‪(สร้างจากเรื่องจริง)
‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪(เรื่องราวอันเหลือเชื่อของโรสไอส์แลนด์)
‪(สทราซบูร์ ‪พฤศจิกายน ปี 1968)
‪คุณการี
‪ครับผม
‪คนที่ป่วยเป็นไข้นั่นใคร
‪เมื่อวานเขาก็มาที่นี่ไม่ใช่เหรอ
‪เขามาที่นี่อาทิตย์หนึ่งแล้วครับ ‪เขาเป็นวิศวกรชาวอิตาลี
‪รถแปลกๆ ข้างนอกนั่น ใช่รถของเขาไหม
‪ใช่ครับ
‪เขาอยากให้คุณอ่านแฟ้มที่เขานำมาด้วย
‪แต่ผมไม่อยากรบกวนคุณ
‪คุณบอกเขาหรือเปล่าว่า ‪เราจัดการแต่ข้อพิพาทระหว่างรัฐเอกราช
‪เขาบอกว่าเขาเป็นหัวหน้ารัฐ
‪และเขาก็จะไม่ไปไหนจนกว่าผมจะเอาแฟ้มให้คุณ
‪ผมว่าเขาเพี้ยนๆ นะ และก็มุ่งมั่นมากด้วย
‪โอเค ทำตามที่ผมบอกนะ
‪ไปเอาแฟ้มมาให้ผม ทำให้มันดูเป็นเรื่องใหญ่
‪นี่ครับแฟ้มที่ผมบอกคุณ
‪อ้อ ขอบคุณครับ
‪ผมจะอ่านมันอย่างละเอียดเลย
‪ได้ครับ ขอบคุณครับผม สวัสดีครับ
‪(สหประชาชาติ)
‪เขาอยู่ไหน
‪- ใครครับ ‪- คนบ้าที่มานั่งไอนั่นน่ะ
‪- ผมไล่เขาไปได้แล้วครับ ‪- ไม่นะ!
‪พาเขาไปที่ห้องทำงานของผม ผมต้องคุยกับเขา
‪ไปสิ เร็วเข้า!
‪คุณโรซา ผมต้องถามคุณว่า ‪คุณรู้ไหมว่าวันนี้วันที่เท่าไหร่และคุณอยู่ที่ไหน
‪วันที่สิบ พฤศจิกายน ปี 1968
‪สทราซบูร์ สภายุโรป
‪คุณโรซา แล้วสภายุโรปจะช่วยอะไรคุณได้บ้าง
‪ช่วยเกาะของผมไว้
‪คุณซื้อเกาะเหรอ
‪เปล่า ผมสร้างมัน
‪เขาพูดว่าเขาสร้างสรรค์มัน
‪คุณใช้เวลาสร้างสรรค์เกาะนี้กี่วัน
‪อย่าบอกว่าหกวันนะ ‪มันคงเป็นความบังเอิญที่เหลือเชื่อ
‪ไม่ครับ ไม่ใช่หกวัน ผมใช้เวลาหลายเดือน
‪งั้นคุณก็เป็นเจ้าของเกาะที่คุณสร้างสรรค์ขึ้น
‪ครับ ไม่ ผมไม่เคยพูดว่าสร้างสรรค์ ‪ผมเป็นวิศวกร ผมแค่ก่อสร้างมัน
‪แล้ว...
‪โลกบนเกาะนั่นอาจจะ...
‪ผมไปดีกว่า หมอนี่จิตสับสน
‪เขาต้องการความช่วยเหลือ แต่ไม่ใช่จากเรา
‪ผมต้องการความช่วยเหลือจากสภายุโรป ‪ผมถึงได้มาที่นี่
‪ใจเย็นๆ คุณโรซา
‪ผมใจเย็นไม่ได้ พวกเขาจะมาทำลายทุกอย่าง
‪นี่คือเกาะที่คุณสร้างใช่ไหม
‪ใช่ครับ ก็อย่างที่ผมบอก เพราะผมเป็นวิศวกร
‪ดอกเตอร์บ้าบออะไร ไปตายซะ!
‪ดอกเตอร์บ้าบอะไร ไปตายซะ!
‪ดอกเตอร์บ้าบออะไร ไปตายซะ!
‪ขออนุญาตนะ เราเป็นดอกเตอร์กันแล้ว
‪เราสอบผ่าน ‪ตอนนี้เราเป็นวิศวกรแล้ว ไม่ใช่...
‪วิศวกรบ้าบออะไร ไปตายซะ!
‪นายทำบ้าอะไรของนาย
‪ลงโทษเลย!
‪ลงโทษอะไร ฉันแค่พูด... ไม่ยุติธรรมเลย
‪ทุกคน เขาพูดถูก ถ้านายท้าทายมืออาชีพ...
‪- นายขโมยแก้วฉัน ‪- ลงโทษเลย!
‪ลงโทษอะไร ฉันพยายามคุยกับวิศวกรอยู่
‪พวกเขาเซ้าซี้จริงๆ ‪ฉันว่าการลงโทษที่ยุติธรรมน่าจะเป็น...
‪การให้เขา...
‪ทำอะไรที่ตลกงี่เง่าสุดๆ
‪- แต่นี่ไม่ใช่กติกาที่... ‪- ทำตัวตลก!
‪- ฉันไม่ได้แพ้นะ ‪- ทำตัวตลก!
‪ผู้หญิงคนแรกที่เดินเข้ามา
‪เขาจะเข้าไปคุยกับเธอ พอเธอเผลอ
‪เขาต้องจูบปากเธอ
‪เวร
‪สวัสดีค่ะ
‪เป็นยังไงบ้าง
‪ดีใจที่ได้เจอคุณ
‪เดี๋ยวฉันกลับไปนะ ค่ะ...
‪- จูบเลย! ‪- เอ้อ มันเป็น...
‪พอดีวันนี้เราสอบไล่เสร็จน่ะ
‪จูบเลย!
‪- ผมเป็นวิศวกรอย่างเป็นทางการแล้ว ‪- จูบเลย!
‪- ยินดีด้วยค่ะ ‪- ขอบคุณครับ
‪ทุกคน เราจูบไม่ได้หรอกนะ
‪เราทำอย่างนั้นไม่ได้
‪พวกเขาอยากให้ผมจูบคุณ ‪เพราะผมแพ้เกมดื่มเหล้า
‪- ค่ะ ‪- ผมไม่ได้แพ้ด้วยซ้ำ
‪พวกเขายุไม่หยุดเลย
‪ทุกคน เราทำอย่างนั้นไม่ได้ เราทำไม่ได้จริงๆ
‪ทุกคน ไม่มีประโยชน์...
‪ใช่ ไม่มีประโยชน์ที่พวกเขาพูดไม่หยุดว่า...
‪เราทำอย่างนั้นไม่ได้ แบบว่า...
‪คุณดูดีนะ
‪คุณก็ดูดีมากเลย
‪- จริงๆ นะ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪ดื่มหน่อยไหม
‪ยังไงก็ตาม
‪ช่างบังเอิญจริงๆ ที่มาเจอกันที่นี่...
‪ก็ไม่เชิงหรอก ‪โบโลญญาไม่ใช่เมืองที่ใหญ่โตอะไร
‪ครับ ใช่
‪ครั้งสุดท้ายที่เราเจอกัน
‪คุณคบอยู่กับผู้ชายคนนั้น ที่...
‪- การ์โล ‪- การ์โล ใช่แล้ว การ์โล
‪การ์โล
‪เขาไม่ได้มาด้วยใช่ไหม
‪พักนี้เรามีปัญหากันน่ะค่ะ
‪เสียใจด้วยนะ
‪คุณไม่เสียใจหรอก
‪ไม่เอาน่า เห็นชัดว่าคุณ...
‪ความสัมพันธ์ของคุณมันก็แค่...
‪ชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น
‪คุณคบกันนานแค่ไหน สองสามเดือนได้มั้ง
‪- สามปีค่ะ ‪- สามปีเหรอ
‪นั่นนานเกือบเท่าที่เราเคยคบกันเลย
‪พ่อแม่คุณคงชอบเขาสินะ
‪- ทำไมคุณถึงมีปัญหากันล่ะ ‪- พ่อแม่ฉันชอบคุณนะ
‪พ่อคุณเกลียดผม คุณยังไม่ตอบผมเลย
‪เขาอาจจะเกลียดคุณนิดๆ แต่...
‪ไม่มากนักเมื่อคิดถึงที่คุณเกือบทำให้เขาตาบอด
‪ตอนทำทีวีของเขาระเบิด ‪ช่วงที่อิตาลีแข่งฟุตบอลกับรัสเซีย
‪และคุณก็ไม่เคยขอโทษฉันหรือเขาเลย
‪ระเบิด แต่ยังคงไม่ตอบคำถาม
‪เราทะเลาะกันเพราะหลังจากสามปี ‪เขาเชื่อว่าเราควรแต่งงานกัน
‪- ระเบิดเหรอ ‪- นึกแล้วว่าต้องมีเรื่องอะไร แต่งงานเหรอ
‪ระวังเรื่องแต่งงานนะ เขาไม่ใช่คนที่เหมาะสม
‪ไม่รู้จักเขาแล้วคุณรู้ได้ยังไง ‪ตอนนี้คุณนั่นแหละที่ไม่ตอบ
‪ระเบิดเหมือนหลอดภาพ ‪ที่ไม่ระเบิดออกมาแต่มันระเบิดอยู่ข้างใน
‪อิเล็กตรอนไหลเข้าไปในสูญญากาศ
‪และผมก็บอกพ่อคุณแล้วว่าให้นั่งห่างๆ
‪ผมแค่อยากให้เขาดูแข่งฟุตบอลให้สนุก ‪ไอ้สามเส้นบนจอนั่น...
‪ขอโทษนะ จีออร์จีโอ นี่ห้าทุ่ม...
‪เส้นเต็มจอแบบนั้นจะดูแข่งฟุตบอลได้ยังไง
‪- ฉันต้องไปแล้ว พรุ่งนี้ฉันมีสอน ‪- เดี๋ยวก่อนสิ
‪ผมจะขับรถไปส่งคุณที่บ้าน
‪คุณมีรถตั้งแต่เมื่อไหร่
‪ขอโทษนะที่ภายในไม่สวย
‪ผมสร้างรถนี่สำหรับการสอบวิศวกรรมของผมน่ะ
‪ผมคิดว่ามันคงน่าสนใจ ‪ที่สร้างบางอย่างที่ใช้งานได้จริง
‪ผมเลยมุ่งเน้นที่เครื่องยนต์มากกว่าภายในรถน่ะ
‪ผมใช้โซฟาของย่าผมเป็นเบาะนั่ง ‪เพื่อให้มันเสร็จเร็วๆ
‪ยังไงตอนนี้เธอก็ตายไปแล้ว
‪- ย่ามาร์เกรีตาตายแล้วเหรอ ‪- ใช่ เมื่อสองเดือนก่อน
‪- ย่าทำใจไม่ได้ที่เราเลิกกัน ‪- เราเลิกกันเมื่อสามปีก่อน ไม่เอาน่า
‪ใช่ มันค่อยๆ แย่ลง ย่าอาการทรุดลงอย่างช้าๆ
‪- จีออร์จีโอ... ‪- บอกผมหน่อยได้ไหมว่าทำไมเราถึงเลิกกัน
‪เพราะคบกับคุณมันเสี่ยงเกินไปน่ะ
‪คุณก็ต้องเสี่ยงสิ ‪ถ้าคุณอยากพยายามเปลี่ยนแปลงโลก
‪คุณไม่ได้เปลี่ยนแปลงโลกสักเท่าไหร่ ‪ที่เอาสามเส้นนั่นออกจากหน้าจอทีวี
‪- มันสวยดีนะคะ ‪- อะไรสวย
‪- รถนี่น่ะ ‪- ขอบคุณครับ
‪มันแปลกดี แต่...
‪คุณสร้างรถเองและมันใช้งานได้ มันวิ่งได้
‪มันอาจไม่ใช่รถของดีอาโบลิค แต่...
‪คุณพูดว่าจากัวร์ของใครนะ
‪ดีอาโบลิค
‪- ดีอาโบลิค พญามัจจุราช ‪- เขาเป็นใครนะ
‪ตัวการ์ตูนใหม่ที่ทุกคนพูดถึงไง
‪- ไม่เคยได้ยินเลย จริงๆ นะ ‪- มันเยี่ยมมากเลย
‪จริงๆ แล้วมันเกี่ยวกับขโมยที่ฉลาดมาก
‪ที่มักจะสวม... ที่สวมหน้ากากเสมอ
‪- พวกเขาตามเรามา ‪- จริงเหรอ โอเค งั้นก็จอดก่อน
‪สวัสดีครับ
‪ครับ
‪- สวัสดีครับ ‪- สวัสดีค่ะ
‪มีเหตุผลอะไรไหมที่รถคันนี้ไม่มีป้ายทะเบียน
‪เพราะผมไม่ได้ซื้อมันมา ผมสร้างมันเองน่ะ
‪รถคันนี้ไม่มีป้ายทะเบียนเหรอ
‪พูดตามตรง ผมไม่ได้คิดเรื่องป้ายทะเบียนเลย
‪ในเมื่อคุณอยากตลก ลงมาจากรถเลยครับ
‪ขอดูใบอนุญาตขับขี่กับทะเบียนรถหน่อย
‪ซัลวาโตเร ‪ตรวจดูประวัติอาชญากรรมของพวกเขาด้วย
‪ผมลงมาแล้ว
‪ผมจะอธิบายให้ฟัง
‪ผมสร้างรถคันนี้ด้วยมือของผมเอง
‪เพราะผมเป็นวิศวกร
‪ฉะนั้นด้วยหลักการเดียวกันกับป้ายทะเบียน
‪ผมไม่มีทะเบียนหรือใบอนุญาตขับขี่
‪คุณขับรถพาฉันไปทั่วโดยที่ไม่มีใบขับขี่เหรอ
‪ผมขับรถให้คุณนั่ง ผมไม่ได้บังคับคุณนี่ ใช่ไหม
‪- คุณเซ้าซี้ผม ‪- ฉันเซ้าซี้เหรอ
‪ผมคงไม่ขับรถไม่มีป้ายทะเบียน ‪พาคุณไปทั่วโบโลญญา
‪ใบขับขี่ก็ไม่มี แถมเมากรึ่มอีก
‪คุณพูดว่าเมาเหรอ
‪เปล่า ผมไม่ได้เมา
‪ผมแพ้เกมดื่มเหล้า ที่จริง ผมไม่ได้แพ้...
‪ซัลวาโตเร ‪ตรวจดูประวัติอาชญากรรมสองคนนี้หรือยัง
‪ฉันเป็นทนาย เรียกเราสุภาพๆ หน่อย ‪เราไม่ใช่ "สองคนนี้" ขอบคุณค่ะ
‪ใช่แล้ว เธอเป็นทนายของผม
‪ฉะนั้น ใจเย็นๆ
‪จีออร์จีโอ ฉันไม่ใช่ทนายของคุณ ‪ฉันเป็นทนายความกฎหมายระหว่างประเทศ
‪แย่จริง ‪กฎหมายระหว่างประเทศที่ไร้ประโยชน์...
‪ของคุณผู้หญิงไม่มีประวัติ ‪แต่โรซามีประวัติอาชญากรรม
‪โรซาอะไรนะ ไม่ๆ นั่นไม่ใช่ประวัติอาชญากรรม
‪มันเป็นคำสั่งห้ามบินของผม ‪สองอย่างนั่นมันต่างกันนะ
‪และผมก็รื้อเครื่องบินปีกสองชั้นของผมทิ้งแล้ว ‪ตามคำสั่งศาล
‪ผมทำงานในบาร์ ‪สองฤดูร้อนเพื่อชดใช้ค่าเสาไฟฟ้า
‪- ขอร้อง... ‪- คุณขับเครื่องบินที่ไม่ได้จดทะเบียนเหรอ
‪ใช่ จะยึดติดอะไรกันนักหนา ‪กับการจดทะเบียนโน่นนี่ทุกอย่าง
‪เราต้องเอาป้ายทะเบียนติดตูดนกที่บินอยู่ใน
‪เปียสซา มัจโจเลด้วยไหม
‪ซัลวาโตเร ฟังนะ รถเขาจอดขวางทางอยู่ ‪ไปเลื่อนรถแล้วเรียกรถลากมา
‪ไม่ต้องหรอก ซัลวาโตเร ผมจะเลื่อนให้
‪คุณจะทำมันพังนะ ‪คุณไม่รู้ว่าต้องสตาร์ทเครื่องยังไง
‪ถอยไป รถคันนี้ถูกยึดแล้ว
‪ถูกยึดแล้วเหรอ คุณต้องล้อเล่นแน่ๆ ‪ซัลวาโตเร เดี๋ยวก่อน
‪- ซัลวาโตเร หยุดนะ เดี๋ยวรถเสีย ‪- ถอยไป
‪- ไม่ได้ยินเหรอ ‪- คุณจะทำรถเสียนะ
‪- ฟังนะ ‪- ผมฟังอยู่
‪- หยุด ‪- อย่าแตะต้องตัว
‪- เขาแตะต้องทุกอย่างเลย ‪- เอามือลง
‪พ่อไม่ต้องมาก็ได้
‪พวกเขาไม่จำเป็นต้องปลุกพ่อมาเพราะเรื่องนั้น ‪ผมจัดการมันเองได้
‪ศาลจะตัดสินว่าแกเป็นผู้กระทำผิดซ้ำซาก
‪มันต่างกันนะ
‪นี่เป็นความผิดบนพื้นดิน อีกความผิดมันในอากาศ
‪ทำไมแกถึงทำไม่ได้ จีอาร์จีโอ ‪ทำไมแกไม่พยายามเลยนะ
‪- พยายามอะไร ‪- เป็นคนปกติ
‪แกคงมีความสุขกว่านี้ ดูสภาพแกตอนนี้สิ
‪พ่อพูดถึงเรื่องอะไร ฟังพ่อพูดสิ "เป็นคนปกติ"
‪พ่อไปหาบัตติสตีนี ‪และก็เอาพิมพ์เขียวของรถแกให้เขาดูแล้ว
‪เขาประทับใจมาก ‪อยากให้แกร่วมทีมวิศวกรของเขา
‪พ่อ อย่าเอาของของผมไปให้ ‪คนโน้นคนนี้ดูสิ มันเป็นของส่วนตัว
‪มันเป็นตำแหน่งที่คนต้องการกันมาก ‪แกควรจะดีใจนะ
‪ใช่ ผมรู้ครับ พ่อ ขอบคุณมาก
‪พ่อจอดรถหน่อยได้ไหม ผมอยากลงแล้ว
‪- ทำไมแกไม่กลับบ้านล่ะ ‪- ผมอยากลง
‪จอดรถให้ผมลงเถอะน่า
‪แกจะไปไหนอีกล่ะ
‪ถูกเรียกให้ไปตอบข้อกล่าวหาสำหรับความผิด
‪ต่อมนุษย์ นาซีอุทธรณ์ต่อสำนักกฎหมายบ้านเมือง
‪อ้างถึงคำพูดยอดนิยมของพวกเขา
‪"เราแค่ทำตามคำสั่ง"
‪พูดอีกนัยหนึ่ง "เราทำตามกฎหมาย" ซึ่งไม่ว่าจะ
‪โหดเหี้ยมแค่ไหน ก็ยังคงเป็นกฎหมาย
‪ดังนั้น สำหรับการหลีกเลี่ยงความรับผิดชอบนี้
‪ผู้พิพากษาจะตอบ ‪ด้วยการกล่าวถึงกฎหมายธรรมชาติ
‪กฎหมายธรรมชาติ ‪คือความรู้สึกยุติธรรมโดยกำเนิด
‪ที่มีอยู่ในตัวเราทุกคนซึ่งย้ำเตือนเรา ‪ว่ามันสำคัญกว่า...
‪กระเถิบไปหน่อยได้ไหม
‪ที่ต้องให้ความสำคัญกับสิ่งที่ถูกต้องต่อกฎต่างๆ
‪สิ่งที่ถูกต้องต่อกฎหมาย
‪เพราะกฎหมายเปลี่ยนแปลงได้
‪แต่สิ่งที่ถูกต้องจะถูกต้องอยู่เสมอ
‪และนี่ก็
‪ไม่ควรทำให้เราคิดว่า ‪มันไม่สำคัญที่ต้องทำตามกฎหมาย
‪แต่ตรงกันข้าม มันสำคัญที่สุด
‪โดยเฉพาะกฎการขับขี่ กฎจราจรค่ะ ทุกคน
‪แม้แต่ป้ายทะเบียนก็สำคัญ ดีค่ะ
‪วันนี้พอแค่นี้ก่อนค่ะ
‪แล้วเจอกันสัปดาห์หน้า ‪บทที่สาม การพิจารณาคดีกรุงโตเกียว
‪อาจารย์ครับ เรียนได้แค่สิบนาทีเองนะครับ
‪เพราะมันเป็นแนวความคิดที่ซับซ้อน ‪ซึ่งใช้เวลานานกว่าจะเข้าใจ
‪โดยเฉพาะสำหรับคุณ นีโกลีนี ‪ที่สอบตกมาสามครั้งแล้ว
‪- คุณมากับฉันเลย ‪- ได้
‪ขอโทษครับ
‪ขอโทษครับ ขอโทษ
‪รู้ไหมว่านี่อะไร
‪ลายนิ้วมือสีน้ำเงิน
‪พวกเขาเก็บลายนิ้วมือฉันไป จีออร์จีโอ
‪- พวกเขามีลายนิ้วมือของผมแล้ว ‪- ปลายนิ้วของฉัน
‪อีกหกเดือนฉันจะสอบเป็นศาสตราจารย์
‪แต่ฉันจะไม่ได้สอบถ้ามีประวัติอาชญากรรม
‪คืนนั้นจบไม่สวย ผมเลยมาขอโทษ
‪จบไม่สวยเหรอ เราถูกตำรวจจับนะ
‪โอเค งั้นมันก็จบแย่มาก
‪โศกนาฏกรรมเลยละ
‪แต่สิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านั้น
‪จะถูกมองข้ามไม่ได้
‪- จีออร์จีโอ คุณมีชีวิตอยู่ในโลกของคุณ ‪- คุณไม่ชอบเหรอ
‪ไม่ ฉันไม่ชอบเพราะคุณถูกตำรวจจับ
‪เพราะคุณมีชีวิตอยู่ในโลกของคุณ ‪แต่โลกนี้ไม่ใช่ของคุณทั้งหมด
‪- คุณไม่ได้สร้างมันเหมือนรถของคุณ ‪- งั้นผมก็ควรจะสร้างมัน
‪สร้างอะไร
‪สร้างโลกของผมเอง
‪จีออร์จีโอ มันเป็นการอุปมา
‪- คุณจะไปอยู่ด้วยไหม ‪- คุณสร้างโลกไม่ได้
‪- ผมอาจจะสร้างได้ ‪- คุณสร้างไม่ได้
‪เพราะคุณไม่ได้เป็นอัจฉริยะ ‪ถึงคุณจะคิดว่าคุณเป็นก็เถอะ
‪คุณประดิษฐ์ของเล่นบางอย่าง ‪ที่ทำให้คุณถูกตำรวจจับอยู่ตลอด
‪และก็มีอยู่เสี้ยววินาทีหนึ่งที่ฉันเกือบลืมเรื่องนั้น
‪ลาก่อน จีออร์จีโอ
‪(อีโมลา ‪สามเดือนต่อมา)
‪หนึ่งวินาทีกับ 40
‪หนึ่งวินาทีกับ 40 ในรอบที่สี่เหรอ
‪- แน่ใจเหรอ ‪- แน่ใจครับ
‪เราใส่ยางบ้าบออะไร
‪ลูกา เรารู้ว่ามันเสี่ยง
‪นั่นไม่ใช่เสี่ยง นั่นมันฆ่าตัวตาย
‪เราต้องบอกบรูโน
‪เปลี่ยนเถอะ เร่งเร็วสุด ‪มันจะได้ผลหรือไม่ก็ช่าง
‪เร่งเร็วสุดจากรอบที่สี่เหรอ
‪ถ้าไม่ทำอย่างนั้น ‪เราถึงเส้นชัยที่หลังคนอื่นครึ่งชั่วโมงแน่
‪นี่ ไปที่โค้งเจ็ดแล้วเอานี่ให้บรูโนดู
‪จะมัวรออะไรอยู่วะ เร็วเข้า ไปสิ
‪- เขาเป็นใครวะ ‪- เพิ่งมาใหม่น่ะ
‪บัตติสตีนีบอกว่าเขาเป็นวิศวกรที่เก่งมาก
‪ฉันว่าเขาเหมือนไอ้ทึ่ม ไม่ใช่วิศวกรที่เก่งมาก
‪(แท่นของเรา พลังงานของคุณ อิสรภาพของคุณ)
‪ท่านครับ ผมสาบานได้ว่า ‪เราไม่คิดฝันที่จะเข้าใกล้ตู้เซฟของท่านเลย
‪อันเจโล ผมเข้าใจ แต่นี่เป็นครั้งที่สามในปีนี้
‪ที่เงินหายไป และมันก็เพิ่งจะเดือนกุมภาพันธ์เอง
‪พ่อครับ ไม่ต้องห่วงเรื่องนี้
‪ผมจะจัดการเอง
‪มัน...
‪เป็นไปไม่ได้เลยที่จะพรรณนา...
‪ความเจ็บปวด
‪ที่คุณ กับความโลภของคุณ
‪มอบให้กับบริษัทนี้
‪ครอบครัวนี้และบุรุษผู้มีธรรมะคนนี้
‪บุรุษคนนี้ที่ต้อนรับคุณในยามยาก
‪ตอนที่คุณมีแต่ความสิ้นหวัง
‪มาที่นี่จากที่ห่างไกลและป่าดงพงไพรของคุณ
‪แล้วคุณตอบแทนเขายังไง
‪ด้วยการขโมยจากมือที่ให้อาหารคุณ
‪คุณเมารีซีโอ
‪ไม่มีหลักฐานพิสูจน์ว่าเป็นเรานะครับ
‪อันเจโล
‪อันเจโล คุณพูดอย่างนั้นได้ยังไง
‪มีธนบัตรใบละห้าลีร์อยู่ในตู้เซฟ 50,000 ลีร์
‪ตอนนี้ไม่มีเลย
‪และที่นี่ก็มีแต่พวกคุณเท่านั้น
‪ที่เป็นคนกาลาเบรีย หรือว่าผมพูดผิด
‪พวกเขานี่ช่างกล้าจริงๆ
‪มีแต่พวกเขาเท่านั้น
‪ผมต้องไปแล้ว
‪เพราะเราต้องบริหารงานบริษัท ถึงแม้ว่า...
‪นับจากวันนี้มันจะท้าทายมากขึ้น ‪เพราะพวกคุณก็ตาม
‪เราจะสร้างแท่นเหรอ
‪เราจะสร้างเกาะ
‪โอเค ฉันเข้าใจ แต่รูปทรงมันเป็นแท่น
‪มันเป็นเกาะ
‪ตอนแรก ฉันก็อยากสร้างเกาะจริงๆ เหมือนกัน ‪ที่มีทรายและทุกอย่าง
‪ฉันพยายามหาวิธีอยู่ตั้งหลายเดือน
‪แต่มันเป็นไปไม่ได้ เมารีซีโอ
‪แต่แล้ว...
‪ฉันก็เห็นทางออก
‪เกาะที่สร้างด้วยเหล็ก
‪- เหล็ก ‪- เหล็ก...
‪นายนึกภาพออกไหม เกาะของเราเอง
‪ที่ที่เราทำอะไรก็ได้ที่อยากทำ
‪ที่ที่เราใช้ชีวิตตามกฎของเราเองได้
‪งั้นฉันก็จะไม่ต้องทำงาน ‪ที่อู่เรือของพ่อฉันแล้วเหรอ
‪ไม่ต้องทำแล้ว
‪เพราะฉันเกลียดอู่เรือนี่ ‪นายเข้าใจไหม จีออร์จีโอ
‪ฉันทนสูดกลิ่นเหม็นของมันทั้งวันไม่ไหว
‪กลิ่นจารบีเหม็นๆ ของเรือ ‪กลิ่นแก๊ส กลิ่นคนกาลาเบรีย
‪ฟังนะ นายคิดว่าเรามีบาร์ด้วยได้ไหม
‪บาร์ที่เราดื่มอะไรก็ได้ที่อยากดื่ม
‪มีได้สิ
‪ฉันคงไม่ทำให้มันเป็นสิ่งดึงดูดหลัก แต่ว่ามีแน่
‪- นายอยากสร้างเกาะที่ว่านี่ที่ไหน ‪- นี่แหละสิ่งที่เด็ดสุด
‪นอกเขตน่านน้ำอิตาลี
‪ที่ที่ไม่มีใครรบกวนเราได้
‪มันอยู่ที่ไหนเหรอ ไกลหรือเปล่า
‪อยู่ที่ไหนก็ได้ที่เราต้องการ
‪ตราบใดที่มันห่างจากชายฝั่งหกไมล์
‪ฉันกำลังคิดถึงที่นี่
‪ตรงข้ามกับรีมีนี
‪เยี่ยมเลย
‪เราจะเริ่มตรงไหน
‪เราดูวิธีที่พวกเขาสร้างแท่น
‪(ลาอูรา มาเดร)
‪พวกเขาทำมันยังไง
‪เสา 34 ต้นกับฐานรากคอนกรีตเสริมเหล็ก ‪บนพื้นหินแข็ง
‪ฐานรากใหญ่แค่ไหน
‪ฉันก็ไม่รู้ ใหญ่แหละ ฐานรากใหญ่มาก
‪- ใหญ่ขนาดไหนล่ะ 90 หรือ 150 ‪- ฉันก็ไม่รู้ ฉันไม่ได้วัดมัน
‪คราวหน้านายดำลงไปดูสิ
‪เร็วเข้า ช่วยฉันขึ้นเรือหน่อย เร็วสิ ‪ก่อนจะมีใครเรียกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย
‪มาสรุปกันหน่อย ‪เครื่องอัดฉีดคอนกรีตใต้น้ำหนึ่งเครื่อง
‪- แล้วอะไรอีก เสาประมาณ 30 ต้นเหรอ ‪- ใช่ ประมาณนั้น
‪สมมติว่าเราสร้างมันด้วยงบแค่ 90 ล้าน
‪เราต้องจ้างคนงานฝีมือดีสิบคน
‪และถึงเราจะจ้างคนกาลาเบรีย ‪ไม่มีประกัน ไม่จ่ายภาษีค่าจ้าง
‪และถ้าเราไล่พวกเขาออก ‪อ้างโน่นนี่ส่งเดชในอาทิตย์สุดท้าย
‪และเราไม่จ่ายค่าจ้างพวกเขาเลย
‪แค่นั้นก็ต้องใช้เงิน 100 ล้านแล้ว
‪ถ้าเราไม่ใช้คอนกรีตล่ะ
‪เราคงลดลงเหลือ 80 ล้าน ‪แต่ปัญหาคือการขนส่ง
‪ขนย้ายเสา 30 ท่อนจาก 90 ท่อน ‪ไกลหกไมล์ เราต้องใช้เรือบรรทุกสินค้า
‪ถ้ามันทำด้วยไม้
‪เราก็เอามันลอยน้ำไปที่นั่นได้
‪เกาะจะสร้างด้วยไม้ไม่ได้ ‪มันต้องสร้างด้วยเหล็ก
‪มีคนบอกว่าเหล็กลอยน้ำไม่ได้
‪นั่นไง
‪เรือนั่นสร้างด้วยเหล็ก
‪และด้วยมายากลแปลกๆ บางอย่าง ‪ที่ฉันไม่เคยเข้าใจ
‪มันลอยน้ำได้
‪เหล็กลอยน้ำไม่ได้
‪แต่เหล็กกลวงลอยน้ำได้
‪เราแก้ปัญหาเรื่องการขนส่งได้ด้วยเสากลวง
‪ฉันเข้าใจ แต่เราจะสร้างแท่น ‪บนเสากลวงๆ ว่างเปล่าได้ยังไง
‪ฉันไม่เคยพูดว่าว่างเปล่า
‪พอมันอยู่ตรงจุดเป๊ะ
‪เราก็เปิดด้านหนึ่งออก
‪แล้วเกิดอะไรขึ้น
‪น้ำเข้าไปอยู่ในเสาจนเต็ม
‪แล้วมันก็จมลงสู่พื้นข้างล่าง
‪เราจะสร้างมันด้วยเสาที่ไม่กลวง
‪แต่ในเสาเต็มไปด้วยน้ำ
‪ฉันจะจ่ายค่าเสาคืนให้นายนะ
‪ไม่ต้องห่วง แค่ 700,000 ฉันไม่หิวตายหรอก
‪อะไรนะ 700,000 ลีร์เหรอ
‪นายไปเอาเงินทั้งหมดนั่นมาจากไหน
‪ปกติฉันก็ขโมยจากตู้เซฟของพ่อฉันน่ะ
‪แล้วเขาไม่รู้เหรอ
‪ก็ต้องรู้สิ เงินตั้ง 700,000 ลีร์
‪ฉันโทษคนกาลาเบรียที่ทำงานให้เขาน่ะ
‪เขาแจ้งตำรวจ ‪หรือไม่ก็ไล่พวกเขาออก ฉันไม่แน่ใจ
‪ฉันว่าตรงนี้แหละ ดับเครื่องเลย
‪เรามาถึงแล้ว
‪ถ้าฉันคำนวณไม่ผิดนะ
‪จากตรงนี้ไป
‪เราอยู่นอกเขตน่านน้ำ
‪เราไม่ได้อยู่ในอิตาลีแล้ว เมารีซีโอ
‪เราอยู่ในน่านน้ำสากล
‪ไม่มีใครควบคุมที่นี่
‪ไม่มีใครมาบอกเราว่าทำอะไรได้
‪ทำอะไรไม่ได้และก็อะไรแบบนั้น เมารีซีโอ
‪เราเป็นอิสระแล้ว
‪เมารีซีโอ
‪นี่ เมารีซีโอ
‪คือ...
‪ถึงตอนที่มันยากแล้ว
‪- ใช่ ‪- เราต้องเปิดฝาท่อเหล็ก
‪ทำมันในอ่างอาบน้ำก็เรื่องหนึ่ง ‪แต่ทำในทะเลมันคนละเรื่องกันเลย
‪จำไว้ ดึงเลื่อนฝาปิดขึ้น
‪แล้วออกห่างๆ มันให้เร็วที่สุด
‪- รู้แล้วน่า นายบอกฉันเป็นล้านครั้งแล้ว ‪- ก็เพราะว่ามันอันตราย
‪นายไม่ได้กลิ่นอิสรภาพเหรอ
‪ไม่ค่อยเท่าไหร่ เมารีซีโอ ‪ฉันได้กลิ่นแต่เหล้าสมุนไพรถูกๆ
‪แปดโมงเช้านายก็เมาแล้ว
‪นายคิดว่าไม่เมาแล้วฉันทำแบบนี้ได้งั้นเหรอ
‪ไม่อยากจะเชื่อ
‪และก็นะ
‪มันเหล้าพีชกราปป้า
‪งั้นเหรอ
‪ไปเลย
‪ว่ายไป เพื่อน
‪ระวังนะ
‪ตอนนี้ทุกอย่างอยู่ในกำมือนายแล้ว
‪ทุกอย่างอยู่ในกำมือนาย
‪จำไว้
‪นายรู้สึกถึงความรับผิดชอบไหม
‪จำขั้นตอนทั้งหมดให้ดี
‪ดึงตัวเลื่อนเปิดฝาขึ้นแล้วออกไปห่างๆ
‪ออกไปห่างๆ มันทันที เข้าใจไหม
‪ได้ยินไหม เมารีซีโอ
‪ได้ยินฉันหรือเปล่า
‪ได้ยินฉันไหม
‪ไม่ได้ยิน
‪มันได้ผล
‪ไม่นะ เมารีซีโอ
‪ทำไมนายถึงไม่ฟังฉัน ‪ฉันบอกให้นายออกไปห่างๆ มันทันที
‪เขาไม่เคยฟังเลย เขาต้องทำมันด้วยวิธีของเขา
‪ตอนนี้ดูสิเกิดอะไรขึ้นกับเขา
‪ตอนนี้ฉันเลยอยู่บนเรือนี่คนเดียว ‪ลอยอยู่กลางทะเล
‪ทำได้เยี่ยมมาก
‪มันได้ผล!
‪มันเป็นวันที่ดีที่สุดในชีวิตฉันเลย
‪ฉันอยากทำมันอีก ลุยเลย!
‪คุณสองคนขนย้ายเสาไป
‪ติดตั้งมันบนพื้นทะเล
‪สร้างแท่น 400 ตารางเมตร
‪แต่ไม่มีใครพูดอะไรเลยเหรอ
‪ใช่ครับ
‪ไม่มีเลยจนกระทั่งเราใช้เครื่องเจาะ
‪เครื่องเจาะเหรอ
‪ใช่ครับ
‪เพื่อหาน้ำดื่ม
‪จะเป็นเกาะอิสระได้ คุณต้องมีน้ำเป็นของตัวเอง
‪เราเลยต้องเจาะ
‪เราปิดเครื่องเจาะนี่ไม่ได้เหรอ
‪เจาะมาตั้งสามวันแล้ว มันทำให้ฉันประสาทเสีย
‪เมารีซีโอ น้ำเป็นสิ่งจำเป็นนะ
‪ถ้านายกังวลเรื่องค่าเครื่องเจาะ
‪เราต้องคำนวณราคากันให้ดีกว่านี้
‪นับจำนวนคนงานและก็ทุกอย่าง
‪ไม่เอาน่า เราจะไม่ได้จ่ายพวกเขาจริงๆ หรอก
‪จริงๆ แล้วพวกเขารู้สึกขอบคุณเรานะ
‪พวกเขาเกือบจะติดคุกอยู่แล้ว ‪เพราะขโมยเงินจากตู้เซฟของพ่อฉันไปหลายล้าน
‪นายเป็นคนขโมยไม่ใช่เหรอ
‪ไม่ใช่ฉัน ตามที่อัยการในรีมีนีบอก
‪ก็จริง
‪โคตรน่ารำคาญ ปิดมันสักแป๊บหนึ่งก่อน ‪แล้วเราค่อยเปิดใหม่
‪จู่ๆ นายจะปิดสวิตช์เลยไม่ได้
‪มันไม่ใช่เครื่องปิ้งขนมปังนะ
‪ยามชายฝั่งเรียก...
‪เกาะที่ไม่มีชื่อ
‪โปรดระบุตัวตนด้วย
‪และหยุดกิจกรรมทั้งหมดทันที
‪ไม่ เราปิดเครื่องไม่ได้ มันไม่มีสวิตช์
‪ขอเตือนครั้งสุดท้าย
‪การครอบครองคลื่นสัญญาณสาธารณะ ‪อย่างผิดกฎหมาย
‪เป็นความผิดอาญามีโทษจำคุกทันที ‪ถ้าถูกจับได้คาหนังคาเขา
‪- สายการบินสาธารณะเหรอ ‪- เขาไม่เข้าใจ ฉันคุยเอง
‪นี่ไม่ใช่
‪เครื่องปิ้งขนมปังที่คุณเปิดปิดได้ง่ายๆ ‪และเราก็อยู่ในน่านน้ำสากล
‪และที่สำคัญที่สุด เราไม่ใช่วิทยุ ไม่ใช่เลย
‪ไม่ เขาต้องคิดว่า ‪เครื่องเจาะเป็นเสาส่งสัญญาณแน่ๆ
‪เราไม่ได้ส่งสัญญาณ เราไม่ได้ใช้คลื่นสัญญาณ ‪มันเป็นเครื่องเจาะ
‪เรากำลังเจาะหาน้ำ
‪เขาพูดว่าพวกเขากำลังหาน้ำเหรอ
‪เขาฟังรู้เรื่องหรือเปล่า
‪พวกเขาหมายถึงอะไร
‪ทำไมคุณถึงมาเจาะหาน้ำที่กลางทะเลล่ะ
‪ก็เพราะ...
‪เพื่อสร้างรัฐเอกราช
‪รัฐเอกราชที่มีหรือไม่มีวิทยุ
‪ไม่มีวิทยุ
‪รัฐที่ไม่มีวิทยุ
‪เยี่ยมเลย
‪ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือ โชคดีนะครับ
‪เช่นกันครับ
‪- รับน้ำเพิ่มไหม ‪- พอแล้ว ขอบคุณนะ
‪งั้นก็ไปกันเถอะ ‪จะได้พาพวกกาลาเบรียกลับขึ้นฝั่ง
‪รู้อะไรไหม
‪ฉันว่าฉันอาจจะอยู่ที่นี่
‪- ที่นี่ที่ไหน ‪- ที่นี่ บนเกาะนี่แหละ
‪เรามีทุกอย่างแล้ว
‪เรามีน้ำ กาแฟ เรามีทุกอย่าง
‪และมันก็เป็นวันที่อากาศแจ่มใส
‪ฉันจะนอนค้างที่นี่เป็นคืนแรก
‪แน่ใจเหรอ
‪เราจะสร้างเกาะทำไมถ้าไม่พักอยู่บนเกาะ
‪ฉันแน่ใจที่สุด
‪แต่ก็นะ
‪อากาศมันแจ่มใสดี
‪ให้ตายสิ นี่มันเหลือเชื่อจริงๆ
‪ขอบคุณนะ เมารีซีโอ
‪ขอบคุณ
‪ฟังนะ อย่ากอดกันต่อหน้าพวกกาลาเบรียดีกว่า
‪ไม่ว่ากันนะ
‪ได้ ก็จริง นายพูดถูก ขอโทษที
‪เฮ่!
‪นั่นอะไรน่ะ
‪นี่คือเกาะอิสระและเป็นเอกราช เรามีน้ำดื่มด้วย
‪โอเค เอาไว้ค่อยบอกทีหลัง ช่วยผมขึ้นไปก่อน
‪ปีเอโตร เเบร์นาร์ดีนี
‪เป็นช่างเชื่อมอย่างเป็นทางการ
‪เขาใช้ชีวิตอยู่บนเรือของเขานานหลายเดือน
‪แล้วเขาก็กลายเป็นผู้พักอาศัยคนแรกของเกาะ
‪- ผู้พักอาศัยคนแรกเป็นคนเรือแตกจริงๆ เหรอ ‪- ครับ
‪มีผู้พักอาศัยอีกคนด้วยเช่นกัน
‪ชายชาวเยอรมัน ไร้สัญชาติ
‪ชื่อของเขาคือ
‪ชื่อของเขาคือ...
‪นอยมันน์
‪โวล์ฟกัง รูดี้ นอยมันน์
‪ถูกต้อง
‪โวล์ฟกัง รูดี้ นอยมันน์
‪(เอเดรียติก)
‪ตำนานบอกว่าในปี 1943
‪นอยมันน์ถูกบังคับให้เข้าร่วมกองทัพ
‪และถูกส่งไปรีมีนีเพื่อป้องกันโกธิคไลน์
‪แต่พอเขาเห็นชายหาด ‪เขาก็รู้ว่าเขาอยากทำอะไรในชีวิตของเขา
‪คืนหนึ่งเขาหนีออกจากค่าย ‪โดยที่ไม่คิดอะไรมากนัก
‪แล้วไปที่ศาลากลางเพื่อขอสัมปทานชายหาด
‪เหตุนี้แหละ
‪ตำนานโวล์ฟกัง รูดี้ นอยมันน์จึงได้เกิดขึ้น
‪ตัวแทนประชาสัมพันธ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ‪ของหาดโรมัญญา รีเวียรา
‪รูดี้! มานี่สิ
‪แต่พอสงครามยุติ เขาโดนข้อหาหนีทหาร
‪และถูกเพิกถอนสัญชาติเยอรมัน
‪มีอะไรครับ เปปเป้
‪ผมเคยบอกคุณไหมว่าพ่อผมทำมาหากินอะไร
‪- ไม่ เปปเป้ คุณไม่เคยบอก ‪- เขาทำฟาร์มเลี้ยงควาย
‪เดาซิว่ากลิ่นควายมันเหมือนอะไร
‪- เหมือนวัวเหรอ ‪- เหมือนอึ
‪เมื่อกี้ผมไปเข้าห้องน้ำมาและผมก็ประทับใจมาก
‪มันทำให้ผมนึกถึงชีวิตวัยเด็กของผม
‪ผมต้องบอกคุณกี่ครั้งว่าให้ไปตรวจดูทุกๆ 20 นาที
‪และก็เช็ดล้างอึที่กระเซ็นเลอะเทอะบนพื้น ‪บนผนัง บนอ่างล้างหน้า
‪และบนฝารองนั่งชักโครก
‪ทำไมผมต้องทำอย่างนั้น
‪ใครพาคนอึแตกพวกนี้มาที่นี่ล่ะ
‪นั่นหน้าที่ผม พาคนมาที่คลับนี่ ‪คุณจ้างผมมาทำอย่างนั้น
‪ไม่ใช่ ผมจ้างคุณ ‪ก็เพราะผมเป็นผู้สนับสนุนทางการเงิน
‪ถ้าคุณไม่ชอบ ‪ทำไมไม่เปิดคลับชายหาดของตัวเองล่ะ
‪คุณก็รู้ว่าทำไม พวกเขาออกใบอนุญาต ‪ให้พลเมืองอิตาลีเท่านั้น
‪งั้นก็ไปเปิดในเยอรมนีสิ
‪ผมไม่ใช่พลเมืองเยอรมันด้วย
‪ถ้างั้น เพื่อน
‪ไปได้แล้ว
‪ได้ข่าวไหมว่า ‪พวกเขากำลังสร้างเกาะไม่ไกลจากรีมีนี
‪พวกเขากำลังสร้างเกาะเหรอ
‪ใช่ คนบ้าบางคนจากโบโลญญาน่ะ มันบ้าสิ้นดี
‪พวกเขาวางแผนจะทำอะไรกับมัน
‪มันอยู่นอกเขตน่านน้ำ ‪คุณอยากทำอะไรก็ทำได้หมด
‪บอกได้เลยว่าเราปาร์ตี้กันสุดเหวี่ยงที่นั่นได้สบาย
‪ขอเสียงปรบมือให้ประชาสัมพันธ์ที่ยอดเยี่ยม ‪บนหาดรีเวียราของเราหน่อยครับ รูดี้ นอยมันน์
‪- คุณสร้างทุกอย่างนี่เองเหรอ ‪- ใช่ครับ
‪คุณสร้างมันทำไมเหรอ
‪เหตุผลเดียวกับที่ ‪ทำไมหมาถึงเลียไข่ตัวเองนั่นแหละ
‪ผมไม่เข้าใจ
‪เพราะมันเลียได้ไง
‪หมายความว่าไง
‪หมาเลียไข่ตัวเองก็เพราะมันเลียได้
‪เราเป็นวิศวกร เราอยากสร้างเกาะ
‪เราทำมันได้ และเราก็ทำมัน
‪ผมไม่เข้าใจเรื่องไข่ คุณเลียไข่ตัวเอง...
‪ไม่ เราไม่เลียไข่ตัวเอง
‪มันเป็นการพูดเปรียบเทียบ ‪เราอยากสร้างโลกของเราเอง
‪ที่ที่เราจะรู้สึกเป็นอิสระจริงๆ ‪และเราก็ทำมัน เราสร้างมัน
‪นั่นผู้ชายยืนแก้ผ้าโกนหนวดใช่ไหม
‪ใช่ เขาชื่อปีเอโตร เขาอยู่ที่นี่
‪บนเกาะเหรอ
‪ใช่ เขาเรือแตก ไม่ค่อยพูดเท่าไหร่ แต่...
‪แต่ผมนับที่นี่ได้สามอย่างเท่านั้น เกาะกึ่งร้าง
‪น้ำกร่อยๆ และก็คนเรือแตกยืนโป๊
‪ไม่เป็นโลกใหม่ที่อิสระสักเท่าไหร่
‪เดี๋ยวก่อน ผมก็นับได้สามอย่างเหมือนกัน
‪คนเยอรมันหนีทหาร ‪ตัวแทนประชาสัมพันธ์ที่ไม่มีใครรู้จัก และก็...
‪ผมนึกอย่างที่สามไม่ออกด้วยซ้ำ ‪จีออร์จีโอ คนนี้มาถึงก็วิจารณ์...
‪เราไม่ทำอย่างนั้น เราไม่ต้องต้อนรับทุกคนก็ได้
‪นั่นแหละคนที่เราควรต้อนรับ
‪คนเรือแตก คนหนีทหาร...
‪ที่นี่ไม่มีใครสนใจว่าคุณเป็นใครหรือมาจากไหน
‪ตอนนี้เขาก็พูดอย่างนี้แหละ ‪แต่เขาทำทุกอย่างนี่เพื่อผู้หญิงคนหนึ่ง
‪- ไม่ใช่เลยนะ ‪- ใช่สิ
‪แล้วที่นี่มีชื่อไหม
‪(เรือนำเที่ยวเกาะเหล็กแห่งใหม่)
‪(ทุกเช้า ‪เรือออก 10,30 น. กลับ 17,45 น.)
‪พอมีรูดี้ นอยมันน์ ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป
‪มันเป็นความสำเร็จที่รวดเร็วและไม่น่าเชื่อ
‪ข่าวลือเกี่ยวกับรัฐเอกราชที่มีอิสระ ‪แพร่ไปเร็วเหมือนไฟป่า
‪ตอนแรกก็แถวชายหาดโรมัญญา รีเวียรา
‪แล้วก็แพร่ไปทั่วอิตาลี
‪ในที่สุด คนก็มาจากทั่วยุโรป
‪เพื่อดูสิ่งที่ฟังดูเหมือนเป็นสิ่งมหัศจรรย์ ‪ด้วยตาตัวเอง
‪และมันก็เกิดขึ้นในเวลาที่เหมาะเจาะมาก
‪นั่นคือปีที่สร้างประวัติศาสตร์
‪และทุกคนก็จำได้แค่เลขสองตัวสุดท้าย
‪หกและแปด
‪เรารู้ไม่มากนักเรื่องการจลาจลในฝรั่งเศส ‪เมื่อพฤษภาคม ปี 68
‪รู้แต่ว่าพวกเขาทำมันตามถนนต่างๆ
‪และจุดไฟเผาปารีส เรียกร้องโลกที่ดีกว่า
‪ขณะที่สำหรับเรา ‪เราสร้าง "โลกที่ดีกว่า" นั้นเองจริงๆ
‪วันนี้ วันที่หนึ่ง พฤษภาคม 1968
‪ห่างจากเขตน่านน้ำ 500 เมตร
‪อิสระจากทุกอย่าง เรากำลังสร้างประวัติศาสตร์
‪ที่นี่ คุณเป็นอิสระอย่างแท้จริง
‪ยินดีต้อนรับสู่โรสไอส์แลนด์!
‪เราต้องการภาษา
‪หมายความว่าไง
‪คนมาจากทั่วยุโรป
‪เราต้องการภาษาที่เป็นทางการ ‪ที่ไม่ใช่ภาษาอิตาลี
‪และก็ไม่ใช่ภาษาที่มาจากประเทศอื่น
‪ภาษาที่อิสระ ใช้ประโยชน์ได้ เป็นภาษาสากล
‪ผมคิดว่ามันไม่มีหรอก แย่จริง
‪ผมเชื่อว่ามันมี
‪(โรสไอส์แลนด์)
‪(เผยปริศนาลับของเกาะในรีมีนี)
‪สำหรับสื่อแล้ว ‪เราสำคัญกว่าการเมืองของประเทศ
‪สำคัญกว่าการจลาจลของนักศึกษา ‪สำคัญกว่าสงครามเวียดนามด้วยซ้ำ
‪(โรสไอส์แลนด์ ‪รูดี้ นอยมันน์เป็นตัวแทนประชาสัมพันธ์คนใหม่)
‪เวร
‪คุณจะไปแล้วเหรอ
‪ใช่ค่ะ ฉันท้อง
‪ท้องเหรอ หมายความว่าไง
‪พระเจ้าช่วย ผมจะบอกแม่ผมยังไงดี
‪ไม่ได้ท้องกับคุณ นายงั่ง ‪เราเพิ่งเจอกันเมื่อคืนนี้เอง
‪เอ้านี่
‪ปีเอโตร คุณมีแต่เหล้าชีนาร์เหรอ
‪คนชอบเหล้าชีนาร์
‪โอเค เรื่องนั้นไม่ต้องสงสัย ‪แต่บางคนก็อยากดื่มอย่างอื่นด้วยเหมือนกัน
‪เร็วๆ หน่อยได้ไหม
‪ได้ข่าวมาจากท่าเรือ ‪พวกเขาคาดว่าวันนี้คนจะแน่นมาก
‪- ที่บาร์นี่เป็นยังไงบ้าง ‪- เขามีแต่เหล้าชีนาร์
‪ผมคิดว่าคนชอบดื่มชีนาร์มากน่ะ
‪เมารีซีโอ นายต้องไปซื้อของกับเขา ‪อย่างที่เราคุยกันไม่ใช่เหรอ
‪ฉันจะยุ่งเกี่ยวกับโครงการนี้อย่างมีขอบเขต
‪ขอร้อง อย่าพูดเรื่องชื่ออีกเลยน่า
‪ฉันจะพูด เพราะมันเป็นชื่อที่ไพเราะและโก้เก๋
‪"เกาะของเมารีซีโอและจีออร์จีโอ" ‪ไม่ได้ไพเราะและโก้เก๋เลยนะ
‪ไพเราะสิ มีสาวมองคุณอยู่
‪พระเจ้าช่วย
‪พวกคุณคนหนึ่งต้องไปคุยกับเธอ ‪บอกเธอว่าผมตายในเวียดนาม
‪- สวัสดีค่ะ ‪- สวัสดี ยินดีที่ได้เจอ แปลกใจจังเลย
‪ฉันท้อง
‪ผมมีใบรับรองว่าเป็นหมัน ‪ที่ออกให้ตอนไปสงคราม ยืนยัน...
‪ฟังนะ ฉันไม่แน่ใจหรอกว่าท้องกับคุณ
‪- หมายความว่าไง ‪- มีตัวเลือกเยอะน่ะ
‪แบบนี้ไม่ดีเลย ผู้หญิงไม่ควรเดินพูดไปทั่วว่า...
‪ฉันได้ข่าวว่าที่นี่น่าทึ่งมาก แต่บาร์ห่วยแตก
‪ฉันอยากทำงาน ‪ดูเหมือนคุณต้องการบาร์เทนเดอร์นะ
‪- ลุกขึ้น ‪- อะไรนะ
‪เร็วเข้า ลุกขึ้น!
‪ที่นี่มันแย่ลงทุกนาทีเลย
‪นายคนเยอรมันนั่น ‪ให้คนสมัครแข่งสกีน้ำตอนสิ้นฤดูร้อน
‪นายคิดว่านั่นมันปกติไหม ‪นี่ใช่ความคิดเยี่ยมๆ ที่เราเคยมีเหรอ
‪เพราะถ้านายพูดถึงโลกอิสระ ‪ฉันมีความคิดที่ต่างกัน
‪คิดว่ายังไงเหรอ
‪การแข่งขันโป๊กเกอร์ครั้งใหญ่
‪- บ่อนพนันเหรอ ‪- ไม่ใช่ เราจะเล่นพนันดื่มเหล้ากัน
‪ดื่มกราปป้า ถ้านายแพ้ นายก็ดื่ม
‪ถ้านายชนะ นายดื่ม... ‪ถ้าใครอยากเล่นพนันเงิน
‪เราก็ปฏิเสธไม่ได้ แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น ‪ตราบใดที่ทั้งคู่เห็นพ้องกัน
‪ฉันไปละ ก่อนที่เขาจะกวาดเงินคนอื่นหมดตัว
‪ไว้ค่อยคุยเรื่องนี้กัน เมารีซีโอ
‪เฮ่!
‪นั่นเป็นสิ่งที่พวกเขาทำกับบ่อยขึ้นน่ะ
‪พวกเขาโยนเสื้อผ้า เสื้อเชิ้ต เน็กไท ทุกอย่าง
‪ไม่แน่ใจว่าทำไม แต่พวกเขาหลายคนทำอย่างนั้น
‪นั่นแฟนคุณเหรอคะ
‪ใคร
‪คนนั้นไง บาร์เทนเดอร์น่ะ
‪ไม่เอาน่า เธอท้องอยู่นะ
‪ท้องกับคุณเหรอ
‪อะไรนะ ไม่ใช่ เธอไม่รู้ว่าเด็กเป็นลูกของใคร
‪เธอไม่สนใจ บอกว่ามีความเป็นไปได้เยอะมาก
‪เธอเป็นสัญลักษณ์ของที่นี่ หญิงสาวที่อิสระ ตั้งท้อง
‪บนแผ่นดินใหญ่เธอคงหางานทำไม่ได้ แต่ที่นี่...
‪ผมดีใจจริงๆ ที่ได้เจอคุณ
‪ผมรู้ว่าคุณต้องมาแน่ไม่ช้าก็เร็ว
‪- ทุกคนพูดถึงมันในรีมีนี ‪- คุณน่าจะได้เห็นที่นี่ตอนกลางคืน
‪คุณต้องชอบมันมากแน่
‪คืนนี้คุณจะอยู่ที่นี่ไหม
‪ฉันจะแต่งงานเร็วๆ นี้แล้ว จีออร์จีโอ
‪แต่งงานเหรอ
‪ไม่เอาน่า
‪คุณไม่อยากแต่งงานหรอก
‪คุณเหมาะกับโลกนี้มากกว่าคนอื่นๆ
‪ฉันไม่แน่ใจว่า ‪นี่มีคุณสมบัติพอที่จะเป็นโลก จีออร์จีโอ
‪มันเป็นเหมือนคลับดิสโก้เทคชายหาดมากกว่า
‪มันไม่ใช่ดิสโก้เทค มันเป็นรัฐเอกราช
‪เป็นอิสระ
‪เรามีน้ำดื่มด้วย
‪เรามีภาษาที่เป็นทางการ
‪ใช่ แต่ฉันเห็นคนเต้นรำ ดื่มเหล้า ‪มีสาวสวยเป็นบาร์เทนเดอร์
‪และมันก็ดูเหมือนดิสโก้เทค ก็แค่นั้น
‪กับชื่อที่เป็นภาษาเอสเปรันโต
‪กับคุณมันดูเป็นอย่างนั้น
‪ค่ะ จีออร์จีโอ ขอโทษนะ แต่...
‪ฉันต้องไปแล้ว
‪ดูแลตัวเองด้วยนะ
‪คุณรู้ไหมว่ามันยากแค่ไหน ‪ที่พาคนพวกนี้มากลางทะเลนี่
‪ไม่รู้ แล้วคุณรู้ไหมว่าทำไม
‪เพราะพาคนมาที่นี่มันไม่ยากน่ะสิ
‪สิ่งที่ยากคือการสร้างเกาะนี้
‪ตอนที่เราสร้างมัน คุณยังล้างห้องส้วมอยู่เลย
‪ผมเป็นตัวแทนประชาสัมพันธ์ที่นั่น
‪และที่ผมลาออกก็เพราะ ‪มีเด็กสองคนสร้างบ้านบนเสาในทะเล
‪แล้วไม่รู้จะทำยังไงกับมัน ‪ผมเปลี่ยนมันเป็นสถานที่ในฝัน
‪ความฝันเป็นของเรา ไม่ใช่ของคุณ อย่าลืมสิ
‪ผมจะไม่ยอมให้คุณเปลี่ยนที่นี่ ‪เป็นบ่อนพนันผิดกฎหมาย
‪บนเกาะนี้ไม่มีอะไรผิดกฎหมาย ‪คุณต้องเข้าใจเรื่องนั้น
‪สกีน้ำเป็นกีฬาสำหรับคนรวย คุณเล่นมันที่ไหนก็ได้
‪แต่โป๊กเกอร์เป็นอะไรที่คุณเล่นได้แค่ที่นี่เท่านั้น
‪อาชญากรรมในโลกที่แท้จริง
‪ถูกต้อง แต่ไม่ใช่ที่นี่ เราถึงได้สร้างเกาะนี้ไง
‪จีออร์จีโอ ช่วยฉันหน่อย
‪เราสร้างดิสโก้เทค
‪เราทำอะไรนะ
‪เราสร้างโลกอิสระใบเล็กๆ ของเรา ‪กับเกาะหรรษา...
‪แต่จะสร้างทุกอย่างนี่เพื่ออะไร
‪ถ้าพวกเขาไม่ยอมรับเราเป็นรัฐเอกราช
‪"พวกเขา" น่ะ ใคร
‪อิตาลี ยุโรป รัฐอื่นๆ น่ะสิ จะใครซะอีก
‪ฉันไม่เห็นด้วยในเรื่องนั้น ‪ใครสนใจกันว่าพวกเขาจะยอมรับเราหรือไม่
‪ถ้าเราต้องการรัฐ เราคงมีกฎ ‪และเราก็ไม่ต้องการอย่างนั้น
‪ถ้าพวกเขาไม่ยอมรับเรา ‪เราจะเป็นแค่ดิสโก้เทคอยู่กลางทะเล
‪เรามีทุกอย่างแล้ว เรามีเงิน มีแสตมป์
‪เรามีบริการไปรษณีย์
‪สิ่งเดียวที่ขาดไป
‪ก็คือรัฐบาล
‪แต่เราคือรัฐบาล
‪ผมเป็นประธานาธิบดี
‪ฟรังกา รัฐมนตรีกระทรวงเศรษฐกิจ
‪ปีเอโตร กลาโหมและตรวจตรา
‪กระทรวงตรวจตราคืออะไร
‪ผมพูดว่า"กลาโหมและตรวจตรา" ‪ก็เพราะมีเหตุผล
‪คุณเป็นผู้ดูแล คุณควบคุมดูแลมากกว่าป้องกัน
‪รูดี้ รัฐมนตรีต่างประเทศ ‪เมารีซีโอ รัฐมนตรีมหาดไทย
‪- ฉันไม่แน่ใจว่านั่นเป็นความคิดที่ดี ‪- เมารีซีโอพูดถูก มันจะทำให้พวกเขาโกรธ
‪แล้วไง
‪ฉันอยากเป็นรัฐมนตรีนะ
‪อยากรู้ว่าพ่อแม่ฉันจะมีปฏิกิริยายังไง ‪ปกติฉันมีแต่ข่าวร้ายบอกพวกเขา
‪เราจะทำกันยังไงเหรอ
‪(นิวยอร์ก)
‪(สำนักงานใหญ่สหประชาชาติ)
‪(กรุงโรม)
‪(กรุงโรม ‪รัฐสภาอิตาลี)
‪แผนการก็คือเพิ่มและย้ายที่
‪รถบรรทุกทหารในจุดสำคัญๆ อย่างมีกลยุทธ์
‪เพื่อสื่อความออกไปอย่างชัดเจน
‪ใช้ช่วงฤดูร้อนกู้คืนการควบคุม ‪มหาวิทยาลัยต่างๆ ที่ถูกยึดครอง
‪ซึ่งจริงๆ แล้วก็ทุกที่เลย ยกเว้นที่เดียว
‪เหลือที่เดียวเหรอ ที่ไหน ลุยจี
‪รถบรรทุกทหารอีกแล้วเหรอ
‪ผมรู้ จีโอวันนี แต่ถ้าคุณสังเกต พวกนักศึกษา
‪ที่ไปเรียนและเคารพอาจารย์เมื่อหกเดือนก่อน
‪จู่ๆ ก็กลายเป็นม็อบ ‪ที่มีความเกลียดและความรุนแรงผลักดัน
‪เห็นชัดว่านี่เกิดจากมลพิษ
‪กินโปรตีนมากไปและก็ดูทีวีมากไป
‪บังเอิญผมดูทีวีเมื่อคืน มันมีแต่การตัดแขนตัดขา
‪สัตว์ประหลาด คนร่วมประเวณีกัน
‪ทุกอย่างออกทีวีช่องหลัก นั่นมันยอมรับได้เหรอ
‪คุณต้องดูเรื่องมหากาพย์สะท้านพิภพแน่ๆ
‪มหากาพย์สะท้านพิภพเหรอ
‪อาจใช่ ดูได้ครึ่งเรื่องผมก็หลับ
‪โอเค งั้นก็...
‪เดินหน้าเรื่องด่านนอกกันเลย
‪ถ้าไม่มีเรื่องด่วนอะไรอีก ‪เราจะอัปเดตกันวันพฤหัส
‪ขอบคุณครับ
‪บางทีนะ จีโอวันนี พูดถึงเรื่องคนหนุ่มสาว
‪มีอย่างหนึ่ง...
‪ช่างเถอะ ไว้คราวหน้าเราค่อยคุยเรื่องนั้นกัน
‪บอกผมมาสิ ฟรังโก
‪คราวหน้าเราค่อยคุยเกี่ยวกับมัน ‪ไม่ต้องห่วง มันไม่สำคัญหรอก
‪ก็ยิ่งต้องบอก บอกเรามาเถอะ ‪เราจะได้ไปกินมื้อเที่ยงสักที
‪ไม่มีอะไรหรอก
‪จริงๆ แล้ว สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นก็คือ...
‪มีชายคนหนึ่งกับเพื่อนๆ บางคน
‪ในรีมีนี
‪ไม่มีอะไร...
‪ห่างจากเขตน่านน้ำไป 500 เมตร
‪ห่างรีมีนีไปไม่ไกล
‪เขาทำอะไรน่ะเหรอ
‪เขาสร้างเกาะขึ้น
‪แล้วประกาศเอกราช
‪ผมไม่เข้าใจ พูดอีกทีซิ
‪ไม่มีอะไร จีโอวันนี มันไม่ใช่เรื่องใหญ่ ‪ผมบอกคุณแล้ว ที่จริง ตอนผมบอกคุณ
‪และได้ยินตัวผมเองพูดมัน ผมถึงได้รู้ว่า
‪มันฟังดูร้ายแรงกว่าที่มันเป็นจริงๆ
‪คนบางคน ในรีมีนี ‪อยู่ห่างเขตน่านน้ำ 500 เมตร
‪สร้างเกาะขึ้นมาแล้วประกาศเอกราช
‪เอกราชจากใครเหรอ
‪ผมเชื่อว่าจากอิตาลี จากทุกคน ‪พวกเขาเป็นเอกราช...
‪แต่เกาะนั่น จากที่ผมได้ข้อมูลมานะ ‪มันเหมือนแท่นที่พวกเขาสร้างขึ้น
‪"จากที่ผมได้ข้อมูลมา" เหรอ
‪จีโอวันนี ขอร้องละ ‪อย่าทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่เลย
‪แล้วพวกเขาสร้างแท่นที่ว่านี่ยังไง
‪- ผมก็ไม่รู้ ‪- มันใช้เวลาสร้างนานแค่ไหน
‪- จีโอวันนี... ‪- มันใช้เวลานานแค่ไหน
‪ผมไม่รู้ ก็ใช้เวลามากเท่าที่จำเป็น ‪ในการสร้างอะไรแบบนั้นนั่นแหละ
‪แล้วทำไมเราถึงเพิ่งรู้เมื่อกี้
‪อาจเป็นเพราะเจ้าหน้าที่ในท้องถิ่น ‪ถือว่ามันอยู่นอกเขตน่านน้ำ
‪อาจเชื่อว่ามันไม่ใช่...
‪ขอโทษนะ
‪แล้วคุณรู้ได้ยังไง
‪ก็...
‪นี่อาจเป็นรายละเอียดอย่างเดียวที่ทำให้
‪เหตุการณ์ที่ดูเหมือนจะไม่สำคัญนี้ ‪มันร้ายแรงขึ้นเล็กน้อย
‪เพราะจริงๆ แล้ว ผู้ที่บอกเรา...
‪สหประชาชาติโทรบอกเราน่ะ
‪- สหประชาชาติโทรบอกเราเหรอ ‪- ผมถึงได้ไม่อยากบอกคุณไง
‪จีโอวันนี เรากำลังทำให้เป็นเรื่องใหญ่ ‪เกี่ยวกับการล้อเล่น...
‪ขอโทษนะ ฟรังโก สหประชาชาติโทรบอกเรา ‪คุณกลับพูดว่ามันเป็นการล้อเล่น
‪คนของเราที่สหประชาชาติคือใคร ใครอยู่ที่นั่น
‪- รันเดลลี ‪- รันเดลลีตายเมื่อปีที่แล้ว
‪เจ้าหน้าที่ที่โทรบอกคุณชื่ออะไร
‪ผมว่าไม่ใช่เจ้าหน้าที่หรอก จีโอวันนี
‪ดี อาจเป็นเลขาก็ได้
‪เลขา ใช่ ผมหมายถึง...
‪ไม่ใช่เลขา แต่เป็น...
‪เลขาธิการสหประชาชาติ
‪- มันเกิดขึ้นเมื่อไหร่ ‪- เมื่อสองวันก่อน
‪คุณมัวทำบ้าอะไรอยู่ตั้งสองวัน
‪ผมส่งเจ้าหน้าที่ข่าวกรอง ‪มือดีที่สุดของเราไปสองคน
‪ดี แล้วรายงานของพวกเขาอยู่ไหนล่ะ
‪เรายังไม่ได้ข่าวจากพวกเขาเลย
‪นานเกือบสองวันแล้ว
‪ตามกฎหมายแล้ว ในแปดชั่วโมง ‪เราต้องโทรเลขแจ้งครอบครัวเลย
‪สวัสดีครับ คุณสุภาพบุรุษ
‪- บอกผมสิว่าคุณเจอพวกเขาแล้ว ‪- พวกเขาอยู่ในสายของท่านครับ
‪- งั้นพวกเขาก็ยังมีชีวิตอยู่ ‪- ใช่ครับ ผมก็ว่าอย่างนั้น
‪พวกเขาจะเสียใจที่ยังมีชีวิตอยู่
‪เจ้าหน้าที่ หวังว่าคุณคงมีคำอธิบายที่ดี ‪สำหรับพฤติกรรมที่น่าอัปยศของคุณนะ
‪- ผมนอกใจภรรยาผม ‪- เจ้าหน้าที่ สงบอารมณ์หน่อย
‪สถานการณ์มันกำลังเลวร้าย
‪อย่าบอกเธอนะครับ ผมรักเธอมากเลย
‪- เดี๋ยว! ‪- ท่านรัฐมนตรี ผมเจ้าหน้าที่ปีอัซซาครับ
‪สิ่งสำคัญที่สุดของผู้ที่อยู่บนเกาะนี้คือ ‪ธรรมเนียมการเอาผลไม้ใส่ไวน์
‪แล้วก็ดื่มไวน์และกินผลไม้ตาม
‪เจ้าหน้าที่ปีอัซซา มันเรียกว่าซันกรีอา
‪ในสเปน พวกเขาทำกันมานานแล้ว
‪เจ้าหน้าที่ปีอัซซา ผมค่อนข้างแน่ใจว่า
‪คุณกำลังคุยกับรัฐมนตรีของอิตาลีขณะที่คุณเมา
‪ท่านรัฐมนตรี
‪กลับโรมเดี๋ยวนี้พร้อมรายงานอย่างละเอียด
‪และรายละเอียดทุกอย่างเท่าที่เป็นไปได้
‪ไม่งั้นคุณจะต้องไปขึ้นศาลทหาร
‪ด้วยข้อหาทรยศต่อประเทศ
‪จากข่าวต่างประเทศ ไปที่ไลฟ์สไตล์กันครับ
‪หรือน่าจะเป็น เรายังอยู่ที่ข่าวต่างประเทศ ‪แต่จะมุ่งเน้นที่ "ชีวิตมีสไตล์"
‪การเล่นคำตลกๆ นี่เป็นการแนะนำที่ดีเยี่ยม
‪สำหรับสิ่งที่ดูเหมือนจะกลายเป็น ‪สิ่งดึงดูดหลักบนชายฝั่งของรีมีนี
‪โรสไอส์แลนด์
‪ผู้ก่อตั้ง จีออร์จีโอ โรซา ‪พูดเกี่ยวกับยูโทเปียและอิสรภาพ
‪แต่มีอะไรที่ซ่อนอยู่บนเกาะนี้
‪ยาเสพติดเหรอ
‪ความเสื่อมโทรมทางศีลธรรมเหรอ
‪การพนันเหรอ
‪เราจะคุยกับฟรังโก เรสตีโว ‪รัฐมนตรีกระทรวงมหาดไทยกันครับ
‪โรสไอส์แลนด์ตามที่เรียกกัน
‪ไม่สามารถและไม่ควรถูกพิจารณา ‪อย่างเด็ดขาดว่าเป็นรัฐเอกราช
‪ท่านรัฐมนตรีครับ ‪จริงหรือไม่ที่สหประชาชาติเริ่มตรวจสอบ
‪บนพื้นฐานที่ว่าอาจมีเหตุผล ‪สำหรับการอ้างว่าเป็นเอกราช
‪ไม่ครับ การตรวจสอบนี้ไม่เกี่ยวกับเรา
‪รัฐอิตาลีจะไม่ยอมให้มีแท่น
‪ที่ไร้กฎหมายและเป็นที่ที่รับประกัน ‪ความปลอดภัยของพลเมืองของเราไม่ได้
‪มันอาจเป็นน่านน้ำสากล ‪แต่พวกเขาเป็นพลเมืองอิตาลี
‪และความปลอดภัยของพวกเขา ‪ก็คือสิ่งที่เราเป็นห่วงที่สุด
‪นี่อะไร
‪จดหมาย ใบคำขอเป็นพลเมือง
‪รัฐมนตรีให้เราอยู่บนแผนที่โดยที่ไม่เต็มใจ
‪คนส่งคำขอมาจากทั่วโลก ‪ตอนนี้ทุกคนรู้แล้วว่าเราเป็นใคร
‪และพวกเขาก็อยากเป็น ‪พลเมืองของโรสไอส์แลนด์
‪- ขอพระเจ้าคุ้มครองท่านประธานาธิบดี ‪- เร็วเข้า ลุกขึ้น
‪- คุณยอดเยี่ยมมาก ‪- ขอบคุณครับ
‪เป็นยังไงบ้างครับ
‪ขอโทษที่ผมมาช้า
‪ประธานาธิบดีเหรอ
‪ใช่ครับ พ่อ แต่เขาเป็นฮิปปี้ พวกเขาดูมีสีสันดี
‪- แม่สั่งหรือยังครับ ‪- เรารอลูกอยู่จ้ะ
‪โอเค ผมมาแล้ว บริกร
‪มานี่ วันนี้มีอะไรสดๆ บ้าง
‪เมนูประจำวันของเราสดทุกอย่างครับ
‪และล็อบสเตอร์ที่เยี่ยมมาก ‪เสิร์ฟให้ได้ในหลายเมนู
‪เยี่ยม งั้นล็อบสเตอร์สำหรับทุกคนดีไหม
‪เอาตัลโยลีนีครึ่งจานพอ
‪ตัลโยลีนีครึ่งจานพอเหรอครับ พ่อ
‪ใช่ ตัลโยลีนีครึ่งจานพอ
‪ไม่ต้องห่วงเรื่องเงินหรอกครับ ‪พ่อเป็นแขกของผม
‪- ครึ่งจาน... ‪- เขาเอาครึ่งจาน
‪งั้นก็ล็อบสเตอร์สองที่ และก็ตัลโยลีนีครึ่งจาน
‪ดีจ้ะ ขอบคุณค่ะ
‪- ขอบคุณครับ แม่ดูดีจังนะครับ ‪- ขอบใจจ้ะ
‪มันถูกกฎหมายหรือเปล่า
‪เงินที่แกหามาได้น่ะ มันถูกกฎหมายหรือเปล่า
‪หมายความว่าไงครับ พ่อ
‪เราเป็นรัฐเอกราช ‪สหประชาชาติก็จะยอมรับอยู่แล้ว
‪เราจะได้ตัดสินใจว่าอะไรถูกกฎหมาย
‪ไม่มีใครได้พูดหรอกว่า ‪อะไรถูกกฎหมายสำหรับตัวเอง
‪พ่อครับ เราไม่ได้ทำอะไรผิด ‪อย่าไปเชื่อหนังสือพิมพ์
‪หลังมือเที่ยงนี่แล้วพ่อไปดูเองเลยไหม
‪นั่งเรือไปแค่ 20 นาทีเอง
‪เราไปด้วยกันได้ พ่อจะได้เห็นว่าเราทำอะไร
‪ผมบอกพ่อหรือยังว่า ‪ผมจดสิทธิบัตรระบบเสากลวงที่ใช้สร้างมัน
‪พ่อต้องชอบมันแน่ๆ
‪แม่จะไปด้วยไหม
‪แม่แกต้องงีบหลับหลังมื้อเที่ยง เราไม่ไปดีกว่า
‪โอเค
‪ไว้วันหลังก็ได้
‪พ่อแม่นายไม่ไปด้วยเหรอ
‪แม่ฉันต้องพักผ่อนหลังมื้อเที่ยง
‪อย่าถือสาพวกเขาเลย
‪มันยากสำหรับพวกเขาที่จะเข้าใจสิ่งที่เราทำกัน
‪คุณโรซาใช่ไหมครับ
‪เราจะไปกันแล้ว เรากำลังรีบ
‪ใช่ครับ ผมเอง
‪คุณต้องคุยกับตัวแทน ‪ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของเรา
‪คุณโรซา เราต้องคุยกับคุณ
‪- ผมแค่จะบอกว่าคุณต้อง... ‪- ไม่เป็นไร
‪ไปกันเถอะ
‪เจอกันที่เรือนะ เดี๋ยวฉันตามไป
‪คุณโรซา รู้ไหมว่าเราเป็นใคร
‪- บริการจัดพิธีศพเหรอ ‪- เรามาจากหน่วยสืบราชการลับ
‪ผมรู้ ผมพูดเล่นน่ะ
‪เราเคยเจอกันแล้วไม่ใช่เหรอ
‪ผมใช้เวลาอยู่บนเกาะประมาณ 40 ชั่วโมง
‪ผมจำได้ คุณคือคนที่เสียนิ้วก้อย
‪ก็ไม่เชิง
‪จริงๆ แล้วผมไม่ได้พนันนิ้วก้อยของผม
‪มันเป็นเกมที่น่าจดจำมาก
‪คุณต้องหยุดกิจกรรมทุกอย่างบนเกาะนั่นทันที
‪กิจกรรมไหนครับ
‪รายงานของเราบ่งบอกว่า ‪คุณมีบาร์ที่ผู้จัดการเป็นผู้เยาว์
‪และก็มีการเล่นไพ่กันด้วย
‪แล้วไง
‪ผู้ชายพวกนั้นก็เล่นไพ่ในบาร์ไม่ใช่เหรอ
‪ทำไมเราถึงทำมันไม่ได้ล่ะ
‪สิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่ ‪ภายใต้การเฝ้าจับตาดูของเจ้าหน้าที่มันต่างกัน
‪อ๋อ เข้าใจแล้ว มันเกี่ยวกับ "การเฝ้าจับตาดู"
‪สิ่งที่ผู้พันพยายามจะพูดก็คือ
‪เราเข้าใจการทดลองทางสังคมวิทยาของคุณ
‪แต่ก็เหมือนการทดลองทั้งหมด มันต้องจบลงแล้ว
‪จบอะไร
‪ใบอนุญาตคลับชายหาดจะได้ต่ออายุตอนสิ้นเดือน
‪และผู้พันก็มีหนังสือมอบอำนาจ
‪เห็นกระเป๋านี่ไหม
‪มันมีเอกสารที่สามารถทำให้คุณ
‪ที่นั่งอยู่ตรงนี้ไม่ได้เป็นเจ้าของอะไรเลย
‪ได้เป็นเจ้าของ ‪คลับชายหาดสองแห่งตามที่คุณเลือก
‪มันอาจทำให้คุณมีกิจการทำไปอีกสามชั่วอายุคน
‪คุณก็พูดเอง คุณทำสิ่งเดียวกันนี้ที่นั่น
‪บาร์ เกมไพ่ คุณแค่ทำมันที่นี่ ไม่ใช่ในทะเล
‪แล้วมันต่างกันยังไง
‪ไม่ต่างกันเลย ยกเว้นใบอนุญาตที่เราจะให้คุณ
‪คุณอาจจะพูดว่า "ทำที่นั่นผมไม่ต้องจ่ายภาษี"
‪คุณคิดว่าที่นี่มีใครจ่ายงั้นเหรอ ‪เถอะน่า จีออร์จีโอ
‪อะไรกันวะ
‪เรื่องนี้ร้ายแรงนะ
‪ผมพยายามช่วยรักษาเกาะของคุณไว้
‪ฟังทางนี้หน่อยครับ ทุกคน
‪ท่านประธานาธิบดี ผมขอพูดได้ไหม
‪พูดได้เลย
‪โอเค ก็อย่างที่คุณรู้ คืนนี้เราปิดเกาะ
‪สำหรับการประชุมสภาครั้งพิเศษ
‪พิเศษเพราะผมมีข่าวจะบอก
‪ในที่สุดประธานาธิบดี ‪จีออร์จีโอ โรซาของเราก็ตกลง
‪ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป เกาะนี้จะอนุญาต
‪ให้ผู้ยื่นคำขอทุกคน ‪เป็นพลเมืองได้อย่างเป็นทางการ
‪ปรบมือทำไม นี่ยังไม่ใช่ข่าวที่จะบอก หยุดก่อน
‪นี่ไม่ใช่ข่าว เป็นแค่การสื่อสารอย่างเป็นทางการ
‪ข่าวจริงๆ ก็คือเราพิมพ์หนังสือเดินทางฉบับแรก
‪และเราก็ตกลงที่จะมอบมัน
‪ให้พวกเราคนหนึ่งที่ไม่เคยมีมันเลย ฉะนั้น...
‪รูดี้ นี่สำหรับคุณ
‪ทีนี้แหละต้องปรบมือกันแล้ว เร็วเข้า ทุกคน
‪- เยี่ยมมาก นอยมันน์! ‪- กอดหน่อย
‪- รูดี้! รูดี้! ‪- ไชโย!
‪เราหวังว่าด้วยด่านทหารที่เพิ่มมากขึ้น
‪สิ่งต่างๆ จะคลี่คลาย
‪เราหวังที่จะเพิ่มการควบคุมมหาวิทยาลัยต่างๆ
‪เพราะมีแค่มหาวิทยาลัยเดียวที่เหลืออยู่
‪ผมรู้ นี่เป็นช่วงเวลาที่ยากลำบาก
‪แต่คุณก็ไม่ควรกังวล คุณทำได้เยี่ยมมาก
‪และเราทุกคนที่นี่ก็พอใจมาก
‪ขอบคุณมาก เอมานูเอล
‪เอาละ จีโอวันนี
‪อีกสองสัปดาห์เจอกันเหมือนเดิมนะ
‪- ได้ครับ ‪- พยายามพักผ่อนบ้าง
‪ผมคุณหงอกเยอะไปหน่อย
‪ผมก็อยากหยุดพักร้อนแล้วเหมือนกัน
‪ขอโทษนะ จีโอวันนี
‪ไหนๆ คุณก็อยู่ที่นี่แล้ว ผมอยากพูดอะไรอย่างหนึ่ง
‪ได้ครับ
‪พิจารณาสิ่งที่หนังสือพิมพ์นำออกมาเปิดเผยด้วยนะ
‪(โรสไอส์แลนด์ ‪รัฐเล็กๆ ใกล้รีมีนี)
‪ฟังนะ เอมานูเอล เรากำลังจัดการเรื่องนี้อยู่
‪ผมแน่ใจว่าคุณจัดการอยู่ ‪แต่กาลเวลามันเปลี่ยนไปแล้ว
‪ผมเคยกรองข่าวได้
‪แต่ตอนนี้พระบิดาของเรา ‪ต้องการได้รับแจ้งก่อนใคร
‪ท่านอ่านหนังสือพิมพ์ทุกฉบับในตอนเช้า
‪พอดีผมเห็นฉบับนี้เข้าและดึงมันออกจากกองมาได้
‪แต่ถ้าท่านเห็นข่าวนี้ มันจบไม่สวยแน่นอน
‪จีโอวันนี
‪นี่คือก้นเปลือยเปล่า
‪คุณเข้าใจไหม จีโอวันนี ก้นในหนังสือพิมพ์
‪บอกผมซิว่าคุณคิดว่านี่มันยอมรับได้ไหม
‪รับไม่ได้แน่นอน แต่เอมานูเอล
‪เราไม่อยากทำคดีเกี่ยวกับก้นน่ะ
‪มันไม่เกี่ยวกับก้นหรอก ‪ซึ่งผมคิดว่ามันมีสัดส่วนสวยงามดี
‪แต่สิ่งที่ก้นนั่นแสดงถึงต่างหาก
‪ก้นบนเกาะที่... จากที่ผมรู้ข้อมูลมานะ
‪คุณทำทุกอย่างที่ต้องการได้
‪คุณเข้าใจไหม จีโอวันนี ‪ก้นกับทุกอย่างที่คุณต้องการ
‪จีโอวันนี
‪กับก้นน่ะ คุณทำทุกอย่างที่คุณต้องการได้ไหม
‪ไม่ ผมจะบอกให้ คุณทำไม่ได้
‪ไม่อย่างนั้น ประเทศนี้คงควบคุมไม่อยู่แน่
‪ใช่ครับ
‪ความจริงก็คือ ‪พวกเขาอยู่นอกเขตน่านน้ำของเรา
‪ก็เลยอยู่นอกเขตอำนาจของเรา
‪ก็อย่างที่ผมบอก มันเป็นแค่เรื่องเล็กๆ
‪ฟรังโกอยู่ไหน
‪นี่มันอะไรกัน
‪จีโอวันนี
‪ผมไม่คิดว่าคุณจะมา ถ้าคุณบอกผม ‪เราไปเจอกันที่ร้านกาแฟก็ได้
‪ที่นี่มันรกมาเลย
‪- นี่มันจดหมายบ้าบออะไรกัน ‪- ไม่มีอะไร...
‪คำขอเพิกถอนสัญชาติอิตาลีครับ ‪ท่านประธานาธิบดี
‪เพื่อถือสัญชาติโรสไอส์แลนด์
‪ไม่ ก็ไม่เชิงหรอก คือ มันทำแบบนี้ไม่ได้
‪พวกเขาเขียนจดหมายมา ‪แล้วเรายกเลิกสัญชาติให้เลยไม่ได้
‪มันไม่ใช่การสมัครสมาชิก ‪ฟามิลยา กริสเตียนาที่คุณขอยกเลิกได้
‪และจดหมายส่วนใหญ่ ‪ก็เขียนด้วยภาษาอิตาลีที่แย่มาก
‪- อย่าเสียเว... ‪- มีทั้งหมดกี่ฉบับ
‪ประมาณ 300 ฉบับ สถานกงสุลเยอรมันโทรมา
‪พวกเขาได้รับประมาณ 100 ฉบับ
‪ฝรั่งเศส 30 ฉบับ และสหรัฐฯ สี่ฉบับ
‪ในสหรัฐฯ แค่สี่ฉบับ จีโอวันนี ‪พวกเขาไม่สนใจมันเลย
‪พวกเขาทำที่นั่นไม่สำเร็จ
‪ฟรังโก ผมเบื่อเรื่องนี้เต็มทีแล้ว
‪จดหมาย การซักถามในรัฐสภา
‪ก้นที่ทำสิ่งที่พวกมันต้องการไม่ได้
‪ก้นอะไรนะ
‪คุณต้องแก้ไขเรื่องนี้เดี๋ยวนี้
‪ถึงคุณจะต้องว่ายน้ำคาบไขควงไปที่นั่น
‪เพื่อรื้อแท่นบ้านั่นออกทีละชิ้นก็เถอะ
‪ฟรังโก เรารู้จักกันมา 30 ปี
‪แต่คุณไม่เคยเห็นผมโกรธจัดจริงๆ เลย
‪บอกผมสิว่าคุณเข้าใจ
‪ผมเข้าใจ จีโอวันนี ผมเข้าใจ
‪โรซา!
‪บัตติสตีนีมา
‪เขาอยากคุยกับคุณ
‪ไม่มีอะไรเลย พรุ่งนี้ฝนก็จะตกเหมือนกัน
‪เราต้องเริ่มสร้างหลังคาชั้นสองให้เร็วที่สุด
‪แล้วเราก็ต้องขยายหลังคาเพดานด้วย
‪จีออร์จีโอ ฟังอยู่หรือเปล่า ‪นายคิดเรื่องเครื่องทำความร้อนหรือยัง
‪มันสำคัญนะ ในอีกเดือนเดียวเราแข็งตายแน่
‪เราต้องหาทางแก้ไข
‪รูดี้ คุณคิดว่ายังไง
‪เอ้อ... ผมก็ไม่รู้ ทุกคน
‪เกาะเป็นที่สำหรับฤดูร้อน
‪จากประสบการณ์ของผม ‪หาแขกมาเที่ยวช่วงฤดูใบไม้ร่วงมันยาก
‪หมายความว่ายังไงมันยาก นี่เป็นรัฐเอกราชนะ
‪เราปิดตามฤดูกาลไม่ได้ เรามีคนที่เป็นพลเมือง
‪แล้วคุณล่ะ ฟรังกา คุณคิดว่ายังไง
‪ฉันท้องเกือบหกเดือนแล้ว ‪ไม่รู้ว่าจะอยู่ได้อีกนานแค่ไหน
‪แล้วพลเมืองโดยกำเนิดของเราล่ะ ‪เราพูดถึงมันมาตั้งหลายเดือนแล้ว
‪หมอทำคลอดบอกว่าเธอจะไม่มา ‪มาที่นี่มันอันตรายเกินไป
‪เธอพูดว่าอันตรายก็เพราะเธอไม่อยากมาที่นี่น่ะสิ
‪- ไม่ต้องห่วง ผมจะหาคนอื่นให้ ‪- คุณล่ะ ปีเอโตร
‪คุณมีแผนยังไง
‪ไม่เอาน่า ปีเอโตรจะมีแผนอะไรได้
‪ขอร้องละ ทุกคน พยายามคิดบวกกันหน่อย
‪การคิดลบไม่ได้ช่วยอะไรเลยนะ
‪- พวกเขาเสนออะไรให้นาย ‪- หลังคา...
‪นายพูดว่าอะไรนะ
‪พวกเขาเสนออะไรให้นาย
‪เดี๋ยวนะ
‪มีแต่ฉันคนเดียวเหรอที่ไม่มีใครเสนออะไรให้
‪- พอเถอะ เมารีซีโอ ‪- "พอเถอะ เมารีซีโอ" อะไร
‪นายรู้เรื่องนี้แต่ไม่บอกฉันงั้นเหรอ
‪พวกเขาเสนออะไรให้นาย
‪คุณใช้เด็กเป็นข้ออ้าง ‪แต่พวกเขาเสนออะไรให้คุณ
‪คุณกล้ากุข้ออ้างขึ้นมาด้วยซ้ำ ‪คุณได้รับข้อเสนออะไร
‪- สวัสดีครับ แม่ ‪- สวัสดีจ้ะ
‪พ่อไม่เคยดูทีวีตอนกลางวันเลย
‪เสียใจด้วยครับ พ่อ
‪มันเป็นความผิดของผมเอง
‪ผมไม่คิดว่าพวกเขาจะทำถึงขนาดนี้
‪พวกเขาเสนออะไรให้แก
‪คลับชายหาดสองแห่ง
‪ตามที่ผมเลือก
‪คลับชายหาดสองแห่ง
‪เราเสียสละทุกอย่างเพื่อจ่ายค่าเล่าเรียนของแก
‪แต่ตอนนี้แกจะเป็นผู้จัดการคลับชายหาดเหรอ
‪มีเวลาที่เราต้องยอมรับมันเสมอ
‪ใช่ไหมครับ
‪พ่อพูดอย่างนั้น
‪พวกเขาบอกว่าการทำงานของพ่อ ‪ต่ำกว่ามาตรฐานที่บริษัทคาดหวังไว้
‪พ่อไม่เคยใช้วันหยุดพิเศษเลย
‪ไม่เคยโทรลาป่วยเลยสักครั้งในห้าปี
‪พ่อทำตามที่พวกเขาสั่งเสมอ
‪ปฏิเสธซะ จีออร์จีโอ
‪ปฏิเสธครั้งนี้ด้วย
‪ขอโทษนะครับ ขอโทษด้วยครับ
‪ขอโทษครับ ขอโทษนะครับ
‪ขอโทษครับ ขอโทษ
‪คุณช่วยกระเถิบไปได้ไหม
‪กระเถิบไปได้ไหมครับ ‪มีเรื่องด่วนน่ะ ผมต้อง... ขอโทษนะครับ
‪ขอโทษจริงๆ
‪ขอบคุณครับ ขอโทษครับ
‪ขอโทษจริงๆ ขอบคุณครับ
‪คุณมาทำอะไรที่นี่
‪ผมตามหาคุณอยู่ คุณหายไปไหนมา
‪คุณรู้จักการ์โล คนที่ฉันจะแต่งงานด้วยไหมคะ
‪การ์โล ยินดีที่ได้รู้จัก ผมจีออร์จีโอ
‪กาเบรียลลาเล่าเรื่องคุณให้ผมฟังหมดแล้ว
‪การ์โลครับ ยินดีที่ได้รู้จัก ‪มีเรื่องอะไรเหรอ ที่รัก
‪ไม่มีอะไรค่ะ ไม่ต้องห่วง
‪ฟังนะ มันไม่ใช่ดิสโก้เทค
‪มันไม่ใช่ดิสโก้เทคเลย ‪มันเป็นอสังหาริมทรัพย์ที่อิสระ
‪แท้จริงจนตอนนี้พวกเขาโจมตีเรา ‪ฉะนั้น คุณต้องสู้คดีให้ผม
‪โอเค ขอโทษนะ ที่รัก เดี๋ยวฉันมา
‪ไปกันเถอะ
‪- ขอโทษนะครับ มันเป็นเรื่องด่วนน่ะ ‪- ขอโทษค่ะ ขอโทษนะคะ
‪คุณไม่ควรเขียนจดหมายถึงสหประชาชาติ ‪คุณทำให้พวกเขาโกรธ
‪ผมอยากพิสูจน์ว่าเราเป็นรัฐเอกราชและมีอิสระ
‪ใช่ คุณเป็นอิสระในแง่ภูมิศาสตร์
‪แต่พลเมืองอิตาลียังคงเหมือนเดิม ‪ถึงจะอยู่นอกเขตน่านน้ำก็ตาม
‪ไม่นะ ถ้าพวกเขาเลือกที่จะไม่เป็นได้
‪เราถึงได้เริ่มออกหนังสือเดินทางไง
‪นั่นแหละประเด็น จีออร์จีโอ คุณอาจจะทำถูกต้อง
‪แต่พวกเขาคงไม่มีวันยอมรับมัน
‪เพราะมันอาจกลายเป็นแบบอย่างที่อันตราย
‪แล้วไง ใครจะช่วยผมได้
‪ฉันก็ไม่รู้ บาทหลวงอาจจะช่วยได้
‪ไม่เอาน่า ต้องมีใครสักคนสิ ‪ผู้พิพากษา ตัวแทน ไม่รู้สิ
‪กษัตริย์โซโลมอนที่จัดการคดีแบบนี้ก็ได้
‪สภายุโรปในสทราซบูร์จัดการข้อพิพาทระหว่างรัฐ
‪เยี่ยมเลย งั้นก็ไปกันเถอะ
‪ไปไหน
‪ไปสทราซบูร์ไง
‪จีออร์จีโอ พลเมืองธรรมดาไปที่สภายุโรปไม่ได้
‪แต่ผมมีรัฐ ‪และผมก็จะไปกับทนายของผม คุณไง
‪มันเป็นสิ่งที่คุณถนัด ใช่ไหม
‪ผมกำลังเสนอการผจญภัย ‪ครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตคุณนะ
‪เพื่อช่วยรัฐเอกราชไว้
‪คุณจะไปหรือเปล่า
‪จีออร์จีโอ...
‪(รถถูกยึด)
‪แล้ว...
‪ผมก็มาลงเอยอยู่ที่นี่
‪แค่นั้นเหรอ
‪ครับ
‪ขอบคุณครับ
‪ผู้พัน ขอแสดงความยินดีด้วย ‪ในนามของชนชาวอิตาลี
‪มันไม่ใช่งานที่ง่ายเลย
‪ขอบคุณครับ ท่านรัฐมนตรี
‪เราเสียไปเท่าไหร่
‪พวกเขาสี่คนน่าสงสารครับ ท่าน
‪เราเสียไปหนึ่งบาร์ ใบอนุญาตเปิดคลับหนึ่งใบ ‪หนังสือเดินทางหนึ่งเล่ม
‪และเรือใบอีกหนึ่งลำ
‪แล้วคนนั้นล่ะ เขาชื่ออะไรนะ ออร์ลันดี
‪เมารีซีโอ ออร์ลันดี
‪เขาติดเหล้า เขาดื่มแต่เหล้า
‪พูดกับคนอย่างเขาไม่มีประโยชน์
‪ทำได้ดีมาก ผู้พัน
‪กระซิบกระซาบกันทำไม
‪จะได้ไม่รบกวนท่านครับ
‪ถ้าคุณกระซิบกันมันรบกวนผม คุณบอกอะไรเขา
‪ไม่มีอะไรสำคัญหรอกครับ ท่านรัฐมนตรี
‪คุณทำหน้าแปลกๆ เขาบอกอะไรคุณ
‪จีออร์จีโอ โรซา
‪อยู่ที่สภายุโรปครับ
‪มันไม่มีความหมายอะไรหรอกครับ
‪เขาแค่ไปเยี่ยมชม ‪พวกเขาไม่ให้พลเมืองธรรมดาเข้าพบหรอก
‪สภายุโรปตัดสินใจให้เขาเข้าพบ
‪หลังจากเขาอยู่ในล็อบบี้หนึ่งสัปดาห์
‪พวกเขาเรียกประชุมฉุกเฉิน ‪และจีออร์จีโอ โรซาก็พูดเรื่องของเขา
‪ก็ได้
‪มันไม่น่าเชื่อเลย ผมไม่รู้ว่าคุณทำมันยังไง
‪คุณเล่าเรื่องราวที่เหลือเชื่อมาก
‪ไม่ว่าผลจะออกมายังไง ‪มันจะถูกบันทึกในประวัติศาสตร์
‪คุณไม่รู้หรอกว่าวันนี้จะเกิดอะไรขึ้นที่นี่
‪แปลหน่อยสิ
‪พวกเขาจะเริ่มทำสำนวนเรื่องนี้ ‪แล้วก็จะตรวจสอบคดี แปลสิ
‪พูดง่ายๆ คือสภายุโรปจะพิจารณาเกาะของคุณ
‪มันเป็นไปด้วยดี
‪ใครช่วยรับโทรศัพท์หน่อยได้ไหม
‪ฉะนั้น จีออร์จีโอ คุณอย่าการ์ดตกเชียวนะ
‪บางทีเราน่าจะคุยกับผู้เชี่ยวชาญทางกฎหมาย
‪ใครช่วยรับโทรศัพท์หน่อยได้ไหม
‪ฮัลโหล
‪ครับ
‪คุณโตมา
‪เรื่องด่วนครับ
‪ไม่ใช่ตอนนี้ ให้ฝากข้อความไว้ ‪แล้วผมจะโทรกลับ
‪รัฐมนตรีมหาดไทยอิตาลีโทรมาน่ะครับ
‪ไม่ได้โทรหาคุณหรอกครับ
‪เขาต้องการคุยกับคุณโรซา
‪ฮัลโหล
‪ตอนผมยังเด็ก
‪มีสิ่งเดียวที่ผมชอบมาก
‪คือขี่จักรยานของผม
‪ผมสามารถรวม
‪กิจกรรมทางการเมืองของผม ‪กับเหตุผลดีๆ บางอย่างได้อย่างดีเยี่ยม
‪ในการแข่งขันขี่จักรยานที่นิยมกันมากในท้องถิ่น
‪แล้วจู่ๆ
‪ผมก็ต้องเลิกขี่
‪ในปี 1947 ผมเลิกขี่จักรยานตลอดกาล
‪เพราะว่า...
‪ทุกๆ วันที่พระเจ้าประทานให้
‪ตัวผมกับคนโง่เง่าน่าสงสารอีก 551 คน
‪ต้องเขียน
‪รายการประโยคที่เป็นตัวเลข
‪ซึ่งจะกลายเป็นพื้นฐาน
‪ของสาธารณรัฐนี้ที่กำลังจะเกิดขึ้น
‪คุณต้องคิดถึงทุกอย่าง
‪พิจารณาตัวแปรทั้งหมด
‪ถ้าคุณคิดผิดอย่างเดียว ทุกอย่างจะพังหมด
‪และอิสรภาพที่เราต่อสู้อย่างหนักเพื่อมัน ‪ก็จะอันตรธานหายไป
‪การอ่านประโยคเล็กๆ พวกนั้นวันนี้
‪ผมเชื่อว่าเรามีความได้เปรียบสูง
‪ส่วนคุณ
‪ที่เป็นแค่สวะไร้ค่า
‪อยากเป็นข้อยกเว้น ‪ของการคำนวณที่ดีเยี่ยมนั่นหรือไง
‪คุณกำลังพูดถึงอิสรภาพ ‪แต่อิสรภาพของคุณมันมีเงื่อนไข
‪อิสรภาพโดยรวมทำให้คุณกลัว
‪คุณไม่ได้เกลียดผมเพราะสิ่งที่ผมทำไป ‪แต่คุณกลียดผมเพราะสิ่งที่ผมสามารถทำได้
‪ผมอยู่นอกเขตน่านน้ำ
‪มันไม่เกี่ยวกับคุณ
‪คุณทำตัวเหมือนคนใหญ่โต ‪แต่แล้วคุณก็เขียนถึงพวกเขา
‪และคุณก็ไปที่สภายุโรป
‪ผมว่าคุณคงไม่ใช่ผู้นิยมอนาธิปไตยที่แท้จริง
‪ถ้าคุณต้องการให้ใครสักคนยอมรับคุณ
‪คุณสร้างแท่นขนาด 400 ตารางเมตร
‪กับคนโง่เง่าสี่คน และคุณคิดว่านั่นคือรัฐเหรอ
‪แต่คุณไม่รู้เลยสักนิดว่า ‪ต้องทำยังไงในการปกป้องอิสรภาพ
‪ของคน 40 ล้านคน
‪ผมจะไม่ฟังบทเรียน ‪จากคนที่ทำให้ชายคนหนึ่งถูกไล่ออก
‪หลังทำงานนาน 30 ปีแค่เพื่อขู่ให้ผมกลัว
‪ช่วยตัวเองไว้เถอะ ไปให้พ้นจากที่นั่น
‪ช่วยตัวเองไม่ให้อับอายขายหน้า ‪คุณทำมันคนเดียว และคุณก็ไม่มีความหวัง
‪สภายุโรปเพิ่งตกลงตรวจสอบคดีของผม
‪และการปรึกษาหารือก็จะเริ่มพรุ่งนี้เช้า
‪เตรียมทนายไว้เยอะๆ นะ ไอ้กร๊วก ‪เพราะเรื่องนี้มันเพิ่งจะเริ่มเท่านั้น
‪และคุณก็หยุดผมไม่ได้หรอก
‪เอาละ ไอ้งั่ง
‪แกก่อตั้งรัฐใช่ไหม ฉันก็เหมือนกัน
‪แต่แกรู้ไหมว่ารัฐของเราต่างกันตรงไหน
‪ก็ตรงที่ฉันมีคลังแสงที่จะระเบิด ‪เกาะเฮงซวยของแกให้แหลกเป็นชิ้นๆ ได้ไง
‪รีบกลับไปรีมีนีซะ ไม่งั้นแกจะพลาดชม
‪ดอกไม้ไฟที่สวยที่สุดเท่าที่แกจะเคยได้เห็น
‪ผมต้องกลับรีมีนี
‪อีกสองวันสภาก็จะประชุมแล้ว
‪อีกสองวันอาจไม่มีเกาะแล้วก็ได้
‪หน่วยโจมตีเตรียมพร้อมใน 15 นาที
‪มีคำสั่งให้ปฏิบัติตาม
‪นี่ไม่ใช่การฝึกซ้อม
‪ขอย้ำ นี่ไม่ใช่การฝึกซ้อม
‪หน่วยโจมตีเตรียมพร้อมใน 15 นาที
‪นี่ไม่ใช่การฝึกซ้อม
‪อย่างไรก็ตาม พูดตามตรงนะ
‪การแต่งงานสมัยใหม่ในปัจจุบันจะจบลง
‪ที่แขกได้รับนายพรานเป็นของชำร่วย
‪อันที่คุณถืออยู่
‪คือมงกุฎเพชร ‪ของชุดสะสมปี 68 ถึงปี 69 เลยละ
‪นายพรานกับสุนัขไล่เนื้อของเขา
‪เรามีแบบธรรมดาที่ไม่มีสุนัขไล่เนื้อด้วยนะครับ
‪แน่นอนครับ มันจะช่วยให้คุณประหยัดเงิน
‪แต่มันงดงามและดูเป็นสัญลักษณ์น้อยกว่า
‪เราจะเลือกอะไรดี ที่รัก
‪นี่อะไรคะ
‪เครื่องเงินจำลองโรสไอส์แลนด์ครับ
‪เป็นแค่ของที่ระลึก ‪เราขายให้พวกนักท่องเที่ยวเยอะเลย
‪ถ้าคุณชอบมัน ‪เรามีแบบที่ทำด้วยเหล็กบริสุทธิ์ด้วยนะครับ
‪ฮัลโหล แม่ครับ
‪แม่หลับแล้วเหรอ
‪จริงสิ นี่มันห้าทุ่มแล้ว ขอโทษนะครับ
‪ไม่ครับ ไม่มีอะไร
‪แค่โทรมาบอกแม่ว่าผมไม่เป็นไร
‪ผมอยู่บนทางด่วน กำลังกลับรีมีนี
‪ผมไปฝรั่งเศสมา แม่จำได้ไหม ‪ปัญหาเรื่องเกาะน่ะ
‪ที่จริงมันราบรื่นดีมากเลย
‪พรุ่งนี้พวกเขาจะประชุมกันเพื่อตัดสิน...
‪ครับ แม่ ผมกินแล้ว
‪ครับ ผมกินแซนด์วิชที่ปั๊มน้ำมัน
‪ใช่ครับ พวกเขาทำแซนด์วิชด้วย
‪มันใส่หลายอย่างเลย
‪ผมไม่เป็นไรครับ แม่ ผม...
‪แค่อยากโทรมาสวัสดีแม่
‪ไม่ต้องครับ อย่าปลุกเขาเลย
‪ไม่เป็นไรครับ
‪ฝากความรักถึงพ่อด้วยนะครับ
‪บายครับ แม่ ราตรีสวัสดิ์
‪มันนั่งได้สองคนไหมคะ
‪ฉันหมายถึงเรือน่ะ มันนั่งได้สองคนไหม
‪เรือ...
‪เรือลำนี้เหรอ ได้สิ
‪มันเป็นวิธีบอกคุณว่าฉันจะไปกับคุณน่ะ
‪ไปกับผมเหรอ
‪โอเคเลย
‪ฉันโทรไปสทราซบูร์ พวกเขาบอกว่ามีปัญหา
‪แม่คุณบอกว่าคุณกำลังกลับ ‪ฉันเลยคิดว่าคุณคงอยู่ที่นี่ รีบๆ หน่อยได้ไหม
‪อ้อเหรอ... ผมไม่เข้าใจ...
‪คุณรีบๆ หน่อยได้ไหม
‪- ขอโทษนะ แต่... ‪- ไม่ เห็นชัดว่าฉันไม่ได้แต่งงานแล้ว
‪ไม่งั้นฉันคงไม่มาอยู่ตรงนี้ ‪แต่ขอร้อง อย่าทำให้ฉันต้องเสียใจ
‪แปลกจังที่เห็นมันว่างเปล่าแบบนี้
‪แปลกจังที่ถึงมันจะว่างเปล่าแบบนี้ ‪พวกเขาก็ยังคงเกลียดมัน
‪คุณคิดว่าพวกเขาจะทำอะไร
‪ฉันก็ไม่รู้ จีออร์จีโอ
‪บางอย่างที่พิสูจน์ประเด็นของพวกเขา ‪อาจเป็นการกระทำเชิงสัญลักษณ์ก็ได้
‪ขอบคุณที่มาอยู่ที่นี่กับผม
‪รู้ไหม ตอนนี้มัน...
‪ดูไม่เหมือน...
‪ดิสโก้เทคแล้ว
‪ในที่สุดคุณก็ยอมรับมัน
‪ใช้เวลานานมากเลย
‪แต่ที่พวกเขาพูดกันน่ะมันจริงหรือเปล่า
‪พวกเขาพูดว่าอะไร
‪ว่าคุณทำทุกอย่างนี้เพื่อฉัน
‪พูดว่าผมทำทุกอย่างนี้เพื่อคุณ...
‪ถ้าเราอยากย้อนกลับไปยัง ‪ต้นกำเนิดของความคิดละก็
‪มันเป็นความคิดแบบว่า... ‪ค้นหาอิสรภาพที่สมบูรณ์
‪มันเลยเป็น...
‪พอกันทีกับการกระทำเชิงสัญลักษณ์
‪เป็นเกียรติที่ได้พบท่านครับ ท่านนายพล ‪เรือเข้าประจำที่แล้วครับ
‪มีพลเรือนอยู่บนเกาะไหม
‪มีสองคน จีออร์จีโอ โรซา ‪และหญิงสาวไม่ทราบชื่อครับ
‪เยี่ยม เราจะรอให้โรมสั่งโจมตี
‪ลงมือกันได้แล้ว บรรจุกระสุนปืนใหญ่เลย
‪ผมอยากกลับไปกินอาหารค่ำที่บ้าน
‪นี่คือบาร์ ก็อย่างที่คุณเห็น ‪มันมีอุปกรณ์ครบหมดแล้ว
‪ปีนี้ใบอนุญาตถูกระงับไว้
‪แต่คุณเปลี่ยนมันเป็นร้านอาหารได้ในอนาคต
‪คุณเซ็นชื่อตรงนี้เลย
‪ผมจะได้กลับศาลากลางสักที
‪วันนี้งานยุ่งมากเลย
‪คุณต้องบอกผมหน่อยนะ ‪ว่าได้ใบอนุญาตเร็วขนาดนี้ได้ยังไง
‪มันถูกระงับไว้ตั้งหลายปี
‪วันนี้เกิดอะไรขึ้น
‪คนพูดกันว่าพวกเขาจะระเบิดโรสไอส์แลนด์
‪กรุณาเซ็นชื่อเลยครับ ผมต้องไปแล้ว
‪สวัสดีครับ ทุกคน เราอยู่ที่นี่แล้ว
‪การเผชิญหน้าระหว่างรัฐบาลอิตาลี ‪กับโรสไอส์แลนด์ตามที่เรียกกัน
‪ดูเหมือนเราย้อนกลับสู่ ‪ยุควิกฤตการณ์ขีปนาวุธที่คิวบา...
‪อิตาลีจะอับอายเหมือนการรุกรานอ่าวหมูหรือไม่
‪โรสไอส์แลนด์...
‪เข้ามา
‪"รัฐบาลริมทะเล"
‪เราทำงานวันละ 20 ชั่วโมงรวมทั้งวันอาทิตย์
‪และนี่ มันดูเหมือนเรานอนอาบแดดอยู่บนชายหาด
‪กินสปาเกตตีใส่หอย
‪ผมจะพูดยังไงดี จีโอวันนี
‪เราบ่นเสมอว่านี่เป็นประเทศที่ความจำสั้น
‪อย่างน้อยครั้งนี้เราก็ได้เปรียบ
‪ฟังนะ ผมต้องการลายเซ็นของคุณตรงนี้
‪นี่ล้อเล่นหรือเปล่า
‪ขอโทษนะ ทุกคน แต่ผมคือ ‪คนที่คิดค้นการล้อเล่นตอนหมดสมัย
‪ผมบอกคุณได้ด้วยว่าเมื่อไหร่ ‪เมื่อสี่ปีก่อนไง ตอนอัลโดลาออก
‪เราส่งการประกาศสงครามกับอัลบาเนียให้เขา ‪คุณน่าจะได้เห็นสีหน้าเขา
‪เราสนุกกันมากเลย
‪กูลีโอหัวเราะทั้งน้ำตา ‪คราวนี้เราจะระเบิดใครล่ะ
‪โรสไอส์แลนด์ จีโอวันนี มันต้องถูกทำลาย
‪คุณวางแผนจะทำยังไง ‪ด้วยขีปนาวุธยิงจากพื้นสู่อากาศเหรอ
‪ผมสั่งให้เรืออันเดรอา โดเรีย ‪เตรียมขีปนาวุธแล้ว
‪ผมแค่ต้องการลายเซ็นของคุณเพื่อยิงโจมตี
‪คุณสั่งให้เรือรบแล่นมาจากเวนิสเหรอ
‪คุณบ้าหรือเปล่า
‪จีโอวันนี คุณสั่งให้ผมแก้ปัญหา ‪ด้วยวิธีไหนก็ได้ที่จำเป็น
‪ผมขอให้คุณแก้ปัญหา ไม่ใช่ระเบิดเกาะ
‪และก็พูดตามตรงนะ
‪คุณรู้ไหมว่าอะไรคือสิ่งดีที่สุด ‪เกี่ยวกับรัฐบาลที่เป็นมิตร
‪ก็ที่มันไม่ใช่ปัญหาของเราอีกแล้วไงล่ะ
‪ในเมื่อมันเป็นแค่เกาะ ที่พักผ่อนในฤดูร้อน
‪ถ้าพวกเขาเปิดมันอีกในเดือนมิถุนายน ‪มันจะเป็นปัญหาของรัฐบาลชุดต่อไป
‪ใครสนใจกันล่ะ
‪จีออร์จีโอ โรซาอุทธรณ์ต่อสภายุโรป
‪และพวกเขาก็ตกลงที่จะตรวจสอบคดีของเขา
‪คุณรู้ไหมว่ามันหมายถึงอะไร
‪ถ้าพวกเขายอมรับการอุทธรณ์ของเขา ‪เกาะจะเป็นรัฐที่สมบูรณ์เต็มที่
‪ห่างจากคอมมิวนิสต์แค่ไม่กี่ก้าว
‪และผมก็จะต้องเซ็นเหตุแห่งสงครามเหรอ
‪จีโอวันนี เหลือแต่เราเท่านั้น ‪ที่จะทำอะไรสักอย่างกับมันได้
‪เชื่อผมสิ
‪มีเรือรบหลายลำล้อมเกาะอยู่
‪ไม่มีอะไรผ่านคุณไปได้เลยนะ
‪เราต้องทำอะไรสักอย่าง
‪- นอกจากดื่มเหล้าน่ะเหรอ ‪- เราต้องไปที่นั่นเพื่อปกป้องมัน
‪ขอโทษนะที่ทำให้ผิดหวัง ‪แต่พวกเขาไม่ให้เรือเลารา มาเดรผ่านหรอก
‪เรือเลารา มาเดรผ่านไม่ได้
‪แต่เรืออื่นๆ ทุกลำ
‪อาจจะผ่านได้
‪ศูนย์ปฏิบัติการ มีบางอย่าง ‪ใกล้เข้ามาเร็วมาก 36 องศาตะวันออก
‪บางอย่างอะไรนะ
‪ผมก็ไม่ทราบ สิ่งเล็กๆ เยอะมาก ‪เหมือนกองเรือเล็กๆ
‪สกีน้ำ มันเป็นการแข่งขันสกีน้ำ
‪- ระหว่างปฏิบัติการทางทหารเหรอ ‪- การท่าเรืออนุญาตครับ
‪ผมไม่สนใจ หยุดพวกเขาเดี๋ยวนี้
‪พวกเขาจ่ายค่าเข้าแข่งขันไว้หลายเดือนแล้ว
‪การท่าเรือจะไม่รับผิดชอบหรือคืนเงินให้พวกเขา
‪ก็ได้
‪บอกพวกเขาว่าเราจะเลี้ยว
‪นอยมันน์ เราจะเลี้ยวแล้ว
‪โรมอนุมัติการโจมตีแล้วครับ
‪เยี่ยม โทรแจ้งท่านนายพลเลย เร็วเข้า
‪ท่านครับ เรามีปัญหาอีกอย่าง
‪ผมบอกแล้วว่าการแข่งขันสกีน้ำเป็นความคิดที่ดี
‪ขอโทษด้วยนะ เพื่อน จริงๆ
‪ยินดีที่ได้รู้จัก ผมนอยมันน์
‪ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ กาเบรียลลา
‪ผมคือผู้จัดการแข่งขันนี้ ‪มุ่งหมายที่จะเลี่ยงปฏิบัติการทางทหาร
‪คราวหน้าเราจะจัดมันปลายเดือนสิงหาคม ‪ตอนนี้มันหนาวมากเลย
‪ถ้าจะมีคราวหน้านะ
‪ตอนนี้นอยมันน์อยู่นี่แล้ว
‪ให้ผมคุยกับพวกเขาเอง ‪ผมเคยผ่านสงครามมาก่อน
‪ขอโทษนะ ผมต้องหาเสื้อผ้าใส่ก่อน
‪เอาละ
‪เป้าหมายของเราวันนี้ คือกำจัดกองขยะนั่น
‪ท่านนายพลครับ เรามีปัญหาครับ
‪พลเรือนบนเกาะนั่นเพิ่มจำนวนขึ้นครับ
‪หมายความว่าไง "เพิ่มจำนวนขึ้น" ‪พวกเขาไม่ใช่แบคทีเรียนะ
‪พวกเขาไปที่เกาะนั่น ‪โดยใช้การแข่งขันสกีน้ำเป็นข้ออ้าง
‪คุณการ์รีซี
‪คุณโชคดีมากที่หนุ่มขนาดนี้
‪คุณรู้ไหมพวกเขาทำอะไรคุณ ‪ระหว่างเส้นทางนรกไปเบงกาซี
‪ขอโทษครับ ท่าน
‪เล็งปืนใหญ่แล้วยิงเตือนสองนัด
‪พวกเขาเป็นแค่เด็กขี้ขลาด
‪พอได้กลิ่นดินปืนพวกเขาก็จะวิ่งหนีไปเอง
‪ครับผม
‪เราจะทำยังไงดีล่ะทีนี้
‪คุณคิดว่าไง รูดี้
‪ไม่รู้สิ
‪"ไม่รู้สิ" เหรอ คุณพูดตลอดว่าเคยไปสงครามมา
‪ผมไม่คิดว่าพวกเขาจะเล็งปืนใหญ่มานี่
‪พวกเขาแค่พยายามขู่ให้เรากลัว
‪ฉันไม่หลงกลหรอก
‪ทหาร... พวกเขาเป็นเหมือนกันหมด
‪พวกเขาข่มขู่ แต่ไม่กล้ายิง...
‪ท่านนายพลครับ ‪พวกพลเรือนยังยืนจับมือกันอยู่ตรงนั้น
‪พวกเขากำลังท้าทายเราครับ
‪ยิงไปใกล้ๆ พวกเขา
‪ท่านนายพลครับ ผมขอคัดค้าน ‪มันเสี่ยงเกินไปครับ
‪ยิงใกล้ๆ พวกเขา
‪ผมว่าผมพูดผิดแล้วละ เราไปกันเถอะ ‪อย่างน้อยเราก็พยายามแล้ว
‪ฉันไม่ไป
‪รูดี้พูดถูก พวกเขาจะยิงปืนใหญ่แล้ว
‪การอยู่ที่นี่เท่ากับฆ่าตัวตาย
‪คิดถึงลูกไว้สิ
‪หมายความว่าไง
‪แล้วเรื่อง "เป็นพลเมืองโดยกำเนิด" ล่ะ
‪คุณยังพูดเรื่องนี้อยู่อีกเหรอ
‪มันไร้สาระ เป็นมุกตลกต่างหาก
‪จีออร์จีโอ ฟังนะ ผมรู้ว่าทหาร...
‪ยินดีที่ได้รู้จักคุณนะ รูดี้
‪ส่งหน่วยจู่โจมไป
‪ฟังนะ
‪เรื่องทีวีของพ่อคุณในตอนนั้น
‪ผมขอโทษ
‪ผมไม่เคยขอโทษเลย
‪ไม่เป็นไรค่ะ ใครสนใจกันล่ะ
‪สิ่งสำคัญคือเปลี่ยนแปลงโลกต่างหาก
‪หรืออย่างน้อยก็พยายามจะเปลี่ยน
‪(สภายุโรปประกาศว่า ‪ไม่สามารถพิจารณาข้อพิพาท)
‪(ระหว่างรัฐอิตาลีกับสาธารณรัฐโรสเอกราชได้)
‪(เพราะเกาะอยู่นอกน่านน้ำยุโรป)
‪(โดยพื้นฐานแล้วก็ยอมรับว่ามันเป็นรัฐเอกราช)
‪(เพื่อป้องกันไม่ให้เกิด ‪เหตุการณ์ที่คล้ายคลึงกันอีก)
‪(สหประชาชาติย้ายเขตน่านน้ำสากล)
‪(จากหกเป็นสิบสองไมล์ทะเลทั่วโลก)
‪(จนถึงวันนี้ การทำลายโรสไอส์แลนด์)
‪(คือการรุกรานครั้งแรก ‪และครั้งเดียวของสาธารณรัฐอิตาลี)
‪(จีออร์จีโอและกาเบรียลลา ‪ใช้เวลาที่เหลือในชีวิตของพวกเขาด้วยกัน)
‪คำบรรยายโดย ธนิศา ขำคง