Majoor Bradbury naar de communicatiebrug.
Nucleaire ploeg naar de machinekamer.
Majoor Bradbury naar de communicatiebrug.
Wat is het voor een planeet die we naderen?
Niets dan sneeuw en ijs.
Eén grote leegte.
Scan het met onze computer.
De wapens van de vijand kunnen onder het oppervlak zijn verborgen.
Aha, de politie!
Ik Thor, hoofd van de keizerlijke politie...
eis dat u zich onmiddellijk overgeeft.
Stella, jij ruimtesmokkelaar, ik ben politierobot Elle.
Je hebt het recht om te zwijgen.
Snel naar hyperspace.
Laten we hopen dat we heel blijven. Wat zijn onze kansen?
40% kans op uiteenvallen...
30% moleculaire ontbranding... 20% gammabesmetting.
Erg geruststellend allemaal.
Dat betekent dat we 10% kans hebben om het te halen.
Niet echt. 3% kans op implosie...
Oké, houd deze koers...
en maak je klaar om terug te keren naar normale snelheid.
Daar komt ie!
We hebben het gered! - Niet helemaal: een neutronenster.
Als het ons te pakken krijgt worden we verpletterd!
Maak klaar om te lanceren.
Stoot af!
We hebben het gered!
Zet een nieuwe koers uit zodat die smeris ons niet kan vinden.
Doe ik gelijk!
Daar zijn de Spooksterren.
Als we één seconde verder waren gegaan...
waren we er middenin beland.
Wat is dat in hemelsnaam?
Het is een ruimteschip.
Nee, het is een reddingscapsule.
Ze hebben een stroomstoring.
Misschien zijn ze gewond of te zwak om een signaal uit te zenden.
Ik ga een kijkje nemen.
Wat is het stralingsniveau?
Normaal. De romp is niet beschadigd. Ik ga naar binnen.
Alles goed?
Ja... wacht! Er is hier iemand.
Hij is zwaargewond maar nog in leven.
Ik probeer hem naar het schip te brengen.
Ik help je hem aan boord te krijgen.
Hij is uitgedroogd en uitgeput.
Maar de sloep had genoeg proviand.
Alles wat hij nodig had.
Hij is ook nog in shock.
Hij blijft praten over monsters. Rode monsters.
Hij wil dat we iemand dringend waarschuwen.
Wie dan?
De keizer van de eerste Cirkel van het Universum.
Hij is een officier van de keizerlijke vloot.
Dat is een buitenkansje voor smokkelaars zoals wij.
Wat gaan we nu doen? - Je gaat naar de gevangenis, Stella Star.
Je sprong door hyperspace heeft ons niet kunnen afschudden.
Jouw spoor was makkelijk te volgen.
Jullie zijn helemaal omsingeld door gevechtschepen.
Deze keer heb je gewonnen, wij geven ons over.
Er zal geen volgende keer zijn, Stella Star.
Maak je geen zorgen, we komen hier wel uit.
Excellentie.
Wat is er, Elric?
Ze vonden één overlevende.
De keizerlijke shuttle brengt hen nu naar hun medisch centrum.
Maar zijn brein is flink beschadigd.
Hij zal hen niet kunnen helpen om het schip te vinden.
Kom naar mij, golems!
Ik heb een simpel klusje voor jullie.
Stel me niet teleur!
De grote machines van het centrale besturingssysteem...
van de keizerlijke rechtbank...
veroordelen jou, Akton van Vega 9...
tot 220 jaar dwangarbeid...
op de gevangenisplaneet Sekhon 3.
En wat jou betreft, Stella Star...
na alle argumenten te hebben afgewogen...
na alle video-opnamen en beschuldigingen te hebben bestudeerd...
veroordelen wij jou tot levenslange dwangarbeid...
in de gevangenenkolonie Nocturn 2.
Deze sessie is hierbij beëindigd.
Gooi het radium in de oven. Voorzichtig!
Bewegen! Kom op! Een beetje sneller!
Kunnen jullie niet sneller dan dit?
Voorzichtig met het radium!
Kom op!
Gooi het in de oven.
Jullie zijn niet thuis! We hebben niet de hele dag!
Oké. Vijf minuten pauze.
Snel. Gevangenen terug naar hun post.
Kom op! - Snel!
Ik heb twaalf uur achter elkaar gewerkt.
Die straling brandt mijn huid er nog af.
We zijn geen slaven!
Je kunt beter meewerken anders krijg je te maken met hun zwepen.
Maar er moet een manier zijn om te ontsnappen. - Er is een manier.
We moeten alleen proberen om de oven te overbelasten.
Overbelasten met wat?
Energie. - Een stralingsgeweer moet genoeg zijn.
Een ontsnapping aan het voorbereiden?
Dit kun je krijgen!
Leg het wapen neer.
Omdraaien.
Jij bent het!
Je had niet verwacht mij hier aan te treffen, hè.
En jij ook...
Arme Stella, voor niets proberen te ontsnappen.
Ik heb weer verloren.
We zijn gekomen om jou te bevrijden. Je bent vrijgesproken.
Zijn jullie alle twee gek geworden? - Ik heb alleen maar logische circuits...
er is bij mij geen plaats voor gekkigheid.
Ik moet een geheime keizerlijke missie uitvoeren. We moeten Akton bevrijden.
Daar is ie.
Mijn geschenk voor u.
Zou ik je ooit voorliegen?
Kijk! Het keizerlijke vlaggenschip.
Akton, je gaat een echte royalty ontmoeten.
Hij is er. Daar is zijn holografische beeld.
Zijne hoogheid, de keizer van de eerste Cirkel van het Universum.
Ik richt me tot u omdat mijn trouwe robot Elle,
mij heeft verteld dat jij de enige bent die ons kan redden.
Jij bent de beste piloot in het hele sterrenstelsel...
en jij, Akton, de beste navigator.
Stella, ons sterrenstelsel is verdeeld...
in twee rivaliserende kampen. Die van ons...
en degene die wordt geregeerd door de slechte graaf Zart Arn...
van het Verbond van de Donkere Werelden.
Onlangs bereikten ons verontrustende berichten...
van onze spionnen.
Ze vertelden ons dat de graaf een wapen heeft ontwikkeld.
Een nieuw en onoverwinnelijk wapen.
Een wapen zo groot...
dat er een hele planeet nodig is om het te kunnen verbergen.
Daarom hebben we een schip op expeditie gezonden.
Heeft die de planeet gevonden?
Het schip kwam heel dichtbij...
om het geheim van de graaf te ontdekken.
Maar het werd plotseling aangevallen door een horde monsters.
We dachten dat het schip verwoest was en hadden alle hoop verloren...
totdat jullie de reddingscapsule vonden.
En nu, in het diepste geheim...
moeten jullie naar de Spooksterren afreizen.
Jullie moeten het schip vinden...
en de geheime planeet van de graaf...
en het vernietigen.
Er is nog iets.
Als je geslaagd bent in je missie...
moet je de commandant van het vermiste schip zoeken.
Hij is mijn enige zoon.
De eerste mogelijkheid is het Origa-stelsel...
ook bekend als de Wereld van Slaap.
Maar dat stelsel is nog steeds in ons eigen sterrenstelsel...
en dan hadden we het al gevonden moeten hebben.
Hetzelfde geldt voor de witte zon van Ozen.
Alleen de derde mogelijkheid blijft over:
het hart van de Spooksterren...
een onbekende planeet genaamd... Arrakis.
Mooi, zullen we onze zoektocht beginnen?
Het is een gigantische afstand die we moeten afleggen.
Met hyperspace kunnen we de afstand waar we normaal twee maanden over doen...
inkorten tot twee uur.
Alles gereed? - Klaar.
Ik word altijd nerveus als ik in hyperspace ga.
Maak klaar om weer met normale snelheid te reizen.
We zijn er.
Het is niet ver weg. Je kunt er komen met de spaceshuttle.
Thor en ik wachten in die kloof op jou...
zodat we voorbereid zijn op een verrassingsaanval van de graaf.
Goed plan.
Is er zuurstof? - Ja, je kunt er ademen.
Oké, laten we gaan. - Volg mij.
Het besturen van de shuttle is gemakkelijk.
Pas op.
Hou je goed!
Alles goed? - Prima. Vooruit.
Vliegen we niet een beetje laag?
Ik ben niet geprogrammeerd om op water te lopen.
Oh nee, ik word zo nerveus van water.
Alles maakt jou nerveus.
Het is de reddingscapsule. Laten we landen.
Oké, rustig aan.
Shuttle aan moederschip: we landen nu.
Begrepen.
Mijn veiligheidsgordel zit vast. - Kom op, Elle!
Rustig, ik kom eraan.
Kijk daar eens!
Ongelofelijk! Het is bijna begraven.
De inslag moet enorm zijn geweest.
Ik vraag me af of iemand dat heeft kunnen overleven.
De uitlaten zijn bijna gesmolten.
We kunnen beter verder kijken. Wat is dat?
Ik weet het niet.
Het is één of ander gebruiksvoorwerp. - Het is heel oud.
Het lijkt wel een laserspeer.
Deze planeet is bewoond. We moeten erg voorzichtig zijn.
We zijn in het rijk van de slechte graaf.
Deze sterren zijn extreem ver weg, zelfs voor hem.
Waarschijnlijk hebben ze hier een soort van beschaving gevestigd.
We verliezen tijd. We kunnen beter de vermiste bemanning zoeken.
Kom, deze kant op.
Kijk! Amazones.
Ik hoop dat ze vriendelijk zijn.
We zullen het zo weten.
Ik wil wraak.
Ze moeten dood.
Sterf, robot!
Laat me je niet hoeven doden.
Kom op!
Stop! Je kunt niet ontsnappen.
Hou je handen thuis. Laat me gaan.
Koningin Corellia, dit is de spion die we hebben gevangen.
Ze kwam over de verboden zee.
Je bent een spion. Net zoals de mannen van die reddingscapsule.
Maar niets kan de graaf nog stoppen.
Ook al was het gelukt hier langs te komen...
dan had je de planeet van de graaf nog niet gevonden.
Twee moordzuchtige groepen bewakers beschermen het tegen indringers.
En nu...
zet haar in de mijnsonde.
Stop! - Elle!
Laat haar vrij of ik knal jullie koningin overhoop. Ik meen het!
Kom op.
Bij de geringste beweging schiet ik jullie dood.
Blijf waar je bent!
Doe de deur dicht en waag het niet ons te volgen.
Hou ze tegen!
Achter jou.
Kom op. Ga mee!
Elle, je bent fantastisch. Ik wist niet dat je het in je had.
Hou krijg je hem open?
Het zit vast!
Aan de kant!
Dit is mijn laatste schot.
Volle kracht!
Kom op. Snel!
Haast je.
Bewaker!
Neem wraak.
Dood ze.
Kijk!
Ren voor je leven!
Daar. Een smalle kloof.
Kom Stella, ren!
Snel!
Elle!
We moeten gaan.
De gevechtsvliegtuigen van de Amazones komen eraan.
Snel, naar ons schip.
Ze vallen ons aan. - Het laserkanon!
Batterij 7... vuur!
Maak je klaar, daar komen ze.
Wij zijn op volledige gevechtsnelheid.
Jij...
Waarom kom je nu niet terug?
Hier komen ze. Batterij 3.
We hebben ze!
Vuur!
Er is er nog één.
We hebben ze te pakken.
Pas op aan de rechterkant.
We hebben er al vijf van de zes. Maak je klaar.
Meer naar links!
Klaar...
dan vernietig de zesde.
Het laserkanon. Vuur!
Het is gelukt!
Even wachten...
Nu! - Ze komen van rechts. Vuur!
Oké, we hebben gewonnen. Het is ons gelukt.
Ik heb de locaties gevonden van de derde reddingscapsule en het moederschip.
Het moederschip is het dichtst bij, dus daar gaan we eerst naar toe.
Daar is het, de derde planeet van het volgende zonnestelsel.
Ik ben er nog nooit geweest.
Hoe is het daar? - Rode mist, veel wind, weinig zwaartekracht.
Je kunt er ademen en de atmosfeer is stabiel.
Echter, de hele planeet is bedekt met sneeuw en ijs.
En je moet erg voorzichtig zijn als de zon ondergaat.
De temperatuur zakt met duizenden graden.
Alles bevriest onmiddellijk.
Wat een verschrikkelijke crash. Dat heeft niemand kunnen overleven.
Enig teken van de zoon van de keizer?
Als hij hier ergens tussen zou liggen...
ben ik niet zeker of zijn eigen moeder hem nog zou herkennen.
Dan is het allemaal voorbij.
Er is geen hoop dat we ooit de geheime planeet van de graaf zullen vinden.
Er is altijd nog de derde reddingscapsule.
Het is waarschijnlijk verdwenen tussen de sterren, wie weet?
Hoe dan ook... het heeft geen zin om valse hoop te blijven koesteren.
Het is te lang geleden.
Dit sterrenstelsel is ruig en vijandig.
Kom, laten we teruggaan naar het schip.
We moeten opschieten. We hebben geen tijd meer.
Onze energiepakketten zijn bijna leeg.
Laten we ze dan maar af doen.
Het is een eind teruglopen.
Mijn voeten zijn nu al koud.
Op deze momenten ben ik blij een robot te zijn.
Wat ben je aan het doen, Akton?
Ik ben gewoon mijn krachten aan het oefenen.
Wat is jouw probleem, computer?
Is alles oké met Stella en Elle?
Daar maak ik me niet ongerust om.
Ik wacht wel af.
Je hoeft niet meer te wachten.
Eindelijk, Thor! Ik hoop dat je goed nieuws hebt.
Ja, excellentie.
Ik heb de navigator gedood en het schip overgenomen.
En Stella Star?
En die blikken politieman?
Deze planeet zal wel met ze afrekenen, excellentie.
Mooi.
Ik wacht op je komst.
Hoever nog, Elle?
We zijn er bijna. Nog maar een paar radianen.
Computer.
Waarom doen de hoofdmotoren het niet?
Er is een storing.
Een storing? Waar?
Ik ben niet geprogrammeerd om hier iets aan te doen.
Akton! We zijn hier.
Akton, Thor, laat ons binnen. De zon gaat onder.
Daarom laat ik jullie juist niet binnen.
Binnenkort zijn jullie dood en heb ik deze planeet verlaten.
Ben je gek geworden? Doe open!
Waar is Akton? - Akton is dood.
En ik sluit me aan bij graaf Zarth Arn...
de leider van het Verbond van Duisternis.
Thor, een verrader! Ik kan het niet geloven.
Ik kan mijn eigen logische circuits niet meer vertrouwen.
Ik trapte er ook in.
We zullen bevriezen.
Misschien kan ik jou redden.
Ga hier op de sneeuw liggen.
Geef me je hand zodat ik je temperatuur kan controleren.
Ik kan mijn energie gebruiken om jou in leven te houden.
Je wordt in een toestand van schijndood gebracht.
Elle...
Toen je mijn tegenstander was, wist ik dat je nooit zou opgeven.
Dat maakte me woest.
Maar die kwaliteit...
komt nu goed van pas.
Je bent de meest trouwe metgezel die een vrouw zich kan wensen.
Ik respecteer jou ook, Stella.
Je bent de aardigste mens die ik heb gekend.
Misschien is het nu een goed moment om ouderwets te gaan bidden.
Ik hoop dat het ook bij robots werkt.
Tot ziens, vriend.
Voorlopig tot ziens, Stella.
Je zou hier uren geleden al zijn!
Ik werd opgehouden door een storing.
Ik tolereer geen storingen en fouten in mijn rijk.
Hoelang gaat het oponthoud nog duren?
Ik denk erg lang.
Je had mij eerst toestemming moeten vragen om te vertrekken.
Deze keer zal ik ervoor zorgen dat je echt dood bent.
Ik maak je af.
Oké Akton, dit was het dan. Zeg maar dag.
Wat?
Stop! - Leg het geweer neer.
Stop! Niemand kan deze dodelijke stralen overleven.
Inderdaad, deze stralen zullen jouw dood worden.
Elle?
Elle, ontvang je mij?
Dit is Akton. Ik heb het schip weer veroverd. Ontvang je mij?
Ze heeft een hartslag van 16.
Misschien overleeft ze het als jij je krachten gebruikt.
Voorzichtig.
Doe maar dicht.
Kijk! Het werkt. Ze gaat het redden.
Kom op, Stella.
Wat is er aan de hand? De hoofdmotor doet het niet.
Thor heeft alles al geprobeerd. Wat moeten we nu?
Van het ene probleem in het andere.
Niet noodzakelijk. - Wat bedoel je? We zitten hier vast.
Zelfs de zendapparatuur doet het niet.
We kunnen onmiddellijk opstijgen.
Opstijgen? Hoe?
Het schip werkt niet omdat ik dit onderdeel heb 'geleend'.
Wist je van Thor?
Jazeker.
Ben je helderziend?
Dat heb je me al die jaren niet verteld.
Dat had me heel wat problemen kunnen besparen.
Je had de toekomst willen veranderen maar dat is tegen de wet.
Daarom mag ik je niets vertellen. Laten we de derde capsule gaan zoeken!
Akton, jij bent me er eentje. - We hebben niet veel tijd meer.
Laten we gaan!
We zijn er bijna.
Dat is de planeet Demondia.
Op deze desolate planeet zullen we de derde reddingscapsule vinden.
Er is iets mis. Alles houdt ermee op.
Wat gebeurt er? - Stroomstoring!
Mijn circuits begeven het.
We zijn getroffen door een energiestraal!
Ik heb geen controle meer!
Kijk!
Wat is het?
Het moet een...
Mijn hoofd!
Schiet dan toch!
Wat gebeurt er?
Laat me je helpen.
De aanval is voorbij. Het komt goed.
Ik dacht dat ik gek werd.
We hebben net een aanval overleefd van het sterkste wapen in het sterrenstelsel.
Als de berekeningen van Akton kloppen...
moeten we hier de reddingscapsule vinden.
Precies daar... in die krater.
Oh nee, hè.
Zeg het niet. Zeg niet dat stoom je nerveus maakt.
Nee hoor. Waarom zou ik nerveus zijn?
Er is niets om je ongerust over te maken.
Het is behoorlijk verwoest, maar het is de derde capsule.
Ik ga er naar toe. - Nee, ik.
Dit is een klusje voor een robot. Blijf hier.
Voorzichtig Elle. - Je hoeft je om mij geen zorgen te maken.
Laat haar gaan!
Laat me gaan!
Zet me neer!
Rustig maar. Ik snij je los.
Ziezo, je bent vrij.
Dat scheelde niet veel. Kom op.
Kom op!
Hier rusten we. We zijn hier veilig.
Wie ben jij?
Dit is een energieschild-masker.
De energie is beperkt.
Ik heet Simon.
Ik ben de enige overlevende van de keizerlijke missie.
Echt? We hebben jullie overal gezocht op deze verdomde Spooksterren.
Waarom?
De orders van de keizer waren om de spookplaneet van de graaf te vinden...
en te verwoesten.
Dus je weet van de monsters.
Ja, ik weet het. - Het heeft geen zin.
We konden de planeet ook niet vinden.
En nu is er geen tijd meer.
De holbewoners zullen ons opwachten.
Blijf dichtbij en hou je koest.
Dit pad lijkt veilig.
Hierlangs!
Alles oké?
Goddank was je hier op tijd, Akton.
Je wist het natuurlijk al.
Dit is Simon, de enige overlevende van de keizerlijke missie.
Je hebt ons leven gered.
Misschien kunnen we met jouw hulp toch de spookplaneet van de graaf vinden.
Laten we aan boord van je schip gaan en de zoektocht voortzetten.
We hoeven niet verder te zoeken. - Ben je gek geworden?
Dat is ons eerste doel: de planeet vinden en het vernietigen.
Ik weet het. Maar we hebben het al gevonden.
Als je er goed over nadenkt, snap je dat dit de planeet van de graaf is.
Weet je nog wat de koningin van de Amazones zei?
De planeet die bewaakt wordt door twee groepen boosaardige verdedigers.
De eerste hebben we in de ruimte ontmoet, de rode monsters.
En de tweede hier, de holbewoners.
Er is geen enkele twijfel mogelijk. Dit is de planeet.
Dit?
Ongelofelijk. Ik was hier en ik wist het niet.
Je kon het ook niet weten.
We moeten snel verdergaan en alle machines vernietigen.
Akkoord.
Dit is de poort die ons naar de machines leidt.
Dit is het geheime domein van de graaf.
Het hart van de spookplaneet.
Van waaruit hij het hele universum wil beheersen.
Dit is ongelofelijk! Waar is iedereen?
Ons lot staat al vast.
Binnenkort zul je alle antwoorden weten.
Dit brengt ons naar het hoofdkwartier.
Hier is het zenuwcentrum van de hele operatie.
Dit is ongelofelijk!
Fantastisch.
Voorgeprogrammeerde computers die eeuwig door kunnen gaan.
Waar is dit allemaal voor?
Van hieruit werden de rode monsters in de ruimte geprojecteerd.
Creëerden ze zo echte monsters?
Dat niet. De monsters waren niet echt.
Deze machines zorgen voor projecties van de monsters in onze hersenen.
Daar is het controlepaneel.
En nu... moet het lot zijn beloop hebben.
Nee! We kunnen dit niet laten gebeuren.
We moeten het onmiddellijk vernietigen.
Jullie waren fortuinlijk...
en slim.
Jullie hebben elke val overleefd die ik voor jullie heb gelegd.
Toen realiseerde ik me dat jullie succes...
mijn triomf zou worden. Hoeveel tijd nog, kapitein?
Een half kwadrant nog, excellentie.
Hoor je?
In minder dan een uur, is alles wat er nog over is van deze planeet...
as en kosmische stof.
Voor altijd.
En dan zijn jullie ook dood.
De keizer zal je dit betaald zetten.
De keizer?
Ik vergat te vertellen...
dat de keizer samen met jullie wordt opgeblazen.
Ja...
Ik vertelde de keizer dat we jou op deze planeet hadden gevonden.
Hij is op weg hier naar toe, op volle snelheid.
Hij zal precies op tijd zijn...
voor het vuurwerk.
Sorry, hoogheid. Je hebt verloren.
Hoogheid?
Vergeef me, Stella.
In het begin wist ik niet aan welke kant jij stond.
En daarna wist ik niet hoe ik het moest vertellen.
Ja, hij is Simon. Zoon van de keizer en erfgenaam van de troon.
Jullie twee zorgen ervoor dat ze deze kamer niet verlaten.
Jullie blijven hier tot het eind.
Dood ze... als het nodig is.
En nu is het afwachten.
Een uur is snel voorbij.
We moeten voorbij de golems zien te komen.
Maar hoe?
Heb vertrouwen en verlies nooit de hoop.
Kijk uit!
We naderen Demondia.
Alle personeel naar de landingsdekken.
Wees niet bezorgd.
Jij en de prins overleven het.
Vooruit Akton, opstaan. We moeten hier weg.
Ik blijf hier.
Alsjeblieft, sta op.
Ik ben niet meer van nut.
Praat geen onzin. Je kunt jezelf genezen.
Nee...
Ik moet mijn lot accepteren.
Akton...we kunnen je dragen.
Ga! Het is je plicht.
Je moet blijven leven.
Ik kan het niet... Ik kan je niet achterlaten.
Je bent de enige mensachtige vriend die ik ooit gehad heb.
Ik snap het niet. Jij kunt toch niet sterven.
Stella, Stella... Mijn missie zit erop.
- Ja, maar... - Er komen anderen.
Zelfs op dit moment komen ze al om je te redden.
Maak je geen zorgen.
Ik zal eeuwig voortleven.
Ga nu.
Vader!
We moeten onmiddellijk vertrekken.
48 seconden tot de explosie. We moeten hier weg!
Het is waar vader. De graaf heeft de planeet ondermijnd met nucleaire ladingen.
We gaan allemaal dood.
Weet je, zoon?
Ik zou geen keizer zijn als ik niet bepaalde krachten tot mijn beschikking had.
Keizerlijk gevechtschip!
Stop de tijd!
Gedurende drie minuten...
zal elke molecuul op deze planeet worden stilgezet.
Maar na drie minuten is de groene straal uitgewerkt...
de tijd zal dan weer verder gaan...
en alles zal exploderen.
Drie minuten zijn genoeg vader.
De graaf gelooft dat we dood zijn...
dat onze legers uiteen zijn gevallen en dat we geen leider hebben.
Hij is vol vertrouwen dat hij ons gemakkelijk kan verslaan.
Maar nu... is het tijd om hem te verrassen.
Wij vallen zijn hoofdkwartier aan...
voordat zijn vloot zich bij hem kan voegen.
Als we hierin slagen...
kunnen we biljoenen mensenlevens redden.
Verzamel al onze legioenen...
en geef bevel tot aanvallen.
Voordat de zon ondergaat... ben ik de nieuwe keizer!
En de heerser over het hele universum!
Ze komen in torpedo’s. Maak klaar om aan te vallen.
Dood ze! Daar.
We hebben ze, vader. Het lukt.
Dood ze!
Doodseskadron, kom op.
Laten we de keizer groots verwelkomen.
Met ons meest krachtige wapen, de Doemmachine.
Stuur het naar de keizerlijke hoofdstad...
en vernietig de planeet van de keizer.
Zarth Arn!
Het is voorbij.
Afgelopen.
We hebben verloren.
Nee.
Nee, er is nog een manier.
Er is nog één mogelijkheid.
Ik ben bang dat we het moeten gebruiken. - Wat dan?
Starcrash.
Een vierdimensionale aanval?
Ja. Als wij de ruimte weer ingaan...
op het juiste moment...
zal het verrassingseffect zo groot zijn...
dat de graaf ons niet kan tegenhouden.
Maar vader, er is geen wapen dat krachtig genoeg is.
Dat is er wel.
De Zwevende Stad. - De Zwevende Stad...
Ja, ik weet het.
Hoewel wij haar hoop en toekomst zullen vernietigen...
moeten we haar opofferen...
om de graaf te kunnen verslaan.
Het is de enige manier.
Nu moeten jullie me helpen...
allebei.
Ga, en zet de koers uit.
Zoltan! - Ja, excellentie.
Richt de Doemmachine op het keizerlijke ruimteschip.
Hoelang gaat het duren? - 15 minuten.
Zet het in gang.
Ik wil de keizer wegvagen van het universum!
Ja, excellentie.
Wanneer bereiken we de Zwevende Stad?
In minder dan twee minuten. - Goed.
Ik ga de aanleginstallatie controleren.
Goed.
Alles is oké.
Kijk, de Zwevende Stad. Het is al verlaten.
De technici hebben de ladingen al geplaatst.
Als alles goed gaat, zal ik mezelf...
de ruimte weer inschieten.
Maar ik ga met je mee! - Nee.
Je moet me redden als alles voorbij is.
Goed. Ik blijf.
Maar ik kan je niet alleen laten gaan.
Ons beste technici hebben de laatste uren besteed...
om een oude vriend van jou te reconstrueren.
Elle!
Een goede robot krijg je niet klein.
Ongelofelijk. Ze hebben jou herbouwd. Je ziet er prima uit.
Ze hebben het nieuwste materiaal gebruikt.
Ik voel me als een nieuwe machine.
Snel nu. Het lot van ons sterrenstelsel ligt in jouw handen.
Zo komen we direct in de controlekamer.
We hebben veel te doen in weinig tijd.
Maak je klaar om de baan te verlaten.
Word je hier niet nerveus van?
Ik heb nog nooit een stad gevlogen.
Laat dat maar aan mij over.
Energie maximaal.
We moeten naar het hart van de sterren.
Verander van koers, acht graden.
Akkoord.
Excellentie! - Ja, Elric?
Er ligt een schip op ramkoers! - Wat?
Zoltan! - Ja, excellentie.
Vernietig het schip dat ons nadert.
Onmogelijk. Het is te dichtbij.
Daar is het! Recht vooruit.
Gevechtschepen van de graaf. - We moeten ze ontwijken.
Alle systemen volle kracht.
Zet alles op de automatische piloot en dan snel wegwezen.
We gaan!
Kom terug lafaards!
Kom excellentie, of we worden vernietigd!
Als we niet snel weg zijn, is er niets meer over om mij te herbouwen.
Dat kun je wel zeggen.
Circuits, laat me niet in de steek.
Dat is Simon.
Simon, we zijn hier!
Welkom thuis.
Zit dat zo...
Nou, het zit erop.
Het is gebeurd.
De sterren twinkelen.
De planeten schijnen.
We hebben gewonnen.
Ongetwijfeld zal er wel weer een duistere kracht opduiken.
De wereld zal blijven draaien.
Maar nu is het rustig.
En voor eventjes...
althans...
hebben we rust.