Πού είναι ο Μπέιλι;
Κωφάλαλος, ε;
Διαβάζεις τα χείλη;
Πού είναι ο Μπέιλι;
Θα γυρίσει σήμερα;
Έλα
- Γειά σου, Μάρνι. - Δες ποιος γύρισε.
- Έβαψες τα μαλλιά σου; - Γιατί;
Σε θυμόμουν ξανθιά.
Ευτυχώς που δε με θυμάσαι καραφλή.
Σάντουιτς με ζαμπόν. Σου έλειψα μωρό μου;
Αν δεν έλειπες σ'εμένα σε ποια θα έλειπες;
Πάντως τίποτα δεν ξεφεύγει από αυτόν τον Μπέιλι.
Ούτε από σένα.
-Δική σου κοπέλα είναι...
-Εγώ λέω ό, τι βλέπω.
-Σίγουρα δεν βλέπεις ό, τι ακούς;
Εδώ μέσα μαθαίνω τα νέα της πόλης από πρώτο χέρι.
Λέω ό, τι βλέπω. Κάθε μέρα πάνε μαζί για ψάρεμα.
Το σάντουιτς μου.
Δυο πράγματα μυρίζομαι με κλειστά μάτια.. Το καμένο χοιρινό και τα φλερτ.
Περιμένει πελάτης.
- Τι να σου φέρω; - Καφέ.
- Τίποτα άλλο; - Κρέμα.
- Πού πήγες αυτή τη φορά; - Στο Λος Άντζελες.
- Καφέ; - Όχι ευχαριστώ.
Πρώτα έριξε εσένα, και τώρα των Μπέιλι.
Και εγώ γερνάω ολομόναχη.
Ευχαριστώ Μάρνι. Τα λέμε μετά.
Μάλλον πειράχθηκε.
-Μιλάς πολύ.
Φαίνεται πως κανείς δε θέλει να μάθει αυτά που πρέπει.
-Αυτό είναι το πρόβλημα.
- Ίσως είσαι σε λάθος πόστο.
- Πες μου κάτι. - Δείχνεις να τα ξέρεις όλα.
Αυτός ο Μπέιλι που αντιπαθείς, έχει βενζινάδικο;
- Τον ξέρεις; - Ίσως τον ήξερα κάποτε.
Αν συνεχίσει να τριγυρίζει το κορίτσι του Τζιμ...
θα την πατήσει για τα καλά και θα είναι κρίμα.
Τον βλέπεις συχνά;
-Κάθε μέρα από δω.
Συχνά αναρωτιόμουν τι απέγινε.
Περνούσα μια μέρα και είδα μια ταμπέλα με το όνομά του.
- Μικρός που είναι ο κόσμος. - Και μεγάλες οι ταμπέλες.
- Δεν τσιμπάνε σήμερα. - Θα τσιμπήσου. Συννεφιάζει.
Λένε πως σαν πεθαίνεις, το όνομά σου γράφεται στα σύννεφα.
- Ποιος το λέει; - Ο κόσμος.
Δεν το άκουσα.
Σ'αυτό γράφει βροχή. Να γυρίσουμε σπίτι;
Ναι.
- Το θέλεις; - Όχι.
Κάθε φορά που κοιτάζω τον ουρανό, σκέπτομαι τα μέρη που δεν έχω πάει ποτέ.
Και κάθε φορά βλέπεις το ίδιο πράγμα.
- Έχεις πάει σε πολλά μέρη; - Πάρα πολλά.
- Ποιό σου άρεσε πιο πολύ; - Αυτό εδώ.
- Σίγουρα λες το ίδιο για όλα. - Βλέπεις την κοιλάδα;
Θέλω να κτίσω ένα σπίτι εκεί.
Να σε παντρευτώ και να ζήσουμε εκεί για πάντα.
Μακάρι να το κάνεις.
Έχεις ξαναπαντρευτεί ποτέ;
Όχι από όσο θυμάμαι.
Ωραία.
Δεν φαντάζεσαι τι λέει ο κόσμος για σένα.
Ο μυστηριώδης Τζεφ Μπέιλι.
Η μητέρα μου λέει ότι δεν ξέρω τίποτα για σένα.
Από πού ήρθες και τι έχεις κάνει.
Ο πατέρας μου ήταν...
- Ας φύγουμε. - Συμβαίνει κάτι;
Ίσως και όχι.
Να.
Είσαι πάντως αρκετά μυστικοπαθής.
Ευχαριστώ.
Κάποιος θέλει να με δει.
- Χρόνια και ζαμάνια. - Γειά σου Τζο. Μακάρι να χαιρόμουν περισσότερο που σε βλέπω.
Όλοι σε πεθύμησαν, Τζεφ, όχι όμως τόσο όσο εγώ.
- Πως έτσι;
Ο Γουίτ εύχεται συχνά να είχα το μυαλό μου.
- Και ο άλλος λόγος; - Έπρεπε να σε βρω.
- Σου χρωστάω τίποτα; - Όχι σε μένα.
Σε ποιόν;
- Ο μικρός διαβάζει τα χείλη από μακριά; - Δεν ξέρω. Θα τον ρωτήσω κάποτε.
Από πόσο μακριά;
- Δεν σ'αρέσουν τα λάθη, έτσι; - Δεν μου τα επιτρέπουν.
Εντάξει, έλα μέσα.
- Αστεία η νέα σου δουλειά, Τζεφ. - Και μεις ξεκαρδιζόμαστε.
Ίσως επειδή είναι αξιοσέβαστη.
Η κουτσομπόλα απέναντι λέει πως και συ είσαι.
- Πως με βρήκες Τζο; - Μια μέρα οδηγούσα...
και είδα τον παλιό μου φίλο να βάζει βενζίνη σε ένα αμάξι.
Φυσικά το όνομα στη ταμπέλα ήταν ψεύτικο.
- Και ήλθες να με δεις; - Γιατί όχι;
Τότε χαίρομαι κι εγώ που βλέπω τον παλιό μου φίλο.
Θα πάμε για φαγητό, Θα σε κεράσω δυο ποτά...
και μετά θα μπεις στ'αμάξι και θα φύγεις, σωστά;
- Σχεδόν. - Τι άλλο;
Ακόμη δουλεύω γι'αυτόν, Τζεφ.
- Τον Γουίτ; - Θέλει να σε δει.
Όσο και συ;
- Πιο πολύ. - Κατάλαβα.
Σε σκεπτόταν πάντα πολύ.
Ή περισσότερο από μένα.
Ίσως έχεις δίκιο.
- Τι θέλει λοιπόν Τζο; - Ίσως έχει κάτι καλό για σένα.
Ξαναπές το.
Σου δημιούργησε ποτέ πρόβλημα; Δεν είπε λέξη...
όταν τα θαλάσσωσες στην υπόθεση που σου ανέθεσε.
- Παρακάτω. - Απλά θέλει να σε δει.
Αφού το θέτεις έτσι, πώς να αρνηθώ;
Πώς αλλοιώς να το θέσω;
- Να πούμε αύριο το πρωί; - Πού;
Λίμνη Τάχο. Στρίψε δεξιά στο Έμεραλντ Μπέι. Στο μεγάλο σπίτι στο λόφο. Θα το δεις.
Όπωσδήποτε.
- Άν; - Τζον, θα την αφήσεις να βγει έξω;
Με κάποιον που δεν έρχεται καν μέχρι την πόρτα;
Μην τους ακούς.
- Αγάπη μου. - Δεν με συμπαθούν, έτσι;
- Δεν έχει σημασία, απλά... - Τους καταλαβαίνω.
- Μην ανησυχείς. - Δεν ανησυχώ.
- Γιατί τόσο σοβαρός; - Συνέβη κάτι άλλο.
- Τί; - Ο τύπος που ήρθε σήμερα...
Ναι;
Πάμε στη λίμνη Τάχο;
- Τώρα; - Ναι, τώρα.
Θέλω να σου πω κάτι.
Εντάξει Τζεφ.
Είχες πει ότι κάποτε πρέπει να μιλήσουμε.
Ήρθε η στιγμή.
- Μάρκαμ. Τζεφ Μάρκαμ; - Έπρεπε να στο έχω πει.
Συνεχώς το ανέβαλλα...
επειδή μου ήταν δυσάρεστο.
- Μίλησέ μου σε παρακαλώ. - Μπορεί να πληγωθείς.
Δεν έχει σημασία.
Ο φίλος μας ο Μάρκαμ ζούσε στη Νέα Υ όρκη.
Δούλευε μ'ένα λιμοκοντόρο ονόματι Τζακ Φίσερ.
Παριστάναμε τους ντετεκτιβς.
Αυτό ήταν πριν 3 χρόνια, μπορεί και παραπάνω.
Το χειμώνα, μια από τις πιο κρύες μέρες που θυμάμαι...
τηλεφώνησε ένα μούτρο και ζήτησε να μας δει.
- Τί; - Ένας τζογαδόρος, χαρτοπαίκτης...
Δεν ερχόταν στο γραφείο γιατί ήταν πολύ σπουδαίος.
Επίσης κάποια του έχει ρίξει τέσσερις φορές με το 38άρι του.
Η μία τον πέτυχε.
Εκείνος ήταν ψύχραιμος, αλλά ο φίλος του ήταν έξαλλος.
Οι εξυπνάκιδες οι δημοσιογράφοι! Ποιόν κοροϊδεύουν;
'Ωστε τραυματίστηκε επειδή καθάριζε το όπλο του.
Ώστε τον έπιασαν να κλέβει σε ένα παιχνίδι τζιν!
Τον πυροβόλησαν μέσα στο ίδιο του το διαμέρισμα...
και όλη η πόλη έχει βουίξει σαν...
Σαν εσένα; Κάνε ένα τσιγάρο Τζο.
Είσαι πολύ συγκρατημένος. Περιμένεις να μιλήσω πρώτος. Μ'αρέσει αυτό.
Δεν έμαθα ποτέ τίποτα ακούγοντας τον εαυτό μου.
- Εκπλήσσομαι που αστόχησε τόσες φορές.
Γυναίκα και όπλο είναι σαν τον άντρα με βελόνες πλεξίματος.
- Ποιός είναι αυτός; Σ'εσένα τηλεφώνησα. - Ο συνεργάτης μου.
- Γιατί δεν πήρατε την αστυνομία; - Έχει σημασία;
Μάλλον όχι.
- Τι απέγινε η γυναίκα; - Μ'εγκατέλειψε.
- Με 40,000 δολάρια. - Τη θέλω πίσω.
Ή τα χρήματα.
Κάποτε πόνταρα 40.000 σ'ένα άλογο που ήρθε τελευταίο.
- Έτσι το αγόρασα... - Αυτό εννούσα.
Κάνεις λάθος. Το έβαλα σε ένα όμορφο πράσινο λιβάδι...
για να μην χαντακώσει και κανένα άλλο.
Να πας καμμιά φορά να το δεις.
Το μόνο που θέλω είναι να γυρίσει. Όταν τη δεις θα καταλάβεις.
Ίσως είναι απλά πολύ παρμορμητική.
- Να το αφήσουμε να περάσει έτσι; - Εμένα το ίδιο μου κάνει.
Με 5000 προκαταβολή και άλλες 5000 όταν τη βρεις.
Και τα έξοδά σου.
Γιατί δεν το λες τόση ώρα;
- Βρες την και φέρ την πίσω - Γιατί εγώ;
Ξέρω πολλούς έξυπνους άντρες κοι λίγους τίμιους. Εσύ είσαι και τα δύο.
-Τι θα της συμβεί;
Δεν θα την πειράξω.
Εντάξει.
Δώσε μου τα στοιχεία της, φωτογραφίες, κάθε τι χρήσιμο.
- Θα τις πάρεις. - Τα λέμε.
Φέρτα στο γραφείο. Εμπρός, πάμε.
Επ' ευκαιρία θα σε πείραζε να μου πεις τ'όνομό της
- Κάθι Μόφατ - Ευχαριστώ.
Φοβερή γυναίκα Την κοπάνησε με 40 χιλιάρικα.
Αν και ξύπνιος, ο Στέρλινγκ δείχνει να σ εμπιστεύεται.
Γιατί όχι
- Θα έρθω κι εγώ; - Όχι.
Δεν του αρέσει η προσωπικότητά μου. Η μισή αμοιβή είναι δική μου.
- Είπα πως δεν είναι; - Καλά, μη τσαντίζεσαι.
Και μη σου μπαίνουν τίποτα περίεργες ιδέες.
Δικά μου.
Ο Μάρκαμ είναι παλιός μου φίλος. Θέλει να σας ρωτήσει κάτι.
- Ποιά είναι η Γιούνις Λέοναρντ; - Εγώ.
Να σου κάνω μερικές ερωτήσεις;
Πάμε να χορέψουμε.
Δουλεύεις για την Κάθριν Μόφατ;
Όχι πια. Έφυγε. Της φέρονταν άσχημα.
Θα έφευγα κι εγώ αν δεν είχε αρρωστήσει από το εμβόλιο.
Γιατί ρωτάς; Θέλω να τη βρω.
- Εκείνος σ'έστειλε; - Μόνος μου ήλθα. Πού πήγε;
- Ίσως δεν πρέπει να σου πω. - Μπορεί να κινδυνεύει.
- Έπαθε τίποτα; - Δεν ξέρω, εξαφανίσθηκε.
- Καλύτερα να του μιλήσεις. - Δεν ξέρω πολλά.
Η μικρή μισούσε το κρύο. Πήρε καλοκαιρινά ρούχα.
Σίγουρα έψαχνε για ζέστη. Στη Φλόριντα.
- Είσαι σίγουρη; - Τώρα θυμάμαι καλύτερα και είμαι σίγουρη.
- Μπαούλο; - Πήρε μόνο βαλίτσες.
- Είσαι σίγουρη; - Με έβαλε να τις ζυγίσω.
- Πόσο ζύγιζαν; - 58 κιλά.
- Ακριβώς; - Ακριθώς.
- Τόσο ζυγίζω κι εγώ. - Ευχαριστώ.
Φέρε άλλον ένα γύρο.
Δεν κάνεις εμβόλιο για τη Φλόριντα αλλά για το Μεξικό.
Ακολούθησα λοιπόν μέχρι εκεί τις φορτωμένες αποσκευές της.
Έμεινε στο Ριφόρμα και μετά έφυγε.
Πήρα το ίδο λεωφορείο.
Στο Τάσκο έκανε ζέστη. Έλεγες πόσο θα ανέβει η θερμοκρασία;
Στο Ακαπούλκο μάθαινες την απάντηση.
Ήξερα πως θα κατέληγε εκεί.
Αν θες να πας Νότια πρέπει να πάρεις καράβι.
Έπρεπε μόνο να παριμένω.
Στην πλατεία υπήρχε ένα μικρό καφέ, το Λα Μαρ Αζούλ,
δίπλα σ'ένα σινεμά. Εκεί έπινα μπύρα τα απογεύματα.
Καθόμουν μισοκοιμισμένος μέσα στο σκοτάδι,
το μόνο που με κρατούσε ξύπνιο ήταν η μουσική από το σινεμά.
Και τότε την είδα. Μπήκε στο μαγαζί...
και κατάλαβα γιατί ο Γουίτ δε νοιαζόταν για τα λεφτά.
Ένα Κούμπα Λίμπρε.
Κυρία μου, κύριε... μπορώ να σας μιλήσω;
Θα καθίσετε κύριε; Πολύ ευχαρίστως.
Χοσέ Ροντρίγκεζ, ξεναγός. Εξαιρετικός ξεναγός.
Αλήθεια; Ρωτήστε τους.
Θα σας πουν ότι κανείς δεν ξέρει το Ακαπούλκο σαν εμένα.
- Κάθε μικρό δρόμο... - Δεν θέλω ξεναγό.
- Δύσκολο κορίτσιΙ. - Όλα έτσι δεν είναι;
- Λαχνό για τη λοταρία; - Όχι.
Έχω εδώ ένα χειροποίητο δακτυλίδι...
και σκουλαρίκια από νεφρίτη και καθαρό ασήμι.
- Αυτά. - Ευχαριστώ κύριε.
- Δεν τα φοράω. - Ούτε κι εγώ. Σας παρακαλώ.
Όχι, ευχαριστώ.
Λέγομαι Τζεφ Μάρκαμ, κι έχω 10 μέρες...
να μιλήσω σε κάποιον που δε θέλει να μου πουλήσει κάτι.
Όταν δεν μιλάω, σκέπτομαι. Και είμαι πολύ μεγάλος να αρχίσω να σκέπτομαι.
Μπορώ να πάω να κοιτάξω τη θάλασσα...
Τι αξία έχει όμως αν δεν έχεις κάποιον να μοιραστείς τη θέα;
Το ίδιο ισχύει για το φεγγάρι, ή το Κούμπα Λίμπρε.
Τίποτα δεν αξίζει αν δεν μπορείς να το μοιραστείς.
Ίσως πρέπει να γυρίσετε σπίτι.
- Ίσως γι'αυτό ήρθα εδώ. - Αλήθεια;
Υπάρχει πάντα κι ο Χοσέ Ροντρίγκεζ.
Αν νιώσετε μοναξιά υπάρχει ένα μικρό μπαρ εδώ πιο κάτω.
Είναι ήσυχο. Ένας τύπος παίζει αμερικάνικη μουσική.
Πιείτε ένα ουίσκι και κλείστε τα μάτια σας. Μοιάζει με το μπαρ στη 56η οδό.
Θα βάλω τα σκουλαρίκια μου.
Μερικές φορές πηγαίνω κι εγώ εκεί.
Πήγα να στείλω τηλεγράφημα στον Γουίτ ότι τη βρήκα...
Όμως το τηλεγραφείο είχε κλείσει για τη σιέστα.
Ένιωσα ανακούφιση και ξαφνικά κατάλαβα γιατί.
Το βράδυ πήγα στο μπαρ.
Ήξερα πως θα πήγαινα κάθε βράδυ μέχρι να φανεί...
και πως το ήξερε κι αυτή.
Ήπια ένα ουίσκυ κι έκλεισα τα μάτια, αλλά δε σκεφτόμουν...
το μπαρ στη 56η οδό.
Ήξερα τι έπρεπε να κάνω. Σκεπτόμουν πόσο κορόιδο ήμουν.
Ήξερα ακόμη ότιδεν θα ερχόταν το πρώτο βράδυ...
κι όμως ξαθόμουν εκεί, κι αγωνιούσα.
Το επόμενο βράδυ ήξερα ότι θα ερχόταν.
Περίμενε να περάσει η ώρα
και μετά μπήκε στο μπαρ χαμογελώντας.
- Τι σύμπτωση! - Πράγματι.
- Αμερικάνικη μουσική. - Ήμουν και χθες εδώ.
- Σκεφτόσουν; - Όχι περίμενα.
Εγώ δεν ένοιωθα μοναξιά.
- Ουίσκυ; - Όπως πρότεινες.
Ευχαριστώ, κύριε
Τρεις ώρες είμαι εδώ.
Ο τύπος παίζει επίτηδες μελαγχολικά τραγούδια.
Είσαι περίεργος άνδρας.
Εξάπτεις την περιέργεια κάθε άνδρα που σε γνωρίζει.
Δεν εννοώ αυτό. Δεν κάνεις ερωτήσεις.
Δεν ρώτησες καν το όνομά μου.
Πώς σε λένε;
Κάθι.
- Μ'αρέσει. - Ή από πού έρχομαι.
Με νοιάζει κυρίως πού θα πάμε μετά.
- Δεν σ'αρέσει εδώ; - Θέλω ν'αλλάζω παραστάσεις.
Να σε πάω κάπου αλλού;
Μπορείς να με πας όπου θες.
Είμαι καλύτερη ξεναγός από τον Χοσέ. Θα με δοκιμάσεις;
- Δεν παίζεις σωστά.. - Γιατί όχι;
- Δεν θα κερίσεις ποτέ. - Υπάρχει τρόπος να κερδίσω;
Υπάρχει για να χάσεις.
- Ι prefer it Ιike that.Εγώ το πρροτιμώ έτσι.
- Δεν σάρέσει να ρισκάρεις; - Όχι στη ρουλέτα.
- Γιατί είσαι τόσο ιδιότροπος; - Πάμε κάπου που μπορώ να σου πω.
Εντάξει.
Μισό λεπτό.
Πότε θα με πας πίσω;
- Γι'αυτό με φίλησες; - Όχι.
Ο Γουίτ είναι ζωντανός.
- Αλήθεια; - Όχι.
- Τότε γιατί... - Σε θέλει πίσω.
Το μισώ.
- Λυπάμαι που δεν πέθανε. - Δώσ' του χρόνο.
- Θα με γυρίσεις πίσω; - Δεν βιάζομαι.
Θα μπορούσα να φύγω χθες το βράδυ.
- Θα σε εύρισκα. - Σε πιστεύω.
Χαίρεσαι πουμε βρήκες;
Δεν ξέρω.
Εγώ χαίρομαι.
- Υπάρχει και το θεμα των 40.000 δολ. - Δεν τα πήρα εγώ.
Πώς ήξερες ότι έλειπαν;
Αυτό εννοούσες.
Δεν θέλω τίποτα δικό του.
- Εκτός από τη ζωή του. - Δεν ήξερα τι έκανα.
Σκεπτόμουν μόνο πόσο τον μισώ.
Όμως δεν πήρα τίποτα.
Σου λέω αλήθεια Τζεφ.
Δεν με πιστεύεις;
Μωρό μου δε με νοιάζει.
Δεν την έβλεπα ποτέ μέρα. Ζούσαμε τη νύκτα.
Οι μέρες χάνονταν σαν καπνός από τσιγάρα.
Δεν ήξερα που έμενε και δεν την ακολούθησα ποτέ.
Εκείνη κανόνιζε πάντα που θα βρεθούμε.
Ίσως πιστεύαμε ότι θαγινόταν η συντέλεια του κόσμου.
Ίσως πιστεύαμε ότι ήταν όνειρο...
και ότι θα ξυπνάγαμε με πονοκέφαλο στους καταρράκτες του Νιαγάρα.
Έγραψα στον Γουίτ πως βρισκόμουν στο Ακαπούλκο.
Μακάρι να ήσουν εδώ, είπα.
Κάθε βράδυ πήγαινα να τη συναντήσω.
Πώς ήξερα ότι θα ερχόταν; Δεν το ήξερα.
Τι μας εμπόδιζε να φύγουμε για τη Γουατεμάλα; Τίποτα.
Πόσο κορόιδο μπορούσα να πιαστώ; Τώρα το μάθαινα.
Τόυε εμφανιζόταν ξαφνικά
και όλα τα μέρη χάνονταν σαν βότσαλο στη θάλασσα.
- Είσαι πολύ μικρόσωμη. - Πιο ψηλή από τον Ναπολέοντα.
Και πιο όμορφη.
- Σού έλειψα; - Δεν φαντάζεσαι πόσο.
- Πού θα πάμε απόψε; - Πάμε στο σπίτι μου.
Ήταν η πρώτη φορά που με καλούσε σπίτι της.
Ίσως επειδή το είχε αποφασίσει ή γιατί το πήγαινε για βροχή.
Ήταν ένα όμορφο σπιτάκι με έπιπλα από μπαμπού.
Μια μικρή λάμπα άναβε. Έκανε ζέστη...
και με την νεροποντή έξω ένιωθα καλά που ήμουν εκεί.
Πάρε.
Όχι τόσο δυνατά.
- Τώρα τα δικά σου. - Όχι, είμαι εντάξει.
- Έλα τώρα. - Όχι τόσο δυνατά. Τα σκουλαρίκια μου.
Σιωπή. Πρέπει να στεγνώσουν.
- Θα έλθεις μαζί μου; - Πού;
- Όπου μας βγάλει. - Γιατί;
Για να φτιάξουμε τη ζωή μας.Να ξεφύγουμε από τον Γουίτ. Ξέρει ότι είμαι εδώ.
- Πότε; - Αύριο.
Έλα να με βρεις το πρωί στο ξενοδοχείο, αν γίνεται.
- Θα τα καταφέρουμε όμως; - Ας το μάθουμε.
- Δεν ξέρεις τον Γουίτ. Δεν θα ξεχάσει. - Όλοι ξεχνούν.
Όχι ο Γουίτ.
Θα σου στέλνουμε μια κάρτα κάθε Χριστούγεννα.
Χαόρομαι που δεν τον φοβάσαι.
Έχω φοβηθεί πολλές φορές.
- Και αυτή τη φορά; - Φοβάμαι μόνο μην έρθεις.
Μη φοβάσαι.
Αύριο θα είμαι εκεί.
Μ'αγαπάς;
- "Πόκο;" - Τι σημαίνει αυτό;
- Λιγάκι. - "Μούτσο."
- Καλώς τους. - Κι εγώ μισώ τις εκπλήξεις.
- Θα μου κλείσεις την πόρτα; - Πέρασε.
Μ'αρέσουν οι εκπλήξεις. Η οικογένειά μου ήταν...
τόσο φτωχή που ακόμα και το φαγητό ήταν έκπληξη.
- Κάθισε - Ευχαριστώ.
Πόσο καιρό;
Μόλις ήλθαμε.
Ποιος παρακολουθεί ποιον;
Γιατί το λες αυτό;
Ξέρω ότι δεν εμπιστεύεσαι τους άλλους.
Δεν πειράζει όμως, δεν θα ανεχθώ εξυπνάδες.
Πηγαίνω στο Μεξικό να δω κάποιον για ένα άλογο.
Ένα άλογο ιπποδρομιών από τη Ν. Αμερική.
- Πας πουθενά; - Γιατί να χαλάω τα λεφτά σου;
- Τη βρήκες; - Όχι, μονάχα τα ίχνη της.
Δεν ήταν δύσκολο. Ίσως τα άφησε επίτηδες.
Είναι έξυπνο κορίτισι.
- Αλήθεια; - Δεν συμφωνείς;
Αν μου το είχες πει, θα ενεργούσα διαφορετικά.
Δεν θα άκουγε το τρίξιμο των παπουτισών μου.
- Εδώ την είδες; - Όχι, μακάρι να την έβλεπα.
Δεν μ'αρέσει να χάνω.
Να το θυμάσαι αυτό Γουίτ.
Ευχαριστώ.
- Ψραία παπούτσια. Κάπως αθλητικά. - Ναι. τα αγόρσα εδώ.
Όπως σου είπα, τα άλλα έτριζαν.
Πάμε στο μπαρ. Θα πιούμε κάτι ενώ θα λέμε εξυπνάδες.
Ωραία.
Ωραίο μέρος. Θα ήθελα κι εγώ να μείνω για λίγο.
Κάτι παγωμένο. Δεν με νοιάζει τι.
- Δύο. - Κάν'τα τρία
Βεβαίως, κύριε.
- Ώστε απέτυχες. - Όλοι έχουν ατυχίες.
- Και παπούτσια που τρίζουν. - ΤΣιωπή, Τζο.
- Πού θα πήγαινες; - Να σου στείλω τηλεγράφημα.
Σου είπα δεν θελω να χαλάω χωρίς λόγο τα λεφτά σου.
- Έχω αρκετά. - Δική σου υπόθεση είναι.
Γουίτ υπάρχουν εκατομμύρια γυναίκες σαν αυτή στον κόσμο.
Δεν υπάρχουν.
Ώστε ήταν εδώ.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, ναι.
Ίσως έπρεπε να στείλω τον Στεφάνος.
- Θα εύρισκες μια γυναίκα ανάμεσα σε χιλιάδες. - Αν είχε σαράντα χιλιάδες δολλάρια.
Με συγχωρείς.
Πολύ νευρικός είσαι.
Δεν χρειάζομαι τ'αστεία σου ούτε τα λεφτά σου.
Σου είπα την έχασα. Πήρε το καράβι για το Νότο.
- Για πού; - Ζούσα μια χαρά και πριν αυτή τη δουλειά.
Αν δεν σ'αρέσει κάτι, πες το ξεκάθαρα.
- Μαι ερώτηση έκανα. - Για τη Χιλή. Τη Γουατεμάλα.
Πάμε να ρωτήσεις τον τύπο στο εκδοτήριο εισιτηρίων;
Γιατί όχι;
- Ταξί κύριε; - Ναι.
Συγνώμη. σου ξέφυγε και νιώθεις άσχημα.
Δεν θα έπρεπε να στειευθώ.
Ούτε κι εγώ αστειεύομαι.
Πάρε πίσω τις πέντε χιλιάδες και ανέθεσέ το στον Στεφάνος.
Λάθος.
Εγώ απολύω τους εργαζόμενους, δεν παραιτούνται αυτοί.
Εσύ ξεκίνησες κι εσύ θα το τελειώσεις.
Εξάλλου ο Τζο δεν βρίσκει ούτε προσευχή στη Βίβλο.
Θα τη βρεις. Με την ησυχία σου.
Πρέπει να πάω στο αεροδρόμιο.
Καλή τύχη Τζεφ.
Τα λέμε καμμιά μέρα.
Δεν ήταν ψέμα. Πράγματι πήρε το ποταμόπλοιο.
Μόνο που πήγαινε στο Βορά.
Κι ήμουν κι εγώ μέσα.
Άνοιξα ένα μικρό γραφείο στο Σαν Φραντζίσκο.
'Ενα αχούρι ιδανικό για το επάγγελμά μου.
Αναλάμβανα κάθε άθλια υπόθεση που μου ανέθεταν.
Είχα πάει πάτο αλλά δε με ένοιαζε.
Είχα εκείνη.
Ζούσαμε απομονωμένοι.
Πήγαμε σ'ένα μικρό σινεμά.
Μας κηνυγούσαν. Συχνάζαμε σε μέρη που δεν πατούσαμε παλιά.
Μετά από λίγο νιώσαμε πιο ασφαλείς. Αρχίσαμε πάλι...
να πηγαίνουμε σε οικεία μέρη, σε πάρκα και στον ιππόδρομο.
Γιατί όχι; Εξάλλου οι πιθανότητες να δούμε κάποιον...
από το παρελθόν ήταν μία στο εκατομμύριο.
Μία στο εκατομμύριο. Αυτή η μία πιθανότητα ήταν αρκετή για τον παλιό μου φίλο.
Στεκόταν εκεί με τη ζωή μας στα χέρια του. Ήξερα...
πως αν την έβλεπε θα μας πρίδινε για πενταροδεκάρες.
Έτσι έπρεπε να χωρίσουμε.
Πήγια μόνος στ Λ.Α. και τον άφησα να με ακολουθήσει.
Η παρακολούθηση ήταν το μόνο που ήξερε να κάνει καλά.
Τριγυρνούσα σαν τουρίστας που απολαμβάνει την εξοχή.
Δεν της τηλεφώνησα ούτε έτειλα τηλεγράφημα.
Απλά περίμενα και τριγυρνούσα. Όταν βρήκαν την ευκαιρία...
έφυγα από την πόλη και πήγα να την βρω.
Ήμουν σίγουρος πως του την κοπάνησα και ένιωθα καλά.
Ο Φίσερ με είχε χάσει και μπορούσα να την ξαναδώ.
Θα βρισκόμασταν σε ένα σπίτι κοντά στο Πίραμιντ Κρικ.
Είχε σκοτεινιάσει ότανν έφθασα,
και την είδα να ανηφορίζει προς το σπίτι.
- Να σε πάω κάπου μωρό μου; - Δεν είναι σωστό.
Τι κάνει ένα τόσο όμορφο κορίτσι μόνο μέσα στη νύκτα;
Και συ είσαι πολύ όμορφος για να κυκλοφορείς μόνος.
Έτσι.
Ένοιωθα σαν το πρώτο ραντεβού μας. Υπήρχε ακόμα...
κάτι που με γοήτευε πάνω της,
ένα είδος μαγείας.
Την αγκάλιαζα και γελούσαμε. Ήμασταν και πάλι μαζί...
Είχαμε φερθεί έξυπνα. Τα είχαμε σκεφθεί όλα.
Όλα εκτός από ένα πράγμα.
Είχε ακολουθήσει εκείνη.
Γειά σου Τζεφ.
Δεν θα με συστήσεις;
Δεν σε κατηγορώ Τζεφ.
Κι εγώ θα έλεγα ψέματα για χάρη της.
Η φωτογραφία σε αδικεί μωρό μου.
- Σπάστου το κεφάλι. - Χαριτωμένο.
Γιατί πρέπει να γυρίσει στον Γουίτ. Ταιριάζουν αυτοί οι δύο.
- Για ποιόν δουλεύεις; - Ποιος άλλος θα με προσλάμβανε για να σε βρω;
Εντάξει Φίσερ, τι θέλεις;
Εμείς οι δύο κάναμε μια συμφωνία.
Δέκα χιλιάδες συν τα έξοδα. ΜΙσά - μισά, θυμάσαι;
Είχες καλή μνήμη παλιά. Τι έγινε;
- Δεν τα εισέπραξα. - Όχι τα 10 χιλιάρικα..
Θα σου δώσω μια συμβουλή. Καρφωσέ μας στον Γουίτ. Ίσως σου δώση κάνα ψιλό.
Τζεφ.
Δεν θα του πει τίποτα.
Φυσικά όχι. Βρες τις σαράντα χιλιάδες κι είμαστε φίλοι και πάλι.
- Ίσως πάρεις μερτικό. - Δεν υπάρχουν.
Ο Γουίτ είναι ανοικτόμυαλος.
Δεν τον νοιάζουν οι σφαίρες
ούτε κι οι σαράντα χιλιάδες που του βούτηξε η κυρία,
ή ακόμα και τα ψέματα που του είπε ο Τζεφ.
Όμως δε νομίζω να του αρέσει αν μάθει για τη σχέση σας.
Πες του, Κάθι.
Τον πυροβόλησα.
Δεν μετανοιώνω γι'αυτό.
Όμως δεν του πήρα λεφτά.
- Δίνε του. - Κύτταξέ το από παντού.
Ξέρεις καλά μέχρι που μπορεί να φθάσει ο Γουίτ.
Πλήρωσέ με και δε θα πω λέξη. Όμως θέλω μετρητά.
Δεν θα δεχθώ πληρωμή σε είδος από αυτή τη φθηνιάρα.
Ήλπιζα να το κάνεις αυτό.
- Δεν ήταν ανάγκη να τον σκοτώσεις. - Ναι, ήταν.
Δεν θα το έκανες. Θα τον έδερνες και θα τον έδιωχνες.
- Δεν ήταν ανάγκη. - Δεν θα τον σκότωνες.
Θα στρεφόταν εναντίον μας, θα μιλούσε στον Γουίτ.
Τον έθαψα εκεί πάνω.
Δεν ένοιωθα λύπη ούτε θυμό.
Δεν ένιωθα τίποτα.
- Την ξαναείδες ποτέ; - Όχι.
Το ήθελες;
Όχι.
Στο είπα δεν είναι όμορφη ιστορία.
Κι εγώ σου είπα πως ό, τι έγινε έγινε.
Έπρεπε να σου έχω μιλήσει εδώ και καιρό.
Δεν πειράζει. Καταλαβαίνω.
Αυτά ανήκοιυν στο παρελθόν.
Ίσως και όχι.
- Τι θα συμβεί; - Δεν ξέρω.
Πέρασε καιρός. Δεν ξέρω πόσα γνωρίζει.
Μην πας Τζεφ.
Κουράστηκα να το βάζω στα πόδια. Πρέπει να ξεκαθαρίσω.
Ένα θέλω να ξέρω μόνο.
Θες να γυρίσω πίσω;
Φυσικά.
Κρατησέ το.
Κοίτα ποιος ήρθε.
Γειά σου Μάρκαμ. Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω.
Αναρωτιόμουν αν σου έλειψα.
Πάντα ο ίδιος. Ο αιώνιος Τζεφ.
- Τσιγάρο; - Ναι.
- Έφαγες πρωινό; - Όχι.
Τζο πες στο μικρό ότι έχουμε επισκέπτη.
Έμαθα πως διευθύνεις ένα μικρό βενζινάδικο.
- Ακούγεσαι έκπληκτοςς - Είμαι.
Είναι απλό. Πουλάω βενζίνη βγάζω ένα μικρό κέρδος.
Ψωνίζω από το παντοπωλείο κι ο παντοπώλης έχει κέρδος.
Λέγεται κερδίζω τι ψωμίμου. Ίσως το έχεις ακούσει κάπου.
Ίσως. Όχι όμως από σένα.
- Δεν ήθελα να σε πληγώσω. - Να με πληγώσεις;
Έχασα όλα μου τα συναισθήματα πριν πολλά χρόνια.
Πού έψαξες;
Στο πορτοφόλι μου.
Ωραία δεν είναι;
Το σπίτι θα στοίχισε πολλά.
Πάντα ανησυχείς για τα έξοδά μου.
Με κάλεσες εδώ για τη θέα;
Όχι ακριβώς.
Θέλω τη βοήθεια σου.
Σαν τον παλιό καλό καιρό.
Πάντα σε συμπαθούσα.
Μπορούσες να με εκμεταλλευτείς επειδή ήμουν έξυπνος.
Δεν είμαι πια. Είμαι βενζινάς.
Πάντως η θέα μ'αρέσει.
Μπορείς ακόμα ν'ακούς;
Μπορώ.
Μου μίλησες για την επιχείρησή σου.
Η δική μου έχει μεγαλύτερο ρίσκο κι είναι πιο επικερδής.
Κάτι έχω ακούσει.
Το ίδιο και η Κυβέρνηση.
Ίσως ακουστεί γελοίο, αλλά μπορείς να τους λαδώσεις.
- Θα ήταν ενάντια στη φύση μου. - Τότε ξέχνα το.
Συνεργάσθηκα με κάποιον άνδρα που ξέρει από αυτά.
Μου γλίτωσε αρκετά χρήματα, ένα εκατομμύριο δολάρια.
Δεν τον εμπιστευόμουν κι έτσι τον πλήρωνα καλά.
- Όμως θέλει περισσότερα. - Σου γλίτωσε πολλά;
Το εκτιμώ. Δεν ξεχνώ ό, τι κάνουν για μένα.
Ή ό, τι δεν κάνουν.
Μπορεί. Το θέμα είναι ότι θέλει 200.000
Η κυβέρνηση θα του έδινε 10% αν σε κατέδιδε.
Είσαι ενημερωμένος βλέπω.
- Τι δίνει για αντάλαγμα; - Τα αρχεία των φόρων.
Όμως γιατί να τα αγοράσω αφού μπορείς να τα κλέψεις;
- Τότε θα τα έχω εγώ. - Το ξέρω.
Εσένα σε εμπιστεύομαι.
Δεν εμπιστεύεσαι κανένα.
Καλύτερα να τα πάρεις ο ίδιος.
- Προτιμώ να πας εσύ. - Να μου λείπει.
Δεν σ'αρέσει;
Δεν μπορώ να αφήσω την επιχείρησή μου.
Αρκετά απολαύσαμε τη θέα.
Ας πάρουμε το πρωινό μας.
Τη θυμάσαι τη Κάθι, έτσι δεν είναι;
Ναι τη θυμάμαι.
Κάθισε.
Η Κάθι γύρισε κοντάμου. Το ίδιο θα κάνεις κι εσύ.
- Κατάλαβα.
Βλέπεις μου χρωστάς κάτι.
Δεν θα είσαι ευτυχισμένος αν δεν σβήσεις το χρέος σου.
Του άνοιξες την καρδιά σου;
Δεν μπορούσα να κάνω αλλοιώς Τζεφ.
- Άρα είμαστε σύμφωνοι.
Θα δουλέψεις για μένα.
Ο άνδρας που σου είπα λέγεται Λέοναρντ Ηλς.
Δεν θα πας κατευθείαν σ'αυτόν.
Έχει μια γραμματέα που της έχει αδυναμία.
Λέγεται Μίτα Κάρσον. Γοητευτική κοπέλλα.
Ίσως σε βρει κι αυτή γοητευτικό.
Ξέρω πως έχεις πέραση.
Εκείνη θα σου πει το σχέδιο.
Ξέρεις το Σαν Γρανσίσκο, έτσι δεν είναι;
Κάποτε πήγα εκεί για ένα πάρτυ.
- Τότε ξέρεις τα κατατόπια. - Σαν ντόπιος.
Αύριο το απόγευμα θα πάρεις το τραίνο.
- Θα ήθελα να ξαπλώσω τώρα. - Ο Τζο θα σε πάει στο δωμάτιο.
Και μην ανησυχείς.
Υπάρχει κανένας λόγος;
Αγαπητή Αν πηγαίνω στο Σαν Φρανσίσκο.
Τζεφ, έπρεπε να γυρίσω πίσω. Τι άλλο μπορούσα να κάνω;
Όλα γίνονται ερήμην σου, σωστά;
Είσαι σαν το φύλλο που το σπρώχνει ο άνεμος...
Δεν έχεις την ευθύνη για τίποτα. Ούτε για το φόνο.
- Δεν ήταν φόνος. - Πάντως εγώ τον έθαψα.
Τι του είπες; Του μίλησες γαι μας;
- Δεν μπορούσες να κάνεις αλλοιώς, ε; -Ήξερε Τζεφ, το κατάλαβε με το που με κοίταξε.
- Τι του είπες; - Τι;
Εννοώ για τον Φίσερ. Μήπως το κατάλαβε κι αυτό;
Δεν του το είπα.
- Μη μου λες ψέματα. - Αλήθεια.
Δεν θα το έλεγα ποτέ. Σε κανέναν.
Στ'ορκίζομαι Τζεφ. Πίστεψέ με.
Γυσικά... Σε πιστεύω.
Δεν ήξερα τι να κάνω.
Ζούσα συνεχώς με το φόβο του.
Δεν άντεχα άλλο να ζω έτσι.
Μου έλειψες Τζο. Σε σκεπτόμουν.
Προσευχόμουν να καταλάβεις.
Με καταλαβαίνεις;
Προσευχόσουν Κάθι;
Δεν με λυπάσαι καθόλου;
- Δεν θα προσπαθήσω καν. - Τζεφ...
Βγες έξω. Σ'αυτό το δωμάτιο πρέπει να κοιμηθώ.
Ας αφήσουμε τα πράγματα όπως είναι. Βγες έξω.
- Η Μίτα Κάρσον; - Ναι.
- Λέγομαι Τζεφ Μπέιλι. - Πέρασε.
- Σε περίμενα. - Εγώ ήμουν απροετοίμαστος.
- Κομπλιμέντο; - Ο Γουίτ είπε πως είσαι όμορφη.
Αλήθεια; Θέλεις ένα τζιν με τόνικ;
- Ναι. - Ή μήπως ένα ουίσκυ;
Ακόμα καλύτερα.
Ο καιρός έχει χαλάσει τελευταία.
- Το ξέρεις το Σαν Φραανσίσκο; - Είμαστε παλιοί φίλοι.
- Ναι; - Ζούσαμε εδώ.
Ωραίο το διαμέρισμά σου.
Είναι όμορφα τα παλιά σπίτια που έχουν αναπαλαιωθεί.
Στη Νέα Υόρκη ζούσα σε παλιό σπίτι.
Δεν ήταν και τόσο όμορφο.
- Δεν έχω πάει στη Ν. Υόρκη. - Να πας κάποια φορά..
Θα καταλάβεις το λόγο που ήρθα στο Σαν Φρανσίσκο.
Ο Γουίτ είπε πως θα μου εξηγήσεις το σχέδιο.
Κι εγώ σε βρίσκω γοητευτικό. Όμως δεν ξέρω τι εννοείς.
Ας αφήσουμε τα εισαγωγικά
να μπούμε κατευθείαν στο θέμα.
- Ανησυχείς για κάτι; - Δεν ξέρω. Θα έπρεπε;
- Όχι αν κάνεις αυτό που σου λένε. - Είμαι αξιόπιστος άνθρωπος.
Ο Γουίτ μ'εμπιστεύθηκε δύο φορές. Εσύ μ'εμπιστεύεσαι;
Μόνο όσο πρέπει.
Μπορείς να πας στον αριθμό 114 της οδού Φάλτον;
- Πότε; - Απόψε.
Θα είμαι στο διαμέρισμα του δικηγόρου Λέοναρντ Ηλς.
Μπορείς να έλθεις να με πάρεις στις οκτώ.
Θα φύγουμε μαζί.
Την επόμενη θα φέρει σπίτι τα έγγραφα.
Θα σε ειδοποιήσω.
Τότε θα μπεις να τα πάρεις. Εκείνος θα λείπει.
Πού θα είναι;
Μαζί μου, με τη γραμματέα του.
- Ακούγεται πολύ απλό. - Είναι.
- Δύο και δύο τέσσερα. - Ακριβώς.
Να θυμάσαι ότι θέλω να βγω ζωντανός από αυτό.
Αφήνεις πάντα τα αποτυπώματάσου στους ώμους των κοριτσιών;
Όχι ότι με πειράζει. Έχεις όμορφα και δυνατά χέρια.
- Τζεφ. - Πίτι, τι κάνεις;
Πού χάθηκες; Παντρεύτηκες;
- Άνοιξα βενζινάδικο. - Τώρα όμως με θυμήθηκες.
Φαλίρισα. Έλα πάμε βόλτα με το ταξί σου.
Δείχνεις να έχεις μπελάδες.
- Γιατί; - Το παίζεις αδιάφορος.
Νομίζω πως μου έχουν στήσει παγίδα.
Εσύ δεν την πατάς.
Δεν ξέρω. Αυτό πιστεύω.
Θα πάω να δω.
- Δεν χρειάζεται να σω πω να περιμένεις. - Δεν χρειάζεται να μου πεις λέξη.
Λέγομαι Τζεφ Μπέιλι.
Ι δις Κάρσον είπε πως θα ερχόσασταν. Λέοναρντ Ηλς.
- Χαίρω πολύ. - Να περάσει Λέοναρντ..
Ευχαριστώ.
Γεια Τζέφρι.
Επιτέλους ο αγαπημένος μου ξάδελφος θα γνωρίσει το αγαπημένο μου αφεντικό.
- Μαρτίνι; - Ευχαριστώ.
Μιλά για σας σαν να είστε το ένατο θαύμα του κόσμου.
- Παράλειψε ένα. - Εκείνη θα είναι το όγδοο.
Όλες οι γυναίκες είναι αφού εξαιτίας τους ξεχνάμε τα πάντα.
Όπως και με το μαρτίνι.
Κρίμα που πρέπει να φύγω.
Γιατί δεν κάθεσε να φάμε;
Γιατί όχι;
Μας περιμένουν, το ξέχασες;
Δε γίνεται. Λυπάμαι Λέοναρντ.
Κάποια άλλη φορά τότε. Θα μείνετε καιρό στην πόλη;
- Δεν ξέρω ακόμη. - Ήλθατε για δουλειές;
- Μπορείτε να το πείτε έτσι. - Είστε από το Νότο;
- Από το Τάχο. - Πρέπει να φύγουμε.
Εντάξει.
Η ξαδέλφη σας είναι πολύ γοητευτική κοπέλα.
Τον ξάδελφό μου τον λένε Νόρμαν και μένει στο Οχάιο.
- Από πού είπατε πως είστε; - Από το Τάχο...
Εκεί ανησυχούμε πολύ για τους φόρους εισοδήματος.
Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω.
Ούτε κι εγώ καταλαβαίνω...
Γιατί μ'έφεραν εδώ...
να αφήσω τ'αποτυπώματά μου.
Από την άλλη ίσως είναι λογικό.
Ίσως είμαι εγώ το κορόιδο και σεις ο στόχος.
- Έρχεσαι Τζεφ; - Αμέσως.
Κράτα παγωμένο το μαρτίνι. Θα επιστρέψω.
Χάρηκα πολύ που ήλθατε.
- Φτιάχνετε εκπληκτικά μαρτίνι. - Ευχαριστώ.
- Καληνύκτα. - Καληνύκτα.
- Καληνύκτα, Λέοναρντ. - Καληνύκτα.
Φέρθηκες σαν βλάκας εκεί μέσα.
Μερικές φορές είναι έξυπνο να περνάς για βλάκας.
Ήταν χλωμός σαν φάντασμα. Τι του είπες;
Ότι φτιάχνει φοβερά μαρτίνι.
- Έτσι λες; - Γιατί όχι; Είναι ερωτευμένος μαζί σου.
Στο κτίριο Μέισον.
Δεν νιώθεις τύψεις που θα τον προδώσεις;
Δεν είναι άγιος.
Κι αυτός πρόδωσε κάποιους.
- Να έλθω μαζί σου; - Όχι, περίμενε στο ξενοδοχείο.
Εντάξει.
- Όμορφη. - Με καριά παγάκι. Πάμε.
Περίμενε.
Κάνε μια βόλτα το τετράγωνο κι έλα πάλι εδώ.
Ακολούθησέ την και περίμενέ με στο διαμέρισμα του Ηλς.
- Την έχασα. - Δεν έγινε και τίποτα.
Πέρασα με κόκκινο και με σταμάτησε ένας μπάτσος.
Κάπνισέ το εσύ.
- Να ψάξω για τ'αμάξι της; - Όχι.
- Πού πάμε; - Στο Τέλεγκραφ Χιλ.
Στάθηκες άτυχος;
Έφθασα λίγο αργά.
- "Εμπρός" - Ο κ. Τίλοτσον;
- "Ναι." - Είμαι η γραμματέας του κ. Ηλς.
Ανησυχώ.
Είναι σπίτι αλλά δεν σηκώνει το τηλέφωνο.
- Μπορείτε να πάτε να δείτε; - "Ίσως βγήκε έξω."
Όχι, περίμενε τηλεφώνημά μου.
Δεν θέλω να σας ενοχλήσω, όμως είμαι σίγουρη ότι είναι σπίτι κι ανησυχώ.
- Θα μου τηλεφωνήσετε μετά; - "Ναι".
Φίλμορ 0710.
- Μάλιστα δις Κάρσον. Αμέσως. - "Ευχαριστώ."
- Εμπρός; - "Δεν είναι εκεί."
Δεν είναι;
- Πήγατε στο διαμέρισμά του; - "Ναι."
Μα πρέπει να είναι εκεί.
Ευχαριστώ.
- "Εμπρός" - Τον Τζο Στεφάνος, παρακαλώ.
Δεν είναι εδώ.
Πείτε του να τηλεφωνήσει στο διαμέρισμα της διδας Κάρσον.
Έστειλες το φίλο σου να βρει το πτώμα του Ηλς;
- Όχι, Τζεφ. - Πες μου.
- Μη Τζεφ...
- Τι; - Δεν θέλω να πεθάνω.
Ούτε κι εγώ. Αν πρέπει όμως θα πεθάνω τελευταίος.
Κάτι πήγε στραβά, έτσι δεν είναι;
Είπαν πως θα τον σκότωναν και δεν το έκαναν.
Δεν το έκαναν επειδή τον ειδοποίησα. Την κοπάνησε.
- Είναι ζωντανός; - Ήθελες να είναι;
Ναι, αν το σκότωναν θα το φόρτωναν σε σένα.
Είσαι υπέροχη Κάθι.
- Πόσο εύκολα αλλάζεις στρατόπεδο. - Μη Τζεφ με πονάς.
Τώρα καταλαβαίνω.
Πολύ ωραίο σχέδιο.
Ο Γουίτ θέλει να ξεφορτωθεί τον Ηλς και να μ'εκδικηθεί.
Μ'ένα σμπάρο δυο τριγόνια. Έτσι έρχομαι στην πόλη.
Η κοκκινομάλλα με καλεί στο σπίτι του θύματος.
Πίνω ένα ποτό κι αφήνω τ'αποτυπώματά μου.
Φεύγω και κάποιος τον καθαρίζει.
Τα αρχεία ήταν στον χαρτοφύλακα...
που πήρε η Μίτα, σωστά;
Ο Γουίτ παίρνει τα χαρτιά κι εγώ πάω φυλακή.
Κάτι λείπει όμως.
Ποιό θα ήταν το κίνητρό μου.
Δε θα σκότωνα για ένα μαρτίνι.
- Πες μου Κάθι. - Με ανάγκασαν να υπογράψω.
- Τι; - Μια ένορλη κατάθεση.
- Παρακάτω. - Δεν μπορούσα Τζεφ..
Δεν μπορούσα να κάνω αλλοιώς. Με ανάγκασαν.
Θα εβρισκαν το πτώμα και θα έλεγαν πως το έκανα εγώ.
Τελικά τους είπες για τον Φίσερ.
Μόνο που είπες πως τον σκότωσα εγώ.
Τέλεια.
Σίγουρο σχέδιο.
Ο Γουίτ πραγματικά με μισεί.
Καλά έλεγες ότι δεν ξεχνάει ποτέ.
Δεν έπαψα ποτέ να τον μισώ Τζεφ.
Με παγίδεψε.
Τώρα όμως δεν χρειάζεται να είμαστε εχθροί.
- Ναι; - Μπορούμε να ξεφύγουμε.
Χρειαζόμαστε τον χαρτοφύλακα.
Μετά θα τους έχουμε στο χέρι. Θα μας δώσουν ό, τι θέλουμε.
Θέλω την κατάθεση.
Μπορούμε να την πάρουμε. Είναι στο χρηματοκιβώτιο του Ηλς.
Θα την πάρει η Μίτα. Θα κάνουν τα πάντα.
Φυσικά.
Ω, Τζεφ...
Θα μπορούσες να με σκοτώσεις γι'αυτό που έκανα.
- Ακόμα προλαβαίνω. - Δεν θα το κάνεις.
Ποτέ δεν έπαψα να σ'αγαπώ.
Φοβήθηκα, σε πρόδωσα αλλά πάντα σ'αγαπούσα.
Έστω κι αν με μισούσες.
Με μισούσες;
- Ναι. - Τώρα όμως δεν με μισείς.
Όχι.
Μπρούμε να είμαστε πάλι μαζί.
Καλύτερα από πριν. Θα γυρίσουμε στο Ακαπούλκο
και θα κάνουμε νέα αρχή. Σαν να μην συνέβη τίποτα.
Ναι.
Πως θα πάρουμε το χαρτοφύλακα;
Ο Γουίτ έχει το κλαμπ...
Στέρλινγκ στη βόρεια ακτή.
Η Μίτα τον πήγε εκεί, σε κάποιον Μπέιλορντ.
Ίσως τα καταφέρω.
Σίγουρα αγάπη μου.
Γρήγορα.
Τι έπαθες εσύ;
Πήγα σ'ένα μπαρ και μέθυσα.
Το βλέπω.
Έτρεμε τόσο που δεν μπορούσε καν να προσευχηθεί.
Δεν έχω ξαναδεί κάποιον να φοβάται τόσο το θάνατο.
- Δεν μου άρεσε. - Τον σκότωσες;
Φυσικά.
Μα τηλεφώνησα. Κάποιος έψαξε στο διαμέρισμα και δεν τον βρήκε.
- Τον Ηλς; - Ναι. Δεν ήταν εκεί.
Δεν μπορούσε να πάει πουθενά έτσι όπως τον άφησα.
- Τι συμβαίνει; - Δεν ξέρω.
Εγώ ξέρω. Πού είναι ο Μπέιλι;
Τι θες;
- Ναι; - "Κ. Μπέιλορντ,
- "...κάποιος ανεβαίνει στο γραφείο" - Ξέχνα το.
- Ψάχνετε κάποιον; - Μόλις τον βρήκα, ευχαριστώ.
- Ξέρεις τον οδηγό του ταξί; - Νομίζω πως ναι.
- Ράφερτι.
Φώναξε τον Τζο. Φέρε πίσω τον τύπο.
- Φρόντισε να έχει μαζί τον χαρτοφύλακα. - Εντάξει.
Όλα εντάξει.
Είκοσι για σένα. Τα υπόλοιπα για το ταξί.
Πες στο μικρό να με βρει στο αεροδρόμιο με το εισητήριο.
- Ευχαριστώ. - Μερικές φορές η κακή μνήμη...
μπορεί να σου φέρει τύχη. - Εγώ συμφωνώ με όλους.
Μετά από εσάς.
- Δεν το χρειάζεσαι αυτό. - Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα.
Μπορείς τώρα. Βάλε μπρος.
- Έχω μπλέξει άσχημα; - Δεν έπρεπε να κλέψεις τόσα πολλά.
Ξανασυναντιόμαστε.
Είμαστε πάτσι. Κάτω τα χέρια σου μη στα σπάσω.
Έχεις μεγάλο στόμα.
ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΟΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ
Μη τολμήσεις.
Σου είπα. έχω βαρεθεί τους τραμπουκισμούς.
Το μόνο πουθα καταφέρεις είναινα λαχανιάσεις.
Κόφτο Λου.
Τώρα ήλθε η ώρα να σκεφθείς.
Έχω τους φακέλους που ήταν στο χαρτοφύλακα.
Ξέρω επίσης τη διεύθυνση του Υπουργείου Οικονομικών.
Δεν θέλετε να δουν τα έγγραφα, έτσι δεν είναι;
Αλλιώς θα κλείσουν τον Γουίτ στη φυλακή.
- Διορθώστε εμ αν κάνω λάθος. - Ίσως το κάνουμε.
Ίσως η Κυβέρνηση συγχωρέσει τον Γουίτ και του πει
Πήγαινε σπίτι, δεν θέλουμε τα λεφτά σου
Θα το ρισκάρετε;
Πώς ήξερες τι είχε μέσα ο χαρτοφύλακας;
Παρακολούθησα τη Μίτα.
Είσαι σίγουρος;
Δεν είμαι σίγουρος για τίποτα, εκτός από τους φακέλους.
Τι προτείνεις;
Θα σας δώσω τα έγγραφα και το πτώμα του Ηλς...
πριν το βρουν οι μπάτσοι.
Τι ζητάς;
Την κατάθεση που έβαλε η Μίτα στο χρηματοκιβώτιο.
Την ψεύτικη κατάθεση που λέει ότι σκότωσα τον Φίσερ.
Βλέπετε εγώ απλά τον έθαψα.
Δεν την πληρώνει ο νεκροθάφτης.
Μόνο οι τέσσερίς μας ξέραμε γι'αυτό.
Κάποιος μίλησε.
- Σου το είπε η Μίτα; - Όχι.
Λυπάμαι.
- Καλέστε τον κ. Στέρλινγκ... - Ας μην τον ανακατέψουμε.
- Καλύτερα να αφήσουμε έξω τον Γουίτ. - Έχει δίκιο.
Την πλήγωσες Λου. Είναι ευαίσθητη κοπέλα.
- Κι εγώ είμαι ευαίσθητος. - Δε χρειάζεσαι τον Γουίτ.
Χρειάζεσαι τη Μίτα για ν'ανοίξει το χρηματοκιβώτιο.
- Ελπίζω να είναι εδώ τριγύρω. - Εδώ είναι.
Αρχίστε να την ψάχνετε.
Θα σας πάρω σε μια ώρα.
Έχετε χρόνο να σκεφθείτε πως θα μου τη φέρετε.
Όμως δεν θα το κάνετε.
Μου το χαλάς, Τζάκσον;
Βέβαια.
Τον Γουίτ Στέρλινγ στη λέσχη Μπλου Σκάι.
- Κλείσε την πόρτα. - Μη ξεχνάς, οι γραμμές παρακολουθούνται..
- Εμπρός; - "Ο κ. Στέρλινγ;"
- Ναι. - "Μια στιγμή παρακαλώ."
- Ευχαριστώ. - "Εμπρός."
- Γουίτ αγάπη μου η Κάθι είμαι. - "Όλα καλά;"
- Όχι. - "Το περίμενα."
Καλύτερα να μείνεις εκεί για λίγο καιρό.
- Δεν θα μου πεις γιατί; - "Δεν μπορώ να μιλήσω."
Είναι μπερδεμένη κατάσταση.
Ο Μπέιλι την μπέρδεψε;
Δεν μπορώ να μιλήσω. Προσπαθούμε να βρούμε πτήση.
Θα μου φέρεις κάτι;
Όχι δεν μπορώ να σου εξηγήσω τώρα αγάπη μου.
Δεν θέλω να σου συμβεί κάτι κακό.
- Σαν τι; - "Μη πας στο Τάχο."
Περίμενέ με στο Ρίνο. Αντίο.
- Θα έχω μπελάδες; - Ναι αν δεν βρούμε τον Μπέιλι.
Και να τον βρω θα έχω.
Ιδιοκτήτης βενζινάδικου καταζητείται για φόνο.
Η αστυνομία μιλά για κίνητρο ηλικίας πέντε ετών.
Ο Λέοναρντ Ηλς, δικηγόρος, βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του...
στον αριθμό 114 της οδού Φούλτον, νωρίς το πρωί.
Ο Τζεφ Μπέιλι πρώην ιδιωτικός ντετέκτιβ και πιο πρόσφατα...
ιδιοκτήτης βενζινάδικου στο Μπρίτζπορτ...
καταζητείται για 2 δολοφονίες. - Το ήξερα πως ήταν σκάρτος.
Πάντα έλεγα πως έπρεπε να τον διώξουμε απ'εδώ.
Δες. Η αστυνπμία τον ψάχνει για δύο φόνους.
- Στο είπα Αν. - Αν.
Αφήστε με ήσυχη.
Ελέγχομε όλα τα αμάξια.
- Γειά Τζιμ. - Γειά Εντ. Μίλησες στον μικρό;
Λείπει και το βενζινάδικο είναι κλειστό.
- Πού πήγε; - Ίσως με τον Μπέιλι.
Θα ήταν παράλογο. Αν σε κυνηγούσε η αστυνομία...
θα φώναζες έναν παλιό συνεργάτη να βοηθήσει;
Θα ήθελα ένα συνεργάτη, αν μπορούσα να βρω έναν.
- Εντ. - Ναι;
Μας έστειλαν ειδποποίηση.
Ο Μπέιλι πήρε χθες το αεροπλάνο για το Λ. Άντζελες.
Λένε πως ίσως έρχεται προς τα δω.
Εντάξει.
Δεν το βρίσκεις ανόητο να έλθει εδώ να κρυφθεί;
Θα έλθει και μόλις συμβεί αυτό θα το καταλάβω.
Τα λέμε.
- Τι εννοεί; - Θα το καταλάβει. Από την Αν Μίλερ.
Εγώ θα ψάξω για τον μικρό.
Είσαι καλά Αν;
Ξέρω τι θα πεις και δε θέλω να τ'ακούσω.
Ο Τζεφ δεν σκότωσε κανέναν.
Μου είπε τα πάντα.
Σ'έμπλεξε κι εσένα σ'αυτό; Πες μου.
Είμαι μπλεγμένη σ'οτιδήποτε είναι κι αυτός.
Δεν θα επιτρέψω να σε πληγώσει.
- Αν έλθει εδώ... - Τι θα κάνεις;
- Δε θα πας στην αστυνομία. - Δεν ξέρω τι θα κάνω.
Όχι, Τζίμμι.
Περιμένεις να τον βοηθήσω να ξεφύγει;
Τζίμ.
Διαβάζει τα χείλη.
Ο κ. Στέρλινγκ πήγε για ψάρεμα.
Είναι στα βουνά.
Πες στον Τζεφ ότι τον ειδοποιήσαμε.
Πού μπορούμε να σε βρούμε;
Ο Τζο θα σε ειδοποιήσει όταν έχουμε νέα.
Δεν είμαι σίγουρος ότι είναι καλή ιδέα.
Αν έχεις καμμιά καλύτερη πες τη και σ'εμάς.
Σ'ακολούθησε από το Τάχο;
Ποιόν είδες εκεί;
Τον Στέρλινγκ; Την Κάθι;
Συμπαθητικά παιδιά, έτσι δεν είναι;
Τι φοβάσαι;
Ο Τζο δεν θα γυρίσει. Δεν πρόσεξε κι έπεσε στο ποτάμι.
Δεν μ'άκουσες; Ο Τζο είναι νεκρός, Κάθι.
Δεν θα τον κλάψεις;
- Ντύσου. - Τι θα κάνεις;
Θα μιλήσω με τον Γουίτ. Δεν νομίζεις ότι πρέπει;
Φυσικά. Θέλει να σε δει. Σε περιμένει.
Με το καλάμι του; Είπες στο μικρό ότι πήγε για ψάρεμα.
Γύρισε το απόγευμα.
Σίγουρα ανησυχεί για τον Τζο.
- Νομίζεις πως εγώ τον έστειλα; - Είσαι υπέροχη Κάθι.
- Ας τελειώνουμε. Πού είναι; - Στη βιβλιοθήκη, νομίζω.
Μην αφήσεις να σε ξεγελάσει.
Θα κάνει ό, τι του ζητήσεις.
Φυσικά.
Αν υπήρχε λύση για το θέμα του Φίσερ...
Υπάρχει.
Παίρνεις τις προφυλάξεις σου για το Υπουργείο;
Γειά σου Τζεφ. Σε περίμενα.
Ας μιλήσουμε για δουλειά. Ξεκινάμε πάλι από την αρχή.
- Έχεις κάποια έγγραφά μου. - Απάλλαξέ με.
Φόρτωσε το φόνο του Ηλς στον Τζο.
Βέβαια.
Δεν ζητάω πολλά.
Ας πούμε 50 χιλιάδες.
Αρκούν για να περάσω τα γεράματά μου στο Μάζατλαν.
Όχι στο Ακαπούλκο, γιατί θα μου θυμίζει εσένα...
που θα είσαι στη γυναικεία φυλακή του Τεχατσίπι.
Δεν θα είναι τόσο άσχημα. Έχει ωραία θέα και ήλιο.
Με αγχώνεις.
Καλύτερα να την παραδόσεις.
Κάποιος πρέπει να πληρώσει για το φόνο του Φίσερ.
Περίμενε.
- Δεν θα ενοχοποιήσω μια γυναίκα. - Πότε έγινες κύριος;
Δεν στο συνιστώ. Έχεις χάσει τη φόρμα σου.
- Εξάλλου αυτή τον πυροβόλησε. - Θα σε σκότωνε.
Βλέπεις; αυτοάμυνα. Ίσως γλυτώσει τη φυλακή.
Θα πω ότι τον σκότωσες εσύ.
Την πιστεύεις;
Έλα πες του για τον Τζο.
Τι συμβαίνει; Πού είναι;
Τελευταία φορά που τον είδα ήταν στο ποτάμι Ηστ Γουόκερ.
Δεν τον έστειλα εγώ. Ήταν δική του ιδέα.
- Τον σκότωσες; - Γλίστρησε κι έπεσε.
Όταν έφθασα εκεί ήταν αργά. Επικίνδυνο ποτάμι.
Σε παρακολουθούσε;
Δεν πας για ψάρεμα με όπλο.
Σταμάτα ν'ανησυχείς. Αυτό απλοποιεί τα πράγματα.
Βάλε ένα σημείωμα στην τσέπη του. Αυτοκτονία.
Δεν άντεχε να ζει μετά από αυτό που έκανε.
Σύνελθε Γουίτ. Θα το ξεπεράσεις.
Συζητήστετο αν θέλετε. Θα περιμένω μέσα.
Κάτι ακόμα.
Σε πίεσε πολύ για να του πεις για τον Φίσερ;
Εμπρός. Τόνωσε τον εγωισμό μου. Πες μου ότι σε έδειρε.
Πες μου ότι σε βασάνισε για να μιλήσεις.
Είπες πως θα φύγεις.
Βγες έξω.
Βρώμα! Εμπρός, πες μου κι άλλα ψέματα.
Πες μου πως με βοηθούσες από το Σαν Φρανσίσκο.
Πες μου ότι ήταν όλα ιδέα του Τζο.
Δείξε μου πως θα ξεφύγεις αυτή τη φορά.
- Άκουσε... - Για πόσο κορόιδο με περνάς!
Σε δέχθηκα πίσω όταν γύρισες και με ικέτευες.
Θα έπρεπε να σε έχω σκοτώσει στο ξύλο.
Όχι, δεν θα το κάνω.
Τώρα θα αφήσουμε το Νόμο να σε περιποιηθεί.
- Δεν μπορείς. - Κάνεις λάθος.
Θα παραδεχθείς όλα όσα έχεις κάνει.
Θα κάνεις ό, τι σου πω.
Αν όχι θα σε σκοτώσω.
Στο Υπόσχομαι, δεν θα γίνει γρήγορα.
Πρώτα θα σε βασανίσω.
Όποτε ανοίγεις τη πόρτα θα σκέπτεσαι ότι ήλθε η στιγμή.
Κι όταν έλθει δεν θα ξεμπερδέψεις εύκολα.
Θα υποφέρεις.
Η επιλογή είναι δική σου.
Γουίτ.
Θα πάω στο Ρίνο για τα λεφτά. Πού είναι ο φάκελος;
Θα στον ταχυδρομήσω.
Σε πρόδωσα μια φορά. Δεν είμαι βλάκας να το ξανακάνω.
Έχω λόγο που θέλω να μ'αφήσεις ήσυχο.
Θα τον πάρεις όταν είμαι μακριά.
Αν έτσι πρέπει να γίνει.
Στον Ρίνο βρες ένα πιλότο. Πες του να πάει στην έρημο...
χωρίς να τον δουν.
Να είναι εκεί την αυγή.
Χαμογέλα. Θα την βγάλεις καθαρή.
Πάντα βρίσκεις τρόπο.
- Λένε πως σκότωσες κάποιον. - Τους πιστεύεις;
- Όχι μέχρι να μου πεις. - Πιστεύεις ό.τι σου λέω;
Κάθε σου λέξη.
Δεν ξέρω γιατί το κάνω αυτό.
Δεν ξέρω γιατί σε έμπλεξα στη άθλια ζωή μου.
Γιατί δε σε στέλνω σπίτι σου. Δεν ξέρω γιατί.
- Είπες πως θα γύριζες. - Όχι έτσι όμως.
- Δεν τον σκότωσες, έτσι; - Όχι.
Έπρεπε να γυρίσω.
- Πάρε με μαζί σου Τζεφ. - Πρέπει να το κάνω μόνος.
- Την ξαναείδες; - Ναι την είδα.
- Ήταν το ίδιο; - Δεν ένιωσα τίποτα.
Δεν μπορεί να είναι τόσο κακιά όσο λες.
Δεν απέχει και πολύ.
- Θα την δεις ξανά; - Απόψε για τελευταία φορά.
Τότε κοίταξέ την και κοίταξε μέσα σου.
Βεβαιώσου πως δε νιώθεις την παραμικρή αγάπη γι'αυτήν.
Όταν είσαι απολύτως σίγουρος
κάλεσέ με κοντά σου.
Δεν χρειάζεται το ξέρω ήδη.
- Μόνο αυτό ήθελα ν'ακούσω. - Τελικά η τύχη είναι...
σαν την αγάπη. Αργείς να τη βρεις.
Μετά διαρκεί για πάντα.
Καλύτερα να φύγεις. Σου είπε ο μικρός τι σχεδιάσαμε;
Η αστυνομιά τον ακολουθεί στο Νότο.
Καλά.
Δεν μπορώ να φύγω.
- Καέβασε το όπλο σου. - Ίσως το χρειαστώ.
- Θέλω μονάχα να σου πω κάτι.
Ήθελα να σε σκοτώσω.
- Και ποιός δε θέλει; - Ή να σε καρφώσω στους μπάτσους.
Απόψε ακολούθησα την Αν.
- Τι σε σταμάτησε; - Κάποια πράγματα που της είπες.
- Είπες πως θες να μου μιλήσεις.. - Μεγαλώσαμε μαζί.
Την αγαπούσα από μικρός.
Δεν ξέρω αν της αξίζω, αλλά σίγουρα δεν της αξίζεις εσύ.
Η άλλη διαφορά μας είναι πως εμένα μ'αγαπάει.
Ο ίδιος είπες πως δεν έπρεπε να την μπλέξεις σ'αυτό.
Δεν ξέρω τι σε έκανε αυτό που είσαι και που θα σε βγάλει,
αλλά δεν θα την πάρεις μαζί σου.
Κάρφωσέ με στην αστυνομία.
Μετά μπορείς να της εξηγήσεις γιατί το έκανες.
Δεν μπορείς να κάνεις συμφωνίες με νεκρούς.
Όχι, δε γίνεται.
- Πάμε να φύγουμε από 'δω. - Πού μπορούμε να πάμε;
- Εσύ κάνεις κουμάντο τώρα;
Σε πειράζει Τζεφ;
Θυμάσαι τα βουνά; Πιο ψηλά από αυτά και τα κάλυπτε χιόνι.
- Έπρεπε να μείνουμε εκεί. - Προσπαθώ να σκεφθώ κάτι άλλο.
Ποτέ δε σου έκρυψα ποια είμαι.
Εσύ ήθελες να με βλέπεις σαν κάτι άλλο.
Γι'αυτό σε άφησα. Τώρα είμαστε και πάλι μαζί.
- Είναι μόνο δική σου απόφαση; - Γιατί όχι;
Ο Γουίτ είναι νεκρός. Τα χαρτιά δεν αξίζουν τίποτα πια.
Αν ζούσε ακόμη ο Τζο θα μπορούσες να τον εκβιάσεις.
Τι θα κάνεις για τον Ηλς και τον Φίσερ;
Τι θα κάνεις γι'αυτό;
Κάποιος πρέπεινα πληρώσει.
Δεν έχουν στοιχεία εναντίον μου μα θα γινόμουν εξαιρετική μάρτυς κατηγορίας.
Μόνο μαζί μου μπορείς να κλείσεις συμφωνία πια.
- Ετοίμασε τη κρεμάλα μωρό μου. - Όχι.
Θα κάνουμε μια νέα αρχή. Θέλω να γυρίσω στο Μεξικό.
Θέλω να περπατώ στον ήλιο και συνα με περιμένεις.
Να καθόμαστε στο φεγγαρόφωτο και να σου πω όσα δεν είπα ποτέ.
Ώσπου να πάψεις να με μισείς και να με αγπαπήσεις ξανά.
Θα μας ψάχνουν μέχρι το θάνατό μας.
Δε με νοιάζει. Αρκεί να μας βρουν μαζί.
Αν σκέπτεσαι κάποια άλλη είναι μάταιο.
Η μόνη που σου ταιριάζει είμαι εγώ.
Είμαστε κι οι δυο σκάρτοι.
Γι'αυτό πρέπει να είμαστε μαζί.
Έκλεισε αεροπλάνο;
- Πού είναι; - Μη ξεχνάς. Εγώ κουμαντάρω τώρα.
Πού είναι τα λεφτά;
- Πάνω. - Φτιάξε τις βαλίτσες και φέρτα.
- Βάλε κανένα ρούχο και για μένα. - Έχω βάλει.
Ευχαριστώ.
Θυμάσαι το Λα Μαρ Αζούλ;
Θυμάμαι πόσο αμήχανα με φπέρταρες. Μου άρεσε όμως.
Τα χρωστάμε όλα στον Χοσέ Ροντρίγκεζ.
Αναρωτιέμαι αν ήξερε πόσο κακός ξεναγός ήταν.
Κάναμε πολλά λάθη και σταθήκαμε άτυχοι.
Νομίζω πως μας αξίζει λίγη ευτυχία.
Αξίζουμε ο ένας τον άλλο.
Γρήγορα Τζεφ.
Προδότη.
Συγνώμη.
Πολυκοσμία. Κουτσομπολιά.
Γι'αυτό μ'αρέσει η πόλη μας.
Εδώ υπάρχει ησυχία.
Ας μπούμε στ'αμάξι κι ας φύγουμε μακριά τους.
Δε θα σου μιλήσω Αν. Θέλω μόνο να είμαι μαζί σου.
Ευχαριστώ Τζιμ αλλά δεν μπορώ.
Εσύ θα ξέρεις. Τον γνωρίζεις καλύτερα από εμένα.
Πρέπει να ξέρω.
Θα έφευγε μαζί της;