Dopasowanie tekstu Wasyluk - do wersji Love.Actually.2003.720p.BluRay.x264-SiNNERS
/Kiedy tylko ogarnia mnie smutek /za sprawą dzisiejszego świata,
/myślę o hali przylotów /na lotnisku Heathrow.
/Panuje opinia, /że żyjemy w świecie żądzy i nienawiści,
/ale ja tak tego nie odbieram.
/Mnie się wydaje, że miłość jest wszędzie.
/Często niezbyt ciekawa /czy pełna godności, ale zawsze jest.
/Ojcowie i synowie, matki i córki, /mężowie i żony,
/dziewczyny i chłopaki, /starzy przyjaciele.
/Kiedy samoloty uderzyły w Dwie Wieże,
/żaden z telefonów od ludzi na pokładzie, /nie niósł przesłania nienawiści czy chęci zemsty.
/Wszystkie niosły przesłanie miłości.
/Jeśli jej poszukasz, masz nieodparte wrażenie, /że miłość jest faktycznie wszędzie.
TO WŁAŚNIE MIŁOŚĆ
/Czuję to w mych palcach,
/aż po końce stóp.
/Miłość wszędzie wokół /i coraz...
Obawiam się, że znowu to zrobiłeś, Bill.
To dlatego, że tak dobrze znam starą wersję, sam wiesz.
No cóż, wszyscy ją znamy. Dlatego nagrywamy nową.
No dobra, zaczynamy.
/Czuję to w mych palcach,
/aż po końce stóp.
/Miłość wszędzie wo...
K... mać, spieprzone, popieprzone gówno.
Od nowa.
/Czuję to w mych palcach,
/Aż po końce stóp.
/Święta wszędzie wokół
/i coraz bliżej wciąż.
/Niesione są przez wiatr
/Są wszędzie tam gdzie ja.
/Więc jeśli naprawdę kochasz Święta
/Pozwól niech pada śnieg.
To jest gówno, no nie?
Solidne, złote gówno, maestro.
5 TYGODNI DO ŚWIĄT
- Boże, ale jestem spóźniony. - To zaraz za rogiem, zdążysz.
Na pewno nie masz nic przeciwko, że idę bez ciebie?
Na pewno. Tak paskudnie się czuję.
- Kocham cię. - Wiem.
Kocham cię nawet jak jesteś chora i wyglądasz ohydnie.
Wiem. A teraz idź już, albo naprawdę się spóźnisz.
W porządku.
- Czy wspominałem już, że cię kocham? - Tak, wspominałeś. Wychodź, ofiaro losu.
Karen, to znowu ja.
Przepraszam, ale dosłownie nie mam z kim pogadać.
Niewątpliwie. Ale to kiepska pora. Mogę oddzwonić?
Oczywiście.
To nie znaczy, że nie jestem ogromnie zmartwiona śmiercią twojej żony.
Jasne.
Spływam, zadzwoń później.
Więc co to za wielka nowina?
Dostaliśmy rolę w Jasełkach, a ja jestem homarem.
- Homarem? - Tak.
- W Jasełkach? - Tak. Pierwszym homarem.
To przy narodzinach Jezusa był więcej niż jeden homar?
No...
Najlepsze kanapki w Wielkiej Brytanii.
Spróbujesz moich orzechowych?
Piękna bułeczka dla pięknej pani.
Dzień dobry, moja przyszła żono.
Dobra, możecie przestać. Dzięki.
Tak przy okazji, przedstawił mnie jako John'a, ale wszyscy mówią na mnie Jack.
Świetnie. Miło cię poznać, Jack.
Mnie przedstawił jak należy. Jestem po prostu Judy.
Wspaniale, Po Prostu Judy!
- Żadnych niespodzianek? - Żadnych niespodzianek.
- Żadnych takich, jak na wieczorze kawalerskim? - Żadnych takich.
- Przyznajesz, że prostytutki były błędem? - Przyznaję.
I że byłoby lepiej, gdyby nie okazały się mężczyznami?
To prawda.
Powodzenia, dzieciaku.
Panie Premierze, tutaj!
Dziękuję.
- Witam panie Premierze. - Muszę pozbyć się tego machania.
Jak się masz?
- Jak pan się czuje? - Cóż...
Super. Wpływowo.
Zechciałby pan poznać personel domowy?
Tak, w rzeczy samej, chciałbym bardzo.
Cokolwiek, byle tylko odłożyć rządzenie krajem.
- To Terence. On tu rządzi. - Dzień dobry, sir.
Dzień dobry. Miałem wuja, imieniem Terence.
Nienawidziłem go, myślę, że był zboczeńcem. Ale ty mi się bardzo podobasz.
- To jest Pat. - Witaj, Pat.
Dzień dobry, sir. Jestem gospodynią.
Powinienem być spokojniejszy, niż ostatnia ekipa.
Żadnych pieluch, żadnych nastolatków, żadnej budzącej postrach żony.
A to Natalie. Jest nowa, tak jak pan.
- Witaj, Natalie. - Witaj, David. To znaczy, sir.
Cholera, nie mogę uwierzyć, że to powiedziałam.
A teraz jeszcze powiedziałam "cholera". Dwukrotnie. Bardzo przepraszam, sir.
Mogłaś była powiedzieć "Ja pieprzę" i wtedy byłby prawdziwy kłopot.
Dziękuję, sir. Miałam przeczucie, że rozpieprzę swój pierwszy dzień.
Ja pieprzę!
Dobrze, wezmę swoje rzeczy i zaczynamy naprawiać kraj, dobrze?
Pewnie, czemu nie.
- Już dobrze. - Widziała pani, co ja narobiłam?
- Tak, widziałam. - Po prostu mnie zatkało.
- Witam wszystkich. - Ja jestem tam.
Tak, a ja tutaj. Dobrze. Dziękuję.
No nie.
To takie uciążliwe.
W obecności Boga, Peter i Juliet wyrazili przyzwolenie
i złożyli przysięgę małżeńską.
Swoje małżeństwo oznajmili poprzez wymianę obrączek.
Niniejszym ogłaszam ich mężem i żoną.
Oparłeś się pokusie robienia niespodzianek.
Tak, jestem człowiekiem dojrzałym.
- Czy to twój pomysł?
Nie...
Och, to jest...
Spójrz, to Pikey.
Witaj! Co ty do diabła tutaj robisz?
Wpadłem tylko pożyczyć kilka starych płyt.
- A pani domu cię wpuściła? - Tak.
- Cudowna, uczynna dziewczyna. - Tak.
Pomyślałem, że wpadnę przed przyjęciem, sprawdzę, czy jej lepiej. Ta jest dobra.
Posłuchaj, tak sobie myślę...
Myślę, że powinniśmy zabrać gdzieś w piątek mamę z okazji urodzin. Jak sądzisz?
- Czuję, że w tym roku byliśmy kiepskimi synami. - Brzmi nieźle. Odrobinę nudno, ale nieźle.
Pospiesz się, chłopcze!
Jestem naga i chcę cię co najmniej dwa razy, zanim Jamie wróci do domu.
Tak się cieszę, że cię widzę!
- Wyborny smakołyk? - Nie, dzięki.
Eksplozja smaku?
- Jedzenie? - Nie, dzięki.
Tak, trochę obrzydliwe, prawda?
Wygląda jak palec martwego niemowlaka.
Smakuje tak samo.
Tak przy okazji, jestem Colin.
- Nancy. - Figlarka.
- Co porabiasz, Nancy? - Jestem kucharką.
- Gotujesz na wesela? - Tak.
- Powinni byli poprosić cię kucharzenie na tym. - Poprosili.
- Boże, wolałbym, żebyś nie odrzuciła zamówienia. - Nie odrzuciłam.
Jasne.
- Wykombinowałem sobie, dlaczego nie mogę znaleźć prawdziwej miłości. - No i?
Angielskie dziewczyny. Są zarozumiałe, rozumiesz.
A ja głównie podobam się bardziej wyluzowanym dziewczynom.
Takim jak Amerykanki. Więc powinienem po prostu pojechać do Ameryki!
Tam natychmiast znalazłbym sobie dziewczynę. Jak sądzisz?
Sadzę, że to bzdury, Colin.
I tutaj się mylisz.
Amerykańskie dziewczyny będą mnie rozrywać z powodu słodkiego brytyjskiego akcentu.
- Nie masz słodkiego, brytyjskiego akcentu. - Ależ mam! Jadę do Ameryki.
Colin, jesteś samotnym, brzydkim dupkiem. Przyjmij to do wiadomości.
Nigdy. Jestem Colin, Bóg Seksu. Po prostu jestem na niewłaściwym kontynencie, to wszystko.
Ludzie, odrobina ciszy, kończymy oświetlenie!
- Dzisiejszy ruch był po prostu... - Niewiarygodny.
Judy, mogłabyś tym razem zdjąć górę?
Oświetleniowiec musi wiedzieć, kiedy zobaczymy te... sutki, a kiedy nie.
Tak. W porządku. Tu jest przynajmniej przyjemnie i ciepło.
Nie zawsze tak bywa, prawda?
Kiedyś zastępowałem Brad'a Pitt'a w "Siedmiu latach w Tybecie"...
- Tak. - Cholernie lodowato...
Ludzie, czas nas goni, musimy zacząć z aktorami.
- Świetnie. - Nie będę patrzył, słowo.
W porządku, zróbmy jeszcze jedno ujęcie.
Możesz położyć ręce na jej piersiach?
- Dobrze. W porządku? - Tak.
Rozgrzeję je!
- I masuj je, proszę. - W porządku.
To 13-te skrzyżowanie jest po prostu zabójcze, prawda? Całkowity zastój.
Jo i ja mieliśmy dużo czasu, aby przygotować się na tę chwilę.
Niektóre z jej próśb,
na przykład, że na pogrzeb powinienem umówić się na randkę z Claudią Schiffer,
byłem przeświadczony, że oczekiwała, iż je zignoruję.
Ale co do innych, stawiała je cholernie jasno.
Kiedy po raz pierwszy wspomniała, co ma się stać,
powiedziałem: "Po moim trupie."
A ona na to: "Nie, Daniel, po moim."
I jak zwykle moja kochana dziewczyna,
a Sam'a kochana mama, miała rację.
Więc teraz zamierza się ostatecznie pożegnać nie przez moją osobę,
ale niechybnie,
jak zawsze super,
poprzez nieśmiertelny geniusz Bay City Rollers.
Kochasz go?
Co takiego?
Ja tylko myślałam, że zapytam wprost, gdyby przypadkiem było to właściwe pytanie
a ty chciałbyś z kimś o tym pogadać, a nikt nigdy cię o to nie spytał.
Nie. Nie. Odpowiedź brzmi - nie. Bezwzględnie nie.
Więc mówisz, że nie?
Tak.
Ten DJ, co o nim sądzisz?
- Najgorszy w historii? - Prawdopodobnie.
Chyba wszystko zależy od następnej piosenki.
A teraz coś dla zakochanych.
Jest tu was kilkoro, nie zdziwiłbym się, gdyby nawet połowa.
- Teraz to potwierdził, to oficjalne. - Najgorszy DJ na świecie.
Sarah na pana czeka.
Ach tak, oczywiście...
Wspaniale, dobrze...
Jak ci idzie, Mia? Zadomowiłaś się? Uczysz się, kogo unikać?
Oczywiście.
- Harry? - Sarah.
Wyłącz komórkę i powiedz mi dokładnie od jak dawna tu pracujesz.
Dwa lata, siedem miesięcy,
trzy dni i chyba ze dwie godziny?
A od jak dawna kochasz się w Karlu, naszym zagadkowym głównym projektancie?
Dwa lata, siedem miesięcy, trzy dni i chyba z półtorej godziny.
Tak myślałem.
- Sądzisz, że wszyscy wiedzą? - Tak.
- Sądzisz, że Karl wie? - Tak.
To... kiepska wiadomość.
Pomyślałem sobie, że może czas coś z tym zrobić.
- Co na przykład? - Zaproś go na drinka,
po 20 minutach rozmowy zdawkowo wspomnij, że chcesz za niego wyjść, uprawiać seks i mieć kupę dzieciaków.
- Wiesz o tym? - Tak.
I Karl też.
Pomyśl o tym, na miłość boską.
Idą Święta.
Z pewnością. Doskonale. Tak zrobię.
Dzięki, szefie.
- Cześć, Sarah. - Cześć, Karl.
Dziecino. Oczywiście, wal śmiało.
Mia, Mia, możesz to przyciszyć?
Co to jest?
To była świąteczna próbka niegdyś wielkiego Billy Mack'a.
O rany, jakże nisko upadł.
Mogę śmiało powiedzieć, że to najgorsze nagranie tego wieku...
Zbiegiem okoliczności, za kilka minut Billy będzie gościem
w programie mojego przyjaciela Mike'a.
Witaj z powrotem, Bill.
Billy, witaj znów w eterze.
Nowy singiel świąteczny, tytułowy z Miłość jest wszędzie.
Tyle tylko, że zmieniliśmy słowo "miłość" na "Święta".
Tak, czy to dla ciebie istotne przesłanie, Bill?
Niespecjalnie, Mike.
Święta to dla czas ludzi, którzy mają kogo kochać.
- A ty się do nich nie zaliczasz? - Ja nie, Michael.
Kiedy byłem młody i popularny, byłem także zachłanny i głupi
a teraz zostałem z niczym, samotny i pomarszczony.
- Dzięki za to, Bill. - Za co?
Za udzielenie szczerej odpowiedzi na pytanie.
Mogę cię zapewnić, tutaj w Radio Watford, nieczęsto się to zdarza.
- Zapytaj mnie o coś, powiem ci prawdę. - Najlepsza laska, jaką kiedykolwiek miałeś?
- Britney Spears. - Coś takiego.
Tylko żartowałem!
- Była do niczego. - W porządku, jeszcze jedno.
Jak twoje nowe nagranie wytrzymuje porównanie ze starą klasyką?
Daj spokój, Mikey, wiesz tak samo jak ja, że to nagranie to śmieć.
Ale czyż nie byłoby wspaniale, gdyby w te Święta numerem jeden
nie został jakiś zadowolony z siebie nastolatek,
ale stary eks-narkoman pragnący powrotu za wszelką cenę?
Te młode pop-gwiazdy będą w te Święta wyciągnięte nago
ze słodkim ptaszkiem balansującym na jajach,
podczas gdy ja utknę w jakimś obskurnym mieszkaniu ze swoim menadżerem Joe,
najbrzydszym mężczyzną świata,
nieszczęśliwy jak cholera, bo nasze pieprzone ryzyko nie opłaciło się.
Więc dzieci, jeśli wierzycie w Św. Mikołaja, tak jak wujek Billy,
kupujcie moje gówniane nagranie.
A w szczególności rozkoszujcie się niesamowitą głupotą
fragmentu, gdzie usiłowaliśmy wcisnąć dodatkową sylabę do czwartej linijki.
Sądzę, że odnosisz się do
"Więc jeśli naprawdę kochasz Święta..."
"Pozwól niech pada śnieg."
Więc oto raz jeszcze,
czarny koń wyścigu o świąteczny przebój,
"Wszędzie wokół Święta". Dziękuję, Billy. Po piosence, wiadomości.
Czy nowy premier już ma kłopoty?
- Dobrze. Następny temat? - Wizyta prezydenta.
Tak, tak. Obawiam się, że ciężko będzie ją rozegrać. Alex. 4 TYGODNIE DO ŚWIĄT
W partii panuje silne odczucie, że nie powinniśmy dać się sterroryzować,
jak ostatni rząd. - Tak, tak.
To nasz pierwszy, naprawdę poważny sprawdzian, zajmijmy stanowisko.
Prawda, prawda. Rozumiem, ale zdecydowałem się...
tego nie robić. Nie tym razem.
Oczywiście postaramy się być sprytni, ale nie zapominajmy, że Ameryka jest najpotężniejszym krajem świata.
Nie zamierzam zachowywać się jak nieznośne dziecko.
Kogo tu trzeba przelecieć, żeby dostać filiżankę herbaty i herbatnika w czekoladzie?
Jasne.
Tak, proszę wejść.
To właśnie przyszło z Ministerstwa Skarbu...
...a to dla pana.
Doskonale. Wielkie dzięki.
Miałam nadzieję, że pan wygra, nie żebym nie była miła dla innego gościa,
po prostu dawałabym mu zwykłe herbatniki, bez czekolady.
Wielkie dzięki. Dzięki...
Natalie.
Boże, daj spokój, opanuj się. Na miłość boską, jesteś premierem.
Więc co sądzisz o nowym premierze?
Podoba mi się. Chociaż nie rozumiem, dlaczego nie jest żonaty.
Znasz ten typ, wziął ślub z pracą.
Albo to, albo jest gejem.
Przepraszam, Judy, gdybyś mogła trochę pochylić piersi
i przechylić się odrobinę w lewo? - W porządku.
Judy, muszę powiedzieć, że to prawdziwa przyjemność,
to cudownie znaleźć kogoś, z kim można pogadać.
- Dziękuję! - No przecież wiesz.
- I z wzajemnością. - Dziękuję.
Kręcimy, Judy.
- O przepraszam. - O Boże, przepraszam. Nic ci nie jest?
- Pasjonujące wieści! - Jakie?
Kupiłem bilet do Stanów. Wyjeżdżam za trzy tygodnie.
- Nie. - Tak!
- Do fantastycznego miejsca zwanego Wisconsin. - Nie!
Tak! Dziecinki z Wisconsin, nadchodzi Sir Colin!
Nie, Col! Jest parę lasek w Ameryce, przyznaję,
ale one umawiają się z bogatymi, atrakcyjnymi facetami.
Tone, jesteś zwyczajnie zazdrosny.
Doskonale wiesz, że w każdym barze w Ameryce
jest więcej pięknych i chętnych do seksu ze mną dziewczyn,
niż w całym Zjednoczonym Królestwie. - To kompletne brednie. Oszalałeś.
Nie, ze mną w porządku. W Stanach będę księciem Williamem bez zwariowanej rodzinki.
- Nie, Colin, nie! - Tak!
- Niet! - Da!
- Nein! - Ja, kochanie!
Tak, przyjęcie świąteczne, nie należy do moich ulubionych wieczorów,
a ty masz niewdzięczną rolę je zorganizować.
- Proszę mówić. - Same podstawowe rzeczy.
Znajdź miejsce, złóż zamówienie na drinki, kup hurtowe ilości guacamoli
i poradź dziewczynom, żeby unikały Kevina, jeśli nie chcą mieć piersi na wierzchu.
- Żony, rodziny i tym podobne? - Tak. To znaczy - żadnych dzieci.
Ale żony, przyjaciółki i tak dalej.
Chryste, chyba nie przyprowadzisz jakiegoś okropnego chłopaka - metr osiemdziesiąt, ciasny T-shirt?
Nie. Będę się kręciła niedaleko jemioły, licząc na pocałunek.
Naprawdę?
No tak.
Teraz cały czas przesiaduje w swoim pokoju. To znaczy, teraz też jest na górze.
- Nic w tym niezwykłego. Mój ohydny syn... - Bernard?
Bernard. Cały czas siedzi w swoim pokoju. I dzięki Bogu.
Tak, ale Karen, tak jest cały czas.
Obawiam się, że dzieje się coś naprawdę złego, rozumiesz?
To jasne, że chodzi o jego mamę, ale na Boga,
z tego co wiem, mógłby sobie wstrzykiwać heroinę przez gałki oczne.
W wieku 11 lat?
No to może nie przez gałki oczne. Może tylko bierze dożylnie.
Kłopot w tym, że to mama zawsze z nim rozmawiała, rozumiesz, i...
no nie wiem, to całe bycie ojczymem, nagle zaczyna mieć znaczenie,
jak nigdy przedtem.
Posłuchaj, to i tak miał być okropny okres.
Bądź po prostu cierpliwy.
I może sprawdź, czy w pokoju nie ma igieł.
A kiedy już czasami wychodzi, widać po nim, że płakał.
To taka bezsensowna strata.
A teraz, jeśli to także zrujnuje życie Sam'a...
Po prostu sam nie wiem.
Opanuj się.
Ludzie nienawidzą płaks.
Nikt już nigdy nie będzie cię chciał, jeśli będziesz cały czas płakał.
Tak. Oczywiście.
Zbawienna rada.
Więc o co chodzi, Samuel?
To tylko mama, czy jeszcze coś innego?
Może coś w szkole?
Ktoś ci dokucza?
A może to coś gorszego?
Możesz mi chociaż dać jakąś wskazówkę?
- Naprawdę chcesz wiedzieć? - Naprawdę chcę wiedzieć.
Nawet jeśli nie będziesz w stanie mi pomóc?
Nawet w takim przypadku.
W porządku. No więc...
Prawda jest taka, że...
Jestem zakochany.
Słucham?
Wiem, że powinienem myśleć o mamie, i myślę, ale jestem zakochany.
Byłem zakochany zanim umarła i nic nie mogę na to poradzić.
- Nie jesteś odrobinę za młody, aby się zakochiwać? - Nie.
No cóż. W porządku...
Trochę mi ulżyło.
- Dlaczego? - Ponieważ...
Myślałem, że to coś gorszego.
Gorszego niż umieranie z miłości?
Nie, masz rację.
Umieranie z miłości.
- Dobranoc, Sarah. - Dobranoc, Karl.
Tak, oczywiście.
Wolna jak ptak. Wal śmiało.
Znów samotny.
Oczywiście.
Załatwię to.
- Natalie. - Sir.
Dzięki.
Natalie.
Zaczynam czuć się zakłopotany...
pracujemy codziennie ze sobą tak blisko
a ja wiem o tobie tak niewiele, to wydaje się elitarne i niedobre.
Cóż, nie ma wiele do powiedzenia.
Na przykład, gdzie mieszkasz?
Wandsworth. Miejsce spod ciemnej gwiazdy.
- Moja siostra mieszka w Wandsworth. - Och...
Więc gdzie dokładnie jest ta ciemna gwiazda?
Przy końcu Harris Street, niedaleko Queen's Head.
- No tak, tak, to niespecjalne miejsce.
Mieszkasz z mężem? Chłopakiem?
- Z trójką nieślubnych, ale uroczych dzieciaków? - Nie.
Właśnie rozstałam się ze swoim chłopakiem, więc na chwilę wprowadziłam się z powrotem do rodziców.
- Przykro mi. - Nie, jest w porządku.
Tak jest lepiej.
- Powiedział, że robię się gruba. - Słucham?!
Powiedział, że nikomu nie spodobałaby się dziewczyna z udami rozmiaru pnia drzewa.
Na koniec wcale nie był miły.
Nie.
Wiesz co...
Będąc premierem, mógłbym go po prostu kazać zamordować.
Dziękuję, sir. Przemyślę to.
Zrób to. SAS są niewątpliwie zachwycający.
Bezwzględni, wyszkoleni zabójcy - tylko jeden telefon.
O Boże.
Też miałaś takie kłopoty?
Tak, jasne, że miałaś, ty zuchwała flirciaro.
Więc dalej. Z pewnością sobie poradzimy.
Pamiętaj, że kiedyś też byłem dzieckiem.
No więc to ktoś ze szkoły. Tak?
- Tak. - Dobrze, dobrze.
A co ona, on czuje do ciebie?
ONA nawet nie wie, jak mam na imię.
A nawet gdyby wiedziała, gardziłaby mną.
To najfajniejsza dziewczyna w szkole.
I każdy ją uwielbia, bo jest boska.
Dobrze. Dobrze.
No cóż,
w zasadzie masz przechlapane, no nie?
Cześć wam i witajcie z powrotem.
Więc Billy, na 3 tygodnie przed Świętami, wygląda na to, że Blue będą prawdziwą konkurencją.
Widziałem ich występ w zaszłym tygodniu. Nie wyrażali się dobrze o moim nagraniu.
Nie. A to łotry.
Ale bardzo, bardzo utalentowani muzycy.
Tak. Jak rozumiem, masz nagrodę dla zwycięzców konkursu.
Tak, to będzie Ant albo Dec. To pisak z inicjałami zwycięzcy.
Wspaniale.
Jest genialny. Pisze nawet na szkle.
Więc gdybyście mieli oprawione zdjęcie, jak na przykład to przedstawiające Blue,
można po prostu coś na nim napisać.
MAMY MAŁE FIUTY.
- Billy, ogląda nas dużo dzieciaków. - Ach tak.
Cześć, dzieciaki.
Wujek Bill ma dla was ważną wiadomość.
Nie kupujcie narkotyków.
Zostańcie gwiazdą pop, a dadzą wam je za darmo.
A teraz czas na reklamy. Za chwilę zobaczymy się ponownie. Na razie.
3 TYGODNIE DO ŚWIĄT
- Spójrz na niego! - Jedną chwilę.
Właściwie to nie jest zabawne. To sztuka.
W porządku, powiedzmy u mnie w czwartek.
Wspaniale. Na drugiej linii mam Juliet, przełączę ją, chce poprosić cię o przysługę.
- No dobrze. - Dzięki i bądź miły.
- Zawsze jestem miły. /- Wiesz co mam na myśli, Marky, bądź przyjacielski.
- Zawsze jestem... /- Mark?
Cześć. Jak tam miesiąc miodowy?
Było wspaniale. Dzięki za fantastyczne pożegnanie.
- Więc co mogę dla ciebie zrobić? /- To drobna przysługa.
Właśnie oglądałam film ze ślubu - to katastrofa.
/- Wszystko jest zamazane i na niebiesko. - Przykro mi.
Pamiętam, że mnóstwo filmowałeś i zastanawiałam się, czy mogę na to rzucić okiem.
Prawdę mówiąc, naprawdę nie...
Proszę. Chcę chociaż jednego zdjęcia w sukni ślubnej, która nie jest w kolorze turkusowym.
Muszę poszukać, ale jestem prawie pewny, że to zagrałem, więc nie rób sobie nadziei.
/Muszę kończyć.
Jakiś postęp ze swataniem?
Nie. Wszystko spieprzyłam i nic z tego nie będzie, bo jest dla mnie za dobry.
To prawda.
- Przestań.
I oczywiście znów twój telefon.
Witaj. Cześć. Jak się masz?
- Więc jak tam przyjęcie świąteczne? - Dobrze.
Myśle, że znalazłam miejsce. Mój przyjaciel tam pracuje.
- Jak wygląda? - Dobrze. Dobrze.
To galeria sztuki. Dużo mrocznych zakątków do zaspokajania mrocznych zachcianek.
W porządku.
Dobrze. Cóż, myślę, że chyba powinienem się temu przyjrzeć.
Powinien pan.
Bonjour, Eleonore.
Bonjour, panie Bennett. Witam ponownie.
Czy w tym roku przywiózł pan panią?
Nie. Sytuacja się zmieniła. Tylko ja.
- Czyżbyśmy byli smutni? - Myślę, że nie jesteś zaskoczona.
- I zostanie pan do Świąt? - Tak, tak.
Dobrze. Znalazłam panu idealną osobę do sprzątania domu.
Oto Aurelia.
- Bonjour, Aurelia. - Bonjour.
Je suis... tres heureux de vous avoir ici.
Niestety ona nie mówi po francusku, tak samo jak pan.
Jest Portugalką.
Ach, buongiorno.
Eusebio...
Molto bueno...
Chyba jest z 10 lat za młoda, żeby pamiętać, że był taki piłkarz Eusebio.
A "molto bueno" jest po hiszpańsku.
Racja.
Jednakowoż, miło cię poznać i...
Czy mógłby pan odwieźć ją po pracy do domu?
Tak, oczywiście. Con-Con grande... pl-plesura.
A to po jakiemu? Po turecku?
Bello.
Bella.
Mon-montagno,
arvarez...
To prawda. Milczenie jest złotem.
Jak powiedzieli Tremeloes.
Sprytne chłopaki.
Chociaż sądzę, że pierwotna wersja była Frankie'go Valli i The Four Seasons.
Wspaniały zespół.
Rany, zamknij się.
Panie prezydencie!
- Tutaj, sir! - O czym będą panowie rozmawiać?
Panie prezydencie, witam.
Poznać panią, to przyjemność.
Chodźmy. Przykro mi, że pańska żona nie mogła przyjechać.
Ona też żałuje. Chociaż czułaby się tu raczej osamotniona.
Tak. Żałosne, prawda?
Po prostu nigdy nie byłem w stanie przywiązać do siebie dziewczyny.
Polityka i randki chyba nie idą w parze.
Naprawdę? Nigdy tego nie odczułem.
Tak, pan jest wciąż zniewalająco przystojny, podczas gdy ja wyglądam jak moja ciotka Mildred.
- Przy okazji, zazdroszczę panu samolotu. - Dziękuję. Też nam się podoba.
Natalie. Witaj.
Dzień dobry pani. Jak minął dzień?
Wspaniale.
Boże mój, niezła sztuka.
Widział pan te piersi?
Tak, jest fantastyczna. W pracy.
Nie, absolutnie nie. Nie możemy i nie będziemy konsultować także i tego.
To niespodziewane.
Cóż, a nie powinno.
Ostatnia administracja postawiła sprawę zupełnie jasno.
Jesteśmy spójni z ich polityką.
Z całym szacunkiem, ale to była zła polityka.
Dzięki, Alex. Sądzę, że w tej sprawie nie uczynimy postępu.
Idźmy... idźmy dalej, dobrze?
Cóż, to był interesujący dzień.
Przykro mi, jeśli nasze stanowisko było twarde, ale nie ma sensu chodzić dziś na paluszkach,
a potem rozczarowywać was przez cztery lata.
Mam plany i zamierzam je przeprowadzić.
Oczywiście. Jest taka jedna rzecz, na którą trzeba spojrzeć.
Jest bardzo bliska memu sercu. Proszę dać mi tylko chwilkę.
Dam panu cokolwiek pan zechce.
Dopóki nie jest to coś, czego nie zamierzam dać.
Cześć.
Żałosne.
Wspaniała szkocka.
To ja... to ja już sobie pójdę.
Natalie,
Mam nadzieję widywać cię częściej, kiedy nasze kraje rozpoczną wypracowywanie lepszej przyszłości.
Dziękuję, sir.
Tak, Peter.
Panie prezydencie, czy to była dobra wizyta?
Bardzo zadawalająca, w rzeczy samej.
Dostaliśmy to po co przyjechaliśmy,
a nasze wyjątkowe stosunki są wciąż bardzo wyjątkowe.
Panie premierze?
Uwielbiam słowo "stosunki". Pokrywa wszelkie rodzaje grzechów, nieprawdaż?
Obawiam się, że nasze stosunki stały się złymi stosunkami.
Stosunki polegające na tym, że prezydent bierze co chce
i swobodnie ignoruje rzeczy, na których naprawdę zależy...
Wielkiej Brytanii.
Może i jesteśmy małym krajem, ale jesteśmy zarazem wielcy.
Kraj Szekspira, Churchill'a, Beatlesów,
Sean'a Connery'ego, Harry'ego Potter'a.
Prawej nogi Davida Beckham'a.
Można do tego dodać także lewą nogę Davida Beckham'a.
A przyjaciel, którzy nas terroryzuje, nie jest dłużej naszym przyjacielem.
A ponieważ na terror odpowiada się tylko siłą, od teraz,
będę o wiele silniejszy.
I prezydent powinien być na to przygotowany.
Panie prezydencie!
Joe.
Pańska siostra na czwartej linii.
W porządku. Jestem bardzo ważny i zajęty, w czym mogę pomóc?
Czyś ty kompletnie oszalał?
- Nie można być poważnym przez cały czas. /- Trzeba, jeśli jest się premierem.
- Mam ministra skarbu na drugiej linii. - Nieprawda!
/- Oddzwonię. - Nie zrobisz tego!
Kłopot w byciu siostrą premiera polega na tym, że spoglądasz na życie z innej perspektywy.
Co zrobił dzisiaj mój brat? Walczył na rzecz kraju.
A co ja zrobiłam? Głowę homara z papier-mache.
Czego to słuchamy?
Joni Mitchell.
Nie mogę uwierzyć, że ciągle słuchasz Joni Mitchell.
Uwielbiam ją, a prawdziwa miłość trwa całe życie.
Joni Mitchell nauczyła twoją zimną, angielską żonę, co to są uczucia.
Nauczyła? No cóż, to dobrze, muszę wysłać jej podziękowania.
Która lalka będzie dla Emily, przyjaciółki Daisy?
Ta jak transwestyta, czy ta z dominującym wyglądem?
/To prawie wystarczyło, /żebyśmy poczuli się jak patrioci,
/więc teraz coś dla naszego premiera, /specjalisty od kopania tyłków.
/Klasyka dla klasyka.
Tak...
Mary, czy możemy przesunąć ambasadora japońskiego jutro na czwartą?
- Z pewnością, sir. - Fantastycznie. Bardzo dziękuję.
2 TYGODNIE DO ŚWIĄT
Chciałabyś ostatni...?
Bardzo dziękuję, ale nie.
Gdybyś zobaczył moją siostrę, to zrozumiałbyś dlaczego.
W porządku, zostanie więcej dla mnie.
Tylko nie zjadaj tego wszystkiego sam,
z każdym dniem robisz się bardziej pyzaty.
Na szczęście mam taką budowę fizyczną, że nigdy nie przybieram na wadze.
Halo.
Przepraszam.
Halo?
- Dziękuję. - Nao!
- Eu peco imensa desculpa. - No nie. Zaczekaj.
- O Boże, to połowa książki. No nie... - Que desastre.
Po prostu je zostaw! To nic ważnego!
One nie są tego warte!
Zatrzymaj się! Zatrzymaj się.
To tylko zwykłe bzdury.
Po prostu je zostaw.
O Boże, wskoczyła.
Jeśli też nie wejdę, weźmie mnie za kompletnego durnia.
Cholera, ale zimna!
Cholera - lodowata! Cholera!
Niech to lepiej będzie dobre.
Nie jest tego warte, to nie cholerny Szekspir.
Nie chcę się utopić
ratując jakieś bzdury, które mogłaby napisać moja babka.
Po prostu przestań. Przestań.
Co za idiota nie robi kopii?
Naprawdę muszę zacząć robić kopie.
Lepiej, żeby tu nie było węgorzy. Nie cierpię węgorzy.
Postarajmy się nie spłoszyć węgorzy.
Co to jest, do diabła?
Dziękuję. Bardzo ci dziękuję.
Wiem, nazwę jedną z postaci twoim imieniem.
Może powinieneś nazwać jedną z postaci moim imieniem.
Albo dać mi 5% z zysków.
Albo mógłbym ci dać 5% z zysków.
Jaki to rodzaj książki?
- Romans? - Ach, o to chodzi.
To jest...
Thriller... kryminał...
Kryminał. Zbrodnia, morderstwo.
Przerażający?
Straszny? Tak, miejscami straszny.
A miejscami nie. Straszny głównie ze względu na styl.
Lepiej wrócę już do pracy.
Później odwieziesz mnie do domu?
Pewnie.
To moja ulubiona część dnia...
kiedy cię odwożę.
To najsmutniejsza część dnia, kiedy cię opuszczam.
Przepraszam.
/Za chwilę wystąpi ten facet.
/Niepoprawny dziadek rock'n'rolla,
/u nas o 10:30. Nie wyłączajcie odbiorników.
Ciastko?
Nie, dzięki.
Chwała Bogu. Złamałbyś mi serce, gdybyś się poczęstował.
No cóż, masz szczęście.
- Mogę wejść? - Cóż, jestem odrobinę zajęty...
Właśnie przechodziłam i pomyślałam, że moglibyśmy przejrzeć tę kasetę video.
Myślałam, że mogłabym wymienić ją za ciastko
albo za Munchies?
Właściwie, to mówiłem poważnie - nie wiem gdzie ona jest. Poszukam jej wieczorem.
Mark, mogę coś powiedzieć?
Tak.
Wiem, że jesteś najlepszym przyjacielem Peter'a.
I nigdy nie byłeś w stosunku do mnie szczególnie serdeczny.
Proszę, nie zaprzeczaj.
Nigdy się nie zaprzyjaźniliśmy.
Ale chciałam powiedzieć... Mam nadzieję, że to się zmieni.
Jestem sympatyczna. Naprawdę. Pomijając okropny pociąg do ciastek i...
Byłoby wspaniale, gdybyśmy mogli zostać przyjaciółmi.
Oczywiście. Z pewnością.
Wspaniale.
Co nie znaczy, że będę w stanie znaleźć tę taśmę.
Naprawdę naszukałem się po twoim telefonie, ale nie mogłem jej znaleźć, więc...
Tu jest napisane: "Ślub Peter'a i Juliet".
Czy nie sądzisz, że wpadliśmy na właściwy trop?
No cóż... To... to może być ta.
- Czy mogłabym...? - Prawdopodobnie coś już na niej nagrałem.
Prawie wszystko to odcinki West Wing.
Bingo.
Urocze.
Dobra robota.
Niesamowite.
Tak ci dziękuję, Mark, dokładnie tego szukałam.
Wyglądam całkiem ładnie.
Trzymałeś się raczej blisko.
Wszędzie tylko ja.
Tak, tak.
Tak.
Ale...
Ty nigdy ze mną nie rozmawiasz.
Zawsze rozmawiasz z Peter'em.
Nie lubisz mnie.
Mam nadzieję, że ci się to przyda.
Nie afiszuj się z tym za bardzo.
Wymaga troszkę obróbki.
Posłuchaj, muszę iść na... lunch.
Wczesny lunch.
Sama wyjdziesz, prawda?
Wiesz... to instynkt samozachowawczy.
- Tak.
Annie, moja kochana, mój śnie, moja ostatnia desko ratunku.
- Chciałbym, żebyś wyświadczyła mi przysługę. - Oczywiście.
Dla bohatera wszystko.
Nie pytaj dlaczego i nie wciągaj w to personelu.
To tylko taka dziwna sprawa osobista.
Ale... znasz Natalie, która tutaj pracuje?
Tę dziewczynę przy kości?
Myślisz, że jest przy kości?
Mamy tu do czynienia z całkiem pokaźną pupą, tak sir. Potężne uda.
Tak. No cóż, nieważne...
To z pewnością urocza dziewczyna, ale może mogłabyś...
przenieść ją gdzie indziej?
Zrobione.
Hej, Sammo. Nie możesz spać?
Usłyszałem dziś okropne wieści.
Mów.
- Joanna wraca do Ameryki. - Twoja dziewczyna jest Amerykanką?
Tak, to Amerykanka.
I nie jest moją dziewczyną.
Wraca z powrotem do Ameryki. Dla mnie to koniec świata.
To paskudne nowiny.
Cóż, potrzebujemy Kate,
potrzebujemy Leo, i to natychmiast.
Chodź.
/Trzymaj się. Trzymaj się.
/Nie otwieraj oczu.
/- Ufasz mi? /- Ufam.
- Ufasz mi? - Ufam.
- Głupcze! - Puszczaj mnie, ty brutalu.
/Dobrze, teraz otwórz oczy.
Wiesz co, Sammy, jestem pewien, że ona jest jedyna i niezwykła,
ale ogólna mądrość mówi,
że świat nie kończy się na jednej, jedynej osobie.
Dla Kate i Leo tak było.
I dla ciebie.
I dla mnie też.
Ona jest tą jedyną.
Uczciwe postawienie sprawy. I ma na imię Joanna?
Tak, wiem. Tak samo jak mama.
Proszę.
- Panie premierze. - Bardzo dziękuję.
Appolo... appologia.
Grande... grande familio, grande tradizione de Christmas prezentów.
Stupido.
Żegnaj więc.
Dziękuję.
To było...
Będzie mi ciebie brakować.
I twojego powolnego pisania na maszynie...
I kiepskiego prowadzenia samochodu.
Daniel!
- Mam pewien plan. - Chwała Panu. Mów.
- Dziewczyny uwielbiają muzyków, prawda?
- Nawet ci najbardziej pokręceni mają dziewczyny. - Zgadza się.
Meat Loaf z pewnością miał przynajmniej jedną.
Na miłość boską, Ringo Starr ożenił się z dziewczyną Bond'a.
Nieważne. Na koniec semestru jest wielki koncert i Joanna występuje.
Pomyślałem, że gdybym trafił do zespołu i zagrał fantastycznie,
mogłaby się we mnie zakochać. Jak sądzisz?
Sądzę, że to genialne.
Z wyjątkiem jednego drobiazgu.
- Nie gram na żadnym instrumencie? - Tak, sir.
Malutki, nic nieznaczący szczegół.
Chyba lepiej zrobię obowiązkową rundkę.
Jesteś aniołem.
Jakaś szansa na taniec z szefem?
Tak, pewnie, pewnie.
Jeśli tylko twój chłopak nie ma nic przeciwko temu.
To nie mój chłopak.
Wyglądasz dziś bardzo ładnie.
To dla pana.
Słucham?
To wszystko dla pana, sir.
/Walka o świąteczny numer jeden, /musi być bardzo podniecająca.
/- Jak idzie do tej pory? /- Rzeczywiście bardzo kiepsko.
/Blue sprzedają pięć razy więcej,
/ale mam nadzieję na późniejszy wzrost.
/I jeśli dojdę do pierwszego miejsca,
/obiecuję zaśpiewać /w telewizji w Wigilię zupełnie nago.
/- Mówisz poważnie? /- Oczywiście, że tak, Michael.
/Chcesz zobaczyć próbkę? /Flirciarz z ciebie...
/To nigdy nie wejdzie na szczyt.
To chyba jego zadanie, tańczyć z każdą, prawda?
Z niektórymi nawet częściej.
Chociaż jeden taniec?
- Zanim skończą grać. - Z kim, ze mną?
- Chyba, że nie... - Nie! Nie! Dobrze.
Tak. Dzięki.
Cóż, lepiej już pójdę.
Dobrze.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Właściwie...
- Wcale nie muszę iść. - Racja. Dobrze.
- To znaczy... - Nie, w porządku.
Dasz mi tylko chwilkę?
Już, w porządku...
Może wejdziesz na górę za jakieś 10 sekund?
- 10 sekund. - 10 sekund.
- Po prostu szarpnij. - Dobrze.
Jesteś piękna.
Chyba lepiej odbiorę.
Halo. Cześć. Witaj kochanie.
Nie, nie, nie jestem zajęta. Nie, wal śmiało.
Jasne.
Tak... nie jestem pewna, czy dziś możliwa będzie
rozmowa telefoniczna z papieżem, ale...
Tak. Tak, na pewno jest bardzo dobrym egzorcystą, ale...
Cóż, z pewnością...
Jon Bon Jovi tak samo i na pewno sprawdzę.
Dobrze? Porozmawiamy później.
W porządku, Na razie.
- Przepraszam za to. - Nic się nie stało.
To mój brat, nie jest z nim dobrze, często dzwoni.
- Przykro mi. - Nie, jest w porządku, w porządku.
To znaczy nie jest w porządku, jest jak jest.
Teraz, kiedy nie ma już rodziców, jesteśmy tylko we dwoje,
Moim zadaniem jest go pilnować. Nie moim zadaniem, oczywiście cieszę się, że to robię.
W porządku. Życie pełne jest przerw i komplikacji.
Więc...
Czy od tego poczuje się lepiej?
Nie.
Więc może...
nie odbieraj.
Hej. Jak się masz?
Jasne, jasne. Proszę, nie.
Proszę, proszę nie, kochanie.
Znajdziemy jakieś rozwiązanie i to cię nie będzie więcej ranić.
Nie, nie.
Nie jestem zajęta. Ja...
Oczywiście, jeśli chcesz - przyjadę.
Dobrze.
To był udany wieczór.
- Poza tym, że czułam się gruba. - Nie bądź śmieszna.
To prawda.
Obecnie jedyne ciuchy, w które się mieszczę, to te po Pavarotti'm.
Zawsze uważałem, że Pavarotti jest dobrze ubrany.
Mia jest bardzo ładna.
Tak mówisz?
Wiesz, że tak jest, kochanie.
Bądź rozważny.
Oglądałeś telewizję?
Tak.
- Co wieczór. - Dobrze.
I w ciągu dnia.
- Pielęgniarki próbują mnie zabić. - Nikt nie próbuje cię zabić, skarbie.
Dziękuję.
Nie rób tego, kochanie.
Dziękuję.
Nie rób tego.
Dobrze. Wracam na trzecią. Zakupy świąteczne, nic łatwego ani przyjemnego.
Czy zamierza pan mnie coś kupić?
Nie wiem, nie zastanawiałem się.
Tak przy okazji, gdzie jest Sarah?
Nie dała rady przyjść. Sprawy rodzinne.
Tego określenia kaca jeszcze nie słyszałem.
- Do zobaczenia. - Tak. Czekam z niecierpliwością.
Bardzo.
A czy ty mi coś dasz?
Sądziłam, że wczoraj wieczorem postawiłam sprawę jasno.
Jeśli o mnie chodzi, może pan mieć wszystko.
Więc czego potrzebujesz?
Jakiś materiałów biurowych? Skończyły się zszywki?
Nie. Nie chcę czegoś, czego potrzebuję.
Chcę coś, czego pragnę. Czegoś ładnego.
Racja.
Jasne.
Przepraszam za spóźnienie, musiałam podrzucić Bernie'go na próbę.
Posłuchaj, zajmij się czymś,
a ja załatwię tę nudę dla naszych matek.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Szuka pan czegoś konkretnego, sir?
Tak. Ten naszyjnik, ile kosztuje?
270 funtów.
- No dobrze, wezmę go. - Cudownie.
Czy życzy pan sobie... zapakować na prezent?
- Tak, niech będzie. - Cudownie.
Proszę mi tylko pozwolić wrzucić go do pudełka.
No i już.
- Czy możemy się trochę pospieszyć? - Oczywiście, sir.
Gotowe w mgnieniu oka.
- Proszę. - Wspaniale.
Jeszcze nie całkiem skończone.
- Nie potrzebuję torby, włożę je do kieszeni. - To nie jest torba, sir.
- Czyżby? - To o wiele więcej niż torba.
Proszę, czy moglibyśmy się pospieszyć?
Prontissimo.
- Co to jest? - Laska cynamonu, sir.
- Właściwie to naprawdę nie mogę czekać. - Nie pożałuje pan, sir.
Może się założymy?
To dosłownie jedna chwilka.
- Proszę bardzo. Prawie skończone. - Prawie skończone?
Zamierza pan to jeszcze zanurzyć w jogurcie? Obtoczyć w wiórkach czekoladowych?
Nie, sir, wrzucimy to tylko do świątecznego pudełka.
Nie chcę świątecznego pudełka.
- Przecież chciał pan, żeby zapakować na prezent. - Tak, ale...
- Ostatnie muśnięcie. - Nie mogę po prostu zapłacić?
- Potrzebujemy jeszcze tylko... - O Boże.
-...gałązki ostrokrzewu. - Nie, nie, nie, nie.
- Żadnego cholernego ostrokrzewu. - Ale sir...
- Proszę to zostawić.
- Włóczysz się po jubilerach? - Nie. Tak tylko się rozglądałem.
Nie martw się. Moje oczekiwania nie są tak wygórowane
po 13 latach z panem "Przecież-Zawsze-Lubiłaś-Apaszki".
Właściwie, to ta mi się podoba.
1 TYDZIEŃ DO ŚWIĄT
- Hej! - Co ty tutaj robisz?
Musiałem wynająć mieszkanie, żeby zapłacić za bilet.
Chyba nie wprowadzasz w życie tego głupiego planu?
I to jeszcze jak.
Myślisz, że w tym plecaku są ubranka? Jeszcze ile.
Jest wypchany prezerwatywami.
Doskonale. Doskonale. Idealnie, tak trzymać.
Posłuchaj...
Przepraszam, że może posuwam się trochę za daleko i w ogóle, ale...
czy nie miałabyś ochoty pójść na świątecznego drinka? To znaczy, bez zobowiązań.
Może tylko pójdziemy pooglądać świąteczny wystrój, albo coś w tym rodzaju.
Oczywiście jeśli nie chcesz, to nie musisz. Ja...
Teraz zaczynam się plątać, wybacz.
Nie. Byłoby wspaniale.
Świetnie.
Wiesz, to naprawdę wspaniale.
Normalnie jestem naprawdę nieśmiały i zebranie się na odwagę trwa wieki, więc dziękuję.
RINGO RZĄDZI
- Wyjaśnij jeszcze raz, dlaczego się tak spóźniłeś. - Czy człowiek nie może mieć żadnych tajemnic?
Czekaliśmy od kilku godzin, to prapremiera.
Była gwiaździsta noc w starożytnej Jerozolimie,
a dzieciątko Jezus leżało w żłobie.
SZKOŁA JĘZYKÓW OBCYCH
Sherlock Holmes nie jest prawdziwym detektywem.
Czy to droga na dworzec?
Chciałabym bilet jednodniowy.
O mój Boże, okropnie boli mnie żołądek.
To musiały być krewetki.
Milton Keynes ma wiele niedomówień.
O rany, to naprawdę wielka ryba!
Wybornie smakuje!
PRZEPRASZAM, ŻE JESTEM TAKIM PASKUDNYM FACETEM. NIEDOBRY HARRY.
- Wrócisz jako wrak człowieka. - Tak, kręgosłup będzie wrakiem od nadmiaru seksu.
Jesteś na drodze do katastrofy.
Nie jestem na autostradzie seksu i zmierzam na zachód.
Żegnaj nieudaczniku.
Ameryko, bądź czujna! Nadchodzi Colin Frissell.
- Proszę mnie zawieźć do baru. - Jakiego rodzaju baru?
Po prostu do jakiegokolwiek baru. Zwykłego, przeciętnego, amerykańskiego baru.
- Co mogę podać? - Poproszę Budweiser'a.
- Król piwa. - Już podaję.
O mój Boże.
Jesteś z Anglii?
Tak.
To takie słodkie.
Cześć, jestem Stacey.
Jeannie?
Tak?
- To jest... - Colin.
Frissell.
Słodkie imię
- Jeannie. - On jest z Anglii.
Tak. Z Basildon.
Zaczekaj no, aż przyjdzie tu Carol-Anne. Szaleje na punkcie Anglików.
- Hej, dziewczyny. - Carol-Anne, poznaj Colin'a.
Jest z Anglii.
Odsuńcie się, moje panie. On jest mój.
Witaj, wspaniały.
To takie zabawne!
- A jak mówicie na to? - Butelka.
"Butelka."
- A na to? - Słomka.
"Słomka."
- A na to? - Stół.
- Stół. Eee, tak samo. - Tak, tak samo.
- Gdzie się zatrzymasz? - Właściwie to jeszcze nie wiem.
Po prostu wynajmę pokój w motelu, jak na filmach.
O mój Boże. O mój Boże, to takie słodkie.
Nie, nie, nie, posłuchaj. To może trochę zbyt natrętne, bo dopiero co się poznaliśmy, ale...
dlaczego nie prześpisz się u nas?
- Tak. - Tak.
Cóż, jeśli to nie sprawi kłopotu.
- Ależ skąd! - Ale jest jeden kłopot.
Jaki?
No wiesz, nie jesteśmy specjalnie bogate.
Więc mamy tylko małe łóżko i żadnej kanapy.
Więc będziesz musiał je dzielić z nami trzema.
A w tę jakże zimną noc, będzie tłoczno, będziemy spoceni i tak dalej.
I nie stać nas nawet na piżamy.
Nie?
Co oznacza...
że byłybyśmy nagie.
Nie, nie, sądzę, że będzie świetnie.
Wspaniale.
Jest jeszcze ktoś, kto zrobi większy tłok.
Harriet. Nie poznałeś Harriet.
- Jest i czwarta? - Tak.
Nie przejmuj się, na pewno ci się spodoba, bo to ona jest "ta seksowna".
- Poważnie? - Tak.
- Chwalić Pana! - I do tego chrześcijanin.
Zdrówko.
Dziś wieczorem tylko po jednym prezencie. Kto ma jakiś dla taty?
- Ja mam. - Najpierw mama.
- Ja dam. - Nie, nie, nie. Sama sobie wybiorę.
Chyba wezmę...
-...ten. - Kupiłem także tradycyjną apaszkę,
ale to mój inny, odrobinę wyjątkowy, osobisty prezent.
Dziękuję.
To naprawdę pierwszy.
- Rozerwij! - Co to jest?
Mam zamiar... W porządku, rozerwę.
Boże, ale niespodzianka.
Co to jest?
To płyta. Joni Mitchell, coś takiego.
Abyś kontynuowała swoją edukację emocjonalną.
Tak.
Boże mój.
To wspaniałe.
- Moja cudowna żona. - No tak.
Nie macie nic przeciwko, żeby opuściła was na chwilę?
Te lody...
Kochanie, mógłbyś przygotować dzieci do wyjścia?
- Zaraz wracam. - W porządku, spokojnie.
- Mój najpierw. - Mój.
O mój Boże.
To cud. Wszyscy jesteście ubrani.
Chodźcie już, chodźcie, jesteśmy straszliwie spóźnieni.
No dalej. Do samochodu. Do samochodu.
- Czy już cię zauważyła? - Nie.
Ale we wszystkich romansach, ludzie odnajdują się dopiero na końcu.
Oczywiście.
Tak przy okazji, podle się czuję. Nigdy nie zapytałem cię, jak tam twoje życie miłosne.
Nie.
Jak wiesz, to już zamknięty rozdział.
Chyba, że zadzwoni Claudia Schiffer, a wtedy masz stąd natychmiast zniknąć,
- ty mały, osierocony kundelku. - Coś takiego!
Nie, nie. Będziemy się kochać w każdym pokoju, nawet w twoim.
/W całej Anglii mamy deszczową Wigilię WIGILIA
/i przed nami pytanie, /kto będzie na pierwszym miejscu w Radio One?
/Blue czy niespodziewana, /świąteczna sensacja Billy'ego Mack'a?
/Powinniście byli zgadnąć, /chociaż trudno w to uwierzyć.
/To Billy Mack.
- Jesteś zwycięzcą!
/- Cześć, Billy. - Witam.
/Jesteśmy na żywo w całym kraju. /Jesteś numerem jeden.
/- Jak będziesz świętował? - Nie wiem.
Albo zachowam się, jak prawdziwa rock'n'roll-owa ofiara
i upiję się ze swoim grubym menadżerem...
albo, kiedy się rozłączę,
zostanę zasypany zaproszeniami na niezliczoną ilość znakomitych przyjęć.
/Miejmy nadzieję, że to będzie to drugie. /Oto nagranie. Numer jeden,
/- "Święta wszędzie wokół". - O Jezu, tylko nie znów te brednie.
Bill, to do ciebie, skarbie.
Halo. Elton.
O... oczywiście. Oczywiście.
Przyślij po mnie jeden z tych żenująco wielkich samochodów i pojawię się.
To będą bardzo udane Święta.
- W porządku. - Lepiej wejdę już do środka.
- Moja mama... no wiesz. - Tak, jasne. Robi się trochę zimno.
- Cóż, dobrej nocy. - Dobranoc.
No dobrze...
Wszystko czego chcę na Święta...
to ty.
Dziękuję. Dobrze.
Dobranoc.
Zobaczcie kto przyjechał, to wujek Jamie.
Cześć, wujku Jamie!
Tak, doskonale. Cudownie widzieć was wszystkich.
I...
właściwie to już wychodzę.
Ale Jamie, kochanie.
Przepraszam.
Mężczyzna musi robić, co do niego należy.
Nienawidzę wujka Jamie'go!
Lotnisko Gatwick. Najszybciej jak można.
- Dobranoc, Sarah. - Dobranoc, Karl.
Ja...
- Wesołych Świąt. - Wesołych Świąt.
Cześć skarbie, jak leci? Tak.
Wszyscy świętujecie?
- Sam, czas na kolację. - Nie jestem głodny.
Sam, zrobiłem kebab z kurczakiem.
Spójrz na tabliczkę na drzwiach.
POWIEDZIAŁEM - NIE JESTEM GŁODNY
W porządku.
Jest trochę za długi.
Otworzę.
- O cześć. - Kto tam?
/Powiedz, że kolędnicy.
Kolędnicy!
Daj im funciaka i nich spadają.
/Przy odrobinie szczęścia, w przyszłym roku
/będę umawiał się z jedną z tych dziewczyn...
/Ale teraz, niech mi będzie wolno powiedzieć,
/bez specjalnej nadziei ani planów,
/tylko dlatego, że są Święta -
/(a w Święta mówi się prawdę)
/Dla mnie jesteś ideałem.
/A moje udręczone serce będzie cię kochać
/dopóki nie zaczniesz wyglądać tak...
/Wesołych Świąt
Wesołych Świąt.
Wystarczy.
Na razie wystarczy.
Co ty do diabła tu robisz? Powinieneś być u Eltona John'a.
Cóż, byłem u niego minutę albo dwie a potem doznałem objawienia.
- Serio? - Tak.
Dalej. Wchodź.
Więc co to za objawienie?
To... to dotyczyło Świąt.
Zdałeś sobie sprawę, że są wszędzie wokół?
Nie. Dotarło do mnie, że Święta powinno spędzać się z ludźmi, których się kocha.
To prawda.
I to do mnie dotarło, jak straszna prawda i zrządzenie losu,
że oto ja,
człowiek po pięćdziesiątce,
nie zdając sobie z tego sprawy, spędziłem większość swego dorosłego życia
z tłustym pracownikiem.
I, co mnie bardzo martwi,
może się okazać, że ci ludzie, których kocham, to w gruncie rzeczy...
...ty.
No, to jest niespodzianka.
Tak.
Dziesięć minut u Eltona John'a i już jesteś gejem?
Nie, posłuchaj. Mówię poważnie.
Zostawiłem Elton'a i sporą liczbę półnagich lasek z otwartymi ze zdziwienia ustami,
aby być z tobą w Święta.
- Cóż, Bill... - To straszny, straszny błąd, stary...
ale wychodzi na to, że jesteś pieprzoną miłością mego życia.
I prawdę mówiąc, pomimo wszystkich narzekań...
mieliśmy cudowne życie.
Więc...
Dziękuję.
To znaczy, daj spokój, to zaszczyt.
Czuję się bardzo dumny.
Daj spokój, nie bądź głupkiem.
Dawaj, olejmy to i obejrzyjmy jakiś pornos.
/Szanowny panie, drogi Davidzie,
/Wesołych Świąt i mam nadzieję, /Szczęśliwego Nowego Roku.
/Bardzo mi przykro, /z powodu tego, co się stało.
/To był bardzo osobliwy czas /i czuję się jak pokazowa idiotka.
/Zwłaszcza że -
/(jeśli nie powie się tego w Święta, to kiedy?) -
/faktycznie jestem Twoja. /Z pozdrowieniami. Twoja Natalie.
Jack, potrzebuję samochodu.
Natychmiast. Dziękuję.
Nie czekaj na mnie.
Chciałbym pojechać do Wandsworth, do miejsca pod ciemną gwiazdą.
Oczywiście, sir.
Harris Street. Jaki numer, sir?
Boże, to najdłuższa ulica świata, a ja nie mam zielonego pojęcia.
Witam, czy tutaj mieszka Natalie?
- Nie. - W porządku, dziękuję. Przepraszam, że przeszkadzam.
Czy nie jest pan...
Nie jest pan premierem?
No tak. Faktycznie, jestem. Wesołych Świąt.
To teraz część obowiązków urzędu. Próbuję obejść wszystkich do Sylwestra.
Witam. Czy tutaj mieszka Natalie?
- Nie, nie mieszka. - W porządku.
- Czy śpiewa pan kolędy? - Nie. Nie, nie śpiewam.
- Prosimy, proszę pana, prosimy. - Proszę.
Cóż, no może mógłbym.
Proszę.
- No dobrze.
Witam. Przepraszam za najście.
- Czy mieszka tutaj Natalie? - Nie.
Mieszka obok.
Wspaniale.
Nie jest pan tym, kim myślę, że pan jest, prawda?
Tak i przepraszam za wszystkie wpadki.
Mój gabinet to kompletne śmiecie. Mam nadzieję, że w przyszłym roku będzie lepiej.
Życzę Wesołych Świąt.
Ach. Witam.
Czy jest Natalie?
Gdzie do cholery jest moje pieprzone palto?
- Och. Witam. - Witam.
To są moi rodzice, wujek Tony i ciocia Glynne.
- Dzień dobry. - Bardzo miło państwa poznać.
A to... jest premier.
Tak, to widzimy, kochanie.
I niestety, jesteśmy już bardzo spóźnieni.
Mamy szkolny koncert Świąteczny, rozumie pan, Davidzie.
Po raz pierwszy przyłączyły się wszystkie miejscowe szkoły, nawet St Basil...
- Za dużo szczegółów, mamo. - Nieważne, w czym możemy pomóc, sir?
Cóż, ja... tylko potrzebowałbym Natalie...
w pewnej sprawie urzędowej.
- Jasne, tak. Oczywiście.
W porządku...
Cóż, może mogłabyś dołączyć później, Pączuszku.
To znaczy, Natalie.
Nie chcę, aby państwo spóźnili się na koncert.
- Nie, to naprawdę nic takiego. - Keith byłby bardzo rozczarowany.
- Nie, to naprawdę nieistotne. - Kostium ośmiornicy zajął mi miesiące.
Osiem to mnóstwo nóg, Davidzie.
Może państwa podwiozę,
a wtedy porozmawiamy o tej sprawie urzędowej w samochodzie.
Dobrze.
- Cudownie. - Dziękuję.
Trzymać się mocno.
- Jak to daleko? - Zaraz za rogiem.
Jasne. Więc...
Chciałem tylko...
podziękować ci za kartkę świąteczną.
Bardzo proszę.
Bardzo mi przykro z powodu tamtego dnia.
Weszłam do środka, on podszedł do mnie ukradkiem i zrobiło się gorąco,
a on jest prezydentem Stanów Zjednoczonych i nic nie zaszło, daję słowo.
Po prostu poczułam się jak idiotka, bo...
Właściwie to myślę cały czas o tobie.
- I myślę, że jesteś mężczyzną, którego naprawdę... - Już jesteśmy.
...kocham. - To naprawdę było za rogiem.
Posłuchaj...
Chyba lepiej będzie, jeśli nie wejdę, rozumiesz?
Nikt nie chce, żeby jakiś polityk ukradł dzieciom oklaski.
Nie, chodź proszę. Będzie wspaniale.
Nie, lepiej... lepiej nie.
Ale będzie mi bardzo przykro odjeżdżać od ciebie.
Daj mi tylko chwilę.
John był bardzo tajemniczy. Gdzie wy się poznaliście?
Nie!
PORT LOTNICZY - MARSYLIA PROWANSJA
Wchodź. Możemy oglądać zza kulis.
Dobrze. Terry, to nie potrwa długo.
Posłuchaj, to musi być bardzo dyskretna wizyta, dobrze?
Nie martw się. To była moja szkoła. Znam wszystkie zakamarki. Chodź.
Owce są już gotowe, a ty nawet nie jesteś...
David!
Jak się masz?
Cześć dzieciaki. Hej, hej, hej. W porządku?
Co ty u diabła tu robisz?
- Cóż, no wiesz... - Zawsze mówiliśmy sekretarce twojej sekretarki,
że chodzimy na takie występy, ale nigdy nie pomyślałam, że się pojawisz.
Pomyślałem, że czas to zmienić.
Nie chcę, żeby ktoś mnie widział, więc mam zamiar gdzieś się ukryć.
Powodzenia, Daisy, powodzenia, Bernie.
Nigdy bardziej się nie cieszyłam, widząc swojego głupiego brata.
- Dziękuję. - W porządku.
Nie zostałyśmy sobie przedstawione.
Racja. Więc to jest Gavin.
- Witaj, Gavin. - Mój ochroniarz.
A to Natalie, która jest moją...
- która jest moim szefem od wyżywienia.
- Cześć. - Szef od wyżywienia.
Pilnuj go, niech trzyma ręce przy sobie.
20 lat temu byłabyś w jego typie.
Będę bardzo ostrożna. Proszę niczego nie próbować, korzystając ze Świąt.
- Mówię poważnie.
Chodźmy. Zaczyna się. Szybko.
- Zobaczymy się po występie, tak? - Prawdopodobnie.
- Dziękuję, premierze. - Drobiazg.
- Chodź. - W porządku.
Szkoła Hillier chciałaby teraz zaprezentować występ świąteczny.
Śpiew solowy - dziesięcioletnia Joanna Anderson,
Chórki koordynowane przez jej matkę,
wspaniałą panią Jean Anderson.
Niektórzy z nas zdecydowali się im pomagać
i z tego powodu prosimy o wybaczenie.
Dziękuję.
Więc nie tak ustronnie, jak sądziliśmy.
- Co teraz zrobimy? - Uśmiechnij się.
Lekki ukłon.
I machamy.
Oczywiście nie miałam pojęcie, możecie sobie wyobrazić?
Zobaczymy się później dobrze?
Odezwę się. Na razie.
Powiedz mi, co zrobiłbyś będąc w mojej sytuacji?
O jakiej sytuacji mówimy?
Wyobraź sobie, że twój mąż kupił złoty naszyjnik
i na Święta dał go komuś innemu.
- Karen... - Czy czekałbyś, żeby się dowiedzieć...
- Dobranoc. - Dobranoc kochanie. Szczęśliwych Świąt.
Czy czekałbyś, żeby dowiedzieć się, czy to tylko naszyjnik,
czy może to seks i naszyjnik,
albo najgorsze ze wszystkich, naszyjnik i miłość?
Zostałbyś? Wiedząc, że życie zawsze byłoby już gorsze?
- Czy rzuciłbyś to i uciekłbyś? - O Boże.
Tak źle zrobiłem.
Klasyczny głupiec.
Tak, ale przy okazji, zrobiłeś głupca także ze mnie.
Sprawiłeś, że życie, które wiodę, także stało się głupie.
Kochanie. Kochani!
Byliście cudowni.
Mój mały homar, byłaś taka...
Jak to się nazywa?
Pomarańczowa.
Chodźcie, przygotowałam w domu poczęstunek. Tata przyjdzie.
Sammy! Fantastyczny występ! Klasyczna perkusja, synu.
- Dzięki. Chociaż plan nie wypalił. - Więc jej powiedz.
- Co mam jej powiedzieć? - Że ją kochasz.
Nie ma mowy. I tak wylatują wieczorem.
Nawet lepiej. Sam, nie masz nic do stracenia, zawsze będziesz żałował, jeśli tego nie zrobisz.
Nigdy nie dość mówiłem o tym twojej matce.
Powinienem był mówić jej to codziennie, bo codziennie była idealna.
Oglądałeś filmy, dzieciaku. Nie jest po wszystkim, zanim się nie skończy.
Dobrze, tato. Zróbmy to.
Tak.
- Daj mi tylko chwilę. - Tak.
- Przepraszam. - Przepraszam.
Nic się nie stało.
- Moja wina. - Nie, nie, naprawdę nie.
Pan jest tatą Sama, prawda?
Tak. Właściwie ojczymem.
- Daniel. - Jestem Carol.
Carol.
- Już jestem. Chodźmy. - Tak.
Mam nadzieję, że znów się spotkamy, Karen.
Carol.
- Ja już o to zadbam. - Tak? Dobrze.
- Powiedz jej. - Co?
- No wiesz... - Nie bądź takim dupkiem.
- Spójrz, jest tam. - Gdzie?
Tam.
O nie.
W porządku, pojedziemy na lotnisko. Znam skrót.
Dobry wieczór.
- Senhor Barros? - Sim.
Jestem tu, żeby poprosić
pańską córkę o rękę.
Chcesz się ożenić z moją córką?
Tak.
Chodź tutaj,
W drzwiach stoi jakiś facet.
Chce się z tobą ożenić.
Ale ja go nigdy przedtem nie widziałam.
A czy to ważne?
Zamierzasz sprzedać mnie nieznajomemu?
Sprzedać? Kto powiedział o sprzedaży? Ja mu zapłacę.
Proszę wybaczyć. Miałem na myśli inną córkę - Aurelię.
Tu jej nie ma - jest w pracy. Zaprowadzę cię.
Ty zostajesz tutaj.
Tak jakbym mogła. Głupi!
Ojciec ma zamiar sprzedać Aurelię temu Anglikowi jak niewolnicę.
Czekaj. Czekaj.
No nie.
Lepiej się nie zgadzaj, ojcze.
Zamilcz, Miss Dunkin Donut 2003.
- Właściwie, to my nie lecimy. - Nie możecie tam przejść bez karty pokładowej.
Nawet nie pozwoli pan temu chłopcu pożegnać się z miłością jego życia?
Nie.
- Przykro mi, Sam. - Karta pokładowa, sir?
Chwileczkę, wiem, że ją mam. Może pan potrzymać?
- Chyba że... - Co?
- Chcesz zaryzykować? - Proszę to wziąć.
- Sądzisz, że powinienem? - Tak.
- W porządku. - Tak!
Musiałem ją zostawić tam, gdzie piłem kawę. Przepraszam.
Najwidoczniej on zamierza zabić Aurelię.
Ekstra!
Joanna.
Sam?
- Myślałem, że nie wiesz jak mi na imię. - Jasne, że wiem.
O Jezu. Muszę uciekać.
- Gdzie jest Aurelia? - A dlaczego mam ci powiedzieć?
Ten człowiek chce się z nią ożenić.
Nie może tego zrobić - to nasza najlepsza kelnerka.
Boa noite, Aurelia.
Boa noite, Jamie.
Piękna Aurelio...
Przybyłem tu z zamiarem zapytania cię...
czy za mnie wyjdziesz.
Wiem, że wydaję się szalony, bo ledwie cię znam,
ale czasami rzeczy są takie oczywiste,
że nie potrzeba ich dowodzić.
Ja zamieszkam tutaj, albo ty możesz zamieszkać ze mną w Anglii.
Zdecydowanie jedź do Anglii, dziewczyno.
Spotkasz księcia Williama - możesz go poślubić zamiast niego.
Oczywiście nie oczekuję, że jesteś tak samo szalona jak ja,
i oczywiście przewiduję, że powiesz nie....
ale ponieważ są Święta, chciałem chociaż... sprawdzić.
O Boże - zgódź się, ty chuda idiotko.
Dziękuję.
Będzie miło.
Moja odpowiedź brzmi "tak".
Proste pytanie.
Co powiedziałaś?
"Tak", oczywiście.
Brawo!
Uczyłaś się angielskiego?
Tak na wszelki wypadek.
MIESIĄC PÓŹNIEJ
Witaj, Daisy.
- Ta ma na imię Greta. - Witaj, Greta.
Oto ona. To Aurelia. To jest Juliet. To Peter.
- Mark, nie zauważyłem cię. - Nie chciałem się narzucać.
Wszyscy przyjaciele Jamie'go są tacy przystojni.
Nigdy mi tego nie mówił.
Pomyślałam, że może dokonałam złego wyboru.
Wybrałam nie tego Anglika.
Ona nie potrafi dobrze mówić po angielsku.
Tato! Tato!
O Boże.
- Przywiozłeś nam jakieś prezenty? - Prawdę mówiąc, przywiozłem.
Dzięki tato.
- Co u ciebie? - Świetnie. Świetnie.
Cieszę się, że wróciłeś.
Jedziemy. Do domu.
Jest.
- Cześć. - Witaj.
- Powiniem był ją pocałować. - Nie, tak jest dobrze.
- W porządku? - Hej. Co wy tutaj robicie?
- Wreszcie może mi na coś pozwoli. - Nieprzyzwoity.
- Musimy lecieć. - Na razie.
To jest Harriet.
- Cześć. Naprawdę miło cię poznać. - Witaj, Harriet.
Mam nadzieję, że nie masz nic przeciw temu, przyjechałam razem z siostrą.
To jest Carla. Jest prawdziwie przyjacielska.
Witaj, ty musisz być Tony.
Słyszałam, że jesteście fantastyczni.
- Boże, ile ty ważysz. - Przymknij się.