www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
Tłumaczenie: sinu6
/Nie rozumiecie?
/Jądro Kryptona się rozpada.
To kwestia tygodni.
Ostrzegałem, że eksploatacja jądra to samobójstwo.
To jedynie przyspieszyło implozję.
Rezerwy energetyczne były na wyczerpaniu. Co mieliśmy zrobić, El?
Zwrócić się ku gwiazdom. Jak nasi przodkowie.
Są tam światy, nadające się do zamieszkania.
Możemy zacząć od naszych dawnych kolonii.
Naprawdę sugerujesz ewakuację całej planety?
Nie. Los jej mieszkańców jest już przesądzony.
Przekażcie mi kontrolę nad Kodexem. Zapewnię przetrwanie naszej rasy.
Wciąż jest nadzieja. Trzymałem ją w ramionach.
- Niniejszym Rada zostaje rozwiązana. - Z czyjego rozkazu?
Mojego.
Reszta zostanie poddana próbie i ukarana.
Co ty wyprawiasz, Zod?! To szaleństwo!
Powinienem to zrobić już dawno.
Przez ich niekończące się debaty doprowadzili Kryptona do zguby!
Przejmujesz władzę siłą? Nie będziesz miał kim rządzić.
Pomóż mi więc ocalić naszą rasę. Zaczniemy na nowo.
Wyplenimy degeneratów, którzy doprowadzili do upadku.
A kto zdecyduje, kogo oszczędzić?
Ty?
Nie rób tego, El. Nie chcę, byśmy stali się wrogami.
Złamałeś obowiązujące nas zasady.
Podniosłeś miecz przeciwko własnemu ludowi.
Uszanuję człowieka, którym kiedyś byłeś. Nie potwora, jakim się stałeś.
Zabrać go.
/- Wszystko w porządku? - Z drogi!
Powiedziałem...
- Połącz mnie z Larą. /- Za tobą, Jor!
Lara, przygotuj start. Przybędę jak najszybciej.
H'Raka
- Widziałaś Kodex? /- Jest pod ratuszem.
/Ostrzegam, że zejście tam /jest przestępstwem klasy B...
To już nieważne, Kelex. Świat się kończy.
Jor-El, z rozkazu generała Zoda, masz oddać Kodex.
Spokojnie, H'raka.
- Znaleźliście już świat? - Tak.
/Krąży wokół żółtej gwiazdy /ciągu głównego.
Młoda gwiazda.
Jego komórki będą czerpać z niej energię.
Wygląda na to, że ma inteligentną populację.
Będzie wyrzutkiem, dziwolągiem.
- Zabiją go. - Jak?
Będzie dla nich bogiem.
A jeśli statek nie doleci?
On zginie gdzieś tam...
w samotności.
Nie mogę.
Myślałam, że potrafię, ale... kiedy już się urodził...
Kryptona czeka zagłada. To dla niego jedyna szansa.
I dla naszego ludu.
O co chodzi, Keelex?
/Pięć statków bojowych /nadlatuje ze wschodu.
/Zeskanowali systemy obronne cytadeli.
- Załaduję Kodex. - Zaczekaj.
Daj mi na niego popatrzeć.
Nie zobaczę, jak stawia pierwsze kroki.
Nie usłyszę, jak wymawia nasze imiona.
Tam, pośród gwiazd...
będzie żył.
Żegnaj, synu.
Zabierz ze sobą marzenia.
Ostrzelać główne wejście.
/Lady Laro, napęd gotowy do startu.
Uruchom silniki.
Generale.
Zarejestrowaliśmy odpalenie silników wewnątrz cytadeli.
Startują.
Obstawcie tę platformę.
Wiem, że ukradłeś Kodex. Zwróć go, a daruję ci życie.
To druga szansa dla całego Kryptona.
Nie tylko dla tych, których uznasz za godnych.
- Coś ty zrobił? - Mamy dziecko, Zod.
Chłopca.
Pierwsze naturalne urodzenie od stuleci.
Będzie wolny. Sam zdecyduje o swojej przyszłości.
Herezja!
Zniszczyć go!
Posłuchaj mnie, Laro!
Kodex jest przyszłością Kryptona.
Przerwij start!
Nie!
Wasz syn... Dokąd go wysłałaś?
Ma na imię Kal, syn Ela.
Jest poza twoim zasięgiem.
Zestrzelić ten statek.
/Cel namierzony.
/Rzućcie broń. /Jesteście otoczeni.
/Generale Zod, /za morderstwo i zdradę,
/Rada skazuje ciebie i pozostałych rebeliantów
na 300 cykli odnowy somatycznej.
Masz jakieś ostatnie słowo?
Nie zabijecie nas, żeby nie pobrudzić sobie rąk,
za to zsyłacie nas w otchłań na wieczność!
Jor-El słusznie określił was bandą głupców.
Co do jednego!
A ty...
Wierzysz, że twój syn jest bezpieczny?
Odnajdę go.
Odzyskam to, co nam zabraliście!
Odnajdę go.
Odnajdę, Laro.
Odnajdę go!
/Lady Laro, /powinna pani poszukać schronienia.
Nie ma gdzie się skryć, Kelor.
Jor-El miał rację.
To koniec.
Niech twój świat będzie lepszy, Kal.
Uważaj, głupku, bo zostanie z ciebie mokra plama!
Skąd oni cię wytrzasnęli, młody?
/Zabezpieczyć pokład!
Odebraliśmy wezwanie o pomoc z platformy na wschód od nas.
Zabezpieczyć pokład!
/Jednostki cywilne, nie zbliżać się!
/Uszkodzony jest jeden z zaworów. /Platforma może wybuchnąć.
Zrozumiałem. A co z ludźmi?
/- Nie mają szans. - Młody, przynieś mi lornetkę.
Młody!
To ostatnia butla! Nie wytrzymamy dłużej!
/Tu straż wybrzeża.
/Zrobimy jeszcze jeden przelot /i wynosimy się stąd.
Czekajcie, widzę ludzi na lądowisku!
/Dawaj tego ostatniego. /Musimy startować!
Wskakuj! Co ty wyprawiasz?!
Startujemy!
/Kiedy Kansas stało się terytorium...
/Clark!
Uważasz, Clark?
Spytałam cię o pierwszych osadników w Kansas.
Dobrze się czujesz, Clark?
Clark!
- Wyjdź, Clark! - Zostawcie mnie.
Wezwałam twoją matkę.
Jestem! Clark, co się stało, skarbie?
/- Otworzysz drzwi? /- Co mu odbiło?
/- To dziwak. /- Mazgaj.
/Rodzice nie pozwalają mu /bawić się z innymi dziećmi.
/Wiem.
Skarbie! Jak mam ci pomóc, skoro mnie nie wpuścisz?
Świat jest zbyt duży, mamo.
/To go zmniejsz.
Po prostu...
skup się na moim głosie.
/Udawaj, że to wyspa.
/Gdzieś na oceanie.
Widzisz ją?
Widzę.
Płyń w jej kierunku, kochanie.
Co mi jest, mamo?
Clark.
Hej, pierdoło! Oglądałeś mecz?
- Zostaw go, Pete. - A ty co? Jego dziewczyna?
Chcę usłyszeć, co ma do powiedzenia.
No słucham, ciołku.
/Mój syn był w autobusie. /Widział, co zrobił Clark.
Wiem. To, co mu się wydawało...
To była ręka boska.
To była boża opatrzność.
- Chyba trochę wyolbrzymiasz. - Wcale nie.
Lana i Forny też to widzieli.
/Nie pierwszy raz /Clark zrobił coś takiego.
- Ja tylko chciałem pomóc. - Wiem, ale już o tym rozmawialiśmy.
Rozmawialiśmy o tym. Musisz...
Musisz zachować swój dar w tajemnicy.
Miałem pozwolić im umrzeć?
Może.
Tu chodzi o coś więcej niż życie nasze i naszych bliskich.
Kiedy świat...
Kiedy świat dowie się, co potrafisz, to wszystko zmieni.
Naszą wiarę, poglądy...
znaczenie człowieczeństwa, wszystko.
Widziałeś reakcję mamy Pete'a. Ona się ciebie boi.
Dlaczego?
Ludzie boją się tego, czego nie rozumieją.
Ma rację?
To dar od Boga?
Powiedz.
W tym cię znaleźliśmy.
Byliśmy pewni, że zjawi się ktoś z rządu.
Ale nikt nie przyszedł.
To znalazłem przy tobie.
Zabrałem to do metalurga w Kansas State.
Powiedział, że z czegokolwiek to było zrobione...
to nie ma tego w tablicy pierwiastków.
Innymi słowy, to nie pochodzi z naszego świata.
Ty również.
Jesteś odpowiedzią na pytanie: "Czy jesteśmy sami we wszechświecie?".
- Ale ja nie chcę. - Wcale cię nie winię.
To byłoby ogromne brzemię dla każdego, ale ty nie jesteś zwykłym człowiekiem.
Wierzę, że...
wysłano cię tu z jakiegoś powodu.
Te wszystkie zmiany, których doświadczasz
kiedyś okażą się błogosławieństwem. Będziesz musiał wtedy dokonać wyboru.
Czy stanąć dumnie przed ludzką rasą, czy też nie.
Nie mógłbym po prostu udawać twojego syna?
Jesteś moim synem.
Ale gdzieś tam masz też drugiego ojca,
który dał ci inne imię.
Przysłał cię tu z jakiegoś powodu.
I choćby miało ci to zająć całe życie,
musisz poznać ten powód.
- To nie miały być ćwiczenia? - Zmiana planów.
Znaleźli coś dziwnego na Wyspie Ellesmere'a.
- Cały tydzień robią tam zrzuty. - Do tej pipidówy?
Niezły odjazd, co?
Amerykanie też przyjechali. Cała masa.
Nazywają to anomalią, cokolwiek to znaczy.
- Odwal się, mówię poważnie. - No co ty, Chrissy.
- Spadaj! - Usiądź.
- Puszczaj! - Zostaw ją.
Bo co, twardzielu?
Bo będę musiał poprosić, żebyś wyszedł.
Wyjdę, kiedy będę miał na to ochotę.
Zaczyna się.
Nie warto.
Nie zapomnij napiwku, dupku.
Dzięki.
Cześć.
Witam, panno Lane.
- Jed Eubanks, "Arctic Cargo". - Daleko do bazy?
Obóz jest za wzniesieniem. Zaprowadzę panią.
Świetnie.
Joe zabierze pani bagaże.
- Pomóż jej. - Ostrożnie, są ciężkie.
Szczerze mówiąc, nie przepadam za "The Daily Planet".
Ale ten reportaż, który zrobiła pani z 1. dywizją...
Byłem pod wrażeniem.
Najlepiej pisze mi się w kamizelce kuloodpornej.
/Panno Lane.
Pułkownik Hardy z dowództwa, a to dr Emil Hamilton.
Spodziewaliśmy się pani dopiero jutro.
Właśnie dlatego przyleciałam dzisiaj.
Wyjaśnijmy sobie jedno.
Jestem tu tylko dlatego, że to tereny Kanady,
a sąd apelacyjny odrzucił wasz wniosek o zakazanie mi wstępu.
Skoro mierzenie fiutów mamy za sobą, możecie mi pokazać, co znaleźliście?
Satelity NASA wykryły anomalię.
Płyty lodowe blokują sygnał, ale z pewnością coś tam jest.
- Może radziecka łódź podwodna? - Wątpliwe. To ma 300 metrów.
O wiele większe niż okręty z tamtych czasów.
A teraz najdziwniejsze.
Lód, który otacza ten obiekt, ma prawie 20 tysięcy lat.
/Panno Lane!
Proszę się nie wałęsać.
Nocą temperatura spada tu do -40.
Nie znaleźlibyśmy pani aż do wiosny.
Proszę bardzo.
- A jeśli będę chciała siusiu? - W kącie stoi wiadro.
A ty dokąd się wybrałeś?
Już dobrze.
Masz krwotok wewnętrzny.
Jeśli go nie zatamuję...
Umiem robić rzeczy, których inni nie potrafią.
Trzymaj mnie za rękę.
Będzie bolało.
/To, co pułkownik Hardy i jego zespół /uznali za radziecką łódź podwodną,
/było zdecydowanie bardziej egzotyczne.
/Analiza izotopowa /lodu wokół obiektu wykazała,
/że był on w nim uwięziony /od 18 tysięcy lat.
/Co do mojego wybawcy, /zniknął wraz z odlotem obiektu.
/Okazało się, /że jego tożsamość była fałszywa.
/Jego istnienie /rodzi przerażające pytania,
/jednak wiem, co widziałam.
Doszli do wniosku, iż obiekt i jego pasażer
nie pochodzą z Ziemi.
Nie wydrukuję tego. To mogą być tylko twoje urojenia.
Cywilni pracownicy potwierdzili moją wersję.
Pentagon zaprzecza istnieniu statku.
Bo Pentagon od tego jest, żeby zaprzeczać.
To ja, Harry. Dostałam Pulitzera.
- Więc zachowuj się stosownie. - Drukujesz albo odchodzę.
Nie możesz. Wiąże cię umowa.
Nie wypuszczę historii o obcych wśród nas.
Nic z tego.
Szkocka dla pani.
Wysyłam ci oryginał.
Naczelny go nie wydrukuje, ale gdyby tak wyciekł do sieci...
Czy nie opisałaś kiedyś mojej strony słowami:
- "oślizgły rak obłudy"? - Nadal tak uważam, Woodburn.
- Ale to musi wyjść na jaw. - Dlaczego?
Niech mój tajemniczy wybawiciel wie, że znam prawdę.
/Diagnostyka zakończona. /Tożsamość potwierdzona.
/Wszystkie systemy sprawne.
Widzieć cię jako dorosłego mężczyznę.
- Gdyby tylko Lara mogła to zobaczyć. - Kim jesteś?
Jestem twoim ojcem, Kal.
A właściwie jego cieniem, świadomością.
Nazywam się Jor-El.
A Kal?
To moje imię.
Kal-El, w rzeczy samej.
Mam tyle pytań.
Skąd pochodzę? Dlaczego mnie tu wysłałeś?
Pochodzisz z Kryptona.
Ze świata o bardziej surowym środowisku niż ziemskie.
Dawno temu, w erze ekspansji, nasza rasa poleciała ku gwiazdom,
w poszukiwaniu nowych siedlisk.
Ten statek był jednym z wielu wysłanych w bezkres.
Stworzyliśmy placówki na innych planetach,
używając machin, by dostosować środowisko.
Przez sto tysięcy lat nasza cywilizacja była w rozkwicie.
- Dokonywaliśmy cudów. - Co się stało?
Ustanowiono sztuczną kontrolę urodzeń.
Porzucono placówki w kosmosie.
Wyczerpaliśmy nasze zasoby naturalne.
Skutkiem była destabilizacja jądra planety.
Nasz wojskowy przywódca, generał Zod,
dokonał zamachu stanu...
ale było już za późno.
Razem z twoją matką przewidzieliśmy katastrofę
i podjęliśmy kroki, by zapewnić ci przetrwanie.
To jest komora narodzin.
Wszyscy Kryptonianie w takiej się poczęli.
Każde dziecko miało spełnić określoną rolę w społeczeństwie.
Jako robotnik, wojownik, przywódca i tak dalej.
Razem z twoją matką wierzyliśmy, że Krypton utracił coś cennego.
Element wyboru, szansy.
A jeśli dziecko marzyło, by zostać kimś innym, niż zaplanowano?
A jeśli marzyło o wyższych celach?
Byłeś ucieleśnieniem naszej wiary, Kal.
Pierwsze naturalne narodziny od wieków.
Dlatego poświęciliśmy wszystko, byś ocalał.
Dlaczego nie polecieliście ze mną?
Nie mogliśmy.
Mimo tego, jak bardzo chcieliśmy,
jak bardzo cię kochaliśmy...
Byliśmy wytworem niepowodzeń naszego świata, podobnie jak Zod.
Związani ze swym losem.
- Zatem zostałem sam. - Nie.
Jesteś na równi dzieckiem Ziemi i Kryptona.
Możesz uosabiać to, co w obu światach najlepsze.
Możesz być marzeniem, za które oddaliśmy z matką życie.
To prawda, że mieszkańcy Ziemi różnią się od nas.
Ale wierzę, że to dobrze.
Nie popełnią tych samych błędów, co my.
O ile ich poprowadzisz, Kal.
O ile dasz im nadzieję.
To właśnie oznacza ten symbol.
Symbol rodziny El oznacza nadzieję.
Nadzieja to podstawa, by w ludziach odnaleźć dobro.
To właśnie możesz im dać.
/Dlaczego tak się od nich różnię?
/Ich Słońce jest młodsze /i jaśniejsze niż nasze.
/Twoje komórki /czerpią z niego energię,
/wzmacniając twoje mięśnie, /skórę i zmysły.
/Ziemska grawitacja jest słabsza, /a atmosfera bardziej ożywcza.
/Wyrosłeś silniejszy /ponad moje wyobrażenia.
/By się dowiedzieć, jak silny, /musisz się wciąż sprawdzać.
/Pokażesz mieszkańcom Ziemi ideał, /do którego będą dążyć.
/Będą próbować cię gonić, /będą się potykać, upadać.
/Ale z czasem...
/dołączą do ciebie, /kiedy wstanie słońce.
/Z czasem, /pomożesz im czynić cuda.
/Jak znaleźć kogoś, /kto całe życie się ukrywał?
/Trzeba szukać /wśród miejskich legend.
/Wśród znajomych znajomego, /którzy jakoby go widzieli.
/Dla niektórych był aniołem stróżem.
/Dla innych jedynie duchem.
/Im dalej w czasie, /tym bardziej wszystko zaczęło się zazębiać.
- Zna pan może Pete'a Rossa? - Pracuje w IHop.
Pójdzie pani w tamtym kierunku...
Pete Ross?
Chciałabym porozmawiać o autobusie, który wpadł do rzeki.
Rusty!
Pani Kent?
Jestem Lois Lane z "The Daily Planet".
Spokój!
Chciałabym porozmawiać o pani synu.
JONATHAN KENT UKOCHANY MĄŻ I OJCIEC
Wiedziałam, że w końcu mnie znajdziesz.
Skąd jesteś?
Chcę opowiedzieć światu twoją historię.
- A jeśli ja tego nie chcę? - To nieuniknione.
Ktoś zrobi zdjęcie, dowie się, gdzie mieszkasz.
Wtedy znowu zniknę.
Udałoby ci się to, gdybyś przestał pomagać ludziom,
ale czuję, że to nie wchodzi w rachubę.
Mój ojciec wierzył,
że jeśli ludzie dowiedzą się, kim jestem...
wyrzekną się mnie, ze strachu.
/Mam już dość ukrywania się.
Chcę robić coś pożytecznego.
Praca na farmie nie jest pożyteczna?
Tego nie powiedziałem.
Nasza rodzina pracuje na roli od pięciu pokoleń.
Wasza, ale nie moja.
Nawet nie jesteś moim ojcem. Ty tylko mnie znalazłeś.
Clark!
Nic się nie stało.
Clark ma rację.
Nie jesteśmy twoimi rodzicami.
Ale od samego początku dokładaliśmy wszelkich starań.
Może to już nie wystarczy.
- Posłuchaj, tato... - Czekaj.
Na estakadę.
Idźcie na estakadę!
Kryjcie się!
Idźcie za nim!
Utknęła!
Za mną!
Hank został w wozie!
- Pójdę po niego. - Nie.
Zabierz mamę na estakadę.
- Jonathan! - Nic mu nie jest.
- Jonathan! - Zostań, mamo.
/Tato!
/Pozwoliłem zginąć ojcu, /bo mu ufałem.
Był przekonany, że było za wcześnie.
Świat nie był na mnie gotów.
A ty jak uważasz?
Lepiej uważaj, Lois.
Perry cię zabije.
Wie, że to ty jesteś anonimowym źródłem Woodburna.
Rozerwie cię na strzępy.
Patrzcie na nią.
Nie wydałem na to zezwolenia.
Dałaś to Woodburnowi, żeby puścił to w Internecie.
Wydawcy żądają, żebym cię pozwał.
I tak to rzucam.
- Tak po prostu? - Właśnie.
- A twoje przeczucia? - Nie sprawdziły się.
Ta historia to niewypał.
A może nie była tak ciekawa, jak się spodziewałaś.
Dwa tygodnie bezpłatnego urlopu.
Jeszcze jeden taki wyskok, to cię zwolnię.
Dobrze.
Skoro mam twoją zgodę, niech będą trzy tygodnie.
Wierzę, że coś widziałaś,
ale nie uwierzę, że przeczucie cię myliło.
Z jakiegokolwiek powodu porzucasz tę sprawę...
- uważam, że postępujesz słusznie. - Dlaczego?
Wyobrażasz sobie reakcję ludzi...
gdyby dowiedzieli się o istnieniu kogoś takiego?
Bierz go!
Popatrzcie tylko!
Była tu dziennikarka.
Spokojnie, to przyjaciółka.
- Mamo. - Co?
- Znalazłem ich. - Kogo?
Moich rodziców.
Mój lud.
Wiem, skąd pochodzę.
To wspaniale.
Bardzo się cieszę.
- O co chodzi? - O nic.
Gdy byłeś malutki, kładłam się przy kołysce.
Wsłuchiwałam się w twój oddech.
Było ci ciężko.
Męczyłeś się, a ja się zamartwiałam.
Bałaś się, że ktoś pozna prawdę.
Nie. Prawda o tobie jest cudowna.
Wiedzieliśmy to, gdy tylko cię ujrzeliśmy.
Wiedzieliśmy, że kiedyś cały świat to zrozumie.
Po prostu…
boję się, że mi ciebie zabiorą.
Nigdzie się nie wybieram, mamo.
Obiecuję.
- Panie generale. - To kometa? Asteroida?
Komety nie dokonują korekty kursu.
Chciałem, żeby pan to zobaczył, zanim ktoś wywoła ogólnoświatową panikę.
Statek jest na orbicie okołoksiężycowej.
Nie wiadomo po co.
Próbowaliście kontaktu?
Jak na razie nie odpowiadają.
To tylko przypuszczenia,
ale ktokolwiek tym przyleciał, chce wywrzeć na nas wrażenie.
Ktoś wie, gdzie mamy zapasowe tonery?
- O co chodzi? - Jest na wszystkich kanałach.
Musisz to zobaczyć.
Clark!
Idę.
/Nie jesteście sami.
/Nie... jest... sa...
/Nie jesteście sami.
- To idzie przez RSS. /- Nie jesteście sami.
Na telefonie też to mam.
/Jestem generał Zod.
/Przybywam z odległej planety.
/Przebyłem do was /cały ocean gwiazd.
/Od jakiegoś czasu wasz świat /gości naszego obywatela.
/Żądam, byście wydali go /pod moja pieczę.
/Z nieznanych przyczyn /postanowił ukryć przed wami swe istnienie.
/Uczyni wszystko, /by wtopić się w otoczenie.
/Upodobni się do was.
/Jednak nie jest jednym z was.
/Jeśli znasz miejsce jego pobytu, /los Ziemi jest w twoich rękach.
/Słuchaj mnie, Kal-El.
/Poddaj się w ciągu 24 godzin...
/albo patrz, /jak ten świat będzie cierpiał.
/Nic o nim nie wiemy.
/Jeśli ma na względzie nasze dobro, /powinien oddać się w ich ręce.
/Jeśli go na to nie stać, /może powinniśmy go wydać.
/Powinniśmy spytać Lois Lane, /która zna jego tożsamość.
/Twierdzi pan, /że Lois Lane wie...
Oglądasz to? Puszczają od samego rana.
Pierwszy raz się z nim zgadzam. Widziałaś go?
Nie i nigdy bym ci o tym nie powiedziała.
To zagrożenie dla całego świata.
/Nie czas zasłaniać się /dziennikarską etyką.
/To poważna sprawa. /FBI rzuca tu oskarżeniami o zdradę.
Muszę kończyć.
FBI, ręce do góry! Rzuć bagaż!
/O naszych gościach /wiemy na razie bardzo niewiele.
/Według opinii rządowych ekspertów /nie stanowią zagrożenia,
/mimo złowrogiego tonu /ich przekazu.
/Wszyscy jednak zadają sobie pytanie: /Kim jest Kal-El?
/Czy naprawdę istnieje? /Jak mógł tak długo pozostawać w ukryciu?
No chodź, Kent.
Walcz!
Wstawaj.
To wszystko?
Tylko na tyle cię stać?
No dalej, Kent.
Walcz!
- Zrobili ci krzywdę? - Przecież wiesz, że nie mogą.
Pytałem, czy wszystko gra?
- Tak bardzo chciałem mu przywalić. - Wiem.
Też chciałem, żebyś to zrobił, ale co potem?
Poczułbyś się lepiej?
Musisz zdecydować, na jakiego człowieka wyrośniesz.
Bo ten człowiek, dobry czy zły...
odmieni świat.
/Co cię gnębi?
- Nie wiem, od czego zacząć. - Od czego chcesz.
Ten statek, który się pojawił...
To mnie szukają.
- Wiesz, czego od ciebie chcą? - Nie.
Nawet jeśli się poddam, generał Zod może nie dotrzymać słowa.
Jeśli oddając się w ich ręce mogę ocalić Ziemię...
czy nie powinienem tego uczynić?
- Co podpowiada ci intuicja? - Zodowi nie można ufać.
Problem w tym... że nie potrafię też zaufać ludziom.
Czasami trzeba uwierzyć...
a zaufanie przyjdzie z czasem.
Udało ci się przyciągnąć naszą uwagę.
- Czego chcesz? - Chcę rozmawiać z Lois Lane.
Skąd pomysł, że jest z nami?
Nie bawmy się w ciuciubabkę. Poddam się.
Pod warunkiem, że zagwarantujecie jej wolność.
/Dlaczego oddajesz się w ręce Zoda?
Oddaję się w ręce ludzkości, to różnica.
Pozwoliłeś się skuć.
Inaczej nie wyglądałoby to wiarygodnie.
Skoro poczuli się bezpieczniejsi, to tym lepiej.
Co oznacza ta litera "S"?
To nie litera.
W moim świecie to symbol nadziei.
A w naszym to litera "S".
A może...
- Super... /- Witam.
- Jestem doktor... /- Emil Hamilton, wiem.
Widzę identyfikator w pańskiej kieszeni.
I napoczęte opakowanie dropsów.
/Widzę też za wami /oddział żołnierzy z paralizatorem.
Nie będzie potrzebny.
Musimy się jakoś zabezpieczyć.
Może pan być nosicielem jakiegoś wirusa.
Żyję tu od 33 lat i jeszcze nikogo nie zaraziłem.
Albo o tym nie wiesz. Mamy podstawy do obaw.
Wyjawiłeś swoją tożsamość pannie Lane. /Dlaczego nie wyjawisz jej nam?
Karty na stół, generale.
Boicie się mnie, bo nie możecie mnie kontrolować.
Nigdy nie będziecie mogli.
Ale to nie oznacza, że jestem waszym wrogiem.
A kto nim jest? Zod?
- Tego właśnie się obawiam. - Tak czy inaczej,
wydałem rozkaz, by cię do niego doprowadzono.
Niech pan robi swoje, generale.
- Dziękuję. - Za co?
Za to, że we mnie uwierzyłaś.
I tak nie ma to znaczenia.
Dla mnie ma.
Nadlatują.
Powinnaś już iść.
Odejdź, Lois.
Kal-El, jestem poddowódca Faora-Ul.
W imieniu generała Zoda przekazuję ci pozdrowienia.
- Pan tu dowodzi? - Owszem.
Generał Zod chce, by ta kobieta mi towarzyszyła.
Chcieliście obcego. Nie było mowy o jednym z nas.
Mam przekazać generałowi, że odmawiacie?
Nie obchodzi mnie, co mu przekażesz.
W porządku.
Pójdę.
Atmosfera na statku nie jest przystosowana dla ludzi.
Będziesz musiała założyć maskę.
Kal-El.
Nie masz pojęcia, jak długo cię szukaliśmy.
- Zod, jak rozumiem. - Generał Zod, nasz dowódca.
W porządku, Faora. Można mu wybaczyć brak manier.
Nie zna naszych zwyczajów.
To chwila na świętowanie, a nie na kłótnie.
Czuję się dziwnie.
Słabo mi.
- Co mu jest? - Odrzuca naszą atmosferę.
Zaadaptowałeś się do ziemskich warunków, nie do naszych.
- Pomóż mu. - Nie mogę. Musi samo przejść.
Pomóżcie mu!
Pomóżcie!
Witaj, Kal.
A może wolisz "Clark"?
Taki imię ci nadali, czyż nie?
Byłem na Kryptonie dowódcą armii, a twój ojciec - naszym największym uczonym.
Zgadzaliśmy się co do tego, że Krypton umiera.
W zamian za próbę ocalenia naszej cywilizacji i planety,
wraz z moimi oficerami zostaliśmy zesłani do Strefy Widmo.
/Zagłada naszego świata /uwolniła nas.
/Dryfowaliśmy.
/Skazani na śmierć głodową /wśród szczątków naszej planety.
/Jak trafiliście na Ziemię?
/Wykorzystaliśmy projektor fantomowy /do budowy hipernapędu.
/Taką samą modyfikację /ojciec zamontował w twoim statku.
/Tak oto narzędzie naszej zguby...
/stało się naszym wybawieniem.
/Sprawdzaliśmy nasze dawne kolonie /w poszukiwaniu oznak życia.
/Znaleźliśmy jedynie śmierć.
/Odcięte od Kryptona, /placówki dawno wymarły.
/Uratowaliśmy, co się dało: /zbroje, broń.
/Nawet jedną Machinę Światów.
/Przez 33 lata /czyniliśmy przygotowania,
/aż w końcu odebraliśmy /sygnał alarmowy,
/który aktywowałeś /na starym statku zwiadowczym.
Ty nas tu sprowadziłeś, Kal.
W twojej mocy leży ocalenie naszej rasy.
Na Kryptonie, kod genetyczny, mających się narodzić osobników,
zapisany był w Rejestrze Obywateli.
Twój ojciec skradł Kodex i ukrył go w twojej kapsule.
Po co?
By Krypton mógł zrodzić się na nowo...
na Ziemi.
Gdzie jest Kodex?
Jeśli Krypton się odrodzi...
co stanie się z Ziemią?
Do odbudowy potrzeba fundamentów.
Nawet twój ojciec to wiedział.
Nie.
- Nie przyczynię się do tego. - A do czego się przyczynisz?
Nie!
Przestań!
Twój ojciec odszedł z honorem.
- Zabiłeś go? - Tak.
Prześladuje mnie to każdego dnia.
Ale zrobiłbym to ponownie. Mam obowiązek wobec mojego ludu.
Nikomu nie pozwolę, by mnie od tego odwiódł.
Co się dzieje, majorze?
Dwa obiekty wystartowały z okrętu obcych.
To one.
Wykorzystajcie I-Com 4. Muszę wiedzieć coś więcej.
Kod na dzisiaj to "Trójząb".
- Nadlatują dwa statki obcych. - Mamy dane z I-Com 4.
- Prędkość? - 380 węzłów. Nie odpowiadają na wezwania.
Szkoda wysiłku.
Siła, którą czerpiesz ze Słońca, na naszym statku nie działa.
W tym środowisku jesteś tylko zwykłym człowiekiem.
- Skąd się wziąłeś? - Klucz, panno Lane.
Załadowałaś mnie do pamięci komputera.
- Kim jesteś? - Ojcem Kala.
- Możesz nam pomóc? - Zbudowałem ten statek.
Mogę przystosować jego atmosferę dla ludzi.
Możemy ich powstrzymać. Odesłać z powrotem do Strefy Widmo.
- Jak? - Pokażę ci.
A ty pokażesz Kalowi. Pomożesz mi?
Załoga statku już wie. Musimy się pospieszyć.
Wyciągnij klucz.
- Ty to zrobiłeś? - Tak. Podnieś broń.
Co się dzieje?
Po twojej prawej. Ognia!
Za tobą!
Wsiądź do kapsuły ratunkowej.
Bezpiecznej podróży.
Zapewne więcej się nie zobaczymy.
Pamiętaj, kluczowy do ich powstrzymania jest napęd fantomowy.
Głowa w lewo.
Zod mówił prawdę o Kodexie?
Rozbij ten panel.
Chcieliśmy, byś wpierw nauczył się być człowiekiem.
Byś, we właściwym czasie,
mógł być pomostem między dwiema rasami.
Spójrz.
Lois.
Możesz ją ocalić.
Możesz ocalić ich wszystkich.
Tu będziesz bezpieczna.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Nie chciałam im nic powiedzieć, ale jakoś wniknęli do mojej głowy...
Już dobrze, Lois. Ze mną zrobili to samo.
Clark!
Gdzie statek, w którym przybył?
Idź do diabła.
Tam.
Kodexu tam nie ma.
- Gdzie go ukrył? - Nie wiem.
Gdzie jest Kodex?!
Jak śmiesz straszyć moją matkę?!
Coś ty mi zrobił?
Rodzice nauczyli mnie, jak wyostrzyć zmysły.
Jak skupić się na tym, co chcę zobaczyć.
Bez hełmu odbierasz wszystkie bodźce.
Bolesne, prawda?
/Odejdźcie od okien!
Schowajcie się. Tu nie jest bezpiecznie.
/Tu Strażnik, teren czysty.
Miałem już do czynienia z tymi istotami.
/Są bardzo niebezpieczne. /Mamy prawo użyć broni.
/Przyjąłem. /Zbliżamy się do celu.
/- Gotowi do ostrzału. /- 1-1, przyjąłem.
/Tu Grom 1-1. /Namierzyłem trzy cele.
Potwierdzam trafienie. Natychmiast powtórz ostrzał.
/Przyjąłem. /Robimy drugie podejście.
/Grom 1-1, katapultujcie się!
/Nadlatuje niezidentyfikowany obiekt!
Jesteś słaby, synu Ela.
Brak ci pewności siebie.
Fakt, że macie poczucie moralności, którego nam brak,
daje nam przewagę w ewolucji.
A jeśli historia czegokolwiek dowodzi...
to właśnie tego, że ewolucja zawsze wygrywa.
/Podchodzimy do lądowania.
Do wszystkich, macie nawiązać walkę.
A co z gościem w niebieskim?
/Strzelać do wszystkich!
/Kontakt!
Jesteś cały?
Spadamy!
/Przygotować się na uderzenie!
/Tu Upadły Anioł. /Strażnik zestrzelony.
/Grom 1-2 do Strażnika, odbiór?
Dajcie zmasowany ostrzał na moją pozycję.
Zrozumiałem, powodzenia.
A nagrodą jego - honorowa śmierć.
Nie wygrasz.
Za każdego ocalonego człowieka, zabijemy milion innych.
/Teren zabezpieczony?
/Drużyna Alfa, słyszycie mnie?
Ten człowiek nie jest naszym wrogiem.
Dziękuję, pułkowniku.
/Mamo?
Nic mi nie jest!
Ładny kostium.
Przykro mi.
To tylko przedmioty.
Zawsze można je zastąpić.
Ale was nie można.
Mamo...
Zod powiedział, że ten Kodex może sprowadzić mój lud.
To chyba dobrze?
Oni chyba nie zamierzają dzielić się tym światem.
Clark!
Wiem, jak ich powstrzymać.
- Co tam się stało? - Okazał chwilową słabość.
To bez znaczenia, ponieważ zlokalizowałem Kodex.
Nigdy nie było go w kapsule.
/Jor-El go zabrał. /DNA miliardów ludzi.
/Scalił go z komórkami własnego syna.
/Wszyscy spadkobiercy Kryptona /żyją w ciele jednego uchodźcy.
Czy Kal-El musi być żywy, by odzyskać Kodex z jego komórek?
Nie.
Uruchomić Machinę Światów.
- Co się dzieje? - Statek się rozdzielił.
Pierwszy człon porusza się na wschód, drugi jest nad południową półkulą.
- Jak szybko leci? - Mach 24 i przyspiesza.
Prawdopodobnie uderzy w południowym rejonie Oceanu Indyjskiego.
- Reszta statku jest coraz bliżej. - Daj to na ekran.
Boże!
Uruchomić silnik fantomowy!
Jesteśmy podłączeni do Machiny.
Zaczynamy.
Co to jest?
Wygląda na jakąś broń grawitacyjną. Działa w parze ze statkiem.
W jakiś sposób zwiększają masę Ziemi,
skraplając atmosferę.
Boże!
- To terraformacja. - Co to takiego?
Inżynieria planetarna, modyfikująca atmosferę i topografię Ziemi.
Zamieniają Ziemię w Kryptona.
- A co z nami? - Z tych odczytów wynika,
że nie będzie żadnych "nas".
Panie generale. Pułkownik Hardy jedzie tu z Supermanem.
Supermanem?
Tym obcym. Tak go nazywają.
- Mamy plan, generale. - Czy to jest to, co myślę?
To statek, którym przyleciał.
Statek napędzany jest silnikiem fantomowym.
Zagina przestrzeń. Statek Zoda używa tej samej technologii.
Jeśli zderzymy ze sobą dwa napędy...
- Może powstać osobliwość. - Coś jak czarna dziura?
Tak. Jeśli otworzy się przejście, powinni zostać do niego wciągnięci.
Mamy ich tym zbombardować?
Jeśli statek waży mniej niż 8 ton,
możemy zrzucić go z C-17. To wykonalne.
Jeśli nie powstrzymam tej maszyny nad oceanem,
siła grawitacji będzie rosnąć.
Jeśli ta maszyna upodabnia Ziemię do Kryptona,
będziesz słabszy w jej pobliżu?
Możliwe, ale to mnie nie powstrzyma.
Lepiej się odsuń.
Trochę dalej.
- Faora, przejmij dowodzenie. - Tak jest.
Muszę zabezpieczyć komorę narodzin i złożyć hołd staremu przyjacielowi.
/Strażnik w drodze do Metropolis. Mamy ładunek.
F-35 lecą na miejsce spotkania.
/Klucz przyjęty. /Włączam komorę narodzin.
/Przerwij to, Zod, /póki jeszcze czas.
Nawet po śmierci nie przestajesz mnie pouczać.
Nie pozwolę użyć Kodexu w takim celu.
Nie możesz mnie powstrzymać.
Klucz, który wprowadziłem, znosi twoje uprawnienia.
Teraz ja kontroluję ten statek.
/Błyskawica 1 do dowództwa. /Proszę o zezwolenie na atak.
Udzielam zezwolenia. Zdawaj raport o zniszczeniach.
/Awionika wariuje.
/Grawitacja ściąga rakiety w dół. /Musimy podlecieć bliżej.
Wszyscy opuszczamy budynek!
/Straciłem skrzydłowego!
/Mayday, mayday, mayday!
Tędy!
Szybciej!
Jenny!
Boże!
Perry!
Tędy!
Nasze rasy mogą koegzystować.
Żebyśmy cierpieli, próbując się przystosować jak twój syn?
To ludobójstwo.
Owszem. A roztrząsam jego zasadność z duchem.
Obaj jesteśmy duchami, Zod. Nie rozumiesz tego?
Twojego Kryptona już nie ma.
Statek, wiesz, jak pozbyć się tej napastliwej inteligencji?
/- Tak jest. - Przygotuj się do jej wyłączenia.
- Mam dość tej debaty. - Uciszenie mnie niczego nie zmieni.
Mój syn...
jest lepszy od ciebie.
Dokończy to, co zaczęliśmy.
Mogę ci to obiecać.
Posiadasz wspomnienia i świadomość Jor-Ela.
Czy możesz doświadczyć jego bólu?
Wyrwę Kodex ze zwłok twojego syna.
Odbuduję Krypton na jego prochach.
Jenny, gdzie jesteś?!
- Tutaj! - Trzymaj się.
Utknęłam, nie mogę się uwolnić.
Wyciągniemy cię stąd. Nie ruszaj się.
- Nie zostawiaj mnie, proszę! - Nie zostawimy cię.
- Lombard, pomóż mi! - Niech to szlag.
- Musimy to przesunąć. - Trzymaj.
Podważ, a ja będę pchał.
Pchaj!
Zbliża się! Pchaj!
Strażnik do dowództwa, czy możeszy dokonać zrzutu?
Odmawiam.
Udało mu się.
Strażnik do dowództwa, jesteśmy gotowi do zrzutu.
Powodzenia. Uzbroić ładunek. Macie zezwolenie na zrzut.
To ostatnie podejście.
Teraz wszystko zależy od ciebie i Hamiltona.
To chyba jakiś żart.
- Ładunek uzbrojony? Możemy zrzucać? - Nie możemy!
Coś jest nie tak. To nie powinno tak robić.
- A jak powinno? - Powinno wejść do końca.
- Niech się przyjrzę. - Przejmij stery.
Przejmuję stery.
Dlaczego nie jesteśmy gotowi do zrzutu?
Mamy tu drobny problem.
Namierzyć obiekt.
/Cel namierzony.
Stój!
Jeśli zniszczysz ten statek, zniszczysz również Kryptona!
Krypton miał swoją szansę!
Panno Lane! Tam jest niebezpiecznie!
Ruszaj!
A nagrodą jego - honorowa śmierć.
Zniknęli?
Chyba tak.
On nas ocalił.
Mówią, że po pierwszym pocałunku jest już z górki.
Tylko wtedy, jeśli całujesz człowieka.
Spójrz.
Na tym pyle mogliśmy zbudować nowego Kryptona.
Jednak przedłożyłeś ludzi ponad nas.
Celem mojej egzystencji jest ochrona Kryptona.
Taki cel otrzymałem przy narodzinach.
Każde działanie, obojętnie jak brutalne,
jak okrutne, podejmuję w imię wyższego dobra...
mojego ludu.
A teraz nie mam swojego ludu.
Moja dusza...
Odebrałeś mi ją!
Sprawię, że ludzie, których przygarnąłeś, będą cierpieć.
- Odbiorę ci ich, jednego po drugim. - Jesteś potworem, Zod.
I zamierzam cię powstrzymać.
To się może skończyć tylko w jeden sposób!
Śmiercią jednego z nas!
Urodziłem się wojownikiem, Kal.
Całe życie trenowałem moje zmysły.
A gdzie ty trenowałeś? Na farmie?!
Skoro tak bardzo ich kochasz...
możesz zacząć ich opłakiwać.
Nie rób tego!
Przestań!
Nie!
Nigdy.
- Odbiło ci?! - Jeden z twoich dronów zwiadowczych.
- To jest warte 12 milionów! - Było.
Wiem, że próbujesz wyśledzić, gdzie odwieszam pelerynę.
- Nic z tego. - Zatem zadam ci oczywiste pytanie:
Skąd pewność, że kiedyś nie zwrócisz się przeciwko Ameryce?
Wychowałem się w Kansas. Już bardziej Amerykaninem być nie można.
Jestem tu, by pomagać, ale na moich warunkach.
- Musi pan przekonać Waszyngton. - Nawet gdybym chciał spróbować...
- skąd wiesz, że mnie wysłuchają? - Nie wiem.
Chyba będę musiał panu zaufać.
- Z czegoś się pani cieszy, kapitanie? - Z niczego.
Po prostu niezłe z niego ciacho.
- Do wozu, kapitanie. - Tak jest.
Zawsze wierzył, że jesteś stworzony do wyższych celów.
A kiedy nadejdzie dzień, udźwigniesz swoje brzemię.
- Chciałbym, żeby mógł to zobaczyć. - Widział to, uwierz mi.
/Co będziesz robił, /kiedy nie będziesz zbawiał świata?
- Myślałeś już o tym? - Myślałem.
Poszukam pracy, w której będę blisko wydarzeń.
/W której nikogo nie zdziwi, /że wystawiam się na niebezpieczeństwo,
/albo że zadaję pytania.
Kiedy w końcu dasz się zaprosić, Lois?
Najlepsze miejsca na dzisiejszy mecz. Co ty na to?
Lepiej spróbuj ze stażystkami. Na pewno masz większe szanse.
Przepraszam.
- Najlepsze miejsca? - Nie rób tego.
Oprowadźcie naszego nowego reportera.
Przedstawiam Clarka Kenta. Powodzenia, młody.
- Cześć, jestem Steve. - Miło mi.
Cześć.
Lois Lane, witaj w The Planet.
Cieszę się, że tu jestem.
CZŁOWIEK ZE STALI
Tłumaczenie: sinu6
>> Release24.pl <<
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.