GENÇLİK AHTİ
Vera Brittain'ın anılarından uyarlanmıştır.
Keyifli Seyirler
Çeviri ~ Nehirin twitter: Nehirin_
- Çocukken burada yüzerdik. - Umarım Vera henüz gitmemiştir.
- Sıçanları tamamen unutmuştum. - Sıçanlar mı?
Görünüşe göre yuvaları büyük.
Sığ yerlerde sorun yaşamayız ama gitmememiz gereken... Olamaz!
- Vera! - Vera!
Çık sudan! Sıçanlar var! Vera! Vera!
Bekle beni. Victor!
- Victor. - Sıçan falan yok burada.
Seni geri zekâlı!
Peki! Peki ya sen ve Victor?
- Bize ne olmuş ki? - Hadi ama!
- Tatlı biri. - Tatlı mı? Tüm bu özen seni kibirli yapıyor.
- Kes şunu! - Buz kalıbı gibiyim.
Al.
- Hadi. Geri dönmemiz gerek. - Dönmek zorunda mıyız?
- Annem ve babam bizi bekliyorlar. - Her zaman bizi bekliyorlar zaten.
- Beni deli ediyorlar - Onlara bir şans ver Vera, olur mu?
Ciddiyim.
- Denerim. - Yapsan iyi olur.
Yürüsene Vera!
...sıçanlardan!
Çok üzgünüm Victor. Biraz panik bekliyordum.
Beklediğim gölün içine tam anlamıyla bir atlama değildi.
- Bundan haberin vardı. - Babamın bunlardan birine sahip olmanı istediğini biliyordum.
- Sen de onlarla işbirliği mi yaptın? - Vera yalnızca bir piyano!
Vera! Gel de sürprizini gör hadi.
Canım sana söylemek için ölüyordum ama yapamadım işte.
Bayan Ellinger da bu sırrın içindeydi ve çalışını dinlemek için geldi.
Mükemmel. Bana söylenen mutlak bir güzelliği olduğuydu!
Hadi ama canım!
Sabırsızlıkla beklediğimiz şu zevki tattır artık bize.
- Canım. - Vera.
Vera! Derhâl gelip özür dile.
Hak ettiğim saygıyı bana gösteremiyorsan en azından konuklarımıza biraz göster.
Piyano falan istemiyorum. İstemediğimi bildiğin hâlde yine de gidip almışsın!
Gözümü korkutamayacaksın.
Hayatının en pahalı hediyesini aldım ama yok, ne de olsa gözünü korkutuyorum!
Baban mutlu olacağını ümit ediyordu canım.
Bu piyano Oxford'ta tam bir yılı ödeyebilirdi!
İşte başladık.
Bunca zamandır gitmemi karşılayamayacağını söyleyip durdun.
- Hayır, karşılamayacağım parayı çöpe atmak! - Arthur.
Vera! Öyle demek istemedim. Vera derhâl buraya gel!
Çalışmamı dışarı attım.
Kâğıt fabrikana götürüp hamur hâline getirebilirsin. Hiç umurumda değil.
Hemen kes şunu. Tüm endişem yalnızca kendini entellektüel bir kadına dönüştürüyor olman.
- Bu şekilde koca bulmanın imkânı yok. - Koca istediğim falan yok!
Daha kaç defa bunu telâffuz etmem gerekiyor?
Hayattaki tek amacı bir erkekle evlenmek olan bir kızın olmadığı için çok üzgünüm.
İşte bu kadar! Evlenmiyorum. Ne şimdi ne de sonra!
Çok açık o hâlde.
- Ted. Seni görmek ne güzel. - Roland. Hoş geldin.
- Vic. - Seni görmek harika.
- Merhaba Bay Brittain. - Roland hakkında harika şeyler duyduk.
- Yardım edebilir miyim? - Korkuttun beni!
Hayır, teşekkürler.
- Lütfen, yalnız kalmayı tercih ederim. - Asıl endişe ettiğim kitaplar.
Kitapları böyle hırpalayan birini hiç görmemiştim.
Wordsworth, Shelley ve zavallı Byron.
Bütün bu "Romantikler" senin için iyi değil biliyorsun değil mi?
Endişe etme. Çok az etkileri var.
Daha önce de gördüm.
Bu arada, uygunsuz bir zamanda geldiğim için özür dilerim.
- Bunun senin için çok eğlenceli olduğunu görebiliyorum. - Hayır.
Evet. Okuldaki arkadaşların için hikâyeyi şimdiden düzenliyorsundur.
Özür dilerim. Kendimi çok kaptırdım.
Senin için ne demek olduğunu düşünmedim.
Ona karşı olan davranışını kesinlikle hak etmedi.
Piyanonu aldım. En azından bu mutlu olunacak bir şey.
Bunun için bana teşekkür edebilirsin.
Hadi öyleyse Ted, Ash Grove.
- Evet, Ash Grove! - Ash Grove.
- Pekâlâ! Hazır! - Evet.
Çok güzel.
- Merhaba. - Çalışıyorsun demek.
- Ne olmuş? - Hiçbir şey, ben...
Oxford giriş sınavlarını geçtim. Her şey teknikle ilgili. Sana yardım edebilirim.
Bir kere öğrenince kolayca hâlledeceğinden eminim.
Öğretmenden çocuğa geçen masonik bir sır gibi.
Aslında öğretmenlerim o kadar iyi değillerdi. Kendim çalıştım.
Ben de öyle yapacağım.
Yalnızca üç yıllık çalışma baba.
Kadınların Oxford'ta derece dereceye bile girmediğini bilmiyor musun?
- Öyleyse gitmesinin ne anlamı var? - Her şeyden çok istediği şey bu!
- Aklına koymuş bir kere. - İyi de üç yıllık fazladan masraf.
Harçlığımı onunla paylaşmak istiyorum. Bunun yardımı olacaktır.
Peki ya giriş sınavı? Böyle bir şey için derse ihtiyacı yok mu?
Kendisi çalışıyor.
Vera'nın şansı yoksa benim de gitmemi doğru bulmuyorum.
Her zaman çok zekiydi.
Vera!
Tamam, o zaman. İstiyorsan o berbat şeye katılabilirsin.
- Teşekkür ederim baba. - Yalnızca katılıyorsun unutma. Sonrasına bakarız.
Şimdi bana biraz piyano çal hadi.
Dikkatli ol.
Tanrım! Burası çok güzel. Çok şanslısınız.
Yakında okula dönüyor olmamız hariç.
Şu anda buradayız Ted. Hadi biraz anı yaşa.
Bir sömestr daha ve sonra bitmiş olacak.
Önünde uzanan tüm hayatını görmek ürkütücü bir şey.
En azından Buxton'ta diri diri gömülmüş olmayacaksın.
Elimizde bir kadın hakları savunucusu mu var?
Şans verilseydi olurdum. Sizi şok ettim herhâlde.
Yanlış adama anlatıyorsun Vera. Roland'ın bir destekçisi var.
- Annem onlara bayılır. - Bir yazar ve gazeteler için de yazıyor.
Gerçekte tüm aileyi destekler. Söylememe kızmazsın umarım.
- Vera'nın yüzünü gördüğüm şu anda değil. - Hiç bilmiyordum.
- Belki benimle ilgili sonuçlar çıkarmıştın. - Bunun karşılıklı olduğunu düşünüyorum.
Hayır, hayır. Seni oldukça iyi araştırdım.
İşin aslı bahçede bir şiir bile buldum. Yapmaya cüret ettiğim...
Şiir mi? Çok sessiz kaldın! Bir göz atalım hadi.
Geri ver şunu!
Önemli değil. Aptalca bir şey.
Diğerlerini bilemem ama bir şeyler falan içebilirim.
Evet... eve geri dönelim hadi.
Bunu sır olarak sakladığını bilmiyordum.
Sessiz kaldım çünkü etkisi altındaydım ve oldukça da güzel buldum.
Ayrıca bunu söyleyecek en son kişi gibi görünüyorsun.
- Değilim. - Hayır.
Yazar olmak istediğimi ve hatta hayatımı yazarlıkla kazanmak istediğimi söyleseydim?
İşin aslı ben de yazmak istiyorum ama biraz annemin gölgesinde kalıyorum.
İyi midir? Bunu nasıl başardı?
Katıksız inatçılıkla. Onunla tanışmalısın, iyi anlaşırsınız.
Yazman gerek. Gerçekten.
Şimdiye kadar kimse bana bunu söylememişti.
Hadi! Treni kaçıracaksınız! Roland! Yürü hadi, gidiyoruz!
Lanet şey!
- Gitmeni istemiyorum. - Önümüzde bütün bir yaz olacak.
Gelin hadi çocuklar. Geç kalmayı istemezsiniz.
- Yetişmeniz gereken bir tren var. - Bir dakika içinde dönmüş olurum.
Büyük, siyah bir valiz gören var mı?
- Hoşça kal. - Güle güle.
Victor, yürü hadi!
Tenis raketini unutma.
Keşke bu kadar erken gitmeseydiniz.
- Şiiri okudun mu? - Tabii ki. - Evet?
- İyi işlenmiş. - Ama?
Sanki kendini tutuyormuşsun gibi biraz kuruydu.
- Şiirde seni bulamadım. - Bena ait olduğuna seni temin ederim.
- Elbette! Öyle demek istemedim... - Roland! Yürüsene geç kalıyoruz.
Vera! Hadi Vera!
Gel hadi canım.
Gidelim.
- Güle güle! - Hoşça kal anne! - Teşekkürler!
Edward... lütfen bana Roland Leighton'dan haberler ver.
Onunla tanışmaktan ne kadar keyif aldığımı ona söylersin değil mi?
Onu kırdığımı düşünüyorum Edward. Kendimin en kötü düşmanı olabileceğimi biliyorsun.
Doğrudan bana yazmanın sakıncası olmayacağına konusunda Edward bana garanti verdi.
Anlayacağın bana meydan okudun ve ben de bunu karşılamak için elimden geleni yaptım.
Bunda daha fazla duygu bulacağını ümit ediyorum.
Gri tepeler ve çalılıkların arasından aşağı doğru...~
...birlikte yürüdüğümüz uzun, beyaz yolda... ~
...tıpkı bir ketenkuşu gibi kahverengi ve yumuşacık görünüyordun. ~
Serseri saçlarında gölgeli güneş ışınları vardı. ~
Ve bütün Nisan gözlerinde parlıyordu. ~
Sonraki durak Oxford!
- İşte şu ünlü bal rengi kaya - Evet!
- Çok güzel. - Evet, burası doğru meydan canım.
Buxton'da olanlara hiç benzemiyor. Tamamen farklı bir tonda.
Broad Caddesi şurada, aşağı tarafta olabilir.
Dikkatli ol. Her yerde bisikletler var.
Vera canım, bu taraftan. At geliyor baksana!
- Hepsi çok gizemli görünüyor değil mi? Bu taraftan canım. - Ne? - Gel hadi.
Yalnızca iki gece kalacağını biliyorum ama Oxford serin olabilir.
- Her ihtimale karşı fazladan bir gecelik getirdim. - Teyze lütfen.
Sana düzgün şekilde göz kulak olacağıma dair annene söz verdim.
Endişe ediyor. Yatak çorapları. Son sözüm bu.
- Affedersiniz, kayıp mı oldunuz? - Sınav için buradayım.
Bekçi kulübesi şurada. Sizi yönlendirecektir.
- Teşekkür ederim. - Ben de Vera'nın teyzesi Belle.
Yakınlarda kalıyor olacağım.
Düzenlediğimiz giriş sınavı mı yoksa sosyeteye tanıtma balosu mu?
Latince makalesinden ödüm kopuyor.
- Öğretmenim Vergilius geleceğine ikna etti. Umarım haklıdır. - Makale mi?
Başlayabilirsiniz.
Affedersiniz.
- Affedersiniz, Latince sınavı hakkında... - Ne vardı?
- Makalenin gerekli olduğunu bilmiyordum. - Oldukça açık bir şekilde belirtilmiştir.
Bunu gözden kaçırmış olmalıyım. Öğretmenim yoktu. Sınava kendim hazırlandım.
- Yazmakla oldukça meşgul görünüyordunuz Bayan... - Brittain.
- Onun yerine Almanca olarak yazdım. - Almanca mı?
Belki de geldiğiniz yerde Almanca ve Latince eşittir ama korkarım burada değil.
Beni çoktan değerlendirmişsiniz.
Uçarı ve sonradan görme olduğumu düşünüyorsunuz ama değilim.
- Göze çarpmaya hevesli olduğunuzu düşünüyorum. - Evet.
İyi günler Bayan Brittain.
Sonraki toplantımız çarşamba günü olacak.
Ne hoş! Bak ne diyeceğim, sanki biraz sıkışmış durumdayız...
Tam bir felâketti Edward.
Bütün hayallerim sona erdi. Artık Buxton'dan asla kaçamam.
Roland da son mektubuma cevap vermedi. Belki de içine şüphe düşmüştür.
Şükürler olsun ki güvenebileceğim biri var.
Gelecek sefere iyi şanslar.
Vera! Acele et hadi!
Geçit törenine geç kalmamamız gerektiğini Edward sıkı sıkı tenbih etti.
Yüca Tanrım! Yalnızca sıradan bir okul töreni günü.
Bunlardan herhângi birinin yeterince iyi olacağından emin değilim.
- Elbette iyiler. - Hayır.
Mektupta ne var canım?
Hadi ama Vera, bir şeyleri benden saklayamazsın.
- Oxford'tan. - Bir çocuktan olabileceğini düşünmüştüm.
- Babama söyleme. - Pekâlâ. İşte bu mükemmel oldu.
- Ne düşünüyorsun canım? - Baba! - Ne?
Evet, mükemmel! Doğru cevap bu muydu?
Arşidük vuruldu. Avusturya kargaşa içinde.
Başka bir yıl ve başka bir okul töreni daha!
Ve onurlu harbiyelilerimizi hayat sahnesine gönderirken her zamanki gibi...
...güçlü, sadık ve cesur olun diyoruz.
Kendinize, akrabalarınıza ve eşinize, dostunuza sadık olun.
Ancak her şeyden önce vatanınıza sadık ve...
...İmparatorluğun zaferine hizmet etmek için hazır olun.
Uppingham Okulu'nun değerlerinde zengin daha geniş bir dünyaya açılacaksınız.
Bu değerleri milletimize katkıda bulunmak için kullanın.
Pek çoğunuz artık üniversiteye devam edeceksiniz.
Ustalarınız ve ben orada sivrildiğinizi görmeyi umuyor ve...
...standartlarınızı korumanızı bekliyoruz.
- Buraya gelmeden önce... - Oxford'tan gelen sonuçlarım.
Gel hadi.
Burada kimse bizi rahatsız etmez.
Ne söyleneceğini biliyorum.
Açayım mı?
Girmişsin.
Buraya gel!
Ama Latince üzerinde çalışman gerektiğini söylüyor.
- Roland'a söylesen iyi olur. - Söyleyeyim mi sence? - Git hadi.
Anne, baba... bu hanım Edward'ın kız kardeşi Vera.
- Nasılsın bakalım? - Tanıştığımıza sevindim.
Edward'ın kız kardeşi olduğunu bilmiyordum. Tanıştığımıza sevindim canım.
- Memnun oldum. - Bir konuda mutlu görünüyor gibisin.
Az evvel duydum. Somerville'e girmişim.
- Muhteşem! - Tebrikler.
Aniden çok ilginç bir genç hanım hâline geldi. Sence de öyle değil mi Roland?
- İzninizle, anne ve babama söylemem gerek. - Evet.
İzninizle, affedersiniz. Vera bekle.
Yalnız konuşabilir miyiz? Lütfen.
- Oxford konusu ne kadar iyi bir haber. - Bunu söylemek zorunda değilsin.
Hayır, biliyorum ama Somerville oldukça...
Bak, istediğin arkadaşlıksa benim için de sorun yok.
- Netliği tercih ederim hepsi bu. - Hayır, çok yoğun bir sömestr oldu.
Anlayacağın sınavlar ve okulu bitirmek oldukça zaman alıcı bir iş.
- Annenin varlığımdan bile haberi yok. - Bu... yalnızca kendini koruma.
- Bunu yanımda taşıyıp duruyordum. - Peki neden cevap yazmadın?
Belki de biraz gerginim. Kelimelerle aram pek yok.
Yazar olmak isteyen biri için mi?
Oxford'ta olduğumuzda birbirimizi her gün görmemiz mümkün olacak.
- İşime odaklanmış olacağım. - Kesinlikle temiz havaya ihtiyaç duyacaksın.
Bir de refakâtçiye! Süs köpeği, mütevazı bir köle.
Vera anlaşalım hadi. Artık korku yok.
Vera! Neler oluyor Tanrı aşkına?
Bu işin yolu, yordamı bu değil.
Vera'yı yeniden görmek için izin istiyorum Bayan Brittain.
- Refakâtçiyle tabii ki. - Bakalım.
Bay Leighton. Biraz yavaş olsanıza!
Affedersiniz.
Sanırım onu atlattık.
Çok kötü bir şey yaptık biliyorsun değil mi?
- Berbat bir rapor alacağız. - Annem için şaşırtıcı olmaz.
- Çok tuhaf bir kızı olduğunu düşünüyor. - Tuhaf değil, yalnızca ilginç.
Nereye uygun olduğumu hiç bilemedim.
Bir yer olması mı gerekiyor?
Siz ikinize ne söyleyeceğimi bilmiyorum! Hayır, gerçekten bilmiyorum!
Ayaklarım ağrıyor. En iyisi bu günlük bitirelim. Gazete!
Savaş için geri sayım!
- Teşekkürler hanımefendi. Günaydın efendim. - İyi günler.
Buyrun efendim. Bugünün başlıkları.
Oğullarım ilk kaydolanlardan olacaklar ve sonra da uzun bir kuyruk olacaktır.
Ülkede gidip o lanet olası Kaiser'i ezmek istemeyen delikanlı yoktur diye düşünüyorum.
Hiçbir şey olmasa da savaş çabucak bitecektir bence.
Evet.
- Yardımına ihtiyacım var. - Söyle hadi. - Babamla kaydolma konusunu konuşuyordum.
Şimdiden mi?
Bunun için eğitildik. Harp okulu öğrencisiyim.
Babam her zamanki gibi sükûnetini korudu.
Gitmeme izin vermektense kafasına bir silah dayamayı tercih edeceğini söyledi.
Her şey çok hızlı gelişiyor.
Kasabadan daha şimdiden kaydolmuş çocuklar var.
Kaydolmazsam aralarında nasıl görünürüm?
Onunla konuşurum. Sakince.
Söz veriyorum.
- Seni bu kadar neşelendiren nedir? - Değilim.
Roland'ın gideceğini sanmıyorum.
- Onun yüzünden kendini kaybetme. - Neden olmasın?
Hayır, hayır, hayır, hayır, hayır!
Hayır! Hayır dedim!
Bütün gazeteler kısa ve hızlı olacağını söylüyor.
Savaş hakkında senin bildiğinden biraz daha fazlasını biliyorum küçük hanım ve...
...asla kısa ve hızlı olmayacağına dair seni temin edebilirim.
Başından itibaren inanıyorsak kendi kendini gerçekleştiren bir kehanet olur değil mi?
- Herhângi bir çatışma bile görmeyebilir. - Henüz 18 yaşında.
Etrafındaki herkes kaydolup da o kaydolmazsa ne söyleyecek?
Bırak da erkek olsun artık. İzin vermezsen seni affetmeyecektir.
Sevgili Roland, artık savaşta olan bir milletiz.
Bu yüzden Oxford konusunda bu kadar heyecanlı olmam korkunç bir şey mi?
Perşembe günü 02:20 trenine binmiş ve tek başıma seyahat ediyor olacağım.
Beni Leicester'da karşılayabilir misin?
Bagajın nerede?
Otursana, söylemem gereken bir şey var.
- Ne oldu? - Oxford'a gelmiyorum Vera.
Kaydoldun.
Dördüncü Norfolks'la bir görev. Yarın onlara katılıyorum.
Yarın mı? Nasıl?
- Edward hâlâ bekliyor. Herkes bekliyor. - Amcam Theo askerdir.
Bazı bağlantılarını kullandı.
- Seni buna o mu zorladı? - Hayır, hayır. Ondan isteyen benim.
Vera gitmek zorundayım. Kaç nesil böyle bir şeye dahil olma şansı elde edebilir?
Başkalarının görevimi benim yerime yapmasına izin veremem.
Norwich'te olacağım. Aktif hizmet bile değil.
Yapmamı istemez misin? Aylar boyu eğitim sürecek.
Bu noktada her şey son bulabilir.
Ben ve Ted yeni yılda seninle birlikte Oxford'a geliyor olacağız.
Sence de tuhaf değil mi?
Edward ya da sen olmadan Oxford'a tek başıma gidiyorum.
Bayan Brittain. Burada olmanız ne şaşırtıcı!
- Hiç dersim olmadığı düşünülünce. - Evet ve nasıl ortaya çıktığı.
Neyse ki özgün bir zihin sergilediniz.
Yine de başka bir konuda ilgisi olan herhângi bir disiplini getirebiliyorsunuz.
Oxford hayal ettiğimiz her şey ve hatta daha da fazlası.
Keşke bunu benimle paylaşmak için burada olsaydın Roland.
Ordudan ayrılmanı söylemek istiyorum ama bunu yapamam. Yapmayacağım.
Victor kötü gördüğünden reddedildi ama Edward yakında Sherwood Ormancıları'na katılıyor.
Onu görünce kalbim titredi. Küçük kardeşim aniden çok büyümüştü.
- Hâline bak! Vera tam Oxford öğrencisisin! - Nasılsın? - Çok iyiyim.
En azından İngiliz toprağında tamamen güvende olduğunu bilmenin rahatlığını yaşıyorum.
Öğleden sonra yaralılar oradan alınacaklar.
Bu yatakların tümü, yemekhâneye gönderilmiş olabilirdi.
- Pekâlâ. - Sonra da Baş Hemşire'ye söyleyebilirsin...
Perşembe günü Fransa'ya gidiyorum. Charing Cross, 01:30.
Lütfen gelebileceğini teyit et. Roland.
- Londra'da fink atan öğrencilerimiz olamaz. - Fink atmak falan değil.
Erkeklerden iki kat daha sıkı çalışmak zorundayız Bayan Brittain.
İki kata daha iyi olmak zorundayız.
Aksi takdirde dereceye layık olduğumuzu kanıtlamak için...
...yıllar boyu mücadele etmiş olmamızın ne anlamı kalır?
Cepheye giden birine veda etmem gerek.
- Belki sizin de orada yakınlarınız var. - Kardeşim.
Çorapları en iyi şekilde ifade eden yeteneğim nerede?
Yine de bu savaş senin için değil mi?
Erkekler savaş giderler ve biz de geride kalıp örgü öreriz.
- Gün içinde geri dönecek misin? - Evet.
- Tabii ki bir refakâtçin de olacak. - Evet.
Teşekkür ederim.
- Ne kadar zamanımız var? - Bir saat kadar.
- Henüz Fransa'ya gitmeyeceğini söylemiştin. - Sevk edilmeyi talep ettim.
Öyleyse ölümle burun buruna gelmeye çok heveslisin demek ki!
- Hayır. - Evet, öylesin.
- Öyle olman gerek. - Vera lütfen.
Hastasın, ateşin var.
Şu anda sana kızgın bile olamıyorum.
Bu üniformanın içinde yakışıklı görünmüyor mu?
Bunları al canım. Ateşini hemen düşürecektir.
Teşekkür ederim.
Hayır, hayır olmaz. Kalkma sakın. Gidip bir tane alırım.
Üzgünüm. Kırıcı olmak istemedim.
- Seni hayal kırıklığına uğrattım. - Hayır.
Şu anda burada son derece mutsuz hissediyorum.
Şeker alır mısın canım?
Grip birlikleri kasıp kavuruyor. Gazetede okudum.
İspanyol gribi diyorlar buna.
Görünüşe göre oldukça yüksek ateşin ardından kısa sürede kendinden geçme ve sonra da...
Herkes binsin!
Üzgünüm, bunun sahibi var.
Geri döneceğim.
Kalkıyor mu?
Herkes binsin! Tamam millet veda edip binin!
- Roland! - Vera!
- Yaz. - Peki.
- Yaz! - Yazacağım.
Seni seviyorum.
- Vera! - Victor!
Roland benden gelmemi istedi. Tanıdık bir yüze ihtiyacın olacağını düşündü.
- Teşekkür ederim. - Gel hadi, oturalım.
- Nasılsın? - Ne karmaşa!
Burada kalamam. Artık olmaz.
- Bir şeyler yapmak zorundayım. - Ne?
Bilmiyorum... hemşire! Gönüllü arıyorlar.
Roland genç yaşında ölmez. Bu dünyaya şöhret kazanmak için gelmiş.
- Öyle mi dersin? - Eminim.
Burada olduğun için teşekkürler.
- Kalbin kırıldıysa çok özür dilerim. - Hayır, lütfen.
- Her şey yolunda. Buna gerek yok. - Evet ama sanki...
Aslında bir kızla tanıştım.
Bu harika.
- Senin için çok mutlu oldum. Adı ne? - Molly.
Mükemmel biri.
Onun yanında sen varsın.
Öyleyse benden çok daha şanslı bir kız.
Hanımefendi Somerville College'deki Bayan Lorimer'den telgraf var.
Teşekkürler efendim.
Evet, endişelerinizi anlıyorum ama...
...şu birbirini tamamlayan romanlar listesinden bahsediyorsanız...
...işinize çok yaradığını göreceksiniz.
- Teşekkür ederim Bayan Lorimer. - Tamam, bir şey değil.
Cepheden son haberler!
Teşekkürler efendim. Cepheden son haberler.
- Ne! Hemşirelik mi yapacaksın! - Gönüllülere ihtiyaçları var.
Eminim ki Oxford'ta kariyer yapma girişimine başlamayan ve...
...bu işe hevesli pek çok genç kız vardır. - Bir şeyler yapmalıyım.
Şu günlerde burada kitaplar arasında vakit geçiremem.
Bu işin nasıl üstesinden geleceğimize dair kendi doğrunuz yok Bayan Brittain.
Düşünceniz sadece bir düşünce ve bunu hatırlasanız iyi edersiniz.
Özür dilerim. Demek istediğim...
Bu dönüm noktasını geride kalarak ifade edecek insanlar lazım.
O kadar çalışarak elde ettiğiniz bu bulunmaz fırsattan...
...vazgeçmeyi nasıl düşünebiliyorsunuz?
Kesin olarak karar verdiniz mi?
Evet, verdim.
Hayal gücünüzün sizi buraya getirdiğini biliyorum ve...
...sizi kapımıza kadar getirmeleri beni çok mutlu etti ama...
...hayallerinizi kapıda bırakmalısınız.
Siz minnettar erkeklerin alınlarındaki teri silen şefkat meleği değilsiniz.
İşçisiniz. Ne kadar pis ve sıkıcı olursa olsun istenileni yerine getireceksiniz.
- Anladınız mı? - Evet, rahibe.
Eller.
Parfüm sürüp süslenmeye tolerans gösterilmeyecek.
Özellikle fildişi kulelerinden inenlere.
Kararsızsanız kapı işte orada. Hemen gidebilirsiniz.
Göreviniz tam olarak saat 7'de başlar. Koğuşta oturamazsınız.
Aletleri kim sterilize etti?
- Ben yaptım rahibe. - İyi bir iş çıkardığını söyleyebilir misin?
- Sanırım. - Sanıyorsun, öyle mi? Peki ya bunlar ne?
- Unutmuşum. - Unuttun mu? Ya birileri fark etmeden bunları kullansaydı?
- Özür dilerim. - Tehlikeye atılan insan hayatı!
Zekî olduğunu sanmıştım.
Buradaki hemşireler Oxford'tan geldiğimi biliyor Roland ve...
...beni kaçırmaya kararlılar.
Ne kadar az bilirlerse, ne kadar çok zorlarlarsa o kadar minnettar oluyorum.
Beni düşünmekten alıkoyan ve saatleri dolduran şey senin haberlerin.
İlk defa adamlarımdan biri öldürülmüştü.
Eşyalarını ceplerinden çıkarıp...
...mendiline koyup bağlayarak herhangi bir yerdeki birine...
...yırtık bir mektup, bir kalem ve deniz kabuğu parçasından...
...daha fazlasını görecek olan birine geri yolladım.
Lütfen duygularıma merhamet göstererek benden gelen eşyaları saklama Roland.
Gerçekle yüzleşmekten asla korkmam.
Hayal edilenler benim için çok daha dehşet verici şeyler barındırıyor.
- Hayret onu bu durumdayken göndermişler. - Çok ama çok daha fazlasını göreceğiz.
Brittain bu kadar hevesliysen onu sen silip temizle.
Vera.
- Ne dediniz? - Rahibe.
- Neredeydin? - Evet, çocukken giderdik.
İşte geldi. Bitkin görünüyorsun. Burada sana ne yapıyorlar?
İyiyim.
Vera, müfrezeden arkadaşım Geoffrey Thurlow'la tanış.
- Fransa'ya gitmiyor musunuz? - Henüz değil.
- Özür dilerim. Affedersiniz. - Hayır, hayır asıl siz beni bağışlayın.
- Barış yanlısı bir asker mi? - Ödlek bir asker diyebiliriz. - Saçmalama.
Geoffrey neredeyse papazlık eğitimi alacaktı, ki bu da cesaret ister.
Beni savaş kurtardı diyelim.
- Öyleyse gidelim mi? - Nereye? - Mektup yazıp sana söylemedi mi?
Roland izinli olarak evde.
Hayır, dün kapıdan girdiği gibi kendini yatağa attı ve 20 saat uyudu.
Tek kelime bile etmedi.
İşte tam şurada, deniz kenarında.
İzin verirseniz yanına gideceğim.
Onları biraz yalnız bırakalım olur mu?
Roland.
Üç gün içinde dönmek zorundayım.
Şu manzaraya bir bak.
Subay dönmüş.
- Vic! Merhaba. - Roland. - Seni görmek ne güzel! - Merhaba.
- Seni görmek de çok güzel. - Roland, bu Geoffrey Thurlow.
- Tanıştığımıza memnun oldum. - Ben de öyle.
İyi atış.
En kötüsü de dışarı çıkıp telgrafı tamir etmek.
Yüzünde çizme boyasıyla, çamur ve yağmur içinde karnının üzerinde sürünürsün.
Bir gece Harrison adındaki subayla dışarı çıkmıştım.
Almanlara o kadar yakındık ki siperlerinde fısıltıyla konuşmalarını duyabiliyorduk.
- Korktun mu? - Bu gerçekten aklına gelmiyor.
Harrison iyi bir adam. Onu eve davet ettim ama...
...izine çıkmak istemedi ve bunun insanı hamlaştıracağına inandığını söyledi.
Tanrı sizi hamlaşmaktan korusun.
Oradan kendimi kurtarsam...
...sanırım dönmek istemem. - Bu konudaki en önemli şeyi bilmiyorsun.
Hadi gidip çay içelim.
Gereksizdi.
O hâlde konuş benimle. Yoksa seni nasıl anlarım?
Belki anlayamazsın.
Bir süre önce sana şiirler yolladım. Bilmem aldın mı?
Sanmıyorum.
- Sen hiç yazdın mı? - Şiir mi?
Tanrı aşkına.
Roland. Roland!
Özür dilerim. Özür dilerim.
Roland! Roland bana bak.
Bana bak.
Buradayım ve bu gerçek.
Dokun.
Bu... bu parçanı...
...sakın öldürme.
- Çoktan ölmüş olabilir. - Hayır. Ölmedi.
Söz veriyorum.
Harrison'un kardeşi izinden sevgilisiyle nişanlanmış olarak döndü.
Daha on dakika olmamıştı ve kafasını siperden uzattığı gibi beyni havaya uçtu.
Bu olay olduğu zaman onun yanında ben vardım.
İzinli olarak eve dönmek insanı hamlaştırır.
Evlenmek ya da nişanlanmak zorunda değiliz.
- Belki de yapmalıyız. - İkimiz de bunu istemiyoruz.
Yine de bir düşün. Beyaz bir elbise giymişsin.
Güneşli bir gün, eski bir kilise. Sevdiğimiz herkes var.
- Şampanya. - Pasta.
Pastadan daha iyi ne olabilir?
Gelecek sefer izine çıktığımda evlen benimle Vera.
Tamam.
Evet.
- Çok yakışıklı görünüyorsun. - Teşekkürler anne.
- Bol şans. - Hoşça kal Geoffrey.
- Kendine dikkat et. - Ederim, endişelenme. Kendine iyi bak.
- Hoşça kal. - Yakında görüşürüz. - Geoffrey canım oğlum kendine dikkat et.
- Tamam. - Neredeyse unutacaktım. Benim yerime müziğime göz kulak ol.
- Baba. - Evlat, bol şans.
Tren istasyondan ayrılmak üzere! Yolcu kalmasın!
- Kendine iyi bak. - Bol şans, Edward.
- Yazacaksın değil mi tatlım? - Elbette.
Vera babanın yanına gidip acele etmesini söyler misin?
Baba.
Hareket et! Öğle yemeğine kadar fazladan 200 yatak gerekli. Çabuk ol!
Haberler iyi. Noel iznim onaylandı.
Seninle evlenmek için eve geleceğim.
Ayrıca seni memnun edeceğine inandığım bir de sürprizim var.
Buluştuğumuzda göreceksin.
Safların yaklaşık beş kilometre gerisindeki bölük karargâhına atandım.
İznime kadar burada güvende olacağım Vera.
Güvende.
Tatlım.
- Nasıl görünüyorum? - Tıpkı bir gelin gibi.
Edward'ın sağdıç olarak izin alamaması ne kötü. İşte burada.
Çok hoş görünüyorsun.
Yarım saat kaldı.
Bay ve Bayan Leighton'la kilisede buluşacağız.
Uzun bir yolculuk yaptığı için yorgun olacaktır.
- Bayan Vera Brittain. - Evet. - Telefonunuz var hanımefendi.
Arayan o olmalı. Umarım geç kalmaz.
Burada hanımefendi.
Roland. Alo.
Vera, Roland...
...Roland öldü.
Roland öldü Vera.
Bu bölüğündeki bir subaydan geldi.
Louvencourt ayırma istasyonunda yaralarından ötürü öldü.
- Cephede ne işi varmış? - Hattın gerisinde olması gerekmiyor muydu?
Görünüşe göre önemli bir saldırı için cepheye gönderilmiş.
- Gazetelerde hiçbir haber yoktu. - Telgrafı tamir etmeye gitti.
Görevini cesurca yerine getirirken sabah karşı saat 2'de...
...keskin nişancı tarafından vuruldu.
Doğrudan Louvencourt'a götürüldü ve akşama doğru öldü.
Soylu ve acısız bir şekilde hayata veda etti.
Vurulduktan sonra epey zaman geçmiş.
- Ne olmuş? - Acısız.
- Sanırım insan bunu bilir. - Bu parçayı severdi.
Neden bize hiç mesaj yok?
Teğmen Leighton'ın ölümü hakkında daha fazla ayrıntı verilmeyecek.
Yardım edemeyeceğiz.
Affedersiniz. George Catlin'i nerede bulabilirim?
- İşte şurada. - Teşekkürler.
Affedersiniz. Adım Vera Brittain, Roland Leighton'ın nişanlısıyım.
Subay bugün ziyaretçi kabul etmiyor.
- Size mektup yazan bendim Bayan Brittain. - Evet ve bunun için size teşekkür ederim.
- Talebim için özür dilerim. - Sahiden daha fazla ekleyebileceğim bir şey yok.
Roland o gün ayırma istasyonunda gördünüz mü?
Ani ve acısız bir ölüm olduğu konusunda gönlünüzü ferah tutun.
Herkes böyle diyor ama vurulduktan sonra saatlerce hayatta kalmış.
Başınız sağ olsun.
Anladım. Gerginlik yaratacağımdan korkuyorsunuz ama...
...niye hiç tanımadığınız bir aileye...
...bu kötü haberi ileten kişi oldunuz ki? Gerçeği bilmek istiyorum.
Onun için yapabileceğim son şey bu.
Bize izin verebilir misiniz Hemşire?
Karnının alt kısmında kötü bir yarası vardı.
Ameliyat edip ellerinden geleni yaptılar.
Hemen yanındaki yataktaydım. Hiç şansı yoktu.
Bir şey söyledi mi? Bir mesaj bıraktı mı?
Çektiği acı o kadar çoktu ki Bayan Brittain bu bir şey yapmasını imkânsız kılıyordu.
Evet, anlıyorum. Bu durumu açıklıyor.
Çok mu acı çekti?
- Morfin stoğunu bekliyorlardı. - Peki ulaştı mı? - Ölmeye yakın bir doz verdiler.
Bir şeyler...
...söyledi mi?
Lütfen.
Altı gün boyunca o yamaçta yatmanın onu katı biri yaptığını söyledi.
Özür dilerim. Bu hiçbir anlam ifade etmiyor.
Çok kibarsınız. Bunu unutmayacağım.
Sevgili Victor, söz konusu subayla tanıştım.
Roland'ın arkadaşının bize söylediklerini doğruladı.
Soylu ve acısız bir ölüm olmuş.
Fransa'ya giderken lütfen bu konuda endişelenme.
Roland'ın eşyalarını bize yollamışlar.
Bunları niye bize yollamışlar?
- Götür hemen! - Durun!
Plug Street Wood'dan menekşeler Tatlım seni denizaşırı bir yere gönderdim.
Mavi olmaları, kırmızı kanına bulandıkları hâlde mavi olmaları tuhaf.
Kafasının etrafında büyüdükleri hâlde mavi olmaları tuhaf.
Plug Street Wood'daki menekşelerin bana ifade ettiklerini düşünüyorum.
Hayat, umut, aşk ve sen.
Ezilmiş bedenin yattığı yerde büyürken onları görmedin.
Korkuyu günden saklamak en tatlısı, böylesi çok daha iyiydi.
Denizaşırı, uzak ve unutulmuş bir yerden sana menekşeler yolluyorum canım.
Anılarımdan yolladığım bu çiçekleri biliyorum ki anlayacaksın.
Hayatının gereksiz yere son bulmadığına...
...inanmak zorundayız sevgili kız kardeşim.
O gece üzerinde çalıştığı telgraf hattını biri tamir etmeliydi.
Ayrıca bu iş için ilk gönüllü olmak tam Roland'ın yapacağı iş.
Hemşire Brittain! Biri seni arıyor.
- Orada kim var? - Kimsin? - Victor.
- Vera. - Bilmiyordum.
Şu güç duruma bak.
- Battaniye kaşındırdığı için beni deli ediyor. - Ben hâllederim.
Molly biliyor mu?
Senin için ona haber vermemi ister misin?
Molly yok, Vera. Hiçbir zaman olmadı.
Bu yüzden bana acıyamazdın, değil mi?
Savaşın başlangıcında iki gözünü birden kaybeden bir subay beni ziyaret edecek.
- Bana Braille hakkında bilgi verecek. - İşte tanıdığım, daima...
...iyimser olan Victor. - Evet. Lanetlilere yazılan hikâyelerin ilham kaynağı.
- Peki ya sen? Hâlâ yazıyor musun? - Yazmak...
...sanki başka bir hayata ait.
Düşünüyordum da...
...seninle ben ilgilenebilirim.
Artık beraberiz. Değil mi?
Birine ihtiyacın olacak ve benim de tabii.
Roland da bunu isterdi.
Zavallı Vera.
Şu anda bana evlilik teklifinde mi bulunuyorsun?
Evet.
Evet, öyle.
Öyleyse teklfini reddetmeliyim.
Brittain seni arıyorlar.
Bizi yaklaşık bir saat önce çağırdı ve...
...kafasının içinde güçlü bir vurma sesi olduğunu söyledi.
Çok hızlı ve beklenmedik oldu. Üzgünüm.
Victor...
Ölürken ona bu kadar yakın olup onu görebildiğine sevindim.
İkisi de anılarımızda yaşıyor sevgili Vera. Ki bu dünyadaki her şeyden çok daha önemli.
Hatıra güneşi asla batmaz.
Seni sevdiğimi biliyorsun.
Benden istediğin ve bu dünyada gücümün yettiği her şeyi yaparım.
Kardeşin olduğum gibi hizmetçin olduğumu da unutma.
- Kararımı verdim. - Fransa mı?
Ancak orası cephe. Çok tehlikeli.
Savaş hattının gerisinde olacağım.
Edward'a kolayca ulaşabileceğim bir yer. Orada olmalıyım.
Sana birkaç parça eşya hazırlamıştım. Sanırım bunları da Fransa'ya götürürsün.
Aşçının son kavanozu. Kaymak da var.
Ellerinin çatlaşmasını önler.
Ayrıca dirseklerine de sürmeyi unutma. Çok zamanını almaz.
Erkek olarak doğmadığın için neden hiç hayal kırıklığına uğramadım?
Etaples, Fransa Ağustos 1917
- Kendine hakim ol. Anladın mı? - Evet.
Burada ne yapıyorsun? Donacaksın.
Affedersiniz. Ameliyathaneyi arıyordum.
327 numaralı baraka. Rahibe Milroy'un emri altında çalışacaksın.
Bol şans.
Baraka başına neredeyse 30 asker düşüyor ve bazıları tümüyle paramparça geliyor.
Doğrudan ayırma istasyonuna yollanmaları gerekli ama...
...artık bunu söylemeye gerek yok.
Pekâlâ.
Ameliyathane işte şurada.
Cerrahlar da dâhil olmak üzere pek çok eksiğimiz var.
Bu adamcağızın kolunu dün kendim kesmek zorunda kaldım. Epey uğraştırdı.
Doğru değil ama savaş durumundayız.
Bahsetmedim değil mi? Bu askerler Alman.
En kolay ve en hızlı yolun onları numaralandırmak olduğunu fark ettim.
Birinci Alman, ikinci, üçüncü, dördüncü...
Senin yerinde olsam gözlerimi ondan ayırmazdım. Sadece birkaç saati kaldı.
İşte bu kadar. Bence hemen iş başı yapmalısın.
Peki ya İngiliz askerlerin olduğu barakalar?
İş sende artık. Üzerini değiştirmek için sonra bol bol zamanın olacak.
Bulduğunuz yere koyun. Boş yatak yok.
Kangren. Brittain, bu kirli Alman'a biraz antiseptik getir.
İşte buradayım sevgili Edward. Birkaç kilometre ötede hayatını riske atarak...
...öldürmeye çalıştığın Alman askerlerin hayatlarını kurtarmaya çalışıyorum.
Merak etmiş olabilirsin.
Brittain gel buraya!
Gerçekten öyle.
Pazar günü yine seni bekledim.
Gelebildiğin zamana kadar her hafta burada olacağım.
Kımıldama. Kımıldama.
Brittain kurtulmaz. Paravanayı getir.
Tamam eski dostum tamam.
Sakin ol dostum.
Ruhu özgürce çıkıp gitsin.
Aklına mukayyet ol. Tek yol bu.
Derin nefes al. İşte böyle.
Birileri buraya yardıma gelsin.
Ben iyiyim. Teşekkürler.
Senden uzaklaşmış olmak beni için için üzüyor sevgili kardeşim.
Gelip seni göremeden pek çok ay geçti.
Geçen pazar yürüyerek Louvencourt'u geçtik ve kaçıp Roland'ın mezarını ziyaret edebildim.
Mezarının önünde durup arkadaşlığına layık bir hayat sürmek için dua ettim.
Ancak oradayken varlığını hissetmedim.
Belki ait olduğu yerde yani senin yanındadır.
Büyük bir saldırı başlıyor.
Almanlar yaklaşıyor.
Nazikçe.
Hemşire.
Evet.
- Üşüyorum. - Battaniye getireyim.
İşte.
Hardal gazı.
Askerlerden biri seni tanıdığı konusunda ısrar ediyordu.
Büyük ihtimalle sayıklıyordu. Daha önce de şahit oldum.
- Nerede? - Onu arkaya götürmek zorunda kaldık.
- Sanırım adı Edward'tı. - Ne?
Edward.
Edward!
Olamaz!
Edward.
Yaşıyor! Yardım edin!
Buraya getirin. Hadi kaldırın. Kolundan değil.
Böyle.
Edward.
Yaraları enfekte olmuş. Sterilize etmeliyiz.
Durun.
Edward.
Edward!
Edward. Edward bana dön.
Edward. Edward benim Vera.
Sanki bir melek bana şarkı çalıyordu.
Hep birlikte göle bakıyorduk.
- Victor'un daldığı o günü hatırlıyor musun? - Evet.
Ona orada sıçanlar var demiştim.
Tanrım.
Artık buradasın.
Bunu geçen gece cebinde buldum.
Geoffrey'den gelmiş.
Okumadım.
Sakladım.
- Onun sesini duymanı istedim. - Hayır, hareket etme.
Dün akşam kışlaya geri gittik. Hepimiz tamamen yorgun düşmüştük.
Harap olmuş bir yer olmasına rağmen baktığım zaman...
...tuhaf bir duyguya kapıldım.
Batan güneş sudaki bomba deliklerini aydınlatıp...
...altın bir göl gibi görünmesini sağlıyordu.
İşte o zaman orada bütün bu olanlardan daha büyük bir varlığı hissettim.
Büyük bir huzur Edward.
Tam o anda aklıma sen geldin sevgili arkadaşım.
İster bu dünyada ister öteki dünyada...
...seni yine göreceğimi biliyorum.
Keşke gitmek zorunda kalmasaydın.
Ancak İtalya'ya gittiğin için seviniyorum. Savaş orada yoğun değil.
Savaş bittiği zaman birlikte seyahat edelim...
...egzotik yerlere gidelim. - İtalya gibi.
Oxford'a dönüp her zaman istediğin şeyi yapacağına söz ver Vera.
Artık bunu düşünemiyorum bile.
Geliyor musunuz efendim?
- Yap. - Yaparım ama döneceksen.
Derhâl eve dön Vera. Annen buhran geçiriyor.
Ailevi işler seni çağırıyor.
Vera şükürler olsun.
- Anne. - Korkunç bir şok geçirdim.
Aşçı gitti.
Dükkânlardan her şeyi alamıyorsun.
Et yok, tereyağı yok. Yumurta yok.
- Edward için ne pişireceğiz? - Acil bir durum olduğunu sandım.
Düşündüm ki ona mereng yapabiliriz.
Evet, haftalardır yatak yüzü görmedim.
Evde de hiçbir şey yapılmadı.
Tüm bu olanlar gerçekten çok kötü.
Vera. Seni görmek ne güzel.
Bir aşçı bulmanın zamanı geldi.
Ev işleri de var. Ayrıca yapılması gereken dağ kadar ütü de.
Saat 5'te gitmek zorundayım. Dansa gideceğim.
Hâlâ düzenliyorlar, değil mi?
Çok güzeller, tatlım.
Ben alırım!
Savaş sona erdi! Ateşkes antlaşması imzalanmış!
Bayan Brittain!
- Sonunda döndünüz. - Evet.
Öyleyse bu dönem Chaucer var. Kesinlikle bir şeyler yakalarsınız.
Merhaba. Ben Winifred Holtby.
Bu dönemki eğitimlerde ortak olacağımızı yeni öğrendim.
Yazar olmak istediğini duydum. Ben de yazar olmak istiyorum.
İstersen yazdığımız şeylere göz atabiliriz.
- Bak, gerçekten gitmeliyim. - Tabii ki.
Vera. Aman Tanrım iyi misin?
Birileri yardım edebilir mi?
İyisin, iyisin.
Sana birkaç eski kitap getirdim.
Son getirdiklerimi okuyabildin mi?
Fransa'da erkek kardeşimin hayatını kurtardım ama...
...savaş yine de onu aldı.
Son birkaç aydır oradaydım.
Abbeville yakınlarındaki işaret istasyonunda gönüllü olarak çalıştım.
- Bilmiyordum. - Etrafımız hayaletlerle çevriliydi.
Artık onlarla nasıl yaşamamız gerektiğini öğrenmeliyiz.
En başından başlamalısın. Ayağa kalk, giyin ve yemek ye.
Bahar tam şurada bekliyor.
Yakın zamanda Alman Dışişleri Bakanı savaştan hepimizin sorumlu olduğunu ve...
...bedeli hep beraber ödememiz gerektiğini söylemeye cüretinde bulundu!
Ki biz de bu durumda savaşı kimin başlattığını ona sormalıyız.
Kaiser bu ülkenin insanlarının kayıplarını telâfi edemez fakat...
...Almanlar yine de yaptıklarının cezasını çekmeli.
Göze göz dişe diş düşüncesi...
...tehlikelidir. Her şey tekrarlanabilir.
Ellerini kollarını sallayarak gitmelerine izin vermemiz gerektiğini mi öneriyorsun?
Şu kadının gözlerinin içine bakıp ona Almanları sevmesini söyle.
Somme'de en büyük oğlumu öldürdüler. Ardından diğer oğlum Harry'i.
Sen de burada durmuş, onları savunuyorsun.
- Bayan Brittain. - Subay. - George deyin lütfen. George Catlin.
Bu hanımefendinin söyleyecek bir şeyi var.
Konuş.
- Cephede hemşirelik yaptım. - Aferin size hanımefendi.
- Konuşmak isteyen başka biri daha... - Henüz bitirmedim.
Ben...
...Alman askerlerin olduğu barakada bir süreliğine hemşirelik yaptım.
Umarım görevinizi layığıyla yerine getirmemişsinizdir.
Siz konuşurken aklıma onlardan biri geldi.
Ölürken elini tutmuştum. Sevdiği kadın için ağlıyor...
...yaşamının son dakikalarında onun affını diliyordu.
Savaşta hem nişanlımı hem de kardeşimi kaybettim.
Buna ben de bir anlam veremiyorum. Ancak o Alman'ın elini tuttuğumda...
...kardeşimle nişanlımın elini de tutuyordum.
Onların acısı da aynı, kanları da aynı kandı.
Kederimiz yüzlerce binlerce Alman kadın ve erkeğin kederiyle aynı.
Hayır, dinlemeyin!
Oturun!
Geride kalan bizim gibi insanlar adına konuşuyorum.
Anneler, kardeşler, eşler. Erkeklerimizi savaşa biz gönderdik!
Kardeşime gitmesi için izin versin diye babamı ikna ettim.
Çünkü doğru ve onurlu olan şeyin bu olduğunu sandık.
Ancak tüm yaptığım burada durup...
...öyle mi diye sormak. Haklı mıydım?
Başka bir ihtimal olabileceğini kabullenme cesaretini bulabilecek miyim?
Belki artık birlikte hareket edip...
...hayır dersek ölümlerinin bir anlamı olur!
Öldürmeye hayır! Savaşa hayır!
Sonsuz intikam döngüsüne hayır! Daha fazlasına hayır!
Yeter.
Yokuş aşağı giden kurdeleli uzun beyaz yoldaki güneş ışığı...
...pencere pervazının etrafına sarılan kadifemsi akasmalar...
...seni hâlâ bekliyorlar.
Bir kez daha gölgeli havuz ayakların altında gamzelere ayrılacak.
Ve çalıkuşu ormanında şakımaya başladığında...
...başka bir yabancıyla karşılaşabileceğinden habersiz olacaksın canım.
Böylesi çok daha iyi olacak.
Seni unutmak isteyecekler.
Benim unutmamı isteyecekler.
Ancak yapamam.
Yapmayacağım.
Şu an sana, hepinize verdiğim...
...bir sözdür bu.
Çeviri ~ Nehirin twitter: Nehirin_
Henüz bitmedi...
Vera Brittain savaş tecrübelerine dayanarak Gençlik Ahti'ni yazdı.
Kitap hemen çok satanlar arasına girdi ve bir neslin sesi olarak ilan edildi.
Vera 1925'te George Catlin'le evlenerek iki çocuk sahibi oldu.
Ünlü bir yazar ve barış yanlısı olarak 20. yy'da ün yaptı.
Gençlik Ahti, bugüne kadar yazılmış olan en hatrı sayılır...
...savaş hatırat türünün örneklerinden biri olarak övülmüştür.