PROJECT HAVEN PRZEDSTAWIA
{y:b}Tłumaczenie: pyros3344 {y:b}Korekta: crt & loodka
{y:i}Mamo!
{y:i}Mamusiu!
{y:i}Mamo!
Znów miałem koszmar.
"Zszedł kominem
prosto do wielkiego czarnego garnka.
I to był koniec wielkiego złego wilka".
Naprawdę zabiły wilka?
Na pewno.
Jak przyjdzie potwór, też go zabiję.
Rozwalę mu łeb.
Czas spać. Jest bardzo późno.
Przeczytamy jeszcze raz?
"Dawno, dawno temu, właściwie wczoraj,
były sobie trzy świnki i wielki, zły wilk".
{y:b}THE BABADOOK
Co zrobiłeś?
Jest całe, tylko się przewróciło.
- Nie strzelaj w domu. - Patrz na to.
Jak przyjdzie potwór, zrobię to.
Proszę nie!
{y:i}Nie mam nic w rękach.
{y:i}Nie ruszaj się, proszę.
{y:i}- Spójrz na mnie. - Przestań.
- Zobacz. - Stój spokojnie.
Nie mam nic w rękach.
Nie możesz już robić broni.
Nie zadziała, jak nie spojrzysz.
Gadanie o potworach musi się skończyć.
Nie rób tak!
Gotowy?
Chodźmy.
Szybko, już jesteś spóźniony.
- Co tam masz? - Narka, betoniarka.
To dla ciebie. Jest z mlekiem.
- Co? - Dla ciebie z mlekiem.
Nie chcę mleka.
Zrobię ci nową.
Tam, gdzie powinny być kobiety. W kuchni.
Do roboty, kobieto.
Zrobić ci herbatę?
Nie, idę na oddział dla chorych z demencją.
Nie za wcześnie?
Prawda?
Dzwonią ze szkoły twojego syna.
O mój Boże. Zrobił komuś krzywdę?
Rzutka mogła trafić dziecko w oko.
Porozmawiam z nim.
Już to przerabialiśmy.
Rozmowy z doradcą też.
Musimy zatrudnić specjalnego opiekuna.
Opiekuna?
Oddzielimy go od innych dzieci.
Będzie mieć indywidualne zajęcia.
Nie poradzi sobie sam. Już czuje się wyobcowany.
- Porozmawiam z nim poważnie. - Ma poważne problemy z zachowaniem.
Nie potrzebuje osobistego opiekuna.
Potrzebuje zrozumienia.
W klasie jest jeszcze 24 dzieci.
Mam je narazić na niebezpieczeństwo?
Znajdę inną szkołę.
Nie może go pani wypisać.
Róbcie swoje, a ja znajdę szkołę, która zobaczy w nim dziecko,
a nie problem.
To niesprawiedliwe, staramy się chłopcu pomóc.
Nie nazywajcie go "chłopcem".
Ma na imię Samuel.
Możemy się spotkać w parku z Ruby i ciocią Claire.
Będziesz mógł się huśtać tak długo, jak zechcesz.
Pani Bruen mnie nienawidzi.
Nieprawda.
Potrzebuje tylko przerwy.
Nie mów cioci Claire, co się stało.
Powiem jej później.
- Mamo, zobacz. - Mogę to zrobić ponownie.
- Nie przeszkadzaj pani. - Nie szkodzi.
Musimy iść do tatusia.
Mój tata jest na cmentarzu.
Zginął, wioząc mamę do szpitala, by mnie urodziła.
Przepraszam, on...
Nic się nie stało. Nie powinnam...
Twoja mama ma szczęście, że cię ma.
Musimy już iść.
- Pożegnaj się. - Pa.
Artysta był tak pijany, że zwymiotował
tuż przed własną instalacją.
Straciłam kupców.
- Słuchasz mnie? - Tak.
Straciłaś kupców i co dalej?
Nie baw się tam, jest mokro.
Mamo!
Rozwalę mu łeb!
- Uważaj. - Rozkwaszę go.
Co przygotować na środę?
Mogę upiec tort. To łatwizna.
Miałam nadzieję, że Ruby zmieni zdanie.
Nie chce w tym roku łączyć urodzin.
Mamo!
Chce mieć przyjęcie dla księżniczek.
Mamo!
W porządku.
Nie musimy przychodzić.
Możecie przyjść.
- Chce mieć własne przyjęcie. - Rozumiem.
Mogę wejść naprawę wysoko.
Może sama chcesz wyprawić mu przyjęcie?
- W jego dzień. - Zobaczymy.
Chcę, byś była szczęśliwa, ale wyskoczyła sprawa przyjęcia
- i czuję się strasznie. - Nic się nie dzieje.
Damy sobie radę.
Patrz na mnie.
Mamo!
- Kogo tu mamy? - Dzień dobry.
Chyba jesteś zmęczony.
- Byłeś na jakiejś wojnie? - Kilku.
To był ciężki dzień, jest wykończony.
Biedne dzieciątko.
Chodź, psinko.
Też wyglądasz na zmęczoną. Nic ci nie jest?
Nic, czego nie naprawiłoby pięć lat snu.
- Wyniosę ci śmieci. - Nie trzeba.
- Dopiero przyszłaś. - Wyniosę i będzie z głowy.
Możesz dziś coś wybrać.
- Gdzie ją znalazłeś? - Na półce.
}"Czy ze słów, czy z widoku...
nie pozbędziesz się Babadooka.
Jeśli jesteś mądry i potrafisz patrzeć,
możesz się zaprzyjaźnić z naszym specjalnym przyjacielem.
Nazywa się pan Babadook, a to jego książka.
Dudnienie i trzy głośne puknięcia.
ba BA-ba Dook! Dook! Dook!
I wiesz, że jest w pobliżu.
Jeśli spojrzysz, zobaczysz go”.
- Może weźmiemy coś innego? - Mówiłaś, że mogę wybrać.
"Tak się ubiera,
czyż nie jest zabawny?
Jeśli zobaczysz go w nocy...
{y:i}nie zmrużysz oka".
Skrzywdził chłopca?
{y:i}"Zaraz zdejmę przebranie. {y:i}(Strzeż się tego, co przeczytałeś...)
Mieszka pod łóżkiem?
{y:i}A gdy ujrzysz, {y:i}co jest pod...
{y:i}Wolałbyś być martwy".
Mamo!
"Jak słodko śpiewali,
opowiadając o szczęściu i miłości,
które znajdziecie na dnie oceanu.
Nie bójcie się śpiewu syren".
{y:i}"Czy ze słów, czy z widoku...
{y:i}nie pozbędziesz się {y:i}Babadooka".
{y:i}"WPUŚĆ MNIE!".
{y:i}"A gdy ujrzysz, co jest pod...
{y:i}Wolałbyś być martwy".
Mamo!
- Jest w moim pokoju! - Kto?
Babadook!
To niemożliwe.
Zamknąłem szafę, a teraz jest otwarta.
To tylko książka.
Nie zrobi ci krzywdy.
Miałeś ciężki dzień.
Jesteś zmęczony.
Nie chcę, by coś ci się stało.
Nic złego się nie stanie.
Obronię cię.
Mamo, już 9:00.
Już nie ma gorączki.
Moja siostra go weźmie. Zostaw to!
Zostaw albo to wyrzucę.
Przepraszam, co mówiłaś?
Nie mogłam podejść do telefonu. Wymiotował.
Nie martw się. Do zobaczenia.
Nie mów o potworach u cioci Claire.
Żadnego Babadooka czy innych.
Numer 88.
Dwie grube panie.
Dobrze.
Jeszcze kilka dni i ktoś krzyknie "Bingo!".
Kto ma numer 11?
11, dwie pałeczki.
Ciekawe, co teraz wypadnie.
Pięć miliardów.
Ktoś ma pięć miliardów?
Beverly nie jest zachwycona twoją grą w bingo.
- Wszystko w porządku? - Tak.
A u ciebie? Jak na bloku D?
Dobrze, po prostu zgraja staruszków.
Nie musisz udawać.
Jestem trochę zestresowana.
Może idź do domu.
Zrzędliwa zdzira wychodzi po obiedzie.
Mogę cię kryć.
- Zrobiłbyś to? - Jasne.
- Oddam ci część wypłaty. - Zwariowałaś.
Masz chorego synka. Życie jest krótkie.
Jesteś taki słodki.
- Idź już. - Dobra.
- Pozdrów Sama. - Dobrze.
Gdzie byłaś? Nie było cię w pracy.
- Dzwoniłam milion razy! - Co się stało?
Przeraził Ruby na śmierć.
Upierał się, że rozmawia z Babadookiem. Cały dzień gadał do powietrza.
- Wystraszył mnie. - Przepraszam.
Powinnaś go do kogoś zabrać, to nienormalne,
- by gadał te bzdury. - To nie bzdury.
Jest prawdziwy!
Nie mów tak do cioci Claire!
Skąd wziąłeś petardy?
Kupiłaś mi je w sieci.
Koniec z internetem.
Gdyby Babadook był realny, to byśmy go zobaczyli.
Najpierw chce cię nastraszyć, wtedy go zobaczysz.
Nie boję się.
Będziesz, jak przyjdzie w nocy do twojego pokoju.
Wystarczy.
Jak zeżre twoje wnętrzności.
Za karę nie będzie urodzin.
Nie będzie tortu, zabaw. Koniec tego.
Szanowni państwo, mamo i tato,
nie wszystko jest takie, jak się wydaje.
Istnieją niewiarygodne rzeczy.
Ale mogą być też bardzo zdradliwe.
Nie martw się, tato, uratuję mamę!
Tak złapię Babadooka.
{y:i}Gdy będzie w potrzasku, zabiję go.
- Tylko coś odkładałem. - Tam są wszystkie rzeczy ojca.
To mój tata. Nie należy tylko do ciebie.
Chciałem zobaczyć, co u ciebie.
Mogę wejść?
Cześć, kolego. To dla ciebie.
Jak byłem chory, mama kupowała mi modele.
Nie jestem chory.
- Myślałem, że... - Nie jest chory.
Jest tak niegrzeczny, że nie chcą go w szkole.
Mówiłaś, że to nieprawda.
Ilu znasz sześciolatków wierzących w potwory?
Nienawidzę cię!
Nie urządzi mi przyjęcia i nie chce, żebym miał tatę!
Nie jedz tego.
To wina Babadooka.
Idź coś obejrzeć, zrobię coś innego.
To Babadook!
Idź coś obejrzeć.
Myślisz, że to zabawne?
O nie, nie.
Oddaj mi to!
Chcesz zginąć?
Nie wpuszczaj go!
Musimy iść na przyjęcie Ruby?
Już mam taką lalkę.
Będzie miała bliźniaczkę i będą razem chodzić na zakupy.
No puść.
Jest bardzo zmęczony.
Idź się z nimi bawić.
Claire powiedziała, że jesteś pisarką.
Już nie.
Co pisałaś?
Pisałam artykuły do magazynów. Kilka rzeczy dla dzieci.
Powinnaś do tego wrócić.
Musi być ci trudno.
Pomagałam kobietom w trudnej sytuacji.
Kilka z nich straciło mężów i było im ciężko.
Jak idzie fuzja Richarda?
Dobrze, ma coraz więcej pracy.
Opiekuję się dziećmi całą dobę.
Nie mów.
- Nie mam nawet czasu na siłownię. - To tragedia.
Jak sobie z tym radzisz?
Musiałaś mieć wiele wspólnych tematów z tymi kobietami.
To mój domek. Nie możesz tu przychodzić.
Nie przeszkadzam nikomu.
Do widzenia.
- Dzięki. - Dzięki.
Skąd twoja mama wie, że jest nieprawdziwy?
Nie przychodzi do nas.
Mama powiedziała tacie, że do was nie przychodzi, bo to zbyt dołujące.
Babadook zjadłby ją na śniadanie.
- I oderwał jej ręce. - Zamknij się!
Jest im mnie żal, to spora różnica.
Nie możesz wytrzymać, gdy ktoś choćby wspomni o Oskarze.
- To nieprawda. - Minęło siedem lat.
- Powinnaś żyć dalej. - Żyję dalej.
Nie wspominam o nim wcale.
Przeszkadza ci to?
Jesteś niegrzeczny, to nie masz taty.
- Wszyscy inni mają. - Mam tatę.
Całymi dniami słucham o twoim życiu.
A ty nigdy nie zapytasz, co u mnie.
Nieprawda. Pytam, co u ciebie.
- Nie przychodzisz do nas. - Bo nie znoszę twojego syna.
Nie wierzę, że to powiedziałaś.
Sama nie możesz go znieść.
Twój tata umarł, bo nie chciał z tobą być.
- To nieprawda. - A twoja mama cię nie chce.
Nikt cię nie chce.
Coś ty zrobił?
Ciągle powtarzała, że nie mam taty.
Nic jej nie jest?
Zostań i pilnuj dzieci! Chcesz, by kolejne ucierpiało?
Nie chciała mi uwierzyć!
Dlaczego nie możesz być normalny?
Babadook nie istnieje!
Wynoś się!
- Przestań. - Wynoś się!
Pomóżcie mi!
Coś się stało mojemu synkowi!
To mogły być drgawki gorączkowe.
Przegrzanie mózgu. Nic poważnego.
Nie widziałam nigdy czegoś takiego.
Musimy poczekać na wyniki badań. Pozostałe wyniki są w normie.
Jest bardzo niespokojny. Wczuł się w historię o potworze.
Mało powiedziane.
- Wszystkie dzieci widzą potwory. - Ale nie tak.
Jest coraz gorzej.
Staje się agresywny.
Powinien go zbadać psychiatra. Mogę kogoś polecić.
- Na wizytę długo się czeka. - Świetnie.
A mógłby doktor na razie dać mu tylko coś
na sen?
Zanim...
pójdziemy na wizytę.
Proszę.
Oboje nie śpimy od kilku tygodni.
Jak wrócimy do domu, to wszystko się znów zacznie,
a ja już naprawdę nie mam sił.
Mogę przepisać środki uspokajające.
Do czasu otrzymania wyników.
Większość matek ich nie chce, chyba że jest naprawdę źle.
Jest bardzo źle.
Dzieci mogą się po nich czuć przytłumione.
Odczuwać tymczasowe nudności.
Ale na pewno pomogą zasnąć.
- To dawka na tydzień. - Dziękuję.
- Dlaczego ludzie mnie nie lubią? - Czemu tak mówisz?
Ruby mówiła, że mnie nie lubią, bo jestem dziwny.
Czasami ludzie kłamią.
Musisz tylko zażyć lekarstwo, wyspać się i przestać się martwić.
Nie chcę, byś umarła.
Jeszcze długo nie umrę.
O tacie też tak myślałaś?
Weź tabletkę, żebyś mógł zasnąć.
Mam jutro wolne, wymyślimy coś fajnego.
Babadook przez nie ucieknie?
Tak myślę, ale musisz obiecać, że nie będziesz o nim mówił.
Obiecam, że cię ochronię, jeśli też mi to obiecasz.
Wtedy przestanę o nim mówić.
Obiecuję, że cię ochronię.
Łyknij.
Kładziemy się.
Możesz ze mną zostać?
Mogę.
- Kocham cię, mamo. - Ja ciebie też.
{y:i}"Założę się z tobą, {y:i}obstawiam wręcz...
{y:i}im bardziej zaprzeczasz, {y:i}tym silniejszy się staję".
{y:i}"Zaczniesz się zmieniać, {y:i}gdy wejdę".
{y:i}"Babadook rośnie {y:i}tuż pod twą skórą".
{y:i}"Chodź! Przekonaj się, {y:i}co pod nią jest!".
{y:i}Złamała nos w dwóch miejscach. {y:i}Może potrzebować operacji.
Zapłacę za wszystko.
{y:i}Nie starcza ci {y:i}nawet na rachunki.
{y:i}Muszę kończyć.
Ktoś chyba nas prześladuje.
{y:i}Co?
Pojawiła się u nas książka.
Wyrzuciłam ją, a ktoś ją posklejał i zostawił pod drzwiami.
{y:i}Nie mogę ci teraz pomóc.
Nie oczekuję pomocy. Chciałam tylko...
{y:i}Jeśli się martwisz, {y:i}zadzwoń na policję.
{y:i}Muszę kończyć.
Chciałam zgłosić nękanie.
Co się stało?
Ktoś mi przysłał książkę dla dzieci.
I?
Zawierała drastyczne obrazki mordowania mnie i mojego dziecka.
- Możemy zobaczyć książkę? - Spaliłam ją.
- Spaliła ją pani? - Tak.
To niestety nie możemy pomóc.
Nęka mnie też telefonami.
- Co mówi? - Nic. Tylko wydaje dźwięki.
Skąd pani wie, że to ta sama osoba?
Przez to, co napisał w książce.
Tej, którą pani spaliła?
Tak.
Zapomnijcie o tym.
- Załatwiłaś wszystko? - Pani Roach ma Parkinsona.
Dlatego się tak trzęsie.
Nie musisz mówić wszystkiego, o czym pomyślisz.
Nic się nie dzieje.
Pytał, więc pomówiliśmy o tym.
Widzi rzeczy, jakimi są.
Oskar też mówił, co myśli.
Musisz o nim ciągle mówić?
Nie wchodź tu.
Nic nie kupię.
- Pani Amerlia Vanick? - Tak.
Jestem Warren Newton, a to Prue Flannery.
Jesteśmy z opieki społecznej.
Syna nie było tylko dwa dni.
Nie jest już uczniem Babbage Bay.
Chciałbym poznać Samuela i zapoznać panią z dokumentami.
Właśnie sprzątam.
Przepraszam za bałagan.
Jestem Prue, a to jest Warren.
Jak się masz?
Jestem zmęczony po lekach, które dała mi mama.
To środki uspokajające.
Lekarz przepisał je wczoraj.
- Jestem bardzo zmęczony. - To niedobrze.
Mogę prosić o szklankę wody?
Już pani podaję.
Straszny bałagan.
Mamy pełno karaluchów.
Spryskałam dom środkami przeciw owadom,
ale za lodówką jest w ścianie dziura i dlatego...
Nie myślałam o dziurze w ścianie.
O dziurze w tapecie.
Tam chyba się mnożyły.
Przyszliśmy nie w porę.
Zostawię to pani.
Przyjdziemy za tydzień i rozważymy możliwości.
To moja wizytówka.
Chyba zwymiotuję.
Idę do łóżka.
Dopiero 18:00.
Nie chcesz jeszcze ze mną posiedzieć?
Nie.
Pigułki nie zadziałają dobrze, jeśli się już położysz.
Nie możesz jeszcze iść spać.
"Książę i księżniczka żyli długo i szczęśliwie
w pięknym pałacu".
- Co się dzieje? - Schodzimy.
- Dlaczego? - Dlatego.
Nie chcę ich oddawać.
Świetnie, oddaj wszystkie moje dyżury.
Właśnie tego potrzebuję.
Nie moja wina, że jestem chora. Co mam zrobić?
Zrób to.
Wziąłem leki, ale znów źle się czuję.
Muszę coś zjeść.
W lodówce nic nie ma.
Mówiłaś, by nie brać ich na czczo.
Jestem bardzo głodny.
Dlaczego musisz tyle gadać?
Nigdy się nie zamkniesz?
- Chciałem... - Muszę się wyspać.
Przepraszam, jestem po prostu bardzo głodny.
Jak jesteś głodny, to zeżryj gówno!
Przepraszam.
Nie wiem, czemu to powiedziałam. To było straszne.
W ogóle nie spałam.
Nie wiem, co mówię.
Ugotuję ci coś.
- Co byś zjadł? - Już nie jestem głodny.
Musimy wyjść z domu.
Za długo tu siedzimy.
Chcesz jechać do Wally's?
Zamówisz, co zechcesz.
Nawet lody na śniadanie.
{y:i}Oddaj jej to.
Przestańcie. Usiądźcie.
Oddawaj moje picie!
Usiądźcie, proszę.
Dokąd jedziemy?
Chcę sobie pojeździć.
Wjechała pani we mnie!
Dopiero co go kupiłem. Co pani myślała?
Jeździ pani po złej stronie z dzieckiem.
Mogła pani kogoś zabić.
Co pani robi?
Wariatka!
Cześć, skarbie.
Mogę zadzwonić do cioci Claire.
Poproszę, żeby przyjechała.
Ciocia Claire nie chce z nami rozmawiać.
Spójrz na mnie.
Ciepło tu i przyjemnie.
Nie chcę, byś odeszła.
Nigdzie się nie wybieram.
Nie powinniśmy tu zostawać na noc.
Mogę zadzwonić do pani Roach.
Nie dzwoń do nikogo.
Muszę się wyspać.
Przestań.
{y:i}Coś jest w domu.
{y:i}Ktoś jest w domu!
Możemy dziś u pani przenocować?
Przepraszam, Gracie.
{y:i}Ktoś się do was włamał? {y:i}Sam powiedział...
Wszystko w porządku. Sam jest nieposłuszny.
{y:i}- Martwiłam się. - Zabroniłam mu dzwonić.
{y:i}- Pytał, czy możecie przenocować. - Wszystko w porządku.
Boli mnie głowa. Muszę już kończyć.
Przepraszam za kłopot.
{y:i}- Zadzwoń niedługo. - Dobrze.
Zabroniłam dzwonić, a ty mnie nie posłuchałeś.
Chcesz przestraszyć panią Roach?
Jest stara i ledwo chodzi. Chcesz, by się rozchorowała?
Zdejmij to cholerstwo!
To jedyny sposób, byś nie robił wstydu przed sąsiadami?
Muszę to zrobić?
Przepraszam.
Spowodowałaś wypadek przez Babadooka.
Co powiedziałeś?
- Że Babadook... - On nie istnieje.
Wymyśliłeś go w swojej głupiej główce.
Nie chciałem, byś go wpuszczała.
Upewnię się, że dziś nic tu nie wejdzie.
Nic tu nie przyjdzie.
Nic!
Niedobrze mi.
Jak jej nie weźmiesz, poczujesz się gorzej.
- Chyba nie potrzebuję... - Jestem twoją matką, więc łykaj.
Grzeczny chłopiec.
Cześć, skarbie.
Chodź do mnie.
Proszę bardzo.
Jest więcej, gdybyś chciał.
{y:i}Policja twierdzi, że kobieta {y:i}ugodziła syna kuchennym nożem.
{y:i}Ciało znaleziono w piwnicy.
{y:i}Kobieta zaatakowała nożem policjantów. {y:i}Zastrzelili ją w samoobronie.
{y:i}Niewiele wiadomo o tragedii.
{y:i}Sąsiedzi mówią, że chłopiec {y:i}miał dziś urodziny.
{y:i}Skończył siedem lat.
Mamusiu, obudź się.
To ty śpisz, skarbie.
Nie schodź tam.
Tam nie jest bezpiecznie.
Myślałam, że nie żyjesz.
Będziemy razem.
Musisz tylko przyprowadzić mi chłopca.
Samuela?
Przyprowadź chłopca.
- Przyprowadź mi chłopca. - Nie nazywaj go "chłopcem".
- Chyba będzie padało. - Nie.
To nieprawda.
Bugsy jest ranny, musimy sprowadzić pomoc.
Chyba nie chcesz, by umarł?
Słuchasz mnie?
Wpuść mnie, gówniarzu!
Wpuść mnie!
Ty mała świnio!
Masz sześć lat i ciągle się moczysz.
Nie wiesz, ile razy pragnęłam, byś umarł zamiast niego.
- Chcę, byś była szczęśliwa. - "Chcę, byś była szczęśliwa".
Czasem mam ochotę rozwalić ci łeb o ścianę,
aż ci mózg wypłynie.
Nie jesteś moją mamą.
- Coś ty powiedział? - Że nie jesteś moją mamą!
Jestem twoją matką!
Uciekaj najszybciej, jak się da.
- Idź sobie. - Czy nie mówiłam, byś nie bawił się bronią?
Wiem, że jest późno,
ale chciałam sprawdzić, czy wszystko w porządku.
Nic mi nie jest.
Wiem, że ta pora roku jest dla ciebie trudna.
Nie chcesz, bym o tym mówiła, więc nie będę.
Wiedz, że dla was zrobię wszystko.
Kocham was.
Przepraszam.
Rozumiem, że się boisz.
Nie byłam grzeczna od śmierci taty.
Wcale.
Jestem chora. Potrzebuję pomocy.
Rozmawiałam z panią Roach.
Przenocujemy u niej.
Chcesz tego?
Chcę ci to wynagrodzić.
Chcę, byś spotkał się z tatą.
Tam jest tak pięknie.
Będziesz szczęśliwy.
Przepraszam.
Nie opuszczę cię.
Mówiłaś, że będziemy się chronić.
Wiem, że mnie nie kochasz.
Babadook ci nie pozwoli.
Ale ja cię kocham.
I zawsze będę.
Wpuściłaś go. Musisz go wyrzucić!
Nie chcę, byś odeszła.
Nie, nie!
- Co się dzieje? - Nie możesz się pozbyć Babadooka.
Czego chcesz?
Czego chcesz?!
Nie.
Oddychaj.
Rozłóż oparcie. Będziemy tam za 10 minut.
Nie.
Chyba będzie padało.
Przestań.
Jesteś niczym.
Niczym!
To mój dom!
Wtargnąłeś do mojego domu!
Jeśli tkniesz mojego syna, to cię, kurwa, zabiję.
Nie!
Nie rób tego.
Nie rób tego!
Uważaj na nogę mamusi.
Już mi zdjęli szwy.
- O której jest przyjęcie? - Możesz być po 15:00.
Do zobaczenia za kilka godzin.
Do widzenia.
{y:i}Ta szkoła to świetny wybór.
Czytałam o niej i myślę, że spodoba się Samowi.
Nie chodzi do szkoły od dwóch tygodni.
Czas, żeby wrócił.
Potrzebowaliśmy trochę czasu.
- Wyprawiacie przyjęcie? - Sam ma dziś urodziny.
Pierwsze urodziny, które obchodzę.
- To nieprawda. - Ależ tak.
- Pierwsze przyjęcie o czasie. - To dość niezwykłe.
Mój mąż umarł w dzień narodzin Sama.
Zginął, wioząc mamę do szpitala, by mnie urodziła.
Sam jest podobny do ojca.
Mówi, co myśli.
Przyjęcia są super, zwłaszcza twoje.
Moja kuzynka nie przyjdzie, bo złamałem jej nos.
Zabiorę to.
Celny rzut.
Patrz, jest następny.
Gdzie masz miskę?
Dużo dziś zebrałeś.
Zobaczę go kiedyś?
Jak będziesz starszy.
Idź na dwór i nie wracaj, dopóki ci nie pozwolę.
W porządku.
Jak było?
Dość spokojnie.
Chodź do mnie.
Jest coraz lepiej.
Zaczekaj!
Znam nową sztuczkę.
Nie wszystko jest takie, na jakie wygląda.
Nie mam nic w rękach.
- Świetne. - Jeszcze nie skończyłem.
Abrakadabra!
Jak to zrobiłeś?
Chodź do mnie.
Wszystkiego najlepszego, kochanie.
Tłumaczenie: pyros3344 Korekta: crt & loodka
{y:b}{c:$3539cf}Lubię to! {y:b}facebook.com/ProHaven
.:: Napisy24.pl - Wprost od tłumaczy ::.