę? - Taak!
Dla mnie też, wiesz? Mówiłem ci, że ta cała Grecja będzie super
I była
Ok! Kocham cię mały - Ja ciebie też, tato
Ok... uściśnij moją dłoń
Pa!
Co się dzieje? - Zagłosowali przeciwko nam!
Co? Przeciwko turbinom wiatrowym?
Sześć miesięcy użerania się z tym ludźmi, wszyscy byli za, każdy się zgodził i był to świetny pomysł dla regionu
Więc co się stało?
- Teraz uznali, że nie podoba im się jak turbiny wyglądają na tym wzgórzu.
- że "niszczy ich piękny widok". - Myślałem, że sprawa już była zamknięta. - Była! Praktycznie była.
W ogóle mogą tak zrobić? - Oczywiście! Już zrobili, to koniec.
Przykro mi...
- Nie, to po prostu takie wkurzające Nie mogę tak dłużej
Wezmę tę robotę - Nie, nie chcesz dla nich pracować
Dlaczego nie? - Dla rządu?
Myślę, że rząd jest inny.
Potrzebujemy prawa i to jedyna droga, by coś się zaczęło dziać
Nie prawda. Do tej pory bardzo dobrze wam szło.
Myślałam nad tym, to jedyna droga
Ok, więc pozwól mi sobie przypomnieć, że nie lubisz tego gościa
Przez cały czas, kiedy dla niego pracowałaś narzekałaś na niego bez przerwy.
Tak, tak, tak... potrafi być dupkiem, ale przynajmniej doprowadza sprawy do końca.
Taka właśnie będę od tej pory
Ok... - Zimną suką, ok?
Za każdym razem gdy widzę tego gościa, jedyne co widzę to ambicja
To znaczy, przepraszam, nie ufam mu, jedyny powód dla którego przechodzi z organizacji non-profit
do rządu to to, że chce, żeby ludzie całowali go w dupę
Mam go gdzieś, ok? - Ok, myślę że będziesz nieszczęśliwa
Z całą tą swoją polityką - Trudno
Podjęłam decyzję. Męczy mnie bycie dobroczyńcą wnoszącym skałę pod górę.
I oglądającym jak ta stacza się spowrotem w dół.
- Czy to nie był ten gość, który rzucał długopisami w swoich asystentów i pracowników?
Ok, powinnam była wziąć tę robotę rok temu
I za bardzo się bałam ilości pracy, ale myślę, że to najlepsza okazja
I większa kasa, i biorę ją - Ok, jesteś pewna?
Nie, niczego nie jestem pewna, ok?
To znaczy, co stanie się ze wszystkimi jeśli odejdę? Z Françoise... chodzi o to, że oni liczą na mnie
Jak myślisz?
Powinnam ją wziąć, czy nie?
- O nie nie nie, nie mam zdania na ten temat
Nie, po prostu nie chcę żebyś się pospieszyła z decyzją tylko dlatego, że ten cały pomysł z turbiną wiatrową poszedł do piachu.
Nie chodzi tylko o to, ok? Chodziło to za mną całe lato
Wiem, że chodziło, wiem. Powinnam ją wziąć. Biorę ją!
- Więc zrób to. - Biorę ją! W porządku?
O Boże, chciałabym, żeby to było łatwiejsze
To znaczy... jeśli odejdę - mam przejebane, jeśli zostanę - mam przejebane
Nigdy nie ma pewności. - No, świat jest popieprzony. - Możliwe.
O Boże, wreszcie mamy wakacje, a dziewczynki są chore przez pierwsza dwa tygodnie.
Wiem... i idealny syn, który mieszka milion kilometrów stąd.
Albo miłość twojego życia, która nie potrafi po sobie posprzątać i nauczyć się golić
Kto tak powiedział? Chyba nie mówisz tu o Kapitanie Sprzątaczu?
Kapitan Sprzątacz? Ten, którego przez te wszystkie lata nie widziałam w akcji
Czego oczekiwałaś?
Boże...
Oh, spójrz na nie, są takie słodkie, wyglądają jak bliźniaki syjamskie
O Boże, zrobię im zdjęcie - Hej, Ella zjadła swoje jabłko?
Zamierzasz zabrać jedzenie swojemu dziecku?
Tak... - Ok
Jest całe brązowe - Nie nie, jest tu kawałeczek
Ella, to jest dowód na to, że twój ojciec ukradł ci jabłko.
Jeśli zostaniesz bulimiczką albo anorektyczką
To nie moja wina, nie zrzucaj winy na swoją mamę, ok?
Ella, to rodzinne jabłko Uczę je umiejętności dzielenia się
Kocham cię skarbie
Ahhh, słodko, wy dziewczynki zapamiętacie te wakacje inaczej niż my.
To na pewno.
Widzę po mojej mamie, ona pamięta moje dzieciństwo zupełnie inaczej niż ja. Proszę, przestań mnie filmować.
Boże... kocham twoją mamę, jesteś dla niej zawsze taki niemiły.
To przez to, że przegapiłaś te najgorsze lata, wkraczasz właśnie w dobre czasy
Najgorsze lata... przypomina mi się, mówiąc o najgorszych, czy opowiadałam ci kiedyś historię o mojej małej kotce Kleopatrze?
Nie wiem? Ok... myślę, że bym pamiętał jeśli byś opowiadała.
To historyjka - wiesz, kiedy byłam małą dziewczynką Miałam kotkę, która nazywała się Kleopatra
I każdej wiosny wyskakiwała przez płot i zachodziła w ciążę.
I zawsze kończyło się na tym, że rodziła dokładnie dwa kociaki
Dwa kociaki... - Za każdym razem, co roku, dwa koty
To znaczy... to niesamowite, i później któregoś razu byłam już koło 30-stki
I jedliśmy lunch z tatą i zaczęłąm wspominać małą Kleopatrę.
A on wtedy... "najgorszą rzeczą, jaką musiałem zrobić
to, żeby zabić te małe, słodkie kotki..." A ja na to "co?!"
Okazało się, że... słuchaj tego
Było czasami nawet siedem kotów z jednego miotu
Ale brał pięć z nich, wkładał je do plastikowej torby wypełnionej eterem.
To straszne - To było jak...
Po prostu zapomniał to kłamstwo które razem z mamą mi wmawiali o kociakach
Jak wybierał te, które chciał zabić?
No cóż, właściwie to go o to zapytałam. "Wybierałeś, no wiesz, najbardziej puszystego, najsłodszego?"
I wiesz, wtedy zaczał płakać, biedny tatuś
Oh, powiedzieliśmy, że się zatrzymamy chciały zobaczyć te ruiny.
No - Ella naprawdę bardzo chciała...
Tak, ale czy powinniśmy je budzić?
Wiesz... w drodze powrotnej na lotnisko możemy je jeszcze zobaczyć
Wiesz, że tego nie zrobimy - No, prawdopodobnie nie
Do zobaczenia starożytne ruiny! Co w was takiego fajnego tak w ogóle?
Widziałeś jedno, widziałeś wszystkie!
- O Boże... jesteśmy gównianymi rodzicami, powinniśmy się zatrzymać. Wracaj!
Ok - To takie kulturowe, zawracamy
Nauczymy dzieciaki trochę charakteru.
To znaczy, nauczymy je wartościowej lekcji:
Jeśli śpisz, tracisz na tym świecie.
A jeśli dziewczyny będą cierpiały na odwyku po 10-ciu latach uzależnienia od kokainy i speed'u
Powiedzą... że nigdy nie czuły się dobrze idąc spać.
Bo ich tatuś zawsze powtarzał, że jeśli śpisz to tracisz. I to będzie twoja wina, znowu.
Cóż, jesteśmy gównianymi rodzicami - Wiem
Żegnanie się z Hankiem było do bani
Czemu? Był zły?
Nie... powiedział, że to najlepsze lato w jego życiu
No to świetnie... To znaczy, Nie martwiłabym się o niego za bardzo
Gadaliśmy trochę. Wiesz co się dla niego najbardziej liczy w życiu?
Co?
Pryszcze i to jak dziewczyny go postrzegają.
Jabłko nie spada daleko od jabłoni, tak myślę.
Ja taki nie jestem.
Oh, proszę! Tylko o tym myślisz!
Co! - Kobiety!
To znaczy... nie narzekam Poświęcają mi wiele uwagi
Ale nigdy nie przestajesz patrzeć na dziewczyny - Nie patrzę na dziewczyny
Kocham się z nimi za pomocą moich oczu.
Oh wow...lubię tego Hiszpana, czy to Grek?
Nie wiem skąd jestem, ale jestem bardzo włochaty
Myślę... no wiesz... że Henry z tą...
Co? - Z tą dziewczynką, Meliną
No nie wiem... był zauroczony, ale...
Żartujesz? Dlaczego myślisz, że powiedział, że to było najlepsze lato w jego życiu?
Bo... miło razem spędziliśmy ze sobą czas? - Je-zu...
To... co? Myślisz, że się całowali?
Tak, całowali się, tak, tak. Miałam utrzymać to w tajemnicy, ale powiedział mi, że się całowali.
- Co mówił?
Miałam ci nic nie mówić, więc nie będę. - No dalej! - Ok!
Powiedział mi, że się bardzo przejmował tym całowaniem
Wiesz, język do języka...
No
Ale był taki... taki słodki, zdenerwowany, cały czerwony i przygryzał policzek
Więc on i Melina to coś poważnego... - Co teraz z nimi?
Nie wiem... muszą być przyjaciółmi, Facebook... na pewno będą trzymać ze sobą kontakt, przynajmniej przez jakiś czas.
Hej, a co jeśli okaże się, że spędzą ze sobą resztę życia?
Jesteś taki staromodny... Czasami wydaje mi się, że...
W sensie... - Co ty jesteś? 12-letnia dziewczynka?
Jeśli chodzi o twoją pierwszą miłość, pamiętasz w ogóle kto to był?
Tak, pamiętam... ty.
- Oh, proszę cię... jakbyś był prawiczkiem w wieku 23 lat.
Powiedziałem "pierwszą miłością", nie "seksualnym doświadczeniem".
Ok... niech będzie... jakbym była pierwszą kobietą, w której się zakochałeś?
Tak, w zasadzie tak... pierwszą, z którą czułem prawdziwą więź - Nie wydaje mi się
Co? Ja nie byłem twoją pierwszą miłością?
Nie, oczywiście że nie - Oh
Nie, po prostu myślałem, że byłem
Jesse, przestań... to głupie. - Nie, spoko, to nic wielkiego.
Nie... ok, ile ty masz lat? Daj spokój! - 41
Tak bardzo, bardzo... pracujesz na naszą małą noc
I got a trojan in my billfold (wallet) and a rocket in my pocket
Jestem z amerykańskim nastolatkiem
Nie mogę uwierzyć, naprawdę musimy robić to wszystko później?
Co? Oh, no tak, daj spokój... to wiele znaczy dla Patrick'a
Ariadni i Stefanos prawdopodobnie już wszystko przygotowują
Dzieci chciałyby jeszcze porobić coś ciekawego
Nie, nie... - Będzie fajnie
Nie, mówiłam o hotelu później
Nie wiem, czy chcę tam iść... Cześć kotku.
No,
Oh, ok, ok, ok
W porządku
Zadzwoń z Londynu, miłej podróży, pa
Kazali mu wszystko powyłączać, właśnie odlatują
A poprosiłem go, żeby zadzwonił z samolotu, wiesz, że nie lubię jak lata...
Co?
Co jest? - Po prostu... nie wiem.
Po prostu nie wiem, czy potrafię tak dalej to ciągnąć.
Co?
Po prostu każdego lata, w każde Boże narodzenie, wiesz, jest jak...
Wiem... czuję się nieswojo - Po prostu nie byłoby tak źle
Jeśli... jeśli wysłalibyśmy go do internatu, albo coś
Nie wiem... jeśli z jego mamą miałbym lepsze stosunki
Wiem... to tak jakbyśmy go wysyłali go spowrotem na terytorium wroga.
To naprawdę mnie martwi, wiesz?... Będzie świeżakiem w liceum.
Jeszcze cztery lata i będzie na swoim.
Może to dobra wiadomość. Mamy jeszcze tylko cztery lata tego...
Nie, nie, to bardzo ważny dla niego czas, Po prostu czuję, że powinienem być tam dla niego
Jakby to było teraz, albo nigdy, rozumiesz?
Nie... co masz na myśli?
Myślałem, że w jakiś sposób skończy się na tym, że będzie mógł z nami mieszkać.
Czas zleciał tak szybko i spójrz, jesteśmy w liceum
Teraz dziewczyny, a następna rzecz, wiesz, składanie podania na studia
Tak, myślę, że masz rację, może to jest ten czas. W sensie - myślę, że to odpowiedni czas, żeby powiedzieć jego mamie to wszystko
I zapytać, czy może zamieszkać z nami
Spodobałby mu się ten pomysł! - Ale tak nigdy nie będzie.
Prawda? Nigdy nie da mi żadnej rzeczy, do której nie jest zmuszona przez sąd.
Chcesz znowu zadzwonić do tego prawnika? - Nie, nie lubię go, jest beznadziejny.
Powinnam zadzwonić do jego matki? - Nie, proszę. Nigdy więcej.
Chodzi mi o to, że ten dzieciak nawet nie wie jak rzucać piłkę od baseballa!
Kogo to obchodzi...
Po prostu macha tym łokciem, rzuca jak dziewczyna
To nie twoja wina
- Nie, to jest moja wina, ojciec powinien tego nauczyć
Ok, po prostu nie lubi baseballa, nie możesz go o to winić
- To tylko przykład, metafora wszystkiego
Właśnie skończy 14 lat i musi być ze swoim ojcem
Jesse, nie przeprowadzę się do Chicago
Co? Poprosiłem cię o to? Skąd ci się wziął ten pomysł? Tylko myślę na głos
Chodzi o to, że to jest jedna rzecz, którą obiecałem sobie, że nie zrobię
I patrzę, i właśnie ją robię! - Słuchaj, jesteś wspaniałym ojcem
Kocha więź którą ze sobą macie, kocha listy, które mu wysyłasz
Nawet nie czyta tych listów...
- Oczywiście, że je czyta, tylko nie komplementuje tego w taki sposób, w jaki ty byś chciał
Po prostu wiem, że jeśli przegapię te lata, to już nigdy nie wrócą
O mój Boże
Co?
Tutaj się to kończy.
O czym ty mówisz?
W ten właśnie sposób ludzie zrywają ze sobą - O mój Boże
Nie, nie, nie... - Właśnie skoczyłaś z klifu
Nie, nie... zapamiętaj to, to jest ten dzień kiedy zapaliłeś lont tej bomby zegarowej
która zniszczy nasze życia, tak? - Ok, więć, po pierwsze
Nie zapala się lontu bomby zegarowej, ustawiasz ją, ma timer, dlatego jest zegarowa... - O tak, nieważne
Wiesz co? Właśnie słychać jak tyka.
Jesteś nieszczęśliwa i zrzucasz winę na inną osobę, Złość narasta, wszystko się psuje
I zrywasz. I tyle.
Robisz to tylko, żeby mnie zamknąć... - Właśnie, że nie!
Właśnie, że nie! - Właśnie tak, to właśnie robisz, tak
W zasadzie to jestem zaskoczona, że tak długo wytrzymaliśmy
Ok... więc.. teraz wszystko wychodzi... - Jesteśmy na równoległych drogach już od jakiegoś czasu
Ale teraz te drogi się skrzyżowały i ja idę na zachód, a ty na wschód
I uwierz mi, tak to się właśnie dzieje Widziałam to, ok? Katrin, Alexandre...
Żartujesz, prawda? - Cóż, nie.
Żartuję... i nie.
Aha.
Po prostu...
To koniec.
Oh, ruiny były zamknięte.
- Kochanie wiesz co, zdecydowaliśmy, że wrócimy do nich w drodze powrotnej na lotnisko.
Ok? - Dokładnie, wyruszymy wcześnie, tak?
Tak!
Co się stało z moim jabłkiem?
twoje jabłko... (mówi po francusku)
Prawda?
Daj mi listę - Nie mam jej.
Jest w twoim portfelu! I twój portfel
Ok, ja jestem generałem
Generałem, ok?
Szeregowy Sprzątacz, nie dotykać niczego!
Gdzie mój zespół!
Ten czerwony.
Ok! Pieprz!
W zasadzie to przeczytałem obie. Pierwsza ma tytuł
"Tamten czas" a druga "Ten czas"
Nie, pierwsza "Ten czas", a druga "Tamten czas"
No - Mamy taki rodzinny żart
Że "to" sprawiło, że jesteśmy razem
A "tamto" zapłaciło za nasze mieszkanie. - Ok
Ale to musi być trochę dziwne dla Celine, to jak jest opisana w książce... nie?
Dlaczego? Myślę, że przywykła do tego. - Ale druga jest sexy, człowieku
Kiedy spóźnia się na samolot, zasłaniają okna i uprawiają seks przez wiele dni
Jakby nie było jutra... w sensie, wow, czy wy tak naprawdę zrobiliście?
Zrobiliście, prawda?
- Przeczytałeś trzecią książkę Jesse'ego? Jest nawet lepsza niż dwie pierwsza
Z pewnością napisanie jej zajęło dłużej, niż dwie pierwsze razem wzięte
Nie, trzeciej nie przeczytałem. To znaczy żona mi ją dała, ale jak dla mnie to jest po prostu troszkę za długa...
Nawet tytuł jest długi. Jaki jest tytuł?
"Temporary cast members of a long-running but little-seen production of a play called fleeting"
No właśnie, o to chodzi
- Nie jesteś sam. Wszyscy uważają, że jest za długi.
To lepsza książka, znacznie bardziej ambitna
O co chodzi?
Nie, powiedział, że lubi... lubi... wszystkie książki
Naprawdę. Cóż...
Kocham to miejsce, jest niesamowite, te pomidory są niesamowite.
Czuję je, pachną świetnie
No, Patrick jest z nich dumny...
Wiem, że to głupie, ale kiedy
mieliśmy wyjechać z Paryża, byłam strasznie zdenerwowana tym, że mieliśmy tu przyjechać
A teraz kiedy mamy wyjechać, chcę tu zostać
Dlaczego byłaś zdenerwowana? - Właśnie, dlaczego?
Sama nie wiem... to miejsce jest pełne tysięcy lat mitów i tragedii
i myślałam, że coś złego może się stać
Myślałaś, że Minotaur zje twoje dzieci.
Tak.
Dokładnie.
Przez cały czas kiedy tu byłem,
Rodziła się we mnie myśl o jakiejś grupie ludzi
Z tymi różnymi schorzeniami umysłowymi
I że ta książka mogłaby być dniem w ich życiu
Z ich unikalnymi punktami widzenia
Rozumiecie? Że jest ta starsza pani, której stan sprawia, że czujesz
jakbyś był w ciągłym stanie deja vu.
I każde jej pojedyncze doświadczenie sprawia, że czuje jakby robiła to już wcześniej
W sensie, że mogłaby tu teraz z nami siedzieć, rozmawiać
Pozornie możliwe, prawda?
A w głowie sobie myśli... czy on tego właśnie przed chwilą nie mówił?
W sensie... czy nie byliśmy tu wczoraj? Nie mieliśmy dokładnie tej samej rozmowy?
Więc po prostu jak deja vu? - Tak, tylko że przez cały czas
O to właśnie chodzi, wszystko za co się weźmie
Śniadanie, gazeta, film
Jest przekonana, że już tego doświadczyła
Takie schorzenie naprawdę istnieje?
- Tak, nazywa się to chronicznym deja v... Jest prawdziwe, ale nie potrafię tego wymówić.
Ok... i są dwie inne postaci z odchyłami z rozpoznawaniem twarzy.
Jest gość, który nie potrafi rozpoznać swojej żony przez 20 lat.
Patrzy na siebie w lustrze i nie czuje żadnej więzi z mężczyzną, na którego patrzy
A z drugą postacią jest na odwrót. Pani domu w średnim wieku.
Z niezwykłą pamięcią do każdej twarzy, którą kiedykolwiek widziała.
Mieszka w dużym mieście, ale dla niej to malutkie miasteczko.
Jak na przykład przejeżdża obok niej taksówka i myśli... "Oh, to ten kierowca
który podwiózł mnie do Place des Vosges trzy lata temu
Jakaś starsza kobieta, idzie ulicą
i myśli "O! Ta siedziała dwa miejsca obok mnie w metrze rok temu."
Więc każdego kogo spotyka, rozumiesz, kojarzy z czymś intymnym i czuje się z tym powiązana
Cóż, ja jestem bardziej jak ten pierwszy gość: Nie czuję się przywiązany do niczego przez większość czasu
Hej! Achilleas! Anna! Cześć!
Spójrz na niego, to najlepsze lato w jego życiu
Więc mówiłeś o tych trzech postaciach, tak?
Nie... nie tylko trzy postaci, cała grupa ludzi.
Teraz właśnie pracuję nad rozdziałem o młodym Greku o imieniu Achilleas
O mnie? - Cóż, ma imię po tobie
I ten gość jest świadom pewnej sieci zdarzeń, jedyne co widzi, to przemijającą naturę wszystkiego
Jak na przykład patrzy na morze i myśli o dniu, w którym to morze wyschnie i zostanie pokryte skamieniałościami
Cóż, sam nie wiem... brzmi trochę pretensjonalnie jak dla mnie - Nie nie nie, nie będzie pretensjonalnie, obiecuję, obiecuję
Będzie śmiesznie. Naprawdę fajnie.
Podnosi książkę i natychmiast myśli: kto będzie ostatnią osobą, która ją przeczyta?
I to jest zabawne? - Czasami tak właśnie myślę.
Cóż, ok... więc nie kręcą go cycki, samochody, alkohol, nic?
Myśli tylko o śmierci. - Cóż, nie do końca o śmierci.
To bardziej jak transformacja, jakby patrzył daleko w przyszłość.
Ok... - Lubię ten pomysł na powieść
Ale powinieneś dodać postać starszego mężczyzny takiego jak ja
Biednego faceta, który nie pamięta co jadł na śniadanie
Ale wciąż słyszy piosenkę, która leciała
Kiedy Sheila Campbell tańczyła topless w barze w Jurees kiedy miał 14 lat.
Dobry pomysł.
- Ok, masz tych ludzi, zagubionych w czasie, zgadza się?
Co ich łączy? Będą uprawiać seks? Nie potrzebujesz czegoś takiego?
To nie czas jest tym, w czym są zagubieni, rozumiecie? Bardziej chodzi o percepcję.
O to chodzi. Myślę nad powiązaniem akcji powieści z filmem.
Że na przykład każda postać w jakiś sposób ma kontakt z filmem "On the Waterfront".
Widzieliście "On the Waterfront"?
Z Brando? - Ok, pierwszy rozdział książki
dzieje się w weekend na Times Square w 1954
Ta starsza kobieta z chronicznym deja vu
Idzie na poranny seans, ale przez cały czas myśli sobie
"Czy ja już tego nie oglądałam?"
No, a w kolejnym rozdziale akcja dzieje się na zajęciach filmowych, w Paryżu, w 1979 roku
A później mamy retrospekcję Kazan [?] w Munich, w 1993
Stary, więc to jest czas... jak może nie chodzić o czas?
Tak, chodzi o czas, ale bardziej o percepcję
Nie podoba ci się? - Myślę, że będzie za długa!
- Cóż... mi się podoba - Nie słuchaj go, on składa rowery
Wyślij mi egzemplarz do Galles.
Jasna sprawa!
We Francji faszerujemy pomidory pomidorami, a paprykę papryką
O, naprawdę? Bo tutaj używamy tego samego farszu dla obu... Ze względu na [the way it reacts with the leaves you can taste]
Ok...
Oh i Celine, upewnij się że nie wkładasz za dużo farszu, bo później farsz wylatuje jak włoży się je do piekarnika
Zaczyna się robić paskudne... Ok...
Dobrze ci idzie, Celine.
A przede wszystkim nie słuchaj Stefanosa
Bo on nigdy nie przyrządzał tej potrawy. Żadnej potrawy, mówiąc konkretniej
Przestańcie się bawić nożami!
Przestańcie! Przestańcie się bawić nożami!
Nie bawimy się, my negocjujemy.
No - Negocjujecie. Tak to nazywacie?
Mamy system
- Więc wymyśliliście system, który wam pasuje
Myślałam, że to się nazywa "związkiem", ale podoba mi się system, pasuje
Już gotowe, prawda?
Mieliśmy ten system
Nie za daleko, dzieci!
W porządku, nie chcę po prostu, żeby ten posiłek się skończył zanim powiem wszystkim "dziękuję".
i... przede wszystkim tobie, Patrick. Nie mieliśmy pojęcia w co się pakujemy przez te ostatnie sześć tygodni.
Przychodzi list z uniwersytetu, zapraszając nas do Południowego Peloponezu w Grecji
To domu gościnnego wspaniałego pisarza
Pewnie! Czemu nie?
A później, dzisiaj na lotnisku
Hank odwraca się do mnie i mówi mi, że spędził najwspanialsze wakacje w swoim życiu
I ja muszę powiedzieć to samo, dziękuję Patrick!
I nie tylko za to co zrobiłeś dla mnie i dla mojej rodziny
Ale za wszystko inne co zrobiłeś, ok? Zdrowie Patrick'a!
Dziękuję, dziękuję, dziękuję, wiesz pierwszy raz kiedy zobaczyłem cię na lotnisku
Pomyślałem... nie ma mowy, żeby mężczyzna tak ubrany mógł być człowiekiem z listów
Ale teraz... wydaje mi się, że poznaliśmy twój sekret. Mieliśmy mnóstwo wspaniałych pisarzy
w ciągu ostatniej dekady, ale nie było żadnego, który miałby partnerkę bardziej interesującą od niego samego
Mówię ci
I Celine, było wspaniale zobaczyć tutaj ciebie i twoje córki, tak pełne energii
I jestem szczęśliwy, że mogliście poznać moją drogą przyjaciółkę Natalię
Której mąż Elias był dla mnie jak brat.
Przykro mi z powodu Pułkownika.
Nie... nie...
Dziękujemy za uwzględnienie mnie i Anny w tym spotkaniu
Bo wiecie, zwykle wysyła mnie do pracy
Ale... kiedy przyprowadzam Annę, pozwala mi usiąść przy stole razem z dorosłymi
Witamy przy stole dorosłych!
Od jak dawna jesteście razem? - Od ostatniego lata
Poznaliśmy się rok temu, tutaj w czasie moich ostatnich dni z dziadkiem
Zanim musiałem wracać do Aten - Tak, spotkaliśmy się na moim występie
Grałam w sztuce Shakespeara
Kogo grałaś? - Byłam Perditą
Była fantastyczna, pamiętasz Patrick jak tam poszliśmy?
Ah, Perdita ... "When you do dance, I wish you A wave o' th' sea, that you might ever do Nothing but that." (Cytując The Winter's Tale)
Byłaś znacznie lepsza od tego aktora ze sztuki...
Ludzie wciąż mówią o tej produkcji.
Ale after-party było jeszcze lepsze, to wtedy się spotkaliśmy
Tak, miałem wtedy stary motocykl BSA - Nieźle
Więc... jeździliśmy całą noc, a później musiałem ją odwieźć spowrotem do teatru
Żeby wziąć jej rzeczy.
I zaczynało już świtać. - Nigdy tego nie zapomnę.
Teatr był pod gołym niebem i było miejsc na 12000 osób.
A teraz był całkowicie pusty.
A ona siedziała w tylnym rzędzie.
Więc... podszedłem do niej na scenę.
I szepnąłem do niej - Akustyka tam jest niesamowita
Widziałam jak poruszył ustami, a później trzy sekundy później
Słyszałam jego głos w moich uszach
Co powiedział?
To tajemnica
A później musiała lecieć spowrotem do Paryża za kilka dni
Jak utrzymywaliście kontakt? - Na Skype
Prawie każdego dnia od tamtej pory.
A jak jesteśmy już w łóżkach, mamy taki zwyczaj żeby kłaść laptopy na poduszce
I... zasypiać razem
O, i to jest dzisiaj romantyczne
A kiedy się budzę, ekran jest zwykle zatrzymany
I twarz Anny jest zwykle w jakiejś śmiesznej pozycji jak...
Mogę wam zadać pytanie? Proszę? Kiedy gadacie na Skype
Czy wy... no wiecie... robicie coś szalonego?
Mój Boże! Jesteś taki wulgarny! - Jestem po prostu antropologiem amatorem,
który jest zainteresowany wirtualnym światem na poziomie teoretycznym
Teraz jesteś antropologiem - Tak, seks niedalekiem przyszłości
I nie zmyślam tego, ale będzie tak, że będziesz przyczepiał sobie coś do genitaliów
I będziesz mógł mieć stosunek seksualny z kimkolwiek zapragniesz Będziesz w stanie to zaprogramować według wszelkich twoich preferencji
Będziesz w stanie wpisać dokładnie to, czego będziesz chciał. Marilyn Monroe, która będzie szeptała ci do ucha.
Chyba bym to polubił! Tak!
No bo tak naprawdę... dlaczego nie?
Coraz więcej naszych doświadczeń ma miejsce w wirtualnym świecie
No...
A ty jesteś pisarzem. Jak będziesz się czuł kiedy
Komputery będą w stanie napisać lepszą książkę niż "Wojna i Pokój"
Tak nigdy nie będzie
- Myślę, że jedynym pytaniem jest: kiedy tak będzie
Myślę, żę prawdopodobnie będę się czuł tak samo jak Kasparov
Pamiętacie co ci wszyscy szachiści czuli, kiedy nie mogli już się mierzyć
z tymi zajebistymi komputerami...
Pamiętacie jak na początku nikt nie myślał, że komputer będzie w stanie pokonać najlepszych ludzi
Maszynie brakuje ludzkiego instynktu
Rozumiecie, a teraz nawet nie możemy się z nimi mierzyć
Widziałem film dokumentalny o tym jak robili badania na szczurze
i... on był podłączony pod coś i mógł wcisnać przycisk, żeby dostać orgazm
i naukowcy się w sumie śmiali z tego żałosnego, małego stworzenia
Kiedy ignorowało jedzenie i wodę i nie robiło nic innego
I w końcu zmarło
W sensie, że... wydaje mi się, że taka jest przyszłość ludzkości, wiecie? Po prostu...
i umiera!
Cóż, możliwe
ale każde pokolenie wierzy, że jest świadkiem końca świata
Ale...
Ja czuję, że właśnie go przeżywam - Ok, mam pytanie do ciebie Patrick
Myślę, że wielu ludzi tak czuje...wiesz?
Jesteśmy jak tacy opętani żądzą rozkoszy
zepsuci pornografią
materialiści. Zasiewamy w naszym człowieczeństwie technologię
Teraz, gdy komputery zaczynają "czuć"
Zgadza się? Więc moje pytanie brzmi, czy to jest pojęcie "jaźni", od którego powinniśmy zacząć.
Cóż, jest pewien napis na murach świątyni Apollo w Delhi
Głosi: "Gnothi seauton"
Co znaczy "Poznaj siebie"
Tak, ale jesteśmy już w 99% zautomatyzowani
Nasza osobowość, czy to coś co mamy na myśli mówiąc o naszym "ja"
To tylko maleńka cząstka tego, za co mózg odpowiada
Większość z tych zautomatyzowanych funkcji ciała
Więc czym tak naprawdę zasiewamy?
A więc, jeśli to pojęcie jaźni to tak maleńki procent użytku mózgu
Jak to jest, że ciągle tak dużo się o nim słyszy?
Cóż, to tak jak z moim penisem. W sensie, nie jest tak duży, to tylko mała część mnie.
Ale wymaga wiele uwagi.
Jego też!
A jak wy się poznaliście? - To ty nie wiesz?
Co?
Cóż, musisz przeczytać książki Jesse'ego - Tak, w szczególności jeśli chcesz się dowiedzieć
i jak to jest uprawiać ze mną seks, musisz przeczytać!
Wybacz, Stephanos.
Chodzi mi o to, że to jest świetnie opisane.
Tak
Poznaliśmy się jakieś 18 lat temu i - tak jakby - zakochaliśmy się w sobie trochę.
Potem... straciliśmy ze sobą kontakt
A dziesięć lat później, znowu się odnaleźliśmy
Nie, nie, nie... nie odnaleźliśmy się, misiu
Napisałeś książkę inspirowaną naszym spotkaniem...
Tak, tak... - Przeczytałam ją i poszłam go poszukać
Całkiem romantyczne - No nie, nie, niezupełnie
Zapomniał wspomnieć, że był żonaty, miał dziecko... - Szczegóły! Szczegóły!
No, ta część była tragiczna! - Nie była tragiczna, była nieunikniona.
A pierwszy raz, kiedy uprawialiśmy seks bez prezerwatywy
Bliźniaki! I wtedy nie było już innej możliwości jak zostać razem...
Przepraszam, że to mówię. - To chyba nie tak źle? Dziewczynki są śliczne.
Są słodkie.
Ok... nie, nie, są też pewne zalety.
Ok... pozwól, że ci powiem teraz, Anna, jak zatrzymać mężczyznę przy sobie
Musisz dać im wygrywać w tych wszystkich małych, głupich gierkach
O Boże! - lubią...
- Kiedy poznałam Jessy'ego, pierwszej nocy graliśmy w pinball'a
I oczywiście wygrywałam
- To co słyszycie to podstawowe kłamstwo naszego całego związku...
I w ostatniej chwili, pozwalałam, żeby kulka wpadła w środek - To jest... to.. nie...
To sprawia, że czują się pewnie, jeśli nie pozwala im się wygrywać za każdym razem - Nie może mnie w tym pokonać, w żadnej grze...
Nigdy nie uprawialibyśmy seksu
To znaczy... przepraszam, że mówię to wszystko, ale on jest raczej typem szafowego macho [?]...
Marzy mu się, żeby mieć zdzirę za żonę.
To moja największa aspiracja - Marzenia!
Więc...
Tak?
Więc jesteś pisarzem?
Tak, tak... jasne.
Więc piszesz... książki
Napisałem kilka, tak...
Wow... jeszcze nigdy nie spotkałam pisarza...
Musisz być baardzo mądry...
Wiesz... sama nie potrafię nawet napisać swojego imienia gdy jestem zmęczona...
Jakie książki lubisz?
Cóż, lubię opowieści z jakimś głębszym przesłaniem
Jak na przykład wzruszające historie miłosne...
Oh, jasne, tak...
Wiesz... czytałam kiedyś tę książkę... Romeo i... - Julia
Dokładnie!
Wow! Znasz ją? - Jest bardzo dobra. To sztuka tak w zasadzie.
Nie książka.. sztuka..
- Oh, a ja myślałam, że to książka oparta na filmie
Nie, nie, to sztuka - Ok, sztuka, wow!
Cóż... w zasadzie nie przeczytałam całej, bo czasem muszę być na bieżąco z tymi wszystkimi czasopismami...
Żeby wiedzieć dokładnie co tam słychać u tych wszystkich ważnych ludzi...
No tak, to ważne - Ok, jesteś bardzo, baardzo mądry...
I na pewno masz olbrzymiego penisa...
Dlaczego czuję taki pociąg do tej kobiety?!
I to jest ta śmieszna część.
A niezbyt śmieszna część szafowego macho [?] jest taka że dzisiaj po odwiezieniu Henry'ego
ten mówi mi, że mimo że dostałam ofertę świetnej pracy,
chce, żebym ją odrzuciła i przeniosła się do Chicago
Nie powiedziałem tak, powiedziałem że za nim tęsknię. Wyraziłaś coś przez co czułaś się
zmieszana i ja zrobiłem to samo. Myślałem, że jesteśmy w związku. - Tak, więc możemy robić za opiekunkę dla dziecka co weekend dla jego ex-żony.
Hej, przestańcie już, musiało być naprawdę trudno żegnać się dziś z Hank'iem, prawda?
Tak, oczywiście - I, naprawdę, to niesamowity dzieciak.
No... mianuję go swoim partnerem do gry w szachy
Kiedy ja i Stephanos się rozstaniemy, ja biorę pełną opiekę
Cóż, mi to pasuje na jakiś czas, bo ja i moja 20-letnia dziewczyna
będziemy i tak trochę zajęci.
Oh, kocham cię - Ja ciebie też
Ok... znam pewną historię, którą mój mąż uwielbia
Opowie wam wszystko o mężczyźnie i kobiecie
Ok, gotowi?
Moja mama była pielęgniarką więc była obecna przy ludziach, którzy wychodzili ze śpiączki
Słuchaj, to interesująca historia
Ja słucham - Więc ona mówiła tym ludziom...
"Cześć... nazywam się Catherina wybudzasz się ze śpiączki"
"Miałeś bardzo nieszczęśliwy wypadek samochodowy"
"Wszystko będzie dobrze"
"Nic ci nie będzie", wiecie, coś w tym stylu
Powiedziała, że pierwszą rzeczą, którą którą każda kobieta mówi, pierwszą jej reakcją jest
pytanie o wszystkich innych: "Co z moimi dziećmi?"
"Co z moim mężem?" "Czy ktoś jest ranny?"
Każdy mężczyzna, bez wyjątku, kiedy im się powie to wszystko, jaka jest ich pierwsza reakcja?
Sprawdzenie swojego penisa.
Wiesz co? Musisz się upewnić, że wciąż tam jest. Musisz się upewnić, że wciąż działa.
Musisz! - Alive and kicking!
Tak, tak... a później ewentualnie wstają i pytają o swoje dzieci.
Albo o kogoś, kto mógł przez przypadek zginąć w wypadku, i tak dalej.
Czy to nie wyjaśnia wszystkiego? - Najpierw penis, później reszta świata.
Penis! Penis!
Ale jeśli można winę zrzucić tylko na płeć
Dlaczego ty, albo jakakolwiek inna kobieta traci czas
na denerwowanie się, albo próbowaniem zmienić mężczyznę?
Dokładnie! To wszystko biologia. W czym problem?
A wy jesteście taaaacy dobrzy w odwracaniu kota ogonem...
Nie... po prostu staram się powiedzieć, że to tak, jakby wkurzać się na żabę za to, że jest zielona.
Tak! Dokładnie! - Słuchając tego wszystkiego
Zastanawiam się czy pomysł o tej całej miłości trwającej wiecznie jest wciąż osiągalny?
To znaczy, przecież i tak wiemy, że prędzej czy później się rozstaniemy. - Zdecydowanie.
- Czy twoi rodzice nadal są razem? - Nie ma mowy.
Nie, a twoi? - Nie, ale mogliby się rozwieźć.
Myślę, że gdyby mieli więcej pieniędzy, raczej nie byliby już razem.
Boże, jesteście tacy praktyczni, ja się urodziłam w złym pokoleniu
Moja prababcia
napisała do naszej całej rodziny 26-stronicowy list tuż przed śmiercią
I zmarnowała trzy strony, by opisać kostium który zrobiła na występ...
a tylko jeden paragraf poświęciła dla swojego męża. - Ona też była aktorką?
Nie... była...
Krawcową.
I miała tych wszystkich wspaniałych przyjaciół, a odnośnie mojego pradziadka
Wspomniała trzy wydarzenia:
Poszedł na wojnę, przeprowadziliśmy się z powodu jego pracy
I umarł
Jej największą radą było to, żeby nie dać się za bardzo wciągnąć w romantyczną miłość
Przyjaźń i praca przyniosły jej najwięcej radości
Nie mógłbym się zgodzić bardziej, właśnie to nas niszczy, prawda?
Ta idea bratniej duszy, kogoś kto przyszedł by
i nas wypełnił, oszczędził nas od dbania o siebie samego.
Ze Stephanos'em, zakładam poprzeczkę bardzo nisko
Zdaję sobie sprawę z tego, że nie spełni żadnych moich potrzeb
Zdecydowanie nie - A co z babcią? Była twoją bratnią duszą?
Brzmi zachęcająco, ale tak naprawdę twoja babcia była bardziej racjonalna.
Zajmowała się sobą i poprosiła mnie bym ja zrobił to samo
Z mnóstwem przestrzeni pomiędzy
Tak, brzmi idealnie
Co to?
Ale to musi być oczywiste, że mojej żony nie ma tu dziś z nami
Nigdy nie byliśmy jedną osobą, zawsze dwiema, woleliśmy żeby tak było.
To takie piękne.
Myślę, że mój mąż zawsze próbuje mnie prawie że skolonizować, wiesz
Ja skolonizować ciebie?
Tak, ale ja kolonizuję też ciebie, skarbie.
Cóż... ok.
Ale na koniec dnia
To nie miłość do drugiej osoby się liczy, a miłość do życia
Dobrze wiedzieć, Patrick, bo życie mogę przetrawić
Ariadni, z drugiej strony, Wszyscy wiemy, że to Grecy wymyślili tragedię, prawda?
I na dodatek pochodzi ona od słowa "Mani", które jest skrótem od "Mania"
Hej, jeśli nie dalibyśmy rady skorzystać dzisiaj z hotelu, moglibyście dostać zwrot pieniędzy, albo chociaż samemu skorzystać?
Nie... nie dostaniemy zwrotu - Checie się wykręcić?
- Nie, to cudowny prezent od was
Ale tak bardzo się stresuję tym całym pakowaniem, i dziewczynkami...
Nie, nie... - Mieliśmy umowę
Zaopiekujemy się dziećmi, spodoba wam się
Można sobie zrobić fantastyczny spacer w drodze do hotelu. Nie będziecie żałować.
I poczulibyśmy się urażeni, gdybyście nie poszli.
Ok...
Dziękuję.
Iran... - Cóż... kiedy myślę o swoim mężu
To, za czym najbardziej tęsknię jest to jak zwykł kłaść się przy mnie w nocy
Czasem z ręką obejmującą mnie
I nie mogłam się ruszyć, ja... nawet wstrzymywałam oddech
Ale czułam się bezpiecznie
Spełniona
I... tęsknię za tym jak gwizdał idąc wzdłuż ulicy
I za każdym razem gdy coś robię, myślę sobie co by powiedział
Kiedy jest zimno, "załóż szal"
Ale ostatnio zaczęłąm zapominać te maleńkie rzeczy
Tak jakby... rozpływają się i zaczynam go zapominać.
I to tak jakbym...
Jakbym traciła go znowu. Więc czasem staram się przypominać
każdy szczegół jego twarzy
Dokładny kolor jego oczu, ust, zębów
Fakturę skóry, jego włosy.
To wszystko zniknęło, gdy odszedł
I czasami... nie zawsze, ale czasami
Wydaje mi się, że go widzę.
Czasem, gdy chmura zanika i on tam jest, i niemalże mogę do dotknąć.
Ale wtedy... wkracza rzeczywistość.
A on znika na nowo.
Przez jakiś czas robiłam to każdego poranka, kiedy słońce nie świeciło za mocno
Bo słońce w jakiś sposób sprawia, że on znika
I pojawia się, i znika Jak zachód i wschód słońca
Wszystko, tak krótkotwałe.
To jak nasze życie
Pojawiamy się i znikamy
I jesteśmy tak ważni dla niektórych
A my tak po prostu... przemijamy
Za "przemijanie"
Za "przemijanie"!
I w końcu zauważa swoją twarz w odbiciu, w oknie
I zdaje sobie sprawę, że już nie jest 9-letnim chłopcem. Rozumiesz? Nagle jest stary, ma brodę
A oczy mu łzawią - To się wydaje smutne
Na początku myślałam, że mi opowiesz
historię gościa, który ma wyimaginowanego przyjaciela
Którą?
- Kiedy mając koło 50-tki, jego wymyślony przyjaciel pojawia się znowu. Z kolibrem?
Tak, tę! - Podobała ci się?
Pamiętasz ten list, który dałeś mi przeczytać, który napisałeś jak miałeś 20 lat
do siebie samego gdy będziesz miał 40-tkę - Tak, pamiętam pierwsze zdanie:
Drogi 40-letni Jesse, Mam nadzieję, że nie jesteś rozwiedziony
Nie, nawet nie pamiętam tej części, Chodziło mi o całą resztę tego listu
Jesteś tym samym gościem, w sensie, wydaje nam się, że ciągle się zmieniamy
Ale nie możemy się zmienić tak bardzo
Wiesz z czym myślę, że się najbardziej zmieniłem? - Z czym?
Kiedy byłem młodszy, chciałem przyspieszyć czas.
Czemu?
Żebym mógł być na swoim, być wolnym od rodziców
i szkoły i całego tego gówna, wiesz, chciałem tylko zamknąć oczy i obudzić się jako dorosły.
I teraz, gdy czuję że tak się stało, chciałbym żeby wszystko zwolniło.
Dziwne, zawsze miałam takie uczucie, nieważne w jakim etapie mojego życia.
Że to albo wspomnienie, albo sen. - Wiem, że zawsze tak myślałaś
Ja też, w sensie, czy to naprawdę moje życie? Że ono się dzieje, właśnie teraz?
Dzieje się. - Wiem!
Każdego roku staję się coraz bardziej upokorzona i przytłoczona
przez wszystkie rzeczy, których nigdy nie poznam, czy nie zrozumiem
Dlatego ciągle ci powtarzam: nie wiesz nic - Wiem, wiem! Zaczynam to rozumieć!
Ale niewiedza nie jest niczym złym
To znaczy...
Chodzi o to, żeby rozglądać się, poszukiwać
Żeby być wiecznie głodnym, zgadza się?
To prawda... Chciałbym tylko, żeby to było trochę łatwiejsze
To znaczy? - Żeby zachować pewien poziom pasji, wiesz.
W sensie, zwykle przychodziło to tak naturalnie.
Pamiętam jak byłem młodszy, ja i moi koledzy pisarze
Tak jakby... czuliśmy, że robimy coś ważnego
Rozumiesz? Jakby to był nasz czas.
- Ale oni wszyscy byli grupą aroganckich fiutów, prawda?
Nie! Ok, może... nie wiem... po prostu wyrośliśmy z tej całej energii
Z tej kreatywności, czy jakichkolwiek ambicji, które mieliśmy
Myślę, że musisz się trochę łudzić, by pozostać zmotywowanym.
Młodzi mężczyźni mają tak, że ciągle porównują siebie do innych
Mają te wsystkie wyznaczniki, wobec których się oceniają
Przez cały czas to robiłeś! - Co robiłem? Co masz na myśli?
Że na przykład Balzac napisał to przed 17 rokiem życia, F. Scott Fitzgerald zrobił to przed 30-tką - A Balzac pisał książkę codziennie przed śniadaniem.
Tak, ale kobiety nie myślą w ten sposób za często. - Tak myślisz?
Może mamy dużo mniej osób, do których możemy się porównywać.
Większość kobiet, które osiągnęły coś w życiu
Pierwszy raz kiedy o nich słyszysz, mają już koło 50-tki
Bo było dla nich zbyt trudno w jakiś sposób wcześniej zabłysnąć.
Męczyły się przez 30 lat, albo wychowywały dzieci i były uwięzione w domu
Zanim mogły zacząć robić to co chciały
W zasadzie wiesz co? To w pewnym sensie wyzwalające
Że nie musimy marnować naszego życia porównując się do Martina Luthera Kinga
Ghandi'ego... Tołstoja - A co z Joanną d'Arc?
W sensie... była nastolatką i uratowała Francję
Kto chce być Joanną d'Arc? Zapomnij o Francji.
Została spalona na stosie, i to jako dziewica!
Ok? Nic, do czego bym dążyła. Co za wspaniałe osiągnięcie!
O Boże... - Co? - Nie, nic.
Co? - To takie dziwne.
Co masz na myśli? - Po prostu to, my spacerujący, rozmawiający.
O czymś innym niż jedzenie, czy praca.
To znaczy - ile czasu minęło od kiedy ostatni raz rozmyślaliśmy o tym całym gównie
Słyszysz to samo co ja?
Morze? - Nie
Co? O! Nie słychać małych stópek.
Nothing injustices being done.
No, więc ile czasu minęło?
Odkąd nie było tak, że musieliśmy ciągle gdzieś być?
No.. Pamiętasz jak chodziliśmy wokół Ogrodów Luksemburskich?
Rozwalałem cię w ping-ponga na tych betonowych stołach
Gratulacje! Pokonałeś kobietę w ciąży z bliźniakami!
Lepsze to, niż przegranie z kobietą w ciąży z bliźniakami!
Tak... o Boże!
Wiesz co myślę? Myślę, że od czasu kiedy opuszczamy rodziców
do czasu kiedy rodzą się dzieci, życie należy tylko do nas.
Myślę, że miałam tak z 10 lat, było super, jak...
zupełnie jak jeden, długi dzień, tydzień, rok, bez zbytniej różnicy
Nie... wiem, nie traciłam poczucia czasu
Przez pracę, chłopaków i takie tam rzeczy. Teraz mogę ci powiedzieć
Każdy szczegół z ostatnich siedmiu lat na podstawie tego co działo się w życiu dziewczynek
Tak... dokładnie...
Ty też tak masz? - Tak, jeśli...
To znaczy, czas jest teraz bardzo rozgraniczony
- Nie, po prostu jestem zdziwiona, że też tak masz
Ok... szybki test
Sierpień 2009
Nie, no dalej! Szybki teścik. Co wtedy było?
W sierpniu 2009 byliśmy na wakacjach z twoimi rodzicami
Nina dostała ospy wietrznej, a zaraz potem też Ella
Jestem pod wrażeniem - To jak, dostanę złotą odznakę?
Może.
Hej... mogę zadać pytanie? - Jasne
Gdybyśmy się dzisiaj spotkali po raz pierwszy, w pociągu, czy pomyślałbyś, że jestem atrakcyjna?
Oczywiście. - Nie, ale naprawdę, taka jak teraz wyglądam
Zacząłbyś ze mną rozmawiać? Zapytałbyś, czy wysiadłabym z tobą z pociągu?
Chodzi o to, że zadajesz teoretyczne pytanie... W sensie, jaka byłaby moja aktualna sytuacja życiowa?
W praktyce, czy to nie byłoby zdradzanie ciebie?
- Ok, czemu po prostu nie możesz powiedzieć "tak"? - Tak zrobiłem, powiedziałem, "oczywiście".
- Chciałam, żebyś powiedział coś romantycznego, a ty to popsułeś, ok?
Ok, ok... gdybym zobaczył cię w pociągu
Ok, słuchaj, spojrzałbym w twe oczy... a następnie podszedłbym do ciebie i powiedział:
Hej maleńka, sprawiasz, że robię się napalony...
Przestań! Obrzydliwość!
Nie! Prawda jest taka, że oblałeś test i fakt pozostaje faktem, że
że nie poderwałbyś mnie w pociągu
Nawet nie zwróciłbyś na mnie uwagi, grubej mamuśki w średnim wieku
z wypadającymi włosami - Ok...
Tak, to ja - Tak to zaplanowałaś, żebym oblał
- Oblałeś. - Ok, zgoda.
Ale w prawdziwym świecie, łysku, Ok, tamtego dnia, żeby być bardziej precyzyjnym,
Zagadałem do ciebie w pociągu, zrobiłem to i to była najlepsza rzecz jaką w życiu zrobiłem.
Naprawdę? Zobacz, kozy. Cześć!
Wiesz, że to nie jest dobre pytanie.
Prawdziwe pytanie brzmiałoby, czy jeśli zapytałbym cię czy wyjdziesz ze mną z pociągu,
No... - To czy wysiadłabyś ze mną?
Nie, oczywiście, że nie, ludzie na mnie czekają
I wiesz, 41-letni napaleniec też
Obrzydliwe! Teraz żeś mnie wystraszył. Pomocy!
Nie mogę uwierzyć, że mam 41 lat - No, ja też nie. Tak się zestarzałeś.
Nigdy bym nie pomyślała, że prześpię się z kimś po 40-stce
No...
- W zasadzie to wiesz co? Jesteś najstarszym facetem, z którym spałam.
To już coś - Prawda
Wiem, ale nie jestem najstarszym facetem, któremu zrobiłaś loda
Co! - Ta konferencja w Warszawie
Jaka konferencja? Lech Wałęsa.
Lech Wałęsa! O czym tym mówisz? - W porządku, to było zanim byliśmy razem
Możesz się przyznać. Pamiętam sposób w jaki do niego mówiłaś.
Jak otworzył twe serce, na pewno zrobiłaś mu loda.
Ok... jesteś naprawdę szurnięty!
To był Gorbaczow.
Ok? Niezorientowany geograficznie, opętany football'em, kochający pączki Amerykaninie
Wybacz, trochę mi się mieszają przywódcy bloku wschodniego, ok.
I nie zrobiłam mu loda, ok? Cofnij to!
Ok, ok...
Boże!
To był to ktoś inny?
Ok, wiesz co?
Słuchaj tego... miałam zamiar poczekać i powiedzieć ci to później, ale jestem kiepski w trzymaniu tajemnic
Co? Masz raka mózgu i niedługo umrzesz?
Nie, nie
Nic z tych rzeczy, ok?
Cóż, w zasadzie, to jednak coś z tych rzeczy.
Moja babcia umarła. - Co! Kiedy?
Tak, tata do mnie napisał tuż przed jedzeniem
Oh, tak mi przykro. Dlaczego mi nie powiedziałeś?!
Każdy się tego spodziewał, żyła bardzo długo, miała świetne życie
Miała 96 lat
- Nie żyła za długo po śmierci twojego dziadka
Nie... ledwo rok... śmieszne jest to, że ta kobieta była niemalże święta, ok?
Była pielęgniarką w czasie wojny, zajmowała się nami wszystkimi
Wiesz... i nigdy nie powiedziała ani jednego złego słowa o kimkolwiek.
Chciałabym ją spotkać. - Już dobrze
Ok, bo na końcu, wiesz, nie była już za bardzo chętna na poznawanie nowych ludzi
To znaczy, po całym życiu bycia słodką jak cukierek,
kiedy dziadek zmarł, stała się trochę dziwna.
Naprawdę? To się zdarza, była w żałobie, nie?
Tak, cóż, mój tata stwierdził, że ona po prostu czekała na śmierć
Jak długo byli małżeństwem?
74 lata
Kurwa! Jak to w ogóle możliwe?
Jak starzy będziemy, jak będziemy ze sobą 74 lata?
Hm, a od kiedy zaczniemy liczyć?
Wydaje mi się, że od czasu kiedy pierwszy raz uprawialiśmy seks.
Ok...
Ok, więc... 1994
Ok... 1994...
56 lata od teraz - Będziemy mieli 98
Oh! Dałbyś radę ze mną przeżyć jeszcze kolejne 56 lat?
Muszę to wiedzieć. Ja nie wiem czy dam radę z tobą wytrzymać.
To dziwne tak sobie uświadomić te wszystkie zmiany, które zaobserwowali.
W sensie, kiedy oni się poznali, żadne z nich nie znało elektryczności.
Podwoził ją do szkoły na swoim koniu.
Kiedy skończył naukę, był [valedictorian], ona - [salutatorian]
Co to znaczy? - On był najlepszy w klasie, ona tuż za nim
Założę się, że umyślnie dała kilka niepoprawnych odpowiedzi, żeby nie czuł się zagrożony
Cóż, jeśli chciała iść z nim do łóżka, to dobrze że tak zrobiła
Tak, oczywiście, jak sam wiesz kto
- W każdym razie, zadzwoniłem do mojego taty, tuż po tym jak dostałem od niego wiadomość, po prostu, wiesz
żeby mu powiedzieć, że mi przykro, ale wydaje mi się, że spieprzyłem w pewnym momencie mówiąc...
"Hej tato, teraz jesteś sierotą." To chyba nie było zabawne.
Wcale nie śmieszne - No, też mi się tak wydaje
- On jest następny, potem ty. - Wiem.
Cóż... powiedział, że dziadkowie chcieli być pochowani razem.
Chcieli, żeby ich prochy wymieszano i pochowano jako jedność
Twój dziadek nie miał pogrzebu? - Przysięgli sobie, że nigdy nie będą musieli przyjść na swoje pogrzeby
Oh rozumiem... w sumie całkiem podoba mi się wizja, że ty przychodzisz na mój
Co? - Nie, wiem... wyobrażam sobie ciebie w garniturze
Umytego, ogolonego choć raz, trzymającego dziewczynki za ręce, no nie wiem, podoba mi się to.
Przeżyjesz mnie. - Zobaczymy.
Zdaje się, że jedno z nas zobaczy
What do you think you're gonna go to the service with me?
W Texasie? - Na pewno nie będzie to Paryż
Ok, jak bardzo mnie tam chcesz? To znaczy, przyleciałbym, ale to bardzo drogie
Te samoloty... - Prawda jest taka, że łatwiej byłoby polecieć samemu
O cześć!
Cóż i wiesz, jeśli by mnie tu nie było, łatwiej byłoby ci pieprzyć twoje kuzynki
Tak, to prawda - Czy to nie normalne tam skąd pochodzisz?
Nie odpowiedziałeś na pytanie - Jakie pytanie?
No... czy wytrzymasz ze mną kolejne 56 lat?
Nie mogę się doczekać. - Cholera, naprawdę [working it].
Nektar twoich najseksowniejszych lat jak dobre wino.
O-o, mój włochaty hiszpański kochanek wrócił. - Grek, teraz jestem Grekiem.
Spójrz na to!
Wow, to miejsce przypomina mi trochę film, który widziałam jak byłam nastolatką.
To był czarno-biały film z lat 50-tych
Pamiętam parę idącą przez ruiny Pompejów,
widzącą ciała tych, którzy leżeli tu przez wieki.
Pamiętam ciała, wiesz, złapane w śnie, wciąż tulące się do siebie nawzajem
Nie wiem dlaczego, ale czasami mam ten obrazek w głowie
gdy - wiesz - śpimy, a ty mnie przytulasz
Co... że jesteśmy zakopani żywcem pod popiołem? To o tym myślisz?
Tak!
To niezbyt fajne!
Sama nie wiem... to niezbyt straszne, w sensie, było kilka ciał z małymi dziećmi, które spały między nimi
Miło
No, myślę że byłam młoda i trochę dziwna.
To znaczy, w tym wieku marzysz, żeby umrzeć z osobą, którą kochasz
A teraz chciałabyś ze mną umrzeć? - Może... wiesz... gdybyś był, no wiesz...
Jak tej nocy, kiedy pierwszy raz byliśmy razem, dawno temu, ale teraz... nie!
Chcę żyć!
Właśnie chciałem powiedzieć coś romantycznego, a ty wszystko spieprzyłaś!
O nie! Putain de merde, spieprzyłam!
Ok, kiedy oboje będziemy mieli 98 lat, możesz mnie zapytać jeszcze raz.
Ale wcześniej...
Przykro mi.
Hej... to jest ta kaplica, o której ci mówiłem, z czasów Cesarstwa Bizantyjskiejgo, ma koło 1000 lat.
Możemy wejść do środka? - Myślę, że tak.
Zobacz! Halo!
To kaplica świętej Otylii, jest orędowniczką w chorobach oczu.
Ludzie przychodzą tu z całej świata i zostawiają niewielkie datki dla niewidomych
- Żeby pomóc im odzyskać wzrok. - Z pewnością to pomaga.
A te zdjęcia tutaj, przypominają mi tych japońskich mnichów
no wiesz, z tą ich ideą nietrwałości?
Uwielbiają malować na skale wodą
w gorące dni, tak że zanim skończą, ich dzieło już zdąży wyparować.
Oh, oczy są wydrapane, czy chodzi właśnie o ślepotę?
Nie... też tak myślałem,
Ale opiekun kaplicy powiedział mi, że Turcy zrobili to w czasie okupacji.
Naprawdę? Już nigdy nie tknę Tureckiego jedzenia
Oh, ok.
To na pewno poruszy międzynarodową społeczność.
Ok... w porządku, więc już nigdy nie obciągnę żadnemu Turkowi.
Ok, to będzie miało globalne konsekwencje.
Oh, to straszne... Nie! Zapomniałam, że jesteś szafowym chrześcijaninem [?] Czy to naprawdę źle tak żartować sobie z obciągania w kościele?
Chyba jest ok?... Ale robiliśmy dużo gorsze rzeczy...
Dziewczynki pytały mnie znowu jak wyglądał nasz ślub.
Tak? I co powiedziałaś?
Powiedziałam, że był... bardzo niskich lotów.
Bardzo niskich lotów, tak niskich, że nawet go nie pamiętam.
Bardzo w stylu kwakrów?
Nie rozumiem dlaczego tak bardzo chcą, żebyśmy się pobrali.
To dla nich ważne.
Jesteśmy w kościele, chcesz wziąć ślub? - Nie.
To wszystko przez te bajki, które tak bardzo lubią, wiesz.
Pamiętasz jak były takie malutkie i na końcu każdej kreskówki
zawsze krzyczały "Będą brali ślub!".
Nawet jeśli to był Pinokio i jego tata, Kaczor Donald i jego siostrzeńcy...
Więc jeśli mielibyśmy spędzić kolejne 56 lat razem,
No... - Co chciałbyś we mnie zmienić?
Co?
- To kolejne z tych pytań bez dobrej odpowiedzi.
Nie odpowiem na nie. - Co masz na myśli?!
Nie ma ani jednej rzeczy, którą chciałbyś we mnie zmienić?
Jestem idealna? - Ok, w zasadzie - jedną rzecz.
Jeśli mógłbym w tobie zmienić jedną rzecz, to byłoby to, żebyś przestała starać się zmienić mnie.
Jesteś bardzo kiepskim manipulatorem, wiesz?
Rozgryzłem cię...
Wiem jak działasz, - Tak ci się wydaje?
Tak, wiem o tobie wszystko, ok, proszę bardzo
Wydaje mi się, że jednak nie. - Nie?
Cóż... znam cię lepiej niż kogokolwiek innego na tej planecie.
Ale może to niezbyt wiele.
To wspaniałe, wiesz? Czuję, że jesteśmy tak blisko, ale czasami, sama nie wiem...
Czuję jakby... jakbyś ty oddychał helem, a ja tlenem.
Dlaczego tak mówisz?
Widzisz? Staram się naprawdę z tobą połączyć, a ty sobie żartujesz!
Nie! - Dokładnie o tym mówię.
Daj spokój, jeśli mielibyśmy się nawzajem tak naprawdę dobrze znać,
myślę że musielibyśmy najpierw lepiej poznać samych siebie.
Dokładnie.
Pamiętasz tego mojego znajomego, George'a z Nowego Jorku?
Nie...
O nie, to było przedtem... to było przedtem... nie, nie
Był moim przyjacielem i w pewnym momencie dowiedział się, że ma białaczkę
i że prawdopodobnie umrze. Wyznał mi wtedy, że pierwsza myśl jaka przyszła mu do głowy, gdy się dowiedział
to ulga. - Ulga? Od czego?
No... cóż... zanim się dowiedział, że zostało mu dziewięć miesięcy życia,
Ciągle się martwił o pieniądze,
a teraz pomyślał sobie... "Cudownie!"
"Mam dużo więcej pieniędzy niż potrzeba, żeby żyć przez kolejne dziewięć miesięcy. Udało mi się!"
Ok
I wtedy dopiero zaczął cieszyć się ze wszystkiego w życiu, nawet z tego że utknął w korku.
Potrafił cieszyć się z obserwowania ludzi, gapienia się na ich twarze.
Takimi szczegółami.
I co się później stało? - To znaczy?
No... czy on wciąż żyje?
Nie... zmarł wiele lat temu.
Wczoraj w nocy... miałem sen, że czytam książkę, ok? Zaginioną klasykę "Tułacze".
No... łażenie w te i spowrotem, o młodych ludziach
Ok... to prawdziwa książka? - Nie, ale była naprawdę świetna.
Była świeża, zabawna, eksperymentalna, było w niej tak dużo energii.
Uwielbiam to, że czytasz książki w snach.
I zawsze są dobre! - Ja mam głównie sny pełne akcji.
Że na przykład latam dookoła jak super bohater, niszcząc wszystko
A na końcu mam orgazm.
Postaram się, żeby twoje sny się spełniły, maleńka.
Nadal jest
Nie ma.
Będę potrzebowała Pańską kartę kredytową - Oh, myślałem, że pokój był już opłacony
Tak, jest, ale karta kredytowana jest potrzebna ze względu na...
na ewentualne dodatkowe koszty? - Wypadki.
Oczywiście.
Panie Wallace - Tak?
Jestem wielką fanką pana książek
Mąż podarował mi pańską książkę na naszym pierwszym spotkaniu.
A... kiedy wyszła druga część, czytaliśmy ją razem na głos.
Wow... - Czy mogłabym prosić o autograf?
Jasne! Oczywiście.
Uwielbiam okładkę w tej greckiej edycji.
Jest naprawdę ładna. Jak macie na imię?
Proszę napisać dla Sophii i Pavlosa
Ok...
Jakie jest greckie tłumaczenie? - Cóż nazywa się...
Ale nie jestem pewna, czy prawidłowo
Bo nigdy nie czytała pani po angielsku, prawda? - Dokładnie
Świetnie
Mogłaby pani również podpisać? - Ja? - Tak!
Pani jest prawdziwą Madeleine, prawda?
Madeleine, niezupełnie, ludzie zakładają, że to ja
Ale to niezupełnie ja, on ma wybujałą wyobraźnię
Mogłabym prosić?
Wiele by to znaczyło dla mojego męża.
Nie mogę podpisać książki, której nie napisałam...
Z chęcią to zrobi.
Dziękuję.
Cieszę się, że...
Ok, dziękuję.
Wspaniale, dziękuję bardzo.
Zobacz. - Wow, nieźle.
Klimatyzacja! Oh, już mi się podoba! O Boże.
Oh wow! Jest i wanna!
Mój Boże! - Hej, zobacz to!
Stefanos i Ariadni przygotowali nam butelkę wina
i masaż dla dwojga...
Są tacy mili, musimy sprawić im jakiś prezent zanim wyjedziemy.
Wiem i powinniśmy pamiętać, żeby kupić też coś dzieciom.
Tak, bez wątpienia
Tęsknię za dziewczynkami. - Ja nie.
Taki piękny widok...
Jedyny widok, który mnie interesuje...
Co?
Jest... o, tutaj.
Jasne
Co?
Zabawne, nie zwróciłam uwagi do tej pory, ale już nie masz rudej brody.
To była jedna z tych rzeczy, przez które szalałam za tobą.
Nie zniknęła... Tylko osiwiała...
Nie powiesz mi chyba, że twoja miłość zależy od pigmentu, prawda?
Nie?
Nie no, ale wiesz...
Widzę, że nasze dziewczynki mają trochę rude rzęsy.
Patrzę na nie i przypomina mi się jak się poznaliśmy.
Wiesz czego się nie mogę doczekać?
Tak, po...
Budzenia się przy tobie jutro...
W sensie bez Niny i Elli skaczących po naszych głowach?
Dokładnie.
Od dawna nie słyszałam jak myślisz...
Jak myślę?
Zwykłam się budzić od tego dźwięku...
Twoich oczu otwierających się i zamykających...
I tego jak twój mózg zasuwa, dwie miliony mil na godzinę...
Tęsknię za tym. Słyszeniem jak myślisz...
Kiedy powiedziałaś, że słyszysz jak myślę, naprawdę pomyślałem, że to potrafisz...
Ale to tylko moje powieki, jaki ja głupi i romantyczny...
To moja ulubiona rzecz.
Też tęsknię za rozmyślaniem... Koniec z rozmyślaniem o poranku,
Koniec z porannym seksem.
Jutro?
Tak bardzo nie mogę się tego doczekać, że nie wiem czy dam radę zasnąć.
Ja się nie mogę doczekać, żeby już teraz to zrobić.
Ok...
Przestańmy mówić, żebyśmy mogli zacząć się pieprzyć,
iść spać,
obudzić się,
porozmyślać i znowu się pieprzyć.
Nie odbieraj... - Cholera, kto to?
Kogo to obchodzi?
Powiedziałam, żeby dzwonili tylko w sytuacjach krytycznych, mam nadzieję, że z dziewczynkami wszystko w porządku.
O, to Henry - Hej mały, wszystko w porządku?
Jesteś w Londynie?
Oh...
Już? Ok.
Oh, nie, nie, znaleźliśmy.
Wyślemy jutro, nie martw się.
Tak.
Oh, też za tobą tęsknią, ucałuję je od ciebie.
Tak
Ok... powiem im.
Powodzenia z mamą, tak.
Też cię kocham, pa.
Ok...
Ok. Wszystko w porządku.
Powiedział, że zadzwoni do ciebie z Chicago jak wyląduje.
Czemu nie mogę z nim pogadać? Już drugi raz mi to robisz.
Daj spokój, mogłaś mi podać telefon, wiesz przecież że chciałem z nim pogadać.
I tak nie miał czasu, żeby rozmawiać, powiedział, że wchodzi już do samolotu.
Czego zapomniał? O co chodziło?
- Ten jego projekt, ale wyślemu mu go jutro.
Będzie dobrze - Nie powinnaś była mówić tego o jego mamie.
Co? Co powiedziałam? - "Powodzenia z mamą"
To znaczy, no daj spokój... - Nie miałam nic złego na myśli.
Wiem, ale to niemiłe, po prostu przypomina o tym wszystkim i chciałbym żebyś tak nie robiła.
Oh... w sensie, że myślisz, że zapomina?
To taaaakie amerykańskie, żeby zamieść brud pod dywan, i udawać, że nic się nigdy nie stało.
Ale po co mu jeszcze dokładać zmartwień? Wiesz, co jeśli on po prostu nie chce o tym w tej chwili myśleć?
- Nieważne. - Ważne, właśnie że tak.
Ok, nawet sobie zażartowałam któregoś dnia.
Że powinnam z jego mamą ustawić się na jakiś pojedynek wrestlingowy.
- Pojedynek wrestlingowy? Tak powiedziałaś? - Tak i się zaśmiał.
Pewnie ma większe poczucie humoru niż ty.
Daj spokój!
Nie wiem... rozmawialiśmy o tym. Kiedy mówisz złe rzeczy o jego mamie,
On słyszy złe rzeczy o sobie.
Ale ja nie powiedziałam nic złego o jego mamie, zażartowałam sobie tylko.
To dotyczy tak samo bardzo mnie i jak i jej. - Wiem, wiem.
Po prostu... po co to wszystko ciągle wyciągać?
Wydaje mi się, że już jest wystarczająco dojrzały.
To znaczy, on dobrze wie jak bardzo źle jest pomiędzy jego mamą, a mną.
- Jego mamą, a mną... - A ja nic nie zrobiłam, to samo przychodzi
Ok, nienawidzi mnie, tak, pieprzyłam jej męża wiele lat temu.
A może powinnam powiedzieć, że to on pieprzył mnie?
Ok, jasne.
Ok, żartować sobie z tego, że ja i jego mama się nie kochamy...
Tu nie o to chodzi, to nie sprawi, że wpadnie w depresję.
Tak właśnie było, ok?
Ok? I teraz próbujesz zwalić swoją winę na mnie?
Nie...
Wiesz co, z drugiej strony, może gdybyś potrafił obrócić to w żart,
może żyłoby ci się lepiej. Ja tak uważam...
Ok...
Masz rację, jak zwykle. Już nie rozmawiajmy o tym, ok?
To niczyja wina, że jego mama jest alkoholiczką i niezrównoważona psychicznie.
Nie mów tak!
To znaczy, wkurza mnie to, że musi mieszkać z nią, ale myślę, że Sędzia uważa,
że kobiety mają instynkt macierzyński.
Ma instynkt macierzyński Medei!
Medei, hm?
Tak, jakby nie było, to grecki mit.
W zasadzie to sztuka Eurypidesa.
- Kobieta zabijająca swoje dzieci, by ukarać swojego ex-męża.
Dokładnie to robi.
Rani jego, żeby zdobyć ciebie.
Nie, zamienia moje życie w piekło poprzez niego.
To właśnie robi, ale czasami mówisz rzeczy, które można by było przemilczeć.
Ok, przestań mnie obwiniać za wszystko co jest nie tak w tej całej sprawie z twoją żoną, ok?
Ex-żoną! Ex-żoną! Już od dawna!
- Ok, powinieneś był rozegrać to wtedy odrobinę lepiej, może wtedy nie nienawidziłaby nas tak bardzo, ok?
Ok... ok... nawaliłem.
Ok... po prostu uwielbiam jak odwracasz kota ogonem,
że wszystko co jest niedoskonałe w twoim życiu, spoczywa na moich barkach.
Teraz zwalasz to całe gówno z Henrym na mnie?
Jakie gówno? Co ty wygadujesz?
Pozwól, że ci powiem co wygaduję: Ta cała przeprowadzka do Chicago i odwrócenie mojego życia do góry nogami
Teraz kiedy wspomniałeś, że Henry cię potrzebuje
Jak myślisz, jak się przez to czuję? Jest mi przykro, ok?
Jak mam podjąć się teraz tej pracy? Powiedz mi, no proszę.
Czułabym się zbyt winna. Nie, nie, nie, nie. - To twój własny wybór,
żeby tak na to patrzeć, ok?
To jest w naturze kobiety, żeby być żywicielką.
Być kim?
Żywicielką. - Żywicielką?
Ok, nawet nie mogę wymówić tego jebanego słowa. Po prostu zwyczajnie wszystko sprawia, że czuję się źle.
I patrzysz na mnie tak, jakby to była moja wina - Jak patrzę?
Tym zapomniałam-włożyć-ten-projekt-do-torby wzrokiem.
Wiem, że mnie winisz. - Nic takiego nie powiedziałem.
Nie... nic nie powiedziałeś. Nie musiałeś mówić.
Tak, to zawsze moja wina. - Tak, oczywiście.
Czytam w pracy na lodówce, wiesz,
te magnesowe słówka, z których ludzie układają zdania
Ktoś ułożył z nich: "Kobiety odkrywają przez całą wieczność...
...w olbrzymim ogrodzie poświęcenia"
Wow, to z pewnością znak od Boga
Tak, to zdanie jest tak cholernie prawdziwe... i było takie przez 10 000 lat.
Ale już wystarczy. Nie chcę być jedną z tych kobiet.
Tak jak małżeństwo jest ważne dla gejów,
albo antykoncepcja dla praw kobiet, tak samo jest z wyrzeczeniem się moich marzeń
wobec milionów kobiet, które musiały się ich wyrzec. Ja tego nie zrobię!
To coś więcej niż ja, to znaczy więcej niż ja.
Wow, brawo! Komitet nagrody Nobla na pewno weźmie to sobie do serca.
Poczekaj chwilkę, zadzwonię do Szwecji.
W sensie... to praca na pełny etat musi powodować tak wiele kobiecej opresji
Tak jest.
Tak wiele wycierpiałaś dorastając w klasie średniej w Paryżu.
To znaczy... ta agonia w okopach Sorbonne, w post-feministycznych czasach.
Nie potrafię sobie wyobrazić. - Jesteś dupkiem.
Wiesz co, skarbie? Kiedy się przeprowadzamy do Chicago?
Chcę się upewnić, że będę w stanie znaleźć ładny domek i uszyć draperie,
i wybrać ładną pościel do łóżek.
Więc tak chcesz spędzić ten wieczór?
To znaczy, po to tu przyszliśmy? - Cóż, sam zacząłeś.
To ty nie chcesz się przez cały czas zamknąć, ale jeśli chcesz o tym ciągle gadać,
w sensie, że naprawdę dyskutować, to wolałbym racjonalną konwersację bez zbędnych emocji.
Myślisz, że moglibyśmy tak zrobić? Jest to możliwe?
Proszę bardzo, bez emocji, racjonalnie
Zawsze grasz rolę tego jedynego racjonalnego.
A ja jestem tą nieracjonalną, zwariowaną histeryczką.
Bo mam emocje, tak, siedzisz sobie z tyłu i gadasz patrząc na wszystko z góry
Co znaczy, że wszystko co mówisz jest [level-headed] i prawdziwe
[I don't always do anything] - Świat jest rozpieprzony
przez bezuczuciowych, nieracjonalnych mężczyzn decydujących o wszystkim.
Ok? - Politycy prowadzący wojny bez powodu
Władze korporacji postanawiające gwałcić środowisko.
Chaney, Rumsfeld, bardzo racjonalni mężczyźni.
Chaney, Rumsfeld, tak, ok - Jeśli tylko znałabym wyjście z tej sytuacji
bardzo racjonalne myślenie.
Ok, więc to o to chodzi? My kontra ostateczne wyjście z sytuacji.
Ok... zróbmy to, tak? Pozwól, że cię zapytam:
Myślisz, że życiu Henry'ego pomogłaby nasza obecność przy nim,
moja i twoja?
No i znowu.
Nie przestaniesz. Więc porozmawiajmy o tym.
Pozwól, że zadam ci jedno pytanie.
Myślisz, że życie Hank'a byłoby lepsze
gdybyśmy byli teraz przy nim?
Tak! Myślę, że byłoby mu lepiej, gdyby mieszkał z nami.
I myślę, że jego mama jest pieprzoną alkoholiczką, nienawistną cipą.
To jak byliśmy w Paryżu, i rodziłam
i prawie umarłam, żeby tylko przenieść Henry'ego z Nowego Jorku.
Pieprzyć ją! - Ok, zgadzam się z tobą
Ok, niestety nie możemy wyciągnąć go z Ameryki,
ale możemy, jeśli byśmy chcieli, przenieść się do niego.
I teraz tak, zdaję sobie sprawę że byłby to duży krok,
ale co o tym myślisz? to znaczy, czy jest jakakolwiek szansa, żebyś była szczęśliwa w USA?
Czy jest to poza granicami możliwości?
W sensie, czy mogłabyś tam znaleźć porównywalną pracę?
Porównywalną pracę? Żartujesz sobie? - Nie!
Dlaczego to ja jestem zawsze tą, która musi się dostosowywać?
To znaczy... - Nie dramatyzuj, dobrze?
Cóż, przeprowadzka do Chicago jest dla mnie, kurwa, dramatyczna.
Nie mówię, że musimy się przenosić. Chcę tylko o tym porozmawiać.
Możesz być moją przyjaciółką przez jakieś dwie sekundy, żebyśmy mogli porozmawiać?
Ok, dwie sekundy. - W porządku.
Pamiętasz ten dzień kiedy spóźniliśmy się jakieś 35 minut żeby odebrać dziewczynki ze szkoły?
I byłaś tak strasznie zestresowana bo wiedziałaś, że są na dworze, na placu zabaw.
I zastanawiałaś się, co się u diabła z tobą stało? Ok, więc ja tak się czuję przez cały czas.
Wiesz, że spieprzyłem, to znaczy, że zostawiłem go, a po prostu chcę go odzyskać.
Zawsze się taki robisz kiedy musisz go gdzieś odwieźć.
Jesteś smutna, więc zaczynasz kłótnię.
Jest spoko, jest wspaniałym dzieckiem, ok?
Ale prawda jest taka, że on już nie potrzebuje cię tak jak kiedyś.
Przegapiłeś tę możliwość bycia z nim każdego dnia jego dzieciństwa.
Po prostu przegapiłeś.
I możesz płakać z tego powodu, ale on dorasta.
Jesteś wspaniałym ojcem pod każdym innym względem, rozwiodłeś się jak miliony innych ludzi.
Czy to było idealne rozwiązanie? Nie. Ale słuchaj, jeśli w ciągu miesiąca nadal będziesz chciał, żebym rzuciła pracę
I porzuciła wszystko nad czym pracowałam przez te wszystkie lata,
zapytaj mnie znowu, ale teraz czuję się tak samo jak zawsze się czułam.
Wyprowadziłabym się do USA jeśli ta twoja jadowita ex-żona dałaby nam prawa do opieki
ale każdy inny weekend [amounts to shit], Jesse
To mniej niż 30 dni w ciągu semestru.
I myślę, że to nie jest tego warte, żebyśmy odwracali całe swoje życie do góry nogami
dla tak niewielkiej ilości czasu. - Wiem, że masz rację.
Widzisz? Myślę racjonalnie.
To po prostu... gówniana sytuacja. W sensie, Hank nie zrobił nic złego,
a to on dostaje po zębach.
Wszyscy byliśmy wciągnięci w życie swoich rodziców.
Jeśli nie przeze mnie, to twoje małżeństwo rozpadło by się z innego powodu i wiesz o tym.
Zdecydowanie.
- Albo jeszcze gorzej. Byłby wychowany przez dwójkę nieszczęśliwych rodziców.
Racja...
Po prostu tak wszystko spieprzyłem.
W sensie, że spieprzyłeś przez to, że przeprowadziłeś się do Paryża, żeby być ze mną?
Nie... nie to miałem na myśli - Nie, wiedziałam że to będzie dla ciebie zbyt wielkie poświęcenie
Przestań! Wiesz, że nie to miałem na myśli
Mówiłam, żebyś tego nie robił, ok? - Przestań!
Ok... przeprowadziłam się z tobą do Nowego Jorku na dwa lata, rzuciłam wszystko.
Ale musiałam wrócić do domu, żeby urodzić bliźniaki.
Bo to był skomplikowany poród i chciałam być z moją mamą i ty też tego chciałeś.
Tak, ok. - To była jedyna rzecz, o którą cię poprosiłam.
Jedna, jedyna rzecz... i teraz będziesz winił mnie za nią do końca życia?
Przestań, dobrze?
Przestań.
Jeśli nie chcesz się przenieść spowrotem do Stanów, to tego nie zrobimy. Koniec dyskusji.
Ok? Po prostu staram się znaleźć sposób, żeby być bardziej obecny
w jego życiu i najbardziej chciałbym to zrobić jako rodzina.
Jako rodzina, albo?
Co to, kurwa, ma znowu znaczyć?
Czuję, że wszystko co mówisz jest pasywno-agresywne.
"Zrób to, albo będę obrażony do końca życia."
Nie?
Mam rację?
Wiesz co, wyczuwam coś... Myślę, że problemem jest to,
że nie chcesz, żebym miała bardziej znaczącą pracę.
W pewnym sensie czujesz się zagrożony, że coś zaczynam osiągać.
Że to może przyćmić twój status w naszym związku.
Mój status? W naszym związku?
Uczę dwóch przedmiotów na semestr
w pieprzonej amerykańskiej szkole, ok?
Wow, to naprawdę status!
Nie sądzę, że to był zbieg okoliczności, że czujesz się tak dokładnie w tym momencie,
kiedy dostaję możliwość ekscytującej pracy.
Ten cały twój zlepek myśli to kompletne gówno i ty wiesz o tym.
Mam pytanie do ciebie: Jeśli nie mielibyśmy dziewczynek, całego tego naszego gówna
Czy w ogóle bylibyśmy jeszcze razem?
Co?
Jesteś, kurwa, burmistrzem szalonego miasteczka.
Wiesz o tym? Naprawdę jesteś. - Myślę, że powinieneś wyjechać do Chicago.
Myślę, że Henry cię potrzebuje, a ja myślę, że powinnam zostać
w Paryżu z dziewczynkami i wziąć tę robotę.
Dlaczego to robisz? To chory pomysł, że niby mam stracić ciebie i dziewczynki? Nie!
Dlaczego musisz tak wszystko komplikować? - Jesse, jesteś ze mną nieszczęśliwy.
Obwiniasz mnie za to, że rozdzieliłam cię z synem.
To kompletnie nielogiczna odpowiedź na coś, co próbuję rozwiązać.
Posłuchaj, Jesse
Spędziliśmy tu ostatnie sześć tygodni i była niesamowicie.
Mogłeś pisać codziennie i pogoda była śliczna.
Ale ja nie chciałam przyjeżdżać do Grecji. - Wiem.
Zgadza się? Mogła wybuchnąć rewolucja w każdej chwili.
Ludzie jedzą tu dużo sera feta i oleju oliwkowego.
I zachowują się tak radośnie, a tak naprawdę cały czas mówią o tym jacy są wściekli.
I to mnie miesza i nie wiem co się wydarzy.
Powiem ci co się wydarzy, to samo co zawsze się dzieje.
Nic.
Zgoda, wiesz co? Mam absolutnie zero czasu dla siebie.
Dostaję dziesięć tysięcy maili, na które muszę odpisać.
A myślisz, że ja nie? - Ok, spędzam cały dzień na tym, żeby przygotować obiad
i żeby wytrzeć deskę klozetową po tobie i twoim synu, kiedy ty rozmawiasz sobie ze znajomymi pisarzami.
Bla, bla, bla. Jesteś geniuszem! Oh, bla, bla, bla, bla. Nie! Ty jesteś geniuszem!
A chwilę później, gdy żegnamy się z Henrym
sugerujesz, że może powinnam rzucić pracę moich marzeń
bo ty źle się czujesz?
Ok, teraz to nagle praca twoich marzeń
Jeszcze popołudniu nie byłaś nawet pewna, czy ją w ogóle chcesz
Ale teraz to praca twoich marzeń. Czy ty w ogóle słyszysz siebie?
Tak, to praca moich marzeń. To, że mam wątpliwości, nie znaczy, że jej nie chcę.
Ok, ale po co się przejmujesz?
Codziennie znikasz na dwie godziny, żeby pokontemplować w spokoju pod drzewami oliwnymi.
Sokrates, oh, powinieneś kupić sobie szatę.
Godzinę - Nie zanim zdążysz dojść i wrócić do nas
Dwie godziny. Wiesz co, ja bym nigdy tak nie potrafiła, jesteś naprawdę bardzo dobry w dbaniu o siebie.
Ja dbam o siebie i o wszystko inne.
Jedziemy gdzieś, ty pakujesz swoją torbę, a ja pakuję wszystko inne.
W życiu nie pozwoliłabyś mi spakować rzeczy dziewczynek!
Nigdy!
Bo nie spakowałbyś butów i wsadziłbyś mnóstwo brudnej bielizny.
No tak, ok, ty tak twierdzisz.
- Nie, jestem bardzo szczęśliwa, że masz czas żeby kontemplować wszechświat.
I żeby mieć egzystencjonalne problemy... Bo ja nie mam. Ledwo starcza mi czasu na to, żeby myśleć.
Pracuję, opiekuje się dziećmi, pracuję, opiekuję się dziećmi.
Możesz chwilkę poczekać? Muszę tylko nastroić [the string section].
Wiesz co? Jedyne kiedy mam czas na myślenie, to kiedy muszę się wysrać w biurze.
Zaczynam nawet kojarzyć myśli z zapachem gówna.
Dobrze powiedziane!
Chyba kiedyś użyję tego w mojej książce.
Tak, z pewnością użyjesz. I to będzie najlepsze zdanie w całej książce.
I tak przy okazji, nie pozwalam ci użyć mnie, albo czegokolwiek co powiem lub zrobię
w żadnej z twoich jebanych książek, nigdy więcej. I to samo tyczy się dziewczynek.
Ok.
Nie powinnaś była się umawiać z pisarzem.
Nie było o tobie wzmianki w mojej ostatniej książce, ani w tej, nad którą aktualnie pracuję.
I będę pisał o czym, kurwa, zechcę.
Jak zwykle, nasze życie pracuje dla ciebie.
Nie gadaj jak taka typowa pani domu.
Ok? To nie lata 50-te. Przykro mi, że muszę zburzyć ci to twoje wyobrażenie o byciu w ciągłej opresji.
Z całym szacunkiem, ale to ja jestem tym, który siedzi w domu całymi dniami i zmaga się z tym całym gównem.
- Bo ty pracujesz do 18:30. - Do 18:00.
Zabierasz dzieci do szkoły, ja je odbieram, tak jest sprawiedliwie, taki nasz układ.
Mieszkamy w Paryżu, we Francji na litość boską!
I przypominasz mi o tym każdego dnia.
Latałam wokół ciebie przez całe moje życie i wiesz o tym.
Ok? Więc przepraszam za te wakacje, a to są wakacje [?]
bo jedyne w tym czasie widziałam, to jak figlujesz w morzu i zajadasz się grecką sałatką. [?]
Ok? Ale to nie wskazuje na to, że spędzasz całe swoje życie jako jakaś domowa niewolnica.
Wiesz co kocham w mężczyznach? Że wciąż wierzą w magię.
Małe wróżki, które zbierają brudne skarpetki,
małe wróżki zmywające naczynia,
małe wróżki smarujące dzieci olejkiem do opalania,
małe wróżki, które kurwa przygotowują sałatkę grecką, którą ty później żresz jak świnia.
Ok, posłuchaj mnie teraz, dobrze? Jesteś wspaniała w tym, że się nami zajmujesz.
Naprawdę jesteś.
To znaczy... zajmujesz się dziećmi, zajmujesz się przyjaciółmi, zajmujesz się całą resztą świata, zgoda?
I byłaś taka zanim zostałaś mamą, a teraz to wszystko się jeszcze wzmocniło
Ale... i mówiłem ci to od wielu lat, że musisz włożyć trochę więcej wysiłku...
w dbanie o siebie, ok? Naprawdę musisz.
Ok, przestań mnie pouczać, dobrze?
To ja jestem tą, która wraca do domu codziennie o 18:00, nie 18:30.
Na mnie można polegać. Czy ty w ogóle kiedykolwiek zadzwoniłeś po opiekunkę do dzieci?
Nie. Jak się nazywa ich lekarz?
Przestań mnie przepytywać. To naprawdę, kurwa, nudne.
No tak, ok... wiesz co? Jestem w domu każdej nocy, robię obiad, kąpię dzieci.
Czytam im bajki. Ty czasem jesteś, a czasami siedzisz na uczelni,
albo na spotkaniu z fanami.
Ok? Kiedy coś cię natchnie, zaczynasz pisać całymi dniami.
Mnie też czasami coś natchnie, wiesz o tym?
Chcesz pisać? Dobrze, pisz.
Nie, ale pamiętasz, że śpiewałam, grałam na gitarze i pisałam piosenki.
Chciałabym nadal to robić, ale nie ma jak. Nie ma czasu.
Ok... po pierwsze: Moje pisanie to nie hobby.
Po drugie, chciałbym bardzo, żebyś znalazła czas...
W jakiś sposób potrafisz znaleźć czas, żeby narzekać przez osiem godzin dziennie!
I wiesz... uwielbiam jak śpiewasz, ok?
Spieprzyłem całe swoje życie, żeby słyszeć jak śpiewasz.
Ok? Jeśli poświęciłabyś jedną ósmą energii, którą tracisz na narzekanie, marudzenie
i zamartwianie się... jeśli użyłabyś tej energii na naukę grania i śpiewania,
byłabyś jak pieprzony Django Reinhardt.
Ok
Zapomniałeś butów.
Myślisz, że wygrywasz?
Bardzo mało ludzi zdaje sobie sprawę jak to jest dla aktywnej kobiety z pasją, mieć dziecko
Niektórzy znajomi mówili mi, że zobaczę, że będę chciała je wyrzucić przez okno.
Ok? Ale prawda jest taka, że nigdy, przenigdy nie chciałam ich skrzywdzić.
Ale myślałam o skończeniu ze sobą setki razy.
Byłam tak zmieszana przez to, że ciągle byłeś na jakimś głupim spotkaniu,
przez to całe gówno związane z prawem do opieki nad Henrym i nie chciałam być niepotrzebnym brzemieniem.
- Teraz wiem dlaczego Sylvia Plath włożyła głowę do tostera. - To była kuchenka.
Nie czepiaj się słówek! Wiesz co miałam na myśli. Toster, kuchenka! Bez różnicy.
Wiesz ile razy byłam sama z dziewczynkami i płakałam?
Bez pomysłu co mam robić? Zdajesz sobie sprawę z poczucia winy, które matka czuje, kiedy nie ma pojęcia co ma robić?
Myślisz, że to uczucie jest twoje na własność?
Wydaje mi się, że nie rozumiesz, ok?
Wiesz jaki jest mój ukryty lęk związany z każdym mężczyzną?
Taki, że każdy chce mnie zamienić w swoją uległą panią domu.
Ok... nikt nigdy nie byłby w stanie tego zrobić.
Zgoda? Przyrzekam, że już łatwiej byłoby ci wsadzić głowę do tostera,
niż zamienić cię w uległą panią domu. - Wydaje mi się, że nie wróciłam do siebie po porodzie
Kiedy się urodziły, nie miałam pojęcia co mam robić, ja... Ludzie oczekują, że kobieta
będzie miała ten instynkt, który popchnie wszystko dalej.
Ale nie miałam pojęcia co mam robić.
Kocham je tak bardzo, a wszystko robiłam źle.
A ty byłeś tak często poza domem i dzwoniłeś, i pytałeś jak minął mi dzień.
Nie mogłam ci nawet o tym powiedzieć, bo czułam się taka zażenowana, że byłam taka bezradna.
Spójrz, ja myślę, że poradziłaś sobie świetnie. - Nie, nie poradziłam.
Nie, naprawdę, bardzo dobrze sobie poradziłaś z ukrywaniem tego wtedy.
Ja po prostu...
Pamiętam, że jedynym sposobem, żeby położyć je spać
było ściągnięcie tego głupiego podwójnego wózka po schodach na dół i spacerowanie godzinami
W środku nocy, całą drogę do Pigalle i spowrotem
Raz nawet prawie mnie napadli. Jedynym powodem, dla którego gość mnie nie zaatakował
było to, że wyglądałam tak żałośnie. Jedyną zaletą tego, że masz powyżej 35 lat jest to, że już cię tak często nie gwałcą.
Czytałam o tym, to prawda. - O Jezu...
Pamiętam, że raz oglądałem dziewczynki na trampolinie
i wyglądały tak ślicznie i byłem taki szczęśliwy, że one były szczęśliwe.
I jedna z nich miała to... hulla-hoop, którego używała jako lina do skakania [?]
Ale wtedy druga też chciała, więc zaczęły się o to kłócić.
I wtedy, nagle, zobaczyłem to wszystko, wiesz
Całą tę zazdrość i egoizm
I pamiętam, że pomyślałem sobie... Ok, to normalne ludzkie zachowanie
Wiecznie trochę nieusatysfakcjonowany, ciągle niezadowolony
Wiesz? W sensie...
Spójrz na nas.
Proszę bardzo, jesteśmy w... no wiesz, Ogrodzie Eden.
A nie potrafimy przestać się kłócić.
Myślę, że nie ma jednego naturalnego ludzkiego stanu. Stan ludzki składa się z wielu innych.
W sensie, jeśli to właśnie widzisz, gdy patrzysz jak dziewczynki się bawią,
to znaczy, że masz depresję.
Ok...
Może mam. - Kiedy ja widzę jak się kłócą, widzę wspaniałą energię
chęci dążenia ciągle naprzód w życiu i nie pozwolenia nikomu wejścia w ich życie, czy zabrania czegoś, co chcą
Wiesz, ja lubię kiedy się kłócą. Daje mi to nadzieję.
Cóż, bo ty widzisz złość jako pozytywną emocję, wiesz
a w rezultacie tylko ranisz siebie, swoją pracę, dzieci, mnie
A ty nigdy się nie złościsz?
- Kiedy się złoszczę, nie widzę tego jako coś pozytywnego
Wiesz co?
Przez sposób w jaki piszesz swoje książki, ludzie przychodzą do mnie
i myślą, że kocham się z jakimś dzikim kotem w stylu Henry'ego Miller'a
Ha!
Uwielbiasz uprawiać seks zawsze w ten sam sposób.
Jak mówisz, tak jest - Buzi, buzi, cycuszki, cycuszki
Cipka...
Jestem mężczyzną, którego łatwo zadowolić.
Tak, bardzo łatwo.
I chodziło mi o to, że ostatnio nie jesteś jak Henry Miller,
pod żadnym względem.
Wiesz co? Ten pokój przyprawia mnie o dreszcze. Oczekiwałam czegoś oryginalnego, czegoś w stylu prawdziwej Grecji.
To miejsce jest całkiem prawdziwe. - Co my tu w ogóle, u diabła, robimy?
To wszystko jest za bardzo zaplanowane. Wiesz, że powinniśmy tak wyjątkowo spędzić ten wieczór.
Wiesz... nie ma miejsca na spontaniczność.
Już całkowicie zniknęła z naszego życia.
I to jest głupie, i po prostu nie działa.
Ok... cóż, rzeczywiście, zgoda.
I przeklinam Ariadni, i przeklinam Stefanosa za to, że to zrobili.
Ok, masaż dla dwojga? Co to, kurwa, ma w ogóle być? Jak dla mnie to brzmi kiepsko, ok?
Nie musimy z tego skorzystać!!! Ok?
Daj spokój, to miejsce nie jest takie złe. Lubię pokoje hotelowe.
Myślę, że są całkiem sexy. - Tak, wiem, że tak myślisz.
Panie Spotkanie Z Fanami.
Panie Radisson Hilton.
I wiem, że kiedy miałeś to spotkanie w Waszyngtonie,
kiedy twój telefon nagle się niespodziewanie popsuł tej nocy... jakie wygodne wytłumaczenie!
Przyrzekłeś na nasze dzieci, że nie pieprzyłeś żadnej pani z księgarni!
Emily.
Przyrzeknij mi, że nie pieprzyłeś tej Emily. I nie jestem zazdrosna, bo nie jestem typem zazdrosnej kobiety
Ale po prostu chcę to wiedzieć. Bądź mężczyzną i powiedz prawdę!
Daję ci całe swoje życie, ok? Nie mam nic większego do oddania.
Nie daję go nikomu innemu. Jeśli szukasz wymówki, żeby mnie wykończyć,
nie dam ci jej.
Ok? Kocham cię.
I nie mam ci tego za złe, ok? Ale jeśli tym czego chcesz
jest lista wszystkich rzeczy, które mnie wkurzają, mogę ci ją dać.
Tak, chcę wiedzieć...
Ok, cóż...
Zacznijmy od początku
Numer jeden... jesteś popieprzona.
Ok? Naprawdę jesteś. Powodzenia z szukaniem kogoś, kto będzie znosił...
tę twoją histerię przez dłużej niż pół roku. Ale ja przyjmuję całą paczkę.
Szaloną i błyskotliwą, ok? Wiem, że się nie zmienisz i nie chcę, byś się zmieniała
To się nazywa zaakceptowaniem cię taką jaka jesteś.
Tak, ok. Zadałam ci pytanie, czy kiedy ja znosiłam ten podwójny wózek po schodach,
i byłam gwałcona w dupę w Pigalle, czy pieprzyłeś w tym czasie małą Emily Bronte?
Ok... ja nie.. jaką Em- Jaką Emily, o czym ty w ogóle mówisz?
Tę, która pisała takie ładne maile o Dostojewskim.
Oh Jesse, masz rację! [The grand commander is the deepest passage]
z całej rosyjskiej literatury!
Jeśli pytasz mnie, czy jestem oddany tobie, dziewczynkom
i życiu, które razem zbudowaliśmy, odpowiedź brzmi zdecydowanie "tak".
Więc pieprzyłeś ją, dziękuję ci bardzo.
Czy ja kiedykolwiek pytałem cię o to, kiedy szłaś odwiedzić
swojego ex-chłopaka po tym jak zmarła jego matka? Nie. Chcesz wiedzieć dlaczego?
Bo wiem w jaki sposób działa twoja francuska dupa.
I mogę się założyć, że przynajmniej zrobiłaś laskę temu gościowi.
Ale wiem też, że mnie kochasz i rozumiem to, że jesteś skomplikowaną istotą ludzką.
Nie chcę żyć w nudnym związku, gdzie dwójka ludzi rządzi sobą nawzajem.
Gdzie dwójka ludzi jest wrzucona do worka, który inni stworzyli
bo można się w tym udusić!
Wiesz o co chodzi?
To proste.
Wydaje mi się, że już cię po prostu nie kocham.
Nie chcę teraz rozmawiać. - Jesteś sama? Czekasz na kogoś?
Tak, jestem sama i cieszę się, że jestem. Jestem wściekłą osobą,
i ranię moje dzieci, moją pracę i każdego kogo kocham.
Oh... jesteś w moim typie.
Ok... nie jestem w nastroju. Przyszłam tu sama.
Słuchaj, spoglądałem na ciebie z kawiarni
I nie chcę, żebyś poczuła się niezręcznie,
ale póki co jesteś najpiękniejszą kobietą w tym miejscu. - Dziękuję bardzo.
Tak, chciałbym postawić ci drinka, albo porozmawiać z tobą, poznać cię trochę bliżej
No wiesz, jesteś tu służbowo?
Ok, czyli masz chłopaka...
Już nie.
Przykro mi słyszeć, Boże, chcesz o tym porozmawiać?
Nie rozmawiam z nieznajomymi. - Cóż, o to właśnie chodzi, nie jestem nieznajomym.
Już się kiedyś spotkaliśmy... latem, 94-ego?
Pomyliłeś mnie z kimś innym.
Nie.
Zakochaliśmy się w sobie. - Naprawdę?
Hm, coś tam pamiętam, kogoś słodkiego i romantycznego,
który sprawił, że nie czułam się już taka samotna,
kogoś, kto szanował mnie taką jaka jestem
To właśnie ja.
Ja jestem tym gościem. - Nie wydaje mi się.
Widzisz? Wiem coś o dzisiejszej nocy, czego ty nie wiesz.
Tak? Co takiego? - Coś bardzo ważnego.
Widzisz, wiem o tym, bo tak naprawdę już przeżyliśmy tę noc.
Jak to?
Podróżuję w czasie...
Ok...
Mam wehikuł czasu w swoim pokoju i
i przyszedłem cię uratować, tak jak obiecałem.
Uratować przed czym? - Uratować cię przed byciem zaślepionym tym całym gównem, ok?
To nie gówno. - Zapewniam cię, że ten gość, którego trochę pamiętasz, ten słodki, romantyczny facet, którego poznałaś w pociągu,
to właśnie ja.
To ty? - Tak.
Chyba cię nie poznałam.
Wyglądasz jak gówno.
Cóż, co mogę powiedzieć? To znaczy, to niezbyt łatwe wiesz, podróżować w czasie
Ty zaś... jesteś jeszcze piękniejsza, niż pamiętam.
Gówno prawda.
Jesse, to nie gra, robisz się słodki, dostaniesz się do moich majtek,
a nim się obejrzę, będę kupowała masło orzechowe w Chicago.
Nie ułatwisz tego jakimś tanim podrywem.
Nie, nie próbuję cię poderwać... nie, nie, chyba się nie zrozumieliśmy.
Nie, nie... ja jestem tylko posłańcem.
Przebyłem tę całą drogę z przyszłości, dopiero co byłem z 82-letnią tobą
i dałaś mi list, który chciałaś, żebym ci przeczytał
Więc oto jestem. - Wciąż żyję mając 82 lata?
Oj, tak.
Jak ma się moja francuska dupcia? - Nieźle, naprawdę nieźle.
Nie obchodzi mnie to jak wyglądam - Powiedzmy po prostu, że jest znacznie więcej w tobie, co można pokochać
Ok, świetnie
Chcesz, żebym ci przeczytał? - A mam inny wybór?
Jasne, to znaczy, jeśli nie jesteś zainteresowana... - Nie, nie, nie. Czytaj.
Ok, a więc tak: Droga Celine, piszę to do ciebie z drugiej strony lasu
Ten list zapala świeczkę...
Ok, przestań. Nigdy bym czegoś takiego nie napisała, to zbyt słodkie. "z drugiej strony lasu"? Jakiego, kurwa, lasu?
O czym ty mówisz? - Mogę kontynuować?
Ok...
Wysyłam ci tego młodego mężczyznę
Tak, młodego.
... który będzie twoim oparciem.
Sam Bóg wie, że ma on wiele problemów, ze swoim życiem
i życiem tych, których kocha najbardziej.
I za to chciałby bardzo, bardzo przeprosić.
Ale ty jesteś jego jedyną nadzieją,
Celine.
Moja rada dla ciebie jest taka:
Wkraczasz właśnie w najlepsze lata swojego życia.
Patrząc na to z mojej perspektywy, te lata w średnim wieku są tylko odrobinę trudniejsze
niż te, gdy miałaś 12 lat, gdy Matthew i Vanessa
tańczyli całą noc do "How deep is your love" w wykonaniu Bee Gee.
Nawet nie wiem co to...
W każdym razie... Celine, wszystko będzie dobrze, twoje dziewczynki wyrosną na porządne dziewczyny
i ikony feminizmu. - Nieźle.
Tak, wiesz co, właśnie zauważyłem, że jest PS na dole.
Może trochę pominę, jakieś tu nudy.
Tak, pomiń, proszę, pomiń...
Ok... jesteś pewna? - Tak!
Ok, cóż... - Nudne strasznie.
Ok... no tak, jakieś tam bla, bla, bla, wskazówki finansowe, horoskopy
Ok... a więc: P.S. przy okazji
Przy okazji - najlepszy seks mego życia wydarzył się
w Południowym Peloponezie.
Nie przegap go!
Moje całe seksualne "ja", wkroczyło na zupełnie nowy, porywający poziom
...porywający, nieźle.
No... wiesz co to znaczy?
Ok, Jesse... możesz przestać tę głupią grę? Nie jesteśmy w jednej z twoich historyjek.
Ok?
Słyszałeś co powiedziałam ci tam, w hotelu? Słyszałeś mnie?
Tak.
Słyszałem cię.
Co, że już mnie nie kochasz?
Myślałem, że nie chciałaś tego powiedzieć, ale jeśli to prawda, to...
Oh, pieprzyć to, wiesz co? Jesteś jak taka mała dziewczynka
Chcesz żyć jak w jakiejś bajce, prawda?
Po prostu staram się poprawić sytuację, ok?
Mówię ci, że kocham cię bezwarunkowo, mówię ci, że jesteś piękna,
mówię ci, że twoja dupcia wygląda świetnie nawet jak masz 80 lat.
Staram się, żebyś się uśmiechnęła. - Ok.
Wytrzymałem bardzo dużo tego wszystkiego,
ale jeśli myślisz, że jestem jakimś psem, który będzie ciągle wracał i wracał,
to jesteś w dużym błędzie. Natomiast jeśli chcesz prawdziwej miłości, oto ona.
Takie jest prawdziwe życie. Nie jest idealne, ale jest prawdziwe.
I jeśli tego nie widzisz, to jesteś ślepa,
ok? Ja się poddaję.
To co z tym wehikułem czasu?
To znaczy?
Jak on działa?
Cóż, to trochę skomplikowane.
I będę musiała się rozebrać, żeby go obsłużyć?
To znaczy... - Tak, w zasadzie.. to był prawdziwy problem
To znaczy, ja nie- ubrania po prostu nie przenoszą się przez, no wiesz, to całe continuum czasoprzoprzestrzeni
Wow, jesteś taki inteligentny.
Jezu... - Czasoprzestrzeń?
Continuum. - Continuum?
Tak.
Wiesz co... myślałam trochę nad twoim listem...
Wiesz, ty... mieszkałeś w Południowym Peloponezie?
Tak, tak i... jesteśmy w Południowym Peloponezie.
I myślisz, że to mogła być ta noc, którą wciąż wspominałaś jak miałaś 80 lat?
Cóż...
To zdecydowanie była jedna z tych nocy, które mieliśmy razem spędzić...
Tłumaczenie: Mosquito
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.