/Kiedy myślę o mojej żonie, /myślę o jej głowie.
/Wyobrażam sobie, jak otwieram jej czaszkę /i rozwijam zwoje mózgowe.
/Próbuję znaleźć odpowiedzi.
/Na podstawowe pytania /w każdym małżeństwie.
/"O czym myślisz"?
/"Jak się czujesz"?
/"Co my sobie zrobiliśmy"?
.:: GrupaHatak. pl::.
ZAGINIONA DZIEWCZYNA
Tłumaczenie: rarehare & clearskies
PIĄTY LIPCA PORANEK ZDARZENIA
Irlandzki książę zaszczycił nas swoją obecnością.
Jego Wysokość nie chce, by z niego kpiono.
Kupiłem ci prezent.
- Nienawidzę tej gry. - Uwielbiałaś ją.
Chyba ty.
Dziękuję. Dojdzie do kolekcji.
Polejesz mi bourbona?
Co jest, zrzędo?
Jeśli nie chcesz gadać, będę musiała wypełnić ciszę
kolejną męczącą opowieścią Margo Dunne.
Mogę opowiedzieć o ostatniej przygodzie z obsługą klienta
- przy zmianie dostawcy Internetu. - To może być dobre.
Albo że widziałam kobietę, która wyglądała jak moja znajoma Monica?
Ale to nie była ona. Zupełnie obca osoba.
Choć też miała na imię Monica.
- To dodało sprawie pikanterii. - Jest w porządku.
Po prostu mam zły dzień.
- Amy? - Dziś nasza rocznica.
- Pięć lat. - Pięć? Szybko zleciało.
I wściekle.
/Jestem tak szalenie szczęśliwa.
/Poznałam chłopaka.
/Świetnego, słodkiego /i zajebistego przystojniaka.
Przepraszam. Lepiej uważaj, gdzie odkładasz to belgijskie piwo,
bo zostały już tylko jakieś szczochy.
Może przyciągnąć desperatów.
Naprawdę. Amisze mają rumspringę.
Już pozbawili mnie wykwintnej palety mięs.
W końcu ktoś potrafi wymówić to słowo.
- "Mięs"? - Tak, dokładnie o to chodziło.
Dziękuję. Czyje piwo będę pił?
Nie mów.
Zobaczmy. Kto jest w twoim typie?
Nie wytrzymałabyś tego gościa, gadającego podyplomowe smęty o Prouście.
Czyżby to on?
Ironiczny hipster, który wszystko obraca w żart.
Wolę mężczyzn zabawnych, nie śmiesznych.
Jakim typem jesteś ty?
Poczciwy chłopak z Missouri.
Missouri? Słodko.
- Urodzona w Nowym Jorku? - Hudson to koniec świata.
- Jak ci na imię? - Amy.
Kim jesteś, Amy?
A: utytułowaną rzeźbiarką.
B: umiarkowanie wpływowym watażką.
C: pisuję testy do magazynów.
Dobra. Masz zbyt delikatne ręce na pracę z dłutem,
a tak się składa, że mam prenumeratę "Przeciętnej watażki",
więc rozpoznałbym cię. Stawiam na "C".
A ty? Kim ty jesteś?
Jestem gościem, który uratuje cię przed całą tą zajebistością.
Pisujesz dla męskich magazynów?
Boże, więc jesteś ekspertem w byciu mężczyzną?
Nie.
- Piszę, jak się ubierać i co pić. - Jak ściemniać.
Ale nie ciebie. Naprawdę.
- Ciężko ci uwierzyć. - Czemu?
Chyba przez podbródek. Jest taki złowieszczy.
A teraz?
Sto procent prawdy, bez ściemy.
Dobrze.
/Przeprowadziliśmy się /do Nowego Jorku
i skończyliśmy w tych klitkach. Nie pasuje mi to.
Trzeba wyjść na zewnątrz, by w nim być.
Musisz to zobaczyć.
- Teraz muszę cię pocałować. - Czyżby?
Nie wyjdziesz z cukrowego deszczu bez pocałunku.
Zaczekaj.
Teraz dobrze.
Nicku Dunne, naprawdę cię lubię.
Amy urządza ci tę rocznicę z poszukiwaniem skarbów?
Masz na myśli wymuszony marsz zaprojektowany, by dowieść,
jak nikczemnym i nieczułym chujkiem jest jej mąż?
- Nie widzę już sensu życia. - Głębokie.
Kręć.
O którą wskazówkę wściekła się tak rok temu?
"Kiedy biedna Amy grypkę ma, ten deserek się jej da".
- Odpowiedź? - Wciąż jej nie znam.
- Kilka lat temu byś wiedział. - Wtedy to było ciekawe.
Pierwsza rocznica to prezent z papieru.
Kupiła mi notes, bym napisał w nim powieść.
- A ty? - Latawiec.
Nigdy nie puszczała latawca.
Rok czwarty, kwiaty.
Zaprowadziła mnie do więdnącego krzewu różanego w ogrodzie.
- To było symboliczne. - Tak.
- Co w tym roku? - Drewno.
- Co jej kupiłeś? - Nie ma nic fajnego z drewna.
Wiem! Wróć do domu, wyjeb ją do upadłego i zdziel ją penisem.
"Masz tu drąga, dziwko".
Bar.
Tak, chwilkę. To czujny Wally.
Cześć, Walt. Co jest?
Dzięki wielkie, zaraz przyjadę. Na razie.
Co ty tu robisz, koleżko?
Dzięki, Walt!
Ame?
/Amy!
Proszę wejść.
- Panie Dunne. - Witam.
Jestem detektyw Rhonda Boney, a to posterunkowy James Gilpin.
Podobno martwi się pan o żonę?
Nie wiem, gdzie ona jest, a w domu zastał mnie ten widok.
Nigdy nie wpadam w panikę, ale to dziwne, prawda?
- Możemy się rozejrzeć? - Proszę.
Jak długo tu mieszkacie?
We wrześniu miną dwa lata. Przyjechaliśmy z Nowego Jorku.
Miasta?
Tak. Byłem pisarzem. Oboje pisaliśmy.
- Czemu tu wróciliście? - Moja mama zachorowała.
- Przykro mi. Co z nią? - Nie żyje.
Przykro mi.
- Gdzie pan teraz pracuje? - Prowadzę z siostrą Bar w centrum.
Bar. Świetna nazwa. Bardzo na czasie.
Dzięki.
Piękne rzeczy.
Zostań.
Tu jest moje biuro.
Piękna sukienka.
- Macie dziś randkę? - Jest nasza rocznica.
Sypialnia dla gości i pokój kota na końcu.
Sprawdzałem tu.
To jest kuchnia... jak widać.
To biuro mojej żony.
Biuro Amy.
- Imponująca kobieta. - Tak. Powinienem się martwić?
Pamiętam to. Uwielbiałam te książki.
Chwila, pana żona to Cudowna Amy?
Tak.
/Pieprzona Cudowna Amy /wychodzi, kurwa, za mąż.
/Tak zaczęła się noc.
/Ze mną, prawdziwą i wadliwą Amy, /jak zawsze zazdrosną o złote dziecko.
/Idealną i genialną Cudowną Amy, /która wychodzi za jebanego męża.
Kiedy miałam 10 lat, rzuciłam grę na wiolonczeli.
W następnej książce, Cudowna Amy okazała się wielkim talentem.
- Grałaś w siatkówkę? - Wywalili mnie na pierwszym roku.
Ona grała w reprezentacji.
- Kiedy miałaś psa? - Ona miała psa.
Psiak pozwolił się z nią utożsamić.
Uwielbiam twoich rodziców, ale potrafią być dupkami.
- Dzięki za przyjście. - Nie ma problemu.
Cześć, kochanie. To wielka noc dla twojej mamy.
Wiele by dla niej znaczyło, gdybyś porozmawiała z dziennikarzami.
Daj blogerom trochę Amy. Ludzie chcą cię posłuchać.
- Nie możemy zostać długo. - Świetnie.
Góra kwadrans.
Dlatego mam mieszkanie i fundusz. Wiem, że nie mogę narzekać.
Twoi rodzice dosłownie splagiatowali twoje dzieciństwo.
Nie, poprawili je i sprzedali masom.
Nie ubrałaś się na biało, by pasować do weselnego klimatu?
Uznałam, że będzie to dziwne.
"Jeśli warto to zrobić, warto to zrobić..."
Chwila! Ja do kończę. Proszę nie mówić.
Słodki jesteś, Nick.
Amy, wiesz, co by uradowało tatę.
Zaraz.
Uwielbiam, kiedy nieznajomi rozdrapują dawne rany.
Nie jest pani trudno patrzeć, jak Cudowna Amy idzie w stronę ołtarzu?
I to wielkie przyjęcie na cześć fikcyjnego ślubu?
- Bo pani nie jest zamężna. - To prawda?
Zgadza się, Cudowna Amy zawsze była krok przede mną.
Przepraszam. Mam kilka pytań.
To ty.
Jestem tu zawodowo.
Od jak dawna ma pani przyjemność umawiania się z Nickiem Dunnem?
- Dwa magiczne lata. - Dwa magiczne lata.
Przez ten okres miała pani wykonała pani takie gesty,
jak nie poprawianie Nicka, kiedy wymawiał "komosa" jako "komesa".
Zrozumiały błąd.
- Myślał też, że to ryba. - A velveeta to ser.
Poza tym zawsze jest pani zszokowana i urzeczona,
kiedy matka Nicka improwizuje piosenkę
"New York, New York", kiedy panią widzi.
- Te nędzarskie buty... - To było straszne.
Kupiła też pani Nickowi jego pierwsze nożyczki.
I zszywacz.
Amy Elliott, jesteś więcej niż cudowna.
Jesteś idealna i zarazem skromna.
Wyzywasz mnie i zaskakujesz.
I, ciekawostka dla czytelników, masz światowej klasy cipkę.
Znajomi twierdzą, że nie jesteś jeszcze zamężna.
- Zgadza się? - Tak.
Chyba czas, by to naprawić.
/I wtedy...
/Noc nie była już taka zła.
I już. Możemy pana wykreślić z listy.
Normalnie nie zaliczylibyśmy tego tak szybko jako zaginięcia,
ale bałagan w pana domu i ostatni wzrost przestępczości
każe nam to potraktować bardzo, bardzo poważnie.
Świetnie.
Biegli są już w pana domu. Ma pan gdzie przenocować?
- Mogę pojechać do siostry. - Dobrze.
Namierzamy telefon Amy i jej karty kredytowe.
Zorganizujemy poszukiwania i ulotki.
- Jutro zorganizujemy konferencję prasową. - Konferencję?
Wszyscy muszą wiedzieć, prawda?
To takie nagłe, że czuję się jak odcinku "Prawa i porządku".
Czas jest tu kluczowy.
- Chce pan wezwać adwokata? - Nie, chcę pomóc.
Mieszkacie tu od dwóch lat.
- Obsługujecie bar... - Posiadamy Bar.
I nauczam kreatywnego pisania na uczelni.
- Bezdzietni? - Na razie, tak.
Czym zajmuje się Amy?
Co robi tu kobieta z tyloma fakultetami?
Nie wiem. Jest zajęta.
- Czym? - Namiętnie czyta książki.
- Zawsze ma jakąś przy sobie. - Dni bywają długie.
Znam żony, dla których wieczorna lampka wina nadchodzi w południe.
Lub leki na receptę.
Mieliśmy nawet ostatnio taki przypadek.
Miła kobieta. Dała sobie wybić zęby przez oksykodon.
Od plajty centrum handlowego, pół miasta to bezrobotni.
Nie nadążamy z handlem narkotykami.
Wątpię, by chodziło o to.
- Amy ma jakichś znajomych? - Nie bardzo.
Żadnych w całym mieście?
Była blisko z moją mamą, nim ta odeszła.
Mamy poważny problem z bezdomnymi w naszej dzielnicy.
- Może powinniście to sprawdzić. - Przyjrzymy się temu.
W Barze pojawił się pan dziś o 11.
- Gdzie był pan wcześniej? - W domu.
Wyjechałem o 9:30, zajechałem po kawę i gazetę,
a potem pojechałem na plażę w Sawyer.
- Do kogo tam pan pojechał? - Jeżdżę tam dla samotności.
Więc pańska żona nie ma tu znajomych. Jest typem odludka?
- Wyższa liga? Irytuje ludzi? - Jest z Nowego Jorku.
Jest skomplikowana. Ma wysokie standardy.
Typ A?
To może doprowadzić do obłędu, jeśli się tego nie lubi.
Pan wydaje się wycofany. Typ B.
Przy okazji, grupa krwi Amy?
Boże, nie wiem. Musiałbym sprawdzić.
Nie wie pan, czy ma znajomych, ani co robi całymi dniami.
- Nie zna pan nawet jej grupy krwi. - Na pewno jesteście małżeństwem?
Chyba 0.
- Jej rodzice są w NY? - Tak.
Zdążą na jutrzejszą konferencję?
Jutro? Nie wiem. Nie rozmawiałem z nimi.
Nie dzwonił pan do nich jeszcze?
Tu nie ma zasięgu, a rozmawiałem z wami.
Zadzwoń do nich, Nick. Teraz.
Dobra.
- Powinienem znać grupę krwi żony? - Nie.
Przepraszam, Marybeth. Nie wiedziałem, co się dzieje.
Teraz jestem na posterunku,
a policja jest w domu. Zrobiło się poważnie, więc dzwonię.
Bardzo dużo się teraz dzieje.
Stoję obok detektyw Rhondy Boney, która prowadzi śledztwo i...
Teściowa chce z tobą rozmawiać.
Detektyw Boney.
Chcę wracać do domu. Nie wiem, po co tu jestem.
Nie chcę tu być. Chcę wracać do domu.
Tato?
To mój ojciec. Co się dzieje?
Naprawdę? Nick Dunne?
Dzwoniliśmy do pana od rana.
Byłem tutaj. Moja żona zaginęła.
- Suka. - Nie rób tego.
Pański ojciec opuścił dom opieki po lunchu.
Znaleźliśmy go zdezorientowanego przy drodze 79.
- Dzwoniliśmy do pana od... - Tu nie ma sygnału.
Siedziałem sześć metrów od was.
Proszę zmienić ton.
- Durna, brzydka dziwka. - Tato, przestań.
- Odwieziesz go? - Tak będzie najlepiej. Dzięki.
/- Skrzynka pocztowa jest pełna. - Kurwa.
- Zabieraj jebane łapy. - Dzięki.
/Wszyscy powtarzali nam w kółko: /małżeństwo to ciężka praca,
/kompromisy i jeszcze więcej pracy.
/"Porzućcie wszelką nadzieję".
"Kiedy nadzieja Amy malała, wałęsała się tutaj..."
/To nieprawda. /Nie dla mnie i Nicka.
"W poszukiwaniu Jane".
/Dla nas te dwa lata były dobre.
Austen.
Byłaś wyobcowaną nastolatką i tylko Elizabeth Bennet cię rozumiała.
Spójrz.
Mój Boże.
Ty nieprzyzwoita osóbko.
Teoretycznie powinniśmy się pieprzyć w następnej alejce.
Tak, zgodnie z tradycją.
Ale raz możemy nagiąć zasady.
Niech żyje Jane Austen.
Jestem entuzjastą. Spójrz. Potwierdziły to...
Dziękuję.
Rok drugi. Bawełna.
Żartowaliśmy sobie, że nasz seks jest zbyt dobry na zwykłe,
więc te są szyte dwoma tysiącami nici...
Jesteśmy tacy słodcy. Chciałabym nas walnąć twarz.
To naprawdę dobre.
Pytali, czy chcesz adwokata?
Nie potrzebuję go. Ja to zrobię.
Wypytywali cię o Amy?
- Pytali, czemu nie ma znajomych. - I co powiedziałeś?
- Że była skomplikowana. - Nick!
Wszyscy wiedzą, że "skomplikowana" to kod dla "suki".
- Boże, niedobrze mi. - Dzięki.
To takie dziwne.
To typowe, że jej się to przytrafiło.
- Zawsze przyciąga... - Dramatyzm?
Możesz to powiedzieć. Jesteśmy sami.
To, że nie lubię spędzać z nią czasu nie oznacza,
że mi na niej nie zależy.
Ktokolwiek ją porwał, na pewno ją odda.
Pani detektyw? Przepraszam.
Noelle Hawthorne. Jestem przyjaciółką Amy.
Świetnie. Gdzie mieszkasz, Noelle?
Pięć domów dalej, przy 1032.
Świetnie. Chciałabym z tobą pomówić.
Mogę wpaść za pół godziny?
- Wiecie już coś? - Przykro mi.
Czekają na mnie. Daj mi pół godziny.
- Ale kąpię wtedy dzieci. - Porozmawiamy w trakcie.
Dobra, co macie?
Plama w kuchni to zdecydowanie krew.
Normalnie to nic dziwnego w kuchni, ale ta jest bardzo wysoko.
Trzeba zrobić test z luminolem.
Dobrze.
- Ciekawe. - Co takiego?
Dom i auto są na nią.
Karty kredytowe, wywóz śmieci, rachunki za telefon, wszystko.
Nawet jego bar.
- Nie wiem, czy to takie zaskakujące. - Tak, ale za to takie żenujące.
- Co masz? - Jest w "tej" szafce.
Pierwsza wskazówka.
SZÓSTY LIPCA DZIEŃ PO ZAGINIĘCIU
Muszę się wykąpać.
Nie, lepiej wyglądaj, jakbyś nie spał całą noc.
Uważaj dzisiaj.
To dość dziwne stwierdzenie.
Kiedy coś przeżywasz, zamykasz się w sobie. Wyglądasz na złego jak...
Proszę. Nie mów "jak tata".
Albo włączasz swój czar maminsynka, a to wzbudzi podejrzenia.
Świetnie.
Będę balansował na jebanej krawędzi twojej emocjonalnej żylety.
- Dobra. Po prostu bądź... - Sobą?
Twoim teściom się udało.
- Cześć, Rand. - Cześć.
- Jestem detektyw Boney. - A ja bliźniaczka Margo.
Graliśmy wczoraj w tenisa, Nick. Nie mogę tego przeboleć.
Marybeth, naprawdę mi przykro.
- Nie powinniście się tu przeprowadzać. - Nie mieliśmy wyboru.
Wszyscy się martwimy i boimy.
Ale jesteśmy tutaj i razem znajdziemy Amy.
- Zacznę, a wy dołączycie? - Dobrze.
Jak wiecie, moja żona, Amy Elliott Dunne,
zniknęła z domu w tajemniczych okolicznościach
porankiem piątego lipca.
Głośniej!
Jeśli ktoś ma jakąś informację,
proszę, niech się zgłosi. Dziękuję.
Jestem Rand Elliott, a to moja żona Marybeth Elliott.
Powinienem się przedstawić?
Amy to nasza jedyna córka. Bystra, piękna i miła.
To naprawdę Cudowna Amy.
Miliony ludzi wychowało się z nią i zależy im na niej.
Nam też na niej zależy i kochamy ją.
Chcemy, by wróciła.
Amy to utytułowany naukowiec. Odniosła sukces w dziennikarstwie.
Wróciła do miasta jej męża i dała życie nowemu domowi.
Teraz Amy potrzebuje waszej pomocy.
Tworzymy kwatery dla ochotników w hotelu Drury.
Możecie dzwonić pod 1-855-4-Amy-Wskazówki
i wchodzić na stronę www. ZnajdzCudownaAmy. com.
- Panie Dunne! - Panie Elliott!
Panie Dunne, jakieś ślady włamania?
Panie Elliott, kiedy ostatnio rozmawiał pan z córką?
Uśmiech.
To wszystko. Dziękujemy.
Amy to typ kobiety, która przyciąga wielbicieli.
- Prawda, Nick? - Zgadza się.
- Bywało, że zaczynało robić się... - Strasznie.
- Wiesz o Desim Collingsie? - Tak, wszystko.
Ma obsesję.
Próbował się zabić, kiedy Amy rzuciła go na ostatnim roku.
Wnieśliśmy o zakaz zbliżania się.
To było 20 lat temu w liceum, tak?
Ostatnio przeniósł się do St. Louis. To tylko dwie godziny stąd.
Stamtąd w końcu pochodzi.
Jest też Tommy O'Hara. Sprzed ośmiu lat w NY.
Kiedy z nim zerwała, zrobił się brutalny.
- Wniosła zarzuty. - O co?
Napaść seksualna, groźby, pobicie, co?
Wiem, że było źle.
- Nie wiedziałem. - Dobrze.
Dziękuję.
- Coś ostatnio? - Nic mi nie wiadomo.
- Nick, masz chwilę? - Tak.
Wyobraź sobie nasze zdziwienie. Kobieta zaginęła,
a w jej przebieralni znajdujemy kopertę z napisem "wskazówka".
To na naszą rocznicę. Żona organizowała mi poszukiwanie nagród.
Mam nadzieję, że mi to wyjaśnisz.
Mam to rozwiązać?
To pomoże odtworzyć ostatnie kroki Amy przed zaginięciem.
Dobrze.
"Mimo że miejsce to ciasne jak diabli,
"mojego pisarza zawsze tam nagli".
Wiem!
/Mimo że miejsce to ciasne jak diabli,
/mojego pisarza zawsze tam nagli.
/Zostaniesz po szkole, zamienisz się w słuch.
/Może nauczę cię rzeczy lub dwóch.
No proszę. Co jest na niej napisane?
Wskazówka druga.
"Hej, przystojniaku, zabawmy się odgrywanką.
Ty będziesz szpiegiem, ja jego kochanką.
Udajmy się do domu iście brązowego,
zagramy w czułego mężulka i żonkę wielbiącą swego ukochanego".
- To twoje? - Nie.
Czytałaś pierwszą wskazówkę.
Napalony nauczyciel i zboczona studentka?
Rumienię się.
Ze swoim byłym tylko zmieniałam miejsca.
- Co to za brązowy dom? - Nie mam pojęcia.
Halo? Mówi Nicholas Dunne.
W imieniu ojca Williama Dunne'a.
WSKAZÓWKA TRZECIA
Pierwsze zwierzę żony? To konieczne? Nie możecie po prostu wyłączyć...
Tak, wiem.
To...
Psiak, tak? Czy Psiunio?
Wszystko w porządku.
Witaj, nieznajomy. Cóż za ciekawe spotkanie.
- To dom twojego ojca, tak? - Śledziłaś mnie?
- Co robisz? - Jak powiedziałaś, to dom mojego ojca.
Wpadam raz w tygodniu, by upewnić się, że dalej stoi.
Ale wygląda dobrze.
Odprowadzę cię.
Pomyślałam, że to mógł być brązowy domek ze wskazówki.
Nie, wciąż niebieski.
/"Wyobraź mnie sobie, /bardzo złą dziewczynę.
/Trzeba mnie ukarać, /więc bierz swą blondynę.
/Tam trzymasz cuda /na naszą rocznicę piątą".
"Otwórz więc drzwi i oddychaj głęboko".
Sucz!
/Chcesz sprawdzić słabe strony /swego małżeństwa?
/Dodaj jedną recesję /i odejmij dwa etaty.
/Zaskakująco efektywne.
- Obiecaj, że nie będziemy jak oni. - Jak kto?
Te straszne pary, które znamy.
Te żony traktujące mężów, jak tańczące małpki.
Do wytrenowania i pokazywania.
Mężowie traktujący żony, jak patrol na ulicy.
Byle zbić z tropu i uniknąć.
Chyba mnie zwolnią.
Mamy recesję. Jakoś sobie poradzimy.
Ja pewnie będę następna. Mamy siebie.
Wszystko inne to tylko szumy w tle.
Jesteś wyjątkowa.
Moja kolej.
Wydawca moich rodziców ich zostawił, więc są w długach po uszy.
Straszne.
Chcą pożyczyć pieniądze z mojego funduszu.
- Ile? - Prawie milion.
To prawie wszystko.
Teraz powinieneś powiedzieć: "wszystko inne to szumy w tle".
- Amy, jeśli zwolnią nas oboje... - Zgodziłam się.
Bez uzgodnienia tego ze mną?
- W końcu to... - Twoja decyzja.
Nie, ich pieniądze.
Wiesz co? Racja. Wszystko inne to szumy w tle.
- Więcej gier? - Chciało mi się trochę pozabijać.
- Po co ten laptop? - Do laptopowania.
Rozumiem.
Dajesz swoim rodzicom 879 tysięcy bez rozmowy ze mną,
ale broń Boże, bym kupił gierkę bez twojego pozwolenia.
Dużo wydajesz.
Nie ufasz mi i mojemu rozsądkowi.
- A już na pewno nie moim intencjom. - O czym ty mówisz?
- To podstawa intercyzy, prawda? - Czemu znów mi to wypominasz?
- Bo to łatwe. - Nick, nie rozumiem.
Czemu prowokujesz mnie, bym była kimś, kim nie chcę.
Zrzędzącą kwoką. Kontrolującą suką.
Nie jestem taką osobą. Jestem twoją żoną.
Przepraszam.
Nie wiem, co robić. Nigdy nie byłem bez pracy.
Przewracałem burgery, malowałem domy.
Znajdziesz nową pracę.
Cześć, Go.
Co? Czekaj.
/- I nagle... - Zwolnij.
/Wiedziałam, że wszystko się pogorszy.
Powiedz, co się stało.
7 LIPCA DWA DNI PO ZAGINIĘCIU
Ojcze.
Cześć, Tom. Panie burmistrzu!
Dobrze cię widzieć.
Witajcie.
- Jodie. - Nick.
Znajdziemy ją.
- Wyglądasz jak gówno po przejściach. - Dziękuję.
Widziałaś tego gościa w okularach?
Spokojnie. Nagrywamy każdego, kto tu jest.
Zdarza się wielu...
- Naprawiaczy świata? - Świrów.
Chciałam cię o coś zapytać. Noelle Hawthorne?
To przyjaciółka, która mieszka na waszej ulicy.
- Nie słyszałem o niej. - Mają trojaczki.
Mogliśmy się z nimi witać, ale przyjaciółki? Nie.
Wybacz na chwilę.
Zachowywał się, jakby Noelle była mu obca.
Oczywiście.
- Te dwie są dla ciebie. - Zobacz, jaki jest miły.
Tak, by każdy to widział.
- Naprawdę go nie lubisz, co? - A co tu lubić?
/Skrzynka jest pełna. /Naciśnij jeden, by...
Nick? Chciałam się tylko przedstawić. Nazywam się Shawna Kelly.
- Przykro mi z powodu twoich kłopotów. - Dziękuję, to miłe.
- Pamiętasz, by jeść? - Dużo wędlin.
Zrobię ci moją słynną zapiekankę z kurczakiem.
To miłe, ale nie musisz.
Musisz zachować siły.
Możesz...
Powiedz: "zapiekanka z kurczakiem"!
Wiesz co? Możesz usunąć to zdjęcie?
- Jest ładne. - Wiem, ale wyświadcz mi tę przysługę.
Możesz skasować to zdjęcie? Po prostu naciśnij...
Co jest z tobą?
- Nie pokażesz go nikomu? - Pokażę je, komu zechcę.
- Stary. - Co?
- Marybeth jest wkurzona. - O co?
Zachowujesz się, jak jakiś wracający król.
Moja mama nauczyła mnie, żebym był miły,
troskliwy i dobrze wychowany.
- Wyglądało na to, że dobrze się bawisz. - Przeżywam koszmar!
Staram się tylko być miły
dla ludzi zgłaszających się, by pomóc odnaleźć Amy.
Masz rację. Przepraszam.
Mój Boże, to miejsce dosłownie pachnie odchodami.
Znaleźliście może jakieś kije golfowe?
Nie.
- A nowa gitara? - Nic takiego.
Dobra.
Ile cali ma ten telewizor? Chyba nie 65.
Nawet nie blisko.
- Karma? - Słucham?
- Prosił, by karmić jego kota. - Widziałem coś w spiżarni.
/Detektyw Boney, posterunkowy Gilpin? /Noelle Hawthorne!
Wiem, że tam jesteście!
Wyprowadźcie panią Hawthorne i jej dzieci na ulicę.
Detektyw Boney!
Przypomnijcie jej, że to miejsce zbrodni.
Popatrzcie na uśmieszek kolesia, którego żona zaginęła.
- Jak się masz? - Świetnie.
- A Marybeth? - Jest wrakiem.
- A ty? - Świetnie.
- Powiedziałeś mi wszystko? - Pewnie.
- Wszystko? - Czemu w ogóle pytasz?
Od kiedy wszedłeś do Baru tego ranka, kiedy Amy zaginęła, wydajesz się...
- nieobecny. - Bo jestem.
Każdy mnie przepytuje i rzuca oskarżeniami.
Chcę tylko wrócić tu, wypić z tobą piwo
i nie być ocenianym.
- Damy radę? - Pewnie.
Wiesz, co mi siedzi w głowie?
- Co, gdyby mama tu była? - Tak. Jakbym miała 12 lat.
Nick, mama by to naprawiła.
Idę uśpić się prochami.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
/Oto dopiero dziwne zdanie.
/Mieszkam w Missouri.
Pa, tato.
/Bez pieniędzy, pracy, ani perspektyw.
/Aż dostaliśmy wieść od Go.
/Mama Maureen, /rak piersi, faza czwarta.
/Przeprowadzamy się więc do Missouri. /Nie przeszkadza mi to.
/Chciałabym tylko, by zapytał.
/Nick cieszy się, że wraca do domu.
/Nie wiem tylko, /czy cieszy się, że jadę z nim.
/Czuję się, /jak pomyłkowo zabrany bagaż.
/Coś do wyrzucenia, /gdyby zaszła potrzeba.
/Coś jednorazowego.
/Czuję, że mogłabym zniknąć.
/Jestem na zewnątrz
Mój Boże!
- Widziałam cię w TV. - Dobrze.
- To jakieś wariactwo. - Wiem.
- Po prostu zniknęła? - Tak.
- Martwiłam się. - Gdzie byłaś?
Wydzwaniałem setki razy. Musisz odbierać!
- Na próbach. - Co?
Do Godspell.
- Moja siostra śpi w drugim pokoju. - Musiałam cię zobaczyć.
Wiem, że to zły pomysł.
Powiedz chociaż, że mnie kochasz.
Kocham cię, ale musimy teraz uważać.
- Tak się bałam. - Między przesłuchaniami?
Powiedziałeś, bym żyła swoim życiem.
Wiem.
- Musimy przestać. - Potrzebuję cię.
Dotknij mnie.
Przestań. Chodź tu.
Usiądź.
Mówiłaś komuś o nas? Nawet SMS-em lub na Facebooku.
Facebooku? Używam jednorazówki.
Prezenty kupujesz gotówką. Nie jestem głupia, Nick.
Wiem, kochanie. Zostawiłaś majtki w moim biurze?
Nie wiem, może. Lepiej, żeby były moje.
Kochanie, pomyśl.
Nie wiem, musiałabym sprawdzić stan czerwonej bielizny.
Andie, musisz to traktować poważnie.
To nasze ostatnie spotkanie, do czasu...
- Do kiedy? - Aż będzie bezpiecznie.
- Chciałeś się rozwieść. - Nie mów tego więcej.
Dobrze, przepraszam.
Nie chcę się kłócić. Chcę tylko być z tobą.
- Andie, proszę... - Tylko tego chcę.
Nie mogę.
To nasz ostatni raz razem. Wykorzystajmy to.
Tylko szybko, a potem sobie pójdziesz.
/Mój mąż spadł na dno.
/Przenieśliśmy się do Missouri, /by uratować Maureen,
/ale okazało się, /że nie mogliśmy.
Wiele dla mnie znaczy, że przyjechaliście.
/Sprzedaliśmy kamienicę,
/a za ostatnie pieniądze z funduszu /kupiłam mu bar.
/Na razie, przynosi tylko straty.
/Nick wykorzystuje mnie do seksu /kiedy mu się podoba.
/Poza tym, nie istnieję.
- Powinniśmy dzisiaj gdzieś wyjść. - Byłoby miło.
/Ostatniej nocy, moja desperacja /zmieniła się w żałość.
/Stałam się kimś, kogo nie lubię.
/Kobietą, z których kiedyś kpiłam.
Tak często wychodzisz.
- Wiem. - Zostań w domu.
- Nie mogę, już jestem spóźniony. - To mogę jechać z tobą?
Nie spodobałoby ci się. To moi durni kumple z liceum.
Zrób nasz kod. Bez ściemy.
Myślałem, że nie będziemy taką parą.
Pa.
- Tak sobie myślałam. - Tak?
O czymś pozytywnym.
- Może nadszedł już czas. - Wręcz odwrotnie, nie ma gorszego.
To byłby nowy początek, a ja miałabym tu cel.
- Dziecko to nie hobby. - Nie, inspiracja.
Mogliśmy się o to kłócić wcześniej. Teraz muszę lecieć.
Nie wiedziałam, że będziemy.
Naprawdę chcesz urodzić dziecko, by uratować nasze małżeństwo?
"Uratować"?
Zrestartować, przeorganizować, co za różnica!
- I teraz sobie wyjdziesz? - Tak!
Ty pieprzony tchórzu. Nie możesz tak robić.
Serio?
- Nie będę tego tolerować. - Nie? Za nisko dla twoich standardów?
Bardzo daleko!
Ty głupia suko!
/Nie wystraszyło mnie to, /że mnie popchnął,
/tylko to, że chciał /skrzywdzić mnie jeszcze bardziej.
/W końcu zrozumiałam,
/że boję się własnego męża.
- Wezwać wsparcie? - Nie, ochronię cię.
Jezu.
- Powinni spalić tę norę. - Chyba próbują.
- Myślisz, że coś tu znajdziemy? - Trzeba sprawdzić.
- Cześć, Jason. - Co jest, Rhonda?
"... i oddany w przekonaniu, że wszyscy ludzie..."
- Widzieliście tu ją? - Czemu pytasz?
Bo zaginęła.
"... tak oddany ma szansę na przetrwanie".
- Tak, pamiętam ją. - Czego chciała? Zioła, leków?
Broni. Powiedziałem jej, że to nie moja broszka.
Miałem wyrzuty sumienia, bo wyglądała na zdesperowaną.
Powiedziała, że musi być mała, by mogła nosić ją przy sobie.
- Na pewno to była ona? - Nie zapomina się tu takiej dziewczyny.
Była cała na różowo. To były walentynki.
/W te walentynki pomyślałam, /że kupię sobie broń.
/Do takiego szaleństwa już doszłam.
/Nick mnie już nie chce, /ale nie poprosi o rozwód.
/Jestem dla niego właścicielką baru, /jedynego źródła dochodu.
/Suką z intercyzą.
/Mogłabym wrócić do rodziców, /ale musiałabym powiedzieć im prawdę.
/A nie wiem nawet, /czy w nią wierzę.
/Czy Nick naprawdę by mnie skrzywdził?
/Popadam w paranoję. /Wariuję.
/Po prostu...
/Wolałabym spać z bronią.
ÓSMY LIPCA /TRZY DNI PO ZAGINIĘCIU
Cholera.
Obudź się, kochanie. Moja siostra zaraz wyjdzie.
- Wybacz, że cię popędzam. - W porządku.
- Pomogę ci. - Dobra.
Weź to.
- Bądź ostrożna. - W porządku.
Masz.
Obiecaj, że będziemy codziennie rozmawiać.
Dobrze.
Codziennie, Nick, bo inaczej zwariuję.
- Nie wariuj. - Dobrze.
Ty jebany idioto!
Ty jebany draniu! Okłamałeś mnie, do chuja!
Przepraszam.
- Ile ma lat. - Skończyła 20.
Od jak dawna?
- Półtora roku. - Okłamywałeś mnie przez ponad rok?
Gdybym ci powiedział, kazałabyś mi przestać.
To tak kurewsko żałosne.
Jesteś niewiernym kłamcą! Jak ojciec!
- Jak się poznaliście? - Jest moją studentką.
Myślałam, że pisarze nie lubią banałów.
Nie jestem pisarzem.
"Ołje, zwolnili mnie, to będę jebał nastolatki".
To nie było tak. Z Amy było naprawdę do dupy...
Czułem się przez nią tak chujowo.
Chłoptaś z prowincji. Aż mnie ściskało w żołądku...
Sam powrót do domu z myślą, że będzie tam siedzieć,
niezadowolona zanim w ogóle przejdę przez jebane drzwi.
To jest straszne.
Jeśli ktoś się dowie, będziesz miał przejebane.
Boney znalazła jej majtki w moim gabinecie,
gdzie od czasu do czasu Andie i ja... Co to, kurwa, znaczy?
- Należą do tej cipy? - Ma na imię Andie.
Nie jest pewna.
Więc mamy do czynienia z 20-latką, która nie wie, gdzie zostawia gacie.
Jeśli nie są Andie, to należą do Amy.
I zostawiła je, bym je znalazł.
Nick, wcześniej się o ciebie bałam, a teraz jestem już kurewsko przerażona.
Dziś wieczorem jest czuwanie za twoją zaginioną żonę,
a rano dajesz całusa na pożegnanie swojej kochance ze studiów.
Wyobrażasz sobie?
Oglądałeś ostatnio telewizję? Kablówki ciągle o tobie nadają.
/Co jest z tym barmanem?
/Jego żona zaginęła, /a Nick Dunne sobie flirtuje. Słodkie, co?
- Kto to? - Jakaś jebana fanka tragedii.
- Kto to, kurwa, jest? - Nie wiem.
Chciała mi wcisnąć zapiekankę.
/Gościmy dzisiaj adwokata Tannera Bolta, /patrona zabójców żon.
/Tanner, podjąłbyś się /obrony Nicka Dunne'a?
/Chcę tylko powiedzieć, /że dziękuję ci za ciepłe powitanie, Ellen.
/Oczywiście, że podjąłbym się jego obrony.
/To, że gość nie chodzi chlipiąc /nie oznacza, że nie cierpi.
/Tanner, socjopatę można rozpoznać /właśnie po braku empatii.
/Ale trzeba być socjopatą, /by zachowywać się w tym wypadku normalnie,
/bo to najmniej normalna /sytuacja we świecie.
/Chcesz powiedzieć, że to zdjęcie /przedstawia akceptowalne zachowanie?
- Mam dość bycia niszczonym przez kobiety. - Musisz zatrudnić Tannera Bolta.
Nie zasługuję na to.
/Niewinny do udowodnienia winy.
Dokładnie na to zasługujesz. Wracaj do domu, Nick.
Cześć, koleżko.
Nie wierzę, że go nie aresztowaliśmy.
Nie zrobimy tego tylko dlatego, że jakaś blondyna tak mówi.
Czemu tak mu pobłażasz? Zakochałaś się?
Po pierwsze, to śledztwo, a nie polowanie na wiedźmy.
Po drugie, nigdy więcej tak do mnie nie mów.
- Chciała kupić broń. - Nie wiemy kogo się bała, Gil.
Wprowadź mnie.
Nie znaleziono żadnych narkotyków, więc to można wykluczyć.
Rozmawiałem z pielęgniarkami ojca Nicka.
Gość to drań, ale słaby jak kociak, więc to też nie.
Luminol rozświetlił kuchnię, jak na czwartego lipca.
Pełno tam krwi.
Krwi Amy, grupa B, niedługo zdobędziemy DNA.
- Jakieś podejrzenia broni? - Trajektoria wskazuje na tępe narzędzie.
Kij golfowy albo deska.
Upadła, ale wątpię, by wstała.
- Mamy już historię leczenia Amy? - Nie, dostaniemy ją później.
Moja żona twierdzi, że to zabójca.
Jeśli Tiffany tak mówi...
Dziękuję wam za przyjście.
Donnie, jak się czujesz?
Rich, dziękuję ci bardzo.
Dzięki, że tu jesteście. To wiele dla nas znaczy.
I dla Amy.
Jak wiecie, moja żona, Amy Elliott Dunne,
zaginęła trzy dni temu.
Błagam każdego, kto posiada jakąś informację,
by zgłosił się i nam pomógł.
- Ciacho. - Jest przerażający.
Chciałbym coś powiedzieć, bo pewnie wielu to ciekawi,
a są zbyt mili, by zapytać.
Nie mam nic wspólnego ze zniknięciem żony.
Współpracuję z policją i nie nająłem adwokata.
Nie mam nic do ukrycia. Amy to moja wybranka.
Jest cudowna, urocza i mądra.
Kocham cię, Amy.
Dupek.
Kocham swoją żonę... bardzo mocno.
Nie będę się zachowywał przed kamerami tak jak chciałyby media
i jeśli mają mnie za to ukarać, w porządku.
Chciałbym tylko wszystkich poprosić, by nękali mnie,
ale nie nękali mieszkańców tego miasta.
Męczcie mnie i tylko mnie.
Nick!
Nie zamieniajcie tego śledztwa w jakiś cyrk.
- Gdzie twoja żona, Nick? - Dajcie policji robić swoje.
Co zrobiłeś ze swoją ciężarną żoną? Powiedziałeś im, Nick?
Powiedziałeś im, że Amy była w szóstym tygodniu ciąży?
Dziękuję wam za wsparcie. Znajdźmy Amy razem.
Śmiało, jeśli chcecie coś powiedzieć.
Gil, leć.
Nick, dokąd idziesz? Zatrzymajcie go.
Żadnych pytań. Dziękuję.
Czemu uciekasz? Nie biegnij.
Cofnijcie się.
Ludzie, wiecie, że nie wolno wam przebywać na trawniku.
- Gil... - Zajmę się tym.
Słyszeliście. I żadnych zdjęć.
Kurwa.
Wystraszyłaś mnie. Chcesz się napić?
Wiedziałeś o ciąży?
Mówiłem ci, że Noelle Hawthorne to pieprzona wariatka.
- Nawet nie zna Amy. - Mi wyglądają na przyjaciółki.
Nie wiem tego, ale to na pewno nie dowód, że była w ciąży.
Zaraz dostaniemy akta medyczne.
- Świetnie. - Na razie porozmawiajmy.
Zacznijmy od sceny zbrodni.
- Widzieliśmy już wiele włamań. - Całe mnóstwo.
Ten obszar wyglądał podejrzanie od samego początku.
Wyglądał na sfabrykowany. Zobacz.
A jednak nie upadły, mimo tej wielkiej walki?
Nie wiem. Co mam wam powiedzieć?
- Sprzątałeś w dniu zaginięcia? - Nie.
Biegli przeprowadzili test luminolem.
Przykro mi, ale cała kuchnia się rozświetliła.
Amy straciła tu dużo krwi, Nick. Bardzo dużo.
Mój Boże.
A potem ktoś to wyczyścił.
Chwila, czemu miałby czyścić krew, jeśli chciałby upozorować zbrodnię.
Brak krwi i ciała sugeruje porwanie.
- Wskazuje na ludzi poza domem. - Jak ci bezdomni, o których mówisz.
Mnóstwo krwi i brak ciała wskazuje na zabójstwo.
Wtedy sprawdza się ludzi wewnątrz domu.
- I właśnie to robimy, Nick. - Rozumiem.
Jakie było wasze małżeństwo, Nick? Bo na razie mamy tylko Noelle,
która twierdzi, że było źle.
Gil, o co kłócisz się z żoną?
- Co cię wkurza? - Kasa albo jej brak.
Z moim byłym było to samo.
Wspominam o tym, bo sprawdziliśmy twoje finanse, Nick.
117 tysięcy debetu na karcie.
- Co? - Sprawdziłam niektóre zakupy.
- Jest tam trochę wariactw. - Nie kupowałem tego.
- Nie gram nawet w golfa! - A ja gram. Kupiłeś świetne kije.
Podoba mi się pies robot.
Ktoś się pode mnie podszył! To przestępstwo!
Trzeba znaleźć sprawcę!
Dobrze. Porozmawiajmy o ubezpieczeniu na życie.
Bo w kwietniu podwyższyłeś polisę Amy do 1,2 miliona dolarów.
Tak, ale to był jej pomysł.
- Wypełniłeś papiery. - Bo mi kazała!
Chwila.
Tak? Na pewno?
W porządku.
Była w ciąży.
To jakieś szaleństwo.
Pytanie brzmi więc...
Nie będę już z wami rozmawiał bez adwokata.
/Zaczekaj chwilę. /Daj mi skończyć.
Nick?
/Rozumiem cię. /Byłem tak samo zaskoczony.
Wiem, że jesteście źli. Nie miałem pojęcia, że jest w ciąży.
Też tak myślałem, ale najwyraźniej...
Chcecie znać prawdę? Amy nie chciała dzieci.
Też jestem zaskoczony.
- Mówiłeś, że to ty ich nie chcesz. - Robiłem dobrą minę do złej gry.
Aż nagle masz ciężarną żonę. To dopiero problem.
Zwłaszcza jeśli weźmie się pod uwagę sekretną kochankę.
- Przestań oglądać Ellen Abbott! - Rozmawiaj ze mną, do cholery!
Nie chciała, żebym powiedział ci, że to ona nie chce dzieci.
Miałabyś tylko kolejny powód, by jej nienawidzić.
A mieliśmy ich już dość! Łatwiej było...
- Okłamać mnie? - Chciałem mieć dzieci!
Byłem w klinice płodności, kiedy się tu przeprowadziliśmy!
- Nie zadziałało? - Swoje zrobiłem!
Zwaliłeś konia.
Kiedy naszedł czas na Amy, nagle zaczęło się:
"Cóż, nie wiem. Może. Nie, dzięki".
- Kto ci w teraz uwierzy? - Dobra.
To list z kliniki informujący, że zniszczą moją próbkę,
jeśli się z nimi nie skontaktuję.
Dałem go Amy, a nazajutrz znalazłem w śmieciach.
- Ale byłeś już wtedy z Andie? - Chciałem dziecka z Amy.
Gdyby rok temu Amy zaszła w ciążę, byłoby pięknie!
"Kiedy biedna Amy grypkę ma, ten deserek..."
- To ta nierozwiązana wskazówka. - Tak.
List od Desiego, tego porytego chłopaka Amy?
To był jebany bogacz, który zrobiłby dla niej wszystko.
Ciągle o nim myślałem. To było ohydne.
Intercyza?
Nick, czemu to trzymasz? To jakieś pudełko nienawiści.
Nie wiem, Go! Może jej nienawidzę!
Kocham cię ponad wszystko, ale musisz mi powiedzieć.
Co takiego?
O co mnie pytasz?
Czy zabiłem własną żonę?
O to mnie pytasz? Czy zamordowałem żonę?
Nigdy bym cię o to nie zapytała!
Nie chodź po szkle.
Nie wiesz, co się dzieje, co?
Czemu tu wtedy przyjechał?
Jego żona zaginęła. Czemu tu przyjechał?
Kogo to obchodzi?
Rhonda, mamy to. Aresztujmy go.
Wiesz jak ciężko skazać kogoś za morderstwo nie mając ciała?
- Nie. - Bardzo ciężko.
- Chcę już tylko jednego. - Czego?
Ciała.
/"Wyobraź mnie sobie, /bardzo złą dziewczynę".
Uważaj.
/Trzeba mnie ukarać, /więc bierz swą blondynę.
Kurwa.
/Tam trzymasz cuda /na naszą piątą rocznicę".
/"Więc otwórz drzwi..."
Ukarać. Drewno. Plaża.
/...i zbadaj tętnicę".
Ukarać. Drewno.
Drewno.
/Będę próbowała wierzyć, /że mój mąż mnie kocha
/i będzie kochał to dziecko.
/Będę wierzyć, że to dziecko /uratuje nasze małżeństwo.
/Ale mogę się mylić.
/Bo czasami patrzy na mnie /w taki sposób,
/jakby ten człowiek, /mężczyzna mych marzeń,
/ojciec mojego dziecka,
/mógł mnie zabić.
/Naprawdę może mnie zabić.
Co jest, kurwa, grane?
/Martwa jestem dużo szczęśliwsza.
/PIĄTY LIPCA /DZIEŃ ZDARZENIA
/Teoretycznie "zaginiona", /ale wkrótce martwa.
/Zapomniana.
/A mój leniwy, zdradliwy i nikczemny mąż /pójdzie siedzieć za moje morderstwo.
/Nick Dunne odebrał mi dumę, godność, /nadzieję i pieniądze.
/Ciągle zabierał, /dopóki już nie istniałam.
/To morderstwo.
/I niech kara będzie odpowiednia.
/By przekonująco to sfingować, /trzeba być zdyscyplinowanym.
/Zaprzyjaźniasz się /z okoliczną idiotką.
/Zbierasz szczegóły /z jej durnego życia.
/I karmisz opowieściami /o wybuchowym mężu.
/Po kryjomu robisz długi.
/Karty kredytowe, /trochę hazardu online.
/Z pomocą nieświadomego, /podwyższasz kwotę na swojej polisie.
/Przez Internet /kupujesz auto do ucieczki.
/Używane i tanie. /Płacisz gotówką.
/Trzeba zrobić coś, /by ludzie naprawdę cię opłakiwali.
/A Ameryka kocha kobiety w ciąży.
/Jakby rozłożenie nóg było takie trudne.
/Wiecie, co jest trudne?
/Udawanie ciąży.
/Najpierw spuść wodę z toalety.
/Zaproś idiotkę w ciąży do domu /i napój ją lemoniadą.
/Ukradnij mocz ciężarnej
/i gotowe.
/Ciąża jest teraz oficjalnie /w aktach medycznych.
/Wesołej rocznicy.
/Zaczekaj aż nieświadomy niczego mąż /zacznie swój dzień.
/Odjeżdża, /a zegar zaczyna tykać.
/Drobiazgowo sfinguj miejsce zbrodni
/ale z drobnymi szczegółami, /które zasieją ziarno zwątpienia.
/Musisz krwawić. /Bardzo.
/Bardzo, bardzo.
/Jak z rany głowy.
/Jak na prawdziwym miejscu zbrodni.
/Musisz wyczyścić to pobieżnie, /tak jak zrobiłby to on.
/Czyść i krwaw. /Krwaw i czyść.
/I zostaw coś po sobie.
/Ogień w lipcu?
/A ponieważ jesteś sobą, /nie poprzestajesz na tym.
/Potrzebujesz pamiętnika.
/Minimum trzysta wpisów /o historii Nicka i Amy.
/Zacznij od bajkowego początku.
/Sama prawda. /To kluczowy moment.
/Chcesz, by ludzie lubili Nicka i Amy.
/A potem zmyślasz.
/Wydawanie.
/Wykorzystywanie. /Strach.
/Groźba przemocy.
/A Nick myślał, /że to on jest pisarzem.
/Spal go tylko w części. /Upewnij się, że gliny go znajdą.
/I w końcu uszanuj tradycję /z polowaniem skarbów.
/Jeśli zrobię wszystko dobrze, /świat znienawidzi Nicka
/za zabicie swej pięknej, /ciężarnej żony.
/I po całym tym gniewie, /kiedy będę gotowa,
/udam się nad rzekę /z garścią tabletek
/i kieszeniami pełnymi kamieni.
/Kiedy znajdą moje ciało, /będą wiedzieć,
/że Nick Dunne porzucił /swoją ukochaną jak śmiecia.
/I spłynęła na dno /pośród innych
/wykorzystywanych, niechcianych /i niewygodnych kobiet.
/I wtedy umrze też Nick.
/Nick i Amy umrą.
/Ale tak naprawdę nigdy nie istnieliśmy.
/Nick kochał dziewczynę, /którą udawałam.
/"Fajną laskę".
/Mężczyźni zawsze używają tego, /jako wielkiego komplementu.
/"To fajna laska".
/Fajna laska jest gorąca.
/Fajna laska jest spoko. /Fajna laska jest dżezi.
/Fajna laska nigdy /się nie złości.
/Uśmiecha się tylko /w ten rozgoryczony, kochający sposób,
/po czym podstawia swe usta /do pieprzenia.
/Lubi to co on.
/Więc ten jest pewnie hipsterem /uwielbiającym zboczoną mangę i winyle.
/Jeśli lubi laski idące na całego, /wtedy jest laską na czasie,
/która gada o futbolu /i wcina ostre skrzydełka w Hootersie.
/Kiedy poznałam Nicka Dunne'a, /wiedziałam, że szuka fajnej laski.
/A dla niego, przyznaję, /chciałam spróbować.
/Depilowałam cipkę.
/Chlałam piwo z puszki /przy filmach Adama Sandlera.
/Jadłam zimną pizzę /i do tego nie tyłam.
/W miarę regularnie mu obciągałam. /Żyłam chwilą.
/Byłam kurewsko dżezi.
/Nie powiem, /że źle się bawiłam.
Nick wyciągał ze mnie rzeczy, /o których nie miałam pojęcia.
/Lekkość, poczucie humoru, /wyluzowanie.
/Ale uczyniłam go /mądrzejszym, bystrzejszym.
/Zainspirowałam go, /by wszedł na mój poziom.
/Stworzyłam mężczyznę moich marzeń.
PIĄTY LIPCA 10 GODZIN OD ZAGINIĘCIA
/Byliśmy szczęśliwi /udając innych ludzi.
/Najszczęśliwsza para na świecie.
/A po co jest się razem, /jeśli nie dla szczęścia?
/Ale Nick stał się leniwy.
/Nie był już Nickiem, /za którego wyszłam.
/Naprawdę oczekiwał /mojej bezwarunkowej miłości.
/A potem zaciągnął, bez grosza przy duszy, /do centrum tego pięknego kraju
/i znalazł sobie nowszą, /młodszą i żywszą
/spoko laskę.
/Myślicie, że pozwoliłabym mu /być szczęśliwym po zniszczeniu mnie?
/Nie ma, kurwa, mowy. /Nie wygra.
/Mój słodki, uroczy /i poczciwy chłopak z Missouri.
/Potrzebował nauczki.
/Dorośli pracują i płacą.
/Dorośli ponoszą konsekwencje.
Zaczekaj.
Potrzebuję dwudziestu sekund bez oceniania przerywania i złoszczenia się.
W porządku.
To te rzeczy za zakupy kartą kredytową?
Gdzie przechowujesz cuda na piątą rocznicę?
Drewno.
- Szopa. - Moja szopa.
Jebana suka.
- Myślałam... - W porządku.
Też bym tak myślał.
- Co to za prezent? - Nie wiem.
Przekonajmy się.
"Drogi mężu, wiem, myślisz, że przechodzisz przez świat niezauważony,
ale nie wierz w to ani chwilę.
Wiem, gdzie byłeś i dokąd się udajesz.
Na tę rocznicę zorganizowałam wycieczkę.
Siadaj na pakę i raz, raz.
Usiądź i zrelaksuj się, bo już po tobie".
- Jaką pakę? - Paka to więzienie.
Szurnięta dziwka.
O to w tym chodzi. Wrabia mnie w morderstwo.
Ożeniłeś się z psychopatką.
Rano w naszą rocznicę
chciałem poprosić ją o rozwód. Nie mogłem już dłużej udawać.
- Co się stało? - Nim zdążyłem się odezwać, powiedziała:
"Udaj się w jakieś miejsce i pomyśl o naszym małżeństwie".
Wiedziała, że pojadę na plażę w Sawyer.
- I pozbawi cię alibi. - Sterowała mną.
Dokładnie wiedziała, co zrobię. I zrobiłem to, do chuja.
Pojechałem na plażę i myślałem o nas.
- Wróciłem zdecydowany na rozwód. - Ale kiedy pojechałeś do domu...
Jej już nie było.
- Kurwa! - Dobra jest.
Po części mi ulżyło, kiedy myślałem, że już jej nie ma.
Kukiełki Punch i Judy.
Pobił Judy na śmierć i zabił to dziecko.
Ja jestem Punchem.
To już wiedzieliśmy, Amy. O co ci chodzi?
Missouri ma karę śmierci?
SZÓSTY LIPCA DZIEŃ PO ZAGINIĘCIU
Cześć, sąsiadko.
Od tygodni nikt normalny tu nie mieszkał.
Nie jestem pewna, czy sama jestem normalna.
Jeśli nie hodujesz pytona, ani nie słuchasz metalu do 4 rano,
to możemy zostać przyjaciółkami.
Miło cię poznać.
Nazywam się Greta.
A ja Nancy.
Jedziesz na przystań? Może kupisz mi opalacz?
Przykro mi, nie mogę.
Mam dużo do zrobienia.
W porządku, do zobaczenia.
Na pewno.
SIÓDMY LIPCA DWA DNI PO ZAGINIĘCIU
Dawaj. Pokaż mi ten słodki uśmiech Nicka.
Ty dupku.
ÓSMY LIPCA TRZY DNI PO ZAGINIĘCIU
Znowu upał.
Skąd jesteś?
Niech zgadnę.
Nebraska.
Nowy Orlean.
Znam się na olejkach.
Na pewno.
Balsamach i kremach też. Wszystkim do smarowania.
Uważaj na nierówną opaleniznę.
Słodkie.
Dobra, wiesz gdzie mnie spotkać.
Widzę, że gustujemy w podobnych facetach.
- Walnęłam się o szafkę w łazience. - Przynajmniej przestań go bronić.
Niech zgadnę.
On oglądał ważny mecz, a ty nie mogłaś przestać paplać.
Nie, nie wyglądasz na gadułę.
Wiem.
Przyłapałaś go na obmacywaniu jakieś wylaszczonej pindy,
a on na przeprosiny dał ci w ryj.
Gorzej.
Gorzej?
Poszłam do baru, w którym pracuje. /Chciałam zrobić mu niespodziankę.
/A on wyszedł z jakąś dziewczyną.
/Pierwszej nocy, której się poznaliśmy...
/przechodziliśmy obok piekarni, /gdzie akurat odbierali cukier.
/Cukier był wszędzie w powietrzu.
/Słodka wichura.
/Zanim mnie pocałował...
nachylił się...
/i zrobił to.
/- I zgadnij. /- Co?
To samo zrobił tamtej dziewczynie.
To najbardziej obrzydliwa rzecz, jaką słyszałam.
Dziękuję.
Bardzo dziękuję.
Jesteśmy już w głównych mediach.
DZIEWIĄTY LIPCA CZTERY DNI PO ZAGINIĘCIU
Skoro to apelacja, to będziemy do nich apelować.
Pan Bolt. Tanner Bolt?
Nick Dunne.
Czekałem na twój telefon.
Przepraszam.
Nie wierzysz mi?
Nie, wierzę. To po prostu najbardziej odjechana historia, jaką słyszałem.
Jest świetna. Dla ciebie, przerąbane.
Musisz przyznać, że nieźle to wymyśliła.
- Próbujesz mnie wyśmiać? - Nie!
Żartujesz? Wchodzę w to.
I to bardzo.
Dobrze trafiłeś. Tym się zajmuję, Nick.
Dlatego biorę sto tysięcy. Wygrywam sprawy nie do wygrania.
Sto tysięcy?
Jakoś się dogadamy.
Dam ci zniżkę za żonę będącą geniuszką zemsty.
Dobrze.
To jaki jest plan?
Na razie mamy przepychankę słowną.
- I jej historia jest lepsza. - Nie, Nick.
Jej historia jest idealna.
Musimy zacząć pracować nad twoją obroną.
- Jeśli zdecydujemy się na powiedzenie... - prawdy.
Będziemy musieli zmienić wizerunek Amy.
Musi przestać być ukochaną Ameryki,
a stać się, tym kim jest naprawdę, mistrzem manipulacji.
To wymaga dużo pracy. Ktoś, prócz ciebie musi to potwierdzić.
To musi być ktoś, z kim kiedyś zadarła.
Jest koleś z Nowego Jorku. Tommy O'Hara.
8 lat temu wniosła przeciw niemu zarzuty.
Łatwo będzie go znaleźć.
Kolega z klasy, Desi Collings.
Mówiła, że ją śledził. Mieszka w St. Louis.
Jedź do Tommy'ego, a ja sporządzę umowę.
Mówiłem ci, dobrze trafiłeś.
Najwyraźniej.
Tommy?
Tak.
- Dzięki za spotkanie. - Tak, tak.
Będziesz chciał się napić.
Tak.
Mówiła, że byłeś wobec niej agresywny.
Nie, mówiła, że ją zgwałciłem.
Oskarżenie o gwałt pierwszego stopnia.
- Zrobiłeś to? - A ty to zrobiłeś?
Wyrok od 30 lat do dożywocia.
- Walczyłeś w sądzie? - Kurwa, nie.
Myślisz, że poradziłbym sobie w pierdlu?
Poszedłem na ugodę. Napaść na tle seksualnym, bez więzienia.
- To już coś. - Ta.
Jestem bezrobotny od 8 lat,
bo muszę pisać "przestępca seksualny" na każdym podaniu o pracę.
Nadzorują mnie w mojej okolicy, bo jestem uznany za niebezpiecznego.
Od 10 lat nie mam dziewczyny, bo jeśli jakaś mnie wygoogluje...
Możesz mi opowiedzieć, co się wtedy stało?
Spotkałem Amy na imprezie.
Zaiskrzyło. Była idealna.
Piękna, mądra, oczytana.
Tyłek jak u 20-letniej striptizerki.
Myślałem sobie: "Gdzie jest haczyk?".
Po paru miesiącach dotarło do mnie, że to nie będzie łatwe.
Laski lubią poprawiać facetów, ale Amy?
Rządziła mną. Stałem się jej kukiełką.
To była przesada. Wychodziła i kupowała mi krawaty.
Ciągle się o to kłóciliśmy.
O krawaty. To wszystko stało się...
- Więc z nią zerwałeś. - Nie, oddaliłem się od niej.
Dałem jej przestrzeń. Nic takiego.
Tak myślałem.
Pewnej nocy, Amy wpadła do mnie
z butelką bourbona i płytą mojego ulubionego zespołu.
W ciągu dwóch minut, ściągnęła moje spodnie, uklękła i...
Przepraszam, to twoja żona.
- Uprawialiście seks? - Tak, za obopólną zgodą.
Było ostro, ale się tego domagała.
Następnego ranka, wpadło do mnie dwóch gliniarzy.
Amy miała rany świadczące o gwałcie.
Ślady związania na nadgarstkach i moją spermę.
Wyglądało na to, że związałem Amy i zgwałciłem.
Ja!
A potem, zgadnij, co znaleźli.
- Po każdej stronie zagłówka mojego łóżka. - Krawaty, których nie nosiłeś.
Znasz swoją żonę.
- Widziałeś ją jeszcze? - Tak.
W telewizji, z tobą.
Pomyślałem: "A oto Amy. Awansowała ze zgwałconej na zamordowaną".
Też to oglądasz?
/- Sensacja wczorajszego wieczora. - Dowiedzieliśmy się, że...
/Ammy Elliot Dunne była w ciąży /podczas zaginięcia.
/Kelly Capitono, /to mnie obrzydza.
/Jak to możliwe, że kobieta w ciąży, /która nosi w sobie dziecko
/zmienia faceta w zwierzę?
/Ellen, to epidemia.
/Trzeci najczęstszy powód /śmierci ciężarnych kobiet
/to zabójstwa popełnione /przez mężów lub partnerów.
/Nie zapominajmy o żonie.
/Dzisiaj porozmawiamy /z przyjaciółką Amy, Noelle Hawtorne.
/Dzięki za udział w programie, Noelle.
/Dzięki, Ellen.
/Jeśli mogę coś powiedzieć,
/Amy uwielbiałaby cię za to, /co robisz dla wszystkich kobiet.
/To miłe.
/Może opowiesz /o swojej przyjaciółce, Noelle?
/Amy była bardzo opiekuńcza.
Fajnie by było, gdyby chociaż raz ktoś powiedział:
"Była niezłą szmatą".
/Była piękna, mądra i kochana.
Pewnie jakaś bogata dziwka.
O co ci chodzi? Ludzie ją kochają.
Sama nie wiem. Pewnie zadzierała nosa.
Rozpieszczona, bogata laska zdradzona przez męża.
Należało jej się.
/Największą tajemnicą był jej mąż. /Nigdy go nie poznaliśmy.
/Nigdy się nie przedstawił.
/Jak myślisz, dlaczego tak było?
/Myślę, że wiemy dlaczego.
/Bo był agresywny.
Trochę okrutne.
Takie jest życie, kochana.
Wiedział, że przejrzałabym go na wylot.
Nie zrozum mnie źle.
Nie uważam, że dobrze zrobił zabijając ją.
Mówię tylko, że to konsekwencje.
Kurwa, pycha.
/Była taka samotna.
/I bardzo niewinna.
/Jesteś dobrą przyjaciółką, Noelle. /I dobrą przyjaciółką programu.
/Dzięki za pojawienie się.
- Powiedz, że zdobyłeś Tannera Bolta. - To on zdobył mnie.
Spróbuję się spotkać z Desim Collingsem.
I, Go...
Tanner bierze 100 tysięcy.
A to jest tylko zaliczka.
Słuchaj, mam 47 tysięcy oszczędności. I 2,5 tysiąca ubezpieczenia.
/Mogę wziąć drugą hipotekę /na dom. Poradzimy sobie.
Dziękuję.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
/Nick trzyma ojca chorego /na Alzheimera w ośrodku pomocy.
/Liczba odwiedzin w poprzednim roku? /Jedna.
Kurwa!
/Jego siostra bliźniaczka, Margo. /Niezłe z jej ziółko.
/Ta dwójka spędza całe dnie /w barze, który kupiła Amy.
/W co się bawiąc, Lauren? /W dom?
Co kurwa?
/Bliźniacze rodzeństwa często /często zabijają razem.
/Nie poznałam Nicka, /ani jego siostry,
/ale wydają się być ze sobą /bardzo zżyci.
Bliźniakojebstwo.
/Niepokojąco zżyci, Lauren.
/I tak nasuwa się pytanie.
/Jaka niemoralna gnida...
/pozwala pięknej, zdolnej, /dobrej, mądrej, kochającej matce
/zniknąć bez śladu?
Dasz szluga?
/Amy Elliot Dunne, troszczymy się o ciebie, /nigdy o tobie nie zapomnimy.
/I wiesz, o czym jeszcze nie zapomnimy?
/W Missouri obowiązuje kara śmierci.
Amen.
Chciałabym zgłosić podejrzane zachowanie
w pobliżu szopy obok domu Margo Dunne.
Cześć.
- Pan Dunne. - Pan Collings.
Kojarzę pana. Był pan w centrum dla wolontariuszy.
Chciałem pomóc.
Liczę, że moje przybycie to nie problem.
Mam adres z listu, który napisał pan do mojej żony.
Amy i ja wierzymy w zapomnianą sztukę odręcznego pisania listów.
Zawsze się zastawiałem, dlaczego utrzymywaliście kontakt po tym...
wszystkim.
Spotykaliście się przez dwa lata w szkole z internatem, tak?
Była moją pierwszą, poważną dziewczyną.
- Czemu się rozstaliście? - Dziwne pytanie.
Źle ją pan traktował? Zdradzał?
Te pytania są nie na miejscu.
Przedstawię panu wersję Amy.
Rzuciła pana, był pan w rozsypce.
Śledził ją, groził jej.
Próbował zabić się w jej łóżku i został zabrany do psychiatryka.
Pańska żona zaginęła, a pan przyszedł, żeby mi o tym powiedzieć?
Myślałem, że zechce pan przedstawić swoją wersję wydarzeń.
Panie Collings.
Kurwa.
/...zaginięcia Amy Elliot Dunne.
/To piękna blond włosa inspiracja /do serii książek Cudowna Amy.
Znowu czytasz ten dziennik?
Wiesz, jak się skończy.
Ciekawi mnie to.
"Zabije mnie". Koniec.
Dlaczego poszedł do domu ojca, żeby to spalić?
- To odludzie, nikogo tam nie ma. - I nie upewnił się, czy spłonął?
Włączył się alarm. I byłaś tuż za nim z latarką.
To wszystko jest podejrzane.
I ta koperta podpisana jako "wskazówka".
Znasz powiedzenie,
że "najprostsze odpowiedzi są często prawdziwe"?
Prawdę mówiąc, nigdy w to nie wierzyłam.
- Dobranoc. - Dobranoc.
DZIESIĄTY LIPCA PIĘĆ DNI PO ZAGINIĘCIU
Elvis przybył do Missouri.
Bogu dzięki, wchodź.
Pierwsza rzecz, jaką musisz wiedzieć o Amy, kocha dawać nauczki.
- Bawić się w Boga. - Tak, starotestamentowego Boga.
Dobra, mów dalej.
Dowiedziała się, że zdradzałem ją z Andie
i postanowiła dać mi nauczkę.
Sfingowała własną śmierć, wrobiła mnie w to.
Krew w domu, karty kredytowe, ubezpieczenie na życie.
- Bawi się w poszukiwanie skarbów. - To najważniejsze.
Zabrała nas w podróż po moich grzeszkach. Chciała mi utrzeć nosa.
Pierwszą wskazówkę zostawia dla policji i prowadzi ich do mojego biura,
a to miejsce, w którym Andie i ja często...
- Zostawia parę czerwonych majtek. - Pikantnie, źle to wygląda.
- Wskazówka numer dwa. - Dom mojego ojca.
Kolejne miejsce, w którym Andie i ja spędzaliśmy czas.
- Wskazówka numer trzy? - Szopa.
- Także miejsce... - Mój Boże.
- Nie mieliśmy wyboru. - Są hotele.
- Amy widziałaby to na kartach kredytowych. - Andie nie ma swojej?
Jej rachunki szły do rodziców.
Nick, Margo, możemy przejść do małego, brązowego domku?
- To prowadzi nas dokąd? - Do domu mojego taty.
Dom taty jest niebieski.
Po rozwodzie rodziców, tata nas nie odwiedzał.
Udawałem wtedy, że jest szpiegiem o pseudonimie "Pan Brązowy",
który dla bezpieczeństwa swoich dzieci musi udawać, że nie istnieją.
Nigdy mi o tym nie mówiłeś.
Jej powiedziałeś?
Mamy pogrążające cię czerwone majtki w biurze.
Mamy pełno drogich pierdół w twojej szopie.
Co, do jasnej Anielki, jest w domu twojego ojca, Nick?
Szczerze.
Szczerze, nie mam pojęcia.
Cokolwiek znaleźli, można sądzić, że jest bardzo złe.
Mamy wiele spraw do rozwiązania.
Nick, wiesz, co Andie o tym myśli?
Nie rozmawialiśmy ze sobą od czuwania.
Dobrze. Rodzice Amy?
- Nie, to jest... - Większa presja.
Mamy skrzywdzoną, młodą dziewczynę, która pójdzie do telewizji w każdej chwili.
- Nie, Andie tego nie zrobi. - Zrobi.
Zawsze tak robią. Nie bierz tego do siebie.
Przez Amy wpadliśmy w niezłe bagno.
- Musimy powiedzieć policji o Andie. - Naprawdę?
W tej chwili, Andie daje ci kolejny powód.
Musimy powiedzieć też o szopie.
Musimy mieć przewagę.
Muszę was ostrzec przed tym, co się wydarzy.
Będą polować na Margo.
Nie mogą, co nie?
Jest twoim wspólnikiem. Pomagała ci ukryć dowody.
Prawdopodobnie wie, że zabiłeś Amy.
Boże.
To co zrobimy?
Znajdziemy Amy.
Nie, inne sposoby na nic się nie zdadzą.
Znam dwóch kolesi, którzy byli dobrymi agentami służb specjalnych.
Wprowadzę ich w to.
Od czego mają zacząć, Nick?
Dokąd uciekła Amy?
Nie mam pojęcia.
Liczymy punkty?
Myślałam, że na razie dajemy sobie spokój z facetami.
Jest miły.
Bo chce cię przelecieć.
Dalej rozczula się nad swoim byłym?
Też był zdradzony.
Jesteśmy najsmutniejszymi dziadami w całej okolicy.
Nie jestem smutna.
Jestem wkurzona.
O proszę.
Prawie zapiłem się na śmierć, kiedy żona mnie zostawiła.
Miałam się zabić. Dacie wiarę?
Nie dawaj mu tej satysfakcji.
Miałam utopić się w Zatoce Meksykańskiej
i być kolacją dla żarłaczy białych.
W Zatoce są tępogłowe, pani z Orleanu.
Dlaczego to ja miałabym umrzeć? To nie ja jestem dupkiem.
Zrób taki napis na koszulce.
Pani Sakiewka. Mówiłaś, że jesteś spłukana.
Masz tam gruby plik.
To głównie jednodolarówki.
Jednodolarówki? A co, jesteś striptizerką?
Walki w Kisielu, czy Miss Mokrego Podkoszulka?
Tylko się droczymy.
Nie droczycie się w Nowym Orleanie?
/Już niedługo możemy się spodziewać /aresztowania Nicka Dunne'a.
/Mamy krew w domu, wielki kredyt /i niechcianą ciążę.
/A także Amy Elliot Dunne, /która zaginęła 5 dni temu...
/błagając o sprawiedliwość.
/Wrócimy po przerwie.
JEDENASTY LIPCA SZEŚĆ DNI PO ZAGINIĘCIU
Tanner wpadł na bardzo zły pomysł i zaraz się nim podzieli.
Wystąpisz jutro u Sharon Shieber w St. Louis.
- To może być niewypał. - Powiesz jej o Andie.
Nie.
To naprawdę bardzo zły pomysł.
Nie rozmawiałeś z nią od 3 dni.
To tykająca bomba zegarowa. Musisz się na nią rzucić.
- Ludzie mnie znienawidzą. - A potem, wybaczą.
Koleś, który na antenie przyznaje, że jest dupkiem?
Ludzie będą się z tym utożsamiać.
- Czemu nie wydamy oświadczenia? - Muszą cię zobaczyć.
Rozmowy z Sharon mają ponad 10 milionów widzów.
To wojowniczka. Jeśli wyzwie cię do walki...
Zada trudne pytania.
Będziemy ćwiczyć do upadłego.
Co masz powiedzieć, a czego nie.
- Tresowana małpka? - Która nie dostanie śmiertelnego zastrzyku.
Nick, w tej sprawie chodzi o to, co inni o tobie myślą.
Muszą cię polubić.
Zrobisz to i trafisz do milionów.
Może muszę trafić tylko do jednej.
- Kto tam? /- Cześć, kochana.
Chwila.
Zmywasz się stąd?
Nie, tylko sprzątam.
Wpuść nas, to się pożegnamy.
- Wpadnę przed... - Pomożemy ci.
Trzeba wszystko doczyścić.
Dorothy to prawdziwa pedantka.
Nie możesz zostawić nawet wieszaka.
Upewnij się, czy nic nie zostało w środku.
Skarpetka...
albo jakieś majtki.
Nieźle się spisałaś.
Gdzie pieniądze, słodziutka?
Sprawdź pod jej sukienką.
Namówił cię do tego?
Ja jego.
Jak tylko uciekniecie, wzywam policję.
Okulary zerówki. Włosy ufarbowane jak u chomika.
Mówisz, że nazywasz się Nancy, ale nie reagujesz na to imię.
Ukrywasz się. Nie wiem dlaczego i nie obchodzi mnie to.
Ale na pewno nie wezwiesz policji.
I pewnie nie dostałaś nigdy w ryj.
Jasna cholera.
Przykro mi, ale naprawdę potrzebujemy kasy.
Następnym razem, bądź czujna.
Na świecie jest wielu ludzi gorszych od nas.
Przepraszam. Nie można tu spać.
DWUNASTY LIPCA SIEDEM DNI PO ZAGINIĘCIU
Nie zabiłem mojej żony.
Spróbuj jeszcze raz. Nie tak sztywno.
Nie zabiłem mojej żony.
- Co ty robisz? - Kiedy będziesz wesoły,
wkurzony albo spięty, dostaniesz gumisiem w łeb.
- To ma mnie rozluźnić? - Spróbujmy jeszcze raz.
Panie Dunne, z tego co wiem, razem z żoną mieliście kłopoty.
Mieliśmy za sobą ciężkie lata. Straciłem pracę.
Oboje straciliście.
Oboje straciliśmy pracę.
Musiałem wrócić do domu, żeby zająć się moją mamą,
która umierała na raka i moim tatą, który miał...
Ojciec to spalony temat.
Powiedz o tym, jak byłeś zżyty z mamą.
Dawaj.
Przez jakiś czas, problemy narastały.
Narastanie kojarzy się ze zbliżającym wybuchem, dalej.
W pewnym momencie, zszedłem na złą drogę.
Miałem chwilę słabości.
Twoja "chwila" trwała ponad 15 miesięcy.
Zhańbiłem moją żonę.
Zhańbiłem nasze małżeństwo.
I zawsze będę tego żałować.
To się nadaje.
Nie bój się grać męża-kretyna.
"Byłem idiotą. Jestem zjebany. Wszystko co robię, jest złe".
Wiem. To co wszyscy faceci powinni mówić.
- Dziękuję. - Jak się czujesz?
Dobrze. Go, podaj mi, proszę to pudełko.
To prezent od Amy na moje 33 urodziny.
Nienawidzisz tego zegarka.
Nie, Go. Kocham ten zegarek.
Tak jak kocham ten krawat.
Tak jak kocham moją żonę.
To ty!
To ty.
Przepraszam.
Dobry Boże.
Tydzień temu zagroziłam, że odejdę. Odpadł, że znajdzie mnie i zabije.
Dlatego zniknęłam.
Straciłam moje dziecko.
Nie mogę o tym powiedzieć rodzicom.
Tak mi wstyd i tak bardzo się boję.
On cię szuka.
Był u mnie 3 dni temu.
Wyśledził mnie przez nasze listy.
Zachowałaś je.
Wiedza, że tam jesteś
była moją jedyną siłą, przez ostatnie lata.
Chodźmy na policję. Wszystko wyjaśnisz.
Nie mogę się teraz pojawić.
Zostanę wyrzutkiem. Wszyscy mnie znienawidzą.
To złe, że chcę, by Nick siedział?
Powinien siedzieć.
Zamieszkasz w moim domku nad jeziorem.
Jest całkowicie ustronny.
Dlaczego jesteś dla mnie taki dobry?
Wiesz dlaczego.
Przepraszam.
Kojarzę cię.
Nie.
Jesteś z Nowego Orleanu, tak?
Nie, jesteśmy z Winnipeg. Proszę wybaczyć.
Powinniśmy wyjść.
Chwilka.
To Boney. Zadzwonię do niej później.
Tanner. Miło cię widzieć.
Oby mi się to opłaciło.
Będziesz bardzo zadowolona.
Sharon.
Pani Schieber. Dziękuję za to.
Chcesz coś zjeść lub napić się zanim zaczniemy?
Nie, mam trochę gumisiów.
Co kurwa?
Słucham?
/Mamy bardzo ważną wiadomość /dotyczącą zniknięcia Amy.
/Nadajemy na żywo.
Mój Boże.
Ty mała dziwko.
/Nazywam się Andie Fitzgerald.
/Poznałam Nicholasa Dunne'a,
/kiedy był moim nauczycielem /kreatywnego pisania w Mill Valley.
Dlaczego wygląda jak opiekunka?
/Jest mi bardzo wstyd /z powodu romansu z żonatym mężczyzną.
Laska z wielkimi cycami do spuszczania się.
/Wierzę, że byliśmy w sobie zakochani.
Teraz wygląda jak pierdolona amiszka.
/Wiem, że to żaden powód.
Zgadza się.
/W głębi serca nie wierzę, /że Nick Dunne mógłby dla mnie zabić.
/Modlę się za tych, /którzy kochają Amy.
/I przepraszam za krzywdę, /jaką im wyrządziłam.
/Kochaliśmy Nicka jak syna.
/Miłość kończy się dzisiaj.
Chodź, to już przeszłość.
/Na nasze zaufanie /odpowiadał samymi kłamstwami.
/Teraz jesteśmy przekonani,
/że Nick jest powiązany /ze zniknięciem naszej córki.
/Naszej Cudownej Amy.
Zrobiło się ciekawie.
Potrzebujemy chwili.
Musimy się wycofać.
- Nic się nie zmieniło. - Wszystko się zmieniło.
Godzinę temu mieliśmy przewagę. A teraz?
- Poradzę sobie. - Jesteśmy w obronie.
To całkowicie inna dynamika.
- Poradzę sobie. - Ona zje cię żywcem.
Zaufajcie mi.
- W porządku. - Świetnie.
Podłączcie mu mikrofon.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć.
Dziękuję.
- Nie powinien się do niej uśmiechać. - No nie mów.
/Kręcimy za pięć, cztery, /trzy, dwa...
Nie wierzę, jak bardzo rozkurwiłeś.
- Amy daje mi to, co najlepsze. - Przestań.
Wstrzymajcie się chociaż na 24 godziny.
Ludzie wciąż cię nienawidzą, a kobiety chcą ci wydłubać oczy.
Andie się sprawdziła.
- To dobra osoba. - W tym tkwi problem.
Wytrzymaj, a jutro po emisji Sharon, dostaniesz zupełnie nową twarz.
- Ale do tej pory, nie wychylaj się. - Nie ma problemu.
Witaj.
Rozgość się.
Mam tu muzykę, kablówkę.
- Netfliksa i Roku. /- Był jej nauczycielem.
Oczywiście Internet.
/Podobno dorosły mężczyzna...
Jeśli miałabyś na coś ochotę, a nie miała tego pod ręką,
daj mi znać, a ci to przywiozę.
/Zamiast do testów, /nauczał ją o ptaszkach i pszczółkach.
/Pomyślcie, jak musi się czuć /jej matka.
Piwniczka z winami jest na dole.
Przywiozę ci trochę ubrań.
Nie żebym nie doceniał stylówy na wędkarkę.
Podłogi są podgrzewane, ustaw wedle uznania.
Szlafroki i ręczniki. Prysznic parowy.
Wanna z hydromasażem.
Masz tu piękny widok, jeśli najdzie cię ochota.
Jeśli nie, zasłoń rolety.
Łóżko to savoir. Nigdzie nie wyśpisz się lepiej.
Tego mi trzeba. Jestem taka wyczerpana.
W takim razie cię zostawię.
Amy, tak się cieszę, że tu jesteś.
I o nic się nie martw. Wszędzie są kamery.
Na zewnątrz i przy wejściu.
Gdyby ktoś chciał tu wejść, zostanie nagrany.
Jesteś kompletnie bezpieczna.
I nie pozwolę ci już uciec.
TRZYNASTY LIPCA OSIEM DNI PO ZAGINIĘCIU
- Dzień dobry! - Nie rób tego!
Przepraszam.
- Muszę czuć się bezpiecznie. - Jesteś bezpieczna.
- Co porabiałaś? - Nic.
- Amy, nie jestem Nickiem. - Jest mi ciężko.
- Po tylu latach pod czyjąś kontrolą... - Wiem jak to jest.
Nie miałam cię pod kontrolą.
- Na smyczy. - Nigdy.
Nowy start. Porządne ubrania.
Farba do włosów, kosmetyki, pęseta.
Masz tu siłownię z widokiem na jezioro.
Im szybciej wrócisz do starego wyglądu, tym szybciej poczujesz się sobą.
Zrobię zakupy na dziś, obejrzymy Sharon Schieber i ruszymy naprzód.
- Chyba chciałabym obejrzeć to sama. - Nonsens.
Wrócę.
I z niecierpliwością oczekuję
na ponowne spotkanie z Amy Elliott.
Świetnie.
/Dobry wieczór, /jestem Sharon Schieber.
/- Dzisiaj... - Pospiesz się.
/Mąż przerywa milczenie, /nie tylko odnośnie zniknięcia żony,
/ale też o swojej tożsamości /i wszystkich szokujących plotkach.
Nicku Dunne...
/Jesteś teraz chyba najbardziej /znienawidzonym człowiekiem w USA.
/Zapewne. /I pewnie na to zasługuję.
Kupiłam mu ten krawat.
/- Zabiłeś swoją żonę, Nick? /- Nie, nie jestem mordercą.
/- Ale byłeś jej niewierny. /- Zgadza się.
/Bardzo mi za to wstyd.
/I na dodatek, pozwoliłeś rodzicom Amy,
/jej znajomym /i mieszkańcom twojego miasta uwierzyć,
/że byłeś kochającym mężem, /chcącym odnaleźć zaginioną żonę.
/Bo chcę odnaleźć żonę.
/Oczekujesz, że ci uwierzymy, /skoro wiemy, że jesteś kłamcą?
/Nie ujawniłem swojego romansu,
/bo wiedziałem, /że to postawi mnie w złym świetle.
/Ale już o to nie dbam. /Chcę tylko odnaleźć żonę.
/- Chcę dobrze zrozumieć... /- Wyrażę się jasno.
/To, że nie jestem mordercą, /nie czyni mnie dobrym człowiekiem.
/Nie jestem nim. /Byłem marnym mężem cudownej żony.
/- Złamałem daną jej przysięgę. /- To piękne słowa, Nick.
/- Ale co to dla ciebie oznacza? /- Że byłem naciągaczem.
/Poznałem Amy Elliott 7 lat temu. /Totalnie mnie poraziło.
/Amy to potrafi.
/Byłem przeciętnym gościem /z przeciętnego miejsca
/z przeciętnymi oczekiwaniami.
/I poznałem kobietę, /która mnie olśniła.
/Chciałem, by mnie kochała, /więc udawałem lepszego niż jestem.
/Kiedy się pobieraliśmy, /obiecałem, że nim będę.
/Gościem, który ciężko pracuje.
/Gościem, który żyje i kocha /z taką pasją jak ona.
/Ale zawiodłem ją.
/Zamiast postąpić dobrze, /poszedłem na łatwiznę.
/Mówisz jak ktoś, kto sądzi, /że może coś wynagrodzić swej żonie.
/- Kto wierzy, że ona wciąż żyje. /- Bo żyje.
/Mógłbyś spojrzeć w kamerę?
/Spójrz w obiektyw...
/i powiedz coś do żony.
/Jeśli jest gdzieś tam /i właśnie cię słucha,
/co byś jej powiedział, Nick?
/Amy, kocham cię.
/Jesteś najlepszą osobą, jaką znam.
/Powinienem gnić w szopie za to, /jak cię potraktowałem.
/Jeśli wrócisz, obiecuję...
/Każdego dnia będę ci to wynagradzał.
/Będę mężczyzną, /którym obiecałem być.
/Kocham cię. /Wróć do domu.
Daj.
/Niezależnie od tego, /co myśleliście...
- Co piszą? /- Chyba możemy się zgodzić,
/- że sprawa nie jest tak prosta jak się wydaje. - Boże. Rozjebałeś.
Szaleją za tobą.
Nie lubili mnie, lubili mnie, nienawidzili mnie,
a teraz mnie kochają.
/Szczerość godna szacunku. /Z pewnością zdobył mój.
- O co chodzi? /- Sharon Schieber. Dobranoc.
Margo Dunne, mamy nakaz przeszukania posiadłości.
Zazwyczaj ignoruję telefony z infolinii,
ale sąsiada zaniepokoił dziwny człowiek w okolicach szopy.
Dzwoń po Tannera.
Dobra. Kurwa!
- Masz słodką dziewczynę, Nick. - O to chodzi?
Przez całe śledztwo traktowałam cię w pełni sprawiedliwie.
Dawałam ci przywilej wątpliwości.
Zawsze, kiedy coś palnąłeś, myślałam: "może po prostu jest głupi?".
Ale myliłam się. O to chodzi.
- Tymi kijami nie grasz w golfa? - To nie moje.
Nic z tego nie jest moje.
Niezłe kije. Zrobiłeś sobie tu skarbiec mężczyzny.
Czeka sobie tylko, aż żona odejdzie na dobre.
- Nie możecie! - Oczywiście, że możemy.
Amy, czas ruszyć dalej.
- Jak mogę ci pomóc? - Muszę się zastanowić.
- To ostatnie, czego ci trzeba. - Desi...
Zbywałaś mnie przez 20 lat.
Aż ostatniej nocy przybyłaś i wybrałaś mnie.
Podążaj za tym instynktem.
Nie za tym, który doprowadził cię do bezdomności,
spania w aucie i obawy o własne życie.
- Nie będę ci się narzucał. - Rozumiem cię, Desi.
Naprawdę.
Byłam źle traktowana tak długo, że zapomniałam, jak się zachowywać.
Jutro się tu wprowadzę i razem to naprawimy.
Chcę, byś znowu była sobą.
Zabrali Margo, by cię wkurwić.
Nie spędzi tam już ani jebanej sekundy.
Pójdę i wszystko im powiem. Co?
Powiemy Boney tylko trochę.
Bez ciała i narzędzia zbrodni, ich nadzieja leży w zeznaniu.
Pozwól im gadać.
Dzięki temu, zajmiemy się twoją obroną.
Prawda jest moją obroną.
- Poznajesz? - Tak, prezent od Amy na rocznicę.
Tak pokazała ci, że jest w ciąży, Nick?
Mama, tata i dziecko. Rozwścieczyło cię to?
Nie.
- Poznajesz to? - Nigdy tego nie widziałem.
To pamiętnik Amy. Znaleźliśmy go w domu twojego ojca.
To pismo twojej żony?
- Nie jest spec... - Na to wygląda.
Nasi specjaliści też tak sądzą. Chcesz pograć w "prawdę czy fałsz"?
Pewnie.
"I wtedy zmazuje cukier z mych ust, by mógł mnie poczuć".
Prawda.
- Myślałeś, że komosa to ryba? - To też prawda.
Chciała dziecka, a ty ją zaatakowałeś.
Uderzyłem ją? Nigdy.
- "Popchnąłeś". - W życiu.
- Nigdy jej nie tknąłem. - Chciała kupić broń.
Wątpię, ale nie wiem.
- Przeczytać ci ostatni wpis? - Pewnie.
"Ten człowiek może mnie zabić". To jej słowa.
Dość wygodne sformułowanie...
Na przyszłość, nie jesteś grafologiem.
Dobra, wiem.
Zgubiona rękojeść Judy.
Wielka jak kij golfowy.
Znaleźliśmy ją pierwszego dnia w kominku w twoim biurze.
Nie wiedzieliśmy, co to za cholerstwo, ale ogień w lipcu?
- Zapakowaliśmy ją. - Nigdy wcześniej jej nie widziałem.
Sprawdziliśmy ją. Ogień nie wymazuje krwi, Nick.
Więc w końcu, Nicholasie Dunne...
Jesteś aresztowany za zabójstwo żony.
Nie mów nic więcej.
- A co z moją stroną? - Nick!
DWUDZIESTY SZÓSTY LIPCA DWADZIEŚCIA JEDEN DNI PO ZAGINIĘCIU
- Więcej kawy? - Z chęcią.
Pamiętasz, jak kiedyś poszliśmy na wagary i pojechaliśmy na przylądek
Rany, tak. Homar prosto z oceanu.
Teraz czuję się podobnie. Niekończące się wakacje.
- Nie jesteś znudzona? - Desi, jak mogłabym?
Można z tobą rozmawiać o VIII-wiecznych symfoniach,
XIX-wiecznych impresjonistach i cytować Prousta po francusku.
Dla Nicka kulturą był maraton w telewizji.
Z jedną ręką w bokserkach.
Naprawdę muszę iść, ale wrócę jak najszybciej.
Moje klucze.
Dziękuję.
Tak się teraz to nosi.
Dunne? Masz cholernie dobrego prawnika.
- W porządku? - Tak. A u ciebie?
Też.
Chodźmy.
- Co to oznacza? - Wyszedłeś za kaucją.
Będziesz mógł przygotować się do procesu w domu.
Nie podnoś głowy.
Tanner, macie jakiś jebany trop Amy?
Dwóch moich ludzi nad tym pracuje.
Przepadła.
Wróć do domu, Amy. Wyzywam cię.
TRZECI SIERPNIA DWUDZIEŚCIA DZIEWIĘĆ DNI PO ZAGINIĘCIU
- Pan Collings wrócił do domu. - Witam, panie Collings.
Tęskniłam.
Myślałam o tym, że chcę mieć cię na zawsze.
Zostań ze mną.
A kiedy wszystko przycichnie, pojedziemy do Grecji, jak chciałeś.
Ośmiorniczki i scrabble?
Jak myślisz, ile to potrwa?
Niedługo, sześć miesięcy do procesu, wyrok przyjdzie już szybko.
Odwoła się.
Resztę mogę obejrzeć zza morza.
Powoli.
Ale chcę tego.
Nie spiesz się.
Zrób to.
Mocniej.
CZWARTY SIERPNIA TRZYDZIEŚCI DNI PO ZAGINIĘCIU
Ty jebana dziwko.
/Bez obaw, /będziesz miała wiele dzieci.
Rany charakterystyczne dla gwałtu. Znaleziono też nasienie.
- Upewnimy się, że pasuje. - Na pewno.
Dziękuję.
- Co myślisz? - Znów się kumplujemy?
Wiem, że nie zamordowałeś żony, więc tak.
- Co myślisz? - Porwanie. Szalona historia.
Jest na mocnych lekach przeciwbólowych.
W porządku. Chcę pomóc.
Pani Dunne, wiem, przez co pani przeszła, więc będę zwięzły.
Może pani powiedzieć, co się stało?
Tamtego ranka usłyszałam dzwonek u drzwi.
Tak normalnie. Otworzyłam drzwi.
Takie dziwne.
Nie chciał mnie zostawić od liceum,
a ja próbowałam być tylko miła.
Odpowiadałam na jego listy. Dzięki temu był spokojny.
Mój Boże, zachęciłam go.
- Nie może się pani winić. - Wdarł się do środka.
Złapał mnie, ale wyrwałam się i uciekłam do kuchni.
Uderzył mnie i upadłam.
To była rękojeść od lalek Punch i Judy.
Zgadza się.
Poszukiwanie skarbów. Ukryłam lalki u Go...
- To skąd Desi miał rękojeść? - Znalazłam ją.
Musiała odpaść.
Trzymałam ją, kiedy pojawił się Desi. Wyrwał mi ją.
- Co do tej szopy... - Zabrał mnie do swojego domku.
Przywiązał mnie do łóżka.
Wróćmy szybko do szopy.
- Zauważyłaś coś, kiedy kładła tam pani lalki? - Mnóstwo rzeczy.
Zgodnych z zakupami na kartę pani męża.
Nick i karty kredytowe.
On kupuje, ja narzekam. Nie wiem, pewnie tak.
Ukrył wiele rzeczy u Go. Trzymali się blisko.
Mogę wrócić do momentu, kiedy byłam więziona
przez człowieka z problemami psychicznymi?
Proszę, pani Dunne.
Desi napastował mnie tej nocy. I każdej kolejnej.
Związał mnie jak psa.
A potem zaczął karać.
Głodził mnie.
Golił mnie.
Gwałcił analnie.
Wszędzie były kamery. Proszę, znajdźcie je.
Podcięła mu gardło nożem do kartonów.
Jak go zdobyła, jeśli była przywiązana do łóżka?
Nie możesz się cieszyć, że twoja żona wróciła?
Amy, znaleźliśmy twój pamiętnik.
Zawiera wiele oskarżeń o fizyczne i psychiczne znęcanie się.
Taka jest przykra prawda. Nick nie chciał dziecka.
Ma temperament. Mieliśmy kłopoty finansowe.
Ale kocham go.
- Czemu próbowałaś kupić broń. - Przepraszam, odpływam.
Wyjaśnijmy tylko jedno.
Gdyby tak sprawa do końca spoczywała w pani niekompetentnych rękach,
mojego męża czekałaby kara śmierci.
A ja leżałabym związana z rozłożonymi nogami...
Pani, Dunne, była pani bardzo dzielna. Skończyliśmy.
Muszę panią zapytać.
Będzie się pani czuła bezpiecznie, będąc w domu sama z mężem?
Modliliśmy się do Boga i ten odpowiedział.
Amy Dunne wróciła do domu.
Wiem, że macie wiele pytań, ale na razie zaczekajmy
i bądźmy wdzięczni za ten cud nad Mississippi.
Dajcie nam przejść.
Kochamy cię, Amy!
- Możesz już przestać udawać. - Nie udaję.
Byłeś idealny.
Nick, którego widziałam w TV, to ten, w którym się zakochałam.
Wiesz, że mówiłem to, co chciałaś usłyszeć, nie?
Tak dobrze mnie znasz. Znasz mnie na wylot.
Musisz mi powiedzieć, co się stało.
Zdejmij ubrania. Muszę wiedzieć, że nie masz podsłuchu.
Zabiłaś kogoś, Amy. Jesteś morderczynią.
Jestem wojowniczą. Wywalczyłam sobie powrót do ciebie.
Zabiłaś go. Poderżnęłaś mu gardło.
Błagałeś w ogólnokrajowej telewizji, bym uratowała twoje życie.
I zrobiłam to, ale chcę tego Nicka.
- Odchodzę. - Myślisz, że to rozsądne?
Szamponu?
Zranionej, zgwałconej żonie udaje się wrócić do swego męża,
a ten ją porzuca.
Zniszczą cię.
Sąsiedzi będą cię unikać.
A upewnię sie, by nikt nie zapomniał, jaki ból mi sprawiłeś.
Nie chcę mieć nic wspólnego z twoimi fanami na zewnątrz.
Kiedy odejdą,
odejdę i ja.
Prześpij się z tym.
- Byłaś w ogóle w ciąży? - Mogę być.
Dobranoc.
PIĄTY SIERPNIA DZIEŃ PO POWROCIE
Witaj, przystojniaku.
- Naleśnika? - Pewnie.
/Była jego wymarzoną dziewczyną.
/A kiedy ten rozpieszczony, /bogaty chłopak nie mógł jej mieć,
/porwał ją.
Musicie być tacy dumni.
Minęły cztery godziny.
- Nick? Co czeka teraz ciebie i Amy? - Najważniejsze jest nasze małżeństwo.
Kiedy dwójka ludzi się kocha i nie może być razem,
to prawdziwa tragedia.
Pocałuj mnie w policzek.
Nie wierzę, że ta cwana suka jest ulubieńcem Ameryki.
Powiedziała mi, że zabiła Desiego. I to nie w samoobronie.
- Może założysz podsłuch? - Nie da rady.
Już raz ci powiedziała.
Tak, ale kazała mi stać nago pod prysznicem.
Jak Boga kocham, jesteście najbardziej popierdoloną parę jaką widziałem.
A to moja specjalizacja.
Ty i Amy pod jednym dachem? Zróbcie z tego reality show.
/Amy Dunne /i cud nad Mississippi.
/Nick i ja przeszliśmy ciężkie chwile.
/Mieliśmy swoje mroczne dni.
/Ale dziękujemy wam bardzo
/za wspieranie nas na nowej drodze, /za wybaczenie Nickowi.
/- Wasze poparcie wiele dla mnie znaczy. - Dobra jest.
Cudowna Amy i pokorny mąż.
"Żony z Branson".
- Opiekuj się nim. - Nie wierzę, że nas zostawiasz.
- Nic już na ciebie nie czyha. - Wręcz odwrotnie.
Podpisałeś umowy na film i książkę, sprzedajesz franszyzę Baru.
Podziękuj jej za to.
Tylko jej nie wkurwiaj.
Na razie.
Elvis opuścił Missouri.
Musiała się gdzieś pomylić. Sprawdźmy jej historię krok po kroku.
Nick, nic nie mogę zrobić.
Wszyscy o nas mówią przez to, że to spapraliśmy.
Sprawę przejęli Federalni. Zakończyli ją.
- Ale ty nie musisz. - Muszę.
DZIEWIĄTY WRZEŚNIA PIĘĆ TYGODNI PO POWROCIE
- Co robisz? - Nie mogłem spać.
Chodź, zaśniemy razem.
Wiesz, że możesz ze mną spać, prawda?
Tak, po prostu... potrzebuję jeszcze czasu.
Nigdy bym cię nie skrzywdziła.
Ale musisz w tym uczestniczyć, odgrywać swoją rolę.
DWUDZIESTY TRZECI WRZEŚNIA SIEDEM TYGODNI PO POWROCIE
Wszystko, co usłyszeliście o mojej żonie,
to kłamstwo.
To wyrachowana psychopatka bez litości.
A ja jestem współwinny...
/Nick!
/Nick? Śniadanie.
Kochanie?
Powinniśmy trzymać się za ręce.
Od czasu do czasu.
"Nick, jak się czujesz mając żonę z powrotem"?
"Fantastycznie".
"Nie wszystkim dana jest druga szansa na miłość".
"Fantastycznie" to przesada.
"Cudownie"?
Musisz się przyznać, że zamawiałeś karty kredytowe
i ukrywałeś rzeczy u Go. I że mnie popchnąłeś.
Tego mi potrzeba, bym czuła się bezpieczna.
Musisz mieć kontrolę, Nick.
Nie martw się. Wiem, co powiedzieć.
Piękny dom.
Dziękuję, że poświęcasz nam ten czas, Nick.
Powiedziałaś w ogólnokrajowej telewizji, że zabiłem swoją żonę.
Podążam za historią.
Sugerowałaś, że odbywam stosunki z siostrą.
Nie użyłam słowa na "s". Powiedziałam, że byliście "niezwykle blisko".
Ty i twoja banda tumanów zrobiliście ze mnie socjopatę.
Na przełamanie lodów.
Do psa robota.
Poszukam Amy.
Jest na dole.
- O co chodzi? - To dla ciebie.
Otwórz.
Nie chcę od ciebie prezentów.
Otwórz.
- Nie tknąłem cię. - Nie musiałeś.
Bzdura. Zawiadomienie o zniszczeniu.
Mam je. Ty je wyrzuciłaś.
Zawiadomienie tak.
Chcę badanie krwi. I na ojcostwo.
Uwielbiam testy.
Niech ci ludzie nienawidzą mnie ile chcą.
Nie obchodzi mnie to. Odchodzę.
Twojego dziecka nie będę musiała uczyć nienawiści.
Od początku będzie tobą gardzić.
- Ty jebana dziwko! - Którą poślubiłeś.
Lubiłeś siebie tylko wtedy,
kiedy próbowałeś być kimś, kogo ta dziwka polubi.
Nie odpuszczę. Jestem tą dziwką.
Zabiłam dla ciebie. Kto może się tym pochwalić?
Myślisz, że byłbyś szczęśliwy ze swoją dziewczynką?
Nie ma szans, kochany. Wybrałeś mnie.
Masz urojenia. Zwariowałaś.
Czemu byś tego chciała? Owszem, kochałem cię.
Potem czuliśmy już do siebie tylko odrazę i potrzebę kontroli.
- I sprawialiśmy sobie ból. - Takie jest małżeństwo.
Idę się przygotować.
/Nie mogę patrzyć, jak bawisz się /z nią w dom przez kolejne 18 lat.
- Nie mogę odejść. - Mógłbyś dostać opiekę.
Nie mógłbym. Wiesz o tym.
To będzie moje dziecko. Nie opuszczę go.
Chcesz zostać.
Jestem za nie odpowiedzialny. Nie chodzi już o to, czego chcę.
Chcesz z nią zostać.
Łamiesz mi serce.
Go, jesteś moim głosem rozsądku. Potrzebuję cię.
Oczywiście, że będę z tobą.
Byłam z tobą, zanim się w ogóle narodziliśmy.
/Przetrwaliśmy ten mrok.
/I wyszliśmy z niego razem.
/Rozumiemy się.
/Jesteśmy ze sobą szczerzy.
/Prawda?
/Jesteśmy wspólnikami w zbrodni.
/I?
/- Będziemy rodzicami. /- Mój Boże!
/- Ekscytujące! /- Dziękujemy.
/"O czym myślisz"?
/"Jak się czujesz"?
/"Co my sobie zrobiliśmy"?
/"Co sobie zrobimy"?
.:: GrupaHatak. pl::.
.:: Napisy24.pl - Wprost od tłumaczy ::.