23.976
.:: Napisy24.pl - Wprost od tłumaczy ::.
Pomocy!
Dawaj go.
Dzień pierwszy, świeżuchu. Wstawaj.
Wygląda jak klump.
Nadaje się do kuchni.
Ucieka!
{y:b}PROJECT HAVEN PRZEDSTAWIA
{y:b}WIĘZIEŃ LABIRYNTU
{y:b}Tłumaczenie: pyros3344 {y:b}Korekta: crt
Cały twój.
Świeżuchu, nie uciekaj już.
Jestem Alby.
Powiedz mi coś o sobie.
Skąd pochodzisz? Cokolwiek.
Nie.
Podasz mi chociaż imię?
Nic nie pamiętam.
- Dlaczego nic nie pamiętam? - W porządku.
Uspokój się.
To normalne.
Wszyscy mamy tak samo.
Za kilka dni przypomnisz sobie imię.
Tylko to nam zostawili.
Co to za miejsce?
Chodź, pokażę ci.
Jemy tu i śpimy.
Produkujemy żywność i zbudowaliśmy schronienie.
Wszystko otrzymujemy w pudle.
- Reszta zależy od nas. - W pudle?
Raz w miesiącu dostajemy zapasy i nowego świeżucha.
W tym miesiącu to ty. Gratulacje.
Kto nas tu przysyła?
Nie wiemy.
- Co tam? - Poznaj Newta.
- On tu rządzi, gdy mnie nie ma. - Dobrze, że zawsze jesteś.
Pięknie się wywaliłeś.
Z początku myślałem, że możesz zostać zwiadowcą.
Ale runąłeś.
- To było świetne. - Zwiadowcą?
Znajdziesz Chucka?
- Dobra. - Dzięki.
Przepraszam, że pośpieszam, ale późno się pojawiłeś.
Wiele przed nami.
Planujemy dziś coś specjalnego.
- Co? - Zobaczysz.
Mam nadzieję, że nie masz lęku wysokości.
Chodź.
To wszystko, co mamy.
Ciężko na to pracowaliśmy.
Szanuj to miejsce, to się dogadamy.
Co tam jest?
Mamy tylko trzy zasady.
Pierwsza: Rób co do ciebie należy.
Nie ma tu miejsca dla nierobów.
Druga: Nigdy nie krzywdź innego strefera.
Zaufanie jest podstawą.
I najważniejsze.
Nigdy nie wychodź za mury.
Rozumiesz, świeżuchu?
Alby!
Chuck, gdzie się podziewałeś?
W zasadzie wszyscy mieli tak samo.
Budzimy się w pudle, Alby nas oprowadza, i tyle.
Nie martw się. I tak radzisz sobie lepiej niż ja.
Trzy razy sklumpałem się w gacie, zanim wyciągnęli mnie z dołu.
No nie.
- Dokąd idziesz? - Chcę się przyjrzeć.
Możesz się przyglądać, ale tam nie idź.
- Dlaczego? Co tam jest? - Nie wiem.
Tak mi powiedzieli. Nie mogę tam wchodzić.
Cześć. Nowy świeżuch?
- Jak to jest awansować? - Świetnie.
- Myślałem, że nikt nie może wychodzić. - Powiedziałem, że my nie możemy.
Oni to co innego. To zwiadowcy. Wiedzą o labiryncie najwięcej.
Co powiedziałeś?
- Co? - Powiedziałeś labirynt.
- Naprawdę? - Tak.
Dokąd idziesz? Co robisz?
- Chcę tylko spojrzeć. - Mówiłem, nie możesz.
Nikt nie może tam wychodzić. Szczególnie teraz.
- To niebezpieczne. - Dobra, nie wyjdę.
Musimy ukrócać takie zapędy.
Spokojnie.
- Nie dotykaj mnie. - Spokojnie.
- Co z wami nie tak?
Uspokój się.
- Dlaczego nie powiecie, co tam jest? - Dla twojego dobra.
- Nie możecie mnie więzić! - Nie możesz odejść.
Dlaczego?
Co, do cholery?
Następnym razem pozwolę ci tam wejść.
Witaj w strefie.
Rozpalmy ognisko!
Zajebisty pierwszy dzień, świeżuchu.
Trzymaj, rozgrzej się.
Boże, co to jest?
Nie wiem.
To przepis Gally'ego. Trzyma go w tajemnicy.
- I tak jest dupkiem. - Uratował ci dziś życie.
Wierz mi, labirynt jest niebezpieczny.
Jesteśmy tu uwięzieni?
Póki co.
Widzisz tych sztamiaków przy ognisku?
To zwiadowcy. Koleś pośrodku to Minho.
Opiekun zwiadowców.
Każdego ranka po otwarciu bram wbiegają do labiryntu.
To mapownicy. Zapamiętują labirynt i szukają wyjścia.
Jak długo szukają?
Trzy lata.
I niczego nie znaleźli?
Łatwiej powiedzieć, niż zrobić.
Słuchaj.
Słyszysz? To labirynt.
Zmienia się.
Każdej nocy.
Jak to w ogóle możliwe?
Zapytaj tych, którzy nas tu wysłali, jak ich spotkasz.
Tak naprawdę tylko zwiadowcy wiedzą, co się tam kryje.
To najsilniejsi i najszybsi z nas.
Jeśli nie wrócą przed zamknięciem, utkną tam.
Nikt nie przeżył nocy w labiryncie.
Co by się z nimi stało?
Nazywamy ich Bóldożercami.
Oczywiście nie przeżył nikt, by o nich opowiedzieć.
Ale tam są.
Dobra, starczy pytań na dziś.
Jesteś honorowym gościem.
Chodź, oprowadzę cię.
No chodź.
To budole.
Zdolni, ale średnio bystrzy.
To Winston, opiekun rozpruwaczy.
I dwa plastry, Clint i Jeff.
- Co tam? - Cześć, Newt.
Przez większość czasu opatrują rozpruwaczy.
A jeśli chcę być zwiadowcą?
Słuchałeś mnie w ogóle? Nikt nie chce być zwiadowcą.
- Poza tym musiałbyś zostać wybrany. - Wybrany przez kogo?
Co tam, świeżuchu? Pokażesz, ile jesteś wart?
Świeżuch, świeżuch!
Dobra, więc...
Zasady są proste.
Wypchnę cię z kręgu, a ty spróbuj wytrzymać 5 sekund.
- Nie połam go. - Gotowy?
Wstawaj, smrodasie.
Dawaj, świeżuchu. Jeszcze nie skończyliśmy.
Przestań mnie nazywać świeżuchem.
A jak mam cię nazywać? Kulas?
Co myślicie? Wygląda na Kulasa?
No dalej.
Zostaniesz Kulasem.
Dobra robota, njubi!
Nieźle jak na świeżucha.
Thomas.
Przypomniałem sobie imię. Jestem Thomas!
Witaj w domu, Thomas.
Dobra robota.
Co to było?
To był Bóldożerca.
Nie martw się. Tu jesteś bezpieczny.
Nic się nie przedostanie przez mury.
Dobra, sztamiaki. Pora do spania.
Dobranoc.
Jesteś z nami bezpieczny. DRESZCZ jest dobry.
- Co tam jest? - Thomas.
Słyszysz mnie?
Wszystko się zmieni...
Chodź.
Spokojnie tu.
Trudno uwierzyć, ale nie zawsze tak było.
Były mroczne dni.
Wielu straciliśmy przez strach i panikę.
Sporo się zmieniło.
Zaprowadziliśmy porządek i pokój.
- Dlaczego mi to mówisz? - Bo jesteś inny.
Jesteś ciekawski, ale teraz jesteś jednym z nas.
Musisz widzieć, co to znaczy.
Co się z nimi stało?
Mówiłem, że były mroczne dni.
Próbowaliście się na to wspiąć?
Tak, ale pnącza nie sięgają do samej góry.
Poza tym co by to dało?
A co z pudłem? Jak znów je przyślą...
Próbowaliśmy tego.
Pudło nie zjeżdża, gdy ktoś jest w środku.
- A jeśli... - Próbowaliśmy.
Dwukrotnie.
Wierz mi, próbowaliśmy wszystkiego.
Jedyne wyjście to labirynt.
Chcesz się przydać?
Przynieś więcej nawozu.
Thomas, przynieś nawóz.
Jasne, coś jeszcze?
Wystarczy nawóz.
Znajdziesz go w lesie.
Jesteś Ben? Chyba się nie poznaliśmy.
W porządku?
Zejdź ze mnie!
To twoja wina. Widziałem cię.
To twoja wina. Widziałem cię!
Pomocy!
Zabiję cię!
- Trzymajcie go. - Co robisz?
- Uspokój się! - Co się stało?!
- Rzucił się na mnie! - Nic ci nie jest?
Uspokój się.
Nie, nie.
- Podwińcie mu koszulkę. - Nie chciałem. Proszę, nie!
Użądliły go.
W środku dnia?
Pomóżcie mi.
Proszę, pomóżcie.
- Wrzućcie go do jamy. - Podnosimy go.
- Nie! - Plastry!
Nie róbcie tego!
Uspokój się!
- Spokojnie. - Posłuchaj mnie!
Uspokój się.
Przestańcie!
Proszę, przestańcie! Pomóżcie mi!
Co się z nim stało?
Nazywamy to Przemianą.
Dzieje się po użądleniu.
Posłuchaj.
Odkąd się to stało, Ben tylko bełkocze.
Gada bez sensu.
Będzie tylko gorzej.
Infekcja się rozprzestrzenia. Jest niebezpieczny.
Co ci powiedział?
Powiedział, że mnie widział.
I że to moja wina.
Jak to może być moja wina?
Odpocznij.
- Alby. - Tak?
Co się z nim stanie?
Posłuchajcie mnie!
Proszę!
Proszę, nie róbcie tego.
Kije!
Naprzód!
Proszę, nie!
Proszę, nie róbcie tego!
Wyzdrowieję! Posłuchajcie mnie!
Proszę nie!
Wepchnąć go!
Wyzdrowieję!
Nie!
Teraz należy do labiryntu.
Myślisz, że przeżyje?
Ben?
Nie.
Nikt nie przeżyje nocy w labiryncie.
Musimy o nim zapomnieć.
Thomas.
DRESZCZ jest dobry.
Nie cackaj się z nimi.
Thomas.
Wszystko się zmieni.
DRESZCZ jest dobry.
Może zaboleć.
DRESZCZ jest dobry.
Musisz dokonać wyboru.
Dlaczego Alby wszedł do labiryntu?
- Nie jest zwiadowcą. - Teraz jest inaczej.
Będą szukać Bena do zmroku.
- Pomożesz nam? - Wróci tam, mimo że Ben...
Alby wie, co robi.
On wie najlepiej.
Co to znaczy?
Wiesz, że co miesiąc w pudle przybywa nowa osoba.
Ktoś musiał być pierwszy.
Ktoś musiał samotnie spędzić w strefie cały miesiąc.
To był Alby.
Musiało być trudno.
Zrozumiał wszystko, gdy zaczęli pojawiać się następni.
Nauczył się najważniejszej rzeczy. Mamy tylko siebie.
Siedzimy w tym razem.
Dobrze.
Dobrze, świeżuchu.
Powinni już wrócić.
- A jeśli nie wrócą? - Wrócą.
A jeśli nie?
Uda im się.
- Nie możemy po nich kogoś wysłać? - To wbrew zasadom.
Wrócą albo nie.
Nie możemy tracić kolejnych ludzi.
Nie.
Tam!
Coś jest nie tak.
Dalej, dasz radę! Szybciej!
Szybko!
- Musisz go zostawić! - Nie dadzą rady.
Musisz go tam zostawić!
Thomas, nie!
Dobra robota.
Właśnie się zabiłeś.
Co?
Co mu się stało?
A na co to wygląda? Użądliły go.
Co mu się stało w głowę?
Zrobiłem to, co musiałem.
Podnieśmy go.
Musimy iść. Labirynt zaczął się zmieniać.
Minho!
Nie możemy go tu zostawić.
Podnieś go.
Dalej.
Połóż go tutaj.
To się nie uda. Musimy iść!
Co ty mówisz? Musimy go gdzieś ukryć.
- Gdzie? - Nie wiem.
Zastanów się. Na pewno nie ma go dokąd zabrać?
Rozejrzyj się. Nie ma gdzie się schować.
Nie rozumiesz. Już jesteśmy martwi.
Raz, dwa.
No dalej.
Ciągnij.
Co robisz?
Co robisz?!
- Musimy uciekać! - Jeszcze trochę!
Zostań, Minho.
Jeszcze troszkę.
Minho!
Szybciej.
Cholera.
Jesteś szalonym smrodasem.
Uciekamy!
Zmienia się, biegniemy!
Ten fragment się zamyka. Zgubimy go tu.
Na co czekasz? Uciekaj!
No chodź!
- Dalej! - Nie obracaj się!
Biegnij! Szybciej!
No dalej!
Szybciej, świeżuchu.
Wstawajcie!
Mówiłem ci, że nie wrócą.
To niemożliwe.
Tak, tak!
Trzymam go.
Ostrożnie.
- Co tam się stało? - Jak tam przeżyliście?
Widzieliście Bóldożercę?
- Widziałem jednego. - Nie tylko widział...
On go zabił.
Sprawy się zmieniają.
Nie ma wątpliwości.
Ben i Alby zostali użądleni w środku dnia.
A teraz świeżuch postanowił wejść do labiryntu.
- To pogwałcenie zasad. - Ale uratował Alby'ego.
Doprawdy?
Przez trzy lata żyliśmy obok tych stworzeń.
A ty jedno zabiłeś.
Kto wie, co się teraz stanie.
Co mamy zrobić?
Musimy go ukarać.
Zabił Bóldożercę.
Byłeś z nim. Co o tym sądzisz?
Odkąd tu jesteśmy, nikt jeszcze nie zabił Bóldożercy.
Gdy ja uciekłem, ten sztamak został pomóc Alby'emu.
Nie wiem, czy jest odważny, czy głupi.
Ale potrzebujemy tego więcej.
- Niech zostanie zwiadowcą. - Zwiadowcą?
Zastanówmy się nad tym.
Chcecie nagrodzić świeżucha?!
Proszę bardzo.
Ale najważniejszą zasadą jest,
by nie...
Kojarzę ten dźwięk.
- Pudło wjeżdża. - Nie powinno.
Co tam widzisz?
- To dziewczyna. - Co?
Chyba nie żyje.
Co ma w dłoni?
Ona jest ostatnia.
Co to znaczy?
Thomas.
Nadal uważacie, że przesadzam?
Co się dzieje?
Dlaczego jeszcze się nie obudziła?
Mnie też tylko przydzielili do roboty.
- Poznajesz ją? - Nie.
Na pewno? Ona cię zna.
A co z kartką?
- Będziemy się nią martwić później. - Powinniśmy już teraz.
Mamy wystarczająco na głowie.
Ma rację.
Ile przetrwamy bez dostaw z pudła?
Tego nie wiemy.
Nie wyciągajmy pochopnych wniosków.
Zaczekajmy, by dowiedzieć się, co ona wie.
Ktoś musi znać jakieś odpowiedzi.
Masz rację.
- A ty dokąd się wybierasz? - Z powrotem do labiryntu.
Co z tobą? Chcesz zginąć?
Dopiero się wydostałeś i znów chcesz tam wracać?
Newt powiedział, że nikt wcześniej nawet nie widział Bóldożercy.
Teraz jednego mamy.
Nie powiesz, że nie jesteś choć trochę ciekaw.
Nie bardzo.
Jaki masz plan?
- Sam chcesz sprawdzić ciało? - Jeśli będę musiał.
Zwiadowcy już wyruszyli?
Wszyscy zrezygnowali.
Po ukąszeniu Alby'ego nie chcą tam wracać.
A ty?
Czas poznać naszego wroga.
Dobra, ale nie pójdziesz sam.
Spotkajmy się w lesie za pół godziny.
Tylu wystarczy?
Idziemy.
Idziemy!
Obrzydliwe.
Coś tam jest.
Coś oprócz naleśnika z Bóldożercy?
Co robisz?
Powiedziałeś, że nie żyje.
- Skurcz pośmiertny? - Miejmy nadzieję.
Spróbujmy to wyrwać.
Gotowi? Raz, dwa, trzy.
Nic ci nie jest?
Co to jest?
DRESZCZ
Ciekawe.
Cokolwiek to jest, zabierzmy to do strefy.
Nie chcę spotkać jego kolegów.
Ma rację. Robi się późno, chodźmy.
Znaleźliśmy to w ciele Bóldożercy.
Te same litery, co w dostawach.
Ci, którzy nas uwięzili, musieli stworzyć Bóldożerców.
To pierwsza wskazówka, jaką znaleźliście od trzech lat.
Zgadza się.
Musimy tam wrócić.
Kto wie, do czego nas to doprowadzi.
Widzisz, co on próbuje zrobić?
Łamie zasady, a teraz chce, byśmy je całkiem porzucili.
Żyjemy tylko dzięki zasadom. Dlaczego mamy je kwestionować?
Alby by się ze mną zgodził.
A ten sztamak powinien zostać ukarany.
Masz rację. Thomas złamał zasady.
- Jedna noc w dole bez jedzenia. - Daj spokój.
Jedna noc powstrzyma go przed wejściem do labiryntu?
Nie.
A przecież tylko zwiadowcy mogą tam wchodzić.
Więc od jutra oficjalnie zostajesz zwiadowcą.
- Gally. - Zostaw mnie.
Dzięki.
- Dokąd idziemy? - Zobaczysz.
To labirynt...
Cały.
Jak to cały, skoro dalej sporządzacie mapy?
Nie ma już czego sporządzać.
Sprawdziłem całość w każdym cyklu.
Jeśli istnieje wyjście, znaleźlibyśmy je.
Dlaczego nikomu o tym nie powiedzieliście?
Alby tak postanowił.
Streferzy muszą wierzyć, że jest szansa, by się stąd wydostać.
Może teraz naprawdę mamy szansę.
Spójrz na to.
Od roku sprawdzamy sekcje zewnętrzne.
Te liczby znaleźliśmy na murach. W sekcjach od pierwszej do ósmej.
Labirynt, zmieniając się każdej nocy, otwiera inną sekcję.
Dziś otwarta była sekcja szósta. Jutro czwarta, następnie ósma i trzecia.
Wzorzec pozostaje ten sam.
Co jest wyjątkowego w sektorze siódmym?
Nie wiem.
Wczoraj, gdy zabiłeś Bóldożercę, otwarty był sektor siódmy.
Pewnie stamtąd przyszedł.
Jutro to sprawdzimy.
Co tu robicie? Nie możecie tu wchodzić.
- Przepraszamy... - Chodzi o dziewczynę.
- Obudziła się? - Można tak powiedzieć.
Co się dzieje?
Laska jest świetna.
- Zostawcie mnie w spokoju! - Uważajcie na głowy!
- Rzuć jeszcze raz, a... - Odejdźcie stąd!
- Przychodzimy w pokoju! - Uważajcie!
Chyba nas nie lubi.
- Czego chcecie? - Porozmawiać.
- Ostrzegam was. - Kryć się.
To ja, Thomas.
Wejdę na górę.
Dobra.
Tylko ja.
Wchodzę.
Tylko spokojnie.
Co to za miejsce?
- Dlaczego nic nie pamiętam? - Wszyscy przez to przeszliśmy.
Za kilka dni przypomnisz sobie imię.
Teresa.
- Co powiedziałaś? - Moje imię.
Mam na imię Teresa.
Ja jestem Thomas.
Ale chyba już o tym wiesz.
Podobno powtarzałam we śnie twoje imię.
Kim jesteś?
Nie wiem.
Nikt z nas nic nie pamięta.
Wszyscy obudziliśmy się tutaj, tak jak ty.
Przyrzekam.
Wezmę to od ciebie.
Co się tam dzieje?
Zejdzie?
Dajcie nam chwilę.
Dobra, chodźcie.
Wszystkie dziewczyny są takie?
Ta laska jest szurnięta.
"Jest ostatnia". Co to znaczy?
Nie wiem.
Ale odkąd przybyłaś, pudło nie zjechało.
Dlatego wszyscy zaczęli się martwić.
Szczególnie Gally.
Myśli, że to moja wina.
Nic więcej nie pamiętasz?
Pamiętam wodę. Jakbym się topiła.
Przyglądających mi się ludzi.
I głos, który w kółko powtarzał...
DRESZCZ jest dobry.
Cały czas miewam takie sny.
Myślałem, że to sny.
Byłaś w nich.
Byłaś w nich i powiedziałaś, że wszystko się zmieni.
Co to znaczy?
Nie wiem. Pamiętam tylko fragmenty.
Pozostali nie pamiętają nic?
Nie.
Dlaczego z nami jest inaczej?
Miałam to w kieszeni, gdy się obudziłam.
DRESZCZ
DRESZCZ jest dobry.
Może przysłali nas tu w jakimś celu.
Alby.
Nie wiemy, co to jest.
Nie wiemy, kto to przysłał i dlaczego miałaś to ze sobą.
To może go zabić.
On i tak umiera.
Spójrz na niego.
W czym to może zaszkodzić?
Warto spróbować.
Zrób to.
Nie powinno cię tu być!
- Nie! - Uspokój się.
Dawaj strzykawkę!
Chyba zadziałało.
Od teraz ma być obserwowany całą dobę.
Idziemy, njubi.
Czemu mnie nie lubisz?
Odkąd się pojawiłeś, wszystko zaczęło się psuć.
Najpierw Ben, następnie Alby, a teraz ta dziewczyna.
Wszyscy widzieli, że cię rozpoznała.
Założę się, że wiesz, kim jest.
Rozumiesz, że nie możemy tu zostać na zawsze?
- Kto tam? - To tylko ja.
- Przepraszam. - Przyniosłem ci coś na ząb.
Dzięki.
Co tam masz?
Ładnie ci wyszło. Co to jest?
Dla moich rodziców.
Pamiętasz rodziców?
Nie.
Na pewno ich miałem.
Gdziekolwiek są, pewnie za mną tęsknią.
Ja nie tęsknię, bo ich nie pamiętam.
Jak myślisz, co jutro znajdziesz?
Nie mam pojęcia.
Wyjście istnieje i je znajdziemy.
Dlaczego mi to dajesz?
I tak ich nie pamiętam.
Jak znajdziesz wyjście, to może im to przekażesz.
Prześpij się.
Podaj mi dłoń.
Oddasz im to sam.
Wydostaniemy się stąd wszyscy.
Obiecuję.
- Ogay. - W porządku.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Wielki dzień, świeżuchu. Na pewno nie chcesz tu zostać?
- Wypuść mnie stąd. - Dobra.
Ruszamy!
Jesteśmy prawie przy zewnętrznym kręgu!
Szybko!
- To dziwne. - Co?
Siódemka nie powinna być otwarta przez następny tydzień.
- Co to za miejsce? - Nazywamy je ostrzami.
- To Bena? - Tak.
Bóldożercy musieli go dorwać.
Myślę, że wskazuje drogę.
- Zaczekaj. - Co się dzieje?
Tędy, chodźmy.
Byłeś tu wcześniej?
Nie.
To kolejna ślepa uliczka.
Jesteś tego pewien?
Nie.
Bóldożercy.
Co to było?
- Lepiej się stąd wynośmy. - Daj mi klucz!
Biegiem!
Biegiem, bo zostaniemy w pułapce!
Szybko!
Tędy! Szybko!
Szybciej!
Dalej!
Szybciej!
Uważaj!
Nie oglądaj się za siebie!
Szybciej!
O purwa!
Tędy!
- Co tam się dzieje? - Powiecie nam?
Znaleźliśmy nowe przejście. To może być wyjście.
- Naprawdę? - Tak.
Otworzyliśmy drzwi do nowego miejsca.
Myślę, że stamtąd przychodzą Bóldożercy.
Zaczekaj.
Znaleźliście legowisko Bóldożerców i chcecie tam wejść?
To może być jedyna droga wyjścia.
Albo wewnątrz może być tuzin Bóldożerców.
Thomas znów nie wie, co zrobił.
Przynajmniej coś zrobiłem.
Co ty robisz poza chowaniem się za murami?
Jesteś tu od trzech dni, a ja od trzech lat.
Jesteś tu od trzech lat, a nadal nie znalazłeś wyjścia.
Co to znaczy? Może powinieneś coś zmienić.
Może powinieneś przejąć dowodzenie?
Chodzi o Alby'ego.
Obudził się.
- Powiedział coś? - Nie.
W porządku?
Możliwe, że znaleźliśmy wyjście z labiryntu.
Możemy się stąd wydostać.
Nie możemy.
Nie możemy uciec.
Nie pozwolą nam na to.
O czym ty mówisz?
Pamiętam.
Co pamiętasz?
Ciebie.
Zawsze byłeś ich ulubieńcem.
Dlaczego to zrobiłeś? Czemu tu przybyłeś?
Co się dzieje? Wrota się nie zamykają.
Schowaj się w domu rady i zarygluj drzwi.
- Idź z nim. - Dobra.
Powiedz innym, by się ukryli w lesie!
Zbierzcie całą broń, jaką mamy.
Spotkamy się w domu rady. Chodźmy.
My pójdziemy po Alby'ego.
Chować się!
Szybko!
Kryć się! Na ziemię!
- Pomóżcie mi! - Do wioski!
Szybko!
Nie ruszajcie się!
Wpuść mnie!
- Wszystko w porządku? - Co się dzieje?
- Są tu. - Bóldożercy?
- Co robimy? - Złapał mnie!
Biegiem!
Szybko!
Nie zatrzymujcie się!
Za mną.
No chodź!
Biegiem!
Tędy! Szybko!
Tutaj!
Wprowadźcie go do środka.
Szybko!
Zamknij drzwi!
Uważajcie.
Odsuńcie się.
Wszyscy są cali?
Pomocy!
- Zabierzcie go ode mnie! - Pomocy!
Uważajcie!
- Łapcie go! - Wciągnijcie go!
- Pomocy! - Nie puszczaj!
O purwa!
- Pomocy! - Nie puszczaj!
- Jesteś cały? - Tak.
Dzięki.
Uważaj!
Chwyć go!
Wyprowadź ich stąd!
Nie!
Nie idź tam!
Zaczekaj!
Gdzie są wszyscy? Kto to?
To twoja wina! Rozejrzyj się!
Przestań, to nie jego wina!
Alby mówił, że jest jednym z nich!
Kim?!
Przysłali go tu, by wszystko zniszczył!
I zrobił to!
Rozejrzyj się!
- To twoja wina! - Uspokój się.
Uspokój się.
Przysłali go i zniszczył wszystko, co zbudowaliśmy.
Może ma rację.
Muszę sobie przypomnieć.
Nie! Co robisz?!
Przynieś drugą strzykawkę.
Spokojnie.
Jestem przy tobie.
Kto nas tu przysłał?
Nie wiemy.
Teresa.
Dlaczego to robimy?
Świetnie. Chodź ze mną.
DRESZCZ jest dobry.
- Jak to może być moja wina? - Ty to zrobiłeś.
Widziałem cię!
Nie mogę patrzeć, jak umierają.
Wszystko w porządku?
Coś ty sobie myślał?
- Gdzie jestem? - Gally przejął dowództwo.
Dał nam wybór, by do niego dołączyć albo wylądować tu z tobą.
Inni się na to zgodzili?
Przekonał ich, że to wszystko twoja wina.
Ma rację.
O czym ty mówisz?
To miejsce...
nie jest takie, jak myśleliśmy.
To nie więzienie, tylko próba.
Wszystko się zaczęło, gdy byliśmy dziećmi.
Poddawali nas próbom. Eksperymentowali na nas.
Potem ludzie zaczęli znikać.
Co miesiąc jedna osoba.
Wysyłano ich do labiryntu.
- Ale nie wszystkich. - Co masz na myśli?
Jestem jednym z nich.
Współpracowałem z tymi ludźmi.
Obserwowałem was latami.
Przez ten cały czas byłem po drugiej stronie.
Ty też.
Co?
To my im to zrobiliśmy.
Nie.
To nie może być prawda.
Ale jest.
Widziałem to.
Dlaczego by nas tu przysłali?
To bez znaczenia.
On ma rację.
To bez znaczenia.
Nic nie ma znaczenia.
Ludzie, którymi byliśmy, już nie istnieją.
Ci Stwórcy o to zadbali.
Ważne, kim jesteśmy teraz i co z tym zrobimy.
Wszedłeś do labiryntu i znalazłeś wyjście.
Gdybym tego nie zrobił, Alby nadal by żył.
Może.
Gdyby tu był, powiedziałby to samo.
Byś skończył to, co zacząłeś.
Bo jeśli nic nie zrobimy,
śmierć Alby'ego pójdzie na marne, a na to nie mogę pozwolić.
Ogay.
Musimy poradzić sobie jakoś z Gallym.
Szkoda.
To nie w porządku.
A jeśli Thomas ma rację?
Może nas zaprowadzi do domu.
To jest nasz dom.
Nie chcę skreślać kolejnych imion na ścianie.
Myślisz, że wygnanie nas coś zmieni?
Nie.
To nie wygnanie.
To ofiara.
Co wy wyprawiacie?
Myślisz, że wpuszczę go do labiryntu po tym, co zrobił?
Rozejrzyjcie się!
Spójrzcie na strefę!
To jedyny sposób.
Gdy Bóldożercy ich dostaną, wszystko wróci do normy.
Słyszycie go? Zróbcie coś, on oszalał.
- Zamknij się. - Bóldożercy i tak wrócą.
Będą tu wracać, aż wszyscy zginiecie.
Zamknij się! Zwiążcie go!
Słyszeliście?! Zwiążcie go!
Jesteś pełen niespodzianek.
Nie musicie z nami iść, ale my odchodzimy.
Jeśli ktoś chce z nami iść, ma ostatnią szansę.
- Nie słuchajcie, chce was przestraszyć. - Nieprawda, już się boicie.
Ja też się boję.
Ale wolę tam ryzykować, niż spędzić tu resztę życia.
Jesteśmy tu obcy.
To nie jest nasz dom.
Uwięziono nas tu.
Zamknięto.
Tam przynajmniej mamy wybór.
Możemy się stąd wydostać.
Wiem to.
Przykro mi.
To koniec.
Chodźcie z nami.
Powodzenia z Bóldożercami.
Tędy!
Już prawie jesteśmy!
- Czy to Bóldożerca? - Tak.
Purwa.
Weź to i trzymaj się za nami.
Dobrze. Trzymaj się mnie.
Gdy uaktywni się klucz, otworzą się wrota.
Musimy się trzymać blisko.
Albo się teraz wydostaniemy, albo zginiemy, próbując.
Gotowi?
Dobra. Ruszamy!
Uważaj!
Pchajcie!
Uważaj!
Klucz! Uważaj na krawędź!
O nie.
- Trzymam cię! - Wyciągnij mnie!
Jest ich więcej!
Nie pozwólcie im przejść!
Udało się.
Idźcie!
Pchajcie! Trzymajcie się razem!
Gdzieś tu musi być wyjście!
Uważaj!
Nie chce się otworzyć!
Potrzebujemy kodu!
Osiem cyfr.
Osiem sektorów. Jaka jest sekwencja zmian?!
Co?!
Jaka jest sekwencja zmian sektorów?!
Siedem, jeden, pięć,
dwa, sześć, cztery!
Zostaw mnie!
Dawaj sekwencję!
Sześć, cztery, osiem, trzy!
Gotowe?!
Trzymajcie go!
Już prawie! Wytrzymajcie!
Udało się!
WYJŚCIE
Poważnie?
Co tu się stało?
Jednak nas obserwowali.
Cały czas.
Witajcie.
Jestem dr Ava Paige.
Jestem kanclerzem
Departamentu Rozwoju Eksperymentów, Strefa Zamknięta: Czas Zagłady.
Jeśli to oglądacie, ukończyliście próbę labiryntu.
Chciałabym pogratulować wam osobiście,
niestety uniemożliwiły to pewne okoliczności.
Jesteście pewnie zdezorientowani, źli i przestraszeni.
Mogę was zapewnić, że wszystko, co was spotkało,
wszystko, co wam zrobiliśmy,
miało swój cel.
Nie pamiętacie, ale Słońce spaliło Ziemię.
Miliardy zginęły w płomieniach.
Głód,
cierpienie na skalę światową.
Zniszczenia były niewyobrażalne.
To, co nastało później, było jeszcze gorsze.
Nazwaliśmy to "Pożogą".
Zabójczy wirus atakujący mózg.
Jest agresywny, nieprzewidywalny i nieuleczalny.
Przynajmniej tak się nam wydawało.
Z czasem pojawiło się nowe pokolenie odporne na wirusa.
Nagle pojawiła się nadzieja na lek.
Stworzenie go nie będzie proste.
Młodzi muszą zostać poddani testom,
a nawet poświęceni w nieprzyjaznym środowisku,
w którym można obserwować aktywność ich mózgu.
Wszystko po to, by zrozumieć, czym się wyróżniają.
Co was czyni wyjątkowymi.
Nie zdajecie sobie z tego sprawy, ale jesteście bardzo ważni.
Niestety wasze próby dopiero się rozpoczęły.
Jak się przekonacie, nie wszyscy zgadzają się z naszymi metodami.
Postępy są niewielkie, a ludzie się boją.
Dla nas może już być za późno, ale wy macie szansę.
Świat czeka.
Pamiętajcie...
DRESZCZ jest dobry.
To koniec?
Powiedziała, że jesteśmy ważni.
Co powinniśmy teraz zrobić?
Nie wiem.
Wynośmy się stąd.
Nie.
- Gally? - Nie.
Użądliły go.
Nie możecie stąd wyjść.
Udało nam się. Jesteśmy wolni.
Wolni?
Myślisz, że będziemy tam wolni?
Nie.
Stąd nie ma ucieczki.
Posłuchaj mnie. Nie myślisz trzeźwo.
Zrozum to.
Możemy ci pomóc.
Odłóż broń.
- Należę do labiryntu. - Odłóż broń.
Wszyscy do niego należymy.
Cholera.
Spójrz na mnie.
O purwa.
Spójrz mi w oczy. Nie poddawaj się.
Wszystko w porządku.
Oddasz im to sam.
- Obiecałem ci to. - Weź to.
Nie.
Dziękuję.
Nie umieraj.
No dalej!
Obudź się.
Cholera!
Uciekliśmy, obudź się.
Przepraszam.
Kurwa mać!
Wstawaj!
Nie możemy go tu zostawić!
Nic wam nie jest?!
Nie martwcie się. Już jesteście bezpieczni.
DRESZCZ GRUPA A
Nie martwcie się.
Wszystko się zmieni.
Można chyba powiedzieć, że próba labiryntu okazała się sukcesem.
Nie spodziewałam się, że tylu przeżyje.
Im więcej tym lepiej.
Thomas ciągle nas zaskakuje.
Wydaje się, że połknęli przynętę.
Zbyt wcześnie, by to stwierdzić,
lecz mogą być kluczem do wszystkiego.
Więc kontynuujmy.
Czas rozpocząć etap drugi.
Tłumaczenie: pyros3344 Korekta: crt
{y:b}{c:$3539cf}Lubię to! {y:b}facebook.com/ProHaven
.:: Napisy24.pl - Wprost od tłumaczy ::.