"The Butler" - " Kamerdyner" - 2013 23.976fps/1280x688/923MB/2:12:05
Korekta, edycja + synchro do wersji yify :.dropbox.:
"Ciemność nie może wypędzić ciemności, tylko światło może to zrobić." - Martin Luther King, Jr.-
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
Od zawsze znałem tylko bawełnę.
To była ciężka praca.
Bawełna jest dojrzała, gdy pękają pąki,
a torebki są w kształcie gwiazd,
jak gwiazdy na niebie.
Albo jak twoja głowa.
Stój, czy to bawełna?
Czy to bawełna?
Nie przejmowałem się tym,
bo całymi dniami pracowałem z moim tatą.
- Pospiesz się z tym zdjęciem. - Zrób wszystkim.
Dlaczego się nie uśmiechacie?
Uśmiech.
Hattie, pomóż mi w komórce.
- Tato... dokąd on zabiera mamę? - Wracaj do pracy.
Cecil, chodź tu, chłopcze.
Podejdź.
Spójrz na mnie, chłopcze.
Nie przejmuj się tym człowiekiem.
To jego świat. My tylko w nim żyjemy.
Słyszysz?
A teraz wracaj do pracy.
Tato, co chcesz zrobić?
- Tato!
O, mój Boże.
Na kogo się gapisz? Co?
Kto chce być następny?! Wracać do pracy.
Hej, ty. Poszukaj pomocników do kopania dołu dla twojego taty.
Pospiesz się!
Przestań płakać.
Zabiorę cię do domu.
Nauczę cię jak być czarnuchem-służącym.
(Film zainspirowany prawdziwą historią.)
- Idzie. - Tak, madame.
Bądź cicho, gdy podajesz.
Nie chcę słyszeć jak oddychasz.
Tak, madame.
Pokój powinien sprawiać wrażenie pustego kiedy w nim jesteś.
Milej było pracować w domu niż w polu.
Szalony czarnuchu, z lewej.
Daj mi więcej.
Kiedy dorosłem, wiedziałem, że muszę odejść, zanim mnie też nie zabiją.
Część mnie bała się odejść.
To był jedyny świat, jaki znałem.
Mamo, wziąłem zegarek taty.
Mamo?
Mamo, odchodzę.
Moja mama niewiele później mówiła.
Wiedziałem, że jej mnie brakuje,
ale wiedziałem też, że chciała, abym opuścił tamto miejsce.
Chociaż pani Annabeth też nigdy tego nie powiedziała,
wiedziałem, że ona też za mną tęskni.
Myślę, że Bóg nie chciał, aby ludzie nie mieli rodziny.
Poza plantacjami bawełny było jeszcze gorzej niż myślałem.
Nie było pracy, jedzenia, ani miejsca do spania.
Biały człowiek mógł zabić kogokolwiek z nas, kiedy zechciał
bez żadnej odpowiedzialności.
Prawo nie było po naszej stronie.
Było przeciw nam.
Byłem wiecznie głodny.
Wiesz, co się może z tobą stać, synu?
Wstań.
Wstań, mówię.
Będę musiał skłamać szefowi o oknie.
Dobry Pan mówi, że nie powinniśmy kłamać.
Przepraszam, sir.
Gdzie są twoi rodzice?
Mama jest chora na głowę, a tatę zabili.
Zrobię ci kanapki z szynką
i wyślę cię w twoją drogę.
Szef zaraz tu będzie.
W niedzielę jest najwięcej zajęcia.
Czy potrzebna jakaś pomoc? Potrafię usługiwać.
Wybiłeś szybę w oknie, ukradłeś jedzenie,
a teraz pytasz o pracę?
Jestem czarnuchem-służącym, dobrym.
Nie mów tak, synu.
Tak mówią biali.
To jest mowa nienawiści.
Czy ojciec nie nauczył cię niczego lepszego?
- Zwolnij. - Tak, sir.
Musisz nauczyć się patrzeć ich oczami.
Wiedzieć, czego chcą.
- Łapiesz? - Pociągnięcia.
- Tak, łapię. - Masz.
Widzieć, czego potrzebują.
Właśnie tak.
Przewiduj.
Przepraszam. Przepraszam, madame.
Spraw, aby uśmiechnął się...
...twój przełożony.
Zostaw mi trochę flaków.
- Dlaczego tak lubisz flaki? - To dobre jedzenie.
Menedżer Excelsioru w Waszyngtonie, przyjechał wczoraj.
Zaproponował mi pracę kamerdynera.
Musiał panu zaproponować niezłą kaskę, co szefie?
Myślałem, żeby się zgodzić, ale sam nie wiem.
Jestem za stary, aby opuścić Północną Karolinę.
Dobrze mi tutaj.
Poleciłem mu ciebie.
Odnajduję się w tym hotelu.
Nie jestem gotów na tych napuszonych białych ludzi,
te ich wymyślne zwroty.
- Cecil, mamy dwa oblicza. Swoje,
i to, które pokazujemy białym.
Aby istnieć w obecnym świecie,
nie pozwól, aby poczuli się zagrożeni.
Używaj tych wymyślnych słów, których cię nauczyłem
Biali z północy lubią trochę bezczelnych kolorowych.
Przyjąłem tę pracę w Waszyngtonie.
To był najpiękniejszy hotel, jaki kiedykolwiek widziałem.
Mam nadzieję, że to nie było zbyt niegrzeczne z mojej strony
przygotowanie paru drinków
po długiej podróży z Buffalo.
Najlepszą decyzją tego sądu było zastopowanie tego bajzlu.
Murzyńscy chłopcy w jednej szkole z białymi dziewczętami. Kto to słyszał?
Teraz kolej na cudzołóstwo.
Panowie, tutaj jest inaczej. Musimy rozpocząć kolejną wojnę domową.
Cecil, co sądzisz o czarnuchach w szkole razem z białymi dziećmi?
Szczerze mówiąc, panie Jenkins,
nie mieszam się
w amerykańską ani europejską politykę.
Nawet nie powinieneś, Cecil. To są kryminaliści.
Earl Warren powinien zostać zastrzelony i powieszony.
Ten durny sukinsyn sędzia próbuje zintegrować nasze szkoły.
Myślę, że sędzia Warren szuka wyzwań.
Racja, Cecil. Racja.
Nigdy nawet nie marzyłem o pracy w tak wspaniałym miejscu.
Nie myślałem, że moje życie będzie tak dobre.
Gloria i ja poznaliśmy się w Excelsiorze.
Była pokojówką,
a teraz jej jedynym zajęciem było wychowywanie naszych dwóch synów.
Musiałem mieć pewność, że nigdy nawet nie spojrzą na plantację bawełny.
- Muszę siusiu. - Nie dzisiaj. Nawet nie próbuj.
- Skończ tę pracę domową. - Gdzie Louis?
- Wynosi śmieci. - Znowu nadgodziny?
- Jak tam na twojej zmianie? - Z czegoś trzeba żyć.
Tęskniłam za tobą.
Mówiłeś, że chcesz siusiu? Idź więc.
Umyj ręce przed wyjściem z łazienki, chłopcze.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Dzień dobry, sir.
- Cześć tato. - Cześć, Louis.
- W porządku? - Tak.
Ta kobieta, której syn został zabity,
będzie dzisiaj występować. Jak ona się nazywa?
- Mamie Till. - Mamie...
Pamiętam, jakby to było wczoraj,
chociaż minęły już trzy lata.
To hańba, co zrobili temu chłopcu.
Tylko za to, że spojrzał na białą kobietę.
Pobili go,
ciało wrzucili do rzeki, zabili go.
Był w wieku Louisa. 14 lat.
Zwariowane białasy z Południa.
W DC mamy trochę lepiej, nie?
Mimo wszystko traktują nas źle.
Zejdź tu Charlie! Umyj ręce.
Louis powiedział, że powinniśmy przestać nasiąkać tym gównem białych ludzi.
- Hej. - Zamknij się.
- Uważaj co mówisz. - Uważaj co mówisz.
Halo, tu rezydencja Gaines'ów.
Tak, proszę zaczekać, panie Kidgan.
- To szef, tato. - Po co dzwoni?
Kiedy dzwoni biały człowiek, zawsze spodziewam się najgorszego.
Tak, sir?
Tego dnia postawiłbym pieniądze na to,
że zostanę zwolniony, albo coś podobnego.
Proszę za mną.
Jestem Cecil Gaines.
- Miło pana poznać. - Mnie również.
Proszę usiąść.
Czy zajmuje się pan polityką, panie Gaines?
- Nie, sir. - To dobrze.
Nie tolerujemy polityków w Białym Domu.
- Jak pan mnie znalazł? - Nie ja.
Obsługiwał pan R.D. Warnera w hotelu Excelsior.
Zarządza obsługą Białego Domu.
- Zrobił pan na nim wrażenie. - Nie przypominam sobie.
Pan Warner i ja szukamy potencjalnych kandydatów z okolic miasta.
Posada kamerdynera rzadko się zwalnia,
zwykle raz na 30 lub więcej lat.
Kiedy dostałem telefon byłem całkiem zaskoczony.
Ja również.
Jako Maitre D' Białego Domu, zwykle to ja zatrudniam kamerdynerów.
Przepraszam, że to powiem, panie Fallows.
Nie chciałbym oczywiście zostać zatrudniony w okolicznościach,
które mogłyby sprawić, że czułby się pan niekomfortowo.
Doprawdy?
Potrzebuje pan kamerdynerów, których pan wskazał,
takich, którzy spełniają pańską wizję
właściwej załogi Białego Domu.
Czy to... Ludwik XIII?
Te karafki to repliki
metalowych manierek znalezionych na polu bitwy pod Jarnac.
Zgadza się?
Włosi znają się na winach,
a Irlandczycy wiedzą, jak zrobić dobrą whiskey.
Ale wierzę, że Francuzi są najlepsi
jeżeli chodzi o koniak.
C'est vrai?
Cóż, odstawiłeś niezłego czarnucha-służącego.
Zajmujesz się filiżankami?
Czasami tylko ja i Faye.
Ja, Faye i mała szkocka.
Dobrej zabawy.
Tak to się robi.
Znasz się na rzeczy, dziewczyno.
Jak zrobiłaś tę sałatkę?
Powiem ci. Dodałam trochę koperku,
Wyczytałam to w Świecie Kobiety, że ogórki zagłuszają,
a koperek wydobywa smak.
Właśnie tego kosztujesz.
- Smakuje mi. - Robi różnicę, czyż nie?
Robi.
Musisz być dumna z Cecila.
Sam zasłużył na tę pracę. Biały Dom zadzwonił do niego,
on do nich w ogóle nie dzwonił. - To dobry człowiek.
- Trafił ci się dobry człowiek. - Jest zabawna.
Nie to, co ta ponuraczka tutaj.
- Ciągle się na mnie gniewasz? - Mam powód.
Nie masz. Mówiłem. Byłem w kilku miejscach,
zagrałem w numerki, zjadłem coś z grilla,
poszedłem... nawet nic nie piłem!
Chce mi się rzygać od tych opowiastek, Howard.
Myślisz, że uwierzę, że byłeś w totalizatorze?
Wierzysz czy nie, to jest prawda.
- Uspokój się. - Chcesz tego teraz?
Nie wierzysz, nie musisz, ale...
Co za łgarz.
- Teraz się chcesz kłócić? - Przestańcie, ale już.
Wybierz kogoś swojej kategorii.
Mamy świętować, więc odpuście chociaż raz.
Słyszałaś panią. Dalej, świętujmy!
Świętujmy.
Dlatego mnie nie było, żebyś była szczęśliwa.
- Musicie wynająć pokój. - Co? Co?
Może nieprawda?
Doprowadza mnie do szału. Jest...
A ty... Nie chcesz do nas dołączyć?
Nie.
- Gdzie chłopcy? - Na górze.
Chłopcy! Zejdźcie! Chcę was zaraz zobaczyć!
- Co tam robicie? - Gratulacje.
Kochanie, kiedy zabierzesz mnie do Białego Domu?
Chcesz pójść do Białego Domu?
Wiesz, że chcę pójść do Białego Domu.
Kiedy chcesz pójść?
- Nie żartuj ze mnie... - Kiedy chcesz pójść?
Biały Dom, duży krok naprzód.
- Tak, to jest ekscytujące.
Jesteś w tym domu! Chcę usłyszeć te historie.
Nie wiem co usłyszysz,
bo zobowiązali go do zachowania tajemnicy,
i nie może mi nic powiedzieć. - Musisz się za to dobrze zabrać.
- Wszystko ci powie. - Tu jest klucz.
Słuchasz?
- Słyszałaś ją? - Komu go dawałaś?
Gdybyś był w domu, dawałabym tobie.
Nie wiem o czym mówisz.
Chłopcy, zabierajcie wasze chude tyłeczki tutaj.
- Tutaj są. - Wołałem 19 razy.
Chłopcy, przestańcie biegać po domu.
Elroy! Chodź tutaj.
Daj mi parę groszy.
Powiedz...Powiedz im, kim zostaniesz gdy dorośniesz.
Chcę pracować w Białym Domu tak jak pan Gaines.
- Mój chłopak. - Dobrze.
W porządku.
Louis! Kim chcesz zostać, gdy dorośniesz?
Będziesz pracować w Białym Domu, jak twój tata?
- Nie wiem. - Coś ci powiem.
Kiedy miałem 13 lat wiedziałem dokładnie kim chcę zostać.
Tak, gońcem loteryjnym.
Jestem Cecil Gaines. Jestem nowym kamerdynerem.
Tak, sir.
Mamy 16 pełnoetatowych pokojówek.
Mamy sześciu kamerdynerów, czterech stolarzy, dwóch malarzy,
siedmiu elektryków, trzy osoby na zmywaku, trzech odźwiernych,
pełną obsadę kuchni, łącznie z cukiernikiem oraz trzech pełnoetatowych kaligrafów.
Dwóch malarzy, siedmiu elektryków, dziewięciu inżynierów...
Idzie Warner.
Panie Warner, chciałem panu podziękować za szansę
pracy w Białym Domu...
Dalej. Idziemy.
Madame, jestem Cecil Gaines. Będę tu pracował.
Panie Gaines, proszę tego nie robić.
- Chodź. - Tak, sir.
Kiedy unosisz talerz, nigdy nie dotykaj góry.
Nie słuchaj i nie reaguj na rozmowę.
- W pokoju powinno być wrażenie... - Jakby był pusty, gdy w nim jestem.
Wtedy powiedziała...
Wtedy powiedziała "Włóż..."
"OK."
I zaczęła jęczeć i wzdychać,
"Wsadź całą rękę!" Więc wsadziłem rękę.
Wtedy zawyła "Wsadź obie ręce!"
"OK!"
Wtedy zajęczała "A teraz klaszcz!"
Mówię "Nie mogę"
Spojrzała, uśmiechnęła się i mówi:
"Widzisz, mówiłam ci moja..."
To nie jest zabawne.
Jesteś! Słyszałem o tobie.
- Jak ci na imię? - Cecil.
- Cecil Gaines. - To nie jest zabawne.
Jestem Carter Wilson, główny kamerdyner. Nie przejmuj się tą ciotą za tobą.
Ten ziomek ukradnie ci portfel, zanim się zorientujesz.
Ten ziomek w lustrze to James Holloway.
- Jest moim zastępcą. - James.
Jackie Robinson czy Willie Mays?
Uściśnij jego dłoń, zanim zaczniesz
zadawać trudne pytania jak to.
Chciałem tylko wiedzieć, skąd pochodzi.
Nie będziemy się o to sądzić, nie?
Witam. Czy Fantazyjny Freddie cię już oprowadził?
Tak. Czy Dodgersi...ciągle przegrywają?
Odpowiem, kiedy Carter
przestanie kłapać dziobem.
Pożartowaliśmy, jak to mówią, a teraz do roboty.
- Gotów. - Panie, wspieraj nas.
Nie denerwuj się, człowieku. Idź i rób swoje.
Nic nie słyszysz, niczego nie widzisz.
Tylko podajesz.
Wysyłamy oddziały federalne do Little Rock?
Jeżeli do tego dojdzie, tak.
Nie widzę powodu, aby wysyłać armię federalną na Południe.
Żadnego. To mogłoby wywołać wojnę domową.
Sir, jeżeli rząd federalny nie poprze Browna, kto to zrobi?
Południe musi przestrzegać prawa..
To musi chwilę potrwać, to wszystko.
Rozumiem, Panie Prezydencie,
ale jeżeli Faubus dalej będzie blokował murzyńskie dzieci, co zrobimy?
Musimy wspierać konstytucję.
Dajmy Faubusowi więcej czasu.
Trochę perswazji i ulegnie.
Musimy być rozważni.
- Jak poszło? - Prawie się zesrałem.
Miałem kiedyś dziewczynę. Za każdym razem, gdy ją pukałem, ona się obsrywała.
- Co? - To nie ma sensu.
- Zamknij się. - To ty się zamknij.
Zrzuciłem ręcznik.
Popcorn jest na całej sofie.
Twój tata nas zabije...
Cześć tato.
- Cześć, panie Gaines. - Cześć tato.
Cześć, Elroy.
Louis, mówiłem coś na temat oglądania przez dzieci takich filmów.
Jest zbyt przerażający. Są na to za młodzi.
Wyłącz to.
Gdzie mama?
Pani Gloria próbowała chodzić, ale w końcu poszła spać.
Elroy, pytał cię ktoś o coś?
Zbieraj dupsko do domu,
zanim przyjdzie tu twoja matka i skopie nas obu.
- No weź, tato. - Idź.
- Cześć. - Wyłącz to.
Tylko nie tup na schodach, bo obudzisz mamę.
Co to jest?
Czy to Mamie Till?
- Chcę na to pójść. - Wykluczone.
Dlaczego?
Nic dobrego z tego nie będzie.
Tato, słyszałeś, co mówiła mama?
To się stało na głębokim Południu.
- To mogłem być ja. - To się stało na Południu.
Wyjechałem stamtąd, żebyśmy mieli lepsze życie.
Teraz pracuję dla białych, żebyśmy my mieli dobrze.
A nie jakiś białas.
Zgaś światło. Do łóżka.
Rosół, panie Prezydencie.
Postaw na stole, Cecil.
Tak, sir.
Czy skończyłeś jakąś szkołę, Cecil?
Nie chodziłem do szkoły, panie Prezydencie.
Dorastałem na plantacji bawełny.
Ja też dorastałem na plantacji.
Masz dzieci?
Tak, sir, mam dwóch synów.
Czy chodzą do mieszanej szkoły?
Tak, sir, chodzą.
Co jest?
Gwardia Stanowa znowu blokuje kolorowe dzieci.
Faubus obiecał mi, że Gwardia będzie eskortować dzieci.
Gubernator Arkansas kłamał, panie Prezydencie.
Co z nim nie tak? Czemu zmusza mnie, abym to zrobił?
Tak, sir.
Nasz następny ruch musi być śmiały i szybki.
Wydałem dzisiaj rozkaz
użycia federalnych oddziałów wojskowych
do pomocy w egzekwowaniu prawa federalnego
w Little Rock, Arkansas
Stało się to konieczne...
Kiedy prezydent wysłał oddziały do Little Rock,
po raz pierwszy byłem świadkiem, aby biały człowiek nadstawiał za nas karku.
Powiedziałem Louisowi, że prezydent polepszy nas los.
Promocje są takie nudne.
Zrobię sałatkę ziemniaczaną.
Może teraz zrozumie, o czym mówiłem.
To było wspaniałe. Jestem z ciebie dumna.
- Dzięki, mamo. - Ten biret wygląda głupio.
Twoja twarz wygląda głupio.
- Też jestem z ciebie dumny. - Tato, widziałeś...
Nie zaczynaj.
Czy widziałeś chociaż jedno białe dziecko w mojej szkole?
Dlaczego Louis nie dostrzegał, że prezydent polepsza nasz los?
- Dziękuję. - Ciastko?
- Ciastka. - Dzięki.
Dziękuję.
Chłopcze, mówiłem, że się spóźnimy.
Nie możesz się spóźnić na autobus.
- Miej litość, Panie. - Czekaj chwilę. Czekaj, czekaj.
- Co? - Chciałem się pożegnać.
Autobus poczeka.
Tennessee jest kawał drogi stąd, dzieciaku.
Fisk to naprawdę niezła szkoła, tato.
Możesz zmienić decyzję i iść do Howard.
Nie wierzę, że ciągle mówisz o Uniwersytecie Howard.
- Idzie do Fisk. - Wiem, wiem. To po prostu...
To po prostu daleko, to wszystko.
- O to chodzi. - O co chodzi?
Daj mi papierosa i nie mów, że nie palisz.
- Nie mam. - Chodź tutaj.
- Przecież chcesz się rozpłakać, punku. - Nie dla ciebie.
Zajrzyj pod materac. Coś ci tam zostawiłem.
- Nie mogę go chronić na Południu. - Południe się zmieniło, Cecil.
Jestem za młody na Playboya.
Południe nie jest już takie, jakim go pamiętasz.
Mamo, Louis zostawia mi swoje świńskie magazyny.
- Nie skarż na brata. - Dlaczego go bijesz?
Za te magazyny.
- Kocham cię mamo. - Kocham cię synu.
- Kocham cię Louis. - Kocham cię.
- Zrobiłam ci kanapki z szynką. - Dzięki mamo.
Chodźmy, tato.
Jesteś najważniejszy.
Wiem.
Naprawdę jestem z ciebie dumny.
Muszę iść, tato.
Muszę iść.
Jeżeli będziesz czegokolwiek potrzebować, dzwoń.
- W porządku. - W porządku?
W porządku.
Przypomnij mi, po co to robimy.
Ktoś mi powie? To wygląda jak pobicie,
- tak właśnie to wygląda. - To sztuka francuskich wypieków.
Weź, czarnuchu. "Sztuka francuskich wypieków".
To jest zupełnie nic. Oto czym to jest.
Chłopcy są zawsze tacy prości.
Chcesz, żebym się z tym bawił? Będę się bawił.
Tak się pobawię.
Byłoby fajnie, gdyby to miało... sutka, o tak.
Weź, człowieku.
Tak się z tym obchodzisz. Ugniatasz, potrząsasz, wiesz.
To głupie.
Dobry wieczór, panie Wiceprezydencie.
Wygląda na smakowity kąsek.
Tak, sir.
Przyniosłem wam coś.
Dziękuję, panie Wiceprezydencie.
Nie chcę mówić nic złego
o chłopaku Kennedy'ego. To z pewnością miły gość.
Ale czy naprawdę chcielibyście tego rozpieszczonego bogatego skurwysyna
na następnego prezydenta?
Pomyślcie o tym.
Będziemy głosować na pana, panie Wiceprezydencie.
Dziękuję, Cecil.
Powiedzcie mi szczerze,
co jest waszą największą bolączką, jako członków czarnej społeczności?
No, dalej, chłopcy.
Nie wstydźcie się.
No, Holloway.
- Cóż, skoro pan pyta... - Tak.
Kolorowi otrzymują pensje o 40% niższe niż biali.
- Czy to prawda? - Tak, sir.
Poza tym trudno się przebić kolorowej załodze.
Coś wam powiem. Kiedy zostanę prezydentem,
dopilnuję, abyście awansowali tak, jak na to zasługujecie.
To...byłoby elegancko, sir.
- Macie na to moje słowo. - Dziękujemy, sir.
Powiedzcie swoim, żeby na mnie głosowali.
i co się wtedy stanie.
Rozdaj to.
Co to znaczy, że nie chcesz się z nikim umawiać?
A ci wszyscy chłopcy wkoło?
- Przestań dziewczyno. Ja tylko... - Na przykład ten?
Mówię o tobie i Isaac'u.
Powiedz mi, co się stało.
Wyglądaliście na szczęśliwych.
Nie mogę nawet z tobą normalnie porozmawiać...
Szukasz miłości, chłopcze?
Nazywamy to warsztatami Lawsona, szkołą miłości.
- Czy tego szukasz? - Dlatego przyszedłem do Fisk.
Ja też.
- Jestem Carol Hammie. - Louis Gaines.
Chodź za mną.
Jesteś ze wsi, nieprawdaż?
Jest doktorem. Co robi twój tata?
Robi w polityce.
Sam nie znalazłbyś tego miejsca.
...albo miesiącami żyłbyś w zawieszeniu.
- Naprawdę? - To wymaga czasu, zaangażowania,
poświęcenia, dyscypliny i skupienia.
Nasze umiejętności mierzymy w falach, tak?
To nie jednodniowa wydarzenie. To się nie dzieje przez tydzień.
To wymaga żelaznej dyscypliny, mówiliśmy o tym.
Jak to zmierzyć?
Spójrzmy raz jeszcze na Gandhiego
Razem będziemy studiować i ćwiczyć techniki Gandhiego.
Tak skuteczne w RPA, w Indiach,
dla ich obywateli i innych,
wprowadzimy je tutaj, w Nashville.
Sformujemy armię. Wy i ja.
Ta armia ma jedną broń. Tą bronią jest miłość.
Tak, ja... tak.
Jeżeli naszą jedyną bronią jest miłość,
a ich bronią jest prawdziwa broń,
- Chodzi mi o to, czy to jest bezpieczne? - Możesz zostać zabita.
Jeżeli ktoś się z tym źle czuje, wiecie, gdzie są drzwi.
Rozumiem, że to brzmi prowokująco, ale taka jest prawda.
Dobra, dzieciaki. Czas na show.
Gandhi pokazał nam, że ciemnoskóry,
w swoim kraju, albo gdziekolwiek, gdzie jest ciemiężony...
...może sam wyzwolić się z segregacji
cierpliwością, wytrwałością,
inteligencją i rozumem, dyscypliną...
...i odrobiną poczucia humoru.
Nie możecie tu siedzieć.
Chcemy złożyć zamówienie.
To o czym mówimy nie ma precedensu,
ale wymaga cierpliwości, jakiej żadne z nas nigdy nie widziało.
Możecie zamówić w części dla kolorowych,
ale nie obsłużę was tutaj.
Jesteśmy zorganizowani. Mamy lidera w każdej z grup.
Mamy obstawę z drobnymi
i lokalnymi numerami na pogotowie,
i kiedy jedna fala opuszcza bar, co się dzieje?
Kolejna fala murzyńskich studentów
siada przy barku, rozwalając im mózgi.
Chcemy złożyć zamówienie.
Kto chce się wcielić w rolę?
Jim, pomóż mi.
Nie macie prawa tu siedzieć.
- Atakujcie. - Wstawaj czarnuchu! Wstawaj!
To eksperyment.
Róbcie wszystko, aby zbić ich z tropu.
- Dalej, wstawaj, czarnuchu. - Powiedz to właściwie.
Chcę usłyszeć, jak słowo "czarnuch" wychodzi z twoich ust.
- Chcę usłyszeć "asfalt". - Nie czuję się komfortowo mówiąc to.
Jesteś tutaj, aby się przygotować i aby ją przygotować.
Niech to usłyszę.
- Czarnuch. - Głośniej.
Powiedz tak jak to czujesz.
- Czarnuch. - Głośniej.
Jesteś czarnuchem!
Musicie usiąść w części dla kolorowych.
To nie dla was, nie będziecie tu obsłużeni.
Zróbcie, jak mówiliście i siedźcie na swoich miejscach.
- Czarnuch. - Spraw, aby w to uwierzyła.
- Nie wierzę ci. - Jesteś czarnuchem.
Wiesz, gdzie siadają kolorowi.
Widzicie tych ludzi tam? Są we właściwej części.
Rusz dupę asfalcie! Wstawaj, czarnuchu!
Jeśli mamy tutaj kupować, spraw, aby sobie poszli.
Dalej, Robert, dalej.
Miłośniku czarnuchów, wynocha!
- Wstawaj, małpo. Wstawaj! - Co to jest?
Słuchacie nas?
Tu jest napisane "tylko dla białych".
Wstawaj, czarnuchu. Wstawaj!
- Asfalty tutaj? - Co tutaj robicie?
- Czy to oznacza "asfalty'? - "Tylko dla białych".
Nie pasujesz do nich. Co to jest?
- Czy to znaczy "asfalty"? - Co tu robicie?
- Uważaj. - Nie, to jest dla białych.
Nie pasujesz do nich wcale.
Co czytacie? Nie wiedziałem, że czarnuchy potrafią czytać.
Głupi jesteś, czy jak? Miłośnik czarnuchów?
Wstawaj, czarnuchu! Spójrz na mnie!
- Spójrz na mnie! - Co robisz?
Jesteś małpą bez szacunku.
Rozumiesz?
Przestań!
Co robicie?
Wstawaj, czarnuchu! Spójrz na mnie!
Tamten, czy ten?
- Nie musisz mówić,
ale musisz zdecydować. - Byłem czarnuchem.
- Wracajcie, skąd przyszliście! - Może kawy?
...niech czarnuchy chodzą do swoich szkół,
a nie do szkół dla białych.
- Za ojczyznę. - Za ojczyznę.
Mój facet.
Czuję się bogaty. Lubię to uczucie.
Nie mają tu czego szukać.
...niech chodzą do swoich szkół,
a nie do szkół dla białych.
Skazuję wszystkich na 30 dni
- w więzieniu okręgowym. - Co?
Bailiff, zabierz stąd tych czarnuchów.
Coś szczególnego się tu dzieje, tato.
Co szczególnego, oprócz kolejnego kolorowego w więzieniu?
Co robisz za moje ciężko zapracowane pieniądze?
Chodzisz chociaż do szkoły?
Próbuję zmienić sposób, w jaki Murzyni...
Łamiesz prawo.
Sędzia skazał cię właśnie na 30 dni w okręgowych warsztatach.
Uparłeś się być zabitym.
Jeżeli nie mogę siąść przy tym barze, przy którym chcę,
równie dobrze mogę być martwy.
- Walczymy o swoje prawa. - Prawa?
- O czym ty mówisz? - Próbujemy zmienić
postrzeganie afroamerykanów przez społeczeństwo.
Tymi pocztówkami, które mi wysyłałeś?
- Jesteś cholernym kłamcą. - Byłem w szkole.
Jak ci się zdaje, do kogo mówisz?
Sprowadziłem cię na ten świat, mogę cię z niego zabrać.
- Rozmawialiście z nim? - Z kim?
- Z Louisem. - Tak, rozmawialiśmy.
Powiedział, że dołączył do jakichś "Jeźdźców Wolności",
cokolwiek do cholery to oznacza.
Zobaczysz się z nim?
Postanowiłam spróbować się z nim zobaczyć.
Ale za każdym razem Cecil się wścieka.
Więc nie wiem, kiedy mi się uda.
"Postanowiłam spróbować". To jest właśnie problem.
Musisz przestać próbować, a zacząć to robić.
Czy zabrał cię już do Białego Domu?
Nie. Cecil powiedział, że wkrótce pójdziemy.
"Cecil to, Cecil tamto".
Cztery lata. Naiwniaczka z ciebie.
Nie rozumiem. - Nie rozumiem, dlaczego nie może
poprosić prezydenta o przysługę. - Widzisz Gina, to jest twój problem.
Powiedziałaś właśnie coś głupiego.
Prezydent ma ważniejsze sprawy na głowie, niż myślenie o głupocie Louisa.
Czemu właściwie się nie zamkniesz?
Co za głupoty. Bądź miły.
Kto ci pozwolił mówić mi, żebym się zamknął?
- Cóż...Ty... - Daj mi drinka.
Chcę szkocką.
Osobiście uważam, że przez Louisa wszyscy zostaniemy zabici.
Przyjdą po nas.
Jest szalony jak jego matka.
Dobrze to przemyślałem.
Przepraszam!
Spadam stąd.
Zabieram tyłek.
Otrzymałem również wiadomość od Prezydenta Eisenhowera, który powiedział...
Prezydent mieszka w Białym Domu
do chwili, aż następny się nie wprowadzi.
Załoga ma więc dokładnie dwie godziny
podczas ceremonii inauguracyjnej, aby zrobić wyprowadzkę starego,
i przeprowadzkę nowego prezydenta.
Mówią, że ten nowy biały chłopak jest w porządku.
Chcę tylko zabrać swój tyłek do domu, do Glorii.
Te nadgodziny nas dobijają.
Jak twój chłopak, Cecil?
Panowie, Prezydent przybywa.
Skąd powinniśmy zacząć?
Nie jestem pewny. Może od tej strony?
- Dziękuję. - Tędy, panie Prezydencie.
- Witam wszystkich. - Panie Prezydencie.
Jestem zachwycony, że będę pracował z wami
przez następne cztery lata.
Osiem lat, Jack.
Cóż, wiecie już, kto tu nosi portki.
Nie zapamiętam wszystkich imion, ale będę się starał.
Jessie. Dobrze, że tu jesteś, bo bym zapomniał.
- Dziękuję. To jest Lorraine. - Miło poznać.
- Panie Prezydencie. - Jak leci, James?
- Carter. - Miło mi, panie Prezydencie.
- Carter. - To jest Cecil.
- Miło pana poznać, panie Prezydencie. - Jak się masz?
- William. - Pani Kennedy.
- Greg. - Jak się masz?
Winslow.
Mam. Nic jej nie jest.
Miło panią poznać, panno Karolino.
- Miles. - Miles.
Co jest w twoim oddechu, Gloria? Przestań.
- Co takiego? - Kochanie, to dżin.
- Czuję to stąd. - To "Choroba Addisona".
Przestań, słyszysz, przestań.
Czy byłaś z Charliem u dentysty?
Czy ktoś w Białym Domu ma chorobę Addisona?
Nie, nie byłam z nim u dentysty.
Po co o to pytasz? Nigdy cię nie ma w domu.
Teraz chcesz się popisać i zabrać Charliego do dentysty?
Nigdy cię nie ma. Nie wiem jak masz zamiar go zabrać.
Jego zęby niszczeją w oczekiwaniu na ciebie.
Idź do łóżka, Glorio. Zabiorę go jutro.
Ile ma par butów?
Pytam, ile par butów ma pani Jackie Kennedy?
Skąd do diabła miałbym wiedzieć?
Na okrągło siedzisz w Białym Domu.
Sądziłam, że wszystko wiesz.
Wchodząc mówisz mi, co mam robić.
Martwiąc się moim piciem.
Powinieneś martwić się o swój dom.
Nasz chłopak jest w więzieniu, Cecil.
Nasz chłopak jest w więzieniu, a ciebie nie ma w domu.
Nie widzisz, że tu jestem i mówię do ciebie?
Pewnie wolałbyś, żebym mówiła po francusku, jak Jackie.
Jackie Kennedy.
Que sera, sera.
Podoba ci się?
Sposób w jaki ona mówi?
Cecil, mówię do ciebie.
Przecież nie śpisz.
Bobby powiedział prezydentowi,
że nie powinien martwić się o murzyńskie protesty.
Badania pokazały, że Stany nie popierają praw obywatelskich.
Mówiłem, że ten biały chłopak jest w porządku... zbyt w porządku ale po moje oszczędności.
- Cecil, co u twojego chłopaka? - Wyszedł z więzienia, mówi, że znowu studiuje,
ale myślę, że robi te przejażdżki wolności.
A jak tam z abstynencją Glorii?
Trzyma się.
Podobno ten wiolonczelista to gruba ryba.
- Pablo Casals, światowej sławy. - Oczywiście.
Myślisz, że pani Kennedy słuchałaby...
jakiejś wiejskiej kapeli?
Czemu nie założysz zespołu?
Może ty też powinieneś.
Wiesz co, w sumie, załóżmy zespół.
Zagram na bongosach. A ty?
Ja mogę na...skórzanym flecie.
Odmawia występów w krajach, które uznają reżim Franco.
Kim jest Franco?
Nieważne.
Nieważne. Jesteś ignorantem.
Carol, jesteś zmęczona?
Chcesz, żebym położyła głowę na twoim ramieniu.
A co w tym złego?
Nie położę głowy na twoim ramieniu.
Możesz.
Jeździłaś już autobusem wolności?
- Nie, to mój pierwszy raz. - Nie?
- Co na to twój chłopak? - Mój chłopak?
No. Pewnie go to dołuje.
To, że jesteś w tym autobusie.
- Nie mam chłopaka. - Nie masz chłopaka?
Jak to nie masz chłopaka?
- Chcesz orzeszków? - Nie, dziękuję.
- Lubisz orzeszki czy...? - Nie lubię orzeszków.
- Za gorąco by jeść. - Mogę trochę tego?
Długa trasa.
Louis, co to jest?
- To krzyż. Krzyż. - Skręcaj! Skręcaj!
O, cholera.
Czarnuchy, wysiadka!
Czarnuchy do domu!
O, Boże. Wysiadać wszyscy!
"W starym domu w Paryżu
porośniętym dzikim winem...
...żyło 12 dziewczynek.
najmniejsza z nich to Madeline".
Jak Karolina.
"Nie bała się myszy".
Czemu ludzie jeżdżą autobusem wolności?
Wujek Bobby mówił dzisiaj tacie,
że wybuchł autobus wolności.
Nie pamiętam, czy wyszłam z autobusu
czy się wyczołgałam, czy ktoś mnie wypchnął.
Nie wiedziałem czy mój syn jest martwy czy żywy.
Kiedy byłem na zewnątrz, podszedł do mnie mężczyzna,
kiedy się krztusiłem i dusiłem,
a on spytał, czy ze mną w porządku.
Skinąłem głową a kiedy się ocknąłem,
leżałem na ziemi.
uderzył mnie kijem baseballowym.
Cześć tato. Jestem w Missisipi.
Myślałem, że w Alabamie.
Tam byliśmy 2 tygodnie w więzieniu, a teraz jesteśmy w Missisipi.
Posłuchaj, Louis.
Chcę, żebyś wrócił do domu.
Wiem, że nie możemy zobaczyć się twarzą w twarz,
ale mama chciałaby, żebyś był w domu.
- Trzymają mnie. - Jak długo?
- Gdzie on jest? - Nie wiem.
Powiedzieli, że trzy miesiące.
Kiedy wyjdę, znowu będę jeździł.
- O czym ty mówisz? - Co powiedział?
Daj mi z nim porozmawiać. Daj mi słuchawkę.
Mam prawo jeździć tym autobusem. To moje prawo.
Sprawdzam swoje prawa, jako amerykański obywatel.
Amerykański obywatel. O czym ty mówisz?
Wiesz, jak to się skończy?
Zlinczują cię
a później wrzucą twój chudy tyłek do rzeki
Zabiją cię.
Więc niech mnie zabiją.
...Murzyni i biali w Birmingham
ciągle ścierają się ze sobą.
Sytuacja grozi wybuchem.
Dokonano wielu aresztowań.
Strony wzajemnie się oskarżają...
Tutaj pan jest, panie Prezydencie.
Poczekam na pański podpis.
Policja wypełnia obietnicę
dokonania tylu aresztowań, ilu zajdzie potrzeba.
Działają zgodnie z planem...
Nie wiem jaki kraj oglądam.
...długofalowego uspokojenia miasta.
Uciekaj! Uciekaj!
Mieszkańcy wyszli na ulice
Birmingham w Alabamie, aby zwrócić uwagę na ich wysiłki
przeciw segregacji czarnych Amerykanów.
Poprzedził to wcześniejszy bojkot w Birmingham, w celu wywarcia nacisku...
Louis, ten czarnuch może tam być.
Przestań nazywać go czarnuchem, on nie jest czarnuchem.
Co jest, kochanie?
- Coś ze mną jest nie tak. - O czym mówisz?
O tym, że coś ze mną jest nie tak.
- Nie robimy nic złego. - Nie zrobię tego Cecilowi.
Nie robimy tego Cecilowi. Robię to tobie.
Wyjdź z mojego domu.
Jak myślisz, dlaczego Bóg sprawił, że codziennie się spotykamy?
- Bóg nie ma tu nic do roboty. - Sprawił, że jesteśmy sąsiadami.
Ciągle mówisz, jaka jesteś samotna bez Cecila
wiecznie w Białym Domu, że potrzebujesz mężczyzny
który, tak jak ja, doceni miłość i kobietę, jaką jesteś,
Zabieraj swoją dupę gońca z mojego domu,
i z mojej sofy, natychmiast.
Ja...przejrzałam. Mówiłam ci.
Coś ci pokażę.
Nie przychodź tutaj z tą pokręconą gadką.
- To nie tak. - Trochę więcej...
To ty, tak? Poruszasz się w swoją stronę.
- Co robisz z moimi wieszakami? - To ty, a to ja.
Widzisz, nie pasujemy do siebie. Zderzamy się.
Ale, kiedy zrobisz to dobrze,
jak Bóg, który uczynił cię moją sąsiadką,
wszystko zadziała.
I nawet jeżeli zwolnisz, mam cię.
Zabieraj swoje żółte dupsko z mojego domu.
- Potrzebujemy się. - Potrzebuję mojego męża.
A nie leżenia z tobą w rynsztoku.
Jak sądzisz, Cecil, ile tabletek średnio połykam codziennie?
Około... 103, sir.
- Pomóż mi wstać. - Panie Prezydencie.
Wiem, że twój syn jest Jeźdźcem Wolności.
Teraz jest w więzieniu w Birmingham z Martinem Lutherem Kingiem.
Czy wie pan...
...jak on się miewa?
Myślę, że jest trochę poobijany, ale na podstawie jego akt sądzę,
że musiał przywyknąć.
Cecil, aresztowano go 16 razy w ciągu ostatnich 2 lat.
Tak, sir.
- Czy to wszystko, sir? - Tak.
Wiesz, nie rozumiałem
przez co naprawdę przechodzicie...
...zanim nie zobaczyłem.
Mój brat mawia, że te dzieciaki...
odmieniły jego serce.
Moje także.
Płomień niezgody płonie we wszystkich miastach Północy i Południa.
gdzie nie ma legalnych środków.
Prawo musi być po stronie ludzi na ulicach,
w demonstracjach, marszach i protestach.
Dlatego proszę Kongres
o uchwalenie ustawy
dającej wszystkim Amerykanom prawo, do bycia obsłużonym
w miejscach publicznych.
Hotelach, restauracjach, kinach,
sklepach i podobnych miejscach.
Dla mnie to podstawowe prawo.
Odmawianie go to zniewaga
jakiej w 1963 roku żaden Amerykanin nie powinien doświadczyć. Ale wielu doświadcza.
Wielka zmiana jest na wyciągnięcie ręki.
A naszym zadaniem, naszą powinnością jest dokonać tej rewolucji,
tej zmiany, pokojowej i konstruktywnej dla wszystkich.
Kto nic nie robi, popiera hańbę i przemoc...
Cecil, co się stało?
Rozwalili mu...
...głowę.
- O kim mówisz? - O Kennedy'm.
Prezydent Kennedy został zastrzelony
w drodze z lotniska do centrum Dallas...
Zabili go.
Gubernator Teksasu, Connaly, który był z nim w samochodzie, również został zastrzelony.
Doniesienia mówią o trzech kulach, które dosięgły celu.
Oficer Secret Service był...
Zabili naszego człowieka.
"Nie żyje". Czy i o czym rozmawiał z Prezydentem Kennedy'm
nie wiadomo.
Prezydent, w ramionach żony, pani Kennedy,
został przeniesiony do ambulansu,
i przewieziony do Szpitala Parkland pod Dallas...
Pani Kennedy odmówiła zmiany ubrań,
i każdy mógł zobaczyć, co zrobili jej mężowi.
Ostatni raz tyle krwi widziałem,
w dniu, w którym zabito mojego tatę.
Jak mógłbym pomóc?
Mamo, co robisz?
Weź to pudełko i znieś do piwnicy.
- Sprawdź, czy jest naklejka "trofea". - To rzeczy Louisa, mamo.
Będzie wkurzony.
Nie obchodzi mnie czy będzie wkurzony.
Ja jestem wkurzona. Nie było go od trzech lat.
Dlaczego jesteś wkurzona, mamo?
Tylko nie stawiaj jej obok słoików z przetworami.
Niech nikt nawet nie powącha moich przetworów.
Jak wrócisz, przynieś mi jakąś rybę.
Spójrz co prezydent...
...Pani Kennedy mi dała.
Należał do prezydenta.
Zabili Prezydenta.
Naprawdę przykro mi z powodu prezydenta.
Naprawdę.
Ale ty i Biały Dom możecie mnie pocałować w dupę.
Nie obchodzi mnie, co się dzieje w tamtym domu.
Obchodzi mnie, co się dzieje w tym domu.
Wiedziałem, że od pewnego czasu Gloria nie jest szczęśliwa.
Wiedziałem, że pewnie dlatego pije.
Chciała, abym poprawił relacje z Louisem,
Ale nie miałem pojęcia jak.
Nie potrafiłem.
Mogłem ograniczyć nadgodziny w Białym Domu.
I zrobiłem to.
Ile par butów ma?
Około... 125.
- Sto dwadzieścia pięć par butów? - Tak.
Ustawia je w rządku od czarnych do białych.
Coś ci powiem. Jeżeli jeszcze raz zauważę zapalone światło w pustym pokoju,
podpalę każdego sukinsyna w tym domu. Naprawdę, Cecil.
Wrócę do Teksasu i będę zarządzał krajem z jakiejś brudnej chaty, jeżeli będę musiał.
Czy tego chcesz?
Jak myślisz, kto tu płaci rachunki za wszystko?
Nie ja, ale wiesz, o co mi chodzi.
Tak, sir.
Prawie zapomniałem.
Lady Bird i ja mamy coś dla ciebie.
- Pasuje do twoich oczu. - Dziękuję, sir.
Co robisz?
- To twój przyjaciel.
Oddaj moją perukę! Co z tobą?
- To dobra peruka! - Cholera!
- Siadaj. - Mamy piki.
Ziomek pilnuje interesu.
Ciągle może podzielić, mówię ci.
James powiedział, że Dr King powiedział prezydentowi,
że wyjdziemy na ulice Południa, walczyć o prawo do głosowania.
- Czemu mi nie powiedziałeś? - O czym?
Nie powiedziałeś mi, że Dr King powiedział prezydentowi,
że wyjdziemy na ulice Południa, walczyć o prawo do głosowania.
- Nie zrobiłem tego. - Słyszałeś to?
Dr King nie żartuje, z tym swoim chudym wojowniczym tyłkiem.
- Ona za dużo gada. - Wygląda na to, że ktoś się wygadał.
Zamknij się.
- Zostaw mojego ptaszka w spokoju. - Wiesz, że trzech dzieciaków
zginęło próbując zarejestrować kolorowych w lokalach wyborczych.
Dlatego nie chcę, aby Louis tam jechał.
Próbowałem ci to powiedzieć.
Nie powinniście go tam wysyłać.
- Wiem. - Jest tam teraz,
a my nic na to nie możemy poradzić.
Prezydent wysłał FBI tylko dlatego,
że dwóch z nich to biali.
- Kto ci o tym powiedział? - Właśnie, kto jej o tym powiedział?
To było w jakiejś kolorowej gazecie z Baltimore. Zadowolony?
Robi się cwana.
Kochanie, czy uważasz, że prezydent powinien zrobić coś
- z ustawą o prawie do głosu? - To nie atu.
Prezydent Johnson wprowadził najwięcej
ustaw o prawach obywatelskich od czasu, kiedy Lincoln uwolnił niewolników.
Trudno będzie w najbliższej przyszłości, wprowadzić następną.
- W tym rzecz. - Widzisz, jak moja żona mnie sprawdza?
- Mam to codziennie. - Musisz tylko wiedzieć
ile możesz powiedzieć, żeby nie przekroczyć granicy.
Ty radź sobie ze swoją kobietą, ja sobie poradzę ze swoją.
Powiedz jej w końcu co się dzieje.
- Asy! - Cholera!
Nie można być królem we własnym zamku.
Trafiłeś do lokalu ze stripteas'em.
Gloria, słyszałaś o swoim sąsiedzie, Howardzie?
Koleś z 8 ulicy nakrył go w łóżku ze swoją żoną.
Zastrzelił go.
- Strzelił mu w plecy. - Tak. Właśnie tak.
Nie wiem, może dostał to, na co zasłużył.
Wasze żałosne dupska muszą sprawić,
że Murzyni nie uzyskają więcej.
Ten kraj to beczka prochu.
Przeklęta beczka prochu pełna murzyńskiego gniewu, czekającego, aby wybuchnąć!
Chcę, abyście wzięli telefony,
zadzwonili do NAACP, CORE i każdego,
kto wysłucha waszych żałosnych dupsk
i pomoże mi utrzymać Murzynów z dala od ulic.
Buck, stąd czuję twoją dupę! Na co czekasz?
Cecil, daj mi tego cholernego soku z suszonych śliwek.
Nie wiem co zrobić z Malcolmem X.
Ja wiem.
Ma lepszy plan niż Dr King.
Jeżeli ktoś cię dotknie, wyślij go na cmentarz.
- To jest ten lepszy plan? - Och, musimy iść.
Do widzenia, Claramay.
Jesteś zdenerwowany, bo mówił o twoim tacie.
Co?
Mówił to o służących Murzynach.
Widziałem, że się wkurzyłeś.
Mój tata nie jest służącym Murzynem.
- Jest kamerdynerem. - Nie rozmawiajmy o moim tacie.
Nie mówię o twoim tacie, ok?
Dlatego tata jest ze mnie dumny.
Nic ci nie jest?
Wszyscy ruszyli do kościołów, i składali datki na dzieciaki w Selma.
Ale ja nie poszedłem. Nie mogłem dać pieniędzy, aby zapłacić za zabicie własnego syna.
Ponownie pobili dzieciaki.
Tym razem było tak źle, że prasa nazwała to "Krwawą Niedzielą".
Ledwo opuścili Selma.
Maszerowali w małych grupach przez miasto
- i nikt ich nie zatrzymał... - ...moździerze i rakiety....
...ostrzeliwały Con Thien około godziny
z niszczycielskim skutkiem.
Nasze oddziały nie mogły wkroczyć...
...tym razem było inaczej.
Pomocnicy szeryfa pomogli złamać szyk.
Kiedy szeregi zostały złamane...
Jak twoje chłopaki, Cecil?
Nie wiem, co u starszego, panie Prezydencie.
Myślę, że mógł być w Selma.
Czasami mam wrażenie,
że żyjemy w innych światach.
Chciałbym go chronić.
...maszerujących potraktowano gazem łzawiącym,
mieli otwarte rany i złamania.
Jeden ze szpitali...
Każdy obywatel musi mieć takie samo prawo głosu.
Niestety, smutnym faktem jest, że w wielu miejscach naszego kraju,
mężczyźni i kobiety nie mogą głosować
tylko dlatego, że są Murzynami.
"Murzyni?"
Odkąd nazywa nas Murzynami?
Ten czarnuch używa słowa "czarnuch" częściej niż ja.
Tak naprawdę wszyscy musimy...
...pokonywać paraliżujące przepisy
bigoterii i niesprawiedliwości.
I musimy je pokonać.
Po pierwsze, grad zaporowego ognia,
a później szturm przez ulicę.
Marines opuścili ufortyfikowany obóz
wyparci oryginalnym atakiem.
Hej, hej, LBJ!
Ile dzieci zabiłeś dzisiaj?!
...starożytna stolica imperium.
Jest dla Wietnamczyków tym, czym stary Boston dla Amerykanów.
miejsca urodzin i edukacji liderów państwa.
Mogliby się zamknąć.
Pierwsza kula snajpera rykoszetowała, poprzez cienkie ściany budynku,
raniąc żołnierzy z pierwszej drużyny.
Snajperów mogło być dwóch lub trzech,
niewidocznych przez ściany budynku.
Ale był jeszcze karabin maszynowy, po lewej stronie ulicy.
Doktorze King, może z uwagi na gorączkę chciałby się pan położyć?
Prezydent Johnson popełnia w Wietnamie tragiczny błąd.
Rusz się, wielki żółtku.
Czemu powinniśmy walczyć w Wietnamie?
Vietcong nie nazywa nas "czarnuchami".
Poważnie, ilu waszych rodziców popiera wojnę?
Cóż, mój Boże. Dlaczego popierają?
Nie rozmawialiśmy o tym. Po prostu wiem, że popierają.
Co robi twój ojciec?
Jest kamerdynerem.
Czarna pomoc domowa odgrywa ważną rolę w naszej historii.
Nie powiedziałem ci tego, żebyś się ze mnie nabijał.
Młody bracie, czarna pomoc domowa zaprzecza rasowym stereotypom
poprzez ciężką pracę i solidność.
Powoli rozpuszcza rasową nienawiść
poprzez osobisty przykład etyki zawodowej i dostojnego charakteru.
Podczas gdy postrzegamy kamerdynera czy pokojówkę jako służących,
w pewien sposób są oni wywrotowcami, nawet o tym nie wiedząc.
- Wejdź, Cecil. - Dzień dobry, panie Warner.
Dziękuję, że pan się ze mną spotkał.
Ponieważ kolorowi...
...czarny personel
pracuje tak samo ciężko jak biały,
wierzę, że nasze zarobki powinny to odzwierciedlać.
"Czarny" personel?
Czuję także, że powinniśmy mieć...
...szansę awansu.
Żaden czarny członek personelu
nie został nigdy awansowany do biura inżynierów.
Jesteś tutaj lubiany, Cecil.
Ale jeżeli źle się czujesz ze swoją pensją lub pozycją,
sugerowałbym poszukać pracy gdzie indziej.
- Z całym szacunkiem... - Nie pozwól, aby to gówno Martina Luthera Kinga...
wlało ci się do butów. Pamiętaj, gdzie cię znalazłem.
Tak, sir.
Przepraszam.
Dr Martin Luther King, apostoł nieużywania przemocy
w ruchu praw obywatelskich, został zastrzelony w Memphis, Tennessee.
Policja umieściła w biuletynie opis
dobrze ubranego, młodego białego mężczyzny uciekającego z miejsca zbrodni.
Policjanci ponadto podobno ścigali i ostrzelali
samochód z radiostacją, z dwoma białymi mężczyznami w środku.
Nie wiedziałem, czy dotrę do domu żywy.
Po raz pierwszy czułem się obcy we własnej dzielnicy.
Świat się zmienił,
a ja nie wiedziałem, gdzie jest moje miejsce.
Przez ostatnie dwa lata Dr King był buforem
pomiędzy czarną i białą społecznością.
Biali tego nie wiedzą,
że zmarły był ich największym przyjacielem.
Przywódca czarnych, nasz Mojżesz,
przywódca, jaki trafia się raz na czterysta czy pięćset lat,
został nam odebrany wskutek nienawiści i rozgoryczenia.
W ciągu tych godzin,
nie dopuszczam do swojego serca nienawiści,
łudząc się, że to choroba, a nie nienawiść go zabiła.
Mamo... mój pokój jest różowy.
Weź więcej moich słodkich ziemniaków, Carol.
Piję sok pomarańczowy, kiedy sama go zrobię,
jest wtedy taki... cierpki.
Jak długo chodzicie ze sobą?
- Pięć lat. - Przyjaźnimy się tylko.
Czy pozostali studenci
też są zaangażowani w politykę?
Był rozłam. Coś jak podział, mamo.
Kilkoro, jak John Lewis, są ciągle...
- Kocham Johna Lewis'a. - Skąd znasz Johna Lewis'a?
Kochanie, czytam Jet Magazine.
Nie siedzę i nie szyję dla ciebie cały dzień.
Jestem chora i zmęczona wędrówkami przez więzienia.
Cóż, to dotyczy nas dwojga.
Filozofia Dr. Kinga ostatecznie doprowadziła go do śmierci.
To działało, gdy zaczynaliśmy,
ale... teraz czas na następny krok, którym jest polityka.
Więc teraz wybieracie się do Białego Domu?
Tato, Louis wybiera się do Białego Domu.
Nie wpuszczą cię tam
z sutkami na wierzchu.
Może z jednym, ale nie z oboma.
Zamknij się. Jesteśmy bardziej ruchem obywatelskim.
Zjednoczoną wspólnotą.
Poza tym założyliśmy partię.
Jaką partię?
Lubisz imprezy?
Ja lubię imprezy. Jak się nazywa wasza partia?
Czarne Pantery.
Co to za nazwa? Jaki macie program?
Zapewnimy bezpłatne śniadania dla dzieci,
bezpłatną opiekę medyczną, ubrania, kursy samoobrony.
Potrzebujecie samoobrony?
Nie damy się więcej bić.
Ja i tata widzieliśmy wspaniały film.
Przypominał mi ciebie.
Tak?
Jaki był tytuł, kochanie?
"W upalną noc".
"W upalną... noc" z Sidney'em Poitier.
Sidney Poitier. Kocham Sidney'a Poitier.
Sidney Poitier jest wyobrażeniem białych, jakimi chcieliby, żebyśmy byli.
Ale to film o walce o równouprawnienie.
Tylko w sposób akceptujący białe status quo.
Brat nie potrafi grać.
O czym mówisz?
Zdobył Oskara.
Łamie bariery dla nas wszystkich.
Poprzez bycie białym. Przez postępowanie jak biali.
Sidney Poitier to taki bogaty Wuj Tom.
Spójrz na siebie.
Wszystko nadęte.
I ten beret.
Przychodzisz i gadasz, co ci ślina na język przyniesie.
Twoja dziewczyna beka przy stole.
Nie masz nawet poczucia, że powinieneś być w szkole,
chociaż dostałeś na to pieniądze.
Musisz iść.
Tak, Louis. Chcę, żebyś opuścił mój dom.
- Co? - Wypieprzaj z mojego domu!
- Co ty wyprawiasz? - Wynocha!
- Ma się wynieść! - Nie, Cecil, nie!
- Nie zniosę tego dłużej! - Nie zobaczymy go więcej!
Nie zobaczymy go!
Wytrząsnę z ciebie życie, chłopcze!
Przepraszam, panie kamerdyner.
Nie chciałem nabijać się z twojego bohatera.
Wszystko co masz i kim jesteś...
...zawdzięczasz temu kamerdynerowi.
A teraz zabieraj tą tanią dziwkę...
...i wynoś się z tego domu.
Ja lubię Sidney'a Poitier, tato.
Jaki był tytuł tego filmu? "Zgadnij, kto przyjdzie na obiad"?
To nie jest śmieszne.
- Carol przyszła na obiad. - Cicho, Charlie.
Policja aresztowała Louisa następnego dnia.
Spóźnię się przez was do pracy.
Przepraszam.
Kogo miałem poprosić, żeby go z tego wyciągnąć?
Za co zamknęli go tym razem? Siadaj!
Louis mówi, że zamknęli ich ot tak.
Ot tak.
Powiedział, że nie chciał kłopotów, więc...
...więc wysiadł z samochodu, a tamten go uderzył.
A co z tą jego dziewczyną?
Jest w szpitalu.
W szpitalu.
Charlie.
To gówno musi się skończyć.
Jestem spóźniony.
Powiedz Louisowi, że nie jestem jego matką.
Chcę odzyskać pieniądze.
Dobrze się czujesz?
Tak, w porządku.
Dzięki, wujku Carter.
Zostaw to gówno Czarnych Panter.
Chcę odzyskać pieniądze, rozumiesz?
- Tak, sir. - Co do centa.
- Tak, sir. - Wujku... Nie mów tacie.
Jak ci się udało zachować cnotę w więzieniu?
Nauczyli cię tego w Czarnych Panterach?
Uczyli cię jak... siadać...
- Znowu pije? - Nie, jest trzeźwa.
Tylko szyje i karmi rybki.
Karmi je lepiej niż mnie.
Cieszysz się z powrotu do Howard?
Cieszę się, że nie wracam.
Jadę do Wietnamu.
Charlie, nie rób tego. Nie rób.
- Ten kraj traktuje nas jak psy! - I co? Robić to?
Ty walczysz ze swoim krajem.
Ja chcę walczyć za swój kraj.
- Nie pójdę na twój pogrzeb. - I dobrze.
Nie chcę cię tam...
...w skórze i lateksie,
odwracającego uwagę od mojej ślicznej buźki w trumnie.
Co tym razem cię wzywa, Louis?
Zamknij się.
Zamknij się, Charlie.
Chcę mieć wszystkie decyzje w sprawach polityki wewnętrznej,
i chcę je tu i teraz, na tym biurku.
Czy otrzymał pan notatkę, którą wysłaliśmy w ubiegłym tygodniu?
John i ja zgadzamy się, że nadszedł czas...
Mucha, pieprzona mucha tutaj.
- Jezu Chryste. - John i ja uważamy...
nadszedł czas na łagodne zaniedbanie.
- Łagodne zaniedbanie. - Tak.
Podoba mi się.
Te świnie w mediach opisują nas jako terrorystów.
Terrorysta to ktoś, kto terroryzuje i grozi innym.
To my jesteśmy terroryzowani.
Jak możemy pokojowo żyć,
jeżeli boimy się pójść do sklepu?
Czyli właśnie o to walczy cała ta czarna siła, tak?
- Tak. - A co, jeżeli...
Co, jeżeli Nixon wylansuje czarną siłę
jako "czarny biznes", i znajdziemy sposób, aby wspierać
czarnych przedsiębiorców, przepchniemy desegregację w sądach.
Zapewnimy czarnym przedsiębiorcom
20% głosów, to może nimi zachwiać.
- Wspaniale, sir. - Absolutnie.
Nie wiadomo, czy strop nie przecieka, bo kamienicznik jest zbyt zajęty,
zbieraniem czynszu.
Ale nie naprawi ci dachu.
Czas zabrać się za niesprawiedliwość
która jest plagą naszego społeczeństwa.
Oni nam jednego, my im dwóch.
- Właśnie. - Już czas.
Musimy tylko mieć pewność, że czarna siła Nixona
nie zrówna Nixona z Czarnymi Panterami.
Straciłeś rozum? Czytałeś notatkę Hoovera?
- To moje zdanie. - To jest przerażające.
Nie, nie. Dałem mu zielone światło, żeby wypatroszył tych sukinsynów.
- Dobrze. - Dobrze. Absolutnie.
Nie, zagnajcie ich i wrzućcie do szybu windowego.
Wszystkiemu zaprzeczę. Ale obiecuję...
...że będą się bać czarnucha ze spluwą.
Czy coś jeszcze, panie Prezydencie?
Ile dzieciaków przyjdzie na jutrzejsze śniadanie?
25 do 30.
25 do 30 dzieciaków będzie mogło pójść do szkoły
i skupić się na lekcji.
Nie chcą abyśmy mogli wykarmić nasze dzieci.
Nie chcą, abyśmy mogli się obronić.
Co my tu robimy?
Myślę, że to służba społeczności.
To jest służba społeczności.
"Jeżeli zabiją jednego z naszych, my zabijemy dwóch z nich"?
Ochrona społeczności.
Czy jesteś gotowa kogoś zabić, Carol?
Bo ja nie.
Jestem.
Czy kiedykolwiek mnie kochałaś?
Dzisiaj, dzień po strzelaninie pomiędzy policją i Czarnymi Panterami
zabijając dwóch z nich, weszli do mieszkania..
...zastrzelenie 26 Panter w ubiegłym roku,
to narodowa kampania policji, aby odstraszyć Pantery...
...od strzelania
do policjantów,
kładzie nacisk na skrajność Partii Czarnych Panter.
- Cześć, dziecino. - Cześć.
- Wszystkiego najlepszego. - Wszystkiego najlepszego dla mnie?
Wszystkiego najlepszego dla ciebie.
Oto prezent, który chciałem.
Chcesz go tutaj?
Zgadza się...
- Tutaj? - Chcesz robić dzieci?
Żadnych więcej dzieci w tym domu.
Upiekłam ci urodzinowe ciasto.
Tutaj mam ciasto, którego chcę.
Nie, zwariowałeś.
Mam szampana w lodówce.
I lody. Chcesz lody?
Napijesz się ze mną?
Wiesz, że nie piję.
Nie piję.
Drażnię się tylko.
Chcę zobaczyć, jak się ruszasz.
O, mój Boże!
Przyszła jakaś poczta od Charliego?
Nie.
- Nie? - Nic od Charliego.
Wiem. Mam pomysł.
Pójdziemy do Shantou.
Jestem za stary na dyskotekę.
Nie jesteśmy starzy.
Nie czułbym się dobrze.
Chłopcy odeszli. Jesteśmy tylko my.
Ty i ja, jesteśmy wolni. Zapomniałam.
Spójrz. Prezencik urodzinowy.
Chcę, żebyś to założył.
- To? - Tak, załóż to.
- W porządku. - Zrób to szybko.
Przynieś zestaw do szycia, muszę zrobić przeróbki.
Byle szybko!
Cześć. Gdzie jesteś?
Gdzie?
Oddzwoń później, teraz to nie jest dobry moment.
- Jest w domu. - Pasuje!
- Wychodzimy wieczorem. - Dokąd?
- Jest w domu i...
- W porządku? - Kto to?
Zadzwoń.
To Louis.
Prosi o pieniądze?
Hej, Louis.
Nie spodziewałem się ciebie usłyszeć w swoje urodziny.
Powinieneś się wstydzić.
Dorosły facet dzwoniący do mamy i proszący o pieniądze.
I wiesz co? To są pieniądze kamerdynera.
To pieniądze Wuja Toma.
Ale dzisiaj ich nie dostaniesz.
Pomyliliście domy.
To nie ten dom.
Wietnam odebrał mi syna,
a ja nie mogłem zrozumieć, dlaczego w ogóle byliśmy w Wietnamie.
Czy twój ojciec żyje, Cecil?
Nie, sir.
Zmarł, gdy byłem dzieckiem.
Czy chciałby pan wiedzieć coś jeszcze, panie Prezydencie?
Tak. Chodź, usiądź.
Usiądź, dobrze?
Wiem, że mówi się o mojej rezygnacji i...
...i tych sprawach, ale chciałbym, żebyś wiedział,
że do tego nie dojdzie.
Zamierzam wyjść z tego jeszcze silniejszym.
Czy jeszcze czegoś pan sobie życzy...
...panie Prezydencie?
Louis tu jest, szuka cię.
- Wszyscy się martwiliśmy. - Skończyłem szkołę.
Obroniłem dyplom z nauk politycznych.
O tym mówię.
Zdobyłeś wykształcenie.
Jest! Zostawiam was.
Nie trzeba, Carter.
- Cześć tato. - Wynoś się, Louis.
- Tato... - Powiedziałem, wyjdź.
Rób dalej to, co robisz.
Dziękuję, wujku Carter.
Co narobiłeś?
Ten chłopak jest zraniony. Chciał to przeżywać z nami.
Powinien być zraniony, Carter.
Nawet nie przyszedł na pogrzeb brata.
Jest kupą gówna. Nie robi nic dobrego.
Obronił dyplom! Czego jeszcze chcesz?
Każdy siwy włos mam od niego.
Lata przemijały,
ale nie ból w moim sercu.
Louis i ja nie rozmawialiśmy ze sobą.
Wobec narodu oddanego Bogu, przysięgam...
Połowa naszej ropy pochodzi z importu...
Ten kryzys dotyka naszego serca,
duszy i ducha narodowej woli.
Tylko w naszym okręgu mamy 9% bezrobotnych.
W kraju 14% żyje poniżej granicy ubóstwa.
60% z nich to czarni albo latynosi.
Oświadczam wobec Kongresu, że redukcja tych liczb będzie
jednym z moich priorytetów.
Dziękuję, że oddzwoniłeś.
Ile stracił?
Naprawdę?
Więc dobrze.
Doceniam to.
Nie, nie wygrał.
Powinieneś do niego zadzwonić.
Po śmierci Charliego,
Louis złożył mi wizytę.
Znalazł mnie na podłodze w kuchni.
Nieprzytomną.
Pijaną.
Całą zabrudzoną.
Umył mnie.
A potem powiedział, że jestem najlepszą matką
jaką ktokolwiek mógłby chcieć.
Myślę, że teraz...
...chciałby usłyszeć takie słowa od własnego ojca.
Powinieneś do niego zadzwonić.
Cecil?
Tak, panie Prezydencie.
Zostań tam, ja do ciebie podejdę.
Ja... mam...
...tajną misję dla ciebie.
Tak, sir.
Lubię wysyłać pieniądze ludziom, którzy piszą do mnie
o swoich problemach finansowych,
ale personel próbuje mnie powstrzymywać.
Czy mógłbyś pomóc mi to kontynuować?
Absolutnie, panie Prezydencie.
Doceniam twoją pomoc.
I proszę, nie mów Nancy.
Oczywiście.
- Dzień dobry, Cecil. - Dzień dobry, panie Warner.
Mogę usiąść?
Pracuję tutaj od 20 lat.
Przez cały ten czas czarny personel
zarabiał mniej niż biały.
Nie sądzę, żeby to było dobre, panie Warner.
Są tutaj czarni, którzy powinni dawno być inżynierami.
Powinni awansować lata temu.
Tak uważasz?
Chcę być wynagradzany na równi z białym personelem
albo będę zmuszony odejść.
Więc chyba będziesz musiał odejść.
Powiedziałem prezydentowi, że taka będzie pańska odpowiedź.
Poprosił mnie, abym przekazał, żeby załatwił pan to z nim osobiście.
Przepraszam.
Nie czuję się dobrze wśród tych jastrzębi
doradzających Ronniemu, Jim.
Potrzebujemy więcej umiarkowania wśród personelu. I szczytu z Rosjanami.
Ronnie powinien spotkać się z nimi twarzą w twarz
jeżeli mamy skruszyć te lody.
- Cecil. - Tak, pani Reagan?
Jeszcze porozmawiamy, Jim.
Tak, madame?
Jesteś tu bardzo popularny.
Wszyscy mówią, że dzięki tobie dostali podwyżkę i awans.
- Nie wiedziałam. - Chciałbym to wykorzystać.
Chciałam cię zaprosić na Stanowy Obiad w przyszłym tygodniu.
- Będę tam, pani Reagan. - Nie.
Nie jako...Nie jako kamerdyner, Cecil. Zapraszam cię jako gościa.
Ale prezydent życzy sobie, abym obsługiwał go osobiście.
Nie martw się o Ronniego. Zajmę się tym.
Więc widzimy się w przyszłym tygodniu. Z tobą i twoją żoną.
Moją żoną?
Ma na imię Gloria, tak?
- Tak, madame. - Tak.
To Hall Wejściowy.
Pięknie.
Czy mogę zaproponować lampkę szampana, panie Gaines?
- Zamknij się. - Dobrze.
Panie i Panowie,
Prezydent i Pierwsza Dama Stanów Zjednoczonych.
Dziwnie było siedzieć za stołem zamiast obsługiwać.
Naprawdę dziwnie.
Mogłem zobaczyć dwie twarze kamerdynerów walczących o przetrwanie.
I wiedziałem, że w moim życiu też żyłem z dwoma twarzami.
Gloria wyglądała na szczęśliwą, ale ja się tak nie czułem.
Wolałbym tutaj być naprawdę, zamiast na pokaz.
Życzę wszystkim smacznego.
Ty czarny matko...
Chcę, żeby to było jasne.
Jeżeli Kongres uchwali sankcje przeciw RPA,
będę zmuszony je zawetować.
Panie Prezydencie, to będzie wielki błąd.
Brutalne represje wobec czarnych obywateli RPA
to już nie jest kwestia polityki zagranicznej,
ale kwestia rasowa polityki wewnętrznej USA.
Jesteśmy senatorami z pańskiej partii.
Więc łatwiej nam przekazać,
że RPA to katastrofa praw człowieka.
Czarni obywatele są bici, torturowani,
zabijani na środku ulicy.
Amerykanie widzą to w TV i są przerażeni apartheidem.
Podjąłem decyzję.
Panie Prezydencie, stawką jest pańska reputacja jako przywódcy świata.
Stany Zjednoczone muszą stanąć
po właściwej stronie w kwestii rasowej.
Powtarzam.
Jeżeli Kongres poprze ustawę,
Zawetuję ją.
Kropka.
Co? Czytasz?
Wstań i pozmywaj naczynia, zanim odstrzelę twój chudy tyłek.
Nic nie wydawało się dobre dla mnie po Stanowym Obiedzie.
Miałem mętlik.
Zaczęto pisać książki
o Louisie i jego przyjaciołach.
Louis już nie był kryminalistą.
Był bohaterem,
walczącym o ocalenie duszy naszego kraju.
- Ciastko? - Dziękuję, sir.
- Ciastka. - Dziękuję.
Zawsze lubiłem usługiwać. Ale teraz czułem się inaczej.
Nie wiedziałem, że starzec może się czuć takim zagubionym.
Tak właśnie się czułem.
Amerykanie nigdy nie zwracali uwagi
na to, co robią sami sobie.
Patrzymy na świat i osądzamy.
Słyszymy o obozach koncentracyjnych,
ale te obozy istniały przez 200 lat
właśnie tutaj, w Ameryce.
Tam pogrzebali mojego tatę.
Mama byłaby ze mnie dumna,
że jestem z takim mężczyzną jak ty.
Opiekującym się mną przez te lata.
Kocham cię, Cecilu Gaines.
Ja kocham cię bardziej, Glorio.
Jesteś tego pewien?
Tak, sir.
Po prostu chciałem, żeby pan pierwszy się dowiedział.
Jesteś tu najlepszym kamerdynerem.
Jesteś jak rodzina, Cecil.
To zaszczyt obsługiwać pana.
Jestem pewien, że mówię w imieniu wszystkich prezydentów
kiedy mówię, że dobrze służyłeś krajowi.
Dziękuję, panie Prezydencie.
Cecil?
Ta kwestia praw obywatelskich...
Czasami boję się...
że jestem po złej stronie,
...że się mylę.
Czasem myślę, że po prostu boję się prawdziwego znaczenia.
Ale już nie zamierzam się bać.
- Dla kogo chcemy wolności? - Dla Mandeli!
Kiedy chcemy wolności dla niego?
- Teraz! - Uwolnić Mandelę!
Dwadzieścia lat temu maszerowaliśmy w tym kraju o swoje prawa.
Dzisiaj maszerujemy o wolność ludzi w Południowej Afryce.
Ronald Reagan atakował lub zniszczył każdy program praw obywatelskich
jaki kiedykolwiek powstał.
Popieranie represji czarnych obywateli RPA jest absolutnie spójne
z jego polityką w kwestiach rasowych. Mam rację?
- Czy mam rację? - Tak!
Poczekajcie...
Przepraszam. Steven? Gdzie jest Steven?
Uwolnić Mandelę! Uwolnić Mandelę!
Cześć, tato.
Cześć, Louis.
Co tu robisz?
Przyszedłem protestować z tobą.
Aresztują cię, tato. Stracisz pracę.
Straciłem ciebie.
Przepraszam.
Przepraszam, synu.
Nie martw się tato, za parę godzin stąd wyjdziemy.
Kto powiedział, że się martwię?
Po więzieniu myślałem, że widziałem już wszystko.
- W porządku, tato?
Ale nigdy nie sądziłem, że zobaczę...
...czarnego,
który jest realnym kandydatem na prezydenta Stanów Zjednoczonych.
Jesteśmy.
- Słodka kukurydza. - Wygląda nieźle.
Gloria i ja moglibyśmy chodzić do lokalu wyborczego
co wieczór, byle tylko zobaczyć, gdzie będziemy głosować na Baracka Obamę.
Popatrzeć, uśmiechnąć się.
- Już? - Pięknie.
Dobrze. Pora iść.
Dobra robota.
Dzięki, kochanie.
Jak żona Louisa mogła nazwać dziecko...
- ...Shaquanda? - Nie zaczynaj znowu.
Nie zaczynam, po prostu nie wiem co to za imię.
Naprawdę! Shaquanda?
Myślę, że zrobiła to, żeby mnie wkurzyć.
Nikt nie chciał cię wkurzyć.
Chciała.
Wygląda jak stara dziewczynka. Ten nos jak mops.
- Mam nadzieję, że z tego wyrośnie. - Przestań już.
- Wiesz, że to nieładnie. - Nie uważasz,
że jest podobna do Louisa, z ust?
Myślę...że jest podobna do ciebie.
- Do mnie? - Tak, przestań...
...przestań już o niej mówić.
Niech tylko na nią jeszcze spojrzę.
Wygląda trochę jak ja. Jest pięknym maleństwem.
Myślę, że przeboleję jakoś to imię Shaquanda.
Zapomniałam, gdzie położyłam Biblię.
Wiesz, że jest mi potrzebna.
- Chyba zostawiłam w łazience. - Dlaczego Louis się spóźnia?
Odkąd został kongresmanem...
...nie ma nawet czasu zabrać nas do kościoła.
- Nie wierzę, że ciągle... robisz problem. - Spóźni się na swój własny pogrzeb.
Ciągle przejmujesz się Louisem?
Powiedział, że nas zabierze.
- Więc zadzwoń do niego. - Nie będę dzwonić do Louisa.
Wezmę torebkę i...
Co powiedziałaś? Izaak?
Widzę, że masz...zakładkę tutaj.
Sam to przełożę.
Kochanie, musisz... przewrócić to na drugą stronę.
Dziecino?
Kochanie?
Śpisz?
Dziecino?
W porządku?
...stanowe zostaną zamknięte,
wśród nich te duże, szczególnie Kalifornia,
największy stan,
z 55 głosami elektorskimi.
Hawaje, gdzie urodził się Barack Obama,
będą zamykać lokale wyborcze.
Idaho, Oregon i Waszyngton,
te stany głosowały na Demokratów
w wyborach prezydenckich w ubiegłych latach.
Więc za kilka chwil
te stany zamkną swoje lokale wyborcze,
i prawdopodobnie będziemy w stanie dowiedzieć się...
...jaki jest szacunkowy wynik.
Na tę chwilę czekało wielu ludzi...
Louis, chodź! Chodź tutaj!
...będzie historyczny.
CNN przewiduje, że 47-letni Barack Obama
zostanie Prezydentem-Elektem
Stanów Zjednoczonych. Przewidujemy...
Jeżeli jest jeszcze ktoś,
kto wątpi, że Ameryka jest miejscem, gdzie
wszystko jest możliwe...
...kto ciągle się dziwi, że marzenie naszych założycieli jest żywe w naszych czasach,
kto nadal kwestionuje potęgę naszej demokracji,
ma dzisiaj odpowiedź.
Musisz patrzeć ich oczami...
...widzieć, czego chcą...
...czego potrzebują...
...przewidywać...
...sprawić, aby uśmiechnął się twój przełożony.
Panie Gaines.
Jestem admirał Rochon, główny odźwierny.
- Miło pana poznać, admirale. - Przyjemność po mojej stronie, sir.
Chciałem panu powiedzieć, że to zaszczyt dla mnie poznać pana, sir.
To zaszczyt dla mnie.
Prezydent niecierpliwie czeka, aby się z panem spotkać.
Cóż...
...to miłe, co?
Pokażę drogę.
Znam drogę.
Istotą pytania jest,
czy wszyscy Amerykanie otrzymają równe prawa
i równe szanse.
Ten wysiłek Afroamerykanów, aby wywalczyć dla siebie możliwość
korzystania ze wszystkich błogosławieństw amerykańskiego życia.
Odpowiadamy niezmiennym wyznaniem:
Tak, możemy.
Ten film jest poświęcony dzielnym mężczyznom i kobietom, którzy walczyli o naszą wolność w ruchu praw obywatelskich.
Korekta, edycja + synchro do wersji yify :.dropbox.:
Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.