Τον 11ο αιώνα, η Ευρώπη ήταν ένα συνονθύλευμα από φεουδαρχικά κράτη
εκτεινόμενα από τη Μεσόγειο ως τις ακτές της Βόρειας Θάλασσας.
Ισχυροί δούκες είχαν εξουσία ζωής και θανάτου επί των υπηκόων τους.
Ένας τέτοιος, ο Δούκας Γουλιέλμος της Γάνδης,
κατείχε μια παράκτια περιοχή της Νορμανδίας.
Για την προστασία των βάλτων σε αυτή την ταραχώδη άκρη της επικράτειάς του,
ο Δούκας έστειλε μια ομάδα πολεμιστών με αρχηγό τον πιο έμπιστο ιππότη του,
τον Κρίσαγκον ντε Λακρού. Αυτός ο Νορμανδός πολέμαρχος...
έπρεπε να επιβάλει τη θέληση του Δούκα στους βασάλους του
και να προστατεύσει τους οικισμούς από τους Φρίσιους επιδρομείς
που διέσχιζαν τη θάλασσα για να λεηλατήσουν.
Ε! Πύργε!
Από εδώ μέχρι τη θάλασσα και πέρα, είναι δικά σου!
- Δικά μου. - Από εδώ μέχρι τη θάλασσα...
είμαστε προσκυνητές στο πουθενά και έχουμε φτάσει.
Τι συμβαίνει, Ντράκο; Πονάει η κοιλιά σου;
- Εμένα, άρχοντά μου; - Τι είναι, αδελφέ; Τι περίμενες;
Ό, τι θέλεις εσύ. Η επιθυμία σου είναι και δική μου.
Για τον εαυτό μου, δεν περιμένω τίποτα.
Περίεργο και ζοφερό μέρος.
Ωστόσο, είναι δικό μου.
Παραχωρημένο από τον ίδιο τον Δούκα.
Μια ιδιοκτησία που κανένας σε όλη την χριστιανοσύνη δεν ήθελε.
- Την ήθελα όμως εγώ. - Και την έχεις...
Και θα τη διαφυλάξεις, αδελφέ, όπως ο Κύριος το Ισραήλ.
Αυτό το μέρος αγγίζει τις διαστάσεις αιρέσεως.
Είναι συναγερμός.
Επιδρομείς από τη θάλασσα.
Φρίσιοι επιδρομείς... Λεηλάτησαν το χωριό.
Πηγαίνουν τώρα τις γυναίκες στα πλοία!
Μπείτε στα πλοία!
Γρήγορα!
Γουρούνια χωρικοί!
Εμπρός, προχωρήστε!
Επίθεση!
Νορμανδοί! Νορμανδοί!
Πατέρα!
- Ντε Λακρού... - Εσύ!
Φρίσιε χασάπη! Σε θέλω!
Λαβώθηκες, Κρίσαγκον.
Τον είχα, Ντράκο...
Τον είχα στα χέρια μου και τον έχασα.
Δεν υπάρχει κανείς άλλος που να αξίζει λύτρα;
Υπάρχει ένας μόνο Πρίγκιπας της Φρισίας.
Φέρνουν και τα άθεα βρωμόπαιδά τους, για να τους μάθουν να σκοτώνουν.
Να το μάθημά σου, μικρέ.
Κατέβασε τα χέρια σου, Μπορς. Δώσε τον σ'εμένα.
- Γιατί; - Θα τον κάνω ακόλουθό μου.
Έχοντας ακόλουθο, θα είμαι ένας άρχοντας.
Θα σε τρυπήσει με αυτό.
Από πού να έκλεψε αυτός ο μούτσος ένα τέτοιο μαχαίρι;
- Είσαι ο αρχηγός του χωριού; - Το όνομά μου είναι Όντιν.
Και αυτός είναι ο γιος μου, ο Μαρκ.
- Από Φρίσιο το πήρες; - Ναι, άρχοντα. Πολέμησα.
- Πού είναι οι άνδρες της φρουράς; - Δεν υπάρχουν.
Τι εννοείς; Σκοτώθηκαν;
- Εννοώ, έφυγαν. - Και ο φρούραρχος; Νεκρός;
Χθες το βράδυ τον είδα πολύ ζωντανό.
Μου φαίνεται ότι τώρα έχουμε έναν άρχοντα αντί για έναν φρούραρχο.
- Και ποια η διαφορά; - Αυτός εδώ σε έσωσε.
- Αλλά θα μπορεί και να σε κρεμάσει. - Και ο άλλος μπορούσε.
- Αυτός, έχει το δικαίωμα. - Είναι τρανός ιππότης.
Είκοσι χρόνια στους πολέμους, είπε ο ιερέας.
Είναι ο άρχοντάς μας.
Άρχοντάς μας, αλλά όχι αφέντης μας.
Ούτε αφέντης της Πέτρας, ούτε του Δέντρου.
- Ειρήνη, άρχοντά μου. - Ειρήνη, πάτερ.
Ο Κρίσαγκον ντε Λακρού;
Ούγκο ντε Μπουγιόν, άρχοντά μου. Δούλος του Θεού.
Το ποίμνιό μου, κύριε. Οι βασάλοι σας.
Απλοί άνθρωποι, αλλά ευσεβείς κατά τον τρόπο τους.
Πίστευαν στους Δρυίδες εδώ, πριν από τον καιρό του Καίσαρα.
Παιδιά που τιμούν με αθωότητα τα έθιμα των πατεράδων τους.
- Τα έθιμα του διαβόλου, ιερέα! - Δεν είναι έτσι, καλέ μου κύριε.
Δεν είναι έτσι;
Ένα μάτσο απρόσωποι χωριάτες μπόρεσαν να επηρεάσουν έναν ιερέα.
Ω, έχουν πρόσωπα.
Σε μένα όλοι ίδιοι φαίνονται.
Πάμε κοντά, θέλω να τ'αγγίξω.
Η πύλη δεν έχει καμία προστασία.
Καμία προστασία απολύτως.
Βρωμάει. Θα το βρίσκαμε και με κλειστά μάτια.
Οι επιδρομείς...
Βρωμάει από πολύ πιο πριν.
Οι άνδρες μου βάδισαν 20 μίλια σήμερα και πρέπει τώρα να κοιμηθούν εδώ...
Όταν ο αγγελιοφόρος είπε στο φρούραρχο για την απομάκρυνσή του,
έγινε κάπως... κάπως αμελής.
Τον γνώρισα στην Αυλή. Ήταν κάπως αμελής και τότε.
Είναι λίγο ακατάστατα, φοβάμαι.
Πού βρίσκεται τώρα, ο αμελής φρούραρχός σας;
Ας ελπίσουμε να είναι στον ουρανό.
Αλλά αμφιβάλλω.
Το δωμάτιό σας, άρχοντά μου.
Πάντα του άρεσε να κυνηγάει βοσκοπούλες σε θημωνιές.
Ήταν μαγεμένος.
Παρασύρθηκε από το σατανά.
Οι άνθρωποι εδώ έχουν πανάρχαια έθιμα...
στα οποία μπορεί ασυλλόγιστα να συμμετείχε.
Το Δέντρο και η Πέτρα; Λάτρευε το διάβολο;
Όχι, όχι.
Καταδίκαζε το διάβολο, αλλά είχε αδυναμία στις γυναίκες.
Και ο διάβολος αρέσκεται να μεταμφιέζεται.
Ιερέα...
- Λες ότι ήταν μάγισσα; - Μάγισσα;
Με λευκά λουλούδια;
- Τι είναι αυτό; - Το νυφικό στεφάνι της.
Έλα τώρα, ιερέα... Ήταν μάγισσα ή νύφη;
Μια παρθένα νύφη.
- Του φρούραρχου; - Ενός χωρικού.
Μεγαλοδύναμε...
Μια μέλισσα στα λουλούδια... Σημάδι θανάτου.
Σίγουρα υπάρχουν πρόθυμα κορίτσια εδώ για τον καθένα.
Γιατί πήρε μια παρθένα;
"Διατήρησε καλές σχέσεις", μου είπε ο Δούκας.
Και βλέπω αυτόν τώρα... Το άπληστο κάθαρμα.
Μικρή απώλεια που τον σκότωσαν οι Φρίσιοι.
Άρχοντά μου, δεν ήταν βιασμός.
Συμπαθούσαν το φρούραρχο.
- Ποιοι; - Οι άνθρωποι εδώ.
Τον παλιό καιρό, ένα γάμος ευλογούταν δίνοντας τη νύφη...
- τη νύχτα του γάμου της στον... - Μπορς! Κάψε το κρεβάτι.
Δαίμονες!
- Δαίμονες. - Ναι, ναι...
Οι βάλτοι προσελκύουν πάρα πολλούς. Τους έχω δει με τα μάτια μου.
Για άλλους δαίμονες λέω. Τους Φρίσιους.
Α, ναι, άρχοντά μου.
Να σας προσφέρω λίγο από το πενιχρό φαγητό μας;
Θα ξανάρθουν.
Έτσι νομίζω. Η χώρα τους βρίσκεται βόρεια, αλλά μόνο δύο μέρες μακριά.
- Δεν μπορώ να σας σερβίρω παγώνι... - Ξέρω πού βρίσκεται η χώρα τους.
Πάντα κάνουν επιδρομές αυτή την εποχή.
- Έχω πράσινο τυρί... - Την άλλη φορά θα τον γραπώσω.
- Δύο ψάρια, σκορδόσουπα... - Όπως γράπωσε τον πατέρα μου.
Τον πατέρα σας;
Είχα ακούσει ότι αιχμαλωτίστηκε από τους Φρίσιους στη μάχη.
Και του πήραν τα πάντα.
Ζητούν ληστρικά λύτρα. Είναι άσπλαχνοι άνθρωποι.
Γύρισε κατεστραμμένος και πέθανε. Ένας ιππότης πάμφτωχος.
Είναι σκληρό να χάνεις το βιος σου.
Χάσαμε τα πάντα.
Αυτό συνέβη πριν από χρόνια.
Μια ολόκληρη ζωή... Τι έλεγες πριν;
- Έλεγα... - Πες μου στο τραπέζι.
Θα ροκανίσουμε κάνα κόκκαλο απόψε και αύριο θα κυνηγήσουμε.
Σας ευχαριστώ, άρχοντά μου. Θα σας αρέσει το δάσος μας.
Έχει ελάφια, πουλιά και αγριογούρουνα.
Φύγετε, διαολόσκυλα! Φύγετε, είπα!
Ησύχασε, γυναίκα. Δεν θα σε πειράξουν.
- Καλά είναι. - Μετράει για θήραμα!
Σήκω, βοσκοπούλα. Δεν έπαθες και τίποτα.
"Βοσκοπούλα"; Δεν έχεις μάτια στο κεφάλι σου;
Εδώ είναι το δέρμα και εκεί η βίδρα!
Σας είπα, δεν θέλω κανένα πρόβλημα με αυτούς.
- Φερθείτε τους μαλακά, είπα. - Αυτό πήγαινα να κάνω.
Είσαι εδώ για κυνήγι, σκύλε! Προχώρα!
Όλοι σας!
Τραυματίστηκες;
Δεν είναι τίποτα.
Πες μου το όνομά σου.
Μπρόνγουιν, άρχοντά μου.
Από το χωριό;
Το χωριό μου ανήκει.
Ξέρω, άρχοντά μου.
Από ποιο σπίτι;
Του Όντιν. Είμαι η ψυχοκόρη του.
Μίλα δυνατά, κοπέλα μου.
Μπορώ να ντυθώ, άρχοντά μου;
Ναι.
Θα με κοιτάτε;
Ναι.
- Κρυώνεις; - Όχι.
- Φοβάσαι; - Ναι.
Γιατί; Φέρομαι καλά στα άλογα, στα γεράκια...
Έλα εδώ.
- Τι είναι αυτό; - Νυφικό ανθοστέφανο.
Είσαι παρθένα;
Μπρόνγουιν...
Τι έπαθες;
Δεν έκανε τίποτα.
Μια μέλισσα τον τσίμπησε.
Ποιον;
Έπεσα στο νερό.
Και αυτός δεν σου έκανε τίποτα;
- Κυνηγούσαν. - Ποιοι;
- Ο άρχοντας Κρίσαγκον. - Και δεν σε άγγιξε;
Σε πονάνε αυτές τις ερωτήσεις;
Τότε γιατί κλαις;
Μαρκ, σ'αγαπώ.
Από την ημέρα που ο πατέρας σου με περιμάζεψε.
Μείνε μακριά του.
Ναι, Mαρκ.
Μείνε μακριά του!
Μα τον Θεό, μπορώ να τον φανταστώ! Ο άρχοντάς μου και αδερφός μου!
Να στέκεται μπροστά της και να την καρφώνει με το βλέμμα του.
Δίνοντάς της εντολές μάχης: Μεταβολή! Κάλυψε τα πλευρά σου!
Βάλε το θώρακά σου! Τα νώτα σου είναι εκτεθειμένα!
Δεν έβγαλες καθόλου το χιτώνα, γι'αυτό σε ενοχλεί η πληγή.
Εσύ είσαι που μ'ενοχλείς, σαν καμιά γριούλα.
Μια γρατσουνιά είναι, τίποτα σοβαρό.
Κάτσε τότε να πάθεις καμιά φλεγμονή.
- Έχεις πυρετό, αδελφέ; - Δεν μπορώ να κοιμηθώ.
Ίσως φταίει εκείνο το κορίτσι στη λίμνη.
Πώς ήταν;
Τι να σου πω... Μια γυναίκα...
Μπρούτζινα μαλλιά, στήθος, κοιλιά, πόδια...
Μια γυναίκα. Με ένα πρόσωπο ήρεμο.
Όπως και μια γελάδα.
Ήταν καλή;
- Την άφησα να φύγει. - Την άφησες να φύγει;
Γι'αυτό δεν μπορείς να κοιμηθείς! Γιατί την άφησες;
Είναι παράξενος αυτός ο τόπος...
Το αισθάνθηκα από την πρώτη στιγμή.
Παρ'όλα αυτά, είναι δικός μου.
Φτωχό μέρος...
Βάλτοι, ένας μικρός πύργος... Στα πέρατα του κόσμου σχεδόν.
Αλλά στην κατοχή μου. Εάν μόνο...
Πώς σου φαίνεται το μέρος;
Κοπριά!
Σου αξίζει κάτι καλύτερο. Πολύ καλύτερο.
Εσύ τι λες, Μπορς;
Είσαι ο άρχοντάς μου. Αν ο τόπος σ'εξυπηρετεί, θα σε υπηρετώ.
Αν όμως είναι ανίερος τόπος;
Πάρε.
Δεν αισθάνεσαι τίποτα, δεν ακούς τίποτα, δεν βλέπεις τίποτα;
Αισθάνομαι βαρεμάρα.
Ακούω τον άνεμο. Βλέπω τον πυρετό να κατακαίει το κεφάλι σου.
Σιωπή.
Πρόκειται για μάγια.
Μπορς...
Όλοι έχουμε ακούσει ότι όταν ήρθε ο Χριστός, οι παλαιοί θεοί...
οι δαίμονες και πνεύματα με φιδίσια μαλλιά, ρίχτηκαν στην κόλαση!
Στον αγύριστο!
Αλλά μερικοί λένε ότι εξακολουθούν να υπάρχουν...
και καραδοκούν στις σκοτεινές γωνιές και στα ανίερα μέρη της γης.
Μεταμφιέζονται σε ζητιάνους και χωριατοπούλες.
Μπορς, με εξέπληξες. Παρήγαγες μια σκέψη.
Ο Θεός να βοηθήσει όποιον συναντήσει κανένα.
Το αίμα στην καρδιά του αλλάζει.
Και αυτόν τον πειρασμό του διαβόλου που συνάντησε σήμερα;
Αυτή είναι η αιτία του πυρετού του και είναι αλήθεια.
- Πώς δηλαδή; - Γιατί την άφησες να φύγει!
Μπορς...
Ξέρεις ποια είναι;
Μάθε από τον Ρενόλτ και βάλε την να δουλέψει στην κουζίνα.
Γιατί να χαραμίζει τη γοητεία της στα γουρούνια...
όταν εδώ θα εξυπηρετούσε καλύτερα;
Έλα εδώ!
Εσύ θα πιάσεις τα χέρια του και θα τον κρατήσεις γερά, κι εγώ θα...
Ξάπλωσε, άρχοντά μου.
Έλα!
Πιάσ'τον από εδώ.
Και θα υποκύψει σαν ευνουχισμένο πουλάρι.
Έτσι έκανα κι εγώ.
Κράτα τον.
Έμαθα αυτό το κόλπο από τους Μαυριτανούς.
Ένας πολεμιστής μπροστά σε γυναίκα μένει ακίνητος. Αντρική υπερηφάνεια.
Αντί για δέκα άνδρες, αρκεί μία γυναίκα.
Κύριε, θα μετρήσω ως το πέντε.
Ένα.
Δύο.
Τρία.
Τέσσερα.
Πέντε.
Βολκ, κάλεσέ το να κατέβει. Χρησιμοποίησε το ομοίωμα.
Αναθεματισμένο γεράκι, ποτέ δεν ξέρει τι θέλει.
Σε αυτό μοιάζουν με τους ανθρώπους, κύριέ μου.
Ξέρεις λιγότερα για τα γεράκια, από ό, τι ο ψύλλος για την Κυριακή.
Για να εκπαιδεύσεις ένα γεράκι, Βολκ,
πρέπει να έχεις μεγαλύτερο εγκέφαλο από αυτό.
Έλα κάτω, γιατί θα σου στρίψω το λαρύγγι!
Που να με πάρει ο διάολος! Ο σερ Ψύλλος αγρίεψε!
Θα τον σκοτώσω!
Μα την πίστη μου, θα σας σκοτώσω και τους δύο!
Θα σου ξεριζώσω τη μύτη!
Με συγχωρείς...
Ντράκο...
Ντράκο!
Μην ξανατρέξεις.
- Παπαρούνες είναι; - Ναι.
- Τι το θέλεις αυτό; - Είναι ένα είδος μαργαρίτας.
Φτιάχνουμε ένα καρύκευμα από αυτό.
Έχει επίσης τη δύναμη να παίρνει τα μυαλά των ανθρώπων.
Όπως η μαγεία.
- Και μπορεί να σκοτώσει. - Δεν είναι για μαγεία.
Ο θετός πατέρας μου θεραπεύει με αυτά τα βότανα.
- Πορφυρό χελιδονόχορτο; - Ένα-δυο φύλλα για τη μελαγχολία.
Τρία-τέσσερα φύλλα μπορούν να σταματήσουν την καρδιά. Μάγια!
Όχι, άρχοντά μου, όχι μάγια.
Όλα σκοτώνουν.
Τι είναι αυτό;
Γκι. Τα χρυσά κλωνάρια που τυλίγουν την ιερή βελανιδιά.
- Γιατί η βελανιδιά είναι ιερή; - Συνδέθηκε με κεραυνό με τους θεούς.
- Το πιστεύεις αυτό; - Ναι.
Πριν έρθω εδώ, μου είπαν ότι οι κάτοικοι του βάλτου...
είχαν στίγματα στην κοιλιά και μεμβράνες στα δάχτυλα.
- Το πιστεύετε αυτό; - Όχι αφότου σε είδα στη λίμνη.
Θα ξαπλώσουμε κάτω από εκείνο το δέντρο.
Όχι...
Μου είσαι συμπαθητική.
Πολεμούσα όλο το χρόνο. Δεν ευκαι- ρούσα να ξαπλώνω κάτω από δέντρα.
- Σας παρακαλώ, αφήστε με. - Πολεμούσα κι όλο το περασμένο έτος.
Δεν έχω ξαναδεί κορίτσι με μπρούτζινα μαλλιά. Κουράστηκα να πολεμώ.
- Άρχοντά μου, εγώ... - Σσσς! Μη μιλάς, μάγισσα.
Λυπηθείτε με.
Αυτό δεν είναι νόμιμο.
Θέλεις να γίνεις στρατιώτης;
Μάλιστα, κύριε. Θέλω να είμαι άνθρωπος του άρχοντά μου.
Άνθρωποι της φάρας σου δεν μπορούν να φέρουν όπλα.
Εκτός αυτού, δεν έχετε καμία δεξιότητα στα όπλα.
Βρήκα αυτούς τους λαθροθήρες στη λαγκαδιά, κύριε.
- Δεν είναι λαθροθήρες, άρχοντά μου. - Με ένα ζευγάρι ελάφια, Ρενόλτ.
- Είπες, δύο. - Ναι, κύριε.
Τα ελάφια ήταν ήδη νεκρά. Με τα κέρατά τους μπλεγμένα.
Χρειάζονταν το κρέας σίγουρα.
Οι Φρίσιοι έσφαξαν τα πιο πολλά ζώα του χωριού.
Είναι αλήθεια, άρχοντα. Σκότωσαν τα γουρούνια μας.
Και έτσι, φυσικά, κυνηγάνε λαθραία. Το δάσος ανήκει στον άρχοντα.
Θα πρέπει να τους κάνουμε να κουβαλούν τα κούτσουρα με το αριστερό τους!
Το δάσος ανήκει στο Δούκα κι εμείς το προστατεύουμε.
Προστατεύουμε επίσης και την ειρήνη εδώ.
Συμμεριζόμαστε την οργή του άρχοντα Ντράκο.
Το να σκοτώνεις ελάφια του Δούκα είναι σοβαρό έγκλημα.
- Αλλά δεν υπάρχει καμία απόδειξη. - Απόδειξη;
- Κατά τη σεβαστή μου άποψη... - Έχω κι εγώ σεβαστή άποψη.
- Εγώ είμαι ιππότης. - Εγώ ξέρω να γράφω!
- Το εργαλείο του διαβόλου! - Σταματήστε!
Πρόσεχε, άρχοντά μου.
Την άλλη φορά αυτά τα ζώα θα νομίσουν τη συμπόνια σου για αδυναμία.
Δεν θα υπάρξει άλλη φορά.
Βολκ!
Τι στην ευχή κάνεις και έχεις ακόμα το αγόρι δεμένο;
Το εκπαιδεύω, κύριε. Είναι ο μόνος τρόπος.
Κοίτα να μη φύγεις απ'τον πύργο, μικρέ.
Μπορς!
Ο άρχοντας έφαγε το πρωί του με σας. Μην τον χασομερήσετε!
Μιλώ εκ μέρους του γιου μου Μαρκ...
ο οποίος ταπεινά παρακαλεί για τη συγκατάθεσή σας να παντρευτεί.
Με αυτό το κορίτσι;
Είναι η ψυχοκόρη μου. Τη λένε Μπρόνγουιν.
Πότε;
- Αύριο, άρχοντά μου. - Τόσο σύντομα;
Έχουν λογοδοθεί από παιδιά. Ήρθε η ώρα, άρχοντά μου.
Δίνω στο γιο σου την άδεια να παντρευτεί.
Σας ευχαριστούμε.
Οι εργασίες για την τάφρο προχωράνε. Αλλά η γέφυρα... Ο σιδεράς λέει...
Αρκετά άκουσα σήμερα! Διώξ'τον!
Έξω!
Μα τα οστά των Αγίων! Τι έπαθες;
- Είναι το κορίτσι; - Ντράκο, σταμάτα.
Απλά λέω ότι αν τη θέλεις, πάρ'την.
Σου είπα...
Ξέρω ότι δεν με αφορά, αλλά δεν κοιτάς γυναίκες κάθε μέρα.
- Παντρεύεται αύριο. - Και γιατί δεν την παίρνεις απόψε;
Δεν είναι καμιά κατσίκα, Ντράκο.
Δεν θα πάρω μια γυναίκα τη νύχτα πριν το γάμο της.
Έχεις δίκιο, δεν είναι σωστό απόψε.
Να δαγκώσω τη γλώσσα μου που το είπα.
Αλλά γιατί όχι αύριο;
Φώναξε τον ιερέα.
Ιερέα!
Ο γάμος είναι αύριο. Έχεις το δικαίωμα της πρώτης νύχτας.
Ρώτα τον ιερέα.
Από τις επτά χρυσές αρετές, ορκίζομαι, η πιο ιδιότυπη είναι η αγνότητα.
Είσαι ο άρχοντας αυτού του άθλιου μέρους.
Ανήκει σε αυτό το άθλιο μέρος, άρα είναι δική σου.
Ρώτα τον.
Αγαπητέ μορφωμένε ιερέα, χρειαζόμαστε τη συμβουλή σου.
Ναι, άμα μπορώ.
Είσαι γνώστης του εκκλησιαστικού δικαίου, πάτερ;
Κάτι γνωρίζω, αν και δεν είναι το αντικείμενο του τάγματός μου.
Επιζητούμε την επανόρθωση για το κακό που προκαλούν οι άνθρωποι...
- με την έλλειψη αγάπης. - Θαυμάσια.
Το ερώτημα είναι σχετικό με την αγάπη.
Αυτός ο ευγενής ιππότης έχει ανάγκη από λίγη αθώα ευχαρίστηση.
Δεν υπάρχει "αθώα ευχαρίστηση".
Ιερέα... Λόγιε...
Σίγουρα έχεις ακούσει για το δικαίωμα του Άρχοντα...
να πλαγιάζει με μια παρθένα τη νύχτα του γάμου της.
Η εκκλησία δεν το δέχεται. Είναι ειδωλολατρικός νόμος.
Και εδώ είναι ειδωλολατρική γη.
- Όχι πάντως τα κυριακάτικα πρωινά. - Αυτά είναι βραδινά θέματα.
Βρήκαμε το φρούραρχο με μια νύφη στην αγκαλιά του.
- Οικειοθελώς δεν του την έδωσαν; - Ένας φρούραρχος!
Τι λένε στη Ρώμη;
Αναφέρεται ως το Δικαίωμα της Πρώτης Νύχτας.
Άκουσες; Είναι γνωστό στη Ρώμη.
Και καταδικασμένο ως αίρεση.
Από την άλλη, όμως...
Μίλα, καλέ μου πάτερ.
Να, η γονιμότητα... Μερικοί λένε ότι είναι παγανιστικό θέμα.
Αλλά ποιος δεν είναι παγανιστής σε ορισμένα θέματα;
Ναι, αλήθεια! Χαίρομαι να ακούω τους λόγιους.
Οι νέοι εδώ, έχουν το μυαλό τους στη διασκέδαση.
"Απέχετε!", τους λέω, αλλά συνεχίζουν να αμαρτάνουν.
Για να μην ακολουθούν το διάβολο, τους κηρήττω αυτό από την Αγία Γραφή:
"Αυξάνεσθε και πληθύνεστε και γεμίστε τη γη."
Και πώς με υπακούουν!
Αλλά δεν ξέρω αν έχει σχέση με το πρόβλημά σας.
Έχει. Η παγανιστική πλευρά μπορεί να τιμήσει το παγανιστικό δίκαιο.
Δεν ζητάμε τίποτα περισσότερο. Τι ώρα είναι ο γάμος;
- Ο γάμος στην εκκλησία ή ο άλλος; - Ποιος άλλος;
Θα έρθουμε στην εκκλησία.
Για να απαιτήσετε αυτό το δικαίωμα;
Άρχοντες, μην το πράξετε!
Σε αυτό το αδύναμο χέρι βρίσκονται αστραπές και θα τις χρησιμοποιήσω!
Α, όχι ιεροσυλία.
Όχι στον Οίκο του Θεού!
Θα γίνει ακόμα ένας γάμος...
Με το εθιμικό τελετουργικό. Ο δικός τους γάμος.
Γλέντι, πιοτό, φαιδρότητες, χορός...
Άρχοντες, αν δείτε πώς χοροπηδούν!
Συγκράτησε το γιο μου.
Ήρθατε να τιμήσετε το γάμο, άρχοντά μου;
Για να απαιτήσω το δικαίωμά μου.
- Έχει το δικαίωμα. - Όχι!
Σιωπή!
Όχι!
Ας είναι και ο ίδιος μου ο γιος... Έχει το δικαίωμα.
Όχι από το νόμο του, αλλά από τον δικό μας.
Τον δικό μας. Πολύ πριν έρθουν οι Νορμανδοί,
με τις εκκλησίες και τους πύργους τους,
λατρεύαμε την Πέτρα και το Δέντρο.
Φυτεύουμε στα χωράφια σπόρους ιερούς.
Τότε όπως και τώρα, γινόταν μια θυσία παρθένας για τη γονιμότητα της γης...
και την ενίσχυση της φυλής μας.
Αν την πάρετε με το δικό σας τρόπο, είναι βιασμός!
Θα πρέπει να γίνει με τον δικό μας, τον παλαιό τρόπο. Το δέχεστε;
Με έναν δαχτύλιο φωτιάς.
Ο ιερός τρόπος των Δρυίδων. Το δέχεστε;
Ναι.
Να ετοιμάσετε ένα μέρος ψηλά.
Έχω τέτοιο μέρος.
Να το ετοιμάσετε.
Και οι άνδρες σας να φοράνε πανοπλίες.
Με πανοπλίες, Νορμανδέ άρχοντα, και παραταγμένοι.
Καθώς το φεγγάρι θα ανατέλλει, θα σας φέρω την παρθένα νύφη.
Αλλά ακούστε! Στην ανατολή του ήλιου, θα έρθω να την πάρω.
Πολύ καλά.
Πηγαίνω, άρχοντά μου, να περιμένω την ανατολή του ήλιου.
Κλαις;
- Ησύχασε. - Ναι, άρχοντά μου.
"Άρχοντά μου"; Ο άρχοντας μιλάει και όλοι υπακούουν...
Αυτό δεν θέλετε;
Όχι, θέλω να είσαι ελεύθερη να μείνεις ή nα φύγεις.
Αλλά φοβάμαι ότι θα φύγεις. Οπότε...
Κοίταξέ με!
Έχω το δικαίωμα να σε πάρω.
Έχω το δικαίωμα!
Θέλετε να φύγω;
Φύγε!
Γύρνα στα γουρούνια σου και στον αλλόκοτο, καταραμένο λαό σου,
και στις φονικές μέλισσές σου! Φύγε και άσε με ήσυχο!
Πήγαινε!
Στάσου...
Θέλω...
Σε χρειάζομαι όπως χρειάζομαι την αναπνοή...
τον ήλιο...
τη φωτιά το χειμώνα...
την τιμή.
Αυτό είναι που με καίει.
Θέλω τη ζωή μου μέσα σε σένα.
Είναι αλήθεια. Κάτι περισσότερο από πυρετός της σάρκας.
Λένε ότι είναι ιερό πράγμα να αρχίζει τη ζωή σου ένας ευγενής.
Σας φοβίζω; Δεν κάνω μάγια.
Θα ήταν προτιμότερο να έκανες.
Τα μάγια μπορούν να λυθούν.
Άρχοντά μου, κι εγώ είμαι μαγεμένη.
Εσύ! Τους έβαλες να με κρατήσουν!
- Αλλιώς θα σε πετσόκοβαν. - Καλύτερα!
Θα μας σκότωναν όλους.
Έχει τη γυναίκα μου... Την αγγίζει.
Θεέ μου! Αγγίζει τη γυναίκα μου!
- Άντεξέ το, γιε μου. - Οι δούλοι δεν έχουν γιους!
Ποιος πήρε τη μάνα μου από σένα, δειλέ; Ποιος είναι ο πατέρας μου;
Κάνε πέτρα την καρδιά σου.
Αν την τραυμάτιζε ένα βόδι, θα την φρόντιζες.
Προσπάθησε να ξεχάσεις τον πόνο.
Ποιος την ξέρει καλύτερα από σένα;
Είναι δική σου.
Από τότε που ήταν μικρή, μόνο εσύ υπήρχες για κείνη.
Δεν μπορούσα να κοιμηθώ, κάνει κρύο.
Με πιάσαν οι ρευματισμοί.
Καλέ μου πάτερ...
έχεις "μυτερά" αυτιά... και πονηρά μάτια.
Δεν σου κάθεται καλά στο στομάχι;
Ούτε εγώ μπορούσα να κοιμηθώ.
Είμαστε όλοι μας, καλέ μου πάτερ, φτιαγμένοι από τραχύ πηλό.
Εσύ, εγώ, ο σοβαρός και ένδοξος αδερφός μου εκεί πάνω στο κρεβάτι.
Αν και είμαι βέβαιος ότι δεν κοιμάται!
Αναρωτιέμαι αν η ψείρα δεν πλάστηκε την έκτη ημέρα, μαζί με τον άνθρωπο.
Είσαι κι εσύ συμμέτοχος σε αυτό!
Και ανάξιος του ράσου που φορώ.
Αλλά βλέπετε, άρχοντά μου, είμαι κι εγώ άνθρωπος...
και ψείρα.
Στάσου προσοχή! Είσαι τιμητική φρουρά!
Ο ήλιος... όπως κάθε άλλη μέρα.
Φώναζες στον ύπνο.
Έβαλα τα δάχτυλά μου στα χείλη σου και κοιμήθηκες ξανά.
Ονειρεύτηκα τον πατέρα μου.
Πέθανε όταν γύρισε σπίτι και είδε τη γη του να έχει πωληθεί για τα λύτρα.
Και εγώ εντάχθηκα στην υπηρεσία του Δούκα.
Ο θάνατός του ήταν τμηματικός.
Πρώτα η δεξιά πλευρά του, μετά η αριστερή.
Με πρόσταξε να βάλω τα χέρια μου ανάμεσα...
στο νεκρό χέρι και το καλό, και να ορκιστώ να είμαι πιστός στο Δούκα.
Ορκίστηκα να προστατεύω τον αδερφό μου...
και να ξαναπάρω τα κτήματά μας. Αλλά είχε ήδη πεθάνει.
Από το δεξί του χέρι, πήρα αυτό το σπαθί.
Έχω ζήσει 20 χρόνια με αυτή την ψυχρή "σύζυγο".
Και από το δάχτυλό του, πήρα αυτό το δαχτυλίδι.
Τι κάνεις;
Άρχοντά μου, ξημέρωσε.
Δεν θα σε πάρουν. Ούτε ο Δούκας, ούτε ο διάβολος, ούτε όλα τα...
Δεν μπορεί να γίνει αυτό.
Έχει χαράξει στους βάλτους. Το πρόσεξες;
Ο πυρετός φαίνεται να σου πέρασε.
Ο αρχηγός τους, αυτός ο... Όντιν, την περιμένει κάτω.
Με άκουσες, Κρίσαγκον;
Τελείωσε.
- Θα του μιλήσω. - Άσε τον γερο-παλιάτσο να ουρλιάζει.
Έκανες όμως μια συμφωνία με τον Δούκα. Ξέχασες;
"Διατήρησε καλές σχέσεις", είπε.
Δεν θα τη δώσω.
Δεν μπορώ.
Πρέπει να κάνεις σαν ξαναμμένο άλογο και να ποδοπατήσεις τη ζωή όλων μας;
Η ζωή μου είναι δική μου!
Αγαπητέ άρχοντα και αδερφέ...
ήσουν το πιο αγαπημένο πετράδι του Δούκα, ο ευνοούμενός του.
Από σένα έρχονται όλα. Όλα όσα έχουμε.
Και πρέπει να έχουμε κάτι!
Έχεις φάει το κριθάρι από το στόμα του αλόγου μου!
Η νέα πανοπλία σου θα μπορούσε να ντύσει τους άντρες μου.
Το αίμα τους και το αίμα μου πλήρωσε για τα στολίδια σου!
Ό, τι κέρδισα από τους πολέμους και τον Δούκα, το έδωσα σε σένα!
Όλα σε σένα, που γλεντοκοπούσες στην αυλή...
ενώ εγώ ίδρωνα με τούτη την καταρα- μένη, βρώμικη πανοπλία 20 χρόνια!
Ποτέ δεν είχα τίποτα! Τίποτα!
Είσαι ο άρχοντάς μας!
Δεν μπορείς να είσαι σκλάβος ενός σκλάβου!
Θα γυρίσει ο κόσμος ανάποδα!
Κοίτα την! Αυτό το λουλούδι...
Η αδελφή των γουρουνιών!
Παλιοπόρνη!
Αυτό το γυμνό νυμφίδιο φοράει το δαχτυλίδι του πατέρα μας!
Τότε να το τιμήσεις! Και αυτήν!
Είναι δική μου.
Είσαι μαγεμένος.
Την χάρηκες.
Τώρα κράτα την και η ψυχή σου να πάει στην κόλαση.
Πού είναι;
Μιλάει περί αγάπης. Αυτή για την οποία γράφονται τραγούδια.
Αγάπη;
Σημαίνει ότι δεν βαρέθηκε ακόμα το παιχνίδι του.
Πρέπει να δω τον άρχοντα Κρίσαγκον.
Μη με ξαναγγίξεις!
Άντε, τι περιμένετε; Δεν βλέπετε ότι τελείωσε;
Πού είναι;
Πατέρα...
Λυπάμαι για αυτά που είπα χθες το βράδυ. Είχε το δικαίωμα.
Αλλά τώρα την έχω πάλι πίσω.
Την κράτησε!
Μη μου λέτε για τα δικαιώματά του! Δεν έχει κανένα τώρα.
Τι μπορείς να κάνεις; Θες να σε θερίσει με το σπαθί;
- Είναι πολεμιστές, αγόρι μου. - Δεν θα μπορέσεις να μπεις.
Έχω ένα δρεπάνι. Σκότωσα ένα αγριογούρουνο μια φορά,
μπορώ να σκοτώσω ένα άλογο και έναν άντρα.
Δεν θα τα καταφέρεις. Οι σκοτωμοί είναι η τέχνη του.
Γεννήθηκε για αυτό.
Θα του χώσω το δρεπάνι στο στήθος, σαν γάντζο σε σάπιο κρέας.
Τον είχα συμπαθήσει. Το ξέρετε.
Νορμανδός, αλλά φαινόταν άντρας. Θα τον υπηρετούσα.
Οργίστηκα χθες, αλλά μετά σκέφτηκα, "Είναι ανώτερος από μένα, καλύτερος,
και αυτή..."
Θα τον στραγγαλίσω με τα βρωμερά σωθικά του.
Όχι μόνος σου.
Κάνε αυτό που σου είπα, πήγαινε στους Φρίσιους.
Πάρε τη βάρκα στο βάλτο και φέρε τους εδώ.
Και γιατί να έρθουν να μας βοηθήσουν;
Επειδή το λέει μια μισή μερίδα Νορμανδός;
Όχι, σκύλε!
Για το αγόρι που σας είπα, το αγόρι που πήρα.
Είναι Φρίσιος πρίγκιπας. Αν μάθουν ότι ζει και κρατείται στον πύργο,
είναι ικανοί να τον γκρεμίσουν για να τον πάρουν πίσω.
Φρίσιος πρίγκιπας; Αυτός σου το είπε;
Αυτά μου το είπαν.
Πήγαινέ τους το.
Θα κρατήσω αυτό για να φαίνομαι σαν άρχοντας.
Ξεκίνα, γιε μου. Τώρα δεν γίνεται χωρίς να χυθεί αίμα.
Θα γυρίσω μέσα στη βδομάδα.
Θα βρει τρόπο να του ξεφύγει, όσο στενά κι αν τη φυλάει.
Έλα, γριούλα, πήγαινέ το μέσα.
Πού είναι οι χωρικοί που δουλεύουν στην τάφρο;
Δεν ήρθε κανένας σήμερα, άρχοντα. Χθες, μόνο δύο.
Τον αρχηγό του χωριού, έχω να τον δω από...
Κάνει κρύο εδώ, αγάπη μου, τρέμεις.
Γνωρίζεις τα αστέρια;
Ο πατέρας μου με δίδαξε να βρίσκω το δρόμο μου με αυτά.
Γνωρίζω μόνο αυτό το χωριό. Και τώρα, μόνο αυτόν τον πύργο.
Θέλεις να γυρίσεις πίσω;
Δεν μπορώ να σε αφήσω.
Το ξέρω.
Ο κόσμος είναι πολύ πιο μεγάλος από αυτόν τον πύργο.
Και ξέρω το δρόμο. Υπάρχει ένα μέρος...
ένα μακρινό μέρος, όπου μπορώ να σε πάω.
- Πότε; Σε παρακαλώ. - Αγάπη μου...
- Πότε; - Όταν θα έχω τελειώσει εδώ.
Πρέπει να φυλάξω αυτόν τον τόπο για κάμποσο ακόμη, για τον Δούκα.
Οι Φρίσιοι! Γύρισαν.
Τίμπαλτ, φέρε λάδι και νερό στην οροφή.
Λασκάρετε μερικές πέτρες από το στηθαίο.
Σκύψε!
Πολέμαρχε!
Το αγόρι... αλλιώς θα κόψουμε τους λαιμούς σας, Νορμανδοί!
Όλο το χωριό πήγε με το μέρος τους;
Σχεδόν όλοι, φοβάμαι, άρχοντά μου. Ο Θεός να σώσει την ψυχή τους.
Αυτός δεν είναι ο γερακάρης σας; Ο κοντούλης;
Ακόμα και ο Βολκ;
Για δες, ο σερ Ψύλλος μας εγκατέλειψε.
Τέλος πάντων... Μικρή απώλεια, ε, αδερφέ;
Πολέμαρχε! Το αγόρι! Τον γιο μου!
Ο γιος σου είναι;
Ελευθέρωσες τον πατέρα μου για έναν κάδο χρυσά νομίσματα.
Το ίδιο και για το γιο σου. Αλλιώς θα τον πάρεις χωρίς κεφάλι!
Νομίζεις ότι αν το τροχίσεις αρκετά, θα μπορέσεις ν'ανοίξεις δρόμο, αδερφέ;
Ναι, ξέρω ότι είμαστε όλοι ασφαλείς στο ισχυρά χέρια σου...
Μόνο να σε εμπιστευτούμε και όλα θα πάνε καλά, ε;
Ξάπλωσε εδώ με τη χωρική σου, τότε, Σερ Κρίσαγκον ντε Λακρού.
Μέχρι αυτοί οι πειρατές να γκρεμίσουν τον πύργο του Δούκα στο βάλτο.
Ντράκο, τι θα κάνεις; Αν προδώσεις τον Δούκα...
Εγώ τον προδίδω;
Εσύ είσαι ο άρχοντας αυτού του τόπου. "Φύλαξέ τον", σου είπε.
Και πού είναι οι σκύλοι για τους οποίους τον φυλάς;
Περιμένουν έξω από την πόρτα με δικράνια!
- Συνωμοτείς εναντίον... - Τι θα κάνεις, αδερφέ;
Θα με σκοτώσεις με αυτό το μεγάλο σπαθί;
Ναι... θα μπορούσες.
Είσαι ψηλός και δυνατός άντρας.
Ή θα μπορούσα να σε σκοτώσω εγώ.
Αλλά ούτε το ένα ούτε το άλλο θα σε δικαίωνε.
Τώρα! Άνοιξε!
Ο αδερφός μου πήγε για βοήθεια. Στον Δούκα.
Είναι έτοιμο!
Εμπρός για την πύλη!
Τώρα!
- Χρειαζόμαστε ένα γάντζο. - Δεν έχουμε.
Άρχοντα!
Η βάρκα... Ίσως έχει άγκυρα.
Φέρτε μου ένα σχοινί!
Στερεώστε το.
- Όχι εσύ, Μπορς. - Γιατί όχι;
Τι θάνατος στο νερό, τι στη στεριά.
Ετοιμαστείτε.
Τραβήξτε!
Τραβήξτε! Τραβήξτε!
Τραβήξτε! Με όλη σας τη δύναμη!
Θα φτάσει σύντομα η βοήθεια από τη Γάνδη;
Βοήθεια;
Ναι, αν το επιθυμεί ο Δούκας, θα φτάσει κάποια στιγμή.
Όμως... θα φτάσει έγκαιρα;
Άκου, ιερέα...
Αν ξυπνήσουν νωρίς, κινηθούν γρήγορα και μας βρουν ζωντανούς...
τότε θα έχουν φτάσει έγκαιρα.
Άντρες, ξυπνήστε.
Mόργκο, σήκω!
Ρενόλτ!
Ρίξτε!
Νερό!
Δεν κάνουμε τίποτα από εδώ. Πάμε κάτω.
Στήστε φράγματα στις σκάλες. Αν καταλάβουν το ισόγειο...
Τα άλογα!
- Τώρα το λάδι. - Λάδι!
Φράξτε την πύλη. Δεν τελείωσαν ακόμα.
Tίμπαλτ, σήμανε συναγερμό.
Τώρα!
Εμπρός!
Είναι ο Ντράκο. Με "κεραυνούς"!
Άρχοντά μου!
Άρχοντα Ντράκο...
Ντράκο... Ο σωτήρας μας.
Δεν τελείωσε. Οι αγριάνθρωποι είναι ακόμα στο δάσος.
Δεν θα φύγουν. Όχι όσο κρατάμε το αγόρι.
Δεν μπορούν να τον πάρουν τώρα, έτσι πρέπει να τον αγοράσουν.
Ο γενναιόδωρος Δούκας δεν μου έδωσε μόνο τους άνδρες...
με τους οποίους έσωσα τα τομάρια σας.
Μου υποσχέθηκε το μισό του χρυσού που θα αποφέρει το πριγκιπόπουλο.
Λύτρα;
Όντως ο κόσμος γυρίζει, αδερφέ.
Όπως ο πατέρας του κρατούσε τον δικό μας, κρατάμε τώρα αυτόν.
Θα μπορούσαμε να τον πουλήσουμε, μισό κιλό κάθε φορά.
Κρίμα που είναι μικρούλης!
Φτάνει και ένα αυτί για να δείξουμε ότι είμαστε τίμιοι πωλητές.
Ντράκο, σταμάτα τώρα. Δεν αντέχω κι άλλο αίμα.
Να σταματήσω, είπες;
Όχι, αδερφέ.
Δοξασμένε αδερφέ μου...
Όχι πια! Ούτε ο Δούκας σε αντέχει άλλο!
Όταν του είπα για τα διαβολοκαμώματά σου...
ανέθεσε το φέουδο σε μένα.
Δεν είπα ότι ο κόσμος γυρίζει;
- Έγινες ο άρχοντας εδώ; - Ναι.
Αυτό το μικρό έντομο είναι δικό μου.
Να το σκοτώσω, να το ακρωτηριάσω, να το κάνω ό, τι θέλω.
Και το χωριό αυτό είναι δικό μου. Όσον αφορά αυτά τα "βόδια"...
θα δουν τι φέρνουν οι εξεγέρσεις. Άδεια μανίκια και ξύλινα πόδια...
- Για αυτό που έκανα; - Όπως προτιμάς, αδελφέ.
Φορτώσου τα όλα στην πλάτη σου. Τις αμαρτίες σου και τις δικές μου.
Σύρε σε μοναστήρι να προσεύχεσαι για ν' αξιωθείς πάλι τη θεία χάρη.
- Ή πήγαινε στην κόλαση. - Έχω πάει εκεί.
Τότε, πήγαινε να αναζητήσεις το Άγιο Δισκοπότηρο μαζί με τούτην.
Πρώτα όμως, θα πάρω το δαχτυλίδι του πατέρα μου.
Το δαχτυλίδι, λέω!
- Ντράκο! - Να πάρω και το δάχτυλό της μαζί;
Δεν μπορώ να χτυπηθώ μαζί σου, Ντράκο.
Τότε θα χτυπηθώ εγώ μαζί σου.
Γιατί;
Έτρωγα το ψωμί που κέρδιζες στους πολέμους,
ίππευα το άλογο που μου έδωσες,
και ζούσα στη σκιά της αηδιαστικής δικαιοσύνης σου,
γιατί ο Δούκας χαμογέλασε σε σένα!
Ε, λοιπόν, δεν σου χαμογελά τώρα. Τώρα εγώ έχω αυτό το μέρος!
Και θα ορκιστείτε όλοι πίστη σε μένα.
Όχι όσο ζει ο άρχοντάς μου.
Τότε ο άρχοντάς σας θα πεθάνει.
Αυτό το θέμα πρέπει να τακτοποιηθεί.
Ντράκο...
Σου ορκίζομαι, Ντράκο...
- Ορκίζομαι στου πατέρα μας το... - Το δαχτυλίδι!
Αν προτιμάς να σε σφάξω, παρά να αγωνιστείς, τότε θα σε σφάξω.
Ντράκο!
Ο δοξασμένος αδερφός μου...
Ντράκο...
Έλα, μικρέ.
Κράτησέ την εδώ μαζί σου.
Αρχόντισσά μου...
Περιμένετε! Σταματήστε!
Για αυτό το δώρο, τον γιο μου, θα σου δώσω οτιδήποτε μπορώ.
Αξιώματα, πλούτη, γη.
Διάσχισε τη θάλασσα μαζί μας.
Όχι.
Γιατί όχι;
Πήγαινε μαζί του. Εσύ και αυτή δεν θα κινδυνεύετε.
Δεν μπορώ να αφήσω αυτό το μέρος.
Αυτό το μέρος δεν είναι πλέον δικό σου για να το αφήσεις.
Ήταν του Ντράκο, προς στιγμήν.
Σύντομα ο Δούκας θα στείλει άλλους άντρες.
Άλλον άρχοντα για να κάνει όσα είπε ο Ντράκο, και τότε πώς θα τη σώσεις;
Θα τον σκοτώσεις; Και μετά τον επόμενο;
Και μετά τον ίδιο τον Δούκα;
Αν έδινες άσυλο στην... αρχόντισσά μου...
Είναι ευπρόσδεκτη.
Θα σου τη φέρω.
Ώστε στέλνεις αυτή στους Φρίσιους.
Άγρια αρχοντιά!
Και μετά, τι γίνεται;
Θα πάω στον Δούκα.
Στον Δούκα; Γιατί; Για να μας κάνει φαντάσματα;
Για να διορθώσω τα λάθη μου.
Μιλάς σαν τροβαδούρος.
Θ'αρχίσεις μετάνοια; Θα ικετεύεις για αυτούς τους λαγούς του βάλτου;
Ο Δούκας θα παλουκώσει το κεφάλι σου και το δικό μου μαζί!
Μην έρθεις, Μπορς. Δεν θα σε υποχρεώσω.
Ο πατέρας σου με έβαζε να καβαλικεύω πίσω σου...
όταν ήσουν πολύ μικρός για να φτάσεις τη σέλα.
Μα το Θεό, έχω κάνει έτσι πάρα πολλά χιλιόμετρα για να φύγω τώρα.
Μπρόνγουιν!
Άκουσέ με.
Δεν μπορώ να σε πάω σ'εκείνο το...
το μακρινό τόπο, προς το παρόν.
Θα είμαι μαζί σου... πάντα.
Όπου κι αν πας.
Πρέπει να πας τώρα στο Βορρά.
Όχι! Θέλω να μείνω μαζί σου.
Δεν μπορείς. Πρέπει να μείνω εδώ.
Αλλά αν πας, πηγαίνω κι εγώ.
Σήκω τώρα.
Πήγαινε... και πηγαίνουμε και οι δυο.
Μπορς...
Είμαι κουρασμένος.
Πονάω.
Ρένολτ!
Φύλαξε αυτό το μέρος μέχρι...
μέχρι να γυρίσω.
Φύλαξέ το καλά.