{y:b}>>> RebelSubTeam <<< facebook.com/RebelSubTeam
{y:b}Tłumaczenie: Eelsky
{y:b}Korekta: moniuska
{y:i}Osobiście widzę to tak: {y:i}każdemu przydarza się jakiś cud.
{y:i}Może wygracie na loterii.
{y:i}Albo traficie do kosza {y:i}w ostatniej sekundzie finału NBA.
{y:i}Może polecicie w kosmos {y:i}lub poślubicie królową Anglii.
{y:i}Jeśli wziąć pod uwagę wszelkie {y:i}nieprawdopodobne historie,
{y:i}zapewne przynajmniej jedna z nich {y:i}przytrafi się każdemu z nas.
{y:i}Mój cud był jednak inny.
{y:i}Spośród wszystkich domów, {y:i}na wszystkich osiedlach, w całym stanie Floryda,
{y:i}zamieszkałem naprzeciwko {y:i}Margo Roth Spiegelman.
{y:i}Odkąd ją ujrzałem, {y:i}byłem beznadziejnie i szaleńczo zakochany.
{y:i}Ze względu na sąsiedztwo {y:i}i podobny wiek,
{y:i}i najwyraźniej bez innego powodu, {y:i}szybko się zaprzyjaźniliśmy.
Spójrz.
Quentin.
Nie żyje.
Chodźmy stąd, Margo.
Myślałam, że w chwili śmierci zamyka się oczy.
{y:i}Prawdę mówiąc, {y:i}nie przejąłem się tym zbytnio.
{y:i}Przecież nie znałem faceta.
{y:i}Gdybym dostawał napadu paniki, {y:i}ilekroć obca mi osoba umierała,
{y:i}pewnie bym zwariował.
{y:i}Inaczej było z Margo.
Już wiem.
Nazywał się Robert Joyner. Miał 36 lat.
- Był smutny, bo się rozwodził. - Skąd to wszystko wiesz?
Prowadzę śledztwo. Piszesz się?
- Pewnie. - Super, chodź.
Co?
Jego żona pracuje w SeaWorldzie. To na pewno wskazówka.
Nie możemy pojechać do SeaWorldu.
- Jest prawie jedenasta. - Wprowadzę nas. No chodź!
Nie chcę wpakować się w kłopoty.
To smutne, nie sądzisz?
Popękały w nim już wszystkie struny.
{y:i}Margo zawsze kochała tajemnice.
{y:i}W obliczu wydarzeń, {y:i}które nastąpiły potem,
{y:i}nigdy nie opuszczała mnie myśl, {y:i}że być może kochała je tak bardzo,
{y:i}że stała się jedną z nich.
{y:i}Ale wybiegam w przyszłość.
{y:b}PAPIEROWE MIASTA
{y:i}Wiele się zmieniło w kolejnych latach.
{y:i}Nasze drogi się rozeszły.
{y:i}- Ale nie przestałem o niej myśleć. - Ja otworzę!
{y:i}Liczyłem na drugą szansę.
Cukierek albo psikus!
Wesołego Halloween.
{y:i}Nie byłem sam.
{y:i}Niemal każdy zdawał sobie sprawę, {y:i}że Margo była inna.
{y:i}Margo była...
{y:i}wyjątkowa.
{y:i}Jej życie stało się ciągiem {y:i}legendarnych przygód.
{y:i}Każda zbyt szalona, {y:i}by mogła być prawdziwa.
{y:i}Jak gdy przez trzy tygodnie {y:i}podróżowała z cyrkiem.
{y:i}Albo udała się w trasę z The Mallionaires {y:i}po Wschodnim Wybrzeżu.
Jeśli zapytasz basistę, powie, że jestem jego dziewczyną
lub chciałby, bym nią była.
I tak się tam dostanę. Oszczędź sobie pracy i mnie wpuść.
{y:i}Dokądkolwiek się udawała,
{y:i}zawsze zostawiała wskazówki {y:i}dla swojej młodszej siostry, Ruthie.
{y:i}Albo dla osób, {y:i}które uznawała za godne.
{y:i}Nie zaliczałem się do tego grona.
{y:i}Kiedy koniec liceum był na horyzoncie, {y:i}Margo i ja ledwie rozmawialiśmy.
{y:i}To twój bal maturalny. {y:i}W czym problem?
{y:i}We wszystkim.
Wolne tańce. Albo szybkie. Dowolne tańce. I wypożyczenie smokingu.
- Możesz pójść z Suzie Chung. - Zerwaliśmy.
Taka miła dziewczyna. Co się stało?
Nie wiem...
Nie wyszło nam.
- Cześć, Ben i Radar. - Dzień dobry, pani Jacobsen.
- Przeleciałbym ją. - Nie łapię.
No co?
Nie chcę jej tylko puknąć. Traktowałbym ją z szacunkiem.
- To prawdziwa dama. - To moja mama.
- Chcę jeździć z nią na rowerach. - Co?
Karmić winogronami. Zabrać do Paryża.
Traktować jak księżniczkę. Coś w tym złego?
- To dziwne. - Nieustannie.
Chcę ją wykąpać.
Chwila.
Hejka, królisiu, jak tam plany na bal?
Nie ma szans, Krwawy Benie.
Nie!
Pierwszaki znają tę historię!
{y:i}Kiedy Ben miał 12 lat, {y:i}nabawił się infekcji nerek
{y:i}i dosłownie sikał krwią.
{y:i}Po powrocie ze szpitala, {y:i}po całej szkole rozniosła się plotka,
{y:i}że jego stan był następstwem {y:i}chronicznej masturbacji.
Nigdy nie znajdę partnerki na bal.
Nie przejmuj się. To strata czasu i pieniędzy.
- Radar się wybiera. - Ma dziewczynę. Nie ma wyjścia.
Przegryw.
Była już u ciebie?
No właśnie, twoja dziewczyna była już u ciebie w domu?
- Coś stoi na przeszkodzie? - O co tu chodzi?
- Dobrze wiecie. - Lubimy, gdy to mówisz.
Co tam mamroczesz? Możesz głośniej?
Moi starzy mają największą na świecie kolekcję czarnych mikołajów.
{y:i}Nie przesłyszeliście się.
{y:i}Rodzice Radara chcieli znaleźć się {y:i}w Księdze rekordów Guinnessa
{y:i}za sprawą największej kolekcji {y:i}czarnych mikołajów w jednym domu.
{y:i}Mieli ich ponad tysiąc, {y:i}i były wszędzie.
{y:i}I nie tylko podczas świąt.
{y:i}Mimo to, Radar jako {y:i}pierwszy z nas znalazł dziewczynę.
Może zaprosisz tę laskę, z którą spałeś na obozie letnim?
- Ona nie istnieje. - Nieprawda.
- To zaproś tę z Saskatchewan. - Racja... A nie, ją też zmyślił.
- Obie istnieją. - Sprecyzuj.
- Nie wiem. - Spadam.
- Zbierajmy się. - Mamy jakieś 10 minut.
- Cześć, Angela. - Miło się gadało, Angela.
- Skarb dziewczyna. - Kochamy te pogaduszki.
{y:i}Większość moich dni {y:i}wyglądała dokładnie tak.
{y:i}Skupiłem się na nauce, egzaminach {y:i}i zajęciach pozalekcyjnych.
{y:i}Pod koniec liceum, {y:i}prawie o niej nie myślałem.
{y:i}Musiałem tylko skończyć szkołę, {y:i}pójść na studia i poznać kogoś nowego.
{y:i}I zapomnieć, {y:i}że ten cud się zdarzył.
{y:i}Wszystko szło zgodnie z planem.
{y:i}Aż do tej jednej nocy.
Margo?
- Pożycz mi samochód. - Co?
- Twój samochód? - Nie mam.
- Twojej mamy. - Nie możesz wziąć swojego?
Rodzice zamknęli kluczyki w sejfie pod swoim łóżkiem.
Pewnie mogłabym złamać kombinację, ale jest tam Myrna Mountweazel,
a ten cholerny pies mną gardzi.
Więc jak mówiłam, muszę pożyczyć twój samochód.
Musisz też go prowadzić, bo mam do załatwienia dziewięć spraw
i ponad połowa wymaga szybkiej ucieczki.
- Jakieś przestępstwa? - Włamanie z wtargnięciem to przestępstwo?
- Jasne. Że co? {y:i}- Margo!
- Pora na mnie. To jak? - Poproś swoich podwładnych.
- Jase'a, Lacey czy Beccę. - Są częścią problemu.
- Jakiego? - Jest ich dziewięć.
- I twój chłopak jest jednym? - Były chłopak.
Powiesz mi, dokąd jedziemy?
Najpierw do sklepu.
- Jedziemy na zakupy? - Nie.
Naprawimy wiele złego i popsujemy trochę dobrego.
To będzie najlepsza noc twojego życia.
Nie chcę wpakować się w kłopoty.
- Jesteś bardzo lękliwy. - Po prostu mam plany i cele.
- Nie uwzględniają śmierci i odsiadki. - Zatrzymaj się tu.
Jakie plany?
Mówiłeś, że masz plany.
Jesienią idę na Duke'a, potem na medycynę, zostanę onkologiem.
Ożenię się i będę miał dzieci przed trzydziestką.
I wtedy będziesz szczęśliwy?
Mając trzydziestkę, za 12 lat. Żona, dzieci, kariera.
Wtedy będziesz szczęśliwy. To chcesz powiedzieć?
Chyba.
Nie ma czegoś, co uszczęśliwiłoby cię teraz?
To najsmutniejsza rzecz, jaką w życiu słyszałam.
- Bingo! - Po co ci krem do depilacji?
Niebawem wszystko zrozumiesz, mój młody przyjacielu.
- Jestem starszy o pół roku. - Serio?
- Przestań. - Całkiem głośne.
- Chciałeś coś powiedzieć? - Nie możesz tego robić.
Co jeszcze potrzebujesz?
{y:i}BLOKADA KIEROWNICY
{y:i}- Interesujący zapis. {y:i}- Jestem zwolenniczką losowego zapisu.
Reguły są niesprawiedliwe.
{y:i}RED BULL
{y:i}CHUSTECZKI
{y:i}WAZELINA
{y:i}CAŁA MASA FOLII PLASTIKOWEJ
{y:i}KREM DO DEPILACJI
- Nie jest aż tak dziwne. - A jednak dziwne.
Więc co się stało? Z Jase'em, Lacey i Beccą.
Najwyraźniej mój chłopak od tych wielu miesięcy,
- zdradzał mnie. - Co?
- Z moją przyjaciółką. - Powaga?
Czemu to zrobił?
Tuż za rogiem.
- To dom Bekki. - Dokładnie.
A to samochód Jase'a.
- To zły pomysł. - Nie, Quentinie.
To rewelacyjny pomysł.
- Idiota nigdy nie zamyka auta. - Jesteś tego pewna?
Zemsta Margo Roth Spiegelman właśnie się rozpoczęła.
- Chcesz czynić honory? - Nie!
Jak sobie chcesz.
- Nie wierzę, że to zrobiłaś. - Zadajemy naszym wrogom ból.
- My? - Przekonasz się.
- Czy to pan Arrington? {y:i}- Wiesz, która jest godzina?
Przepraszam, ale sądziłem, że zechciałby pan wiedzieć,
iż pańska córka uprawia teraz seks w piwnicy.
Do usłyszenia.
- Co to był za głos? - Daj mi swój telefon. Szybko.
Masz.
- Szykuj się. - Co mam zrobić?
Cztery, trzy...
dwa...
Zrób zdjęcie!
Szybko!
Patrz na to.
Co?
- Fajnie było. - Bankowo mnie widział.
- Co z tego? - Skopie mi tyłek.
- Bzdura. - Skąd ta pewność?
Daj spojrzeć.
Co jest?
Rhode Island wśród penisów.
Może mieć bogatą historię, ale nie grzeszy rozmiarem.
- Wbijamy do środka. - Nie. Co? Nie.
Ryba jest dla Bekki. Trafi do jej domu.
Daj spokój, złapią nas. Nie możemy wejść do środka.
Zostanę na czatach.
Możesz robić, co tylko zechcesz, Q.
Niech to szlag.
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
{y:i}Twoja przyjaźń z Margo Roth Spiegelman {y:i}śpi z rybkami.
{y:i}Kto tam jest?
Zmywamy się.
{y:i}Mam broń.
To jakieś jaja?
Nie mogłaś jej wrzucić przez okno?
Liczy się efekt.
Fajnie było.
- W porządku? - Pewnie.
Sama nie wiem.
Łudziłam się, że może to nieprawda.
Zmieniając temat.
Dom Lacey.
Lacey była grzeczna czy niegrzeczna?
Lacey była bardzo niegrzeczna.
Od piątej klasy byłyśmy najlepszymi przyjaciółkami.
A potem?
Nie powiedziała mi o Jasie.
Gotowy?
Nieźle.
{y:i}Nasza przyjaźń też była sztuczna.
Rany, ale już późno.
Jeśli jesteś zmęczony, możemy wracać do domu.
Tak myślałam.
Kto tu mieszka?
Chuck Parson.
Myślałeś, że taka gnida wyjdzie z tego bez szwanku?
To najlepszy kumpel Jase'a. Jest współwinny.
Nie martw się. Śpi jak zabity.
Potańcówka w szóstej klasie.
Chuck powiedział dziewczynom, by z tobą nie tańczyły i go posłuchałyśmy.
My wszystkie.
- Bardzo mi przykro. - Nie ma sprawy.
To było dawno temu.
Masz.
Nie, dzięki.
Przyjdzie taki moment w twoim życiu, gdy przypomnisz sobie tę chwilę
i zastanowisz się,
czego żałujesz bardziej.
Usunięcia brwi Chucka?
Czy że tego nie zrobiłeś?
Daj mi to.
{y:i}Brwi odrastają, {y:i}lamerem jest się wiecznie.
Co jest...
Patrz na nas! Jesteśmy ninja!
- Nie jestem żadnym ninja. - Też jesteś, tylko trochę dziwnym.
- Serce wali mi jak młot. - Po tym wiesz, że się dobrze bawisz.
Co tu jest grane?
Pod koniec wielkiej przygody należy spocząć i przemyśleć swe osiągnięcia.
Najlepszym miejscem w Orlando, by to uczynić, jest budynek SunTrustu.
- Przestań. - Co?
- Przestań. - Ale co?
- Miało nie być włamań. - Nie włamujemy się.
- Wchodzimy frontem. - Spryciara.
Nie mogą mnie dziś aresztować.
- Ani żadnego innego dnia. - Nie aresztują.
To budynek banku. Musi być jakiś strażnik.
Oczywiście, że jest.
Nazywa się Gus.
Znasz imię...
No jasne, że znasz.
- Margo! - Cześć, Gus.
- Wpuścisz nas na górę? - Mój dom jest twoim domem.
- Fajnie. - Kim jest młody?
- To Q. - Ja?
Jestem starszy o pół roku.
Witaj w moim biurze.
- Niezła muzyka. - Kojące dźwięki korporacyjnej Ameryki.
Zbliż się.
Tam jest Jefferson Park.
Światła zgaszone, to dobrze.
Tu jest dom Chucka. Brak świateł, glin też nie ma.
Cisza i spokój.
Chyba się nam upiekło.
- Piękne. - Myślisz?
Z tej odległości.
Z bliska wszystko jest brzydsze.
Ty nie.
To papierowe miasto.
Przyjrzyj się.
Te papierowe domki i papierowe ulice.
I ludzie również.
Mieszkam tu 11 lat
i ani razu nie spotkałam kogoś, komu zależałoby na czymkolwiek istotnym.
Nie wezmę tego do siebie.
Dam ci radę, Quentin.
Jesteś uroczy, będąc pewnym siebie.
Mniej, gdy nie jesteś.
Podarujesz mi ten taniec? Jesteś mi go winna.
Może wszystko potoczyłoby się inaczej, gdybym spędzała z tobą czas.
Nie jest jeszcze za późno.
Co teraz będzie?
Jutro będzie inaczej?
- Mam taką nadzieję. - Tak?
Ja też.
Widzisz to?
To twoja strefa komfortu.
Jest tej wielkości.
Wszystko, czego pragniesz, jest daleko poza nią.
Tak, jak czułeś się tej nocy, powinieneś przeżyć całe życie.
Na razie.
Dzień dobry, śpiochu. Próbuję cię dobudzić od 20 minut.
Musiałeś mieć ciekawy sen.
{y:i}LICEUM JEFFERSON PARK {y:i}OSTATNI DZIEŃ SPRZEDAŻY BILETÓW
Znalezienie partnera na bal jest niewyobrażalnie trudne.
A ten co robi?
- Q? - Co ty robisz?
Co? Nic.
Pokręciło go.
- To byłeś ty! - Wyluzuj.
Nie każ mi wyluzować! To ty byłeś u Bekki!
- Skopię ci dupsko! - Na pewno chcesz to zrobić?
- Nawet na powiększeniu... - Schowaj to.
Czegoś tu nie rozumiem. Nie zaliczyłeś Margo Roth Spiegelman?
Do niczego nie doszło.
No co?
- Nie ogarniam. - Co z tobą?
Chyba z tobą.
Margo Roth Spiegelman, druga w nocy, jest sama, tańczy w ciemnościach.
- I nic nie zrobiłeś. - To nie było tak.
Poczuliśmy więź.
Byliśmy na misji. Było inaczej.
Co teraz?
Nie wiem.
Dam wam znać, gdy się z nią zobaczę.
Atmosfera jest niezbędna do życia.
{y:i}Ale Margo nie przyszła {y:i}tego dnia do szkoły.
{y:i}Ani następnego.
{y:i}Ani jeszcze następnego.
Facet usłyszał ją podczas karaoke. Od razu zaproponował jej kontrakt płytowy.
- Nagrywa właśnie w Nowym Jorku. - Ratuje wieloryby na Islandii.
Nie na Islandii, tylko na Grenlandii.
Gdzie to słyszałeś?
{y:i}Tak jak wszyscy, {y:i}zacząłem się zastanawiać,
{y:i}gdzie ona, do cholery, jest.
{y:i}Co porabia?
{y:i}Kto z nią jest?
{y:i}Dlaczego nie jestem to ja?
{y:i}Bardzo mi przykro. {y:i}Wiem, że to dla was trudne.
- Dzień dobry, państwo Spiegelman. - Cześć, Quentin.
To detektyw Warren.
- Margo znowu uciekła. - Po raz piąty.
- Deb... - Co?
Mam tego dość, Hank. Ma 18 lat. Niech robi, co chce.
- Co o tym wiesz? - Ja?
Kiedy ją ostatnio widziałeś?
W środę, chyba.
Weszła przez moje okno. Pogadaliśmy chwilę i wyszła.
Nie myślicie chyba, że coś jej się stało?
Dobrze wiemy, co się stało.
Znudziła się. Chce być w centrum uwagi.
Wróci, gdy skończą się jej pieniądze lub gdy ludzie przestaną o niej mówić.
- Nie chcą państwo zgłosić zaginięcia? - Nie zaginęła. Odeszła.
To różnica.
{y:i}No wiem, raczej nie zdobędą {y:i}nagrody dla rodziców roku.
{y:i}Ale w jednym mieli rację.
{y:i}Jeśli odeszła, nie znajdą jej, {y:i}dopóki nie będzie tego chciała.
{y:i}Jeden pies. Wyjechała. {y:i}Tego kwiatu jest pół światu.
{y:i}Jak Fattina?
- Bettina. - Brzmi jak zmyślone imię.
Jak ma na nazwisko?
Po prostu powiedz. Trzy, dwa, jeden...
- To był jednorazowy numerek. - Tak?
Zaliczyłem tę królisię. Mówiłem to wam tyle razy.
- Nie będę się powtarzać. - Chcę to usłyszeć.
- Dom kuzyna. - Jest twoją kuzynką.
- Nie jest. - Przespałeś się z kuzynką.
Nie możesz dla odmiany przespać się z kimś spoza rodziny?
- Nie! - Kurde, przespałem się z kuzynką.
Przyda się kilka szczegółów, jeśli chcesz uwiarygodnić tę historię.
Powiem wprost.
Jestem w Saskatchewan. Kuzyn Danny chce melanżować.
Mówię: "Do dzieła".
Kroi się melanż. Podbija Bettina. Patrzy na mnie. Idziemy na pięterko.
Wydaje dziwne dźwięki?
Nie, to okrzyk godowy.
- Zaczęła się drzeć na twój widok? - Okres godowy, ziom.
- Choć raz powiedz prawdę. - To sama prawda.
Ale ściemniasz.
To prawda. Nie wierzysz mi?
Nie.
Spoko. Postaw klocka.
Zamknij się.
Nie gadamy o mnie, tylko o tobie i Angeli.
- Twojej królisi. - Nie nazywaj jej tak.
- Poobracasz ten tyłeczek, synu? - Nie nazywaj mnie synem.
Nie mów o jej tyłku.
Zatańcz dla niej. Pokaż mi, co potrafisz.
Jeśli już musisz wiedzieć, czekamy do balu.
- A to czemu? - Po prostu.
Chcemy, by to było wyjątkowe.
Radar, to takie piękne.
Chcę z tobą być.
- Przestań. - Ej, chłopaki!
- Chłopaki! - Co?
Coś jest w oknie Margo.
- Zawsze tam było? - Okno zawsze było odsłonięte.
"Woody Guthrie, pieśniarz folkowy. Urodzony w 1912, zmarł w 1967".
Gapi się na ciebie, Q.
Wiem.
- Cześć, Ruthie. - Cześć, Quentin.
- Rodziców nie ma w domu? - Pojechali do centrum.
Możemy wejść na momencik do pokoju Margo?
- Po co? - Chcieliśmy coś sprawdzić.
Margo nie lubi, gdy ludzie się tam kręcą.
- Jesteśmy jej przyjaciółmi. - Nieprawda.
Inaczej wiedziałbyś, że nie lubi, gdy ludzie się tam kręcą.
Ma wszystkie płyty, tylko nie tę Woody'ego Guthriego.
- Wstań. - Sorki.
- Mogę... - Nawet o tym nie myśl.
- Czego w ogóle szukacie? - Nie bardzo wiemy.
Poszlak. Jesteśmy detektywami.
Patrzcie.
O żesz ty!
Co tu mamy?
"Walt Whitman's Niece" jest zakreślona.
- Co to może znaczyć? - Czekajcie! - Co?
- Myślę, że wysyła ci wiadomość. - Co za wiadomość?
"Znajdź mnie".
{y:i}Z drzwi powyrywajcie zamki! {y:i}Drzwi same wyrwijcie z futryn!
{y:i}To wezwanie do działania.
Mówi: "Zaryzykuj, dupku. Przestań wszystko planować".
Może to próbowała mi powiedzieć, jak o tych papierowych miastach.
Mówi mi: "Robię to, Q. Ruszam za tym. Chodź ze mną".
Jeśli złamiesz kod i odkryjesz, gdzie jest...
Możemy pogadać?
- Cześć, Lacey. - Byłeś z nią tej nocy, prawda?
- W noc projektu? - Tak.
- Była na mnie zła? - Była raczej rozczarowana.
- Co zrobiłam? - Wiedziałaś o Becce i Jasie.
Nie miałam pojęcia. Inaczej bym coś powiedziała.
- Margo myślała... - Myli się.
Ja ci wierzę.
Chuck wiedział przez cały czas, po prostu świetnie.
Zerwaliśmy, nie mam partnera na tydzień przed balem,
a moja najlepsza przyjaciółka nawiała
i uważa, że ją zdradziłam, czego nigdy bym nie zrobiła.
Przepraszam. Nie musisz tego słuchać.
Co tam mówiłaś o balu?
Coś o partnerze.
- Dasz mi znać, jeśli się odezwie? - Czemu miałaby się do mnie odezwać?
Byłeś z nią tej ostatniej nocy. To musi coś znaczyć.
Na razie.
To było najlepsze 30 sekund mojego życia.
{y:i}Walt Whitman jest z Nowego Jorku. {y:i}Woody Guthrie tam mieszkał.
- To jakiś trop? - Jest w Nowym Jorku?
To możliwe.
- Wspominała o nim kiedyś? - Nie, ale nie gadaliśmy od 9 lat.
Racja.
- Zabieram Lacey na bal. - Że co?
Nie widzieliście tego?
- Zaiskrzyło między nami. - Musiałem to przegapić.
- "Z drzwi powyrywajcie zamki". - To metafora.
A jeśli nie?
A jeśli to polecenie?
- Myślałem, że będzie... - Po prostu je przykręć.
{y:i}Bartlesville Avenue 8328.
Grawitacja do drugiej...
Jakie masz plany na wieczór?
{y:i}Obiecałem Angeli, {y:i}że kupimy razem buty.
Buty?
Nie podobają jej się buty, które kupiła na bal.
Zabieram ją do centrum na noc wyprzedaży.
Przyzwoite przeceny.
- Znalazłem coś. - Co?
Adres.
Nie był w drzwiach Margo, tylko w moich.
Bartlesville Avenue 8328.
- To szemrana okolica. - I tak musimy tam pojechać.
- Ale nie dzisiaj. - Czemu?
{y:i}Bo jesteś rozsądną osobą. {y:i}Ważysz 59 kg i nie chcesz umrzeć.
Nie możesz jechać do obcego budynku w podłej części Orlando, i to w środku nocy.
- To pojedziemy z samego rana. - Jutro mamy szkołę.
Zawsze można się urwać.
Angela mnie zabije. Zawsze odprowadzam ją na matmę.
- Przeżyje. - A co z Lacey?
- Co z nią? - A jeśli mnie szuka?
- Kiedykolwiek cię szukała? - Może ominąć nas coś ważnego.
Zajęcia z wuefu. Jeśli nie chcecie jechać...
Po prostu nigdy nie opuściliśmy zajęć.
- Ja też nie. - I to trochę złe.
No trochę, ale również...
trochę dobre.
- Mam rację? - Ten głos nic nie zmienia.
Coś tam jednak zmienia. Nawet całkiem sporo. Prawda?
Nie ma chwili do stracenia.
Musimy ruszać natychmiast.
Znajdźmy Margo.
Jedź już.
To włoski akcent?
- W prawo. - Jesteśmy na miejscu.
To tutaj?
Po co miałaby tu przyjechać?
Zamknięte.
- Co teraz? - Jest tu jakiś kamień?
Margo?
Jest tu ktoś?
Chłopaki.
{y:i}TROLLOWA NORA
Gdy ostatnio się tak bałem, spałem z zapalonymi światłami.
Gdy ostatnio się tak bałem, spałem z pluszakiem.
Gdy ostatnio się tak bałem, spałem w łóżku mamy.
Q, na twoim miejscu bałbym się każdej nocy.
To sklep z pamiątkami?
Ani śladu Margo.
Z jakiegoś powodu chciała, byś tu przyjechał.
{y:i}ATLAS DROGOWY
Wszystko jest tu stare.
- Chłopaki. - Znalazłeś coś?
{y:i}UDASZ SIĘ DO PAPIEROWYCH MIAST {y:i}I JUŻ NIGDY NIE POWRÓCISZ
Papierowe miasta.
- Możemy już iść? - A jeśli to Margo?
A jeśli to ktokolwiek inny?
Nara.
{y:i}papierowe miasta
{y:i}OMNIKLOPEDIA
{y:i}Papierowe miasto
{y:i}Fikcyjne miasto nanoszone na mapę, {y:i}aby utrudnić łamanie praw autorskich.
...nie jest o facecie zabijającym wieloryba. Może to historia faceta, który naprawdę wierzy,
że polowanie na tego wieloryba nada jego życiu sens.
To właśnie Ahab.
To częsty błąd, który wielu ludzi...
Pamiętajcie o wypracowaniu. Odbierzcie też wczorajsze testy.
Nie będzie wam do śmiechu.
Następnym razem zaznaczać jedną odpowiedź.
Chyba nie sądziliście, że odpuszczę wam tę błędną.
To nie jest spoko.
- Był wczoraj test? - Niezapowiedziany.
- Ominął cię. - Mogę go jakoś odrobić?
To tylko jeden test, wyluzuj. Nadal będziesz lekarzem.
- Zmykaj. - Dzięki.
Jakieś wieści?
Wspominała ci o opuszczonym budynku w zachodniej części miasta?
- O starym sklepie z pamiątkami? - Nie. Myślisz, że tam będzie?
Była tam. Musi istnieć jakiś związek.
- Widzimy się wieczorem? - Nie wiem. Może.
Daj znać, jeśli potrzebujesz podwózki.
Impreza u Jase'a.
- Myślałem, że z nim nie gadasz. - Nie gadam.
- Ale idziesz na jego imprezę? - Wszyscy idą.
Nie wszyscy.
{y:i}Musimy iść!
Co? Do Jase'a Worthingtona?
- Odbiło ci? - To tylko impreza.
- Nigdy nie byliśmy na imprezie. - Byliśmy mnóstwo razy.
- Imprezy z tubą się nie liczą. - A co z Angelą?
Angela jest dorosłą, inteligentną i wyrozumiałą kobietą.
- I nie musi o tym wiedzieć. - Nie chcę iść do Jase'a. Wy możecie.
Zamierzasz spędzić resztę liceum, usychając z tęsknoty za uciekinierką?
Nie usycham, próbuję ją znaleźć. Nie bądź dupkiem.
Nie jestem, choć raz chcę być zwykłym dzieciakiem.
- Bawcie się dobrze. - No co ty?
- Gdzie się podziewałaś? - Wszędzie i nigdzie.
Musisz się zgubić, nim odnajdziesz siebie.
- Ludzie się o ciebie martwili. - Nieprawda.
Ja tak.
Jesteś uroczy, Quentinie.
Zawsze byłeś.
- Cieszę się, że wróciłaś. - Nie wróciłam.
Odbierzesz?
- Słucham? {y:i}- Q?
Quentin Jacobsen jest w moim telefonie!
Daj mi telefon.
Usiądź sobie. W ile tu dojedziesz?
{y:i}Istny chaos, potrzebujemy cię. {y:i}Ben cię potrzebuje.
Mówiłem, że nie idę do Worthingtona.
Poza tym Ben jest dupkiem.
Wiesz, jaki masz problem? Oczekujesz, że ludzie nie będą sobą.
Nie jesteś Benem. Ben nie jest tobą.
Wszyscy się różnimy. Dlatego jesteśmy najlepszymi kumplami.
{y:i}Jasne? {y:i}Ładuj się do vana i przyjeżdżaj.
{y:i}No i Margo była tu z milion razy. {y:i}Może coś znajdziesz.
Chwilę tu zostaniemy.
Niedługo wrócę.
Kto tam jest?
- Co tu robisz? - Sikam sobie.
- To przestań. - To tak nie działa.
Dobra, skończ i wynocha.
Spoko.
Wszystko gra?
Bywało lepiej.
Wejdziesz ze mną do wanny?
Nie w ten sposób.
Pewnie.
Spójrz na mnie.
Jakie słowo pierwsze przychodzi ci do głowy?
- Nie wiem. - Zastanów się!
- Piękna. - Nie!
To właśnie problem.
Ludzie, patrząc na mnie, nie myślą, że jestem mądra.
Bystra albo interesująca.
Też mam mózg. Idę na Dartmouth.
Dlatego jesteś smutna?
Pokłóciłam się z Beccą.
Nazwała mnie dziwką i szmatą.
Potem weszła na kanapę i powiedziała wszystkim, że mam chlamydię.
- Kurde. - A nie mam.
Już.
- Nie jestem dziwką. - Wcale tak nie uważam.
Dzięki.
Nie przejmuj się. Becca jest zazdrosna.
O co miałaby być zazdrosna? Chodzi z Jase'em. Będzie królową balu.
- Jest nową Margo. - Nikt nie będzie nową Margo.
Masz rację. Nikt jej nie zastąpi.
Serio?
- Nie znoszę typa. - Ja też.
- Palant. - Skończony.
- Pomogę ci wstać. - Dzięki.
Jeśli będzie ci się narzucał...
Dzięki.
- Nie umiem się bić, ale... - Dziękuję.
- Pogadamy później. - Dobrze.
{y:i}ATLAS DROGOWY 1984
{y:i}WŁASNOŚĆ MRS
- Valar morghulis! - Zapnij koszulę.
Valar morghulis!
- Ile wypił? - Nie mogę go odkleić.
- Ben? - Zbliż się, Quentinie.
Niniejszym pasuję cię na rycerza Zakonu Browarników.
- Dzięki. Musimy iść. - Chcę imprezować!
- Wiem, gdzie jest Margo. - Powaga?
Muszę ci coś powiedzieć.
Nie przemawia przeze mnie piwo.
Musiałem się napić, żeby się porządnie wysłowić.
Nosiłem się z tym od dawna.
Trzymasz się?
Zbierajmy się.
- Czuję się dużo lepiej. - Chodźmy.
- Boże, chroń Królową. - Zamknij się.
- Radar, kocham cię. - Nie całuj mnie.
- Dokąd jedziemy? - Zobaczycie.
- Kocham cię. - Nie jedziemy do tej rudery, co?
- Co? - Q!
- Nie możemy tu zostać? - No już, chłopaki.
- Zaśpiewajmy. - Co?
Nie boisz się, kiedy śpiewasz.
- Ale co? - Wszystko jedno.
Zaśpiewamy to, co pierwsze przyjdzie ci do głowy.
{y:i}Najlepszym być naprawdę chcę
{y:i}Jak nigdy dotąd nikt
{y:i}Zdać muszę ważny test
{y:i}Wyszkolić wszystkie z nich
- To ci przyszło pierwsze? - Cicho, to działa.
{y:i}Kraj przemierzę wzdłuż i wszerz
{y:i}Znajdę w sobie moc
{y:i}Świat pokemonów zrozumieć chcę
{y:i}Odnajdę wszystkie bo...
{y:i}Pokemon! {y:i}Czy już wszystkie masz?
{y:i}To ty i ja! {y:i}Musimy ocalić świat!
{y:i}Pokemon! {y:i}To przyjaciel mój!
{y:i}Ramię w ramię w wielki bój!
{y:i}Pokemon! {y:i}To właśnie, to właśnie ty!
{y:i}Odwaga nam doda sił!
{y:i}Trenuj ze mną, nadszedł czas!
{y:i}Pokemon! {y:i}Czy już wszystkie masz?
Jezus Maria!
- Lacey? - Napędziłaś nam stracha.
- Co tu robicie? - A ty?
Śledziłam was. Myślałam, że może ją znaleźliście.
Nie ma jej tu, ale wiem, gdzie może być.
Tędy.
Wcale się nie bałem.
Po prostu kocham Pikachu.
Preferuję Charizarda.
- Co to? - Margo coś tu powiesiła.
Sądzę, że to mapa.
To mapa Margo.
A tu ją wiesza.
- Gdzie jest teraz? - Zobaczmy.
Jest...
gdzieś w północnej części stanu Nowy Jork.
Możesz być mniej dokładny?
W tej okolicy.
- Jest tam miasto? - Daj spojrzeć.
Nic tam nie ma.
Musi coś być.
Roscoe, Rockland, Beaver Kill, Agloe, Chatham i Wallace Berg.
To miasta z tego regionu.
- Któreś jest papierowym miastem? - Co to takiego?
Fałszywe miasta, które nanosi się na mapę, jeśli ktoś ją skopiuje, to się to wyda.
- Co? - Agloe, Nowy Jork.
Populacja: 0. Jedno z najsłynniejszych papierowych miast w Ameryce.
Patrz na to.
{y:i}DODANE PRZEZ MRS 02/05/2015 8:34 Obecna populacja Agloe wynosi 1.
- Jest w Agloe. - Co?
Agloe.
- Musisz tam jechać. - Co?
Tam jest Margo. Musisz tam natychmiast jechać.
To w Nowym Jorku. Nie mogę tam jechać.
Masz samochód. Co cię powstrzymuje?
- 1930 kilometrów. - No i masz.
1930 km dzieli cię od miłości twojego życia.
Bo ją kochasz, prawda?
Tak.
- Twoja miłość czeka. - Masz rację.
- Zrobię to. - Zrób to!
- Też chcę jechać. - Co?
To moja najlepsza przyjaciółka. Jadę z tobą.
- To ja bankowo jadę. - Dobra, spoko.
- Radar? - No nie wiem.
- Jedziemy wszyscy. - A twoi rodzice, szkoła i bal?
- Kogo obchodzi bal? - Nie opuścimy balu.
- Dobra, zdążymy na bal. - Serio to robisz?
- I to teraz. - W tej właśnie chwili.
Nie ma chwili do stracenia, Radar.
- Zgoda. - Tak!
Najpierw musimy się gdzieś zatrzymać.
Pamiętasz, jak mówiłem, że oglądam maraton "Kosmosu"?
Skłamałem. Byłem na imprezie.
Co więcej, wypiłem piwo.
Nie wypiłem, ale je trzymałem. Dziewczyny ze mną gadały.
A teraz z chłopakami... i z Lacey Pemberton...
jedziemy do Nowego Jorku.
- Co? - To długa historia.
- Zrywasz ze mną? - Co? Skąd!
Chciałem być z tobą szczery, żebyś się na mnie złościła.
Marcus, czemu odnoszę wrażenie, że się mnie boisz?
Nie boję. To...
Co?
Udawałeś, że lubisz ten kawałek Eda Sherana, a wiem, że było inaczej.
Był dobrze zmontowany.
Nigdy nie zaprosiłeś mnie na spotkanie z twoimi przyjaciółmi.
- To ich wina, nie twoja. - Nie byłam nawet u ciebie w domu.
Dlaczego?
Opowieść na inny raz? Obiecuję, kiedyś na to odpowiem.
Jednak nie dzisiaj.
Nie boję się ciebie.
Boję się ciebie stracić.
- Angela pojedzie z nami. - Dobra.
- Nie mów nic głupiego. - A kiedyś mówiłem?
To zdecydowanie największa głupota, jaką zrobię w swoim życiu.
Nie, jeśli temu zaradzę.
{y:i}PIERWSZA GODZINA
Według moich obliczeń, musimy jechać średnio 116 km/h.
Jedziesz 103 km/h.
- Nie chcę podpaść drogówce. - Nie uda nam się.
Zdążymy. Mamy mnóstwo czasu.
Obyś nie planował wrócić z dwudziestominutowym zapasem.
Mam umówionego fryzjera. Angela musi zrobić sobie paznokcie.
Wiesz, ile wkłada się suknię balową?
Cały dzień.
Rodzice chcą zrobić zdjęcia. Zamówiliśmy limuzynę.
Musimy mieć 12 godzin zapasu, bo inaczej będzie po balu.
- Bal jest bardzo ważny. - Dziękuję.
Muszę się odlać.
O cholera! Nie żartuję. Zatrzymaj się.
Mamy tylko cztery postoje, jeśli chcemy tam dotrzeć, znaleźć Margo i wrócić na bal.
- Ile już jedziemy? - 35 minut.
- Jakoś wytrzymam. - To dobrze.
- A jednak nie. - Nie zatrzymamy się.
- Myśl o czymś innym. - Na przykład?
- Ulewach. - Wodospadach.
- Pękających pęcherzach. - Nie pomagasz mi.
- 70% mego ciała składa się z uryny. - Szybciej nie mogę jechać.
Zaraz się rozpłaczę. Będę płakać moczem.
Rany. Masz. Nasikaj do tego.
Nie będziesz sikać w moim aucie.
Mam umrzeć? Naprawdę tego chcesz?
Czemu to robisz?
Ohyda.
- Radar, ale to przyjemne. - Nie wymawiaj mojego imienia.
Radar, czuję się świetnie.
- Potrzebuję drugiej puszki. - Co?!
Bierz!
- Podmieniam. - Ostrożnie.
Ohyda!
Obrzydlistwo.
- O, tak! - Co się tam dzieje?
Jestem Ben Starling. Członek Orkiestry Marszowej.
Rekordzista w Pojeniu Antypody, a teraz mistrz sikania w samochodzie!
Jestem zwycięzcą! Wstrząsnąłem światem!
Może jednak się zatrzymajmy.
Plan jest taki.
{y:i}Mamy sześć minut.
{y:i}Ja zajmuję się benzyną. {y:i}Napełniam bak, wy wchodzicie do środka.
{y:i}Idę z kartą do faceta za ladą {y:i}i trzymam nam kolejkę.
{y:i}Ja sikam.
- Jezu, stary. - No co? Sporo wypiłem.
{y:i}- Zajmę się napojami. {y:i}- Q?
{y:i}Chipsy z tortilli, suszona wołowina, {y:i}precle, orzeszki ziemne i słodycze. Łapię.
{y:i}I środki czystości. {y:i}Cuchnie tu.
Lubisz smoki?
Nie.
Minuta!
{y:i}- Niech ktoś weźmie mi koszulkę. {y:i}- Mnie też.
{y:i}Kiedy napełnię bak, zatrąbię {y:i}i macie 10 sekund na powrót
{y:i}albo odjadę bez was.
Poza tobą, skarbie.
Chcecie reklamówkę?
Nie, dzięki.
- Ruszaj! - Równo sześć minut!
Wsiadać!
{y:i}NAJLEPSZA BABCIA ŚWIATA
- Nieźle. - Daj mi jedną.
Dzięki.
{y:i}DZIEDZICTWO {y:i}NIE NIENAWIŚĆ
Powaga?
Brałem je z kosza. Wybacz, stary.
- Ostatni raz robisz mi zakupy. - Przepraszam.
Tak lepiej.
{y:i}SIÓDMA GODZINA
{y:i}DZIESIĄTA GODZINA
Przepraszam, mamo. Wypadło w ostatniej chwili.
Nie jedziemy do miasta, tylko do stanu Nowy Jork.
Jest dużo bezpieczniejszy.
Tylko dwa dni. Kocham cię. Pa.
{y:i}TRZYNASTA GODZINA
Nie wierzę, że nie zadzwoniła.
- Pewnie nie mają telefonów w Agloe. - Ma komórkę.
- Skąd wiemy, że wciąż tam jest? - Po prostu to wiem.
Założę się, że jest na środku Atlantyku. Na jachcie jakiegoś miliardera.
- Może wróciła do Orlando. - Nie, jest w Agloe. Daję słowo.
Podziwiam twoją wiarę. To bardzo romantyczne.
Dzięki, jestem na misji.
Jestem kapitan Ahab.
Wiesz, że to nie on jest bohaterem tej historii?
- Bo mu się nie udało. - Nie wydaje mi się...
Stary!
- Wszyscy cali? - Nic mi nie jest. A wam?
Ben, w porządku?
- Krwawisz. - Co?
Nie jest aż tak źle.
Dzięki.
Dziękuję. Do widzenia.
Potrwa to kilka godzin.
- Nie było tak źle. - Bo wciąż żyjemy.
Co się stało?
- Na drodze stała krowa. - Raczej wieloryb lądowy.
Ben w ostatniej chwili chwycił kierownicę i nas uratował, wykonując obrót.
- Jesteś baleriną na kółkach. - Nie wiedziałem, co robię.
To najlepszy manewr wykonany z siedzenia pasażera, jaki w życiu widziałem.
Dziękuję.
Po to tu jestem.
- Co teraz? - Musimy czekać.
Przyda nam się trochę snu.
Popieram.
Jak stoimy z czasem?
Przegapię fryzjera, ale kilka godzin nas nie zbawi.
Do tej pory naszym szczytem szaleństwa było przekradnięcie się do kina na "Śnieżne psy".
- "Śnieżne psy". - Uwielbiam ten film.
Pamiętasz, jak zwinęliśmy cygara twojego ojca i paliliśmy za domem?
- Nie mogłeś przestać kasłać. - Były ohydne.
- Nie powinieneś tego wdychać. - Dobre czasy.
Pamiętacie, jak czekała nas pewna śmierć, ale Ben chwycił kierownicę?
- Było w dechę. - Dziękuję.
- Nie wierzę, że to już prawie koniec. - Przejażdżki?
- Liceum. - Nie znosimy liceum.
Ale ma rację.
Ostatnio sporo myślałem o nieuchronnym końcu tego wszystkiego.
Ostatni raz w pokoju Bena.
Ostatni raz zjemy pizzę i paskudne pyry w stołówce.
Ostatnie zadanie domowe, ostatnie ćwiczenia.
- To same potworne rzeczy. - Których nigdy nie powtórzymy.
No i jeszcze to...
Idę na UCF.
Ty do Karoliny Północnej, Radar do Bostonu.
Praktycznie znamy się, odkąd byliśmy płodami.
I już dłużej tak nie będzie.
Nie podoba mi się to.
Mnie też.
Nie dołujcie mnie.
Nie możemy spać.
- Przejdziesz się? - Pewnie.
- Zimno ci? - No.
Też postaram się zdrzemnąć.
Na razie.
Co chciałeś mi powiedzieć?
W domu Jase'a? Nim puściłeś pawia?
Pewnie coś głupiego.
- Źle cię oceniłem. - Co o mnie myślałeś?
- No wiesz... - No co?
Że jesteś ładna, twoja twarz...
i górne partie... Przepraszam.
Bez wątpienia to prawda.
Ale jesteś też całkiem fajna.
Jedziesz taki kawał dla przyjaciółki.
Margo na ciebie nie zasługuje.
Pójdziesz ze mną na bal?
Tak.
Pewnie.
Jasne.
- Możesz to powtórzyć? - Każesz mi to powtarzać?
- Czarne mikołaje? - No wiem.
Dziwnie to brzmi.
Na żywo jest nawet bardziej dziwne.
Nie, to postępowe.
- Wcale nie. - Serio, Mikołaj jest konceptem.
To bez sensu, że jest ciągle białym starcem.
Fajnie, że twoi rodzice są gotowi zgłębić złożoność tej idei.
Myślę o tym każdego ranka, kiedy jem łyżką z czarnym Mikołajem.
Dziękuję.
- Coś taki wesolutki? - Co?
- Dziwnie się zachowujesz. - Chyba ty.
Masz dziwny uśmieszek. O co tu chodzi?
- Nie wiem, o czym mówisz. - Posuń się.
Ben, też to widzisz? Dziwnie się szczerzy. Co się stało?
- Mam niusa. - Co?
- Idę na bal z Lacey Pemberton. - O w mordę! Serio?
- Gratulacje. - Krwawy Ben i Lacey Pemberton.
Spałem z Angelą.
- Stary! - Co?
- Spałeś z Angelą? - Nie mówcie jej, że wiecie.
O czym gadacie?
O książkach.
- Książkach? - Powiedziałem im.
Nie miałam cię za plotkarę.
- Z przodu! - Suń się!
Radar, nasz mężczyzno, jak stoimy z czasem?
Utrzymując wczorajsze tempo, będziemy tam za cztery godziny.
Zostaje ci godzina, by znaleźć Margo.
Wyznasz jej miłość i zdążymy na niesamowity bal.
Agloe, nadchodzimy.
{y:i}DWUDZIESTA DRUGA GODZINA
Patrzcie, panie i panowie.
{y:i}WITAMY W STANIE NOWY JORK
Szaleństwo.
{y:i}DWUDZIESTA SZÓSTA GODZINA
Według Omniklopedii, jesteśmy na miejscu.
Margo?
Nic?
Rozejrzyjmy się.
Ile mamy czasu?
Jeśli chcemy zdążyć na bal, powinniśmy się już zbierać.
Będzie tu, wiem to.
- Q... - Będzie tu.
Jestem pewien.
Pora wracać.
- Ma rację. - Nie możemy się jeszcze poddać.
To Margo, pewnie nas obserwuje i pęka ze śmiechu.
- To nasz ostatni sprawdzian. - Obiecałeś, że zdążymy na bal.
- Znowu to samo. - Też nie chcę go przegapić.
Pięć sekund temu nie mogłeś znaleźć partnerki.
Nagle to koniec świata.
Możesz mieć w dupie bal, ale to nie znaczy, że inni też mają.
Bal jest ważniejszy niż twój najlepszy kumpel?
Nie, nie to mówię.
Po co w ogóle przyjechaliście?
Myślałem, że będzie frajda. Chciałem spędzić z wami czas,
nim pójdziemy na studia i już pewnie nigdy się nie zobaczymy.
- Nie było fajnie? - Nie, jeśli nie znajdę Margo.
Jeśli jej nie znajdę, to wszystko było na marne.
A ty, Lacey? Nie chcesz jej znaleźć?
Myślałam, że chcę. Ale wiesz co?
Przyjechałam tu, bo się o nią martwiłam.
Myślisz, że zrobiłaby to samo dla mnie?
Albo dla ciebie?
Wracajmy.
Zostanę.
Złapię autobus do Orlando. Udanego balu.
- Q! - Nie, jedźcie.
Poważnie?
- Q, wracajmy. - Nie wracam!
Jak chcesz! Powodzenia!
{y:i}Chcę wrócić do Orlando.
Proszę.
Margo?
Quentin?
Wiedziałem, że cię znajdę.
Nie wierzę, że tu jesteś.
- Co u ciebie? - Co?
Jak to nie wierzysz?
- Trochę mnie zaskoczyłeś. - Przecież podążałem za wskazówkami.
Znalazłem notatkę w drzwiach. Odkryłem, że jedziesz do papierowych miast.
Przeczytałem Walta Whitmana.
Zostawiłeś mi te wskazówki, prawda?
Zawsze je zostawiam. Żebyś wiedział, że nic mi nie jest.
Nie spodziewałam się, że przejedziesz całą tę drogę.
Co myślałeś?
Quentin, co tutaj robisz?
Kocham cię.
- Kochasz mnie? - Tak.
- Daj spokój. - Kocham cię od dzieciństwa
i nie przestałem cię kochać choćby na dzień.
- Nie kochasz mnie. - Nie mów tak.
- Nawet mnie nie znasz. - Znam, nie mów tak.
Sama siebie nie znam. Nie mam pojęcia, kim jestem.
Jak myślisz, co tutaj robię?
Sądziłem...
Co tutaj robisz?
Mogę postawić ci drinka?
Dziękuję.
Już od jakiegoś czasu planowałam wyjazd.
Miałam skończyć szkołę, wziąć udział w ceremonii
i następnego ranka rozpłynąć się w powietrzu.
Potem dowiedziałam się o Jasie i to przepełniło czarę goryczy.
Nie mogłam zostać tam ani chwili dłużej.
- Było aż tak źle? - Wiesz, jak to jest.
Ale miałaś wszystko. Jesteś Margo Roth Spiegelman.
W tym problem. Dokładnie o tym mówię.
Ludzie zawsze na mnie patrzyli i widzieli to, co chcieli ujrzeć.
Przez jakiś czas to podtrzymywałam.
"Mit Margo Roth Spiegelman".
To tylko iluzja.
Byliśmy na szczycie budynku,
patrząc z góry na to miasto, a myślałam tylko o tym,
że czuję się równie papierowa, jak wszystko inne.
Dlatego tu przyjechałaś?
Papierowe miasto dla papierowej dziewczyny.
Nie ma tu wielu rozrywek, ale można poczytać i pomyśleć.
- Mogę cię o coś spytać? - Oczywiście.
Gdzie w tym wszystkim jest moje miejsce?
Byłeś moim pierwszym wspólnikiem w zbrodni. Chciałam, byś był też ostatnim.
{y:i}Zaskoczyłeś mnie {y:i}tamtej nocy, naprawdę.
{y:i}Jesteś dużo lepszym ninja, {y:i}niż się spodziewałam.
Bardzo cię przepraszam, Q.
- Za co? - Za wszystko.
Za wskazówki. Że byłam kiepską przyjaciółką.
I zrujnowałam twoje ostatnie tygodnie w liceum.
- Nieprawda. - Co?
Nie zrujnowałaś moich ostatnich tygodni w liceum.
Prawdę mówiąc...
to były najlepsze tygodnie mojego życia.
Pierwsza impreza.
Pierwsza podróż samochodem.
Pierwsze wagary.
Reszta robiła coś po raz ostatni, ja robiłem coś po raz pierwszy.
Nie przepraszaj,
bo to wszystko twoja zasługa.
Na pewno nie chcesz wrócić?
Studia, praca, mąż. Pokusy prawdziwego życia.
To nie dla mnie, przecież wiesz.
- Co zamierzasz? - Nie mam zielonego pojęcia.
Lecz nie mogę się doczekać, aż się tego dowiem.
Możesz nie być mitem, za który cię uważano,
lecz wciąż jesteś wyjątkowa.
Ty również.
Mógłbyś zostać ze mną.
Nie masz pojęcia, ile razy śniłem o tych słowach.
Ale muszę wracać.
Zadzwonisz do siostry? Tęskni za tobą.
Rozmawiamy codziennie.
Do zobaczenia.
{y:i}Niebezpiecznie jest wierzyć, {y:i}że osoba jest kimś więcej niż tylko osobą.
{y:i}Margo nie była cudem. {y:i}Nie była poszukiwaczem przygód.
{y:i}Nie była nieuchwytną, {y:i}cenną rzeczą.
{y:i}Była dziewczyną.
{y:i}Minęło sporo czasu, nim pojąłem, {y:i}jak bardzo się myliłem.
{y:i}Nie tylko co do Margo.
{y:i}Myliłem się co do wielu rzeczy.
{y:i}Dawniej wierzyłem, {y:i}że każdemu przydarza się jakiś cud.
{y:i}Nadal w to wierzę.
{y:i}Jednak okazało się,
{y:i}że moim cudem...
{y:i}było to.
{y:i}Q RADAR B.S. {y:i}WSTRZĄSNĘLIŚMY ŚWIATEM '15
{y:i}Może nie wygramy na loterii.
{y:i}Ani nie wżenimy się {y:i}w rodzinę królewską.
{y:i}I nie trafimy do kosza {y:i}w ostatniej sekundzie.
{y:i}To nie oznacza, że ominą nas {y:i}niesamowite przygody.
Ja też chcę.
{y:i}Że nie poznamy wyjątkowych ludzi.
{y:i}I że nie stworzymy {y:i}niezatartych wspomnień.
{y:i}Chodzi o to,
{y:i}by to dostrzec,
{y:i}nim będzie za późno.
{y:i}A Margo?
{y:i}Ktoś ją widział w Nowym Jorku {y:i}w musicalu "Revival of the Fantasticks".
{y:i}Ktoś inny twierdzi, {y:i}że uczy surfingu w Malibu.
{y:i}Nie słucham już tych plotek.
{y:i}Gdziekolwiek jest {y:i}i cokolwiek robi,
{y:i}na pewno jest to coś niesamowitego.
{y:i}Ale...
{y:i}to już ona musi {y:i}opowiedzieć tę historię.
{y:b}Tłumaczenie: Eelsky
{y:b}Korekta: moniuska
{Y:b}NA PODSTAWIE POWIEŚCI JOHNA GREENA
Wykorzystano fragment utworu "Pokemon - Czy już wszystkie masz?"
{y:b}Join the Rebellion! facebook.com/RebelSubTeam
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.