"Pułapki"?
Tam jesteś, kochasiu.
Co takiego?
Wziąć książkę?
Chętnie to zrobię.
W końcu jest moja.
Nareszcie jesteś moja.
Dobra. Walczmy. Gołe pięści.
Uderz, chudzielcu. Nie boję się ciebie.
Nie masz mocniejszej karty?
Spływaj.
Tylko na to cię stać?
AUTO PIRAT
Rety, termin zwrotu dawno minął.
"Dawno temu na dnie morza
"było sobie miasteczko Bikini Dolne.
"W tym miasteczku była knajpka Pod Tłustym Krabem,
"gdzie schodzili się mieszkańcy, by jeść kraboburgery.
"W każdej spelunie ktoś pichci, a tu pichcił gość
"imieniem SpongeBob Kanciastoporty".
Kto ananasowy pod wodą ma dom?
SpongeBob Kanciastoporty!
Gąbczasto-kanciasty i żółty jak on!
Przestańcie.
SpongeBob Kanciastoporty!
Kto grzywy i fale ze śmiechu chce gryźć?
SpongeBob Kanciastoporty!
Ten jak ryba w wodzie poczuje się dziś!
SpongeBob Kanciastoporty!
Cisza!
Od gadających ptaków gorsze są tylko...
Śpiewające ptaki!
Dobra, obiecuję nie
śpi-e-wać
Spójrz na nas.
On naprawdę nie cierpi śpiewu ptaków.
Czytaj dalej, panie Piracie, proszę.
Podejdźcie bliżej, żeby lepiej słyszeć.
-Zacznij już czytać. -Nie tak blisko!
Dobrze.
Jedziemy dalej.
SpongeBob kochał swoją pracę kucharza
najbardziej na świecie.
A to nie przelewki,
bo on kochał wszystkich i wszystko!
Kochał swojego ślimaka Gacusia.
Swojego przyjaciela Patryka.
Kochał puszczać bańki
i łowić meduzy.
Kochał smażyć kraboburgery dla mieszkańców Bikini Dolnego
tak bardzo, jak oni kochali je jeść.
Możecie spytać,
dlaczego tak kochali te ociekające tłuszczem kanapki?
Dlaczego jedli je na śniadanie,
na obiad
i na kolację
mimo ostrzeżeń lekarzy?
Został mu najwyżej tydzień.
Och, Haroldzie!
To była tajemnica.
Nikt nie wiedział,
co sprawia, że są takie smaczne.
Prawdę mówiąc, nikogo to nie obchodziło.
Z wyjątkiem Planktona.
Plankton miał restaurację przy tej samej ulicy,
na przeciwko Tłustego Kraba,
ale nikt tam nie przychodził, bo jedzenie było wstrętne.
Musiałeś to powiedzieć?
Plankton ze wszystkich sił starał się skraść przepis.
SpongeBob, proszę, dogadajmy się!
A SpongeBob pilnie go strzegł.
Ale dzisiaj sprawy
potoczą się inaczej.
Dzień dobry, SpongeBob!
Dzień dobry, Patryku!
Chcesz kraboburgera na drugie śniadanie?
Kupię dziś dwa.
Jeden dla mnie i jeden dla przyjaciela.
Znam go?
"Doskonale, SpongeBob".
Smacznego, brzuszku Patryka.
SOS TATARSKI
Trzynaście,
czternaście, piętnaście...
Dopiero w czwartek mieli nam dostarczyć sos tatarski.
Sos...
Tatarski?
Strzał w dziesiątkę!
Plankton!
Chce wojny na przyprawy?
Mówi kapitan.
Proszę usiąść prosto i zapiąć pasy,
bo zbliżamy się do celu.
Patryku, ładuj ziemniaki.
Gotowane czy smażone?
Surowe!
Tak jest!
Działo gotowe!
Nie martw się, przepisiku, jesteś nabity w butelkę
i bezpieczny.
Ognia!
Ziemniaki?
Nadlatuje!
Będzie tu za kilka minut.
Jest nad nami!
Hej, frytki lecą z nieba!
Ziemniaki to za mało, by zestrzelić tę maszynę.
A może nie.
Nie ciesz się, Patryku, spójrz! On ma czołg!
Zrobię z ciebie kiszonkę, Krabie!
Z nieba leci sałatka!
A teraz leci...
Czołg.
Nie ma sprawy!
Finlandia.
Melduję się na rozkaz!
Proszę o dwa kraboburgery z podwójnym ketchupem,
musztardą i majonezem.
Nie ten kanał!
Melduję się na rozkaz!
Podwójny ketchup! Musztarda! Majonez!
Tak jest!
Podwójny ketchup! Musztarda!
Majonez!
Uwolnić przyprawy!
Ze smakiem.
Przepraszam.
Halo?
-Nie chcesz moich pieniędzy? -Pieniądze?
Dziękuję! Zapraszam ponownie!
Dłużej nie utrzymam tego majonezu!
Majonez? To za mało, żeby powstrzymać...
Co teraz?
Przypomniało mi się, że nie pracuję u pana Kraba!
Robot! Robot!
Robot! Olbrzymi robot!
Robot! Robot!
Plankton tu idzie z olbrzymim robotem!
Zatarasuj drzwi!
Gotowe!
Poproszę sekretny przepis
na wynos.
Niech to pąkle obrosną. Nie ma paliwa?
Jeszcze nie skończyłem.
Mam tu coś, co cię przekona do oddania przepisu.
Coś, czemu się nie oprzesz.
Pieniądze!
Tak!
To... To niemożliwe!
Jeszcze tydzień temu był pełny.
Ale potem kupiłem samolot i skonstruowałem czołg.
Coś mi się zdaje, że jesteś spłukany.
Wygrałeś, Krabie.
Wydałem wszystko, co zarobiłem, żeby wysadzić cię z siodła.
Do ostatniego grosza. Oto on.
Co pocznę z tak bezwartościową monetą?
Pozwolę sobie zasugerować, byś dał ją mnie.
Proszę, weź sobie.
I tak odebrałeś mi wszystko.
No cóż, Planktonie, puszczam cię z torbami,
jak odgrzewanego kraboburgera.
Sekretnemu przepisowi nic już nie grozi, prawda, panie Krabie?
Oczywiście, chłopcze.
Maszeruj energiczniej.
Dzięki, że wpadłeś! Miłego dnia!
Płacze tam od 20 minut.
Żałosne.
Pójdę się trochę pochełpić.
Cyklop do Laptopa. Odezwij się.
Ten pseudonim mnie obraża.
Mam dwa razy większą moc obliczeniową niż laptop.
Nieważne. Cisza w eterze.
Nareszcie!
Podłożyłeś minę ciśnieniową, Krabie?
Amatorszczyzna.
Doskonale!
Niezłe podobieństwo.
W sam raz, by oszukać głupiego Kraba.
Powoli, powoli.
Plankton zbankrutował!
Co ten pan Krab wyprawia?
Nie widziałem, żeby aż tak się chełpił.
Wiesz, Planktonie,
haluksy mi mówią, że czas odpocząć.
Wygląda na to, że rozłazisz się w szwach.
Jestem biedny.
-Szloch, szloch. -Robot?
Plankton?
Niedobrze.
Zaczynam odliczanie.
Mój przepis!
Nie, nie, nie!
Skalmar! Otwieraj!
Taniec zwycięstwa. Bu-ju.
Oddawaj!
Dołącz do mnie, SpongeBob!
Będziemy bogaci i potężni, póki cię nie zdradzę.
-Dołącz do mnie! -Nigdy!
Związałem się z Krabem na dobre i złe!
Plankton!
Co? Gdzie to się podziało?
Chwileczkę. Dekonstrukcja molekularna?
Siedem razy udowodniłem, że to naukowo niemożliwe.
Chwileczkę.
Chyba zapomniałem wyczyścić kuwetę Gacusia.
Gdzie mój przepis, Planktonie?
Nie wiem! Po prostu zniknął!
Dlaczego mam ci wierzyć, obłudny kłamco?
Zwykle przyznaję panu rację,
ale tym razem on mówi prawdę. Przepis zniknął!
To prawda!
Panie Krabie, on jest niewinny.
Co chcesz zrobić, Krabie?
Oblać mnie wrzącym olejem?
Wbić mi pędy bambusa pod paznokcie?
Nie. Puk, puk.
Chcesz się bawić w puk-puk? Bardzo chętnie.
Puk, puk.
O rety. Kto tam?
Tomasz.
I co z tego?
To masz mi oddać przepis, Planktonie!
Głupi żart, a gdzie tortury?
Przekonasz się.
"To masz mi oddać przepis"?
Rozumiem!
Każ mu przestać, Krabie!
Panie Krabie? SpongeBob, przestań!
Dziękuję, Skalmarze.
Klienci się niecierpliwią.
Żądają zwrotu pieniędzy.
Zwrot pieniędzy.
Zwrot pieniędzy?
Zwrot pieniędzy! Zwrot pieniędzy!
Posłuchaj, chłopcze. Idź tam
i usmaż trochę kraboburgerów!
A ty, Planktonie...
SpongeBob! Co się stało?
Zabrakło kraboburgerów?
Jak mam smażyć kraboburgery bez sekretnego przepisu?
Powinieneś znać go już na pamięć!
Przecież pan zabronił, szefie.
W instrukcji dla pracowników napisano wyraźnie.
"Pracownik nie ma prawa
"utrwalić sekretnego przepisu
"w żadnej formie,
"zwłaszcza w pamięci, snach i/lub haftach".
Przeklęty drobny druczek!
Żądamy zwrotu pieniędzy!
Cisza!
Nie jestem waszym wrogiem!
To Plankton wam zaszkodził!
Kto zjadł plankton?
Ktoś musiał to zrobić.
Ale panie Krabie...
Odebrał wam to!
-Kraboburger... -Ślinka mi cieknie.
Panie krabie, Plankton nie ukradł sekretnego przepisu.
Nie teraz, SpongeBob!
Hej! Co z moim podwójnym kraboburgerem?
Przyłączcie się do mnie! Pomóżcie mi odzyskać przepis,
a dostaniecie kraboburgera gratis!
Chwileczkę.
A nawet po lekko obniżonej cenie!
Do Kubła Pomyj!
Ale on tego nie zrobił.
Już go trzymałem w chciwych łapkach i nagle... Puf!
Zniknął. Przepadł na wieki.
Byłem o krok od tego, by wzbudzać szacunek i strach.
Planktonie?
Kiedy się skończy moja frustracja i poniżenie?
-Planktonie? -Nie przeszkadzaj, kochanie!
Teraz przemawiam i bredzę.
No dobra, o co chodzi?
Chciałam cię ostrzec, że na zewnątrz jest rozwścieczony tłum.
Ale teraz jest już wewnątrz.
Ja tu tylko sprzątam.
Rozprawimy się z tobą!
Wyglądacie na głodnych.
Macie ochotę na śmiecioburgery?
Dość tego cackania!
Zapytam ostatni raz.
Gdzie jest przepis?
Już mówiłem. Nie mam go.
Zła odpowiedź.
Stój!
Ja się z nim rozprawię, panie Krabie.
Co jest grane?
Niech pan się odsunie.
Będzie gorąco.
Miejmy nadzieję.
Nie chcesz śpiewać, Planktonie?
Sam mnie do tego zmusiłeś.
Planktonie, poznasz, co to ból.
Mydło w oku? Diaboliczny pomysł.
Nie! Nie rób tego!
To go wcale nie bolało.
Panie Krabie, moja dzisiejsza akcja wyda się panu niezrozumiała,
ale kiedyś będziemy ją wspominać, śmiejąc się do rozpuku.
Co tu się dzieje?
Oni odlatują!
Przykro mi, panie Krabie!
Od dawna to planowałeś, co?
Przez te wszystkie lata pracowałeś dla Planktona!
Oni są w zmowie!
Tak, trafiłeś w sedno.
Zatrzymać tę bańkę!
Proszę, powiedzcie, że pode mną jest coś miękkiego.
-Nie. -Nie.
SpongeBob!
Byłeś dla mnie jak niedoceniony syn.
Raczej spodziewałbym się, że Skalmar zada mi cios w plecy.
Co?
Ale ty, SpongeBob?
Moja prawa ręka? Razem z moim odwiecznym wrogiem?
Wiesz, co to znaczy, Skalmarze?
Że mamy dziś wolne?
Nie.
To pierwsza jaskółka nieszczęść, które na nas spadną.
Na was. Na mnie.
Na całe Bikini Dolne!
Kraboburgery są naszym spoiwem!
Bez nich zapanuje anarchia.
Rzucimy się sobie do gardeł!
Nadchodzą mroczne czasy.
Czarne jak smoła.
Naprawdę?
Czy pan trochę nie przesadza?
Oto czas apokalipsy, Skalmarze.
Lubisz skórzane ciuchy?
Wolę zamsz.
I tak Bikini Dolne
na wieki stało się apokaliptycznym szambem.
Koniec.
Chwileczkę. Nie podoba mi się to zakończenie.
-Okropne. Straszne. -Co? Co?
SpongeBob ma kłopoty i na tym koniec?
Au, au, au.
Wezwijcie psychologa!
Wpadam w depresję!
Niemożliwe, żeby koniec był taki.
Niestety jest. Udowodnię ci.
Odwróć się.
Zgoda.
Hej!
To moja lotka, głupku.
"To jest
"koniec"!
Koniec!
To nie jest koniec!
Oczywiście, że jest!
-Puść tę książkę! -Sam ją puść!
Puszczaj, półgłówku!
Lepiej czytaj dalej, panie Piracie,
bo pożałujesz!
Wiem, że nie wolno śmiecić, ale to była makulatura!
Makulatura!
Koniec!
Dzień dobry, Skalmarze. Proszę to, co zwykle.
Z serem.
Nie ma kraboburgerów!
Nie ma kraboburgerów?
Nie!
Spójrz, co się stało z Bikini Dolnym.
Musimy odzyskać ten przepis.
Odzyskać przepis, powiadasz?
Przepraszam na chwilę.
Z tym przepisem podbiję świat.
Słyszę, co wygadujesz.
Więc co zrobimy?
Połączymy siły. Będziemy drużyną.
Pojedziemy drezyną?
Nie, Planktonie. Powiedz: "drużyna".
Drezyna.
-Zespół. -Weź pół.
-Praca w zespole. -Puste pole.
-"Gra", jak w sporcie. -Gra.
-Teraz powiedz: "zespołowa". -Zespołowa.
Połącz te słowa. Co wyjdzie?
Bomba zegarowa.
Coraz lepiej!
Tu kanał informacyjny Bikini Dolnego!
Cześć, Patryku!
Kraboburger, kraboburger!
Kraboburger, kraboburger...
Kraboburger...
Krabo...
Burger!
Chodź, brzuszku, czeka nas długi dzień.
Przerywamy program, żeby nadać najświeższe wiadomości.
Nasz reporter Roman Okoń jest w Bikini Dolnym.
Zapanował tu kompletny chaos,
bo nagle zabrakło kraboburgerów.
Nasuwa się pytanie,
co jest sekretnym składnikiem tego przysmaku.
To miłość! Sekretnym składnikiem jest miłość!
Zabrakło kraboburgerów?
Gdybym wiedziała, przeżuwałabym wolniej.
Co to za pasztet?
To łatwe, Planktonie!
Ja pomogę tobie, ty pomożesz mnie, a gdy osiągniemy cel,
uściśniemy sobie ręce.
Uściśniemy ręce? Nie, nie. To głupota.
Poza tym nie poradzimy sobie z tą rozwścieczoną tłuszczą.
To by wymagało większego zespołu.
O tym samym myślałem!
Co ty wyprawiasz?
Chcę kraboburgera!
Patryku, co robisz?
Kraboburgera!
Uprawiam wandalizm.
Rozbijasz własny dom?
Dość tych pytań!
Coście za jedni?
To ja, SpongeBob, twój przyjaciel!
Tak?
Jeśli jesteś SpongeBobem, podaj tajne hasło.
Eee...
Tak jest! To ty!
SpongeBob!
-SpongeBob. -Patryk!
SpongeBob!
Dlaczego nie smażysz kraboburgerów Pod Tłustym Krabem?
Chciałbym, ale przepis zniknął.
Pan Krab mówi, że ukradliście go z Planktonem.
To nieprawda.
Po prostu zniknął.
Zbieramy drużynę poszukiwawczą.
Drużynę?
Weźcie mnie! Weźcie mnie!
Zgoda, Patryku. Jesteś przyjęty.
Nie wiem, SpongeBob.
Co ten klaun może wnieść do zespołu?
Lojalność, Planktonie.
Lojalność. Prawda, Patryku?
Tak, tak, lojalność.
Złapałem SpongeBoba!
Jest tutaj!
Brać go!
Szybko, SpongeBob, wynośmy się stąd!
Patryku!
Dlaczego to robisz?
Bo chcę jeść
kraboburgery!
Szybciej! Jestem głodny!
Tutaj!
Chłopaki, jestem jeszcze w drużynie?
Co się gapisz?
Sandy!
Sandy?
Sandy, jesteś tutaj?
Ciekawe, gdzie się podziała.
Co to?
Sandy?
Nie dotykaj!
Bełkotliwe mamrotanie.
Sandy? Wszystko w porządku?
W porządku?
Wyglądałeś na zewnątrz? To jest dla ciebie porządek?
Próbuję zrozumieć, co się stało z naszą społecznością.
Jeśli szybko temu nie zaradzimy, nie będzie co zbierać!
Sandy?
Niedobór kraboburgerów pomieszał jej rozum.
Sądzę, że znam przyczynę.
Spójrz.
Gdy to spadło z nieba,
wiedziałam, że wróży tylko jedno.
Co mianowicie?
Nieuchronny koniec!
Bogowie kanapek gniewają się na nas!
-Bogowie kanapek? -Bogowie kanapek?
Nie wiem tylko, jak ich udobruchać!
Wszystkim twoim przyjaciołom brakuje piątej klepki?
Znam kogoś, kto mnie nigdy nie zawiedzie.
Gacusiu, wróciłem.
Pieszczochu?
Gacusiu?
Bunt!
To znaczy, że Gacuś jest w pobliżu!
Gacusiu, wróciłem!
Plankton i ja chcemy, żebyś nam pomógł odnaleźć przepis
i zaprowadzić ład w Bikini Dolnym.
Co to znaczy, że nie będziesz mnie słuchał?
Jaki "król ślimaków"?
Ślimaku Gacusiu, zejdź tu natychmiast i dołącz do nas!
Komu mam "stawić czoła"?
Dlaczego biegniemy?
Bo depczą nam po piętach.
Racja, to ślimaki.
Tak wygląda twoja drużyna.
Dobrać zgrany zespół jest trudniej, niż myślałem!
Tędy!
Lepiej bierzmy nogi za pas, bo robi się gorąco.
Wszystko, co znamy i kochamy, legło w gruzach.
Trzeba będzie zmienić nazwę
z Bikini Dolnego na Dziurawe Figi.
Mam rację?
To okropne, Planktonie.
Tak, niewczesny żart.
Chyba naprawdę nadszedł kres.
Nie martw się, SpongeBob,
odnajdziemy sekretny przepis
i wszystko będzie jak kiedyś,
zapanuje szczęście i badziewie.
Prześpijmy się trochę.
Dobra myśl.
Wygodnie ci?
Coś ci powiem, Planktonie,
chyba więcej wiesz o pracy zespołowej, niż przyznajesz.
Miłych snów.
Dobrej nocy, Planktonie.
Będzie wyjątkowo dobra.
Śpij mocno, SpongeBob.
Gdzieś tam ukrywasz ten przepis.
To nic wielkiego.
Co tu się dzieje?
Kajmakowa bitwa!
Cały jestem w polewie!
Jak tu słodko!
Moja gałka oczna dostanie próchnicy!
Witaj, Planktonie.
Pobaw się z nami.
Szybko,
zanim się rozpuścimy.
Za dużo słodyczy.
Zaraz zwymiotuję!
Tatusiu!
Plankton? Plankton!
Miałem szalony sen! Byłeś w nim!
Zwykła rzecz.
Wracaj do łóżka.
Byłeś w moim mózgu?
Co? Nie! Pleciesz bzdury!
To skąd ta wata cukrowa na twojej antence?
Dostałem od...
No dobra, byłem w twoim mózgu.
Co tam robiłeś?
A co miałem robić?
Szukałem sekretnego przepisu.
-Co? -Nie udawaj niewiniątka.
Wiedziałeś, co planuję.
Dlatego kłamałeś, że nie znasz przepisu.
Nie kłamałem!
Jak mogłeś tak pomyśleć?
Nie bierz tego do siebie.
Wszystkich podejrzewam o kłamstwo.
To okropny sposób
-na życie. -Nieważne.
Ważne! Jeśli mamy być drużyną...
Może ja nie chcę jechać drezyną! Nie przyszło ci to do głowy?
Ależ, Planktonie, razem łatwiej iść przez życie.
Chyba nie zamierzasz śpiewać?
Drużyna!
O rety.
Drużyna może góry przenosić
Hej, przyjacielu, nie daj się prosić
Z jazdy drezyną rezygnuję
Nigdy nie dowiesz się, co knuję
Więc głowy mi nie zawracaj
Nie ma to jak wspólna praca
Świat do nóg się ścieli nam
Świetnie sobie radzę sam
Samotna praca nie sprawia frajdy
Wokół są same niedorajdy
A jeśli szczytniejsze masz cele?
Sam jestem celem
Dla rozwścieczonej tłuszczy!
Jak z tego wybrnąć
Partner ci wyłuszczy
Będę młotem, a ty gwoździem
Będę łodzią, a ty żaglem
Będę kwiatem, a ty wonią
Samotność jest najlepszą bronią
Daj spokój.
Pomóżmy sobie nawzajem
Życie będzie dla nas rajem
Pracując w harmonii społem
Ręka w rękę gwiazd sięgniemy
I nigdy nie wymiękniemy
Bo jesteśmy zgranym zespołem!
Dobra, możesz mnie postawić.
Cóż...
Nie odzyskam tej straconej minuty.
Przydałby ci się wehikuł czasu.
Chwileczkę. Zatrzymaj tę myśl.
Cofnij.
Puść wolno.
Przydałby ci się wehikuł czasu.
Tak!
-SpongeBob, jesteś geniuszem! -Naprawdę?
Zbudujemy wehikuł czasu
i cofniemy się do chwili przed zniknięciem przepisu.
Przed rozpadem społeczności. Przed wyrzuceniem nas poza nawias!
Wspaniały plan, Planktonie, ale jak zbudować wehikuł czasu?
Potrzebujemy komputera o takiej mocy,
żeby zdołał obliczyć meandry podróży w czasie.
Gdzie go znaleźć?
Oto on. Moja żona jest komputerem.
Trzymają ją związaną na zapleczu.
Nie widziałem takich tłumów w Kuble Pomyj.
Nikogo tam nie widziałem.
Musiałeś to powiedzieć?
Nie jada się tam smacznie.
Co ty powiesz?
Jak się przemkniemy koło strażników?
Co my tu mamy?
Lepiej się pospieszmy. Ci goście nie cierpią opon.
Nie damy rady. Drzwi są zamknięte.
Ale okno jest otwarte.
Chodź, Planktonie,
czas na pracę zespołową. Podsadź mnie.
Dobra. Uważaj! Nie!
Trochę wyżej.
Plankton?
To ty mnie podsadź.
Dobry pomysł.
Wejdź, SpongeBob, szybko!
Udało się!
Tam jest strażnik.
Zabierzmy mu klucz.
Musimy być bardzo cicho.
Podejdziemy na paluszkach.
Przestaniesz grać na tym pianinie?
Złapią nas przez ciebie.
Przepraszam.
Teraz sięgnij i zabierz klucz.
Stać! Kto tam?
Przestań! Przeciągnij przez głowę!
Przestań!
Ja tam pójdę.
Pomóż mi.
Co?
Nie!
Plankton, na pomoc!
Ja go ukołyszę, a ty opowiedz mu bajkę.
Dawno temu
żył sobie głupi różowy tłuścioch, który poszedł spać. Koniec!
Nieźle, ale to za mało, żeby...
Nie znam tego przepisu, oprawcy!
-Jak się masz, maleńka? -Plankton!
Mój bohater! Pewnie czegoś potrzebujesz,
inaczej byś nie wrócił.
Plankton ma plan, jak uratować Bikini Dolne.
To na nic, Planktonie. Krab zna wszystkie twoje plany.
Przejrzał mój twardy dysk, szukając przepisu.
Nigdy go nie miałem. Ale zdobędę.
Cofniemy się w czasie
i ukradniemy przepis, zanim zniknie.
Podróż w czasie!
Skąd weźmiemy komputer zdolny do takich obliczeń?
Chwileczkę!
Nigdy nie niosłem głowy.
Przyzwyczaisz się.
Jeszcze ciepła.
Nie chcesz mówić, co?
Spuśćmy z niej powietrze.
Taco chata
Tutaj zbudujemy wehikuł czasu?
Jasne. Mamy wszystko, co trzeba.
Automat do zdjęć.
Zegar z kukułką.
Wczorajsze chipsy.
Pozostaje nam tylko budować.
-Nie będziesz śpiewał! -Hej, moja okaryna!
Potrzebuję jej. Do wehikułu czasu.
Dobra.
Zainstalowana!
Dokonałem tego!
Nie, my dokonaliśmy!
Razem tego dokonaliśmy.
Jako drezyna.
-Drużyna. -Wszystko jedno.
Pracując w harmonii społem
Ręka w rękę gwiazd sięgniemy
I nigdy nie wymiękniemy Bo jesteśmy zgranym zespołem!
Oto mózg przedsięwzięcia!
Planktonie, nadszedł czas.
Ten wehikuł wyssie ze mnie cały procesor.
Więc jeśli chcesz mi coś powiedzieć,
zrób to teraz.
No cóż, Karen...
Wiem, że cię wykorzystywałem przez te wszystkie lata.
Chcę, żebyś wiedziała,
że dobrze było mieć cię w drezynie.
To najsłodsze wyznanie, jakie od ciebie...
Planktonie, ty płaczesz?
Nie, nie, nie!
Duże oko często sprawia kłopoty.
Ciągle coś w nie wpada.
Na czym skończyliśmy?
Powiedz: "ser".
Ser!
Według moich obliczeń
Tłusty Krab powinien być tutaj!
Co tam jest?
-SpongeBob? -Patryk?
To naprawdę ty?
-Tak, Patryku... -Nareszcie!
Skończył się Wielki Głód Kraboburgerów!
Wielki Głód Kraboburgerów? Który to rok?
Czwartek.
Według moich obliczeń
przenieśliśmy się tylko o cztery dni w przyszłość.
Gdzie są wszyscy?
Zwątpili w twój powrót. Ale ja nie!
Bo nie jestem zbyt mądry.
Gdzie jest Tłusty Krab?
Tam gdzie zawsze.
POD TŁUSTYM KRABEM
Chyba pogubiliśmy się w czasie.
Lepiej spytam o drogę tego gościa.
Mógłby nam pan powiedzieć, kiedy jesteśmy?
Kto śmie przeszkadzać Temu Który Strzeże?
Tak się pan nazywa?
Nie, naprawdę nazywam się
Baniuś.
Baniuś?
Co to za imię?
To starożytne imię delfinów.
Co delfin robi tutaj, w kosmosie?
Mój gatunek strzeże
galaktyki od...
10 000 lat!
Więc to pan nas chroni przed deszczem meteorów?
Tak, to ja.
Chętnie zrobię sobie przerwę na siusiu.
Zechcesz w międzyczasie rzucić okiem?
Oczywiście. Ale na co mam rzucić okiem?
Co robisz?
Pilnuję.
Nawet nie wiemy, czego pilnować.
Podzielmy się rolami.
Ty pilnuj kuli z wielką czerwoną plamą,
a ja popilnuję tej z pierścieniem.
Pracujmy zespołowo.
Dobra, moja się rusza.
Moja też.
Nie podoba mi się to.
Zawołamy Baniusia?
Niech się wysika. Wstrzymywał przez 10 000 lat.
To na pewno nie było planowane.
Szybko, Planktonie, posprzątajmy,
zanim Baniuś wróci!
Ulżyło mi.
Możecie odejść.
Co się stało z Saturnem i Jowiszem?
Mieliście pilnować...
Żeby się nie zderzyły!
Przepraszamy.
Teraz stracę pracę!
A wy stracicie życie.
Daj monetę!
Plankton?
SpongeBob!
Plankton?
SpongeBob?
Kim jesteście?
Jestem tobą z przyszłości.
A ja jestem nim z przyszłości.
Odbyłeś podróż w czasie, żeby mi pomóc? Wielkie dzięki.
Nie. On pomaga mnie.
Ale to wróg!
Kiedyś był wrogiem. Teraz tworzymy drużynę.
Co? Drezynę?
Drużynę!
Wystarczy, idź po przepis.
Co ze mnie wyrosło?
Już się robi, Planktonie.
Macie w przyszłości latające talerze?
Cofnęliśmy się tylko o dwa dni, głupku.
A odrzutowe plecaki?
-W przyszłości zakazali ubrań? -Nie!
To dlaczego jesteś goły?
Bo nie szyją ubrań w moim rozmiarze.
Stój spokojnie!
Skoro znasz przyszłość, powiedz, co teraz powiem.
-Coś głupiego? -Rety.
Hej, pospiesz się!
Niedobrze.
Zaczynam odliczanie.
Szybciej, SpongeBob, wynośmy się stąd!
-Mam! -W nogi!
To było niesamowite!
Więc taki jest efekt pracy zespołowej.
Przez tyle lat próbowałem cię zdobyć
i wreszcie mi się udało.
Nam się udało!
Mogłoby się zdawać,
że nasi bohaterowie osiągnęli to, co zamierzyli.
To jest dobre zakończenie.
Andy, zaśpiewajmy.
Och, nie.
To jeszcze nie koniec.
Chcesz powiedzieć, że może się skończyć jeszcze lepiej?
Otóż to!
Ziemia na horyzoncie!
Mamo, gdzie mój ręcznik?
Co?
-Rety, spójrz. -Co?
Z drogi, lenie!
Z drogi!
Wynocha!
Przepraszam!
-Za szybko! -Zwolnij!
-Z drogi! -Nie!
Tak!
Zmywajcie się, skrzydlate szczury!
Co? Dlaczego?
Nie możecie się kręcić po mojej restauracji.
Restauracji? Myślałem, że to statek piracki.
Racja.
Ale to także...
U BURGEROBRODEGO
ORYGINALNE BRODOBURGERY
Mój własny bufet!
Co?
Restauracja na kółkach.
-Przypomina śmieciarkę. -Nie!
Chcesz mi wystraszyć klientów?
Nie odfruniemy, póki nie poznamy zakończenia.
Nie ma sprawy.
Przekąsicie coś?
-Dla mnie zsiadłe mleko. -Dla mnie rybia głowa.
I frytki panierowane piaskiem.
Kto ma ochotę
na gorące skrzydełka?
Chwileczkę. Gdzie jest Ktoś?
Kto następny?
To szaleniec!
Uciekajmy stąd!
Jesteś stuknięty! Wariat!
Do widzenia, panie Kupko.
Należy mi się nagroda.
Cześć, panie Piracie.
Nie wchodziłbym tam na twoim miejscu.
Nie mogę latać bez piór.
Dokąd, koleś?
Przed siebie.
Skalmarze!
Nadal nie ma kraboburgerów.
Czy ktoś ma zdjęcie ketchupu?
Znalazłam wyjście!
Rozgniewaliśmy bogów kanapek i tylko ofiara może ich przebłagać!
Mówi rozsądnie.
Wkrótce skończy się nasze apokaliptyczne cierpienie
i kraboburgery będą spadać z nieba!
Z nieba? To niedobrze.
Na czym będę zarabiał?
Nie podoba ci się ten pomysł? To złożymy w ofierze ciebie!
Ofiara! Ofiara!
Nie powinno się składać ofiar
na czczo.
Kto ma ochotę na kraboburgera?
SpongeBob, odzyskałeś przepis?
To mój szczęśliwy dzień!
Tęskniłem za tobą.
Gdzie był? Gdzie go znalazłeś?
Plankton i ja zbudowaliśmy wehikuł czasu
ze starego automatu do zdjęć...
-Ser! -Patryku, nie!
Uspokójcie się.
Apokalipsa dobiega końca!
Czyż nie mam racji, SpongeBob?
"Eugeniuszu, najedz się
"podwodnymi bańkami. Kochający Plankton"?
Wziąłeś nie tę butelkę!
Przepraszam, panie Krabie!
Nie gniewam się.
Po prostu złożymy w ofierze was obu.
Przygotować ich do ofiary!
Przynoszę przesłanie z otchłani dziejów!
Co takiego, Patryku?
Uciekajcie!
Kalmarosaurus rex!
No cóż, Planktonie.
Chyba zawiedliśmy na całej linii.
"My"?
Nawet klęskę łatwiej znieść, gdy tworzy się drużynę.
To wszystko twoja wina!
Moja wina?
To ty zabrałeś niewłaściwą butelkę.
Nawet nie wiedziałem, że były dwie.
Oczywiście, że nie wiedziałeś!
Masz zamiast mózgu watę cukrową!
Mówię poważnie, naprawdę.
Nie spadłyby na nas te nieszczęścia,
gdybyś nie był tak samolubny i zły.
Byłem samolubny i zły,
póki wszystkiego nie popsułeś tą swoją drużyną!
Odwołaj to!
Jesteś najgorszym kumplem na świecie!
Nie!
O mój Neptunie, miesza odpady mokre i suche!
Spójrzcie na mnie.
Stałem się taki jak wy.
Okrutny.
Tchórzliwy.
Samolubny.
Wszyscy mieszkańcy miasta z porządnych obywateli
stali się dziwakami bez serca
zajętymi własną egzo...
Egze...
-"Egzystencją"? -Tak!
Odsunęliśmy się od siebie.
Każdy jest samotną wyspą,
skupioną na własnych sprawach.
W imię morskiego braterstwa
nie pozwolę, by tak dalej było!
Dlatego...
Jeśli powrót Bikini Dolnego do dawnej świetności wymaga ofiary...
Jestem gotów ją ponieść dla dobra ogółu!
Słyszeliście!
Ofiara!
Ofiara! Ofiara!
Ofiara!
Ofiara! Ofiara!
Ceremonię czas zacząć!
Burgery! Burgery!
A ja myślałem, że moi przyjaciele są prymitywni.
Nie płacz, chłopcze.
Wszystko będzie dobrze. Dla nas.
Nie płaczę, panie Krabie.
Czuję zapach kraboburgerów!
Tak trzymaj. Myśl o przyjemnych rzeczach.
Teraz!
Ofiara! Ofiara!
Chłopak ma rację.
Moja noga!
Ja też czuję zapach!
Dobra, SpongeBob, idź po nie!
Chwila. Może zdejmiemy kostiumy?
Znajdź te kraboburgery!
Wszyscy za mną!
Mam burgerową misję do spełnienia!
Zapach dochodzi stamtąd!
Chodźcie, to chyba za tą wydmą.
Jak mamy wyjść na powierzchnię?
Nie będziemy mogli oddychać!
Dobra, drugoplanowe postacie za mną.
-Pójdę z wami. -Nie ma mowy, Skalmarze.
Pójdziesz tam, z nami.
Stopy mnie bolą.
Patryku, ty nie masz stóp.
To niesprawiedliwe. Ty masz stopy.
Sandy ma stopy. I Skalmar ma stopy.
Ja mam nawet cztery.
Nie chodzi o stopy.
A o co?
O drużynę i o to, żeby się zawsze wspierać.
Dostaniemy się tam tylko wtedy,
gdy jakaś dobra wróżka pomoże nam oddychać powietrzem.
-Baniuś! -SpongeBob, znasz tego gościa?
Nie krzywdź nas. Przykro nam, że straciłeś pracę.
Miałbym was skrzywdzić?
Odbyłem podróż w czasie, żeby wam podziękować.
Tkwiłem w tej robocie od tysiącleci.
Potrzebowałem zmiany,
ale brakowało mi odwagi.
Cieszę się, że mogliśmy ci pomóc.
Teraz moja kolej.
Zawiozę was bezpiecznie na powierzchnię.
Natychmiast!
Wskakujcie do mojego pyszczka.
Chodźmy!
Nie ma mowy, żebym wlazł w paszczę delfina.
Tak. Chce mieć darmowy obiad.
Jeśli Baniuś miał odwagę porzucić pracę na końcu świata
i cofnąć się o tysiąclecia, by nam pomóc,
to my musimy się odważyć...
Nie sądziłem, że zostanę zjedzony przez delfina.
Gdyby chciał nas zjeść,
to by nas przeżuł i połknął.
Po prostu podróżujemy z klasą.
Mało tu miejsca na nogi.
Jak ktoś ma cztery stopy!
W tych sportowych skarpetkach można się udusić.
Co się dzieje? Czuję mrowienie!
Moja szyja!
Zrobiłem, co mogłem.
Reszta zależy od was.
Dziękujemy, Baniusiu!
Żegnaj, SpongeBob.
Żegnaj, Baniusiu.
Muszę uzupełnić...
Życiorys!
Świeże powietrze! Tęskniłam za tobą.
Okropnie tu śmierdzi!
Chodźcie.
Zdobędziemy przepis i uratujemy Bikini Dolne.
Co to za miejsce?
Mam złe przeczucia.
Może on wie, gdzie jesteśmy. Wygląda na mądrego.
Ma pięć głów.
Mógłby nam pan powiedzieć, gdzie znajdziemy kraboburgery?
Hej, mój przyjaciel o coś pytał!
Co?
Gigantyczny, włochaty morświn!
Wyrzucony na ląd!
Cierpi, biedactwo.
To nie są morświny.
-Wszystkie ręce na pokład! -O rety.
Musimy go zepchnąć do wody.
Dalej! Pchajcie!
-Hej! -Ho!
Wytężcie wszystkie siły!
Dalej, pchajcie!
To chyba stąd dochodził ten okropny swąd.
Przepraszam, gdzie w okolicy
można kupić kraboburgery?
Najeźdźcy!
Wynocha z zamku mojej siostry!
Mamo!
Czekałem na ciebie całe życie!
Och, Frank.
Jakie to przyjemne.
Okropność!
Cześć, Skalmarku.
Sandy!
Kraboburgery!
Chyba wiem, skąd dochodzi zapach!
SpongeBob, nie uwierzysz, jakie tu mają wielkie lody.
Ciekawe, co jeszcze mają wielkiego.
Watę cukrową?
Jeśli to zjesz, wystarczy ci energii,
by obiec kulę ziemską!
Długo ten cukier się metabolizuje?
Hej, czuję zapach kraboburgerów!
To chyba tędy!
Nie zostawiaj mnie, Skalmarze!
-Co teraz? -Nigdy tam nie dotrzemy!
-Hej! -Ho!
Dajemy radę!
Uważaj, kolego!
Trzymać się!
SpongeBob!
-Przechył! -Na sterburtę!
-Co to... -Co?
"Oryginalne kraboburgery"?
Oryginalne kraboburgery są Pod Tłustym Krabem!
Panie Krabie, co robić?
8,99 $ za kraboburgera?
Dlaczego sam na to nie wpadłem?
Ty!
Nie masz prawa smażyć burgerów!
Tak, to moja robota!
Skąd się tu wzięliście?
Nie możecie oddychać powietrzem.
Pewien zaczarowany delfin z przyszłości
katapultował nas z fontanną wody i...
Cisza!
Tego nie ma w książce.
W książce?
Nie ma zaczarowanego delfina w tej powieści.
W jakiej powieści?
O tym, jak Bikini Dolne popadło w ruinę,
gdy ukochany przepis na kraboburgery
został skradziony przeze mnie,
Burgerobrodego.
Jak to się kończy?
Zaraz sprawdzę.
Wygląda na to,
że Burgerobrody został najbogatszym
właścicielem restauracji na stałym lądzie.
Ale jak ukradłeś ten przepis?
To było łatwe.
Przerobiłem tę książkę i...
Puf!
Mój przepis!
Jak to przerobiłeś?
Uważajcie.
"Dzielny
"i przystojny
"Burgerobrody
"wygnał biednych bohaterów,
"by wiedli nędzny żywot
"na Wyspie Pelikanów!"
"Koniec"!
Niedobrze to wygląda.
Ci goście są wygłodniali!
Uwaga!
Pięknie. Oto efekty pracy zespołowej.
Tutaj! Zjedzcie Skalmara, ohydne bestie!
Chcę do innej drużyny. Ta przegrała.
Sandy, jesteś mądra. Masz jakiś pomysł?
Straciłam cały rezon, gdy znalazłam tę starą kartkę!
-Co? -Nadlatuje!
Chwileczkę!
Potrzebny nam atrament!
Na szczęście Skalmar nie zawiódł.
To się przytrafia, gdy jestem zdenerwowany.
Cokolwiek zamierzasz, zrób to szybko!
Krążą coraz bliżej!
Napiszę nowe zakończenie.
Będzie szczęśliwe?
Nadprzyrodzone!
Pokażę wam szczęśliwe zakończenie.
Patryku!
Mam stopy!
Co to za ohyda?
Sekretny przepis na wynos!
Rozejść się, obywatele.
Dojdzie tu do bezpardonowej walki.
Skazałem was na wygnanie.
Wielki Smęt?
Moje biedne bębenki!
Chwileczkę! Przestańcie!
Zaczekajcie! Klienci!
Nie odchodźcie, proszę!
Panie Superniezdaro,
skończ z nim.
Powinieneś znaleźć lepsze źródło energii, Patryku.
Ciekawe, czy teraz się wywiniecie!
Do akcji wkracza Niebylebański!
Nie!
Moja książka!
Dobra, chłopaki, pora na gest braterstwa!
Tak!
Och, tak.
Dobra robota. Daliśmy radę!
Co?
Sandy? To ty?
Nazywajcie mnie Gryzonią!
Gdzie się podział pirat?
Wygląda na to, że Burgerobrody
zapomniał o pierwszej zasadzie smażalni na kółkach.
Zawsze uszczelniaj miskę olejową.
Jedźmy po śladach oleju!
Tam żegluje.
O nie, nic z tego.
Chce złapać książkę!
Sandy, użyj wiewiórczej mocy!
Według rozkazu!
Nie uda jej się!
Wszyscy...
Na sterburtę!
Masz za swoje.
Zbliż się.
No chodź.
Książka!
Wielki Smęt!
Dobra, Burgerobrody, przygotuj się na zmasowany atak.
Wyszoruję tobą pachy.
Nie rozumiem.
Bo jesteś gąbką.
Ba.
Bierz go, Gryzonio!
Zaraz go uprażę!
PAN SZALONY ORZESZEK
Niech to orzech świśnie! Nie mam amunicji.
Sprawiedliwość wymierza się na zimno.
Patryku, nigdy nie wątpiłem w twoją siłę!
Nie wiedziałem, że śmierć jest taka słodka.
Zwyciężyłem!
Nie tak szybko, zasmarkany brodaczu!
Mój przepis.
Lubię kraby polane masłem.
MASŁO
Tylko nie masło!
Panie Krabie!
O tak!
Jakie piękne!
Patryku!
Mam cię!
SpongeBob!
-Patryk? -Mów do mnie, przyjacielu.
Widzę jasność.
Teraz lepiej?
Znacznie. Dziękuję.
Pieczenie oczu jest niczym
wobec pieczenia wstydu, że straciłem kraboburgery.
Zawiodłem Bikini Dolne.
Tak, SpongeBob, dałeś straszną plamę.
Nie, Patryku, to wina całej drużyny.
Nie. Tylko twoja.
Dokąd się wybierasz?
Spadaj, karzełku, zanim zrobisz sobie kuku.
Plankton?
Teraz raczej Sto-Ton!
Spadaj stamtąd, karzełku,
bo zrobię ci kuku.
Wyłaź! Gdzie się schowałeś?
Moje oko!
Ucieka!
Gotów na sto ton baniek?
Przepis, proszę.
Bądźmy partnerami. Zdobędziemy bogactwo i władzę!
Nie, dziękuję.
Już mam partnerów.
Powtórzymy gest braterstwa?
Oczywiście, Patryku.
Ale tym razem będzie o jedną dłoń więcej.
Plankton?
Och, nie.
Proszę, Krabie.
Jest twoja.
Nie zawiera kolejnego obraźliwego liściku?
Nie, zmieniłem się.
Już nie odwracam się od wszystkich plecami,
żeby zdobyć przepis na wyłączność.
Teraz wiem, że trzymając coś tylko w swoich rękach, byłbym...
Samolubem.
Zwłaszcza gdy tym czymś byłyby kraboburgery.
No dobra, wracajmy do Bikini Dolnego i...
Och, nie! Nie mam kartki!
Nie!
Musiała zostać na Wyspie Pelikanów!
Nie martw się. Pomyślałem o wszystkim.
SpongeBob, prowadź nas do domu.
Dzięki.
-Skalmarze! -O tak.
Czas wrócić i otworzyć bar Pod Tłustym Krabem!
Rozum ci się usmażył?
Zostanę tu na zawsze!
Spójrz na mnie. Jestem bogiem!
Nie, Skalmarze, jesteś kasjerem.
Chwileczkę! Co? Nie!
Fajnie było, ale się skończyło.
Nie smuć się, Skalmarze.
Czeka cię niespodzianka. Pod koszulką.
Kaloryfer twardy jak skała!
Fajny z ciebie gość, SpongeBob.
Daj spokój.
Przepraszam! Zamawiamy 3000 kraboburgerów!
Ten dźwięk oznacza, że wróciła szara codzienność.
Kto zamawiał 3000 kraboburgerów?
Pierwszy dla ciebie, Gacusiu.
Z podwójnym majonezem, jak lubisz.
Złapałem cię na oszustwie.
Gacuś nie cierpi majonezu.
Plankton! Znowu te stare sztuczki?
Po prostu jestem wierny tradycji.
Co ty na to, Gacusiu?
Do stu krewetek.
Do zobaczenia, kolego z drezyny!
-Zaśpiewamy? -Tak!
Proszę, panie Piracie.
Och, Ktosiu...
Jak mógłbym ci odmówić?
Jesteście gotowi?
-Tak, kapitanie! -Tak, kapitanie!
Nie dosłyszałem.
Mam piasek w uszach!
-Tak, kapitanie! -Tak, kapitanie!
Kto anansowy pod wodą ma dom?
SpongeBob Kanciastoporty!
Gąbczasto-kanciasty i żółty jak on!
SpongeBob Kanciastoporty!
Kto grzywy i fale ze śmiechu chce gryźć?
SpongeBob Kanciastoporty!
Ten jak ryba w wodzie poczuje się dziś!
-SpongeBob Kanciastoporty! -Gotowi?
SpongeBob Kanciastoporty!
Cisza!
Lubię tę piosenkę. Co się stało?
Nie cierpię tej melodii, więc włączyłem inną.
Ta dopiero jest okropna.
Odkąd znasz się na...
Dlaczego w ogóle z tobą gadam?
Jesteś nędznym stworem, ptaku
Nic nie wiesz o dobrym smaku
Żerujesz na stercie śmieci
Ja podróżuję po wszechświecie Węzły rozsupłuję
Burgery przed zgubą ratuję A nawet nieźle rapuję
A ty okropnie fałszujesz Rytmu w ogóle nie czujesz
Skończycie z tymi bzdurami
Pod moimi rozkazami
Bez trudu cię pokonam
Będziesz jak oskubana wrona
Przestań klapać dziobem i ozorem mleć
Po prostu cicho siedź!
Hola, śnięta rybo!
-Licz się ze słowami -Nie zadzieraj z mewami
Nie obrażaj nas, bo...
Rześka bryza nas kołysze Obmywają morskie fale
Radar w głowie, pierwsze słyszę
A śpiewać nie umiesz wcale
Czemu on jest taki nadęty?
Bo jest starszy niż morskie odmęty
Sam kosmosu pilnuje
Tak, trochę go żałuję
Przestańcie! Przez was film będzie za długi!
Przenieś nas w przeszłość
To dokończymy piosenkę
Niech wam będzie.
SpongeBob Kanciastoporty!
Całkiem nieźle wyszło.
Przepraszam!
To stara choreografia.
Wiecie, co by się przydało?
Taniec interpretacyjny!
Pamięci Ernesta Borgnine