in 1939 tekenen Duitsland en de Sovjet-Unie een niet-aanvalsverdrag
een week later begint WO II
in 1940 annexeert de Sovjet-Unie Estland
het Rode Leger mobiliseert 55.000 Esten
in 1941 bezet Duitsland Estland
72.000 Esten worden gemobiliseerd door de Duitse strijdkrachten
in 1944 staat het Rode Leger weer aan de grens van Estland
Het hek is wijd open.
In de tuin staat een truck.
Moeder, vader en Kadri worden in de truck gezet. Ze worden meegenomen.
27 JULI - TANNENBERG LINIE GRENADIER HILL
Wat is er met ze gebeurd?
Ze zijn in Siberië.
Wat had je kunnen doen?
3e Peloton. Met Saareste.
20E ESTSE DIVISIE WAFFEN-SS 47E REGIMENT
3E BATALJON, 9E COMPAGNIE, 3E PELOTON
Lastekodumägi is ingenomen.
3e Peloton. Verdomme, de lijn stoort.
Tammik, kom terug. - Karl.
3e Peloton.
Ja, wij houden stand.
Kom op.
Karl. Hoe gaat het? - Goed. Gaan, gaan.
Drie jaar zijn voorbij.
Drie jaar en 43 dagen.
En het voelt nog steeds als mijn schuld.
Ik probeer hun gezichten te onthouden.
Hun gebaren, hun stemmen.
Maar zelfs die vervagen en voeden zo mijn schuldgevoel.
Ik denk dat dat mijn kruis is dat ik tot het eind zal moeten dragen.
Laden.
Infanterie 800 meter.
Dus daarom ben je hier?
Vuur.
Wisselen. - Haal meer munitie.
Karl.
Hospik, hier komen.
Piir, kom op. Raadik, geef dekking.
Uitgeschakeld.
Vuur.
Kwamen jij en Talu uit hetzelfde dorp?
Nee, ik werd bij mijn aankomst benoemd tot zijn assistent.
Attentie.
Wie zijn jullie? - SS-grenadier Käär.
Liggen. - Stop.
Op de plaats rust.
Versterking? - Ja.
Ze hadden tien man beloofd. Ze sturen er twee.
Deze zien er uit als één.
Hoe heten jullie?
Kostja. - Anton.
Karl Tammik.
Zijn jullie familie? - Broers.
Ik vond jullie al op elkaar lijken.
Raadik. Ik ben afgelopen voorjaar gekomen.
Säinas. Hospik.
Kamenski. Sluipschutter.
Põder. Compagnie hoofd.
Piir. Zomaar iemand.
Onze pelotonscommandant is Saareste. Dan ben je aan de goden overgeleverd.
Met deze stokken kun je niks. Zet ze maar in de hoek.
Die gasmaskers kun je ook wel wegdoen.
Je kunt hier al je spullen in kwijt.
Liefdesbrieven, sigaretten, condooms.
Ga zitten.
Best goede wapens. Solide.
In WO I had je zo'n verhaal over twee broers.
Ze waren zo hecht dat ze omkwamen door dezelfde granaat.
Het stinkt buiten. - De dood.
We kunnen ze niet wegbrengen als er geschoten wordt.
Het werkt zo.
Ik heb hulp nodig bij het machinegeweer.
Ik wil wel. - Ik ook.
Raadik, laat ze de britsen zien. - Kom maar.
Het is een krankzinnig wapen.
Schutters met een machinegeweer worden als eersten gedood.
Dan ga ik. Ik heb beloofd voor mijn broer te zorgen. En ik ben ouder dan hij.
Hoeveel ouder? - Een halfuur.
Dan mag jij me helpen.
Ik wilde ook. - Andere keer misschien.
Het magazijn gaat zo open.
Jij bent de enige die ik nog heb.
Ik moet je helaas iets opbiechten.
Ik heb iets achtergehouden. Ik heb je niet de hele waarheid verteld.
De periode na de deportatie was een soort waas voor me.
Ik zag maar één mogelijkheid.
Naar het front.
Jij zei dat ik niet moest gaan.
Aan wie schrijf je?
Je vriendin?
Je ouders? - Wat is er met jou?
Ik kan niet slapen.
De eerste dag aan het front van die jongens en jij maakt rotgrapjes.
Ik heb zo'n raar gevoel.
Alsof ik mezelf niet herken.
Net of je buiten je lichaam bent.
Voelt echt klote.
Handen omhoog.
De veiligheidspal zit er nog op.
Saareste zei dat ik de jongens moest wekken.
Er wordt geschoten in de loopgraaf hiernaast. De Russen zijn er.
Dat was op het nippertje.
Je bent een geluksvogel.
Dit is onze positie. Hier zijn de Russen.
Onze jongens zitten hier misschien vast.
De 8e Compagnie valt aan vanaf Põrguhauamäe.
Wij vallen aan vanaf hier.
Hier is een mijnenveld. Maar hier is een corridor.
We gaan hierlangs en omsingelen de Russen.
Nog vragen?
Hoeveel Russen zijn het?
In elk geval een paar.
28 JULI
Het eerste struikeldraad is over tien meter. Ga richting de boom.
Niet schieten. Wij zijn Esten.
Bukken. Daar zitten Russen.
Waar is jullie officier? - Dood.
Wij zijn Denen van de Nordland divisie. We zijn helemaal omsingeld.
Hoeveel man heb je nog? - Vier man en twee machinegeweren.
Ik ben sergeant 1e klasse Saareste. Ik neem het bevel over.
We nemen jullie posities weer terug. Jullie helpen ons met vuren.
Begrepen. Is er extra munitie? - Nee.
We beginnen om 04.00 uur. - Ja. 04.00 uur.
Bedankt.
Hoe heet je? - Carl.
Ik ook.
Maar ik ben Karel de Grote.
Dan ben ik Karel de Twaalfde.
Ik ben Carl Madsen. Ik komt uit Roskilde, zo'n 30 km van Kopenhagen.
Karl Tammik van de Tammik boerderij. 3 km van Vanamõisa.
Jongens, Duitsers.
Voorwaarts, anders gaan we er allemaal aan.
We trekken ons terug.
Liggen. Granaat.
Alles goed?
Põder, blaas die deur op.
Vijftien seconden.
Säinas. Piir is gewond.
Verdomme, ze zijn via de andere kant ontsnapt.
We geven ons over. Niet schieten.
18 AUGUSTUS
3e Peloton, geef acht.
Dag, mannen.
Juist, de wasplaats.
Een goede plek voor de strijd.
Soldaten van Estland.
De Führer heeft een groot vertrouwen getoond in ons land.
Hij vertrouwde jullie de moeilijkste plek van de Tannenberg Linie toe.
Wij, als lokaal bestuur van Estland, hebben ook niet stilgezeten.
Na jaren van grondig wetenschappelijk onderzoek...
...hebben we kunnen aantonen dat wij tot het Arische ras behoren.
Dat is een feit nu.
Onder het Groot-Duitse Rijk wacht ons een mooie toekomst...
...in de gemeenschap van Europese landen.
Foto's.
Heil Hitler. - Ik zeg niks.
Waarom niet?
Heil Hitler.
Führer-scheet.
Ik dacht echt dat we een IJzeren of Houten Kruis zouden krijgen.
Maar wat heb je daar aan?
Om je kont af te vegen. - Nee, dat is een beetje hard.
Dan doe je het zachtjes.
Geef maar aan mij, misschien ruilen de Hollanders ze voor sigaretten.
Adolf de Strontkever.
Drinken, Käär.
Nee, ik ga mijn broer aflossen. - Oké.
Grenadiers, laten we drinken.
Pak maar, als je wilt. Met de handtekening van Adolf.
Ik heb al mijn eigen Führer.
Jij? Getrouwd? - Nou, ja. Ja.
Wat zeg je nou? Heeft ze een snor of zo? - Nee, die heeft ze niet.
Jij zei dat ze je Führer was. - Dan hoeft ze nog geen snor te hebben.
De Führer heeft een snor. - Zij niet.
Hoe heet ze? - Erika.
De onderkant mist.
Mevrouw Raadik, mevrouw Raadik...
Daar heb je de onderkant.
Even omruilen. - Rot op, niks daarvan.
Waar denk je aan? - Nergens aan.
Op de gevallen kameraden.
De Hollanders zeiden dat ze zelf al wc-papier hadden.
Maar ze gaven toch een pakje sigaretten.
Narva is alleen nog puin.
Thuis.
De kinderjuf.
Ik vergeet alles.
Ik vergeet het elke dag.
Dit is alles wat ik nog heb van mijn vader.
Vader kreeg het in WO I.
Daarna vocht hij in het Witte Leger.
Na juni 1940 is hij geëxecuteerd door de rooien.
Wat doen we hier?
Dit is niet onze oorlog.
Van wie dan? - Wij zijn niet begonnen.
Het begon met Hitlers aanval op Rusland.
Fout. Wie viel Finland aan? Wie bezette de Baltische staten?
Wie bezette Polen, verdomme? - Ja, Polen werd door beide aangevallen.
Weet je wat dadelijk gebeurt? De Rode Esten komen thuis.
Ze doen maar. Hoeveel zijn het er? Een handjevol.
Duizenden. - Russische propaganda.
Wat doe jij als je een Est tegenkomt in een uniform van het Rode Leger?
Een landgenoot. Wat doe je dan?
Ik vermoord al die rooie hufters.
Snap je het niet? Het zijn er miljoenen. Een lawine. Een Rode plaag.
Rustig aan. - Ze komen hierheen.
Waar ga jij naartoe? - Mijn broer aflossen.
Hij heeft rust nodig. - Wacht, wacht.
Põder, bukken. Bukken.
Käär, we komen je aflossen.
Hoe was het? - Rustig.
Hier, neem een slok.
Jij zei dat ik niet moest gaan.
Hoe kon ik niet gaan?
Je wist niet dat oom me had verteld dat er mensen opgepakt zouden worden.
Dat ik onze ouders moest waarschuwen.
Ik geloofde hem niet.
Karl, pak je wapen. We gaan.
We zijn de laatsten. De trucks staan klaar.
Waarheen?
Duitsland. Dat is een bevel.
Ik blijf hier.
Denk je dat dit je familie uit Siberië terugbrengt?
Nee, dat niet. - Wat dan wel?
Weet je hoeveel jongens als jij ik al gezien heb?
Een week, een maand. Of twee. En weg.
Wat is de zin hiervan?
Zijn we ook maar iets dichter bij onafhankelijkheid?
Als jij dat wil...
...blijven we hier.
19 SEPTEMBER OPERATIE 'ASTER'
TERUGTREKKING VAN DE DUITSE TROEPEN UIT ESTLAND
De jongens willen niet naar Duitsland.
In Tallinn kunnen we een schip naar Zweden nemen.
Ik heb goede connecties.
Als we maar niet richting Tartu gaan. Dan zijn we er geweest.
Hou je kop.
Jongens, ga niet naar huis.
Ga terug naar jullie eenheid. Dat is een bevel.
Goedemorgen.
Hebben jullie Russische munitie? Mijn mannen lopen weg.
Wie ben je?
2e Divisie van het Virumaa Zelfverdedigingsbataljon.
Of wat daar van over is.
Jongens, geef ze al onze trofeeën.
Mannen. August, Kaupo, Villem.
Als je geen munitie hebt voor je geweer, kun je net zo goed een stok hebben.
Heil Hitler dan maar.
Wacht even.
Ga je naar de markt of zo?
Wat zit jij te kijken? Ga je baas helpen.
Mannen... Net koeienuiers.
Zij is een echte Führer.
Mama, kijk. Een vliegtuig.
Alarm, alarm...
Zoek dekking. Vliegtuigen. Het bos in.
Snel het bos in.
Snel, snel. Lopen.
Liggen.
Säinas, ga liggen.
Verdomme, dadelijk vat de truck vlam. Verdomme.
Kom op en help die brand te blussen.
Verdomme.
Pastak? Kom hier met die truck. We zetten de gewonden erin...
...en dan snel naar Tallinn. - De rooien zijn hier elk moment.
Opschieten.
Mijn zusje heeft ook zo'n pop.
Dat kan niet. - Waarom niet?
Het is mijn Kati.
O, ja. Dat is ook zo.
Waar is ze nou?
Mijn zusje is ver hiervandaan.
Nee, waar is haar Kati?
We gaan.
Help die mensen in de truck. Allemaal.
Vrouwen en kinderen. Dames, meisjes, allemaal de truck in.
Opschuiven.
Breng de gewonden naar een ziekenhuis en de vluchtelingen naar Tallinn.
Dan kunnen ze nog steeds op een schip.
Maar wat moet ik daarna doen?
Verdomme, ik moet ook altijd alles zelf beslissen.
Weet jij waar mijn mama is?
Ja, hoor.
Kati wil je iets vertellen.
Kati zal je de rest vertellen.
TARTU OMGEVING VAN AVINURME
Of het nou hier of daar is...
...nergens een plek om je terug te trekken.
Mannen. Weten jullie wat hierna gebeurt?
Vandaag, 19 september, nemen wij dit bos in.
Morgen, 20 september, jagen de Russen ons het bos uit.
Overmorgen, 21 september, jagen wij de Russen het bos uit.
Op 22 september jaagt de boswachter ons allemaal het bos uit.
de mof nam mijn dochter mee naar een winkel in de stad
toen ze terugkwam was ze een hoer
mijn bloed moet voor haar vloeien aan het oostfront
maar Adolf liet ons in de steek
die verdomde Adolf liet ons in de steek
Mannen, daar is ons laatste avondmaal.
Aardappels, ham en brood. Pak maar.
Sterven met een volle buik is een mooie dood.
Weet je wie dat gezegd heeft? - Nee.
Erich Maria Remarque.
Een vrouw? Wat weet die nou over oorlog?
De schrijver van Van het westelijk front geen nieuws.
Maar een kogel in je volle maag is echt wel klote.
Pak maar, jongens. Er is nog meer.
Hebben jullie niet gedacht aan vluchten? - Waarheen?
Waar laten we ons vee? - Zijn jullie niet bang voor de rooien?
Ze kunnen niet iedereen naar Siberië deporteren.
Als wij hier standhouden, komen de Duitsers per schip.
Tallinn wordt bevrijd.
En 'n paar dappere Esten klimmen naar de top van de Lange Herman...
...met onze blauw-zwart-witte driekleur. Net als in 1918.
En op het laatst laat iemand ze struikelen.
Zeg dat nou niet.
Ik nam de waarschuwing niet serieus. Hoezo mensen oppakken?
Ik ging naar de stad.
Toen de jongens er ook over begonnen, ging ik naar het station.
De laatste trein was al weg.
Ik kreeg een lift naar het kruispunt.
Heel goed, dacht ik.
En ik rende naar huis.
20 SEPTEMBER
De boswachter.
Waar kijk je naar?
het varken is gek op stront en het schaap op warm water
Hitler droomt van brood en boter uit het oosten
ESTSE SOVJETS
Terugtrekken en het bos in. Het bos in.
Terugtrekken.
Het zijn ook Esten. Niet schieten. Dat is een bevel.
8E ESTSE GEWEERKORPS RODE LEGER
249E GEWEERDIVISIE, 917E REGIMENT, 2E BATALJON
Waarom lieten jullie ze ontsnappen?
Wie gaf het bevel niet te schieten? - Ik.
Kapitein Viires, alle fascisten moeten dood.
Ik heb geen tijd om achter elke dorpsknul die op ons schiet, aan te gaan.
Dit waren geen dorpsknullen. Het waren gewoon fascisten.
Kapitein Viires, u gaat op rapport.
Het bevel van 22 september...
...om de hoofdstad van Sovjet-Estland, Tallinn, te bevrijden...
...is gegeven door kameraad Stalin zelf.
Ik wil niet voor de krijgsraad gesleept worden. U misschien wel?
We zullen zien wie van ons voor de krijgsraad moet verschijnen.
Kreml scheet in zijn broek.
Jõgi, jij bent nu pelotonscommandant. - Ja, kapitein.
Begraaf de doden, maar doe het snel. Blijf uit de buurt van de NKVD-troepen.
Ik laat een truck voor je achter. Je haalt ons wel in. Wegwezen.
Jüri, wat doen we met ze? - We begraven ze allemaal.
Mannen. Wat doen jullie nou?
Begraven we fascisten naast onze jongens?
Het is voor hen allemaal einde verhaal.
Waar denk je aan, Jurku?
De klootzak. Hij heeft zoveel van onze jongens vermoord.
Hij heette Karl Tammik. Een landgenoot van me.
Kende je hem? - Nee.
Moge God hen genadig zijn en beschermen.
Aan de slag. Jurku.
31 GEVALLEN SOLDATEN RODE LEGER
Hallo. We hoorden dat jullie hier goed gestreden hebben. Bravo.
Die beesten moeten eraan, verdomme.
Kom maar, jongens. Pak wat te eten.
Waar kom jij vandaan?
Uit Sõrve. - Zo ver weg?
Dat is niet zo ver. Prohhor komt uit Siberië, dat is pas ver.
Zijn oma was Estse. - Maria.
Gisteren waren hier andere jongens. Waar zijn die nu?
Die zijn overgeplaatst.
Ik zat ook in de Onafhankelijkheidsoorlog. Bij welke eenheid zit je?
Estse Geweerkorps. - Nooit van gehoord.
Hij weet niks van eenheden. - Geef ze wat gerookt vlees.
Bedankt, maar we hebben genoeg gegeten. Aabram.
Goed Duits spul, verdomme.
Bedankt, oma. - Hoelang houden jullie 't nog vol?
Kom op. We gaan.
Ik heb medelijden met ze. - Hoezo?
Ik ging naar de taiga en werd jager. Waar moeten zij heen?
Zij worden bestempeld als koelakken...
...en meteen naar een goelag gestuurd.
Dat is mijn moeder.
Dat is mijn vader.
Nu komt opa. - Opa.
Oom Jakob. - Dat is oom Jakob.
Wie is dat?
Mijn zusje Sarah.
Dat was voor de oorlog in Parnu.
Nu gaat hij huilen.
22 SEPTEMBER TALLINN
Waarom zo treurig?
Je zou blij moeten zijn. Dansen en feesten.
Alle zorgen opzij zetten.
Wachtmeester Jüri Jõgi. Goedenavond. - Goedenavond.
Woont A. Tammik hier? - Ja, dat ben ik. Aino Tammik.
Dan kom ik voor u.
Kom binnen.
Dit is voor u.
Dus ik rende en dacht...
...laat het vals alarm zijn.
Maar de truck stond er al.
Kadri zat op moeders schoot. Ze huilde niet.
Ze fluisterde iets in moeders oor.
Toen ging vader helemaal door het lint.
Ik had hem nog nooit zo gezien.
Ik zat in een seringenstruik en zag ze wegrijden.
Nu weet je alles.
Kan ik iets voor u doen?
Hoe komt u hieraan?
Ik was één van degenen die uw man hebben begraven.
Karl was mijn broer. Ik ben niet getrouwd.
Hoe is hij gestorven?
In de strijd.
Hoe weet u dat?
Ik was erbij.
Hij werd voor mijn ogen neergeschoten. Hij was op slag dood.
Karl was een energieke jongen. Spraakzaam, altijd vrolijk.
Toen de familie werd meegenomen... - Naar Siberië.
Toen is er iets in hem kapot gegaan. Hij heeft nu geschreven waarom.
Hij dacht dat het zijn schuld was dat moeder, vader en ons zusje...
En u?
Ik werd in 1939 ingelijfd.
In juni 1940 stonden we aan de grens...
...en zagen we het Rode Leger binnenmarcheren.
Waarom hebben jullie niet gevochten?
Misschien waren we te gehoorzaam, wachtten we op een bevel.
Of misschien waren we gewoon laf.
Binnen een paar maanden zaten we zelf in het Rode Leger.
Toen brak de oorlog uit.
En uw familie?
Ruudi, Alli, Oskar, Aabram, Prohhor. Zij zijn mijn familie.
Maar mijn familie wordt elke dag kleiner.
Ik zie een gelijkenis in jou. - Met wie?
Met mijn broer.
De onschuldigen voelen zich schuldig.
De schuldigen voelen niks.
U zult wel honger hebben.
Dit is niet mijn appartement. Het is van mijn oom.
Twee weken geleden zijn ze naar Zweden gevlucht.
Het Rode Leger.
Op 9 maart.
Ze zeiden ons dat het de Duitsers waren.
Er waren alleen vrouwen, kinderen en bejaarden in de stad.
Alle mannen waren naar het front.
Ik vind het 't ergst voor de kinderen.
Er werd een schattig meisje naar ons weeshuis gebracht. Daar werk ik.
Ze heeft een grappige kaart voor me getekend. Ik laat hem zien.
Hier zou hij...
Hij is open.
Blijf je lang?
Of ben je op doorreis?
Waarheen?
Ze zeiden Saaremaa.
We zijn hier alleen.
Ik denk dat ik hem zou vergeven. - Wie?
Degene die ons gezin op de deportatielijst heeft gezet.
Hij heet Jõgi.
Dat schreef mijn broer.
Wat is er?
Ik dacht aan hoe het was voor de oorlog begon.
Jüri, ik weet je achternaam nog niet.
Tuul.
Jüri Tuul.
Kameraad Jõgi. Kom mee.
Dag, kameraad kapitein.
We hebben veel strijd geleverd samen.
Van Velikiye tot Tallinn.
Maar er zijn nog steeds nationalistische burgers en vijanden onder ons.
Dat weet je toch wel?
Jij bent jong, energiek. Je hebt overal tijd voor.
Zelfs om 's avonds wat rond te hangen.
Waar ken je haar van?
Wie? - Zij van de Estonia Boulevard.
Dat is mijn zus. Ik ging op bezoek bij mijn zus.
Ik heb je dossier gezien. Daarin zag ik niks over je zus.
Dan heb ik het niet goed gelezen.
We moeten een afspraak maken.
Jij gaat me op de hoogte houden van elke anti-Sovjet uiting.
Zowel van officieren als van soldaten.
Je kunt gaan.
17 NOVEMBER SAAREMAA
Prohhor, hou op.
Mannen, kom de schuur uit. Alli is thuis.
Hij is thuis. Hij komt hiervandaan.
Kijk nou. Een soldaat die zijn eigen huis tegenkomt.
Mijn oma zei al dat Estland klein was, maar zo klein.
Jüri, ga met hem mee.
Nou, baas, verhit de sauna, slacht het varken.
Er is hier niemand.
Zelfs de schuur is leeg.
Ik ga wat te eten zoeken.
We hebben aflossing. Drie jongens. Ze wachten bij de deur.
Stuur ze naar binnen. - Ja, baas.
Kameraad wachtmeester, mogen we binnenkomen?
Ik ben jullie pelotonscommandant Jüri Jõgi. Op de plaats rust.
Eerlijk zeggen. Wie van jullie heeft in het Duitse leger gediend?
Ik. Bij de Tannenberg Linie.
Toen de Duitsers zich terugtrokken, ben ik naar huis gegaan.
Toen hebben de Russen me gepakt. - Ik ook.
Ik ben gevlucht.
Vergeet je verleden.
Degenen die hier overleven, zijn degenen die zwijgen.
Begrepen? - Ja.
Alli?
Soldaat Tuul?
Waar was je verdomme, Alli? - Aardappels bakken voor de jongens.
Geef hen ook te eten. Ze hebben honger.
Eet zoveel als je wilt. Er ligt genoeg in de kelder.
Hoeven we niet te bewaren voor de ratten.
Alli?
Heb je iets gehoord over je ouders?
Alle boerderijen in Sõrve zijn verwoest. Iedereen is naar Duitsland gedeporteerd.
Over 'n jaar of twee is de oorlog voorbij. Dan komen ze terug.
Mijn huis staat er nog en ik leef.
Hier, bij deze boerderij, breken we door de Duitse linies.
Dit gebied wordt eerst platgegooid door onze artillerie.
Hier is het Duitse mijnenveld.
We volgen de tanks. Ons peloton gaat als eerste.
Waarom wij vooraan?
De commandant wil ons beschermen.
De Duitsers hebben schepen op zee.
De laatsten krijgen het het zwaarst te verduren.
Waar is onze geweldige Rode Vloot?
Die zitten te suffen in Kronstadt.
De 100 ml van Stalin is al uitgedeeld. We drinken het meteen maar op.
Jüri, ik was het helemaal vergeten. Kreml wil je spreken.
Ja?
Kameraad kapitein, wachtmeester Jõgi. Tot uw orders.
Doe de deur dicht.
Ga zitten.
Op de overwinning.
Je hebt vervanging gekregen. - Ja.
Drie jongens.
Heb je ze gecontroleerd?
Jazeker.
Jüri, je komt uit 'n goede familie en hebt tot nu toe de juiste keuzes gemaakt.
Net als je vader destijds.
Ben je al lid van de Partij?
Nee.
Nog beter. Dan hebben ze meer vertrouwen in je.
Jij komt er wel. We laten je studeren.
Jij wordt officier en al gauw commandant.
We worden een goed team.
De eenheid heeft al een commandant.
Kapitein Viires.
Die radijs. Van buiten rood, van binnen wit.
Dat soort lui moet in de gaten gehouden worden.
Verpest je toekomst niet, Jüri.
19 NOVEMBER LAATSTE VERDEDIGINGSLINIE
VAN HET DUITSE LEGER OP SCHIEREILAND SÕRVE
Mijnen aan beide kanten. Volg de tank.
Opstaan. Voorwaarts. Volg de tank.
Blijf hier. Daar is een mijnenveld.
Zoek dekking. Achter de muur.
Prohhor.
Oskar.
Aabram, Käär. Volg me.
Prohhor, Aabram. Volg mij.
Oskar, nieuwe, Alli. Hier komen.
Alli...
Naar buiten. Handen omhoog.
We geven ons over.
Denk je dat je daarmee Sarah terugkrijgt?
Wat is er? Kun je niet slapen?
Ik blijf maar denken aan die jongen laatst.
Ik heb zijn laatste brief afgeleverd.
Aan zijn zus.
Heb je het haar verteld?
Je kon het niet?
Je werd verliefd.
Jüri, rustig maar.
Jij hebt hem niet gedood, dat heeft de oorlog gedaan.
Misschien zal God het vergeven.
Of misschien...
...niet.
22 NOVEMBER
Nog één keer en dan is Estland van ons.
Voorwaarts.
Jüri, de politieke afdeling heeft interesse in je.
We zitten in de stront.
Diep in de stront.
Ik wilde die mannen thuis krijgen. Waar heb ik ze mee naartoe genomen?
Stop. Handen omhoog.
Niet schieten. We zijn Esten.
Stil.
Niet schieten.
Kom eruit. Handen omhoog. Opschieten.
Rustig aan.
Naam? - Hando Hirv.
Leeftijd? - Zestien.
Vrijwilliger? - Nee.
De Duitsers hebben ons meegenomen.
We zaten achterin bij de steuntroepen Luchtafweer, niet eens vooraan.
Ze wilden ons meenemen naar Duitsland.
Maar dat wilden we niet. - We wilden naar huis.
Jüri, jij en je mannen. Schiet deze verraders dood.
Kameraad kapitein...
...het zijn kinderen.
Sovjetburgers die overgelopen zijn naar de vijand moeten gedood worden.
Sergeant Jõgi, roep je mannen en voer het bevel uit.
Ze zijn met geweld ingelijfd.
Jüri, voer het bevel uit.
Ik schiet ze niet neer.
Schiet maar.
Schiet maar. Dan wordt je hele familie naar de goelag gestuurd.
Ben je bang?
Zo hoort het ook.
De Sovjetmacht moet je vrezen.
Kapitein Viires, voer het bevel uit.
2e Peloton. Voorwaarts.
Jongens, ga naar huis. - Snappen jullie het niet?
Trek dat uniform uit en ga naar huis.
Eén gedachte blijft me dwarszitten.
Wat als ik toen die brief niet had bezorgd?
Als we elkaar na de oorlog hadden ontmoet?
Misschien...
...in die kerk?
Goedendag. - Dag.
Woont A. Tammik hier?
Ja. Ik ben Aino Tammik.
Dan kom ik voor u. - Kom binnen.
Wie weet...
...misschien komen we elkaar nog tegen.
Hoe heb je geslapen? - Goed.
En dan eerlijk tegen je te zijn.
Ik moet de hele waarheid vertellen.
Met een schone lei beginnen.
Dit komt van Jüri Jõgi.
De soldaat van het Rode Leger die je broer in de strijd heeft gedood.
Ik kon het je niet zeggen.
Jij bent de enige die ik nog heb.
Vergeef me alsjeblieft als je kunt.
opgedragen aan allen die streden en leden in de naam van vrijheid