Θα σας πω μια παλιά ιστορία από την αρχή.
Και θα δούμε πόσο καλά την ξέρετε.
Μια φορά κι έναν καιρό...
υπήρχαν δύο γειτονικά βασίλεια που είχαν μεγάλη έχθρα μεταξύ τους.
Τόσο μεγάλη ήταν αυτή η έχθρα...
που ο θρύλος έλεγε ότι μονάχα ένας σπουδαίος ήρωας...
ή ένας τρομερός κακός θα μπορούσε να τα φιλιώσει.
Στο ένα βασίλειο ζούσαν άνθρωποι σαν εμένα κι εσάς,
που τους κυβερνούσε ένας ματαιόδοξος και άπληστος βασιλιάς.
Πάντα έτρεφαν δυσφορία και ζήλια
για τον πλούτο και την ομορφιά των γειτόνων τους.
Διότι στο άλλο βασίλειο, στο Δάσος...
ζούσαν λογιών λογιών παράξενα και θαυμαστά πλάσματα.
Και εκείνα δε χρειάζονταν μήτε βασιλιά, μήτε βασίλισσα,
αλλά είχαν εμπιστοσύνη μεταξύ τους.
Σ' ένα μεγάλο δέντρο, σ' ένα μεγάλο βράχο στο Δάσος...
ζούσε ένα τέτοιο πνεύμα.
Θα μπορούσατε να την περάσετε για κοριτσάκι.
Αλλά εκείνη δεν ήταν ένα απλό κοριτσάκι.
Ήταν μια νεράιδα.
Σαν καινούριο.
Και το όνομά της ήταν... Μαλέφισεντ.
Καλημέρα, κ. Σαντοβάλ. Υπέροχο καπέλο!
Όχι! Μη! Μην το κάνεις!
Δε με πέτυχες!
- Καλημέρα! - Καλημέρα!
Είστε υπέροχες, κορίτσια.
Προς τι η όλη φασαρία;
- Οι συνοριοφύλακες... - Εγώ θέλω να της το πω!
Εγώ θέλω να το πω...
Υπάρχουν κανόνες, Φλιτλ, εγώ θα το πω αυτή τη φορά, εσύ την επόμενη.
Όχι, εσύ το είπες την τελευταία φορά,
άρα εγώ θα το πω τώρα, και η Θίσλγουιτ την επόμενη.
Να μου πείτε τι;
- Εντάξει! - Σ' ευχαριστώ.
Μαλέφισεντ...
Οι συνοριοφύλακες βρήκαν έναν άνθρωπο κλέφτη, στη Λίμνη των Πετραδιών!
Συγγνώμη.
Πάντα φεύγει τόσο βιαστικά με τα μεγάλα φτερά της!
Άνθρωποι; Εδώ;
Ελπίζω να μη σημαίνει καινούριο πόλεμο...
Δεν φοβάμαι.
Εξάλλου, ποτέ δεν έχω δει άνθρωπο από κοντά.
Βγες έξω.
Όχι, έχουν σκοπό να με σκοτώσουν.
Εκτός αυτού, η όψη τους είναι τρομερή.
Αυτό είναι μεγάλη αγένεια.
Μην τον ακούς, Βαλτάσαρ.
Έχεις μια κλασική ομορφιά.
Δεν είναι σωστό να κλέβεις.
Αλλά δεν σκοτώνουμε και τον κόσμο γι' αυτό.
Βγες έξω! Βγες έξω αυτή τη στιγμή!
Έχεις μεγαλώσει όσο πάει;
Όχι.
Νομίζω ότι είναι απλά ένα αγόρι.
Και εσύ είσαι απλά ένα κορίτσι.
Νομίζω...
Ποιος είσαι;
Με λένε Στέφαν.
Ποια είσαι εσύ;
Είμαι η Μαλέφισεντ.
Ναι, μάλιστα.
Πρέπει να το επιστρέψεις.
Τι πράγμα να επιστρέψω;
Αν ήξερα ότι θα το πετάξεις, θα το είχα κρατήσει.
Δεν το πέταξα.
Το πήγα σπίτι του, όπως θα κάνω και με σένα.
Ξέρεις... Μια μέρα θα ζω εκεί... Στο κάστρο.
Και πού ζεις τώρα;
Σε έναν αχυρώνα.
Δηλαδή οι γονείς σου είναι γεωργοί;
Οι γονείς μου έχουν πεθάνει.
Και οι δικοί μου.
Θα τα ξαναπούμε.
Βασικά δε θα έπρεπε να ξανάρθεις εδώ.
Δεν είσαι ασφαλής.
Αν όμως το αποφασίσω, αν ξανάρθω, θα είσαι πάλι εδώ;
Ίσως...
Τι συμβαίνει;
Το δαχτυλίδι σου! Ο σίδηρος πληγώνει τις νεράιδες.
Λυπάμαι.
Μου αρέσουν τα φτερά σου.
Η Μαλέφισεντ σκεφτόταν τον τρόπο που ο Στέφαν πέταξε το δαχτυλίδι του.
Εκείνος, που είχε τόσο λίγα πράγματα δικά του.
Ώστε να μπορεί να ξαναγγίξει το χέρι της.
Και η καρδιά της συγκινήθηκε.
Και έτσι ο νεαρός κλέφτης...
που ήλπιζε να κλέψει τα πετράδια...
έκλεψε κάτι αρκετά πολυτιμότερο...
Μαλέφισεντ!
Μετά από τόσες εβδομάδες... Κοίτα ποιος επέστρεψε!
Θεώρησα ότι αξίζει το ρίσκο.
Λοιπόν, με τι διασκεδάζετε εδώ πέρα;
Ο Στέφαν και η Μαλέφισεντ έγιναν οι πιο απίθανοι φίλοι.
Και για ένα διάστημα...
φαινόταν - τουλάχιστον όσον αφορά αυτούς -
το παλιό μίσος ανάμεσα στους ανθρώπους και τις νεράιδες είχε πέσει στη λησμονιά.
Και η μοίρα το έφερε ώστε...
η φιλία σιγά σιγά μετατράπηκε σε κάτι άλλο.
Και ανήμερα των 16ων γενεθλίων της...
ο Στέφαν έδωσε ένα δώρο στη Μαλέφισεντ.
Της είπε ότι είναι το φιλί της αληθινής αγάπης.
Αλλά αυτό δεν ήταν γραφτό να γίνει.
Καθώς περνούσαν τα χρόνια,
οι φιλοδοξίες του Στέφαν απομακρύνθηκαν από τη Μαλέφισεντ.
Και προχώρησαν προς τους πειρασμούς του ανθρώπινου βασιλείου.
Ενώ η Μαλέφισεντ, η ισχυρότερη νεράιδα, σιγά σιγά έγινε η προστάτιδα του Δάσους.
Η Μαλέφισεντ συχνά τριγυρνούσε μοναχή της...
Και καμιά φορά αναρωτιόταν πού να είναι άραγε ο Στέφαν.
Διότι ποτέ δεν μπόρεσε να καταλάβει την απληστία και τη ζήλια των ανθρώπων.
Μα έμελλε να τη μάθει...
Γιατί ο βασιλιάς των ανθρώπων είχε ακούσει για την ανερχόμενη δύναμη στο Δάσος.
Και επεδίωκε να την καταστρέψει.
Αλτ!
Εδώ είναι!
Το μυστήριο Δάσος όπου κανείς δεν τολμά να πατήσει,
από το φόβο μπροστά στα μαγικά πλάσματα που παραμονεύουν εκεί μέσα.
Λοιπόν, να τι λέω εγώ: Ας τους συντρίψουμε!
Μην κάνετε ούτε βήμα παραπέρα!
Ένας βασιλιάς δεν δέχεται διαταγές από ένα φτερωτό ξωτικό.
Εσύ... δεν είσαι βασιλιάς για μένα!
Φέρτε μου το κεφάλι της.
Τάγμα!
Επίθεση!
Ανεγερθείτε στο πλευρό μου!
Επίθεση!
Πιάστε τον!
Τρέξτε στο βασιλιά!
Δεν πρόκειται να πάρεις το Δάσος, ούτε τώρα, ούτε ποτέ!
Εσύ...
Όταν ανέβηκα στο θρόνο...
Υποσχέθηκα στον κόσμο ότι μια μέρα...
Θα καταλάβουμε...
το Δάσος και τους θησαυρούς τους.
Όλοι σας δώσατε έναν όρκο.
Έναν όρκο πίστης σε μένα.
Μέχρι που αυτός ο στόχος...
Μεγαλειότατε.
Ηττήθηκε στη μάχη.
Αυτή ήταν γραφτό να είναι η κληρονομιά μου;
Βλέπω ότι με περιμένετε να πεθάνω.
Δε θα αργήσω και πολύ. Αλλά μετά τι θα γίνει;
Θα επιλέξω έναν διάδοχο,
για ν' αναλάβει το θρόνο και να φροντίσει την κόρη μου.
Ποιος από εσάς είναι άξιος...
να σκοτώσει το φτερωτό πλάσμα;
Να πάρει εκδίκηση για μένα;
Όταν πεθάνω, εκείνος θα πάρει το στέμμα.
Μαλέφισεντ;
Μαλέφισεντ!
Λοιπόν... Πώς πάει η ζωή με τους ανθρώπους;
Μαλέφισεντ...
Ήρθα να σε προειδοποιήσω.
Έχουν σκοπό να σε σκοτώσουν.
Ο βασιλιάς Ερρίκος δε θα σταματήσει με τίποτα.
Σε παρακαλώ...
Πρέπει να με εμπιστευτείς.
Μίλησαν για πολλά πράγματα...
Και τα χρόνια πέρασαν...
Και αυτή συγχώρεσε το Στέφαν, για το πόσο ανόητος και φιλόδοξος ήταν...
Και όλα ήταν όπως ήταν παλιά, πολύ παλιά...
Μαλέφισεντ;
Τι είναι αυτό;
Πήρα εκδίκηση για εσάς, Άρχοντά μου.
Κατατροπώθηκε;
Τα κατάφερες περίφημα.
Κατόρθωσες εκείνο που όλοι οι άλλοι φοβούνται να κάνουν.
Θα σε επιβραβεύσω...
Θα κάνω ό, τι περνάει από το χέρι μου,
για να γίνω ένας άξιος διάδοχος...
Μεγαλειότατε.
Σε τσάκωσα!
- Τώρα θα σου δείξω! - Σε άνθρωπο!
Είναι ένας δαίμονας!
Τι έκανες στην πανέμορφη όψη μου;
Θα προτιμούσες να τον άφηνα να σε χτυπήσει μέχρι θανάτου;
- Δεν είμαι σίγουρος. - Πάψε να παραπονιέσαι!
Σου έσωσα τη ζωή.
Συγχώρησέ με.
Πώς σε λένε;
Ντίαβαλ.
Και ως αντάλλαγμα που μου έσωσες τη ζωή, θα γίνω υπηρέτης σου.
Ο, τιδήποτε θέλεις.
Φτερά...
Θέλω να γίνεις τα φτερά μου.
Ονομάζω εσένα, τον πρώτο της γενεάς σου, Βασιλιά Στέφαν.
Μου το έκανε αυτό...
Ώστε να γίνει βασιλιάς.
Και τώρα τι θα κάνουμε, αφέντρα;
Λοιπόν;
Δεν είδα τίποτα. Αλλά...
Προέκυψε ένα...
Τι;
Παιδί.
Ο βασιλιάς Στέφαν και η βασίλισσα απέκτησαν ένα παιδί.
Θα γίνει βάπτιση.
Λένε ότι θα οργανώσουν μια μεγάλη γιορτή.
Μια μεγάλη γιορτή...
Για το μωρό...
Υπέροχα!
Λογιών λογιών άνθρωποι ήρθαν για τη βάπτιση.
Ακόμα και μια ομάδα από νεράιδες,
που επεδίωκε να καθιερώσει την ειρήνη και την καλή θέληση.
- Να το μωρό! - Λατρεύω τα μωρά!
Συγκεντρωθείτε, παρακαλώ! Δεν θα σας το ξαναπώ.
Χαίρετε, Μεγαλειότατε.
Είμαι η Νότγκρας, κι ανήκω στις Νεράιδες του Δάσους.
Είμαι η Φλιτλ, βασιλιά μου.
Κι εγώ είμαι η Θίσλγουιτ, Μεγαλειότατε.
Φέρνουν δώρα για τη κόρη μας.
Δεν είναι συνηθισμένα δώρα.
Βλέπετε, είμαστε μαγικές.
Και πολύ καλές με τα παιδιά.
Πολύ καλά.
Γλυκιά μου Αυγή,
σου εύχομαι το χάρισμα της ομορφιάς.
Η δική μου ευχή, είναι ποτέ να μην είσαι λυπημένη.
Μόνο ευτυχισμένη, όλες τις ημέρες της ζωής σου.
Γλυκό μου μωράκι,
η δική μου ευχή, είναι να...
Πρέπει να την σώσουμε!
Βρε, βρε.
Τι εντυπωσιακή συνάθροιση, βασιλιά Στέφαν.
Βασιλιάδες, ευγενείς, αριστοκράτες...
Πολύ χαριτωμένο...
Ακόμα κι ο όχλος.
Πρέπει να ομολογήσω πως στεναχωρήθηκα λίγο
που δεν έλαβα κάποια πρόσκληση.
Δεν είσαι ευπρόσδεκτη εδώ.
Τι αμήχανη κατάσταση.
Δεν προσβλήθηκες;
Όχι.
Και για να σας αποδείξω πως δεν σας κρατώ κακία...
Θα δώσω κι εγώ ένα δώρο στο παιδί.
Όχι! Δε θέλουμε το δώρο σου!
- Μην πλησιάζεις τη πριγκίπισσα! - Ναι, μείνε μακριά!
Ακούστε καλά, όλοι σας.
Η πριγκίπισσα όντως θα μεγαλώσει με χάρη και ομορφιά.
Θα την αγαπά οποιοσδήποτε τη συναντά.
Υπέροχο δώρο.
Μην το κάνεις αυτό.
Αλλά...
Προτού ο ήλιος δύσει, την ημέρα των 16ων γενεθλίων της,
θα τρυπήσει το δάχτυλό της στο αδράχτι μιας ανέμης,
και θα πέσει σ' έναν ύπνο σαν θάνατο.
Έναν ύπνο από τον οποίο δεν θα ξυπνήσει ποτέ!
Μαλέφισεντ, μην το κάνεις αυτό. Σε ικετεύω.
Μ' αρέσει να ικετεύεις.
Κάν' το ξανά.
Σε ικετεύω.
Εντάξει.
Η πριγκίπισσα μπορεί να ξυπνήσει από τον θανατερό ύπνο της.
Αλλά μόνο από...
το φιλί μιας αληθινής αγάπης.
Αυτή η κατάρα θα ισχύει μέχρι το τέλος του κόσμου.
Καμία δύναμη στη Γη δεν μπορεί να την αλλάξει.
Ο βασιλιάς Στέφαν διέταξε τους άνδρες του
να εξαφανίσουν τη κάθε ανέμη απ' το βασίλειο.
Θα καταστραφούν και θα καούν,
και ποτέ δεν θα χρησιμοποιηθούν,
και θα πεταχτούν στο βαθύτερο μπουντρούμι του κάστρου.
Εμπιστεύτηκε μυστικά την ασφάλεια του παιδιού στη μαγεία των νεράιδων,
οι οποίες θα τη κρατούσαν σε μια μακρινή κρυψώνα για 16 χρόνια και 1 μέρα.
Ο Στέφαν κλείστηκε μέσα στα τείχη του κάστρου του...
Καθώς τα στρατεύματά του κυνηγούσαν παντού την Μαλέφισεντ.
Αλλά έφτιαξε δικά της τείχη.
Έτσι ώστε στο Βασίλειο του Δάσους ποτέ ξανά να μην πατήσει άνθρωπος το πόδι του.
Και απόλαυσε την οδύνη που έφερε η κατάρα της.
Οι νεράιδες ξεκίνησαν αυτό που τους ανατέθηκε.
Να μεγαλώσουν την Αυγή στη μικρή τους αγροικία στο δάσος.
Ωχ, όχι! Αυτό είναι;
Είναι φρικτό.
Ελάτε.
Χρειαζόμαστε μικρότερο μωρό.
Ή μεγαλύτερα σώματα.
Αυτό που χρειαζόμαστε είναι μια κατάλληλη μεταμφίεση.
Τι εννοείς;
Δεν πρέπει να ξεχωρίζουμε, αλλιώς δεν θα μπορούμε να το φυλάξουμε.
Λοιπόν, μαζευτείτε, κυρίες μου.
Ετοιμαστείτε.
1... 2... 3... Μεγαλώνουμε!
Μ' αρέσει η αλλαγή. Μας πάει.
Δεν θα μας ρωτήσει κανείς τίποτα. Δεν είμαστε πλέον νεράιδες.
Είμαστε τρεις χωριάτισσες που μεγαλώνουν το ορφανό τους
στο δάσος. Λοιπόν, τέρμα το πέταγμα.
- Όχι, όχι. - Στάσου!
- Και τέλος η μαγεία. - Όχι μαγεία;
Ναι, μ' ακούσατε.
Κανείς δεν θα μας βρει εδώ.
Εδώ είσαι!
Γιατί κρύβεσαι συνέχεια;
Έλα. Έτσι μπράβο.
Είναι τόσο άσχημο, που σχεδόν το λυπάσαι.
Σε μισώ.
Τερατάκι.
Οι νεράιδες ήταν ίσως ανίκανες να τα καταφέρουν.
Γιατί κλαίει;
Μπορεί να πεινάει.
Ταΐστε την τότε.
Θα πεθάνει από την πείνα μ' αυτές τις τρεις.
- Τι; - Κλέβεις.
- Το είδα. - Θα ξεκινήσουμε πάλι.
Όπως αγαπάς.
Άπληστη, χοντρή κατσίκα!
Χοντρή κατσίκα!
Σταμάτα το αυτό.
Δεν κάνω τίποτα.
Κάποιος κάνει.
Δεν είμαι εγώ.
Εσείς οι δύο, μην με κοροϊδεύετε. Δεν θα ανεχτώ...
Σταματήστε το!
Εσύ φταις!
Έλα τώρα! Πλάκα έχει!
Καθώς οι μέρες περνούσαν, η διάθεση του Στέφαν σκοτείνιαζε ολοένα.
Είχε κατακλυστεί από παράνοια και μνησικακία.
Σταμάτα!
Αφήστε το!
Με απογοήτευσες.
Το τείχος δεν καίγεται.
Είναι άφθαρτο.
Τίποτα δεν είναι άφθαρτο!
Ούτε το τείχος, ούτε η Μαλέφισεντ!
Κάποιος τρόπος θα υπάρχει.
Φέρτε μου τους σιδηρουργούς.
Κοίτα! Το μικρό τερατάκι θα πέσει στον γκρεμό.
Πρόσεχέ την.
Γεια σου.
Φύγε.
Δεν συμπαθώ τα παιδιά.
Άντε, πήγαινε. Φύγε, φύγε.
Όπως είπε η Μαλέφισεντ, η Αυγή μεγάλωσε με χάρη και ομορφιά.
Όμορφο πουλί.
Μακριά από το μεγαλεπήβολο παλάτι που ούτε καν θυμόταν.
Και καθώς οι εποχές άλλαζαν, και τα λουλούδια άνθιζαν,
έτσι κι εκείνη.
Γεια σου.
Ήταν περίεργη για το κόσμο γύρω της.
Και τι υπάρχει πίσω από το τρομερό τείχος των αγκαθιών.
Περίεργο μικρό τερατάκι.
Δεν ήταν η μόνη που επιθυμούσε να περάσει στην άλλη πλευρά.
Εκείνη είναι; Η Μαλέφισεντ;
Δεν ξέρω.
Φέρ' τους μου.
Είναι απλά μια χαζή χωριατοπούλα.
- Πώς μπόρεσες να μου το κάνεις; - Είπες, ό, τι θέλω.
Ναι, αλλά όχι σκύλο.
- Ήταν λύκος, όχι σκύλος. - Το ίδιο είναι.
Είναι βρόμικοι, μοχθηροί και κυνηγάνε πουλιά.
Καλώς. Την επόμενη φορά θα σε μετατρέψω σε μελίγκρα.
Δεν θέλω να είμαι μελίγκρα! Οτιδήποτε εκτός από ένα βρομερό...
Είμαι περίεργη...
Ξέρω ότι είσαι εκεί.
Μην φοβάσαι.
Δεν φοβάμαι.
Τότε έλα έξω.
Τότε εσύ θα φοβηθείς.
Όχι, δεν θα φοβηθώ.
Ξέρω ποια είσαι.
Ξέρεις;
Είσαι η νεραϊδονονά μου.
- Τι; - Η νεραϊδονονά.
Με πρόσεχες για όλη μου τη ζωή.
Πάντα ήξερα πως ήσουν κοντά.
Πώς;
Η σκιά σου μ' ακολουθεί από τότε που ήμουν μικρή.
Όπου πηγαίνω, η σκιά σου είναι πάντα εκεί.
Σε θυμάμαι κι εσένα... όμορφο πουλί.
Είναι ο Ντίαβαλ.
Γεια σου, Αυγή.
Σε γνωρίζω από τότε που ήσουν μικρούλα.
Είναι ακριβώς όπως το φανταζόμουν.
Είναι τόσο όμορφο!
Πάντα ήθελα να...
Καληνύχτα, τερατάκι.
Με κοροϊδεύεις.
Ξέρω τι κάνεις.
Ξέρω ακριβώς... τι κάνεις.
Κύριε, σας ζήτησε η βασίλισσα.
Άφησέ με.
Κύριε, ασθενεί. Η παραμάνα φοβάται πως δεν θα βγάλει τη νύχτα.
Δεν βλέπεις ότι συζητάμε;
Όταν δεν εκπληρωθεί η κατάρα, η Μαλέφισεντ θα έρθει για μένα.
Και εκείνη την ημέρα... θα είμαι έτοιμος.
Είναι τόσο όμορφες.
Τη κατάρα ανακαλώ.
Άλλο να μη συνεχιστεί.
Τη κατάρα ανακαλώ.
Άλλο να μη συνεχιστεί.
Τη κατάρα μου ανακαλώ!
Άλλο να μη συνεχιστεί!
Τη κατάρα μου ανακαλώ!
Άλλο να μη συνεχιστεί!
Όλες οι νεράιδες έχουν φτερά;
Οι περισσότερες, ναι.
Τότε, εσύ γιατί όχι;
Οι άλλες νεράιδες πετούν.
Κάποτε είχα φτερά, αλλά μου τα έκλεψαν.
Δεν θέλω να το συζητήσω άλλο.
Τι χρώμα είχαν;
Ήταν μεγάλα;
Τόσο μεγάλα που σερνόντουσαν πίσω μου καθώς προχωρούσα.
Και ήταν δυνατά.
Άντεχαν να με πάνε πάνω από τα σύννεφα κι ενάντια στους ανέμους.
Δεν λύγισαν ποτέ.
Ούτε μια φορά.
Μπορούσα να τα εμπιστευτώ.
Έρχεται. Έρχεται.
Πού είναι οι σιδηρουργοί;
Στα κρεβάτια τους, Μεγαλειότατε.
Συνεχίστε τη δουλειά χωρίς καθυστέρηση.
Είναι εξαντλημένοι,
αλλά θα τους βάλω να δουλέψουν με το πρώτο φως της ημέρας.
Θέλω να δουλέψουν τώρα.
Είναι άγρια μεσάνυχτα.
Εντάξει.
Όντως είναι άγρια μεσάνυχτα...
Τότε ξύπνησέ τους.
Άρχοντά μου;
Ξύπνησέ τους!
Θέλω να συνεχίσουν τη δουλειά τώρα!
Ο χρόνος μας σχεδόν τελείωσε! Πήγαινε!
Αυγή!
Έλα εδώ.
Κάθισε.
Πρέπει να σου πω κάτι.
Τι είναι;
Υπάρχει κακό στον κόσμο αυτό.
Και δεν μπορώ να σε προφυλάξω από αυτό.
Είμαι σχεδόν 16 χρονών, νονά.
Μπορώ να φροντίσω τον εαυτό μου.
Καταλαβαίνω.
- Αυτό δεν είναι... - Έχω σχέδιο.
Όταν μεγαλώσω, θα ζήσω εδώ, στο Δάσος, μαζί σου.
Έτσι θα μπορούμε να φροντίζουμε η μία την άλλη.
Δεν χρειάζεται να περιμένεις να μεγαλώσεις.
Μπορείς να μείνεις από τώρα.
Τότε θα το κάνω!
Θα κοιμάμαι σε δέντρο, και θα τρώω μούρα και καρπούς...
Και όλος ο νεραϊδόκοσμος θα είναι φίλοι μου.
Θα είμαι ευτυχισμένη εδώ για το υπόλοιπο της ζωής μου.
Θα το πω αύριο στις θείες μου.
Τα λέμε αύριο.
Είμαι πολύ ενθουσιασμένη!
Θείες μου...
Είμαι σχεδόν 16 χρονών και θέλω να ζήσω μόνη μου.
Όχι.
Σας αγαπώ πολύ, μα είναι ώρα να πούμε αντίο.
Μου συμπεριφερθήκατε άψογα,
εκτός από κείνη τη φορά που κατά λάθος με ταΐσατε αράχνες.
Γεια σου.
Συγγνώμη που ενοχλώ,
αλλά πηγαίνω προς το κάστρο του βασιλιά Στέφαν και...
ψιλοχάθηκα.
Μπορείς να με βοηθήσεις;
Με συγχωρείς, ήταν λάθος μου. Βιάστηκα.
Συγχώρεσέ με.
Από εκεί.
Το κάστρο.
- Πώς σε λένε; - Φίλιπ.
Γεια σου, Φίλιπ.
Εσένα;
Αυγή.
Γεια σου, Αυγή.
Χάρηκα και πάλι για τη γνωριμία, και συγγνώμη που ήμουν τόσο ανόητος.
- Συγχωρεμένος. - Ωραία.
Πρέπει να πηγαίνω.
Αντίο.
Θα ξανάρθεις από 'δώ;
Τίποτα δε μπορεί να με σταματήσει.
Τότε θα τα πούμε σύντομα.
Πολύ σύντομα.
- Αντίο, Φίλιπ. - Αντίο!
Προς το παρόν.
Σταμάτα να το κάνεις αυτό.
Λοιπόν;
Αυτό τ' αγόρι είναι η απάντηση.
- Όχι, Ντίαβαλ. - Ναι.
Το φιλί αληθινής αγάπης μπορεί να σπάσει το ξόρκι.
Φιλί αληθινής αγάπης;
Ακόμα δεν έχεις καταλάβει;
Της έδωσα αυτή τη κατάρα, γιατί δεν υπάρχει αληθινή αγάπη.
Μπορεί εσύ να νιώθεις έτσι...
Αλλά η Αυγή;
Αυτό το αγόρι μπορεί να είναι η μόνη της ευκαιρία.
Είναι το δικό της πεπρωμένο, στο κάτω κάτω.
Εμπρός. Μετάτρεψέ με σε οτιδήποτε θελήσεις.
Σε πουλί ή σε σκουλήκι. Δεν με νοιάζει πλέον.
Είμαι πολύ χαρούμενη που φεύγουμε αύριο.
Δεν φεύγεις αύριο.
Αύριο είναι τα 16α γενέθλια της Αυγής.
Κι ο Στέφαν μας είπε να τη πάμε την επόμενη των γενεθλίων της.
Όχι.
- Είπε στα γενέθλιά της. - Όχι, είπε την επόμενη των γενεθλίων της.
- Στα γενέθλια. - Την επόμενη.
- Στα γενέθλια! - Την επόμενη!
Σταματήστε! Σταματήστε!
Τι;
Πώς μπόρεσες;
Θέλω να μιλήσουμε για κάτι.
Εντάξει, γλυκιά μου. Τι είναι;
Λυπάμαι που πρέπει να σας το πω.
Θα γίνω 16 ετών αύριο.
Θα το γιορτάσουμε!
Θα φύγω απ' το σπίτι.
Αγαπητή μου...
Δεν πέρασα 16 χρόνια σ' αυτή τη τρύπα,
μ' αυτές τις δύο χαζοβιόλες...
ώστε να το καταστρέψεις την τελευταία μέρα.
Θα σε πάμε πίσω στον πατέρα σου.
Τον πατέρα μου;
Είπατε ότι οι γονείς μου έχουν πεθάνει.
Καλύτερα να καθίσεις.
Νεραϊδονονά!
Τι συμβαίνει;
Πότε θα μου έλεγες πως είμαι καταραμένη;
Είναι αλήθεια;
Ναι.
Οι θείες μου είπαν ότι ήταν μια κακιά νεράιδα.
Δεν θυμάμαι τ' όνομά της.
Είπαν πως την έλεγαν...
Μαλέφισεντ.
Εσύ είσαι;
Είσαι η Μαλέφισεντ;
Όχι, μη μ' αγγίζεις.
Εσύ είσαι το κακό αυτού του κόσμου.
Εσύ είσαι!
Βρες το αγόρι!
Συγγνώμη που ενοχλώ, Μεγαλειότατε.
Βρήκαμε αυτή τη μικρή στη πύλη.
Ισχυρίζεται πως είναι η πριγκίπισσα.
Πατέρα, εγώ είμαι, η Αυγή.
Είσαι ολόιδια η μητέρα σου.
Σε έφεραν πίσω νωρίτερα. Τις προειδοποίησα αυτές τις τρεις ηλίθιες!
Κλειδώστε την στο δωμάτιό της.
Πήγαινε.
Ετοιμάστε το δίχτυ. Έρχεται η Μαλέφισεντ.
Είμαστε και πάλι μικρές! Τι υπέροχα!
Δείτε τα πόδια μου! Λατρεύω τα μικρά μου ποδαράκια!
Σοβαρευτείτε! Πρέπει να βρούμε την Αυγή!
Ο βασιλιάς θα μας κόψει το κεφάλι.
Σταθείτε!
Πριγκίπισσα.
- Ψάχνω μια κοπέλα. - Φυσικά και τη ψάχνεις.
Χρειάζομαι ένα άλογο.
Άντε, Ντίαβαλ!
Πιο γρήγορα, Ντίαβαλ! Πιο γρήγορα!
Συνέβη.
Οι φρουροί αποσύρθηκαν. Σε περιμένει εκεί μέσα.
Αν περάσουμε αυτά τα τείχη, δεν θα βγούμε ποτέ ζωντανοί.
Τότε μην έρθεις.
Δεν είναι δική σου μάχη.
Ευχαριστώ πολύ.
Σε χρειάζομαι, Ντίαβαλ.
Δεν μπορώ να το κάνω χωρίς εσένα, Ντίαβαλ.
Σ' ακούω.
Κοιτάξτε την.
Δείτε τι κάνατε.
Απλά κοιμάται.
Λες πως μόνο κοιμάται;
Απλά κοιμάται.
Απλά κοιμάται παντοτινά!
Και το φιλί;
Ναι, το φιλί αληθινής αγάπης.
Δεν υπάρχει αληθινή αγάπη.
Μα είναι η μόνη της ελπίδα, Μεγαλειότατε.
Αφέντρα.
Τι θα κάνουμε;
Δεν μπορούμε να τα παρατήσουμε, κορίτσια!
Δεν ξέρουμε καν από πού ν' αρχίσουμε!
Η αληθινή αγάπη δεν έρχεται εξ ουρανού.
Να πάρει...
Ντρέπομαι να πω ότι δεν ξέρω πού βρίσκομαι.
Στο παλάτι του βασιλιά Στέφαν.
Εκεί που έπρεπε να είμαι.
Αλλά δεν ξέρω πώς έφτασα εδώ.
Από πού έρχεσαι;
Ο πατέρας μου με έστειλε να δω τον βασιλιά.
- Ποιος είναι ο πατέρας σου; - Ο βασιλιάς Τζον του Όλστεντ.
Αυγή.
Την ξέρεις;
Γιατί κοιμάται;
Έχει παγιδευτεί σ' ένα ξόρκι.
Δεν είναι όμορφη;
Το πιο όμορφο κορίτσι που είδα ποτέ.
Θέλεις να την φιλήσεις;
Πάρα πολύ.
Κάν' το, λοιπόν.
Νιώθω άβολα. Ίσα που γνωριζόμαστε. Μια φορά συναντηθήκαμε.
Δεν έχεις ακούσει για τον κεραυνοβόλο έρωτα; Φίλα την!
Ξόρκι είπατε;
Φίλα την!
Δεν το έκανες σωστά!
Πρέπει να είναι αληθινό φιλί!
- Ήμουν σίγουρη ότι ήταν αυτός! - Τι κάνετε;
Πρέπει να φύγουμε.
Στο είπα.
Δεν ζητώ να με συγχωρήσεις.
Γιατί αυτό που σου έκανα είναι ασυγχώρητο.
Είχα τυφλωθεί από το μίσος και την εκδίκηση.
Γλυκιά μου...
Έκλεψες ό, τι είχε απομείνει από την καρδιά μου.
Και τώρα σ' έχασα για πάντα.
Ορκίζομαι να μη σε βρει κακό για όσο θα ζω.
Και ούτε μέρα θα περάσει που δε θα μου λείπει το χαμόγελό σου.
Γεια σου, νεραϊδονονά.
Γεια σου, τερατάκι.
Τώρα υπάρχει αληθινή αγάπη.
Είναι εδώ, Μεγαλειότατε.
Θα επιστρέψουμε στο δάσος;
Αν αυτό θέλεις.
- Σταματήστε! - Κάνε πίσω!
Γίνε δράκος.
Τρέξε, Αυγή!
Αρκετά!
Πώς αισθάνεσαι;
Να είσαι το ένα τρεμάμενο πλάσμα στο έλεός μας.
Ξέρεις τι της έκανες;
Σκοτώστε την!
Ρίξτε της!
Άντε!
Τελείωσε.
Η Μαλέφισεντ διέλυσε τα τείχη της από αγκάθια
και έβγαλε το στέμμα της.
Και προσκάλεσε την Αυγή να δει πώς ήταν κάποτε το Δάσος,
πολύ καιρό πριν, όταν η Μαλέφισεντ ήταν παιδί
και η καρδιά της ήταν φωτεινή.
Διότι τώρα, ήταν και πάλι.
Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό.
Να τη! Βιάσου, περιμένουν!
Περιμένετέ με!
Προσφέρουμε αυτό το στέμμα στη μικρή μας Αυγή,
για την οποία θυσιάσαμε τα καλύτερα χρόνια της ζ...
Ξέχνα το.
Τα βασίλειά μας ενώθηκαν.
Έχετε την βασίλισσά σας!
Βλέπετε, η ιστορία δεν είναι ακριβώς όπως την περιμένατε.
Και το ξέρω καλά αυτό, γιατί εγώ ήμουν αυτή που αποκαλούσαν "ωραία κοιμωμένη".
Στο τέλος, το βασίλειό μου δεν ενώθηκε
ούτε από ήρωα, ούτε από κακό.
Όπως είχε προβλέψει ο θρύλος.
Αλλά από κάποια που ήταν και ήρωας, και κακιά.
Και το όνομά της ήταν... Μαλέφισεντ.