600 KILOMETRÓW NAD ZIEMIĄ TEMPERATURA WAHA SIĘ OD +125 DO -100 STOPNI
NIC NIE PRZENOSI DŹWIĘKU
NIE MA CIŚNIENIA
I TLENU
ŻYCIE W PRZESTRZENI KOSMICZNEJ JEST NIEMOŻLIWE
GRAWITACJA
Tłumaczenie: pepe76, martek76
Synchro dla yifi xidzen
Doktor Stone, tu Houston.
Lekarzom nie podoba się odczyt EKG.
Nic mi nie jest, Houston.
Lekarze tak nie sądzą. Czy ma pani mdłości?
Takie same jak zwykle, Houston.
Diagnostyka jest pozytywna.
Połączenie z kartą komunikacyjną gotowe do odbioru danych.
Jeśli zadziała, po jutrzejszym lądowaniu stawiam wam kolejkę.
Jesteśmy umówieni, doktor.
Tylko proszę pamiętać, że Houston ma słabość do Margarity.
Uruchamiam kartę komunikacyjną.
Proszę potwierdzić połączenie.
Nie otrzymujemy żadnych danych.
Houston, proszę czekać na ponowne uruchomienie karty.
Czekamy.
Houston, mam złe przeczucie odnośnie tej misji.
Wyjaśnij to.
Opowiem historię.
W 1996 roku byłem tu 42 dni.
Za każdym razem gdy mijałem Teksas, spoglądałem w dół,
wiedząc, że pani Kowalsky patrzyła w górę, myśląc o mnie.
Przez 6 tygodni posyłałem jej całusy.
W dniu lądowania na lotnisku Edwards dowiedziałem się, że odeszła z prawnikiem.
- Wsiadłem do samochodu i pojechałem do... - Tijuana. Znamy tę historię, Kowalsky.
O ile dobrze pamiętam, zabrała twojego '74 Pontiaca GTO.
Inżynierowie proszą o podanie stanu paliwa w prototypie jetpacka.
Latam 5 godzin i zużycie wynosi 30%.
Moje uznanie dla inżynierów.
Z wyjątkiem małej usterki przy obracaniu, jetpack jest doskonałym sprzętem.
Inżynierowie ci dziękują.
Powiedz im, że nadal wolę swoją '67 Corvette.
- Czy opowiadałem wam... - Znamy historię o Corvette, Matt.
- Inżynierowie też? - Szczególnie inżynierowie.
Będzie nam ciebie brakowało, Matt.
Trwa ponowne uruchamianie karty komunikacyjnej.
Dziękuję, doktor. Shariff, jaki jest stan rzeczy?
Prawie skończyłem. Wymieniam moduł baterii A1NC.
Mógłbyś doprecyzować? Takie ogólniki są powodem do zmartwień.
Houston, nie martwcie się. To szkodzi na serce.
Houston, system gotowy do uruchomienia.
Teleskop Hubble'a uruchomiony i modernizacja w pełni udana.
Te oklaski są dla ciebie, Shariff. Gratulacje.
Masz wolne na resztę dnia.
Matt, co tam wyprawia specjalista Shariff?
Chyba tańczy Macarenę.
Ale w najlepszym wypadku tylko zgaduję.
Doktor Stone, tu Houston.
Odczyt wskazuje na spadek temperatury do 35.9 stopni, a puls wzrósł do 70.
Jak się pani czuje?
Houston, nic mi nie jest.
Nie zwymiotowanie tutaj jest trudniejsze, niż się wydaje.
Doktor Stone, lekarz pyta, czy chce pani wrócić do Explorera.
Nie. Jesteśmy tu od tygodnia, Houston, skończmy to.
Karta uruchomiona.
Niestety, nie dostajemy żadnych danych, doktor.
Spróbujcie ponownie.
Nadal nic.
Houston, możecie wyłączyć muzykę?
Kowalsky?
Nie ma sprawy.
Dziękuję, Kowalsky.
A teraz, Houston?
Nadal nic.
Houston, może błędnie interpretujecie dane?
Nie dostajemy żadnych danych.
Inżynierowie radzą poszukać uszkodzenia elementów.
Co tu się dzieje...
Co my tu mamy...
Nie widzę żadnych uszkodzeń.
Myślę, że to wina panelu komunikacyjnego.
Na to wygląda.
Inżynierowie przyznają, że ostrzegała pani przed tym.
Lepszych przeprosin nie będzie. Powinniśmy byli się pani posłuchać.
- Będziemy musieli improwizować. - Robi się.
- Ile to może zająć? - Godzinę.
Znakomicie. Zainstalowanie pani systemu na Hubble'u jest celem misji.
Doceniamy pani cierpliwość.
Kowalsky, wiemy, że nie dbasz o takie rzeczy,
ale wiedz, że to opóźnienie nie wystarczy ci,
by pobić rekord przebywania w przestrzeni kosmicznej Anatolija Sołowjowa.
- Wygląda na to, że zabraknie ci... - 75 minut?
Nie przeszło mi to przez myśl.
Matt...
To był zaszczyt.
Wzajemnie, Houston.
Ciesz się ostatnim spacerem.
Mogę pomóc doktor Stone, by usunąć panel?
- Pomoc mile widziana. - Zezwalam.
Dziękuję, Houston.
- Mogę się przyłączyć do zabawy? - Jasne.
Jak się czujesz?
Jakbym wpadła do wirującej suszarki.
To był ciężki tydzień.
Może pocieszy cię fakt,
że zwymiotowałem niemal wszystko w czasie swojej pierwszej misji.
Cholera.
Wybacz.
Zazwyczaj pracuję w szpitalnym laboratorium,
gdzie wszystko spada na podłogę.
Dziękuję.
Ty jesteś geniuszem misji. Ja tylko prowadzę autobus.
Możesz nazwać mnie geniuszem, jeśli uruchomię panel w przeciągu godziny.
- Explorer, tu Houston. - Mów, Houston.
NORAD donosi, że rosyjski satelita został zestrzelony.
Wybuch spowodował chmurę odłamków, która leci z prędkością 32 tysięcy km/h.
Aktualna orbita odłamków nie pokrywa się z waszą trajektorią.
Powiadomimy was, jeśli coś się zmieni.
Odebrałam, Houston.
- Powinniśmy się martwić? - Niech ci na dole się martwią.
- Explorer, naprowadź ramię na ładownię. - Przygotować się na manewr.
Skoro pracujesz dla NASA, jak ci się u nas podoba?
To jak wygranie loterii, prawda?
Cieszę się, że nie obcięli funduszy na moje badania.
- Ile trwało szkolenie? - 6 miesięcy.
- Łącznie z wolnymi dniami? - Tak.
Czym jest ten system skanujący?
Matt, to nowy zestaw oczu do skanowania najdalszych zakątków kosmosu.
Zaprojektowano go do pracy w szpitalu ale ten to prototyp.
Przygotować się do zatrzymania.
Nie dają pieniędzy na prototypy. Nawet dla twych niebieskich oczu.
Są brązowe.
Teraz są przekrwione.
Kowalsky, czy to nie jest super?
I pomyśleć, że uczęszczał na Harvard.
Jedno trzeba przyznać.
Tego widoku nic nie pobije.
Co najbardziej tu lubisz?
Ciszę.
Mogłabym się do niej przyzwyczaić.
Niesamowite.
Houston, wydaje się, że padł panel komunikacyjny.
Mogę odciąć awaryjne zasilanie?
To pani jest ekspertem. Decyzja jest pani.
Houston, mam złe przeczucie odnośnie misji.
Wyjaśnij to.
To samo miałem na Mardi Gras w roku 1987.
Przyjąłem. Niespodziewanie kontrola lotu nie słyszała tej historii.
Kontynuuj.
To pierwszy dzień święta i przeciskam się ulicą Bourbon,
wypatrując siostry mojego kolegi.
Ulice są pełne ludzi. Myślę sobie: "nigdy jej nie znajdę".
Odcinam zasilanie.
I nagle ją widzę. I mam zamiar krzyknąć.
Trzyma się za rękę z niskim i owłosionym kolesiem
w krótkich spodenkach i podkoszulce.
Nagle zrozumiałem, że to nie facet.
Że trzyma się za rękę z...
- Międzynarodowa Stacja Kosmiczna, tu Houston. - Słucham, Houston.
- Explorer, tu Houston. - Słucham, Houston.
Przerwać misję. Macie awaryjnie odłączyć się od Hubble'a.
Rozpocząć procedurę powrotu. Stacja Kosmiczna, macie rozpocząć ewakuację.
Przyjęłam, Houston.
Matt, macie natychmiast wrócić do Explorera.
Odebrałem, Explorer. Przygotujcie śluzę.
- Śluza gotowa. Czekamy. - Houston, wyjaśnij.
Odłamki satelity spowodowały reakcję łańcuchową.
Trafiły inne satelity, tworząc nowe odłamki.
Lecą szybciej niż pocisk i to na waszej wysokości.
- Odebraliście? - Odebrałem.
Proszę to zostawić, doktor Stone.
Nie mogę, panel nadal się uruchamia.
- Nie będę prosił ponownie. - Za chwilę.
Nie za chwilę, teraz! Wyłącz to!
To rozkaz.
Dobrze, przepraszam. Gotowe.
Kowalsky, rozpocznij procedurę odłączenia Hubble'a.
- Dobra, Shariff, zróbmy to. - Odebrałem, Matt.
- Houston, jak sytuacja? - Mamy reakcję łańcuchową.
Zostało potwierdzone, że to niezamierzony efekt
zestrzelenia przez Rosjan swojego satelity.
- Zestrzelili własnego satelitę? - Pozbyli się go.
Zapewne satelita szpiegowski, który zamienił się w szrapnel.
- Explorer, gotowi odłączyć Hubble'a. - Zwalniam za 3, 2, 1.
Explorer, mamy nowe dane.
- Jak to wygląda, Houston? - Niedobrze. Większość systemów padła.
Reakcja łańcuchowa wymknęła się spod kontroli i się rozszerza.
Wiele satelitów padło i kolejne padają.
- Doprecyzuj "wiele satelitów". - Większość przestała istnieć.
Padł system telekomunikacyjny. Utrata łączności nastąpi lada moment.
Kowalsky, widzę odłamki, kierunek na godzinę 9.
Połowa Ameryki Północnej została odcięta od Facebooka.
Explorer, powtarzam. Utrata łączności lada moment.
Odebrałam, Houston.
Explorer, tu Kowalsky. Potwierdzam obecność odłamków.
Są to odłamki satelity.
Doktor Stone prosi o szybszy transport.
Musimy się stąd wynosić.
Centrum Kennedy'ego podaje, że warunki pogodowe...
Houston, Explorer, odbiór?
Explorer, doktor Stone prosi o szybszy transport do ładowni.
- Explorer, odbiór? - Explorer, mogę odebrać doktor Stone?
Zezwalam, Kowalsky.
Houston, tu Explorer, odbiór?
Straciliśmy łączność z Houston.
Odepnij się.
Musimy się stąd wynosić.
- Potrzebujesz pomocy, Matt? - Nie czekaj na nas.
- Zacięło się. - Mamy rannego!
Houston, tu Explorer, odbiór?
Kowalsky...
Explorer oberwał! Explorer, odbiór?
Explorer, odbiór, Explorer!
Astronauta poza promem! Doktor Stone poza promem!
- Doktor Stone, musisz się odpiąć! - Nie!
Jeśli się nie odepniesz, odlecisz za daleko.
Posłuchaj mnie! Skup się! Tracę cię z oczu.
Za kilka sekund całkiem stracę cię z oczu.
Odepnij się, bo nie widzę ciebie.
- Zrób to! - Próbuję!
Houston, straciłem kontakt wzrokowy z doktor Stone.
Doktor Stone, odbiór? Odbiór?
- Odbiór! Odpięłam się! - Podaj położenie.
Nie znam położenia. Obracam się. Nie mogę...
- Podaj położenie. - GPS nie działa, nie mogę.
- Co widzisz? - Nic nie widzę!
- Widzisz Explorera? - Nie!
- Widzisz Stację Kosmiczną? - Nie.
Skup się, podaj położenie słońca lub Ziemi. Jakieś współrzędne!
- Nie mogę oddychać! - Podaj współrzędne!
Doktor Stone, odbiór?
Odbiór?
Kowalsky, odbiór?
Kowalsky, widzę Explorera.
W kierunku na północ. Kierunek na godzinę 12.
Wahadłowiec jest po samym środku.
Widzę chińską stację.
Nie, to Międzynarodowa Stacja Kosmiczna.
Stacja Kosmiczna jest w kierunku na godzinę 7.
Poruczniku Kowalsky, odbiór?
Explorer, odbiór?
Houston, odbiór?
Houston, mówi specjalistka Ryan Stone.
Jestem poza promem i dryfuję. Odbiór?
Ktokolwiek?
Odbiór?
Proszę, odezwijcie się.
Proszę...
Doktor Stone, odbiór?
Tak, poruczniku Kowalsky, jestem tutaj.
- Doktor Stone, odbiór? - Tak, odebrałam, jestem tu.
- Włącz światło. - Włączyć światło?
Włącz, żebym cię widział.
- Jestem tutaj. - Widzę cię.
Trzymaj się.
Podaj swój stan.
- Nic mi nie jest. - Podaj swój stan, podaj odczyty.
3.6 psi.
A poziom tlenu?
Tlen spada i to szybko. 9%!
- Nie, 8%. - Za szybko oddychasz.
Spalasz za dużo tlenu. Uspokój się, odbiór?
- Tak, odebrałam. - Już prawie jestem.
Pośpiesz się.
- Możesz schować latarkę, doktor Stone. - Przepraszam.
Mam cię. Teraz przyczepię ciebie do mnie.
Nie zdawałaś sobie sprawy, jak zabójczo jestem przystojny,
ale przestań się na mnie gapić i pomóż z zaczepem.
- Dobra? - Dobra.
W porządku, gotowe.
Lekko cię odepchnę, żeby uruchomić jetpack.
- Nie. - Nie odepchnę, tylko lekko popchnę.
Nie, cholera!
Widzisz? Dokąd ty, tam i ja.
Lepiej.
Spadajmy stąd.
- Cholera jasna! - Wiem, to ja.
- Cholera jasna. - Marnujesz tlen.
Wracamy na prom, co ty na to? Odbiór?
Kurwa!
W porządku, odebrałem.
Houston, słyszycie? Mówi Kowalsky.
Doktor Stone i ja staramy się wrócić do bazy.
Poinformujcie Explorera, by przygotował śluzę na nasz powrót, odbiór?
Houston, tu Kowalsky, odbiór?
Houston, słyszycie, mówi Kowalsky.
Nie słyszą nas.
Tego nie wiemy, dlatego nadal mówimy.
Jeśli ktoś słucha, może uratować ci życie.
Ustaw licznik czasu na 90 minut.
Czemu 90?
Houston podało, że odłamki lecą z prędkością 80 tysięcy km/h.
Biorąc pod uwagę naszą aktualną orbitę,
mamy jakieś 90 minut, zanim znowu oberwiemy.
Tlen spadł do 6%.
Przebywać poza promem to przerażające doświadczenie.
Tak, to przerażające.
Poradziłaś sobie.
Cóż, też nie byłeś zły.
Houston, słyszycie, mówi Kowalsky.
Znajdujemy się jakieś 900 metrów od Explorera.
Doktor Stone i ja spróbujemy odnaleźć ciało Shariffa.
I wrócić z nim do promu.
Mogę to zrobić?
Przyjąłem.
Gdzie on jest?
Złap go!
Próbuję!
- Ciągniesz mnie. - Mam go.
Trzymaj go mocno jak ukochanego.
Nie mogę was holować, jeśli będziecie się wiercić.
Jezu Chryste...
Mam nadzieję, że macie kawał polisy ubezpieczeniowej, Houston.
Uszkodzenia Explorera są katastrofalne.
- Szukamy ocalałych. - Tlen spadł do 5%.
Zbliżamy się. Uważaj na krawędzie.
Houston, chcę potwierdzić,
że specjalistka doktor Stone i dowódca Matt Kowalsky
są jedynymi ocalałymi misji STS-157.
Przepraszam, że nie słuchałam.
Powinnam była przerwać pracę, tak jak kazałeś.
I tak byśmy oberwali. I tak byś tego nie zmieniła.
Tak?
Musimy dostać się na stację kosmiczną.
Tam.
To kawałek drogi, ale ich kapsuła Sojuz umożliwi nam powrót na Ziemię.
Zgoda?
Doktor Stone? Zgoda?
Zgoda.
Dobra, za tobą.
O Boże.
Houston, słyszycie, mówi Kowalsky.
Doktor Stone i ja postanowiliśmy dotrzeć do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.
Użyjemy Sojuza, by wrócić na Ziemię.
Stacja Kosmiczna, słyszycie nas?
Potrzebna nam ekipa ratunkowa.
- Tlen spadł do 2%. - Zbliżamy się.
Piękny, nie sądzisz?
Co?
Wschód słońca.
Tego najbardziej będzie mi brakowało.
Gdzie mieszkasz, doktor Stone?
Ryan, gdzie mieszkasz?
Mieszkam?
Tam na dole, na Matce Ziemi.
Gdzie rozstawiłaś namiot?
W Lake Zurich.
Gdzie to jest?
W stanie Illinois.
Illinois? Czas środkowoamerykański.
To znaczy mniej więcej...
Godzina 20.
Co ludzie w Lake Zurich robią o godzinie 20?
Nie wiem.
Nie dam rady. Spowalniam cię.
Co ty byś robiła?
Dalej, Ryan. Jest godzina 20.
Właśnie skończyłaś 18-godzinną zmianę w szpitalu.
Jedziesz do domu.
Radio.
Słucham radia.
To już coś. Niech zgadnę...
Publiczna stacja, klasyka, Top 40?
Cokolwiek, byleby nie gadali i jadę przed siebie.
Dokąd jedziesz?
Jadę przed siebie.
Za czym tęsknisz?
Jest jakiś pan Stone?
- Nie. - Ktoś wyjątkowy?
Ktoś na dole patrzy w górę i myśli o tobie?
Ryan?
Miałam córkę.
Miała 4 lata.
Bawiła się w szkole. Poślizgnęła się, upadła na głowę i to był koniec.
Najgłupsza rzecz.
Prowadziłam, gdy otrzymałam telefon, więc...
Od tamtej pory to robię.
Budzę się,
idę do pracy i jadę przed siebie.
Tlen spadł do 1%.
Mam dobrą i złą wiadomość.
Dobra jest taka, że jesteśmy 5 minut od Stacji
i wiem, gdzie Rosjanie trzymają wódkę.
To dobrze, ponieważ lecimy na oparach.
Zła jest taka, że zabraknie mi 10 minut, by pobić rekord Anatolija.
Co?
Kończy się tlen i spada ciśnienie.
Zapas tlenu się skończył, ale masz go w skafandrze.
- Rozumiem. - Małe łyki, a nie duże.
To jest wino, a nie piwo.
Małe łyki, Ryan.
Houston, mamy kontakt wzrokowy ze Stacją Kosmiczną.
Stacja została ewakuowana, ponieważ brakuje jednego modułu Sojuz.
Drugi Sojuz został uszkodzony i widzę wypuszczony spadochron.
Wykorzystanie kapsuły do powrotu jest niemożliwe.
Czy nie powinniśmy skręcić? Znowu dryfujemy.
Jeszcze nie, bo nie żartowałem, że lecimy na oparach.
W baku zostało na 1 lub 2 odpalenia.
Jeśli nam się poszczęści.
Przygotuj się.
Cel...
Odpal!
Czekaj, musisz wyhamować.
Nie mogę, bak jest pusty.
Uderzymy mocno, chwyć cokolwiek.
Co mam robić?
Poruczniku, odczepiłam się... Odczepiłam się!
Chwyć się!
Złap cokolwiek!
Ryan!
Podaj rękę!
Mam cię.
Cholera!
Nie!
Mam cię.
Trzymaj się. Wciągnę cię.
- Posłuchaj... - Trzymaj się, wciągnę cię.
- Ryan, posłuchaj. - Wciągnę cię.
- Musisz mnie puścić. - Nie!
Lina jest za luźna. Ciągnę cię ze sobą.
Musisz mnie puścić.
- Albo oboje zginiemy. - Jest dobrze, nie puszczę!
Nie.
- Ryan, puść. - Nie.
Nigdzie nie pójdziesz.
Nie ty o tym decydujesz.
Proszę, nie rób tego.
Proszę... Nie rób tego.
Proszę, nie rób tego.
Uda ci się, Ryan.
Nie!
Trzymałam cię.
Ryan, słyszysz?
Odbiór?
Włączył się alarm poziomu tlenu.
Posłuchaj, musisz wejść na stację.
Widzisz śluzę?
Ryan...
Odbiór?
Szukaj śluzy.
Jest nad tobą obok modułu Zaria.
Widzisz ją?
Tak, widzę.
Dobrze, musisz tam dotrzeć.
Tracisz świadomość, prawda?
Tak.
Wdychasz dwutlenek węgla i tracisz świadomość.
Musisz wejść na stację.
Dobra.
Drugi Sojuz nie nadaje się do powrotu, ale nadaje się na przejażdżkę.
Przejażdżkę...
Spójrz na zachód.
Widzisz tę kropkę w oddali?
- To chińska stacja. - Tak.
Polecisz tam Sojuzem.
Chińska kapsuła ratunkowa to Shenzhou.
Nigdy nie sterowałam Shenzhou.
Nieważne, procedura jest taka sama jak na Sojuzie.
Dobra.
Nigdy nie sterowałaś Sojuzem?
Tylko na symulatorze.
Zatem wiesz, jak to się robi.
Ale się rozbiłam.
To symulator. Jest do tego stworzony.
Za każdym razem.
Rozbiłam się za każdym razem.
Po prostu skieruj to na Ziemię. To nie jest wielka filozofia.
Jutro o tej porze będziesz w domu w Lake Zurich
i będziesz miała o czym opowiadać.
Odbiór?
Ryan, odbiór?
Przylecę Sojuzem po ciebie.
- Nie rób tego. - Przylecę po ciebie.
- Jestem już za daleko. - Przylecę po ciebie.
Przykro mi, ale mój statek już odpłynął.
Ryan, musisz się nauczyć, kiedy odpuścić.
Chcę usłyszeć, jak mówisz: "uda mi się".
Dalej, Ryan. Powiedz to.
Uda mi się.
Dobra, nie zatrzymuj się.
Ryan... co to za imię dla dziewczyny?
Tata chciał chłopca.
Jesteś blisko śluzy?
- Jeszcze nie. - Nie zatrzymuj się.
Skoro dzieli nas pewna odległość...
- Podobam ci się, prawda? - Co?
Ludzie mówią mi, że mam piękne niebieskie oczy.
Masz piękne...
Masz piękne oczy.
Mam brązowe oczy.
- Chcesz usłyszeć dobre wieści? - Jakie?
Pobiję rekord Anatolija.
- I mój rekord utrzyma się bardzo długo. - Wiem.
Przylecę po ciebie.
- O mój Boże... - Co takiego?
- Ryan? - Tak.
Powinnaś zobaczyć odbicie promieni słonecznych na Gangesie.
To niesamowite.
Gdzie to jest? Panel komunikacyjny...
Tu jest.
Matt, tu Ryan, odbiór?
Matt, udało mi się, jestem na stacji. Odbiór?
Dalej, Matt, powiedz coś.
Powiedz, gdzie jesteś. Podaj położenie.
Gdzie jesteś? Daj mi znak. Powiedz, co widzisz.
Ciągłe gadałeś, odkąd opuściliśmy przylądek Canaveral, a teraz milczysz?
Powiedz coś, cokolwiek. Nieważne co.
Opowiedz o Mardi Gras. Opowiedz o tym owłosionym kolesiu.
Powiedz, co się stało.
Co się stało z tym kolesiem?
Proszę, powiedz coś.
Proszę...
Houston...
Tu specjalistka Ryan Stone na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.
Straciłam kontakt z dowódcą Matthew Kowalskym.
Radio milczy.
Brak kontaktu wzrokowego.
Potwierdzam:
ja, Ryan Stone, jestem jedyną ocalałą misji STS-157.
Co teraz?
POŻAR
Dobra... Gdzie to jest?
Gdzie jest włącznik? Tu jesteś.
Odłączanie...
Gdzie?
Dobra.
Dobra, pamiętam to.
4 minuty na instrukcję.
Dalej.
Dobra.
7 minut, żeby się wydostać stąd.
Co jest?
Nie!
Zatrzymaj się!
Dokładnie tak.
No dalej.
Świetnie...
Czyste niebo z możliwością odłamków satelity.
Odłączę to i wracamy do domu. Bułka z masłem.
Cholera.
Dobra, dalej...
Dalej...
Nienawidzę kosmosu.
Zamilcz.
Dobra.
Wyrównajmy cię.
Dobra.
Odwiedźmy chińską stację.
Houston...
Tiangong jest w odległości 100 km na zachód.
Odchylenie od kursu wynosi około 13 stopni. Koryguję trajektorię.
Dobra.
Odpalam silniki za 5, 4, 3, 2, 1...
Co się dzieje?
1...
No dalej...
Chyba sobie żartujecie.
Chyba sobie żartujecie!
Houston...
Houston, tu doktor Ryan Stone.
Nadaję z Sojuza TMA-14M.
Nie mam paliwa i dryfuję, odbiór?
Houston, tu doktor Ryan Stone, odbiór?
Houston, tu Ryan Stone, odbiór?
Houston, tu specjalistka Ryan Stone, odbiór?
Houston? Houston, proszę potwierdzić tożsamość?
Houston, odbieram was na częstotliwości AM, odbiór?
Odbiór?
Czy to chińska stacja? Czy to Tiangong? Odbiór?
Mayday, odbiór? Mayday...
Tak, mayday...
To twoje imię? Aningaaq to twoje imię?
Nie nazywam się Mayday. Nazywam się Stone.
Doktor Ryan Stone. Potrzebuję pomocy.
Ja...
To są psy.
Nadają z Ziemi.
Nadają z Ziemi...
Aningaaq...
Czy twoje psy mogą dla mnie zaszczekać, proszę?
Twoje psy, rozumiesz?
Psy.
Umrę, Aningaaq.
Wiem, wszyscy kiedyś umrzemy. Każdy to wie.
Ale ja umrę dzisiaj.
Zabawne jest, że to wiem.
Lecz wciąż mnie to przeraża.
Naprawdę przeraża.
Nikt za mną nie zapłacze. Nikt się za mnie nie pomodli.
Zapłaczesz za mną?
Pomodlisz się za mnie?
Czy już za późno?
Bym się pomodliła za siebie, ale nigdy się nie modliłam.
Nikt mnie nie nauczył.
Niemowlę.
Jest z tobą niemowlę?
Śpiewasz kołysankę?
Urocze.
Śpiewałam swojej córeczce.
Mam nadzieję wkrótce ją zobaczyć.
Ładnie, Aningaaq. Śpiewaj dalej.
Zaśpiewaj mi do snu i zasnę.
Śpiewaj dalej...
Nie!
Spójrz na zegarek: 13 godzin i 11 minut.
Zadzwoń do Anatolijego i powiedz, że stracił rekord.
- Trochę tu ponuro, prawda? - Jak się...?
- Uwierz, to długa historia. - Ale jak...?
Tak lepiej.
Znalazłem trochę dodatkowej mocy.
I pomógł fakt, że mnie nie rozpraszałaś.
Muszę powiedzieć...
Cieszy mnie twój widok. Nie sądziłem, że ci się uda.
Znalazłaś wódkę?
Nie powiedziałeś, gdzie jest...
Za Anatolija.
Na zdrowie.
Nie? W porządku.
Wynośmy się stąd.
Chińska stacja jest 160 km stąd. To jak niedzielna przejażdżka.
- Nie uda się. - Uda się.
Nie ma paliwa. Próbowałam wszystkiego.
Zawsze można coś zrobić.
- Próbowałam wszystkiego. - Próbowałaś silników hamowania?
Służą do lądowania, więc...
Start i lądowanie to prawie to samo. Nie uczyli tego?
Nigdy nie wylądowałam symulatorem.
- Ale wiesz o tym? - Rozbiłam się za każdym razem.
Słuchaj, chcesz wrócić czy wolisz tu zostać?
Rozumiem, fajnie tu.
Możesz wszystko wyłączyć.
Zgasić światła.
Zamknąć oczy i o wszystkim zapomnieć.
Nikt cię tu nie skrzywdzi.
Jest bezpiecznie.
Więc po co dalej żyć?
Twoje dziecko zmarło.
Gorzej już być nie może.
Ważne jest, co zrobisz teraz.
Jeśli zdecydujesz się wrócić, będziesz musiała żyć dalej.
Odpręż się i ciesz się jazdą.
Musisz twardo stanąć na nogi i zacząć cieszyć się życiem.
Jak się tu dostałeś?
Mówiłem, to długa historia.
- Ryan... - Co?
Czas wracać do domu.
Lądowanie.
Dobra. Zielona instrukcja.
Dobra.
Lądowanie...
Silniki hamowania włączają się same 3 metry nad ziemią.
Jesteś bystrym sukinsynem, Matt.
Muszę pozbyć się pozostałych modułów.
W porządku.
Próba oddzielenia modułów...
Teraz.
Dobra.
Houston, teraz trudna część.
Trzeba oszukać Sojuz, że jesteśmy 3 metry nad ziemią.
Dobra.
Matt, skoro w tym tygodniu godzinami słuchałam twoich opowieści,
wyświadcz mi przysługę.
Spotkasz małą dziewczynkę z brązowymi włosami.
Rozczochranymi i w supłach.
Nie lubi ich czesać.
Ale to nie problem.
Nazywa się Sara.
Możesz jej powiedzieć...
Że mama znalazła jej czerwony bucik.
Martwiła się o ten bucik, Matt.
Był pod jej łóżkiem.
Uściskaj ją i ucałuj ode mnie. Powiedz, że tęsknię.
Powiedz, że jest moim aniołkiem.
Jestem z niej dumna. Bardzo.
Powiedz jej, że się nie poddam.
I powiedz jej, że ją kocham, Matt.
Powiedz, że bardzo ją kocham.
Zrobisz to dla mnie?
Odebrałam.
Zaczynamy...
Tracisz wysokość, Tiangong.
Jeszcze trochę i otrzesz się o atmosferę.
Lecz nie beze mnie, bo jesteś moją ostatnią przejażdżką.
Zaraz...
5...
4...
3...
Koniec z jazdą przed siebie.
Wracajmy do domu.
Dalej!
Gdzie jesteś? 45, 90, 180 stopni?
180.
Cholera jasna.
Cholera.
Shenzhou...?
Tędy.
Włącznik na Sojuzie jest... Tutaj.
Dobra, odłączanie...
Ene, due...
To nie brzmi dobrze.
Rike...
Fake.
Nie mówię po chińsku.
Rike, fake...
Dobrze.
Houston...
Mówi specjalistka Ryan Stone. Nadaję z Shenzhou.
Właśnie odłączam się od Tiangong.
Mam złe przeczucie odnośnie tej misji.
Przypomina mi się historia.
Nieważne, Houston.
To bez znaczenia.
Robi się gorąco.
Widzę to tak: są tylko dwie możliwości.
Wyląduję w jednym kawałku i będę miała co opowiadać
albo spłonę w przeciągu 10 minut.
Tak czy siak, nic złego się nie stanie.
Bo tak czy owak,
będzie to niezła jazda.
Jestem gotowa.
Shenzhou, tutaj Houston.
Widzimy cię na radarze. Proszę, potwierdź tożsamość, odbiór?
Tu Houston...
Proszę, potwierdź tożsamość.
Wysłaliśmy ekipę ratunkową.
Ratownicy są w drodze.
Dziękuję.
Odwiedź www.NAPISY.info
www.Cinematix.TV - to Twoje internetowe kino na żywo. Odwiedź je koniecznie !!!