alle kinderen worden groot
op één na
Assepoester vloog weg...
ver weg van alles wat lelijk en gewoon was.
Eenmaal bij het bal werd ze onbeschaamd omringd door piraten.
Alf Mason, zo lelijk dat z'n moeder hem ruilde voor een fles muskaat.
Bill Jukes, van top tot teen getatoeëerd.
En de gemeenste, Haak, met ogen zo blauw als vergeet-mij-nietjes.
Behalve als hij je openscheurt met de haak die dient als rechterhand...
want dan worden z'n ogen rood.
Meiske, zei Haak, we zijn gekomen voor je glazen muiltjes.
Hoe durf je mij te commanderen en meiske te noemen?
Pak aan. Hier. En hier.
Dood hem. Rijg hem aan je zwaard. - Schurk.
Haak kwam op haar af.
Wat gebeurde er toen?
Assepoester beslechtte de kwestie definitief...
met haar revolver. - Een revolver?
De bijzondere avonturen van deze kinderen begonnen...
op de avond dat Nana naar het raam blafte. Maar er was niets.
Geen vogel of blaadje. De kinderen vergaten het.
Want wat een volwassene stoort, deert een kind niet.
Lieve George, lieve Mary. - Kom binnen. Het is koud.
O, wat een reis was dat.
Badtijd.
Ik ga niet in bad.
Niet eerlijk.
Nee, maar Nana was de beste kindermeid op vier poten.
Nee. Nee, ik vergeef het je niet.
Een gelukkiger gezin bestond er niet.
Mr Darling was bankier en wist wat alles kostte, zelfs een knuffel.
Mrs Darling was de mooiste dame in Bloomsbury...
met een lieve, spottende mond met één kus erop...
die Wendy nooit kon krijgen.
Daar was hij, heel opvallend, in de rechter mondhoek.
En soms was er tante Millicent...
die vond dat 'n hond als kindermeid de buurt omlaag haalde.
Nou, nou, een beetje minder herrie. Dit is geen boerderij.
Bravo, George. Bravo.
Wendy's beurt. - Wendy moet een verhaal vertellen.
Cecco, die z'n naam in de gouverneur van Goa kerfde.
Noedel, met z'n handen achterstevoren. - Hemeltje.
Haak. - Haak?
Haak, wiens ogen rood worden als hij je vilt.
Wat weten die kinderen tegenwoordig toch veel.
Zo geleerd ben ik niet, tante.
Maar ik weet wel iets van piraten.
Ik wil later een grote drie-delige roman schrijven...
over mijn avonturen. - Welke avonturen?
Die moet ik nog hebben, en ze worden fantastisch.
Kind, schrijvers staan niet in hoog aanzien bij nette mensen.
En ze zijn zo moeilijk om mee te trouwen.
Trouwen? - Trouwen?
Trouwen? - Maar tante, Wendy is nog geen 13.
Kom hier, m'n kind, zodat ik je kan bekijken.
Toe maar.
Loop naar je tante toe. Sta rechtop.
Hou op.
Draai je om.
Ja hoor, precies wat ik verwachtte.
Wendy heeft de kin van een vrouw.
Is het jullie niet opgevallen?
Bekijk haar mond maar.
Daar, verstopt in de rechtermondhoek. Is dat een kus?
Een kus? - Als een kus van mama.
Een verborgen kus. - Maar waar dient hij voor?
Voor het allergrootste avontuur.
Zij die hem vinden, zijn de hemel in en uit geglipt.
Wat vinden? - Degene aan wie de kus toebehoort.
Mijn Wendy...
een vrouw. - Bijna een vrouw.
Ze moet minder bij haar broertjes zijn en vaker bij mij.
Ze moet haar eigen kamer hebben.
Een jongedameskamer. - Laat...
De dochter van een klerk trouwt niet zo goed als die van een manager.
Je moet naar party's. Luchtig converseren met je meerderen.
Gevatheid is erg in op het moment.
Gevatheid...
Er was geen lichaam te bekennen, want er was er geen gevallen.
Ze had zeker gedroomd.
Als jij dit bent, in bed, wat is dit dan?
Een jongen.
Miss Fulsom schreef Mr Darling een brief...
die het toppunt van preutsheid was, zelfs voor haar.
Ja, juffrouw.
Mr Darling had de hele middag geoefend in het converseren.
Heerlijk weertje, nietwaar?
En nu kreeg hij z'n kans.
Sir Edward Quiller Couch, de president-directeur...
hield bijna evenveel van converseren als van een goede balans.
Wendy liep als een ter dood veroordeelde. En toen...
het noodlot.
De brief. Wacht. Stop.
Wendy, wacht. - Wendy, kom terug.
Wat een schitterende das.
Wacht.
Jij daar. Stop.
Wendy.
Nana, kom terug.
Twee honderd pond bespaard.
Een verstandige investering. - Inderdaad.
Ik...
Het...
Jij daar, stop.
Wacht.
Het is...het is...
Vader.
Ik kan het uitleggen.
Nee.
Ik ben vernederd.
Vader. - Nee.
Ik moet een gevreesd en geacht man worden...
anders eindigen we op straat.
Niet zo hard. - Denk aan de buren.
Ze mogen het horen. De hele wereld mag 't weten.
Dit is geen kindermeid.
Dit is een hond.
Morgen beginnen je lessen bij tante Millicent.
Het wordt tijd dat je opgroeit.
Moeder, kan iets ons kwaad doen als de lampen branden?
Nee, lieverd.
Het zijn de ogen van een moeder die op haar kinderen letten.
Moeder, moet je echt naar dat feest?
Ja, je hoeft niet te gaan. Vader kan wel alleen gaan.
Alleen?
Jullie vader is een moedig man.
Maar hij heeft mijn speciale kus nodig voor hij naar z'n collega's gaat.
Vader? Moedig?
Er zijn verschillende soorten moed.
De moed om altijd eerst aan anderen te denken.
Je vader heeft nooit met een zwaard of pistool gevochten, godzijdank.
Maar hij heeft veel opgeofferd voor z'n gezin en z'n dromen weggestopt.
Waar heeft hij ze gestopt? - In een la.
Soms, 's avonds laat, halen we ze eruit om ze te bewonderen.
Het wordt steeds moeilijker om de la dicht te doen.
Dat doet hij.
En daarom is hij moedig.
Denk eraan, achter de wolken schijnt de zon.
Hemel, het sneeuwt. We vatten nog kou.
Altijd nog beter dan geroddel. Ga erheen met opgeheven hoofd.
Eén, twee...
drie.
Kom hier, jij.
Ik heb je.
Jongen, waarom huil je?
Je kunt echt vliegen.
Hoe heet je? - Hoe heet jij?
Wendy Moira Angela Darling.
Peter Pan.
Waar woon je?
Tweede rechts en dan rechtdoor tot de ochtend.
Schrijven ze dat op de post? - Krijg ik niet.
Je moeder wel. - Ik heb geen moeder.
Geen wonder dat je huilde. - Ik huilde niet om moeders.
Ik huilde omdat m'n schaduw niet blijft plakken.
En ik huilde niet.
Ik kan hem wel voor je vastnaaien.
Dit kan even pijn doen.
Mag ik je mes lenen?
Dank je.
O, wat ben ik toch knap.
Heb ik niks gedaan? - Een kleinigheid.
Kleinigheid?
Welterusten.
Wendy?
Eén meisje is twintig jongens waard. - Vind je dat echt?
Ik leef met jongens, de Verloren Jongens. Die naam is goed gekozen.
Wie zijn ze?
Baby's die uit de kinderwagen vallen, als het kindermeid niet kijkt.
Men stuurt ze naar 't land van Nooit als niemand ze ophaalt.
Zijn er ook meisjes? - Meisjes zijn te slim...
om uit hun kinderwagen te vallen.
Peter, je praat zo lief over meisjes.
Ik zou je wel...
een kus willen geven.
Weet je niet wat een kus is? - Wel als je me er een geeft.
Nu moet ik er jou zeker een geven? - Als je wilt.
Dank je.
Hoe oud ben je, Peter? - Nogal jong.
Weet je het niet? - Ik ben weggelopen.
Ik hoorde m'n ouders praten over wat ik zou worden als ik groot werd.
Ik vluchtte naar Kensington Gardens en kwam Tink tegen.
Tink?
Tinkelbel, ze is m'n elfje.
Maar elfjes bestaan...
Zeg dat niet.
Als iemand dat zegt, valt er ergens een elfje dood neer.
Als ze dood is, vind ik haar nooit. - Bedoel je dat hier een elfje is?
We komen naar de verhalen luisteren.
Zoals over de prins die zocht de dame met de glazen muiltjes.
Assepoester.
Peter, hij vond haar en ze... En ze...
leefden nog lang en gelukkig.
Ik wist het wel.
Peter, ik zou je...
een vingerhoed willen geven.
Wat is dat?
Tink.
Tink. Tink, nee.
Erg beleefd is ze niet.
Als je me nog eens een vingerhoed geeft...
vermoordt ze je.
O...
Ik dacht dat elfjes zo lief waren.
Peter, ga niet weg. - Ik moet vertellen over Assepoester.
Ik weet nog meer verhalen voor ze. - Ga mee dan.
Ik kan niet vliegen. - Ik leer het je wel.
Ik leer je om op de rug van de wind te rijden.
Mogen John en Michael ook mee?
Michael.
Michael. John.
Ik heb het niet gedaan.
Er is een jongen die ons gaat leren vliegen.
U spot met de logica, meneer.
Ik zou graag met je mee doen. - Denk vrolijke dingen...
dan tillen ze je op in de lucht.
Het is makkelijk.
Ik snap het, ik snap het.
Zwaarden, dolken.
Napoleon. - Opzij.
John.
Wendy, Wendy, moet je kijken.
Pudding, zandtaartjes, ijs, nooit meer in bad.
Michael.
Ga mee. Ga mee naar het land van Nooit.
Maar moeder dan?
Vader?
En Nana?
Er zijn zeemeerminnen. - Zeemeerminnen?
Indianen. - Indianen?
Piraten. - Piraten?
John, wacht op mij.
Mag ik u m'n vrouw voorstellen?
Mary. - Mary.
Mary.
Aangenaam. - Dank u, Sir Edward.
Vergeet ze, Wendy. Vergeet ze allemaal.
Ga mee, dan hoef je nooit meer in te zitten over volwassen dingen.
Wat is er aan de hand?
Nooit meer is wel vreselijk lang.
Het zou fijn zijn om te vertellen dat ze op tijd in de kinderkamer waren.
Maar dan was er geen verhaal.
Laat maar. - U zit onder het hondenhaar.
Hallo, ouwe vriend.
Goedenavond.
Dank u.
Hoger. Hoger.
Wie ben jij? - Ik ben John.
John.
Pak vast.
Met twee handen.
Geef het door.
Michael, pak m'n enkel beet.
Wendy, pak m'n enkel beet.
Wat er ook gebeurt, niet loslaten.
Het land van Nooit.
Verduivelde vogel.
Kapitein?
Kapitein, toen ik met m'n ogen open de wacht hield...
zag ik dat het winter was op het water maar lente op het land.
Ik dacht: de lente is te vroeg. Hij hoort om drie uur te beginnen.
Kijk zelf maar, kapitein, en vertel me...
Ik droomde, Smie...
van Pan.
Pan, kapitein?
En in m'n droom was ik een edelmoedig man...
vol vergevingsgezindheid.
Ik bedankte Pan dat hij m'n hand had afgehakt en me deze haak gaf...
om buiken en kelen open te rijten...
en andere alledaagse bezigheden...
zoals m'n haar kammen.
Dus Pan bewees u een dienst? - Een dienst?
Hij voerde m'n hand aan een krokodil.
Die vond het zo lekker dat hij me nog steeds likkebaardend achtervolgt.
Noem je dat een dienst?
Nee, nee, nee.
Dank u.
Gelukkig verslond het beest een klok.
Zonder dat getik had het me al gegrepen.
Waarom heb je me wakker gemaakt?
Zoals ik al zei, kapitein, het ijs smelt...
de zon is doorgebroken en de bloemen staan in bloei.
Hij is terug.
Veertig kanonnen. Met volle zeilen haalt hij wel twaalf knopen.
Noedel, met z'n handen achterstevoren.
Bill Jukes, van top tot teen getatoeëerd.
Haak.
Laten we dichterbij gaan kijken.
Peter.
Let op.
M'n hoed.
Lelijke Smie, vette Smie.
Zonsverduistering.
Het is donker. Laat me eruit.
Ik zie niks.
Het is hier donker. Ik heb een kaars nodig.
Help.
Help. Hallo.
Haal Lange Tom.
Vuur.
Help, help.
Tink, zoek Wendy. Laat de rest aan mij over.
Wendy.
Kapitein Haak.
Pan.
Volg hem. - Je vangt me toch niet.
Hier.
Vuur.
Onderuit.
Michael, ben je geraakt?
Ik heb nog niet gekeken, maar er is iets ergers.
Wat kan er erger zijn?
M'n gedachten zijn niet erg vrolijk.
Vrolijke gedachten, vrolijke gedachten.
Denk aan mama en papa.
Napoleon.
Vervloekt. Laad het kanon opnieuw, vlug.
Opnieuw laden? Maar hij is weg, kapitein.
Nog meer bijdragen?
Doorzoek de jungle. Breng me die kinderen.
Wat is het? - Een grote witte vogel.
Een erg lelijke. - Laat mij kijken.
Als Peter weg is, ben ik de baas. - Ik mag door de kijker kijken.
Het komt dichterbij.
Mijn god, ik ben blind geworden.
Blind. Ik ben blind. - Ik ben blind.
Hallo, Tink. Waar is Peter? - Hallo, Tink.
Ze heeft me verblind.
Hallo, Tink. - Hallo, Tink.
Nog nieuws over Assepoester?
Tinkelbel was niet helemaal slecht. Soms was ze goed.
Elfjes zijn zo klein dat ze maar één gevoel tegelijk kunnen hebben.
Tink zegt dat de vogel Wendy heet.
En Peter wil dat we...
O, Peter.
haar neerschieten.
Vooruit dan maar, schiet de Wendyvogel neer.
Doen we.
Klaar? Richten.
Vuur.
Drie.
Twee.
Eén.
Ik heb haar. Ik heb haar.
Dat is geen vogel.
Het is een dame.
En Doedel... - Doedel heeft haar gedood.
Ik ben terug. Goed nieuws: ik weet nu meer over Assepoester.
Ze versloeg de piraten. Er werd gestoken en gemarteld...
en ze leefden nog lang en gelukkig. - Dat is een hele opluchting.
En nog beter nieuws.
Ik heb het meisje bij me dat vertelde over Assepoester.
Ze gaat ons verhalen vertellen. Ze is...
Dood.
Tragisch. - Vreselijk.
Maar wel goed gemikt.
Van wie is die pijl?
Van mij, Peter.
Steek me maar dood, Peter.
De Wendy leeft.
Dat is mijn kus. Mijn kus heeft haar gered.
Ik herinner me kussen. Laat eens zien.
Ja, dat is een kus.
Een krachtig iets.
We dragen haar naar het huis.
Handen.
Ze zijn vies. - Ze moet hier blijven en sterven.
Nee. - Hoe kom ik er ook bij?
Dom van me, sorry.
We bouwen een huis om haar heen.
Ja. - Geniaal.
Met een schoorsteen. En deurklopper. - Perfect.
En ramen. - Ramen.
Om naar buiten te kijken.
Hoor je dat? - Hij is geniaal.
Het was de schuld van Tink.
Tinkelbel?
Was jij het, Tink?
Halleluja, halleluja.
Dan ben ik je vriend niet meer.
De eerste indruk is heel belangrijk.
Daar is ze. Zie er op je mooist uit.
Wendy, dame, voor jou hebben we dit huis gebouwd.
Met een deurklopper. - En een schoorsteen.
Een, twee, drie.
Wees alsjeblieft onze moeder.
Nou, dit is vreselijk fascinerend...
maar ik heb hier geen ervaring mee.
Vertel je verhalen? - Ja.
Dan ben je perfect.
Goed dan, ik zal m'n best doen.
Ukkie. We nemen geen risico's. - Nibs. Sorry van die blinddoek.
Er lopen akelige figuren rond. - Als Haak ons vindt, vilt hij ons.
Vreselijk. - Ach, zo is ons leven.
Maar ik... - Maak kennis met vader, moeder.
Ik verheug me erop je zoon te zijn.
Welkom, moeder.
Discipline, daar geloven vaders in.
Ze moeten slaag hebben, voor ze je weer proberen te vermoorden.
Misschien moeten wij hen maar vermoorden.
Peter.
Vader.
Het zijn inderdaad vreselijke etters...
maar als je ze vermoordt, denken ze dat ze belangrijk zijn.
Heel belangrijk. - En uniek.
Ik heb een veel gruwelijker idee.
Medicijn. Het smerigste, walgelijkste spul.
Dat dikke, zoete goedje.
Maak ons alsjeblieft dood.
Eerst de kleinste.
Michael?
Michael.
John.
M'n broertjes. - Wie?
Hallo?
Vanuit die rots klinkt het harder.
Hoogst merkwaardig.
Vrolijke gedachten. Vrolijke gedachten.
Zwaarden, dolken, Napoleon.
Wat een vernedering.
John, daar is iets nog ergers.
Prinses Tijger Lelie.
We zoeken zoals altijd naar Peter Pan en z'n geheime schuilplaats.
Gelukkig zagen we twee jongens die hij kent neerkomen in deze jungle.
Heb jij ze gezien?
Tot haar spijt niet, zegt ze.
Mijn haak denkt van wel, prinses.
Laat die wilde los, jij...
jij wilde.
Zeemeerminnen zijn niet zoals ze zijn in sprookjesboeken.
Het zijn duistere wezens die alles weten van raadselachtige dingen.
Als Haak Wendy's broertjes had, moesten de zeemeerminnen 't weten.
Ach, wat lief.
Zijn zeemeerminnen niet lief?
Zo lief dat ze je verdrinken als je in de buurt komt.
Haak houdt je broers gevangen in het Zwarte Kasteel.
Zoals elke hinderlaag moet dit...
op arglistige wijze worden gedaan. Zet ze op de rots.
Sorry, hoogheid. Nog een laatste woord?
Smeek om jullie leven. - Heren...
m'n broer en ik zijn Engelse gentlemen.
Engelse gentlemen smeken niet.
Alstublieft, alstublieft, vermoord ons niet.
Vermoord mij ook niet. Ik heb niks gedaan.
Het is koud.
Help. - Vooruit, schiet ze te hulp...
dan schiet ik je dwars door je nobele bedoelingen.
Ik heb deze meegenomen.
Kun je ermee omgaan?
Beloof me één ding:
laat Haak aan mij over. - Ik beloof het.
Wacht hier op m'n seintje. - Wacht hier?
Peter.
Zo zag Wendy voor het eerst de duistere schurk uit haar verhalen.
Ze zag de doordringende ogen en was niet bang...
maar gefascineerd.
Mr Smie?
Bent u dat, kapitein?
Zwavel en gal, man. Wat voer je uit?
We hebben de kinderen vastgebonden, zoals u zei.
Maak ze los.
Losmaken? En uw hinderlaag dan?
Maak ze los, of ik rijg je aan m'n haak.
Weet ik veel wat hij wil. Ik ben maar een idioot.
Bind ze vast. Laat ze gaan.
En neem die kat mee.
Mr Smie? - Ja, kapitein?
Heb je hem al gezien? - Nee, kapitein.
Waar zijn de kinderen? - Die hebben we laten gaan.
Wat? - We hebben ze laten gaan.
Jullie hebben ze laten gaan.
Mr Smie?
Wie ben je, vreemdeling? - Ik ben James Haak...
kapitein van de Jolly Roger.
Als jij Haak bent, wie ben ik dan?
Jij bent een kabeljauw.
Zeg eens, Haak, heb je nog een naam?
Jawel.
Plantaardig? - Nee.
Mineraal? - Nee.
Dierlijk? - Ja.
Man? - Nee.
Jongen? - Ja.
Gewone jongen? - Nee.
Geweldige jongen?
Ja, geef je het op? - Ja.
Ik ben... - Verleden tijd.
Peter, kijk uit.
Daar is hij.
Dit is je dodenmis, jongen.
Wil je de andere ook kwijt? - Deze keer niet.
Meiske.
Hoe durf je mij meiske te noemen?
Doe de poort open. - Duwen, Michael.
Teddy.
Als ik jou was, zou ik het opgeven.
Als jij mij was, zou ik lelijk zijn.
Klaar?
Vuur.
Pak de boot. Pak de boot.
Keer de boot om. Omkeren.
En nu, Peter Pan...
zul je sterven.
Sterven zou een ontzettend groot avontuur zijn.
O nee...
Schiet hem dood.
Jij...
Smie.
Het is best tragisch, hè?
De krijger is gewond.
Ze roept de geest van de adelaar op om de krijger te genezen.
Heel indrukwekend.
De krijger is genezen.
Peter?
Een kwade dag.
Hij heeft een...
Wendy?
En Haak is helemaal alleen.
Ik ook.
Jij ook?
Verbannen? De hond.
Ik vind dat jij en ik...
eens moeten praten.
Wendy?
We doen maar alsof, hè?
Dat jij en ik...
Ja.
Wendy?
Weet je, ik zou zo oud lijken als ik een echte vader was.
Peter.
Wat zijn je echte gevoelens?
Gevoelens?
Wat voel je?
Geluk? Verdriet?
Jaloezie? - Jaloezie? Tink.
Woede? - Woede.
Haak.
Liefde?
- Liefde.
Nooit van gehoord. - Volgens mij wel, Peter.
Volgens mij heb je het wel gevoeld voor iets...
of iemand.
Nooit.
Ik gruw al van de klank alleen.
Peter.
Waarom bederf je alles? We hebben toch lol samen?
Ik leerde je vechten en vliegen. Wat kan er nog meer zijn?
Er is zoveel meer. - Wat? Wat is er nog meer?
Ik weet het niet. Dat snap je pas als je groot bent.
Ik word niet groot, je kan me niet dwingen. Ik verban jou ook.
Ik laat me niet verbannen. - Ga naar huis en word groot.
En neem je gevoelens mee.
Peter, Peter, kom terug.
Peter.
Peter wilde niet dat Wendy wegging.
Hij ging weer naar Wendy's huis...
om te zien of Mr en Mrs Darling het raam hadden dichtgedaan.
Maar weer vond hij Mrs Darling op haar stoel bij het raam...
haar ogen vermoeid van het turen naar de lucht.
Wendy.
We kunnen haar niet allebei hebben, mevrouw.
John?
Michael? Wendy?
Het raam is dicht.
George. George, help me.
Wat is er? Zijn ze terug? - Het raam is dicht.
Het moet altijd voor ze openstaan. Altijd, altijd.
Ze zijn niet terug.
Welkom.
Heeft hij zelf geschreven.
Wendy Darling.
Muskaatwijn, juffrouw? - Ik ben nog klein.
Rum dan? - Nee, dank u.
Je bent weggelopen van huis, hè?
Zo heb ik het nooit bekeken.
Eigenlijk wel, ja. - Geweldig.
M'n ouders wilden dat ik opgroeide.
Opgroeien is zoiets barbaars, vol ongemak...
en puistjes.
Alles was makkelijk toen ik klein was. - Dan begint de ellende.
Je krijgt gevoelens. Pan boft maar dat hij daar geen last van heeft.
Nee, hij kan niet liefhebben. Dat hoort bij het raadsel van z'n bestaan.
Sigaar?
Rustig maar.
Het hoeft niet zo te zijn.
Hebt gij ooit een piraat willen zijn, hartendiefje?
Ik heb ooit overwogen om mezelf Jill met de Rode Handen te noemen.
Wat een prachtnaam. Zo noemen we je als je meedoet.
Maar wat zou ik moeten doen? Ik kan natuurlijk niet gaan plunderen.
Kun je...
heel toevallig...
verhalen vertellen?
En ze leefden nog lang en gelukkig.
Bravo.
Mag ik even rustig over uw royale aanbod nadenken?
Natuurlijk, dat moet je zeker doen.
M'n jongens brengen je wel terug.
En niemand zal je volgen, dat zweer ik.
Mijn nieuwste obsessie ben jij...
en niet die brave Peter Pan of waar hij zich bevindt.
Wat zou moeder ervan zeggen dat ik piraat word?
Tot weerziens.
Wat zou moeder ervan zeggen als ze piraat werd?
Hoe meer ze aan haar moeder dacht, hoe minder ze zich herinnerde.
John. - Ik heb niks gedaan.
John. - Ja?
Hoe heet je vader?
M'n vader? Peter.
Vader. - Peter.
Michael, wie is je moeder? - Die is makkelijk.
Jij bent m'n moeder, Wendy. - En is ze niet fantastisch?
Er zit een nieuwe piraat op de Jolly Roger
De zeemerminnen zeggen dat ze heet Jill met de Rode Handen.
Een nieuw avontuur. Kom op.
Jill met de Rode Handen? Klinkt best eng.
Eng? Ze vertelt alleen verhalen. - Alleen verhalen?
Misschien is Jill wel een dapper zwaardvechtster.
Een meisje zoals zij? - Dapper of niet, ik zal haar spietsen.
Kom dan maar op, Peter Pan. Want ik ben Jill met de Rode Handen.
Moeder. - Wendy?
Zo is het, John. Je zusje is uitgenodigd voor het piratendom.
Maar moeder, Haak is een schurk. - En een bullebak.
Integendeel. Ik vind kapitein Haak een man met gevoel.
Moeder en vader vechten weer eens.
Heerschap, je bent onhoffelijk en onvolwaardig.
Hoezo onvolwaardig? - Je bent maar een jongen.
Wil je echt piraat worden, moeder?
Nee.
We gaan naar huis.
Naar huis? - Weg uit het land van Nooit?
We gaan niet.
We moeten.
We zijn onze ouders vergeten. We moeten direct weg...
voordat wij op onze beurt worden vergeten.
Ik ben m'n ouders vergeten.
We moeten gaan.
Als jullie het wensen. - Als jullie het wensen?
Als jullie het wensen.
Dood, dood, dood, dood.
Maak je niet druk, liefje. Als Pan dood is...
zullen we allebei vrij zijn.
Een elfengids brengt jullie terug. - Peter...
we hebben gepraat.
Waarom gaan jullie niet mee? - Kunnen we meegaan, Peter?
Als jullie het wensen.
Pak jullie spullen.
Jij ook, Peter.
Zou ik naar school moeten?
Ja. - En dan naar een kantoor?
Ik denk het wel.
Dan zou ik gauw een man zijn.
Je kunt geen man van me maken. - Peter.
Ik wil altijd een jongen blijven en lol maken.
Dat zeg je, maar volgens mij doe je maar alsof.
Dag.
Elfjes bestaan niet.
Vergeet je medicijn niet.
Verrassing.
Een nieuw tijdperk breekt aan.
Neem ze mee.
Geen medicijn. Ik wil geen...
Nee.
Om zich niet levend te laten vangen...
droeg Haak altijd een vreselijk vergif bij zich...
gebrouwen uit het rood van z'n oog als hij huilde.
Nee.
Dit mengsel van venijn, jaloezie en teleurstelling...
was dodelijk en er was geen tegengif.
Ik sliep niet.
Wendy?
Wendy? Ben je daar?
Tink.
Je hebt m'n medicijn opgedronken.
Tinkelbel?
Tink?
Waarom gaat je lichtje uit?
Waarom word je zo koud?
Blijf warm, Tink. Blijf warm.
Kom alsjeblieft terug. Tinkelbel, laat me niet alleen.
Vergeef me. Het spijt me zo. Vergeef me alsjeblieft.
Tink.
Er is nog plaats voor een verhalenverteller.
Ik ga nog liever dood.
Zonde. - Kapitein, kijk naar de lucht.
En kijk naar het water.
Pan moet dood zijn.
Nee. - Onmogelijk.
Nee.
Alle hens, hoeden af.
Een ogenblik stilte voor onze gevallen vijand...
Peter Pan.
We varen uit bij zonsopgang.
Ik geloof in elfjes, echt waar, echt waar.
Nee, nee, nee. - Help, help.
Meiskes gaan altijd voor.
Ik geloof in elfjes.
Echt waar, echt waar.
Ik geloof in elfjes. Echt waar, echt waar.
Ik geloof in elfjes.
Je wat? - Ik geloof in elfjes.
Ik geloof in elfjes.
Echt waar, echt waar. - Ik geloof in elfjes.
Ik geloof in elfjes.
Echt waar, echt waar.
Ik geloof in elfjes.
Echt waar, echt waar. Ik geloof in...
Stil, of ik rijg jullie aan m'n zwaard.
Geloof in elfjes. Echt waar, echt waar.
Ik geloof in elfjes. Echt waar, echt waar.
Ik geloof in elfjes.
Echt waar, echt waar.
Ik geloof in elfjes.
Echt waar, echt waar.
Ik geloof in elfjes. - Echt waar, echt waar.
Ik geloof in elfjes.
Echt waar, echt waar.
Ik geloof in elfjes.
Echt waar, echt waar.
Ik geloof in elfjes. Echt waar, echt waar.
Ik geloof in elfjes.
Echt waar, echt waar.
Ik geloof in elfjes.
Echt waar, echt waar.
Ik geloof in elfjes. Echt waar, echt waar.
Ik geloof in elfjes.
Echt waar, echt waar.
Ik geloof in elfjes.
- Ik geloof in elfjes.
Ik geloof in elfjes. - Ik...
O Tinkelbel, je leeft.
Je leeft, je leeft.
Ik geloof in elfjes. Echt waar, echt waar.
Ik geloof in elfjes.
Hij leeft.
Deze keer is het Haak of ik.
Waarom is hij?
Waarom is hij? Wat is hij?
Ik wil nog één verhaal voor ik sterf. Het verhaal van Peter Pan.
Er was eens...
Uitvaagsel, Jill met de Rode Handen gaat een verhaal vertellen.
Er was een jongen die Peter Pan heette en niet groot wilde worden.
Sla het voorwoord maar over.
Hij vloog naar het land van Nooit waar de piraten wonen.
Heette een van de piraten Noedel?
Kapitein, hoorde u dat? Ik zit in een verhaal.
Wat een lol moet hij hebben gehad.
Maar hij was wel eenzaam. - Eenzaam?
Hij had een Wendy nodig. - Ik heb een Wendy nodig.
Heel spannend. Al twee dooien. - Waarom een Wendy?
Hij hield van mijn verhalen. - Welke verhalen?
Assepoester, Sneeuwwitje...
Doornroosje. - Liefdesverhalen?
Avonturen waarin het goede het kwade overwint.
Ze eindigen met een kus.
Een kus?
Dus hij voelt wel iets.
Hij voelt iets voor jou.
Zij vertelde hem verhalen. Hij leerde haar vliegen. Hoe?
Denk aan vrolijke dingen. Die tillen je omhoog.
Ik heb geen vrolijke gedachten. - Dat haalt je omlaag.
Hoe anders?
Nee. - Blijf van haar af.
Je hebt elfenstof nodig. - Michael.
En Pan? Zullen sombere gedachten hem omlaag halen?
Die heeft hij niet.
En als we Wendy de voeten spoelen?
Ja.
De plank, de plank, de plank.
Weet je, het spijt me allemaal vreselijk.
Hoe ironisch.
Hij komt voor Haak...
en krijgt een verhaal.
Nee.
Hoorde u een plons? Ik niet.
Het beest heeft haar in één keer verslonden.
Aan stuurboord.
Hij wil nog meer, kapitein. - Dan geven we hem meer.
Haal de plank.
Nee.
Stilte, jammerend gebroed.
Ik zal je de weg wijzen naar een stoffige dood.
Het want in. Jaag hem op.
Schiet op, onderkruipers.
Wat was dat?
Hij is hier, kapitein.
Duivel, demon, vervloekt beest. Je bent er geweest.
Wel wel, Peter Pan.
Dit is allemaal jouw werk.
Jawel, James Haak. Mijn werk.
Trotse en vrijpostige jongeling...
bereid je voor op de dood.
Avanti.
Laat hem.
Hij is voor mij.
Nu.
Hier, alsjeblieft. Ik wilde nooit echt piraat worden.
Ik doe voortaan alleen goede daden.
Ik heb hem, ik heb hem.
Schurk, schavuit, vrijbuiter.
Het is Haak. Hij vliegt.
En hij vindt het leuk.
Wil je vliegen? Kom maar op.
Niet gek voor een ouwe kerel.
Ik weet wat jij bent.
Ik ben de beste aller tijden.
Je bent een stumper.
Ik, een stumper?
Ze wilde van je af, Pan.
Jouw Wendy ging bij je weg.
Waarom zou ze blijven? Wat heb je te bieden?
Je bent onvolwaardig. Ze wil liever opgroeien dan bij jou blijven.
Laten we in de toekomst kijken. Wat zie ik daar?
Het is de schone Wendy.
Ze zit in haar kinderkamer. Het raam is dicht.
Dan maak ik het open.
De grendel zit erop. - Ik roep haar naam.
Ze hoort je niet. Ze ziet je niet. - Wendy.
Ze is je vergeten. - Hou op, alsjeblieft.
En wat zie ik daar?
Er zit een ander op jouw plaats.
Hij heet...
echtgenoot.
Je sterft alleen...
en onbemind.
Onbemind.
Net als ik.
Nee.
Stilte, allemaal...
voor het afscheid van een Wendy.
Peter.
Het spijt me dat ik groot moet worden.
Maar...
dit is van jou.
Het is maar een vingerhoed.
Echt iets voor een meisje.
Toe maar, schoonheid. Geef Peter Pan je dierbare vingerhoed.
Deze is van jou...
en zal altijd van je blijven.
Dat was geen vingerhoed.
Dat was haar verborgen kus.
Zet je schrap, jongens.
Het is een krachtig iets.
Pan, je bent roze.
Krijg nou het heen en weer.
Nee.
Ik heb gewonnen.
Jij bent oud.
Maar ik heb gewonnen.
Oud.
En alleen.
Alleen.
Nee.
Ik heb gewonnen, gewonnen...
Verloren.
Vrolijke gedachten. Vrolijke gedachten.
Verscheuren, vermoorden, wurgen, advocaten, tandartsen.
Oud, alleen, verloren. Oud, alleen, verloren.
Moorden, pus, kinderbloed, puppybloed.
Konijnenbloed, ziekte. - Oud, alleen, verloren.
gespietste katten.
spinnen, kakkerlakken, slangen, gif en pokken.
Witte dood, zwarte dood, alle dood. Een kopje thee.
Oud, alleen, verloren. Oud, alleen, verloren.
Oud, alleen. - Verloren.
Verloren.
Zwavel en gal.
Stilte, honden, of ik gooi m'n anker op jullie kop.
We hebben gewonnen.
Klaar om los te gooien? - Jawel, kapitein.
O, wat ben je toch knap.
Moeder.
Nana.
Laten we het voorzichtig vertellen.
O, Nana.
Ik droomde dat m'n kleintjes terug waren.
Ik droomde dat ze sliepen in hun bedjes.
Maar ze komen nooit meer terug.
Ze begrepen niet dat ze hen niet kon zien.
Maar ze had ze in haar dromen zo vaak in hun bed zien liggen...
dat ze dacht dat dit de droom was die nog in de lucht hing.
Hallo, moeder. Wij zijn het echt.
Michael. - John.
Wendy. - We zijn terug.
George, kom vlug. - Ik kom al. Wat is er?
We zijn terug, vader. Heb je ons gemist?
Jullie zijn terug.
Fijn, uitstekend...
heel goed.
O, mijn engeltjes.
Natuurlijk heb ik jullie gemist.
Kom dan maar, jongens, maar raak het behang niet aan.
Deze jongeheren zeggen dat...
Jullie zijn terug.
Moeder, vader, dit zijn de Verloren Jongens.
Hallo. - Hoeden af.
Mag ik ze houden?
Nou ja, ik...
Ik bedoel...de kosten...
Denk aan de buren.
De pot op met de buren.
En de pot op met de kosten.
Welkom bij de familie.
Bedankt, bedankt.
Helpt dit voor de kosten, vader?
Wie wil er paardjerijden?
Ik ben Doedel. - Doedel Darling.
Ik ben Krulletje. - Krulletje Darling.
En hoe heet jij? - Nibs. Ik plan de veldslagen.
Zou je een moeder willen, Nibs? - Ja.
Wat is er, kind? - Ik kon het huis niet vinden.
En nu heeft iedereen een moeder, behalve ik.
Heet je soms Ukkie? - Ja.
Dan ben ik je moeder.
Hoe weet u dat?
Ik voel het in m'n botten.
Moeder.
George, Mary, ik heb een zoon.
Een mooier schouwspel was niet denkbaar. Maar niemand zag het...
behalve een vreemde jongen die door het raam staarde.
Peter Pan had veel pleziertjes die andere kinderen niet kennen.
Maar dit was het enige plezier dat hem voorgoed was ontzegd.
Leven zou een ontzettend groot avontuur zijn.
Peter.
Je vergeet me toch niet, hè?
Ik? Vergeten?
Nooit.
Zul je terugkomen?
Om verhalen te horen over mezelf.
Maar ik zou Peter Pan nooit meer zien.
Ik vertel z'n verhaal nu aan mijn kinderen.
En zij zullen het vertellen aan hun kinderen. En zo zal het doorgaan.
Want alle kinderen worden groot...
op één na.
Rip en Bewerking: smfc www.nlondertitels.com