Odejdź, młody człowieczku..
…w wodę i dzicz…
…razem z wróżką, ręka za rękę…
…do świata bardziej wypełnionego płaczem,
…niż mógłbyś zrozumieć.
Ben, spróbujemy?
Dobrze.
Och... ja.. zapomniałem.
Czas do łóżek. Kończcie już.
Tato, popatrz na Selkie.
- Popatrz. - Och.
Śpiewa swoją pieśń,
żeby mogła posłać wszystkie wróżki do domu, prosto przez morze..
I patrz, popatrz, tutaj zamienia się w fokę.
Lubisz Selkie?
Jest piękna.
Ale musimy to skończyć, zanim dziecko się urodzi.
Mamy mnóstwo czasu, żeby to skończyć, Ben.
Ale na razie chodźmy spać.
Dobrze.
Cu, dobry piesek.
W porządku?
Nic mi nie jest. Wszystko w porządku.
Wygodne? Tak.
Usiądźmy tutaj. Jest coś, co chciałabym ci podarować.
Co to takiego?
To stara muszla, którą podarowała mi mama, bardzo dawno temu.
Przyłóż ją do ucha i wsłuchaj się.
Usłyszysz pieśń z morza.
Słyszę morze.
Słuchaj dalej...
Mamo?
Tak?
Nie mogę już się doczekać, aż przyjdzie na świat.
Będziemy najlepszymi przyjaciółmi, prawda?
Oczywiście, że będziecie.
Będziesz najlepszym starszym bratem na świecie.
Bronach?
Mamo?
Tak mi przykro.
Bronach!
Mamo?
Tutaj, Cu, popatrz na to.
Mama opowiadała mi historię.
To olbrzym Mac Lir i jego psy.
Są najlepszymi przyjaciółmi, zupełnie jak my.
Cu, nie podchodź zbyt blisko wody, to niebezpieczne.
Jak na kogoś, kto jeszcze nie potrafi mówić,
zachowujesz się naprawdę głośno.
Przestań, Saoirse!
Dlaczego tam nie zejdziesz
i nie pobawisz się kamieniami, czy czymś innym?
Hej, Cu, rysuję Wielkiego Seanachai.
Ma mnóstwo włosów, tak jak ty.
Tata powiedział, że ja mam dowodzić,
a ja mówię: „żadnego zbliżania się do wody”.
To niebezpieczne.
Nie mogę.
Cu, Nie mogę!
Ej, ej, EJ!
Cu, nie!
Ej, ej, EJ!
Nie!
To koniec, już więcej nie będę się tobą opiekował.
Prawie się przez ciebie utopiłem.
Wyłaź, z rękami w górze!
Nie odwracaj się, idź dalej.
Tato! Weszła do wody
i prawie przez nią utonąłem!
To, że ma urodziny, nie znaczy, że może robić to, co się jej podoba.
Lepiej, żebyś w końcu dał jej karę, bo dłużej tego nie zniosę.
Tato!
Bawicie się w policjanta i złodzieja?
Ukarzesz ją?
Tu jest solenizantka.
Chodź do mnie.
Tato!
Została pani aresztowana, tak?
Tato..?
Przyjechała pani na przyjęcie urodzinowe do latarni?
Mała Saoirse kończy sześć lat.
Stara wiedźma…
Babcia.
Znowu będzie chciała nas zmusić
do przeprowadzki do miasta.
Nie rozumiem, jak możecie żyć w tak okropnym miejscu...
Dzieci, jesteście szalone.
To twój urodzinowy strój?
Jeszcze nie nauczyłaś się mówić?
Lekarze powiedzieli, że zacznie mówić w swoim czasie
Dziewczynka nie może być tak ubrana w swoje urodziny.
To brak szacunku!
Załóż to.
Tylko raz kończy się sześć lat.
I trzeba być na tę okazję odpowiednio ubraną.
Już, prawda, że słodko?
Zaczekaj tutaj, dopóki cię nie zawołam.
Nie, jest moja!
Mama mi ją dała, nie tobie!
Ben!
Znowu chciała mi coś zabrać.
Jest nikim innym, tylko złodziejem.
Nie chcę tego słyszeć.
Saoirse!
Babcia nas woła.
Saoirs, spróbuj mojego wywaru z ziółek i babeczek z agrestem.
Bardzo dobre, na głos.
Może cię cudownie uzdrowią...
Wszyscy gotowi na zdmuchnięcie świeczek?
Chcę uchwycić wszystkie emocje na jednym zdjęciu.
Jedna, wielka, szczęśliwa rodzina.
Na trzy.
Gotowi?
- Raz..
- Dwa...
- Trzy!
Ty mały łobuzie!
- Ben!
Uwierz mi, łatwiej jest być psem, Cu.
Głupia Saoirse, głupie urodziny.
Zawsze będziesz moim najlepszym przyjacielem.
Dzieci są już w łóżkach. Płynę razem z Danem na ląd.
Lepiej nie myśl już o tamtej nocy, wiesz której...
Mamy rocznicę tylko raz w roku, mamo.
Czego chcesz?
Mam ci coś opowiedzieć?
Dobrze, opowiem ci historyjkę.
Słyszałaś kiedyś o Mach'y sowiej wiedźmie?
Więc, jest upiorna.
Znasz tą wyspę na morzu?
Nazywa się Mac Lir.
Nazywa się tak, bo to wcale nie wyspa, to Olbrzym.
Sowy wiedźmy zabrały mu wszystkie uczucia i zamieniły w kamień.
A wiesz, co było najgorsze?
- To była jego własna matka!
On był jej pierwszą ofiarą, i do tej pory nic jej nie zatrzymało.
Do dzisiaj, wszystkie wróżki boją się wychodzić nocą w Halloween.
Bo jeśli by wyszły, Macha i jej sowy je znajdą
i zabiorą ich uczucia, a wróżki zamienią się w głazy.
Jutro mamy Halloween.
Sowy mogą przylecieć nawet tutaj
i zabiorą uczucia taty! I zamienią go w głaz!
I wtedy, już nikt cię nie będzie kochał…
A tak wygląda Macha!
Saoirs, to tylko jedna z historyjek mamy.
Saorise!
Saoirse!
Dziecinko…
O mój Boże, mój Boże....
Miarka się przebrała.
Nie zniosę już tej dziczy! Koniec z tym!
Proszę, jeszcze się przeziębiłaś.
Wiedziałeś, że nie śpi?
- Co...? - Co się stało?
Znalazłam ją na brzegu,
w samym środku nocy!
Nie jest bezpieczna w tym okropnym miejscu!
- Wiem co zrobić. - Zaczekaj, mamo.
Na co czekać? Gdzieś ty był?
W pubie, z tym starym głupcem!
To nie miejsce dla dzieci, Conor.
To nie miejsce dla rodziny.
Koniec już tego.
…moja…tabletka…
Och, Saoirse.
Skąd ona to wzięła?
Oddaj.
Nie mogę jej też stracić, Bronach.
Uparciuch.
Ja nie jadę. Nie zmusisz mnie.
Wiem co dla ciebie lepsze.
Więc skończ już z tymi głupstwami
i rób, co ci każą.
To nie fair. Proszę, pozwól mi chociaż zabrać Cu.
Nie chcę jechać! - Cicho, Ben.
Wejdź do auta i przestań się tak zachowywać.
Tato! Tato, powiedz jej, że nie jadę.
Proszę, tato? Zostanę z tobą.
Tato.
Nie, tato, nie! To wina Saoirse, nie moja.
Czemu muszę jechać. Nie zmuszaj mnie!
- Wypuść mnie! - Przestań Ben, już! Dobrze?
Tato?
Tato!
Cu!
Odsuń się od brzegu, utoniesz…
Wrócę po ciebie, przysięgam.
Co ci jest, Ben?
Babcia nie pozwoliła nam zabrać Cu.
Ah, stara wiedźma.
Zobaczcie, no.
Spójrz, Ben, foki.
Nie było ich tutaj od lat.
Ben, żadnych łez, ani w samochodzie, ani u mnie w domu.
Słyszysz mnie, Ben?
Miasto, to nie miejsce dla takiego dużego psa, jak Cu.
Tylko by wył i ujadał.
Nie chciałbyś żeby cierpiał, prawda?
Spodoba ci się w mieście Ben, jestem tego pewna.
Prawda, że cudnie? Uwielbiam tę piosenkę.
Łazienka jest na górze, kochana.
Nie używaj tych lepszych ręczników, są tylko dla gości.
Mój płaszcz!
Nie ma nawet 16:00.
Nikt nie idzie spać o tej porze.
Patrzcie no, do wyrzucenia.
Dobry Boże, czy oni nie mają domów do zabawy?
To niebezpieczne.
Co jest...
Ty jesteś Selkie?
Wyłaźcie stąd.
Diabły małe, no już, idźcie.
Idźcie, albo zadzwonię na policję!
Szybko, bierz płaszcz.
- To szata Selkie.
Idę po ciebie, Cu.
Myślicie, że to mogłaby być ona?
Mogłaby. Chodźmy.
I co niby chcesz zrobić?
Nie. Wracam do domu, do Cu.
A ty zostajesz z babcią.
Powiedziałem, nie!
Dobrze już.
Możesz iść razem ze mną, tylko jeśli będziesz mnie słuchała.
Jestem najstarszy i to pierwsza zasada.
Jeśli będziesz się wlekła, zrobię tak...
Ej! Złodziejko! To moje! Oddaj!
Fuj, to obrzydliwe!
Dobrze, na razie zatrzymaj ją.
Ale masz ją umyć, jak już wrócimy do domu.
Hej. Przepraszam?
Może kierowca nam pomoże.
Wow.
Popatrz na to, Saoirse.
O ja cię!
Szybko, Saorise, pomóż mi to złapać!
Odnaleźliśmy ją, Lug, odnaleźliśmy ją. Nareszcie!
- Nie martw się Selkie, mamy twój płaszcz. - Co?
- Chodź z nami. - Szybko, chłopaki, bierzemy ją do fortu.
Zanim sowy nas wytropią.
Czekajcie! Nie!
Zaczekajcie.
Dokąd idziemy?
Chłopaki, co za noc…
Nie tylko znaleźliśmy płaszcz Selkie,
ale też Selkie we własnej osobie!
Hurra!
- Hurra!
A teraz, zanim Selkie zaśpiewa pieśń, żeby wysłać nas do domu,
pokażmy jej, jak sami umiemy śpiewać.
- Chłopaki, wasz wybór. Kto zacznie? - Ja, chłopaki?
Ja zaśpiewam.
Nie, Spud, chcemy zachować pogodną atmosferę
przed tym, co nas czeka.
Prawda, Selkie?
Postaram się, obiecuję!
Niech Mossy zacznie, dobrze?
Pieśń Selkie przyświeci dziś.
By zbudzić wszystkich nas.
Byśmy wszyscy za nią szli i Tir Na Nog dogoni was.
Do-la-mon, a-pena pwee Do-la-mon, manuela.
Do-la-mon, a-paricka.
Par-a-fee a-nerin.
Świetna robota, Mossy!
Słyszycie chłopaki?
Dobra, kto następny?
Ja, Lug, ja. Ja zaśpiewam.
Dobrze.
Powiedz nam, jak masz na imię, Selkie.
Żebyśmy mogli zaśpiewać o twojej przygodzie.
Ma na imię Saoirse.
Saoirse!
Saoirse, nasza Selkie zaśpiewa, by ochronić dzień.
Tego dnia wszyscy ocaleni będziemy się śmiać i świętować.
Oh, do-la-mon, a-pena pwee. Do-la-mon, manuela.
Do-la-mon...
Czekajcie! Zapomniałem ostatniej zwrotki.
Jak to możliwe?
Długo, długo się modliliśmy, by usłyszeć Selkie pieśń.
Teraz znowu się modlimy, by nie skończyła się.
Ha ha ha!
Dokładnie tak! Kto z was to powiedział?
Nieważne, chłopaki, gramy dalej.
Do-la-mon, a-pena pwee Do-la-mon, manuela.
Do-la mon la faricka faralee a-nerin.
A teraz, chłopaki, to, na co wszyscy czekaliśmy.
Czas, aby to Selkie zaśpiewała nam swoja cudowną pieśń.
Za chwileczkę będziecie wolni!
Jej pieśń pośle nas wszystkich do domu.
Zaraz, zaraz, możesz?
Dobrze już Selkie, śpiewaj.
A czy ona zna słowa?
Daj jej szansę, daj jej szansę, możesz?
Płaszcz.
Byłbym zapomniał.
Jestem jakiś szalony?
Jak mogłem oczekiwać, że Selkie zaśpiewa bez jej płaszcza?
- Co się stało? - To chyba nie jest właściwy płaszcz…
O nie…
Nie potrafi śpiewać. Nie potrafi nawet mówić.
Ludzkie dziecko!
To ty mi przypomniałeś ostatni wers.
Tak, moja mama mi ją śpiewała.
Mówiła, że to pieśń wróżek.
To by się zgadzało.
Więc musielibyście być...
Wolimy żeby nazywano nas...
"Banda Odmieńców".
- "Dobrze Nazwani". - "Deenashee".
Nie mogę uwierzyć. Deenashee.
Tak mama mówiła na wróżki.
Wy istniejecie, nie jesteście tylko legendą.
Młody człowieku, wiesz może, gdzie jest płaszcz Selkie?
Jej prawdziwy płaszcz.
Tak, tata go zabrał. Jest w naszej latarni.
Słyszeliście chłopaki? Jesteśmy uratowani!
Do broni! Chronić Selkie.
Wynoś się!
Saoirse!
Odsuń się!
Nie!
- Selkie! - Nie!
Niee!
Trzymaj się!
Atakują Selkie!
Saoirse!
Uciekajcie!
Młody człowieku, znajdź jej prawdziwy płaszcz,
wtedy będzie mogła zaśpiewać pieśń i nas wszystkich uratować.
Szybko! Zanim sowy powrócą.
Ta rura prowadzi do waszego świata. Idźcie!
Pośpiewałbym sobie jeszcze…
Dobrze, więc..
Do-la-mon, a-pena pwee, Do-la-mon...
Autobus!
Szybko, Saoirse.
Właśnie widziałem prawdziwe wróżki!
Pewnie, że widziałeś…
Ostatnio mnóstwo czarownic i goblinów plącze się tutaj.
Dokąd jedziecie?
Czy może nas pan tam zabrać?
Zaczekaj... zobaczmy...
Mogę was zabrać aż do Clonmellon.
Poczekacie z godzinę albo dwie…
i wsiądziecie do kolejnego… ale on jeździ tylko rankiem.
No ale.. wiesz… jakoś tam się dostaniecie…
Dobrze, dwa bilety poprosimy.
Te historie, które mama mi opowiadała, wszystkie były prawdziwe!
Ty naprawdę jesteś...
...Selkie?
Ja cię kręcę.
Co ty wyprawiasz, jesteśmy w autobusie!
Staramy się wrócić do domu.
Trzeba było mi powiedzieć, że tutaj chcecie wysiąść.
To nie jest do końca przystanek, wiecie…
Przeklęte Halloween…
Świetnie, po prostu świetnie. Co teraz?
No tak! Pójdziemy za magicznymi światełkami.
To dużo bezpieczniejsze, niż podróż autobusem.
To mogły być wróżki,
przemienione w posągi tak, jak te w kręgu.
No i proszę.
Przestań. Te światła przyprowadziły do nas Deenashee.
I być może również Sowy.
Nie graj na niej już więcej, to niebezpieczne.
Zaprowadzę nas do domu, używając mapy.
Zaraz ci pokażę.
Tędy, na pewno.
Niemożliwe, przecież nie zgubiliśmy się.
Muszę tylko znaleźć miejsce, z którego będzie widać góry.
Wtedy będę wiedział, w którą stronę iść.
Nie zgubiliśmy się.
Co ci mówiłem o graniu na tym?
Jeśli zlecą się sowy, to pozwolę im zabrać cię…
Co to było?
Proszę, byle nie Macha...
Błagam, byle nie Macha.
Saoirse, na ziemię!
Cu!
Chodź do mnie, dobry piesek!
Dobrze, już, złaź ze mnie.
Cu, odnalazłeś nas.
Zaraz.. jeśli Cu nas tu znalazł, a całą drogę przebył sam…
to na pewno może nas zaprowadzić do domu!
Do domu, Cu.
Przed nami jeszcze szmat drogi, wiesz…
Co się z tobą dzieje?
Patrz, są góry!
Nie możemy już tak dalej iść.
Tam będzie sucho. Biegnijmy, Cu.
Och, Wszyscy Święci..
Chodź, wezmę cię na barana.
O nie, pokrzywy.
Trzymaj nogi w górze, Saoirse. Parzą naprawdę boleśnie.
Głupie pokrzywy!
Dopiero cię tutaj przyniosłem, prosto z deszczu.
Liście babki!
Dobrze pomyślane, Saoirse.
O wiele lepiej.
Dzięki.
Narysowałem tą świętą studnię na mapie.
Wiedziałem, że jesteśmy na właściwej drodze!
Lepiej, żeby nie było na niej żadnych smarków…
Jak tylko przestanie padać, ruszymy dalej w drogę.
Moglibyśmy iść skrótem…
- Saoirse?
Saoirse!
No już, no już!
Nie wypływa…
Nie mogę, nie mogę tego zrobić, po prostu nie.
Nie mogę.
Nie, nie, nie, nie!
Saoirse!
Cu!
Dobrze, dobrze, dobrze.
Dobrze.
Saoirse!
Saoirse.
Do-le-mon, do le...
Do-le-mon...
Do, do-le-mon...
Dooo-le...
Jak to dalej szło?
Do-la-mon, a-pena pwee, do-la-mon, manuela
Skąd znasz tą piosenkę?
Moja mama mnie nauczyła.
A kim jesteś, młody człowieku?
Nikim…
Nikim?
To znaczy, jestem Ben.
Szukam mojej siostry.
Pogubiliśmy się.
Patrz teraz.
Mógłbym tutaj rzucić troszkę więcej światła.
Tak dobrze znowu cię ujrzeć…
O ja cię!
Kim jesteś?
Już mówiłem, jestem Ben.
Jestem tu, ponieważ szukam mojej siostry.
Ach tak. No tak.
Wybacz mi, mam słabą pamięć.
Za wyjątkiem tego, co ukryte jest we włosach.
Te wszystkie włosy wyrastają prosto z ciebie?
Na to wygląda…
Czy jesteś wielkim Seanachai?
Tak! Tak!
- Wow! - Jestem Wielkim Seanachai!
Prawie zapomniałem…
Moja mama opowiadała mi o tobie.
Ostrożnie, chłopcze.
Jeśli przerwiesz włos,
stracimy jedną z tych historii na zawsze.
Każdy włos ma w sobie historię?
Ma?
A no tak…
No tak.
Weźmy jeden i przekonajmy się sami.
Przypatrz się...
- To Mac Lir, Wspaniały Olbrzym.
Jego serce pękło,
przez okropną tragedię.
Rozpaczał tak długo, że z jego łez powstały cały ocean.
Ocean był coraz wyżej i wyżej,
wszyscy utopilibyśmy się pośród jego łez.
Znam tę historię.
Macha przysłała sowy, aby Olbrzym przestał cierpieć..
..i zamienił się w głaz.
- Dokładnie tak.
Bardzo smutna historia, nie zaprzeczę…
Widziałem jej sowy, które przy pomocy tych słojów
zamieniały wróżki w posągi.
A teraz mają moją siostrę…
Pomożesz mi?
Nie.
Ale...
Widzisz...
Nie mam pojęcia, jak ratować ludzkie dzieci.
- Jak to? - Znam się tylko na ratowaniu takich, jak ja.
Lecz myślę, że ona podobna jest do ciebie.
Po części.. Wróżki mówiły, że to Selkie.
- Oh!
Co powiedziałeś?
Selkie? Naprawdę?
Tak, mówili o płaszczu
i pieśni, a teraz ją zgubiłem.
Coś tu jest nie tak.
Dopiero co się obudzili, a już odchodzą?
Co?
Sulcha, Selkie, Wszyscy jesteśmy połączeni.
To niedobrze.
Coś musiało się jej stać.
Cały czas staram się to powiedzieć.
Wpadliśmy tutaj i zgubiliśmy się.
Czy Selkie miała ze sobą swój płaszcz?
Nie, jest w domu, tata go zabrał.
Ci ludzie! Nie mają pojęcia!
Musisz jej przynieść płaszcz! Słyszysz mnie?
Nawet nie wiem, gdzie jest.
Zaczekaj, chłopcze.
Nieliczne jeszcze włosy rosną, bo i nas została garstka.
Ale Selkie, ciągle jej rośnie…
To ona! Wtedy ją straciłem!
Zobaczmy, co wydarzyło się dalej..
Coś nie tak?
Macha ma ją teraz.
Zamieni ją w kamień, już wkrótce, bez wątpienia.
Bo widzisz, bez płaszcza Selkie nie ma głosu.
A bez jej pieśni, nie przetrwa tam nocy.
A my nie przetrwamy bez niej…
O nie! Muszę stąd wyjść.
Musze ją odnaleźć.
Zaczekaj. Gdzieś tu jest…
Podążaj za nim, wyprowadzi cię z jaskini.
Uważaj, to nie będzie takie łatwe.
Macha straciła całą swoją nadzieję.
I będzie chciała, żebyś i ty ją stracił.
Po zmroku Selkie nie przetrwa zbyt długo.
Musisz się pośpieszyć.
Dobrze.
Uważaj.
Dlaczego? Co tam jest?
Trzymaj się, chłopcze.
Nieźle.
Żegnaj.
Kto to powiedział?
Mamo.
"Nie mogę się doczekać, aż przyjdzie na świat."
"Będziemy najlepszymi przyjaciółmi, prawda?"
"Będziesz najlepszym starszym bratem na świecie."
Bronach?
Tak mi przykro.
Bronach?
Mamo?
Bronach!
Nie mam więcej czasu, muszę uratować nasze dziecko.
Bronach!
Tak mi przykro.
Bronach!
Tato?
Tato, gdzie jest mama?
Gdzie mama?
- Tato? - Przywitaj się z Saoirse.
To twoja siostra.
Jesteś jej starszym bratem.
- Musisz się nią zawsze opiekować.
Dobrze, Dobrze.
- Uważaj!
- Odwagi!
Uważaj. Z dala od słoi!
Powodzenia.
Uważaj.
- Ostrożnie! - Sowia Wiedźma.
- Powodzenia. - Uważaj.
Uważaj na słoiki.
Strzeż się Sowiej Wiedźmy.
- Bezpiecznej drogi. - Uważaj na siebie.
- Trzymaj się. - Uważaj!
No dobra.
Wyglądasz na zmokniętego i zmęczonego, młody człowieku.
Macha?
Jestem nią.
Naprawdę?
Sowia Wiedźma z opowieści?
Cóż…
Te opowieści zawsze stawiają mnie w złym świetle.
Wiesz.. wcale nie jestem taka straszna.
Staram się wszystkim pomóc.
Tak? Więc co jest w tych wszystkich słoikach?
Tylko te najgorsze rzeczy, wiesz…
Nikt ich nie potrzebuje.
Wiem, że masz moją siostrę, wypuść ją!
Tak, tak, tak. Selkie jest cała i zdrowa.
Nic się nie martw.
Zadbałam dobrze o jej malutkie problemy.
Jesteś w połowie skałą.
Saoirse może ci pomóc. Może pomóc wszystkim.
Ach, nie pomoże, nie.. ..prawdziwie.
Nie tak, jak ja.
Widzę Ben… twoje cierpienie.
Jesteś pełen emocji.
Widzę je wymalowane na twojej twarzy.
Okropne, straszne emocje.
To przez nie, tak źle się czujesz.
Bardzo się martwisz.
jak na tak małego chłopca, prawda?
Straciłeś matkę, tak?
Mój syn też kogoś stracił dawno, dawno temu.
Ale znalazłam sposób, aby mu pomóc.
Gdyby ktoś powiedział, że zabierze ten ból z twojego serca,
pozwoliłbyś mu?
Chyba tak.
Ja tak robię, Ben.
Odbieram cierpienie.
To nie boli… Nigdy więcej nie będzie bolało.
Nie, to wcale nie pomaga, to tylko sprawia więcej problemów.
Proszę, spróbuj zrozumieć. Potrzebujemy twojej pomocy.
Nie bierz mnie za głupią!
"Wiem co dla ciebie najlepsze"!
Cu!
Nie pozwól im przejąć kontroli.
Zobacz, czym się stałam przez te…uczucia.
Mam już dosyć tych uczuć, które się pojawiają.
Wybacz mi.
Na czym to ja skończyłam?
Cu!
Och, "uparciuchu", gdzie idziesz?
Złaź, chodź tu!
Już idę, Cu.
Nie ma tam dla ciebie nic ciekawego.
Lepiej żebyś tu zszedł.
Cu! Siedzisz na drzwiach, złaź!
- Pozwól sobie pomóc.
Dobry piesek!
- Gdzie Saoirse?
Och, nie. Saoirse.
Obudź się!
- Ona ci to zrobiła?
- Widzisz, jaka teraz jest spokojna, Ben?
Widzisz, jak jej zabrałam wszystkie zmartwienia?
Jest taka, jaka była,
tylko bez problemów, bez zmartwień.
Musi być stąd jakieś wyjście.
Macha, proszę, błagam. Ty nie rozumiesz.
Jeśli nie zaśpiewa swojej pieśni, to czeka ją śmierć.
Tak jak ciebie, twojego syna i wszystkich was.
Otwórz drzwi! Natychmiast. Natychmiast, mówię!
Wybacz moje zachowanie.
Jeśli uwolniłbym twoje uczucia... to być może..
Przepraszam, Cu.
Mały głuptasku.
Słoje są zaczarowane, nie można ich tak po prostu zniszczyć.
Muszla. Już raz poradziła sobie ze słoikiem.
Nie ma stamtąd żadnego wyjścia.
Otwórz drzwi, młodzieńcze.
Chodź tu, Cu. Uczisz tą wiedźmę, dobrze?
Dobry piesek.
Saoirse, myślę że powinnaś spróbować.
Wpuść mnie!
Saoirse?
Wszystko będzie dobrze.
- Wpuszczaj! - Już dobrze, Saoirse.
Nie mamy zbyt wiele czasu.
Nie powinienem być dla ciebie taki.
To nie twoja wina, to nigdy nie była twoja wina.
Powinienem być dla ciebie lepszym bratem.
Przepraszam.
Wpuść mnie natychmiast!
Właśnie tak, Saoirse!
Wpuść mnie!
Tak trzymaj.
To jest to.
Dalej, Saoirse!
Zostawcie te słoje.
Jeszcze, Saoirse!
Przestańcie!
To działa, Saoirse.
Przestańcie! Przestańcie!
Przestańcie!
Przestańcie…
Zrobiłaś to, udało ci się, Saoirse!
Saoirse!
- Och, nie.
Nie, nie mdlej, Saoirse, proszę.
Tak długo byłam zagubiona.
Macha?
Proszę, przebacz mi.
Nie mogłam znieść widoku mojego syna.
Nie mogłam tego znieść.
Proszę, Macha, moja siostra jest chora. Proszę, pomóż nam.
Biedulko.
Co ja narobiłam?
Zmarnowałam cenny czas, jaki ci pozostał.
Musisz ją połączyć z płaszczem, zanim będzie zbyt późno.
Ale nadal jesteśmy bardzo daleko od domu. Nie masz może samochodu?
Samochód!
Mam coś lepszego.
Jest taka blada.
Musicie się sprężać.
Weź ją i usiądź na Cu.
Jesteś odważnym i lojalnym przyjacielem.
Niechaj wiatr was niesie, niechaj podróż będzie szybka.
Zabierzcie ze sobą nadzieję każdego Shee tej nocy. No już!
Biegnij Cu, biegnij.
Pędź, Cu!
Och, i polecieli.
Nie, nie mdlej Saoirse.
Cu, pędź, ile masz sił.
Jest dom!
Wszystko będzie dobrze.
Znajdziemy twój płaszcz, a ty ozdrowiejesz.
Cu z tobą zostanie.
Tato, gdzie jest płaszcz Saoirse?
Ben? Co?
Co tu robisz?
Co zrobiłeś z płaszczem Saoirse?
Z czym? Gdzie ona jest?
Na górze, przy latarni. Potrzebuję go.
Saoirse.
Saoirse, nie.
Tato! Ona potrzebuje tego płaszcza, tato.
Przestań, Ben.
Nie, tato. Co zrobiłeś z płaszczem Saoirse?
Ben, przestań już.
Trzeba ją zabrać do szpitala…
Gdzie jest jej płaszcz?
Przepadł, jasne?
Wyrzuciłem go do oceanu.
Powinienem to zrobić już dawno temu.
Właź do łodzi, już!
Mogę... mogę odzyskać płaszcz.
Dam radę.
Ben, usiądź.
Ben?
Ben! Ben!
Ben!
Zostań z nią, Cu.
Ben! Ben!
Ben?
Saoirse?
Ona jest Selkie,
tak jak mama.
Prawda?
Tak.
- Jesteś cały? - Tak.
Ben?
Saoirse?
Nie polepszyło jej się.
Musi zaśpiewać.
Chyba nie potrafi.
Spróbuj mnie naśladować Saoirse, dobrze?
Spróbuj, Saoirse.
Pomiędzy tutaj…
…pomiędzy teraz…
…pomiędzy północą…
…pomiędzy południem…
…jestem Selkie…
…Selkie z mórz…
Wow! To Mac Lir!
…prawdy nigdy nie ugną się…
…obiecał…
…starzec.
Tato, patrz.
Mamo, mamo, proszę? Zaczekaj. Proszę, nie rób tego.
Proszę, nie odbieraj nam jej.
Proszę, mamo.
Tylko ona nam została.
Każdy z nas musi opuścić dzisiaj te lądy…
..ale Saoirse, jesteś człowiekiem.
Jeśli zabiorę tylko płaszcz, nasze światy pozostaną odrębne.
Mamo...
I będzie mogła z wami zostać.
Mamo, chcę zostać.
Bronach.
Tak bardzo cię kochałem.
Nadal kocham.
Nie mogłabyś zostać, mamo? Proszę?
Synku.
Pamiętaj o mnie, w swoich opowieściach
i pieśniach.
Pamiętaj, że cały czas cię kocham.
Na zawsze.
Żegnaj.
Było wam tak trudno,
przez te wszystkie lata.
Przepraszam was.
Wiem, tato.
Dzięki Bogu! Myślałam, że już was nie zobaczę.
Trzymaj.
Babciu!
Już w porządku, mamo.
Już w porządku.
Ben, tato, chodźcie już, szybko!
Dwa ruchy i po sprawie.
Dobrze, pomyśl życzenie i zdmuchnij świeczki na trzy!
Raz, dwa, trzy!