«Μ ε τ ά φ ρ α σ η» ○ ○ ○ zeroOne ○ ○ ○
Μάντισον, Ντέλαγουερ.
Μαμά, είσαι σίγουρη ότι δεν υπήρχαν άλλα μέρη...
...να ψάχνουν για Υποδιευθυντές;
Όπως που;
- Στον Κόλπο του Γκουαντάναμο; - Πολύ ζέστη.
- Στη Βόρεια Κορέα; - Όχι, δεν επικοινώνησαν.
Στο Ντιτρόιτ;
Αυτό είναι.
Έλα. Έλα.
Κοίτα, μια αυλή! Ποτέ δεν είχες μια τέτοια στη Νέα Υόρκη.
Μαμά, δεν είναι ανάγκη να συνεχίσεις να μου "πουλάς" αυτό το μέρος.
- Θα μείνω, γιατί σε αγαπάω. - Και εγώ σε αγαπάω.
Και το έψαξα. Νομικά, δεν μπορώ να ζήσω μόνος μου μέχρι να γίνω 18.
Κοίταξε αυτή την κουζίνα, είναι μεγαλύτερη και από το διαμέρισμά μας.
Δεν μαγειρεύουμε.
Αλλά κοίτα τον πάγκο που θα βάζουμε τα φαγητά που παραγγέλνουμε απ' έξω.
- Το ακούς αυτό; - Όχι, δεν ακούω τίποτα.
Ακριβώς.
Ζωντανά από τη Νέα Υόρκη είναι η αδερφή μου η Γκέϊλ!
Με ειδικό καλεσμένο, τον ανιψιό μου τον Ζακ!
Έλα για μια αγκαλιά.
Είναι σύσταση του SNL. Έζησες στην Νέα Υόρκη.
- Εντάξει, ναι. - Θεέ μου!
Για να σε δω. Δεν τα έχεις βαμμένα.
Πρέπει να το αλλάξουμε αυτό.
- Θεέ μου! Χαίρομαι που σε βλέπω. - Κι εσύ.
Θεέ μου, είναι και πιο όμορφος κάθε φορά που τον βλέπω.
- Τόσο όμορφος. - Ευχαριστώ, θεία Λορέιν.
Απλά ένα όμορφο αγόρι.
Δόξα τω Θεώ, ήσουν τόσο άσχημο μωρό.
- Να' το. - Λορέιν.
Τι; Είναι μια χαρά. Είναι όμορφος τώρα.
Δεν είναι ότι ήταν άσχημος, τώρα είναι όμορφος και θα ξαναγίνει άσχημος.
Όχι. Ο κίνδυνος πέρασε.
Παραλίγο να το ξεχάσω. Έχω ένα δώρο για σένα επειδή είμαι μια "κουλ" θεία.
Αυτό είναι από τη νέα μου αντρική κολεξιόν.
Κοίταξέ το.
Φοβερό.
Είναι περιορισμένης έκδοσης. Οπότε, δεν θα δεις...
...πολλούς άντρες να φορούν αυτό το καπέλο.
Ναι. Όχι, δεν μπορώ να φανταστώ κανέναν να το φοράει.
Είναι τόσο... περιορισμένης έκδοσης
Δοκίμασέ το. Σιγουρέψου ότι σου ταιριάζει.
- Να το δοκιμάσω τώρα; Εντάξει. - Ναι, κάνε μια δοκιμή.
Έλα τώρα!
Εντάξει.
Πάω να ξεφορτώσω μερικά κουτιά τώρα. Θα τα πούμε.
Γλυκέ μου, μη βγάζεις το καπέλο. Δε θέλω να καείς.
- Και φαίνεσαι ωραίος με αυτό. - Ευχαριστώ. Τέλεια.
Παραλίγο.
Ώστε είσαι ο καινούριος γείτονας;
Ναι, χάρηκα για την γνωριμία.
Πόση ώρα δρόμος είναι από τη Νέα Υόρκη;
Όχι, απλά το κατάλαβα...
...από το όμορφο καπέλο που έχεις.
Όχι, αυτό, όχι.
Αυτό είναι...
Βασικά είναι ένα δώρο από την θεία μου.
Είναι επίσης δώρο και για μένα και για όλους όσους σε βλέπουν να το φοράς.
- Είμαι ο Ζακ, παρεμπιπτόντως. - Είμαι η Χάνα.
- Χάνα! - Πρέπει να φύγω.
Χάρηκα που τα είπαμε.
Γεια! Μόλις μετακομίσαμε.
Μόνο εγώ και η μαμά μου.
- Αυτό το καπέλο ήταν δώρο. - Βλέπεις εκείνο το φράχτη;
Βλέπεις εκείνο το φράχτη;
Ναι.
Μείνε στην δική σου πλευρά.
Μείνε μακριά από την κόρη μου, μείνε μακριά από μένα...
...και δεν θα έχουμε πρόβλημα.
Μόλις γνώρισα τον γείτονά μας.
Είναι αξιαγάπητος.
Ο κ. Σίβερς;
Ναι. Ήρθε στην πόλη πριν λίγα χρόνια.
Πολύ μυστηριώδης.
Πολύ σέξι. Μου αρέσει η μυρωδιά του.
Είναι σαν μέντα και BO. Δουλεύει.
Ναι. Δεν είναι ο τύπος μου.
Την θυμάμαι εκείνη την ημέρα.
Είσαι εντάξει, γλυκέ μου;
Ναι. Ναι, συγνώμη.
Πηγαίνω να ξεκινήσω την διακόσμηση του δωματίου μου.
Να το σβήσω από τη λίστα με τις τελευταίες μου επιθυμίες.
Πως τα πάει;
Ήταν δύσκολα.
Υψώνει ένα τείχος.
Ας ελπίσουμε ότι μια αλλαγή σκηνικού θα βοηθήσει.
Εσύ πως τα πας;
Ας ελπίσουμε ότι μια αλλαγή σκηνικού θα βοηθήσει.
Έλα, Ζακ. Για να δούμε τι έχεις.
Πρέπει να σηκωθείς. Κάνε μου σινιάλο.
Μπράβο.
Εντάξει. Ετοιμάσου. Φύγε γρήγορα. Εντάξει;
Γλυκέ μου; Είσαι καλά;
Ναι. Απλά βρήκα μερικές παλιές φωτογραφίες από τότε που ήμουν μωρό.
Πραγματικά έμοιαζα με ένα μωρό Γκόλουμ.
- Γεια σου, Μπέκα. - Γεια.
Ναι! Καινούριοι φίλοι! Καινούριοι φίλοι!
Τι θα κάνεις;
- Θα πάω να δουλέψω. - Θα κάνω λίγο εκπαίδευση.
Λίγο διεύθυνση.
Ωραία! Μαμά, είμαι ο καινούριος,
κάτι το οποίο έχει πολλά εμπόδια.
Δεν είμαι σίγουρος ότι το να μπω μέσα με την Υποδιευθύντρια είναι το πρέπων.
Απλά δώσε μου ένα προβάδισμα 60"...
...ώστε τουλάχιστον να έχω μια ελπίδα.
Σύμφωνοι. Υπόσχεσαι να το προσπαθήσεις;
Ξέρεις ότι δεν μπορώ να σου το υποσχεθώ αυτό.
Το υπόσχομαι, εντάξει;
Και αυτό το πράγμα να κλειδώνεις την πόρτα.
Έλα, είσαι καλύτερη απ' αυτό.
60'' από τώρα. 60, 59 58, 57, 56, 55, 54!
Εντάξει. Ας βρούμε τις θέσεις μας, κυρίες και κύριοι.
Βρείτε τις θέσεις γρήγορα.
Ας βρούμε τις θέσεις μας.
Εντάξει, ας τακτοποιηθούμε.
Συγνώμη. Με συγχωρείτε, απλά...
Εντάξει. Ωραία. Εντάξει.
Οπότε, είσαι ο καινούριος;
- Ναι. - Ωραία, ωραία.
- Γεια σου, Τέιλορ. - Γεια σου, Τσαμπ. (Πρωταθλητής)
- Μόλις σε αποκάλεσε Τσαμπ; - Ναι. Πράγματι, το έκανε.
Το κανονικό μου όνομα είναι Τσαμπ.
Ξέρεις, δεν μου έχει ξαναμιλήσει, οπότε, κάνω πρόοδο.
3, 2, 1, τακτοποιηθείτε.
Καλημέρα.
Είμαι πολύ χαρούμενος που σας παρουσιάζω...
...την καινούρια μας Υποδιευθύντρια, την κα. Κούπερ.
Και ελπίζω να της δείξετε τον ίδιο σεβασμό που δείξατε σε μένα.
Ποιος το έκανε αυτό; Ποιος το έκανε αυτό;
Κυρία, Κούπερ.
Γεια σε όλους.
Γνωρίζω ότι μιλάω εκ μέρους όλης της Διεύθυνσης...
...όταν λέω ότι είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι για τον χορό της Παρασκευής,
που δεν μπορούμε να σταματήσουμε το "Twerking" από την χαρά μας.
Καλό ήταν!
Είναι χειρότερη και από την τελευταία.
Είναι η μαμά μου.
Η τελευταία ήταν φανταστική.
Αστειεύομαι. Ούτε καν ξέρω τι είναι το "Twerking".
Οπότε, θα πας με καμία στον χορό;
- Όχι. - Ναι!
Νομίζω ότι και εγώ θα πάω σόλο.
Πάμε μαζί.
Μαζί;
Όχι μαζί, μαζί.
Να χορέψουμε μαζί. Αν και θα μπορούσε να δουλέψει.
Ξέρεις, θα έχουμε την επευφημία του πλήθους. Ξέρεις...
...και μετά να φύγουμε με διαφορετικά κορίτσια.
Και σαν μια τελική υπενθύμιση, απλά...
...να είστε ασφαλείς και να περάσετε καλά!
Πάρε αυτό. Στείλε μου μήνυμα η ένα τουίτ.
Έχει όλα τα στοιχεία επικοινωνίας.
Αυτή είναι η διεύθυνσή μου, και αυτό είναι το νούμερο για το ντουλάπι μου.
Ξέρεις πώς να με βρεις. Εντάξει.
- Ευχαριστώ. - Αν πιαστείτε να χορεύετε...
...με τον πισινό σας στο πρόσωπο του παρτενέρ σας,
θα επιστρέψετε σπίτι αμέσως!
Αμέσως!
Παρακαλώ;
Είναι κάποιος εκεί;
Σε τρόμαξα;
- Όχι. - Αλήθεια; Γιατί πήδηξες πολύ ψηλά.
Ξέρεις, πηδάω πολύ.
Γι' αυτό παραμένω σε τόσο καλή κατάσταση.
Αυτό είναι καλό.
Δεν σε είδα στο σχολείο σήμερα.
Τι, με έψαχνες;
Όχι, όχι, απλά... Απλά παρατηρούσα...
Όχι, κάνω τα μαθήματα στο σπίτι.
Από τον μπαμπά σου;
Φαίνεται...
...καλός.
Και έντονος. Και λίγο αγχωμένος.
Μην το παίρνεις προσωπικά. Βασικά, δεν αρέσει σε κανέναν.
Ναι. Οπότε...
...υπάρχει κάτι διασκεδαστικό να κάνουμε εδώ γύρω;
Εκτός από το να τρομάξουμε τους γείτονες.
Εντάξει. Υπάρχει κάτι που μου αρέσει να κάνω.
Ναι.
Έλα μαζί μου.
- Πού πάμε; - Μην ανησυχείς, θα έχει πλάκα.
- Σίγουρα γνωρίζεις που πάμε; - Ναι, έλα.
Από δω.
Με πηγαίνεις κάπου για να με σκοτώσεις; Είμαι απλά περίεργος.
Απλά αυτοσχεδιάζω.
Χάνα;
Ναι, Ζακ. Ακολούθησε τον ξένο στο δάσος.
Έλα φοβιτσιάρη. Σχεδόν φτάσαμε.
Πλησιάζουμε.
Απλά, περίμενε εδώ.
Εντάξει. Που ακριβώς είναι το εδώ;
Κοίτα αυτό.
Τι λες;
Δεν είναι αυτό που περίμενα.
Οπότε, τι είναι αυτό το μέρος;
Λοιπόν, το έχτισαν χρόνια πριν, αλλά μετά έμειναν από χρήματα.
Τώρα απλά κάθεται εδώ.
Έλα. Αυτό είναι το αγαπημένο μου σημείο.
- Περίμενε, περίμενε. Τι κάνεις; - Τι φοβάσαι; Το κάνω αυτό συνέχεια.
Δεν φοβάμαι.
Απλά δεν έκανα πρόσφατα αντιτετανικό ορό.
Σιχαίνομαι τα προάστια.
Έλα!
Μπορείς να το κάνεις. Απλά μην κοιτάς κάτω.
Το ξέρω.
Δεν θα πέσεις.
Δεν το σχεδίαζα.
- Έτσι μπράβο. - Γεια.
Γεια.
Εντάξει.
Οπότε, είμαι ψηλά από το έδαφος.
Είναι ωραία, έτσι;
Ναι, είναι ωραία. Μπορείς να δεις τα πάντα από δω πάνω.
Οπότε...
Γιατί μετακόμισες στο Μάντισον;
Λοιπόν, η μαμά μου μου είπε.
Ζακ, αν μπορούσες να ζήσεις οπουδήποτε στον κόσμο,
που θα ήταν αυτό;
Και είπα: Μπορούμε σε παρακαλώ να πάμε στο Μάντισον του Ντέλαγουερ;
Θα ήταν το όνειρό μου.
Είσαι πάντα τόσο σαρκαστικός;
Πάντα; Όχι, αυτή είναι βαριά λέξη.
Όχι πάντα. Συνήθως.
Συγνώμη, απλά...
Είμαστε μόνο εγώ και η μητέρα μου...
...από πέρυσι που πέθανε ο μπαμπάς μου, οπότε, ναι.
Λυπάμαι.
Πραγματικά, δεν το σκέφτομαι πολύ πλέον.
Εσύ;
Λοιπόν, δεν γνώρισα ποτέ την μητέρα μου,
και πάντα μετακινούμαστε από πόλη σε πόλη.
- Άσχημο. - Είναι εντάξει.
Μπορώ να σε ρωτήσω κάτι πολύ σοβαρό, Χάνα;
Ναι, τι;
Πως κατεβαίνουμε;
Μιλάω σοβαρά. Υπάρχει κάποιο σχέδιο;
- Όχι. - Πως κατεβαίνεις συνήθως;
Δεν μπορείς. Κόλλησες.
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι έφαγες εκείνο το μαλλί της γριάς.
Και ξέρεις τι είναι τρομακτικό;
Είναι ότι πραγματικά είχε καλή γεύση.
Οπότε, ευχαριστώ για απόψε.
Ήταν ο λιγότερο χειρότερος χρόνος που πέρασα εδώ.
Ζακ, αυτό είναι τόσο γλυκό!
- Αυτό είναι... Εγώ... - Εντάξει.
Χάνα, θα...
Πιθανότατα θα βγάζω έξω τα σκουπίδια κάθε Τρίτη και Τετάρτη.
Οπότε, αν θέλεις να τρομάξεις κάποιον,
με βολεύει.
Εντάξει, θα το έχω υπόψιν μου φοβιτσιάρη.
Χάνα!
- Τι κάνεις εδώ έξω; - Συγνώμη.
Αυτή είναι η τελευταία σου προειδοποίηση.
Μείνε μακριά μας,
αλλιώς κάτι πολύ κακό θα συμβεί.
Σε πιστεύω.
Τι είναι το χ;
Μπαμπά, σιγά το πράγμα!
Χάνα, πρέπει να καταλάβεις...
Δεν έχω να καταλάβω τίποτα.
Απλά μιλούσαμε. Γιατί δεν μπορώ να έχω φίλους;
- Ξέρεις γιατί! - Δεν είναι δίκαιο αυτό!
Δεν μπορείς να με κρατάς κλειδωμένη συνέχεια.
Δεν σου επιτρέπω να ξαναδείς αυτό το αγόρι!
Με καταλαβαίνεις! Ποτέ!
Μπαμπά, σε παρακαλώ, ηρέμησε.
- Χάνα. - Όχι!
Τι;
- Τι; - Άκουσα μια κραυγή.
- Είναι η Χάνα καλά; - Δεν υπήρχε κραυγή.
- Δεν άκουσες τίποτα. - Φύγε από δω...
...αλλιώς η τελευταία κραυγή που θα ακούσεις ποτέ θα είναι η δική σου.
Όχι. Περίμενε, περίμενε.
Μαμά!
- Μαμά! Μαμά! Μαμά! - Γεια σου, γλυκέ μου.
Θα ήθελες Κινόα για βραδινό;
Μαμά, η Χάνα έχει πρόβλημα.
Ποια είναι η Χάνα;
Καλέσατε την τοπική αστυνομία..
Γεια σας. Ναι. Κατοικώ στην Μονρό.
- Είναι επείγουσα ανάγκη, νομίζω. - Ζακ, τι συμβαίνει;
Πιθανότατα κατ' οίκον παρενόχληση, δεν ξέρω.
Συλλαμβάνεσαι!
Μου αρέσει αυτός ο ενθουσιασμός, μου αρέσει. Κράτησέ τον.
Αλλά δεν φτάσαμε εκεί ακόμη.
Γεια σας, κύριε. Το όνομά μου είναι αστυνόμος Στίβενς.
Από δω η εκπαιδευόμενη αστυνομικός Μπρουκς.
Συγνώμη γι' αυτό πριν.
Δεν χρειάζεται να ζητάς συγνώμη.
- Κάνεις φανταστική δουλειά. - Αλήθεια;
Λάβαμε κλήση για πιθανό 10-16 στην οικία σας;
Το οποίο είναι;
Μη μου πεις.
Κατ' οίκον παρενόχληση;
- Απολύτως σωστό. - Αλήθεια;
Ναι, είσαι απόλυτα σωστή.
Περίεργο γιατί ήμουν εδώ μόνος μου όλη τη νύχτα...
- ...και δεν άκουσα το παραμικρό. - Όχι, λέει ψέματα.
Που είναι η Χάνα; Ξέρω ότι αυτή ούρλιαζε.
Εντάξει, ναι, η Χάνα είναι η κόρη μου,
και μένει μαζί μου εδώ και λίγο καιρό,
ενώ η μητέρα της βάζει σε τάξη κάποια πράγματα,
με τον νέο της σύζυγο.
Πέταξε πίσω στο Λονδίνο χτες το πρωί.
Λοιπόν, αυτό ξεκαθαρίζει τα πράγματα.
Μας συγχωρείτε, κύριε. Ευχαριστούμε για τον χρόνο σας.
Συγνώμη για την αναστάτωση.
Ήχος "surround".
Δεν ήξερα ότι το να είσαι "Audiophile" ήταν έγκλημα.
Τι, τι είδος ...φιλος;
Όχι, αυτό απλά σημαίνει ότι είναι...
...λάτρης των εξοπλισμών υψηλής απόδοσης ήχου.
Γεια σας. Λυπάμαι πολύ. Δεν έχουμε συστηθεί κανονικά.
Είμαι η Γκέϊλ Κούπερ, η νέα σας γειτόνισσα.
Έχετε όμορφο σπίτι.
Η ευχαρίστηση είναι δική μου.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την επίσκεψη...
...και που φέρατε τον απολαυστικό γιο σας και την αστυνομία.
Και πάλι, σας ζητώ συγνώμη.
Συγνώμη γι' αυτό, κύριε.
Δεν μας αρέσει να εισβάλουμε στο σπίτι...
...ενός ευυπόληπτου πολίτη όπως είστε εσείς.
Πραγματικά λυπάμαι. Προφανώς δεν έχετε κάνει τίποτα κακό.
Αν θέλετε να καταθέσετε μήνυση,
θα μπορούσαμε να σας βοηθήσουμε.
Χάνα! Χάνα!
Χάνα!
- Περίμενε, φίλε. - Όχι! Όχι!
Απλά κοιτάξτε στον πάνω όροφο!
- Να ρίξω με το τέϊζερ; Θα του ρίξω. - Όχι.
Μου αρέσει το τσαγανό σου, αλλά θα πρέπει να περιμένουμε.
Έχεις ιδέα ποια είναι η ποινή για υποβολή ψευδής αναφοράς;
- Τρία χρόνια. - Κοντά έπεσες.
Βασικά είναι γραπτή προειδοποίηση.
Περίμενε! Περίμενε! Μαμά, πες μου ότι δεν τον πιστεύετε.
Ήχος "surround"; Σοβαρά;
Ζακ, αρκετά! Πήγαινε σπίτι!
Αστυνόμοι, λυπάμαι πολύ.
Δεν πειράζει, κυρία μου.
Νομίζω ότι πρέπει να σας προτείνουμε...
...ένα καλό θεραπευτικό κέντρο για τον γιο σας.
- Αυτό το παιδί παίρνει ναρκωτικά. - Αυτό το παιδί παίρνει ναρκωτικά.
Καληνύχτα.
Γκέϊλ!
- Η Λορέϊν είμαι. - Μπορώ να σε δω.
Η αδερφή σου.
- Γεια. Πέρασε μέσα. - Γεια.
Πρέπει να πάω στο χορό του σχολείου.
Δεν θέλω να αφήσω τον Ζακ μόνο του απόψε.
Γκέϊλ, είναι ένας έφηβος που έχει δύσκολη προσαρμογή.
Ξέρεις τι χρειάζεται;
Μια βραδιά μέσα με τη θεία του να δημιουργεί τέχνη με κοσμήματα.
Ευχαριστώ. Σιχαίνομαι να μαλώνω μαζί του.
Το ξέρω. Θα καλυτερέψει. Απλά δωσ' του λίγο χρόνο.
Και μην ανησυχείς. Ο Ζακ είναι σε καλά χέρια απόψε.
Ζακ!
Οπότε, βγήκαμε και πήγαμε στο "Σούσι" την Κυριακή,
και παραγγείλαμε και οι δύο κοτόπουλο τεριγιάκι,
το οποίο είναι... το πεπρωμένο του.
Και δεν είχα νέα του από τότε, ξέρεις;
Είναι απογοήτευση, γιατί πραγματικά μου άρεσε.
Δε γελούσε με όλα μου τα αστεία,
αλλά νομίζω ότι κάτι υπάρχει εκεί.
Δεν ξέρω. Λες και με νοιάζει.
Δε με νοιάζει ότι και να γίνει. Θα έπρεπε να ακούσεις το μέντιουμ μου.
Λέει, "Σταμάτα να βγαίνεις ραντεβού με χαμένους...
...και μην μπεις ποτέ σε αεροπλάνο".
Το ήξερα.
Δηλαδή νομίζεις ότι το παίζει δύσκολος;
Ή, το πιο πιθανό σενάριο:
Έχασε το τηλέφωνό του, σε μια φωτιά.
- Ναι, μάλλον έχασε το τηλέφωνό του. - Ναι. Κι εγώ το έχω πάθει.
Ξέρεις, το ξέχασα τελείως.
Έχω ένα σημαντικό τεστ την Δευτέρα και πρέπει να διαβάσω.
Οπότε, θα διαβάζω όλη νύχτα,
και οπωσδήποτε, μην έρθεις στο δωμάτιό μου.
- Εντάξει. - Ναι, τα λέμε.
Καληνύχτα, γλυκέ μου.
Αλλά ξέρετε κάτι; Θα του τηλεφωνήσω.
Τώρα ανησυχώ μήπως είναι νεκρός.
Έλα εδώ.
Περίμενε. Οπότε, πως θα το δουλέψουμε αυτό;
Εσύ θα με βοηθάς ή εγώ εσένα;
Αυτά θα φορέσεις στο χορό;
Θέλω να σου πω κάτι. Πέσε κάτω.
Φίλε, όχι! Αυτό είναι καινούριο κουστούμι. Άσε με!
Που είναι τα κορίτσια; Ναι, γι' αυτό.
Απλά το είπα για να σε φέρω εδώ.
Χρειάζομαι την βοήθειά σου.
Οπότε, δεν υπάρχουν κορίτσια;
Λοιπόν, υπάρχει ένα κορίτσι.
Φίλε μου!
Τι; Τι;
Αλλά είναι κλειδωμένη σ' αυτό το σπίτι και ο μπαμπάς της είναι ψυχοπαθής.
Έχει καμιά φίλη;
Όχι! Μιλάω σοβαρά.
Ξέρεις, είπες ότι θα υπάρχουν κορίτσια,
και όχι μόνο δεν υπάρχουν κορίτσια,
αλλά υπάρχει ένας ψυχοπαθής και εγώ φοράω κουστούμι.
Πως ξέρεις ότι αυτός ο τύπος θα φύγει;
Του τηλεφώνησα και προσποιήθηκα ότι είμαι μπάτσος,
και του ζήτησα να έρθει στο Τμήμα.
Φίλε, θα μπλέξεις άσχημα γι' αυτό.
Είναι απλά μια γραπτή προειδοποίηση.
Φίλε, είναι βρεγμένο χορτάρι. Το παντελόνι μου θα μουσκέψει.
Είναι εκεί πέρα!
Έλα, πάμε.
Έλα.
Εντάξει, εντάξει.
Φίλε, θα μου πάρει πολλά χρήματα το καθαριστήριο.
Έλα.
Πού το έμαθες αυτό, στη Νέα Υόρκη;
Όχι, στο YouTube.
Εντάξει. Μείνε εδώ να παρακολουθείς τον δρόμο.
Να περιμένω εδώ μόνος μου; Στο σκοτάδι;
Ναι, Τσαμπ. Είσαι ο τσιλιαδόρος.
Αν ο Σίβερς επιστρέψει κάνε μου ένα σινιάλο.
Εντάξει. Και για να είμαστε ξεκάθαροι.
Αν διαισθανθώ κάποιο κίνδυνο, θα τρέξω από την άλλη μεριά.
Πού είμαι;
Τι στο καλό, φίλε; Υποτίθεται ότι θα ήσουν ο τσιλιαδόρος!
Και αυτό δεν θα αλλάξει.
Απλά θα είμαι ο τσιλιαδόρος, ξέρεις, εδώ μέσα.
Όχι, όχι. Εξ ορισμού, θα πρέπει να είσαι κάπου έξω. Να κοιτάς.
Επέτρεψε μου να σου εξηγήσω κάτι, Ζαχαρία.
Ξέρεις που λένε ότι οι έφηβοι δεν έχουν κανένα φόβο για τον θάνατο;
Ότι δεν θα πάθουν κακό ποτέ; Λοιπόν, όχι εγώ, εντάξει;
Εγώ γεννήθηκα με το χάρισμα του φόβου. Θυμάμαι να είμαι τεσσάρων,
και να με σπρώχνουν στις κούνιες και να σκέφτομαι:
- Κάπως έτσι τελειώνει. - Δεν πρόκειται να πεθάνεις.
Εντάξει; Τουλάχιστον, όχι σήμερα.
Εντάξει; Όλα θα πάνε καλά.
- Σωστά. - Εντάξει.
Είμαι γελοίος.
Παγίδες για αρκούδες.
Ποιος βάζει παγίδες για αρκούδες στο υπόγειό του; Σοβαρά τώρα.
Πάμε.
Ας πάμε έξω για να είμαστε ασφαλείς.
Εκεί που δεν υπάρχουν παγίδες για αρκούδες.
Νομίζω ότι κατάπια ιστό αράχνης.
Από δω, έλα.
Εκεί πάνω.
Προέρχεται από αυτό το δωμάτιο.
Χάνα;
Αυτό είναι περίεργο. Λες και ο ήχος...
...προέρχεται από αυτή την βιβλιοθήκη.
Είναι παλιό σπίτι.
Κοίτα αυτό!
"Το Σκιάχτρο Περπατάει τα Μεσάνυχτα;"
"Το Φάντασμα της Διπλανής Πόρτας;"
"Η Νύχτα της Ζωντανής Κούκλας;"
Αυτά είναι χειρόγραφα από τις "Ανατριχίλες".
Τι κάνει με ένα μάτσο παιδικά βιβλία;
Αυτά δεν είναι παιδικά βιβλία. Εντάξει;
Τα παιδικά βιβλία σε αποκοιμίζουν.
Αυτά σε κρατούν άυπνο όλη τη νύχτα.
- Εντάξει. - Ρ. Λ. Στάιν.
Τι συνέβη μ' αυτόν τον τύπο;
Ποιος ξέρει; Απλά εξαφανίστηκε μια μέρα.
Έχει σημασία; Πάμε!
"Ο Απαίσιος Χιονάνθρωπος της Πασαντίνα;"
Η γιαγιά μου ήταν από την Πασαντίνα.
Σταμάτησα να την επισκέπτομαι αφού διάβασα αυτό το βιβλίο.
Εντάξει.
Δεν είμαστε σε λέσχη βιβλίου εδώ.
Το ξέρω, αλλά γιατί αυτά τα βιβλία είναι κλειδωμένα;
Εννοώ, ποιος θα κλείδωνε ένα βιβλίο;
Ίσως να υπάρχει κάποιο κλειδί ή κάτι...
...για να το ξεκλειδώσουμε.
Εντάξει, αφού σε ενδιαφέρει τόσο πολύ κοίτα αυτό, εντάξει;
Το μυστήριο λύθηκε.
- Τώρα ας επιστρέψουμε στο γιατί... - Πρόσεξε!
Ζακ;
Χάνα.
Τι κάνεις στο σπίτι μου;
Νόμιζα ότι ήσουν αλυσοδεμένη, πιθανότατα.
- Γιατί το νόμιζες αυτό; - Γιατί σε άκουσα να ουρλιάζεις,
και μετά κάλεσα την αστυνομία.
Εντάξει, και οι δυο πρέπει να φύγετε τώρα.
Ναι, εντάξει. Περίμενε λίγο.
Γεια. Γεια, είμαι ο Τσαμπ. Χάρηκα για την γνωριμία.
Θα πάμε στον χορό αργότερα,
και δεν ξέρω, θα έπρεπε να έρθεις. Και προσκάλεσε μια φίλη.
Πραγματικά δεν με νοιάζει πως θα είναι.
Μήπως ξεκλείδωσες κάποιο βιβλίο;
Ναι, το έκανα. Συγνώμη. Είναι κάπου εδώ γύρω.
Μόλις μου έπεσε. Θα το βάλω πίσω εκεί που ανήκει...
- ...και θα φύγουμε από δω. - Κοίτα, εδώ είναι.
Όχι! Μην το ανοίξεις!
Όχι!
- Τι συμβαίνει; - Μην βγάλει άχνα κανείς!
Ο μπαμπάς μου θα με σκοτώσει.
Περίμενε, Ζακ!
Ζακ!
Περίμενε, Χάνα!
Χάνα! Χάνα, περίμενε!
Πήγαινε σπίτι σου, Ζακ! Δεν μπορείς να το διαχειριστείς αυτό!
Δεν θα μου πεις τι συμβαίνει;
Όχι, δεν μπορώ να σου εξηγήσω. Πρέπει να φύγω.
Ζακ, περίμενε, περίμενε!
Έλα. Άκου.
- Σταμάτα! Σταμάτα! - Φίλε, τι κάνεις;
Φίλε. Φίλε, φύγε από πάνω μου!
Άκουσέ πολύ προσεκτικά.
Αυτός είναι ο "Απαίσιος Χιονάνθρωπος".
Δεν σου δίνουν αυτό το παρατσούκλι κατά τύχη.
Και μόλις σύρθηκε έξω από ένα βιβλίο.
Αυτά δεν συμβαίνουν έτσι απλά, Ζακ!
Πάω να βρω την Χάνα;
Διάβασα τι έκανε στην Πασαντίνα!
Δεν είναι αστείο, φίλε!
Πήγε εκεί μέσα.
Ναι. Δεν είναι η μόνη που πήγε εκεί μέσα.
Φίλε, πρέπει να καλέσουμε την αστυνομία.
Έχεις δει τους μπάτσους αυτής της πόλης;
Πάω πάσο.
Βλέπεις τις γρατσουνιές στον τοίχο;
Ναι.
Απλά σιγουρεύομαι.
Αυτή είναι η κραυγή σου;
Μη με κρίνεις.
Εδώ.
Από δω.
Τι θα κάνει; Θα του διαβάσει κάποια ιστορία;
Χάνα; Τι συμβαίνει; Πως αυτό το πράγμα πετάχτηκε μέσα από ένα βιβλίο;
Είναι εδώ μέσα! Πρέπει να βρούμε ένα όπλο.
Πλάκα κάνεις; Χρειαζόμαστε τανκ.
Περίμενε. Είναι φτιαγμένος από χιόνι.
- Όπλο που πετάει φωτιά! - Τσουβάλι με αλάτι!
- Φλογοβόλο. - Ησυχία.
Δεν μπορεί να σκοτωθεί.
Είναι καραμέλες.
Προσέξτε!
Ελάτε, είναι απασχολημένο!
- Χάνα, έλα! Πάμε! - Όχι, τι κάνεις;
Άφησέ με! Όχι, σταμάτα! Όχι, δεν καταλαβαίνεις!
Ο μόνος τρόπος για να τα σταματήσουμε είναι να ξαναμπούν μέσα στα βιβλία!
Άφησε το βιβλίο ανοικτό, θα μπει μέσα μόνο του!
Όχι, δεν είμαι αρκετά κοντά!
- Τι κάνεις; Απλά άνοιξε το βιβλίο! - Περίμενε λίγο.
- Χάνα, άνοιξε το βιβλίο! - Όχι ακόμα!
- Χάνα! - Τώρα!
Το βιβλίο.
- Χάνα, τι κάνεις; - Χάνα!
Όχι! Όχι!
Μην το αφήσετε να πάρει το βιβλίο!
- Είσαι καλά; - Ναι.
Παιδιά, ελάτε! Πάμε!
Έλα! Έλα!
Εδώ! Άντε!
- Ελάτε! - Καλή ιδέα. Σανίδωσε το.
Κακή ιδέα! Κακή ιδέα! Κατέβα απ' αυτό το πράγμα!
Τρέξτε.
Από δω! Παιδιά, ελάτε! Εδώ μέσα!
Παιδιά, ελάτε! Βιαστείτε!
Ναι.
Όλοι σας στο αυτοκίνητο, τώρα!!
- Τι θα μας κάνεις; - Σιωπή.
- Δεν μπορούμε να κάνουμε ερωτήσεις; - Σκάσε!
Μπαμπά, απλά προσπαθούσαν να βοηθήσουν.
Σου είπα να μείνεις μακριά μας αλλιώς κάτι κακό θα συνέβαινε.
Αλλά αυτό είναι το πρόβλημα με τα παιδιά σήμερα. Δεν ακούν!
Ήταν ανάγκη να διαλέξεις τον "Απαίσιο Χιονάνθρωπο της Πασαντίνα";
Δεν μπορούσες να διαλέξεις το "Μαγαζάκι με τα Χάμστερ";
Είσαι εκείνος, έτσι;
- Είσαι ο Ρ. Λ. Στάιν. - Ο Ρ. Λ. ποιος;
Δεν ξέρω ποιος είναι αυτός;
Αλήθεια;
Πάλι καλά. Γιατί τα βιβλία του είναι χάλια.
Τι κάνεις;
Δεν μπορώ να αποφασίσω ποιο σιχαίνομαι περισσότερο.
"Το Πράσινο Αίμα" ή το "Η Εκδίκηση των Σκουληκιών".
Είμαι πολύ μπερδεμένος.
Καταλαβαίνεις το τέλος από ένα μίλι μακριά.
Εννοώ, σταμάτα να προσπαθείς να γίνεις ο Στίβεν Κινγκ, άνθρωπε.
Άφησέ με να σου πω κάτι για τον Στηβ Κινγκ.
Ο Στηβ Κινγκ εύχεται να μπορούσε να γράψει σαν κι εμένα.
Και έχω πουλήσει πολύ περισσότερα βιβλία απ' αυτόν,
αλλά κανείς ποτέ δεν μιλάει γι΄αυτό.
- Εντάξει. - Πολύ περισσότερα βιβλία!
Μπαμπά.
Το πρόσωπό σου κάνει το κόκκινο πράγμα πάλι.
Με τίποτα!
Περίμενε, είσαι ο Ρ. Λ. Στάιν; Εσύ είσαι;
Αλήθεια; Αλήθεια;
Μπορώ να σε τραβήξω μία φωτογραφία;
- Όχι. Όχι. - Έλα. Έλα.
- Είπα όχι! - Η απάντηση είναι "ναι".
Όχι! Πάρε αυτό το πράγμα από δω!
Συγνώμη. Απλά τη θέλω για το Instagram.
Ναι; Για να δω.
- Ναι. Ορίστε. - Ευχαριστώ.
Τι θα γίνει τώρα;
Εσύ πας σπίτι, βάζεις τις πυτζάμες σου,
παίρνεις την κουβερτούλα σου, πέφτεις για υπνάκο.
Και το πρωί, όλα αυτά θα σου φαίνονται σαν ένα κακό όνειρο.
Μπαμπά, περίμενε.
Δεν έχουμε χρόνο. Ξεκίνα να μαζεύεις.
Μετακομίζουμε πάλι.
Οπότε, τι θα κάνουμε τώρα;
Ζακ! Φίλε!
Μα δεν θέλω να φύγω. Μου αρέσει εδώ.
- Χάνα, πρέπει να καταλάβεις. - Δεν θέλω να καταλάβω τίποτα!
Γιατί δεν μπορούμε να είμαστε φυσιολογικοί για μια φορά;
Επειδή δεν είμαστε φυσιολογική οικογένεια.
Τώρα, πήγαινε να μαζέψεις τα πράγματά σου!
Το βαρέθηκα αυτό!
Έφηβοι!
Θα μπορούσα να σας είχα σκοτώσει.
- Ήταν απαίσια ρίψη. - Πώς;
Τι κάνετε εδώ; Πάτε σπίτι.
Όχι! Όχι, αν δεν μας εξηγήσεις τι συμβαίνει εδώ.
Όχι. Όχι. Όχι. Δεν μπορώ να το εξηγήσω.
Παραλίγο να μας φάει ο Φρόστι ο Χιονάνθρωπος.
Το οποίο θα έπρεπε να είναι αδύνατο, παρεμπιπτόντως, οπότε, προσπάθησε!
Εντάξει, κοίτα!
Από που να ξεκινήσω; Όταν ήμουν νεότερος,
υπέφερα από φρικτές αλλεργίες που με κρατούσαν μέσα στο σπίτι.
Και όλα τα παιδιά, έριχναν πέτρες στο παράθυρό μου και με κορόιδευαν.
Έτσι, δημιούργησα τους δικούς μου φίλους.
Τέρατα. Δαίμονες, βρυκόλακες. Για να τρομοκρατήσουν την γειτονιά μου...
...και όλα τα παιδιά που με κορόιδευαν.
Και έγιναν αληθινοί για μένα.
Και έπειτα, μια μέρα, πραγματικά...
...έγιναν αληθινοί.
Τα τέρατά μου, κυριολεκτικά, ξεπήδησαν από την σελίδα.
Όσο τα βιβλία παραμένουν κλειδωμένα, είμαστε ασφαλείς.
Αλλά, όταν ανοίξουν,
λοιπόν, μόλις είδες τι συμβαίνει.
Είμαι αλλεργικός στα ακάρεα της σκόνης.
Τι εννοείς;
Απλά λέω. Έχω κι εγώ αλλεργίες.
Οπότε, καταλαβαίνω.
Γιατί σου μιλάω; Χάνα, πάμε.
- Χάνα! - Λυπάμαι.
Πάμε.
Χάνα, εσύ πάρε από το Α-Μ και εγώ θα πάρω από το Μ-Ω.
Και κράτα το ανθρωποφάγο φυτό μακριά από τον εξωγήινο με τα μάτια εντόμου.
Ωχ, όχι! Όχι αυτός!
Γεια σου, μπαμπά!
Πόσος καιρός πέρασε;
Μου φαίνεται σαν μία αιωνιότητα.
Ποιοι είναι οι καινούριοι σου φίλοι;
- Δεν τον έχουμε ξαναδεί. - Μόλις και μετά βίας τον γνωρίζουμε.
Σλάπι, χαίρομαι τόσο πολύ που σε βλέπω και πάλι.
Σου έλειψα;
Φυσικά μου έλειψες.
Οπότε, ποιο είναι το σχέδιο, φίλε;
Θα πρέπει να με έβγαλες έξω για κάτι διασκεδαστικό.
Να τρομοκρατήσουμε τους ντόπιους; Να καταστρέψουμε την πόλη;
- Ας γίνουμε λιώμα! - Το μάντεψες, Σλάπι.
Πάω να καταστρέψω το Μάντισον. Και δεν...
Και δεν μπορούσα να το κάνω χωρίς εσένα.
Γαμώτο! Μου προκαλείς...
Ωχ, ποια είναι η λέξη;
Ανατριχίλες.
Θεέ μου. Είναι τόσο ανατριχιαστικός.
Έχει τόσο χιούμορ!
Είναι τόσο έξυπνη κούκλα!
Ποιον λες κούκλα, βλάκα;
Προσπαθείς να με ξαναβάλεις μέσα;
Όχι, όχι, όχι, όχι! Μην είσαι χαζός.
Καταλαβαίνω πότε μου λες ψέματα, μπαμπά.
Έκανες τον Σλάπι πολύ δυστυχισμένο.
Δεν ξαναπάει πίσω στο ράφι. Ποτέ ξανά!
Σλάπι, όχι, περίμενε!
Νομίζω ότι είναι ώρα να αρχίσω να κινώ εγώ τα νήματα αυτής της σχέσης.
Η αποψινή θα είναι η καλύτερη ιστορία που έγραψες ποτέ.
Όλα τα παιδιά σου θα βγουν έξω για να παίξουν!
Δόξα τω Θεώ! Έφυγε!
Θεέ μου! Έφυγε.
Και πήρε όλα τα βιβλία.
Αυτή εδώ είναι πράγματι συναρπαστική.
Συγχαρητήρια, μόλις απελευθέρωσες έναν δαίμονα.
Μια εγγαστρίμυθη κούκλα με σοβαρό Ναπολεόντειο σύνδρομο.
Για την ιστορία, εγώ άνοιξα ένα βιβλίο,
και τώρα καταλαβαίνω ότι αυτό ήταν λάθος.
Ο Χιονάνθρωπος πρέπει να έριξε τα βιβλία του Σλάπι κάτω.
Ακόμη εσένα κατηγορώ. Δεν σε συμπαθώ, νεαρέ.
Είναι κλειδωμένη απ' έξω.
Βγείτε από την πόρτα της κουζίνας. Φύγετε τώρα!
- Γιατί είναι εδώ αυτό; - Δεν ξέρω.
Ίσως είναι φιλικοί.
Δεν είναι φιλικοί. Σίγουρα δεν είναι φιλικοί.
Κόλλησε στο πρόσωπό μου.
Σίγουρα δεν είναι φιλικοί.
Μπαμπά!
Περίμενε, θα σε σώσω!
Συγνώμη, συγνώμη! Είσαι καλά;
Έτοιμοι, πάμε.
Συγνώμη.
Βοηθείστε με! Όχι, όχι, όχι! Βοήθεια, κάποιος!
Κάντε πίσω! Κάντε πίσω!
Κάντε πίσω!
- Βοήθεια, βοήθεια! Πάρτε τους! - Εντάξει, εντάξει!
Γρήγορα.
Κλείστο. Κλείστο.
Τους έπιασες όλους;
Λύσε με.
Φανταζόμουν κάτι διαφορετικό.
"Έλα από το σπίτι μου, θα υπάρχουν κορίτσια, θα σε υποστηρίξω."
Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι. Πρέπει να φύγουμε από δω.
Πρέπει να πάμε στο υπόγειο.
- Είναι κλειδωμένο. - Έσπασα την κλειδαριά.
Αυτό είναι διάρρηξη.
Προσέξτε τις παγίδες για αρκούδες!
Τι τις ήθελες τις παγίδες για αρκούδες!
- Εντάξει, βιαστείτε! Γρήγορα! - Έλα.
- Κλείδωσέ την! Κλείδωσέ την! - Εντάξει.
Γιατί δεν μπορούσες να γράψεις ιστορίες...
...για ουράνια τόξα και μονόκερους;
Γιατί αυτά δεν πουλάνε 400 εκατομμύρια αντίτυπα.
Εγχώρια;
Όχι, παγκόσμια. Και πάλι, πολύ εντυπωσιακό. Σκάσε!
Τι είναι αυτό;
- Καίει τα βιβλία. - Γιατί το κάνει αυτό;
Για να μην υπάρχει τρόπος να ξαναβάλεις τα τέρατα μέσα.
Είναι η εκδίκηση του Σλάπι.
Η Εκδίκηση του Σλάπι; Είναι καλός τίτλος.
Συγνώμη, παιδιά! Θα έκοβα ταχύτητα,
αλλά δεν μπορώ να φτάσω τα φρένα!
Ρίξτε μια ματιά στο νέο μου μπεστ σέλερ!
Σταδιακά θα το αγαπήσετε.
Η διακοπή του τηλεφωνικού σήματος θα...
...είναι το μικρότερο από τα προβλήματα αυτής της πόλης.
Έχω τρελαθεί!
Η πόλη δέχεται εισβολή, οι επικοινωνίες είναι εκτός λειτουργίας.
Μιλάμε για ολοκληρωτικό χάος και κανείς δεν ξέρει πως να το σταματήσει.
Πως σου φαίνεται;
Δεν είμαι σίγουρη. Δεν ξέρω.
Είναι η "Εισβολή από Άγνωστο Πλανήτη"!
H "Εισβολή από Άγνωστο Πλανήτη". H αρχική, με τον Στιβ ΜακΚουίν.
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι δεν ξέρεις αυτή την ταινία.
Έλα από το σπίτι μου, το έχω σε DVD.
Έπεσε το ρεύμα πάλι.
Όλη νύχτα το ίδιο πράγμα.
Η εφεδρική γραμμή ρεύματος θα λειτουργήσει σύντομα.
Κάποιος άφησε εκεί μια εγγαστρίμυθη κούκλα.
Ποιον λες κούκλα;
Μιλάει! Τι είναι αυτό το πράγμα;
Έρχομαι με ειρηνικές διαθέσεις. Άοπλος.
Απλά θέλω να σας διαβάσω μία ιστορία.
- Κύριε, μη μιλάτε! - Εντάξει.
Αλλά αυτό δεν θα με σταματήσει!
- Να βλέπω τα χέρια σου! - Αστυνόμοι!
Απαλλάσσεστε από τα καθήκοντά σας!
Τώρα ακίνητοι.
Ναι;
Γεια σου, ομορφούλα. Μάλλον θα έχεις χαθεί.
Δεν έχεις καρτελίτσα.
Ας σου δώσουμε λίγο νερό.
Θα σε πάω βόλτα στη γειτονιά για να βρούμε το αφεντικό σου.
Είναι όμορφος; Είναι ελεύθερος;
Σκέφτεται να αφήσει την γυναίκα του και χρειάζεται ένα σπρωξιματάκι;
Εντάξει, προσπαθώ να μην το χύσω.
Μην είσαι αδέξια Λορέιν.
Εντάξει, θα πρέπει να διψάς πολύ.
Όλοι στην πόλη είναι παγωμένοι.
Θεέ μου! Θεέ μου! Μπαμπά! Μπαμπά, τι συνέβη;
Μια στιγμή.
Δόξα τω Θεώ!
Παιδιά, λάθος συναγερμός. Δεν είναι ο μπαμπάς μου.
Τι θα κάνουμε;
Χωρίς αυτά τα χειρόγραφα, δεν μπορώ να κάνω τίποτα.
Αν μπόρεσες και έβγαλες τα τέρατα έξω από τη σελίδα,
ίσως τότε να υπάρχει τρόπος να τα ξαναβάλεις σ' αυτή;
Ναι! Ναι, γιατί δεν κάνουμε αυτό;
Έχεις ιδέα πόσες ιστορίες θα έπρεπε να γράψω...
...για να αιχμαλωτίσω κάθε τέρας που έχω δημιουργήσει;
Ήδη έχω σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα και στα δύο τα χέρια.
Μπαμπά, απλά άκουσέ τον. Είναι καταπληκτική ιδέα.
Μόνο μία. Μία ιστορία για να τα αιχμαλωτίσουμε όλα;
Απλό. Μόνο μία. Μία ιστορία, με κάθε τέρας που έχω δημιουργήσει!
Πανέξυπνο! Πράγματι υπέροχη ιδέα! Καλός είναι. Να τον κρατήσεις.
Έχεις καμιά καλύτερη ιδέα;
Μια πολύ καλύτερη ιδέα.
Όχι! Όχι, τώρα! Δεν έχω!
Εντάξει. Τότε πρέπει να σου βρούμε έναν υπολογιστή...
...έτσι ώστε να αρχίσεις το γράψιμο. Υπάρχει ένας...
Κοιτάξτε! Ένα κατάστημα υπολογιστών εκεί πέρα. Ας το διαρρήξουμε.
Όχι, όχι, όχι! Χρειάζομαι την γραφομηχανή μου.
- Τι; - Όλες οι ιστορίες που έγραψα...
...ήταν με εκείνη την "Smith Corona". Δεν είμαι μόνο εγώ.
Εκείνη η γραφομηχανή είναι ιδιαίτερη.
Έχει την δική της ψυχή.
Αν γράψω με οτιδήποτε άλλο, δεν θα δουλέψει.
- Που είναι η γραφομηχανή; - Μην ανησυχείς.
Είναι κάπου ασφαλής.
Έλα!
Έλα, έλα, έλα!
Δώσε μου απλά μία γραμμή.
Αυτό δούλευε νωρίτερα.
Συγνώμη, δεν ήθελα να σε τρομάξω.
Εννοώ, ήθελα να σε τρομάξω αλλά με χαριτωμένο τρόπο.
Όλα εντάξει;
Συγνώμη. Πρέπει να επικοινωνήσω με τον γιο μου, και δεν έχω υπηρεσία.
Ναι, κανείς δεν μπορεί απόψε. Είναι περίεργο.
Δεν ξέρω τι τρέχει με το τηλέφωνό μου.
Δεν έχω σήμα.
Ο Σλάπι έβγαλε εκτός όλες τις κεραίες κινητής τηλεφωνίας.
Αυτό θα έκανα εγώ.
Μας αποκόβει, με το να μας απομονώνει.
Τι ήταν αυτό;
Είναι το "Αόρατο Αγόρι"! Είναι μια συμφορά!
Σπρώξε τον έξω από το παράθυρο.
Σήκωσε το παράθυρο.
- Του έπιασε την γραβάτα. - Βοήθεια! Βοήθεια!
Περίμενε.
Καθόλου σωστό!
Είστε καλά;
- Ναι. - Ναι.
- Πρόσεξε!
- Είσαι καλά; - Ναι.
Είστε όλοι καλά;
Ήρθε από το πουθενά.
Δεν θυμάμαι να έγραψα για ένα "Γιγαντιαίο Αλογάκι της Παναγίας";
- Μάλιστα, τώρα θυμάμαι. - Πάρε μας από δω!
Τι κάνεις; Δεν μπορώ να οδηγήσω αν δεν μπορώ να δω!
Απλά, φύγε!
Θεέ μου!!
Πρόσεξε!! Στρίψε αριστερά!
Σταμάτα να οδηγείς ευθεία!
- Μας προλαβαίνει. Στρίψε δεξιά! - Πάτησε το!
Θέλει κάποιος άλλος να οδηγήσει, γιατί σταματάω, αυτή τη στιγμή!
Γιατί έπρεπε να επινοήσεις κάτι τόσο αλλόκοτο;
Μάλλον έχω ικανότητα σ' αυτό.
Ωχ, όχι! Το Τζιπ "Wagoneer" μου!
Είχα τόσο μικρή κατανάλωση μ' αυτό.
- Πόσο μακριά είμαστε από το σχολείο; - Όχι πολύ μακριά.
Μπορούμε να κόψουμε δρόμο μέσα από το νεκροταφείο.
Συγνώμη, νεκροταφείο;
Θεέ μου, ηρέμησε.
Το σχολείο είναι λίγο μετά το δάσος από την άλλη πλευρά.
Πως το ξέρεις αυτό;
Μερικές φορές με πιάνει μια ανησυχία και πάω για εξερεύνηση.
- Πότε; - Τη νύχτα, αφού πας για ύπνο.
- Είσαι τιμωρημένη. - Είναι άδικο αυτό!
Όχι, είναι δίκαιο.
Παιδιά! Παιδιά! Και οι δύο έχετε δίκιο,
αλλά ας συνεχίσουμε να προχωρούμε καθώς διαφωνείτε.
Το σκας στη μέση της νύχτας με παράξενα αγόρια.
- Απίστευτο! - Σκάσε!
Έχεις να μου δανείσεις ένα δολάριο;
- Τι; Όχι. Γιατί; - Έχω κορακιάσει.
Απλά πάρε ένα. Είμαι σίγουρος ότι θα καταλάβουν.
Αλήθεια;
Λεμονάδα, σταφύλι ή φράουλα;
Θεέ μου, φίλε! Πάρε! Πορτοκαλάδα.
Δεν ξέρω τι σκεφτόμουν. Πιο πολλά συμβαίνουν εδώ παρά στη Νέα Υόρκη.
- Τι; - Κόπηκες.
- Είναι άσχημα; - Ναι, πολύ άσχημα.
- Είναι το πρόσωπό μου χάλια; - Ναι. Όσο δεν πάει.
Φαίνεσαι ακριβώς ο ίδιος.
Το άκουσες αυτό;
Τι κάνεις;
Είναι ο "Λυκάνθρωπος του Καυτού Βάλτου".
Μπορεί να πιάσει τη μυρωδιά μου.
Όχι, δεν δουλεύει. Πρέπει να κρυφτώ.
Έλα.
Όχι, όχι, όχι!
Κάνε κάτι.
Έλα, έλα! Έλα!
Έλα! Πάμε, πάμε, πάμε!
Μας έφτασε! Τρέξε!
Τρέξτε, είναι ακριβώς πίσω μας!
Τρέξτε, τρέξτε, τρέξτε!
Κόλλησα. Βοήθησε με να βγω από δω.
- Τι κάνεις; - Δεν έχουμε χρόνο!
- Είπα βγάλε με από εδώ! - Έλα! Δεν υπάρχει χρόνος!
Είπα βγάλε με... Όχι, όχι. Συνέχισε. μας κυνηγάει.
Πάω όσο πιο γρήγορα μπορώ.
- Φύγετε! Είμαστε πίσω σας! - Εντάξει!
Έλα, πρέπει να φύγουμε! Σήκω! Σήκω!
Ελάτε, ελάτε! Πάμε, παιδιά!
Ελάτε, ελάτε, ελάτε!
Ας δούμε αν την περάσει αυτή.
Πάμε, πάμε! Τρέξτε, τρέξτε!
- Είναι κλειδωμένη. - Από δω!
Είμαι καλά!
Εξακολουθώ να είμαι καλά!
- Ποια είναι αυτή; - Είναι η θεία μου η Λορέιν.
Θεέ μου! Νομίζω ότι σκότωσα αυτή την αρκούδα.
- Βασικά, είναι λυκάνθρωπος. - Τι;
Θεία Λορέιν, τι κάνεις εδώ;
Εδώ είναι το μαγαζί μου. Δεν ήξερα που αλλού να πάω.
Δεν μπορώ να επικοινωνήσω με την μητέρα σου ή με την...
...αστυνομία ή με κάποιον άλλο.
- Γεια. - Γεια. Γεια.
Γεια. Δε νομίζω ότι έχουμε συστηθεί.
Είμαι η Λορέιν.
Γεια. Ρ. Λ. Στάιν.
Σου χρωστάμε μεγάλη ευγνωμοσύνη.
Η απερίσκεπτη οδήγησή σου έσωσε τις ζωές μας.
Σιγά το πράγμα.
Λορέιν! Λορέιν!
Οπότε... Λορέιν.
Δεν έχουμε χρόνο. Θέλω να πας στο αστυνομικό τμήμα...
...και να τους πεις να μας συναντήσουν στο σχολείο.
- Εντάξει; Μπορείς να το κάνεις αυτό; - Μπορώ να το κάνω αυτό. Εντάξει.
Θέλεις να ανταλλάξουμε τηλέφωνα;
Δεν είναι καλή η στιγμή, αλλά ναι!
Θεέ μου, αυτή είναι κακή ιδέα.
Τι ήταν αυτό;
- Είσαι καλά; - Ναι, ναι. Ναι.
Ναι, απλά μια ρίζα. Τίποτα το τρομακτικό εδώ.
Οπότε, πως και σου έδωσαν το παρατσούκλι Τσαμπ;
Δεν είναι παρατσούκλι.
Περίμενε, αυτό είναι το πραγματικό σου όνομα; Ή είναι το χαϊδευτικό για κάτι;
Το κανονικό μου όνομα είναι Τσάμπιον. (Πρωταθλητής)
Το πραγματικό σου όνομα είναι Τσάμπιον;
Συγνώμη.
Ο πατέρας μου πήρε χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς του 1992.
Η μητέρα μου ήταν δρομέας,
και δύο φορές παγκόσμια πρωταθλήτρια.
Έτσι, με ονόμασαν Τσαμπ.
Ξέρεις, αν φοβάσαι μπορώ να σου κρατήσω το χέρι.
Σε παρακαλώ. Εσύ είσαι ο φοβιτσιάρης.
Περίμενε, περίμενε! Περίμενε, εντάξει. Είναι απλά ένα άγαλμα.
Εντάξει; Είσαι καλά.
Περίμενε λίγο, είναι...
...είναι πιασμένο στο μπουφάν σου.
Ο ήρωας μου!
Ορίστε. Είσαι ελεύθερη να φύγεις.
Τι είναι;
Τίποτα.
Είσαι σίγουρος;
Ναι.
Ναι, εντελώς.
Ζακ!
Τρέξτε!
Βρυκόλακες! Φύγετε, φύγετε.
Ελάτε, πλησιάζουν!
Πάμε, πάμε, πάμε.
Γρήγορα, γρήγορα, γρήγορα.
Κόλλησα.
Φύγε χωρίς εμένα, σώσε τον εαυτό σου.
Εντάξει. Καλή τύχη.
Όχι, δεν το εννοούσα, Τσάμπιον!
Τι είδους τέρας είναι αυτό;
Τραβήξτε, όλοι!
Θα τον σκοτώσω. Πού είναι εκείνος ο μικρός βλάκας;
Περίμενέ μας, δειλέ!!
Εντάξει. Εντάξει, Λορέιν. Μπορείς να το κάνεις αυτό.
Απλά πες στους αστυνόμους να κατευθυνθούν στο σχολείο...
...και ότι όλοι έχουν πρόβλημα.
Μπορείς να το κάνεις αυτό.
Όχι. Λάθος πόρτα.
Γεια σας;
Είναι κανείς εδώ;
Καλώ όλους τους αστυνομικούς! Καλώ όλους τους αστυνομικούς!
Κατευθυνθείτε στο σχολείο! Ο ανιψιός μου έχει μπλέξει!
Είναι με τον Ρ. Λ. Στάιν.
Πιστεύουν πως μπορούν να το σταματήσουν όλο αυτό.
Ναι; Με ακούει κανείς;
Σε ακούω εγώ.
Αρχιφύλακας Σλάπι. Έτοιμος να προστατεύσω και να υπηρετήσω.
- Θεέ μου! Είσαι μια... - Μην το κάνεις;
- ...ομιλούμενη... - Μην το πεις.
- ...κούκλα. - Το είπες.
Έχετε το δικαίωμα να παραμείνετε σιωπηλή.
Που έβαλαν την γραφομηχανή μου;
Ξέρω πως ήταν προς τα εδώ. Μπορεί να ήταν και προς τα εκεί.
- Ίσως να χωριστούμε. - Τι; Όχι!
Δεν διάβασες ποτέ κάποιο από τα βιβλία σου;
Ποτέ δεν πρέπει να χωριζόμαστε.
Ελάτε. Πόσες προθήκες θα υπάρχουν;
- Με αγγίζεις. - Ναι, περίμενε λίγο.
- Η Χάνα δεν ξέρει ότι... - Δεν ξέρει, τι;
Ότι δεν είναι αληθινή.
Νομίζει ότι είναι άνθρωπος. Εντάξει;
Όχι, κάποιο αποκύημα της φαντασίας σου.
Πως... Πως μπόρεσες και της είπες ψέματα;
Προσπαθούσα να την προστατέψω!
Ναι; Έκανες πολύ καλή δουλειά!
Το χάρισμα μου είναι μια κατάρα.
Δεν έχεις ιδέα πόσο μοναχικά ήταν μέχρι την Χάνα!
Είναι διαφορετική.
Την έγραψα με τέτοιο τρόπο ώστε να νομίζει πως είναι αληθινή.
Και είναι αληθινή για μένα, Ζακ!
Δεν περιμένω να καταλάβεις.
Στην πραγματικότητα, καταλαβαίνω.
Φοβάσαι μην την χάσεις.
Και η αλήθεια είναι ότι φοβάμαι να είμαι μόνος μου.
Σταμάτησα να συνδέομαι με αληθινούς ανθρώπους...
...όταν ήμουν περίπου στην ηλικία σου.
Αφού πέθανε ο μπαμπάς μου, τους απέκλεισα κι εγώ όλους.
Ίσως να μπορούμε να ξεκινήσουμε και οι δύο από την αρχή.
Αν είμαστε ζωντανοί αύριο.
Εδώ είστε. Είστε καλά;
Φαίνεστε λες και είδατε κάποιο φάντασμα.
Εντάξει. Λοιπόν, ελάτε. Βρήκαμε την γραφομηχανή.
Γλυκιά μου αγαπημένη, μου έλειψες τόσο πολύ!
- Εντάξει. Οπότε, ξεκίνα να γράφεις. - Ναι, αλλά ποια είναι η ιστορία;
Τι εννοείς; Τα τέρατα χάνουν, οι καλοί κερδίζουν, τέλος.
Όχι, όχι, όχι. Δεν δουλεύει αν με την ιστορία δεν σε πιάνει ανατριχίλα.
Με απροσδόκητες τροπές, με γυρίσματα, με τρομάρες.
Και να μην αναφέρω μια προσωπική μου επιθυμία για έναν ήρωα.
Τι;
Πηγαίνετε στο γυμναστήριο. Προειδοποιείστε τους όλους.
Πείτε τους να αμπαρώσουν το σχολείο.
- Εσύ που πας; - Να βρω ένα μέρος για να γράψω.
Ο Σλάπι θα έρθει για μένα. Έχω διορία. Κυριολεκτικά.
Τώρα, φύγετε!
- "Η Λάμψη" - Απίστευτο.
Με συγχωρείτε.
Συγνώμη, περνάμε.
Έλα. Πρέπει να ανεβούμε στη σκηνή.
Οπότε, κάπως έτσι είναι ένας σχολικός χορός;
Ναι. Συνήθως, ο χορός είναι καλύτερος. Λοιπόν, πήρες μια ιδέα.
Ζακ!
- Μαμά! Μαμά! - Ζακ!
Ανησύχησα τόσο πολύ!
Δεν μπορούσα να επικοινωνήσω ούτε μαζί σου ούτε με την θεία Λορέιν.
Το ξέρω. Το ξέρω. Μαμά, όλοι εδώ διατρέχουν κίνδυνο.
- Πρέπει να αμπαρώσουμε το σχολείο. - Όχι, Ζακ. Όχι πάλι αυτό!
Λέει την αλήθεια. Είμαι η Χάνα. Μένω στο διπλανό σπίτι.
Εντάξει.
Όλοι! Ακούστε! Εντάξει;
Εντάξει, ακούστε όλοι...!
- Τσαμπ, κατέβα κάτω! - Πρέπει να πω κάτι.
Ακούστε τον καλύτερό μου φίλο, τον Ζακ.
- Πες τους. - Ευχαριστώ, Τσαμπ.
Ναι, ναι. Εντάξει.
Αυτό θα ακουστεί παλαβό,
αλλά τέρατα έχουν εισβάλει στο Μάντισον.
Παιδιά, είναι η αλήθεια, εντάξει; Λέει την αλήθεια.
Δεν τα βγάζει από το μυαλό του.
Έχουν μπλοκάρει όλους τους δρόμους έξω από την πόλη,
κατεδάφισαν τις κεραίες επικοινωνιών,
και έχουμε αποκοπεί από τον υπόλοιπο κόσμο.
Και θα έρθουν για μας από λεπτό σε λεπτό,
οπότε, θα πρέπει να δουλέψουμε μαζί...
Έχει δίκιο.
Είναι ο Μπαμπούλας! Και ξύνει τη μύτη του!
Δεν...
Βλέπω ένα τεράστιο έντομο που τρώει τα αυτοκίνητα όλων μας!
- Παλιό! - Όχι! Αλήθεια!
Είναι εδώ.
Αυτή είναι μια πραγματική επιστροφή στο σπίτι.
Εντάξει, ηρεμήστε όλοι! Εντάξει;
Ξέρω τι να κάνω. Αλλά δεν μπορώ να το κάνω μόνος μου.
Πάρε αυτό! Προσκάλεσε τους υπόλοιπους φίλους μας στο πάρτι.
Κοιτάξτε. Εκείνα τα πράγματα εκεί έξω,
είναι τέρατα του Ρ. Λ. Στάιν.
Είναι εδώ και μπορεί να το φτιάξει αυτό.
Αλλά πρέπει να του εξασφαλίσουμε χρόνο για να γράψει.
Και μην ανησυχείτε. Γράφει πάρα πολύ γρήγορα.
Η νύχτα ήταν κρύα.
Κρύα ήταν η νύχτα!
Ελάτε κοντά. Μην είστε ντροπαλοί. Δεν θέλετε να χάσετε το σόου.
Λοιπόν, ακούστε με. Αυτές είναι όλες οι έξοδοι.
Βρείτε ότι μπορείτε για να αμπαρώσουμε τις πόρτες,
γιατί δεν πρέπει να αφήσουμε τα τέρατα να μπούνε μέσα.
Άντε, παιδιά! Δεν έχουμε πολύ χρόνο!
Όλοι μου οι φίλοι σε ένα μέρος.
Ποτέ δεν ήμουν πιο ευτυχισμένος.
Δεν θέλω να τελειώσει αυτή η μέρα.
Και δεν είναι ανάγκη να τελειώσει.
Αρκεί να ξεφορτωθούμε τον Στάιν.
Φύγετε, φύγετε, φύγετε! Δεν θα κρατήσει!
Φύγετε, φύγετε, φύγετε!
Ερχόμαστε εν ειρήνη.
- Θα έπρεπε να βοηθούμε. - Θα έπρεπε να φεύγουμε.
Τι; Τι;
Που πηγαίνεις;
Τελειώσαμε!
Σε παρακαλώ, όχι. Σε παρακαλώ.
Όχι, σε παρακαλώ.
Θεέ μου! Πως το έκανες αυτό;
Ασημένια σφραγίσματα. Έχω πολλές τερηδόνες.
Όταν ήμουν δέκα δεν είχα πλύνει τα δόντια μου για έναν ολόκληρο χρόνο.
Τρίχα από λυκάνθρωπο.
Μου έσωσες τη ζωή, Τσαμπ.
Βασικά, είναι Τσαμπ.
Θα έλεγα "αγκάλιασε με πάλι",
αλλά, ναι, ναι και αυτό καλό ήταν!
Δεν μπορούμε να το συνεχίσουμε αυτό. Είναι πάρα πολλά.
Πρέπει να φτάσουμε στον Στάιν.
- Πάμε. - Εντάξει.
Όλα τα τέρατα είχαν συγκεντρωθεί. Οι μοχθηρές νυχτερίδες βαμπίρ,
το Αλογάκι της Παναγίας,
- η "Στοιχειωμένη Μάσκα"... - Ξεχνάς κάποιον;
Ο Σλάπι!
Πως με βρήκες;
Σε ξέρω. Εγώ σε δημιούργησα.
Ή είναι το ανάποδο;
Πάντα ξεχνάω. Είμαστε τόσο όμοιοι.
Σλάπι;
- Σλάπι! - Γεια.
Όλοι στο σχολείο ενώνουν τις δυνάμεις τους...
...για να κατατροπώσουν τον Σλάπι και τα τέρατά του.
Αλλά ο Σλάπι είχε άλλες ιδέες.
Όχι!
Μπαμπά!
Είσαι καλά;
Εκείνη η καταραμένη κούκλα μου έσπασε τα δάχτυλα.
Είχα σχεδόν τελειώσει. Μου είχαν μείνει μια-δυο σελίδες.
Ξέχνα τις δύο σελίδες. Γράψε δύο λέξεις. Το τέλος.
Δεν δουλεύει έτσι.
Έκτακτη ανακοίνωση του σχολείου! Τέρατα έχουν κατακλύσει το Μάντισον!
Υποχωρήστε με συντεταγμένο τρόπο προς την αποθήκη.
Επαναλαμβάνω. Υποχωρήστε με συντεταγμένο τρόπο προς την αποθήκη.
- Θα δούμε αργότερα. Εντάξει; Πάμε! - Πάμε, ακολουθείστε με!
Πάμε, πάμε!
Χάνα. Όχι.
- Είσαι καλά; - Ναι, ναι. Ευχαριστώ.
Ελάτε μαζί μου.
- Είναι... - Ναι, και δεν με νοιάζει.
Εντάξει. Πάμε, πάμε, πάμε!
Κλείστην! Πάμε!
Σπρώξτε την πόρτα! Σπρώξτε την!
Θεέ μου!
- Περίμενε. Μαμά, μαμά, μαμά! - Είσαι καλά;
- Ναι!
Τι θα κάνουμε; Πως θα τα βγάλουμε πέρα;
Δεν ξέρω! Δεν ξέρω!
Ο Σλάπι θέλει εμένα. Εμένα κυνηγάει.
Ακούστε με, αν μπορέσω να τα δελεάσω,
ξέρω ότι θα με ακολουθήσουν. Και όλοι εσείς θα είστε ασφαλείς.
Θα έρθω μαζί σου.
Χάνα, όχι. Πρέπει να το κάνω αυτό μόνος μου.
Τρέχω μακριά από τους ανθρώπους όλη μου τη ζωή.
Ήμουν τόσο θυμωμένος με τον πραγματικό κόσμο...
...που δημιούργησα αυτά τα φρικτά τέρατα.
Αλλά δεν είμαι θυμωμένος πλέον.
Είναι δικό μου το λάθος, όχι της πόλης. Όχι δικό σου.
- Θα πρέπει να υπάρχει άλλος τρόπος. - Χάνα. Γλυκιά μου.
Είναι καιρός να αντιμετωπίσω τους δαίμονες μου.
- Πιστεύω σε σένα. - Σκάσε!
Συγνώμη. Εννοώ, σκάσε.
Έχω μια ιδέα.
Μπαμπά! Δεν μπορείς να ξεφύγεις από εμάς!
Φέρτε τον σε μένα.
Δούλεψε;
Όχι ακόμη.
Έλα. Έλα, δούλεψε.
Έλα, έλα.
Ναι!
«Κόλλα πέντε»!
- Κακή ιδέα. - Συγνώμη.
Ναι! Δούλεψε!
Πρόσεξε, Ζακ.
- Θα το ξεπεράσουμε αυτό. - Δεν είναι καλή στιγμή.
Εντάξει.
Εντάξει. Ήταν ξεκάθαρο ότι υπήρχε μόνο ένα μέρος στο πάρκο για να κρυφτείς.
Δεν μπορώ να δακτυλογραφήσω ενώ περπατώ. Τότε, αποστήθισέ το.
Υπήρχε ένα μέρος για να κρυφτείς. Ήταν η γκαλερί των ηλεκτρονικών παιχνιδιών!
Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα.
Εντάξει. Ήταν στην πραγματικότητα το "Σπίτι της Διασκέδασης"!
Παιδιά, γιατί δεν καθόμαστε απλά σε ένα απ' αυτά τα τραπέζια;
Ελάτε! Παιδιά!
Ακολούθησε τη μυρωδιά. Οδήγησέ με στον Στάιν.
Το μεγαλοφυές σχέδιο του Στάιν δούλεψε στην εντέλεια.
Tο "Σπίτι της Διασκέδασης" ήταν τρομακτικό.
Όχι τόσο για τον Στάιν όσο ήταν για τους άλλους.
Αλλά προσέφερε καταφύγιο από τα πραγματικά τέρατα...
...που καραδοκούσαν απ' έξω.
Με αυτό το πλευρό να κοιμάσαι.
Μας βρήκε! Γρήγορα! Ακολουθείστε με!
Μπαμπά, έφυγες χωρίς να πεις αντίο.
Προσπαθούσες να κρυφτείς από μένα;
Αυτό είναι σαν να κρύβεσαι από τον εαυτό σου!
Ήμουν ένας καλός φίλος, κι εσύ μου γύρισες την πλάτη.
Με κλείδωσες, με φυλάκισες, στις σελίδες ενός βιβλίου.
Με παράτησες σε ένα ράφι για χρόνια και χρόνια.
Το κλειδί ήταν μπροστά σου,
και ποτέ δεν το χρησιμοποίησες.
Δεν είσαι αληθινός, Σλάπι. Εγώ σε δημιούργησα.
Μπορώ να σε σβήσω από το βιβλίο!
Φυλάω αυτό το τέρας μόνο για σένα.
Πες, γεια, στον φίλο μου από ζελατίνα.
Είναι η "Μάζα που Έφαγε τα Πάντα". Μην την αφήσετε να σας αγγίξει.
- Πρέπει να ανέβουμε ψηλότερα! - Στην ρόδα!
Ζακ, προχώρησε. Θα τα καθυστερήσω.
Εσύ τελείωσε το βιβλίο.
Τι; Τι να γράψω;
- Ποιο είναι το τέλος; - Η ιστορία που γράφω.
Είναι αυτό που συμβαίνει τώρα. Μπορείς να το κάνεις αυτό! Τελείωσε το!
Περίμενε.
Μπαμπά!
Χάνα, θα είναι καλά. Εντάξει;
Πρέπει να τελειώσουμε το βιβλίο.
Εντάξει.
Δεν είναι τόσο αστείο, έτσι δεν είναι;
Ξεκινάμε.
Εντάξει.
Πως σου φαίνεται, μπαμπά; Ο κόσμος είναι ακριβώς δίπλα σου,
αλλά εσύ δεν μπορείς να κουνηθείς.
Έχεις παγιδευτεί.
Έτσι ένιωθα κι εγώ όταν ήμουν κλειδωμένος μέσα στα βιβλία σου.
Μια στιγμή, το βιβλίο. Που είναι;
Ενώ τα τέρατα ήταν συγκεντρωμένα,
ο Ζακ έκλεισε τα μάτια του,
και τα τέρατα επέστρεψαν...
...πίσω στον κόσμο του χαρτιού και του μελανιού.
Μπορείς να γράψεις πιο γρήγορα!
- Πρώτη φορά χρησιμοποιώ γραφομηχανή! - Συνέχισε να γράφεις.
- Έρχονται, τι θα κάνουμε; - Τελείωσε το, Ζακ!
Ένα-ένα τα τέρατα εξαφανίστηκαν μέσα στο βιβλίο.
Δεν θα τα ξαναδούμε...
...ποτέ! Τέλος!
- Ορίστε. - Τι θα συμβεί τώρα!
Θα το ανακαλύψουμε.
Θα πεθάνουμε όλοι!
Κρατηθείτε καλά!
Απλά κρατηθείτε καλά!
Πού είναι η ζώνη ασφαλείας σ' αυτό το πράγμα;
Είμαι καλά. Είμαι καλά.
Εντάξει. Όλα τα τέρατα θα είναι εδώ από λεπτό σε λεπτό.
Όλα τα τέρατα.
Έλα, τι περιμένεις; Άνοιξε το βιβλίο!
Χάνα υπάρχει κάτι που πρέπει να μάθεις,
- και δεν θα το... - Άνοιξε το βιβλίο, Ζακ.
Όχι, όχι, δεν καταλαβαίνεις.
Αν ανοίξουμε το βιβλίο, αυτό σημαίνει...
Σημαίνει... θα καταλήξω σε ένα ράφι σε κάποιο μέρος για πάντα.
Το ήξερες;
Πόσα Γλυκά Δεκαέξι (Γενέθλια) μπορεί ένα κορίτσι να γιορτάσει;
Ζακ, είναι ώρα να προχωρήσουμε μπροστά.
Τώρα, άνοιξε το βιβλίο, φοβιτσιάρη.
Όχι.
- Εντάξει, τότε θα το ανοίξω εγώ. - Όχι, Χάνα!
Περίμενε, Χάνα. Σε κρατάω!
- Ίσως αν κρατηθώ πάνω σου σφιχτά! - Πρέπει να με αφήσεις, Ζακ!
Ο Σλάπι δεν είναι χαρούμενος!
Ούτε ο Στάιν!
Ηλίθια κούκλα!
Τα λέμε στα όνειρά σου!
Θα είμαι καλά.
Πάντα θα υπάρχω στην φαντασία σου.
Εκεί είναι που ανήκω πραγματικά.
Είμαι απλά λυπημένη που δεν καταφέραμε ποτέ να μοιραστούμε έναν χορό.
Περίμενε.
Πάμε, κυρίες και κύριοι!
Καλώς ήρθατε πίσω στην τάξη παιδιά! Εντάξει, καλώς ήρθατε.
Σου δίνω 60 δευτερόλεπτα προβάδισμα.
Είναι εντάξει μαμά. Πάμε μαζί.
Τόσο ώριμος.
Είσαι εντάξει; Αναπνέεις; Θα τα πας μια χαρά.
Και δείχνεις καλά, μυρίζεις υπέροχα.
Θεέ μου! Τι είναι αυτό;
Τρίβομαι με Κόλιανδρο κάθε πρωί.
Φυσικά και το κάνεις, μικρή μου σέξι σάλσα.
- Συνέχισε. - Εντάξει, πάω για δουλειά.
Τι έχω για σένα; Να 'το.
Πήγε πολύ μακριά. Το έπιασα.
Γεια σας.
Το όνομά μου είναι κ. Ρ. Λ. Στάιν,
και θα είμαι ο νέος σας καθηγητής Αγγλικών,
επειδή ο κ. Μπόιντ ακόμη αναρρώνει από τραύματα...
...που του προκλήθηκαν από την επίθεση ενός μεταλλαγμένου εντόμου.
Τώρα...
Κάθε ιστορία που ειπώθηκε ποτέ,
μπορεί να χωριστεί σε τρία ξεχωριστά μέρη.
Την αρχή,
την μέση,
και την απροσδόκητη τροπή.
- Γεια σας, κ. Στάιν. - Γεια σας, κ. Μπλακ.
- Ποιος είναι αυτός; - Ο νέος καθηγητής δραματικής τέχνης.
- Να σε ρωτήσω κάτι; - Φυσικά.
Σου λείπει;
Δεν περνάει ούτε μια μέρα χωρίς να την σκεφτώ.
Αλλά πάντα θα βρίσκεται εδώ μέσα...
...και εκεί μέσα.
Και εκεί μέσα...
...και εδώ μέσα.
Και επίσης, ακριβώς εκεί πέρα.
Ίσως και να είχα γράψει ένα ακόμα βιβλίο.
Χάνα.
Είσαι αληθινή;
Γύρισες πίσω.
Ήμουν αναγκασμένη. Μου χρωστάς έναν χορό.
Έλα, πάμε.
Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΑΟΡΑΤΟΥ ΑΓΟΡΙΟΥ
Ξέχασες εμένα!
«Μ ε τ ά φ ρ α σ η» ○ ○ ○ zeroOne ○ ○ ○