Mr Valdes? Ik sluit nu af. Ik leg de was in uw auto.
Is er iemand?
Weg.
Ga je nu de was doen?
Voor mij hoef je de was niet te doen. - Hoe heb je me gevonden?
Ik zag de Chevy op z'n rug liggen.
Dus je was of doodgereden of je bleef hier nog even.
Maakt jou dat wat uit, dan? - Wat zeg je?
Als ik doodgereden was.
Ik wist dat ik 'm had moeten verbranden. Of anders begraven.
Je zou doorgereden zijn als je die rotauto niet had gezien.
Ik had je toch wel gevonden.
Eddie.
Zal ik die lakens even aanpakken?
Ik doe de was nu al maanden zelf.
Ik ben er heel goed in.
Je ramt er wat kwartjes in en draaien maar.
Toe schat, laat mij je was doen.
Wil jij m'n was doen?
Klootzak.
Doe je haar was ook?
Moet je een aspirientje of zo?
Heb je hoofdpijn?
Wil je water?
May.
May, toe nou.
Liefje?
Zal ik een lekker kopje thee zetten of zo?
Wil je thee? Ik maak wel thee voor je, net als vroeger.
Met citroen?
Of anders Ovomaltine?
Je moet me nu loslaten, lieverd.
Wil je dat ik ga?
Wat wil je dan? - Je stinkt.
Je vingers stinken.
Paarden. - Poesje.
Toe nou. - Echt waar. Ze ruiken metaalachtig.
Hier begin ik niet meer aan.
Een rijk poesje.
Een heel schoon poesje. - Ik kwam kijken hoe het ging.
Ik heb jou niet nodig. - Oké, mooi. Prima.
Wat moet je verdomme in die truck?
Eddie, ga niet weg. - Vort, wegwezen.
Verdomme... Wat is dit voor kolerebende?
Woon je hier?
Wat moet ik nou? Wat moet ik nou doen?
Nou?
Bekijk het.
Je wist me uit.
Wat klets je nu weer?
Je veegt me uit. Je wist me uit of laat me uitwissen.
Waarom zou ik... Ben je wel lekker?
Omdat ik je in de weg sta.
Praat nou geen onzin. - Het is zo.
Ik probeer voor je te zorgen, goed?
Ja, hoor.
Achteruit. Toe nou, achteruit.
Je voelt je gewoon schuldig.
Je bent 'n lafaard en voelt je schuldig. - Mooi is dat. Een lafaard.
Wat doe je met die paarden? - Ik laad ze uit.
Ze zitten al dik 300 kilometer in deze bak.
Zelfs m'n paarden moeten lijden onder jou.
Ik maak haar af. - Wie?
Wie? - Roep dat soort dingen nou niet.
Echt waar. Ik vermoord haar en dan vermoord ik jou.
Ik ben als de dood voor je.
Achteruit. Wegwezen. - Twee heel scherpe messen.
Twee verschillende messen. Een voor jou en een voor haar.
Zodat het bloed apart blijft.
Weet je wat ik eerst met haar ga doen? Ik ga haar martelen.
Heb je me gehoord?
Ik ga haar eerst martelen. - Nou, geweldig.
Maar jij gaat er meteen aan. - Fijn.
Inderdaad.
Waarschijnlijk terwijl we zoenen, als je denkt dat alles weer goed is.
Net als je denkt dat je me er weer onder hebt.
Dan ga je eraan.
Weet je hoe ver ik ben omgereden om bij je langs te komen?
Kan mij dat schelen? - 3993 kilometer.
Waar zat je, in Katmandu? - 3993 kilometer.
Nou en?
Ik heb je gemist, hoor.
Echt waar.
Ik heb nog nooit iemand zo erg gemist.
Ik dacht onder het rijden de hele tijd aan jou.
Ik zag je steeds voor me.
Soms maar een deel van je.
O ja? Welk deel dan?
Je hals.
M'n hals?
Heb je m'n hals gemist?
Ik heb je helemaal gemist, maar om een of andere reden zag ik je hals steeds.
Ik moest steeds huilen om je hals. - Heb je gehuild?
Was dat voor of na je slippertje met de gravin?
Er was geen slippertje met de gravin. - Leugenaar.
We zijn één keer uit eten geweest.
Goed dan, twee keer.
Je lag regelmatig met haar te bonken. Sta me nou niet voor te liegen.
Ik neem je mee terug, May. - Naar die rottrailer zeker? Mooi niet.
Nee, ik ga verhuizen. Ik heb nu een stuk land in Wyoming.
Ik ga niet naar Wyoming.
Wat heb je daar nou? De Marlboro Man of zo?
Hier kun je niet blijven. - Waarom niet?
Waarom niet? Ik ben nu een goede burger.
En ik heb werk.
Heb je werk?
Ja zeker. Denk je dat ik me niet kan redden?
Dat denk je, hè?
Ja, hoor. - Nee, ik...
Het is lang geleden dat je werk had.
Ik ben nu kokkin.
Je kunt nog geen ei bakken, toch?
Ik praat niet meer met jou. Echt niet.
Verdomme, hou hier nou toch eens mee op.
Ik weet nu wat ik wil. Ik denk er al weken over na.
Ik bouw een kraal voor de paarden. We nemen een moestuin, en kippen.
Ik heb de pest aan kippen.
Ik heb de pest aan paarden. En ik heb de pest aan de rest.
Je hebt de verkeerde voor je.
Niet te geloven.
Dit keer laat ik je niet meer gaan.
Je hebt me anders nooit gehad.
Je blijft maar dromen over het boerenbestaan,
leven op het land, groente en kippen en zo.
Maar daar heb ik de pest aan. Ik ga al over m'n nek bij de gedachte.
Hoe denk je dat 't is om in je tinnen trailer te wachten op het butagas?
Dat je de heuvel af moet naar de wasserij. Denk je dat ik dat opwindend vind?
Lazer toch op. En zet dat rotding uit.
Blijf van me af. En nou wegwezen, verdomme.
Waarom wachtte je niet? Ik zei toch dat ik terugkwam.
Ik had tijdschriften voor je. Die vond je toch leuk?
Die Franse bladen. - Lieve god.
Die vond ik inderdaad leuk.
Vooral die ene met de gravin op de voorkant.
Die was heel mooi.
Die vond ik echt te gek.
Goed, hoor.
Wat nou goed hoor?
Waar ga je heen? - Ik ga slapen in de truck.
Overnacht je hier? - Morgenochtend ben ik weg.
Nee. Wacht.
Dat kun je wel hebben. Jij bent toch zo'n stuntman?
Heb je ook tequila? - Jij hebt al m'n tequila al opgemaakt.
Kom, ik wil je wat laten zien. - Ik ben nu even bezig.
Ik probeer met iemand te praten. - Ik laat je wat echts zien. Kijk eens.
Weet je nog?
Hoe kom je hier aan?
Kijk die foto eens.
Weet je wie dat is? - Niet echt, nee.
Dat is Barbara Mandrell.
Dat je het weet. Barbara Mandrell.
Heb je van haar gehoord?
Ja, hoor.
Geloof je me als ik je vertel dat ik met haar getrouwd ben?
Daar zit 'm nou de kneep.
In mijn hoofd ben ik met Barbara Mandrell getrouwd.
Volg je dat?
Ja, hoor. - Gelukkig maar.
Ik ben blij dat we elkaar begrijpen.
Ik zweer je dat ik je niet eens meer haatte.
Het wordt alleen maar erger.
Maar ik wil je niet meer zien.
Alleen die foto. Nee, niet van jou alleen.
Ik heb een foto van jou met haar gezien, het kreng.
Ik snap niet dat ik je nog zo kan haten na al die tijd.
Ik weet niet meer hoe erg ik je wilde haten.
Want ik haat je nog erger. Echt waar.
Ik haat je nog erger en dat gaat steeds dieper.
Want ik zie jou niet meer.
Ik zie die foto van je.
Van jou en dat kreng.
Het kan me niet schelen.
Ik zie het steeds voor me.
Ik zie het de hele tijd maar voor me.
Dat vind je wel gaaf zeker.
Die foto raakt me dieper dan om jullie samen te zien.
Die raakt me dieper.
Die steekt me. Altijd weer.
Als een mes.
En dan komt hij gewoon...
Zonder dat iemand hem uitnodigt.
Net als je het niet verwacht. Als een steek onder water.
Ik geef jou de schuld. Echt waar.
Ik vind deze pijn erger dan wat je in feite hebt gedaan.
Als je van haar houdt, kan ik je wel wat doen.
Als ik 't echt wou, kon ik 't ook. Ik geef niet genoeg om je om je te vermoorden.
Je bent je trui vergeten.
Ga nu maar. Het is beter als je nu gaat.
Ik wou dat je eens besliste... - Iemand komt me hier ophalen.
Hier?
Ja, hier. Waar moet ie anders heen?
Met wie ga je? - Blijf uit de buurt.
Waag het niet.
Het is weer zover. Ik word er gek van.
Heb je ook glazen?
In de badkamer.
Wat moeten ze daar? - Daar heb ik alles.
Dat is veiliger. - Waar zijn die rotglazen?
In het medicijnkastje. - Wat moeten ze daar?
In het medicijnkastje zijn geen bacteriën.
O, bacteriën...
Inderdaad, ja. - Wil je hier ook wat van?
Nee, ik drink niet meer.
Goed, het zal 's tijd worden.
Ik ben terug.
Wacht even. Zo ben ik niet. - Natuurlijk ben je zo wel.
Niet bij het eerste afspraakje.
Wat ga je daarmee doen? - Schoonmaken.
De man die komt is heel vriendelijk. Hij heeft geen kwaad in de zin.
Heb je me gehoord? - Waar heb je 't over?
Over de man die hierheen komt. - Welke man?
Het kan nooit serieus zijn.
O nee? Hoezo? - Omdat je hem een man noemt.
Hoe moet ik hem dan noemen? - Een kerel.
Als je 'm een kerel noemt, maak ik me zorgen. Maar nu verraad je jezelf.
Je zit in een stomme situatie met die kerel, want je noemt 'm een man.
Je ziet jezelf als minder dan hij. - Wat weet jij daar nou van?
Wie niet z'n leven waagt
door van paarden te vallen en op stieren te rijden is 'n watje?
Ja, zo is het maar net. - Hoe noem jij jezelf dan?
Een kerel of een man?
Wie geen cowboy is, is niks.
Waarom is alles een wedstrijd bij jou? Hij weet niet eens van je.
Stel me dan voor. - Laat me nou toch met rust.
Je hebt 't recht niet om jaloers te zijn na alle ellende met jou.
We hebben een afspraak, weet je nog? - Wij hebben helemaal niks meer.
O ja? Waarom ben je dan zo opgewonden?
Dat ben ik niet. - Jawel. Je bent half hysterisch.
Omdat ik gek word van jou, ja.
Je weet dat we bij elkaar horen, May.
We blijven altijd verbonden. Dat is al lang geleden beslist.
Er is niks beslist. Je hebt 't verpest.
Je weet toch hoe het zit. - Je had het beloofd.
Je zou er niet meer over beginnen.
Belofte of niet, het is gebeurd.
Er is niks gebeurd. - De vermoorde onschuld.
Er is niks gebeurd.
Je bent een verrader. - Eddie, er is nooit wat gebeurd.
Liefje?
Weet je, lieverd.
Een ding zal ik nooit vergeten.
Dit vergeet ik van m'n leven niet meer.
Ik weet niet eens waarom ik het me nog herinner.
Maar jij en ik en je moeder
reden een keer door het zuiden van Utah, geloof ik,
in die oude Plymouth van ons.
Weet je nog, die Plymouth? De kap was van wit plastic.
Een replica van de Mayflower, geloof ik.
Nou ja, een of ander schip.
Goed, we hadden de hele nacht gereden en jij lag te slapen op de achterbank
en je moeder sliep ook, voorin.
En opeens werd je huilend wakker.
Je was helemaal overstuur van iets. Ik weet niet wat.
Een nachtmerrie of zo.
Je moeder schoot wakker.
Ze klom over de stoel heen naar je toe om je tot rust te brengen.
Maar je bleef jammeren. We kregen je niet stil.
Dus ik zette de Plymouth langs de kant van de weg,
midden in de rimboe.
Ik weet niet eens meer waar het nou was.
Stikdonker.
En ik pakte je op van de achterbank en droeg je een veld in.
Ik dacht dat je zou kalmeren van de koude lucht.
Maar je bleef maar jammeren.
En opeens zag ik daar iets bewegen.
Iets wat groter was dan wij samen.
En dat begon op ons af te komen, heel langzaam.
En toen begonnen er nog meer van dezelfde silhouetten bij te komen.
Ze zagen er net zo uit.
En die dingen begonnen dus op ons af te komen.
Ik keek naar de auto om te zien of alles goed was met je moeder.
En op dat moment begonnen die dingen te loeien.
Ze begonnen met z'n allen te loeien.
Koeien?
En ja hoor, daar stonden we dan, midden tussen een grote kudde vee.
Nog nooit een baby zo snel stil horen worden.
En de rest van de reis heb je geen kik meer gegeven.
Heb je nog gin?
Klootzak.
Is die koe ontkomen? Kom, jochie.
Ik dacht dat je niet meer dronk.
Wat doe je? - Gewoon even oefenen.
Je moet wel bij blijven.
Er lopen jongelui rond die in zes seconden een koe lassoën.
Die draaien er hun hand niet voor om.
Ik dacht dat je wegging. - Dat was het plan.
Maar toen ik een kilometer of 15 gereden had
bedacht ik opeens dat er waarschijnlijk helemaal geen man komt.
Er is helemaal geen kerel, of man, of wat dan ook.
Dat heb je gewoon verzonnen.
Waarom zou ik? - Om me terug te pakken.
Dus dat is je plan.
Je gaat weer gemeen en rot doen, net als vroeger.
Ik ben al 'n tijd niet zat geweest. Ik heb me gedragen.
Ik vind dat ik het wel verdiend heb.
Heb je al met 'm geneukt?
Ik ben gewoon benieuwd.
Je hoeft het niet te zeggen. Ik weet het al.
Ik hoop maar dat die man echt komt.
Dat hoop ik echt.
Ik wil hem weleens door de deur zien komen.
Wat ben je van plan? - Ik schiet 'm zo tegen de grond.
En wel meteen.
Hier heb ik geen behoefte aan.
Wacht. Toe, doe nou niet zo.
Kijk, ik ben al weg, goed? Ik zal me gedragen.
Ik ben zo mak als een lammetje.
Zeg maar tegen hem dat ik je broer ben.
Of niet je broer. - Nee.
Je neef. Ik wil hem gewoon ontmoeten.
Waarom wil je dat? - Jij snapt dit soort dingen niet.
Vrienden zeggen veel over een mens.
Ik ga even naar het kantoor. - Toe nou.
We laten het gewoon achter ons. - Goed. Prima. Mooi.
Geweldig.
Waarom ren je er niet heen en stort je je in z'n armen, of zo?
Wat doe je? - Ik doe m'n sporen aan.
Ik wil een goeie indruk maken.
Als je neef. - Als je wat doet, ik zweer je...
Ik doe hem niks. - We gaan gewoon uit.
Ik zorg dat ie snel thuis is. - Doe me nou een keer een lol.
Alleen deze ene keer, Eddie.
Wat je maar wilt, schat.
Wat doe je?
Hij is het niet.
Nee? - Nee, hij is het niet.
Zonde. Wie is dat dan?
Iemand anders.
Een enorme, extra lange, zwarte Mercedes Benz.
Dit is toch een motel?
Rijke mensen moeten ook slapen.
Dit is geen motel voor zwarte Mercedessen.
Er staat daar iemand voor die auto alleen maar naar me te kijken.
Wat doen ze?
Volgens mij is het geen ze. Het lijkt me een vrouw.
May, ga weg bij de deur.
Niet dat jij iemand kent met een Mercedes...
Bukken.
Wie is dat in godsnaam? - Weet ik veel. Blijf daar.
Niks aan de hand.
Ik weet niet wie dat is. Blijf zitten.
Zo'n soort auto heeft de gravin.
Dus je kent haar niet? - Blijf nou hier.
Gaat het? Bukken. - Doe ik al.
Hoe gek is ze? - Behoorlijk.
Blijf hier. - Heb je haar al geneukt?
Ze heeft verdomme de voorruit uit m'n truck geschoten.
Wat? - Ze heeft de voorruit kapotgeschoten.
Dit had je eerder moeten bedenken. - Waar ga je heen? Wacht.
Licht uit. - Commandeer me niet.
Ze komt terug. We moeten weg.
Pak je spullen en... - Hou op. Waag het niet me op te pakken...
Zet me neer. - Ik kom je speciaal ophalen.
Ik ben speciaal hierheen gekomen. Denk je dat ik dat voor 'n ander ook doe?
Zet me neer. - Luister nou.
Het vreemde is dat jullie me niet bekend voorkomen.
Daar snap ik niks van.
Ik herken me niet in jullie. Nooit gedaan ook.
Pak je spullen. We gaan hier weg.
Ik ga niet, maar jij lazert nu op.
Je hebt m'n bed gebroken. - Ik ga niet zonder jou.
Als jij blijft, blijf ik ook.
Je komt nooit van me af. Ik zal je altijd weten te vinden.
Ik weet precies hoe jij denkt.
Ik heb 't altijd nog goed gehad.
Elke keer weer. - Je moet hiermee ophouden, Eddie.
Ik weet niet meer wat er in je omgaat.
Nu heb je me opeens nodig?
Nu kun je niet zonder mij leven?
Waarom zou ik je nu nog geloven?
Omdat 't zo is? Want al die andere keren was 't zogenaamd ook waar.
Elke keer hiervoor, en dit keer weer.
Je houdt me al 15 jaar aan 't lijntje. Al 15 jaar gebruik je me als een jojo.
Weet je wat? Ik ben ook nooit echt weg geweest.
Ik heb er nooit echt over nagedacht. Ik hield van je of ik hield niet van je.
Weet je wat, Eddie?
Nu hou ik gewoon niet meer van je.
Snap je dat?
Hoor je me, Eddie? Heb je me begrepen?
Ik hou niet van je, ik heb je niet nodig, ik wil je niet.
Begrepen? - De badkamer in.
Ik ga niet de badkamer in.
Ik verstop me niet in m'n eigen huis.
Ik ga naar buiten en trek d'r haar uit d'r kop.
Ik sla haar verrot. Echt wel.
Kom eens hier met dat rotwapen. Neem al je wapens mee.
Stop.
Het is in orde.
We hadden gewoon ruzie.
Gewoon een beetje ruzie.
Lieve god. Ik hoorde je schreeuwen toen ik aankwam, en toen ging het licht uit.
Ik dacht dat iemand je wou...
Nee, hoor.
Ik zal m'n autolichten uitdoen. Anders raakt de accu leeg.
Ja, doe maar.
Het zag er echt uit alsof je, je weet wel...
Nee, hoor.
Is dat 'm? - Ik maak je af.
Martin, dit is m'n neef.
Eddie.
Het spijt me. - Ze liegt.
Ach, hemel. Wil je binnenkomen?
Even wat drinken. Daar ben je vast aan toe.
Ik was even een glas voor je af.
Die heeft ze in de badkamer. Dat is toch raar?
Ik dacht al dat je niet meer kwam.
Sorry, ik moest het footballveld bij de school nog sproeien.
Dat was ik vergeten.
Wat was je vergeten? - Te sproeien.
Ik was al halverwege toen ik eraan dacht.
Alsjeblieft. - Ik dacht dat je haar vergeten was.
Nee, hoor.
Hoe ver is halverwege?
Pardon?
Hoe ver was dat, halverwege op weg hierheen?
Ik weet het niet. Een paar kilometer, lijkt me.
Een paar stomme kilometer maar?
Wil je weten hoe ver ik heb gereden?
Het spijt me enorm.
Niks aan de hand. We hebben een beetje gedronken.
Ze zit in de penarie.
Ik maak je af.
Wat is er, May?
Wat? Niks.
Waarom waren alle lichten uit?
We zouden uitgaan.
Maar je... - En we zouden terugkomen.
Zo zit het helemaal niet.
We hadden eigenlijk slaande ruzie om jou.
Om mij?
We zaten midden in een slaande ruzie om jou.
Dat ging zo fel dat de lichten uit moesten.
Hij maakt een geintje. - Waar ging 't om?
Het ging erom of jij nou een man was of niet.
Of je een man was, of gewoon een kerel.
Ze zegt dat je een man bent. Wist je dat?
Wist je dat ze je zo noemt?
Dat wist ik niet. - Dat zei ik ook niet, maak je niet druk.
Geeft niet, ik vind het niet erg.
We zouden toch naar de film gaan?
Dat dacht ik ook.
Drink maar op, dan gaan we.
Zo klaar.
Ze is toch niet boos, of zo?
Ik wou haar niet kwaad maken.
Naar welke film gaan jullie, Marty?
Ik weet het nog niet.
Wat krijgen we nou? Dat hoor je allang beslist te hebben.
Ja, maar ik weet niet wat ze leuk vindt.
Wat maakt dat nou uit? Jij neemt haar mee naar de film.
Jij kiest de film. De man hoort de film te kiezen.
Ik wil haar niet ergens mee naartoe nemen dat ze niet leuk vindt.
Hoe weet jij nou wat zij wil zien?
Dat weet ik niet. En daarom kan ik niet kiezen.
Straks kies ik iets wat ze al gezien heeft.
Nee, je snapt het niet.
De reden waarom je met haar naar de film gaat
is niet om ergens heen te gaan wat ze nog niet kent.
Je gaat met haar naar de film omdat je bij haar wilt zijn.
Je wilt gewoon dicht bij haar zijn.
Dat is wel zo.
Het maakt niet uit waar dat is.
Na een tijdje hoef je haar vast niet eens meer mee uit te nemen.
Dan blijf je gewoon hier, dat is een stuk goedkoper.
Wat moeten we dan hier?
Je kunt elkaar verhalen vertellen.
Ik ken geen verhalen. - Dan verzin je wat.
Dat is toch liegen? - Alleen als je gelooft dat het waar is.
Als je weet dat je liegt, is het geen leugen.
Zal ik je even overeind helpen?
Het bevalt me hier wel. Minder spanning.
Heb jij dat ook, dat er meer spanning is als je overeind staat?
Vaak bij het werk zit ik op handen en knieën.
Wat doe je voor werk? - Tuinieren, vooral.
Met een gazon en zo?
Onderhoud. - Doe je het gazon op handen en knieën?
De rand. Als ik de rand knip.
En wieden rond de sproeiers. - Ik vat 'm.
Het valt me altijd op hoeveel ontspannener ik word
als ik op handen en knieën zit, dicht bij de grond.
Je mag nu ook op je handen en knieën gaan zitten. Ik vind het best.
Ik blijf wel staan, dank je. - Jij je zin.
Je wordt er alleen maar gespannener van.
Dus jij bent May d'r neef? - Zie je nou wel?
Dat komt van de spanning, dat je vraagt of ik haar neef ben.
Je weet dat dat niet zo is. - Hoe moet ik dat weten?
Zie ik eruit als haar neef? - Ze zei 't zelf.
Ze liegt. - Wat ben je dan wel?
Nu word je echt gespannen.
Laat ik anders maar eens gaan. - Nee, wacht. Martin, ga nou niet weg.
Het is triest en eenzaam daar in de donkere nacht.
Weet je wat?
We gaan naar de bar en nemen een slok. Wat zeg je ervan?
Redt ze zich wel? - Ze redt zich altijd.
Ze neemt de tijd om je dwars te zitten.
Hoe weet ze dan waar ze zijn? - Dat weet ze wel. Dat voelt ze aan.
Kom op, Marty. Daar zijn we dan.
Wat is er eigenlijk aan de hand met May?
Ze is gewoon geschrokken.
Waarvan dan?
We hebben elkaar een tijd niet gezien.
Zij en ik, wij kennen elkaar al lang. Van de middelbare school.
Echt waar?
Dat wist ik niet. - Heel wat kilometers.
Dus jullie zijn geen neef en nicht?
Niet echt, nee.
Ben je haar man? - Nee.
Ze is m'n zus.
Je zus?
Dus je kende haar al voor de middelbare school?
Ik wist het pas toen 't te laat was.
Hoe bedoel je? - Toen ik erachter kwam, hadden we al...
Je weet wel, gerotzooid.
Hebben jullie gerotzooid?
Dat is toch illegaal?
Alleen als ze je pakken. - Wie is dat?
Is dat zo? Is ze echt je zus? - Half. Alleen maar half.
Welke helft? - De bovenste helft.
Bij 'n paard is dat de mannelijke linie. - En de merrie? Dat is de vrouwelijke linie.
Dat is toch de onderkant?
Vreemd dat ik dat nog weet.
Dus jullie hadden wat op de middelbare school?
Iedereen doet wel wat op school. - Ik niet, hoor.
Had je wel moeten doen. - Niet met m'n zus.
Dat zou ik je niet aanraden.
Hoe kon dat dan gebeuren?
Onze vader is twee keer verliefd geweest.
Zo is het in principe gegaan.
Een keer met mijn moeder en een keer met haar moeder.
De liefde was gelijk, alleen in tweeën gedeeld. Meer niet.
Waarom wisten jullie niet van elkaar?
Hij leidde een dubbelleven.
Twee heel verschillende levens.
Hij woonde bij mij en m'n moeder en dan ging hij bij haar wonen.
Val me niet te hard, hoor. Het kan de beste overkomen.
En jij wist niet hoe het zat?
Ik heb het nooit geweten. M'n moeder ook niet.
Zij wist het. - Ze wist het niet.
Ze moet toch gedacht hebben dat er iets gaande was.
Nou, als dat zo is, heeft ze mij daar nooit wat van gezegd.
Misschien wou ze er niet achter komen.
Of misschien hield ze gewoon van hem. Ik weet het ook niet.
Hij verdween soms.
Maanden achter elkaar.
Ze vroeg nooit waar hij heen ging.
Maar ze was altijd blij om hem te zien.
Ik weet nog dat zij en ik het huis uit renden om hem te begroeten.
Zodra we hem zagen in z'n ouwe Studebaker, door de weilanden heen.
Het was een Willis.
Ik heb nooit een Studebaker gehad.
Het was een Willis Knight.
Hoe kwam je er dan achter dat ze je zus was?
Het ging jaren zo door.
Lieverd.
Hij verdween gewoon en dook dan weer op.
En op een dag hield het op.
Hij bleef gewoon een tijdje thuis.
Hij bleef in huis. Hij ging nooit naar buiten.
Hij zat maar op z'n stoel te staren. Toen ging hij opeens einden lopen.
Hij ging een eind lopen en liep dan de hele dag en de hele nacht.
Hij verdween gewoon in het duister.
Ik weet nog dat ik naar hem keek vanuit m'n slaapkamerraam.
Hij ging gewoon op in het duister met z'n overjas aan.
Waar ging hij heen?
Gewoon wandelen.
Ik moest een beslissing nemen.
En op een avond...
...vroeg ik of ik met hem mee mocht.
En hij nam me mee.
We liepen samen door de velden.
Ik weet nog dat er net geploegd was en onze voeten zonken weg in het zand.
De modder kwam over m'n schoenen heen en het gewicht hield me tegen.
Ik wou m'n schoenen leeggooien, maar hij wou niet stoppen.
Hij bleef gewoon rechtdoor lopen.
Ik was bang dat ik 'm zou kwijtraken, dus ik hield 'm zo goed mogelijk bij.
En de hele tijd wisselden we geen woord.
We zeiden geen woord tegen elkaar.
We zagen geen hand voor ogen
en er doken steeds witte uilen langs, die joegen op konijnen,
en doken zo langs ons hoofd en verdwenen dan.
Zo bleven we kilometers lang in stilte lopen tot we bij de stad kwamen.
Ik weet nog dat ik naar de ouwe keek toen hij bij de slijterij een fles afrekende.
Hij kwam naar buiten met de fles in een bruine papieren zak.
Wat doe je? Val je me aan of zo?
Hij maakte de fles open en bood me die aan.
Nog voor hij zelf dronk, gaf hij 'm aan mij.
Ik pakte 'm aan en dronk en gaf 'm terug aan hem.
Zo bleven we 'm doorgeven totdat we de hele fles leeggedronken hadden.
Uiteindelijk kwamen we bij een wit huisje met een rode luifel verderop in de stad.
We liepen zo naar de deur en hij belde aan.
Ik weet nog dat ik nerveus was, want ik wist niet dat we op bezoek zouden gaan.
En toen kwam er een vrouw naar de deur.
Een heel mooie vrouw met rood haar.
En ze stort zich in zijn armen en hij begint te huilen.
Hij begint gewoon te huilen, waar ik bij sta.
En zij zoent z'n hele gezicht.
Hij jankt maar als een kind.
En toen...
Door de deur achter ze zag ik een meisje staan.
Ze verscheen opeens.
Ze stond daar maar naar me te kijken.
En ik keek naar haar.
We konden onze ogen niet van elkaar afhouden.
Het was alsof we elkaar al van ergens kenden, maar we wisten niet waar.
Maar zodra we elkaar zagen, in datzelfde ogenblik,
wisten we dat we altijd verliefd zouden blijven.
Tjonge, jij bent me er een. Jij bent niet te geloven.
Martin komt hierheen, heeft geen idee wie je bent,
en dan hang je zo'n verhaal op. Ben je wel lekker?
Nou?
Er is niks van waar, Martin. Dat belachelijke idee heeft ie nu al jaren.
Het is verzonnen. Ik weet niet hoe hij erbij komt. Hij is gewoon geschift.
Ik weet niet hoe hij erbij komt, maar hij is gek.
Ze schaamt zich ervoor. Dat kun je haar niet kwalijk nemen.
Geef me even een glas. - Hoorde je dat?
Nou, ik heb 't gehoord.
Woord voor woord, en ik heb goed opgelet.
Hij heeft me dat verhaal al duizend keer verteld en het is altijd anders.
Ik val nooit in herhaling. - Jij valt altijd in herhaling.
Je doet niet anders. Je draait in een kringetje rond.
Denk je dat 't gelogen is? Dat ik 't verzonnen heb?
Toen je het vertelde leek het echt.
Maar nu twijfel je, omdat zij zegt dat het gelogen is?
Zij suggereert dat ik lieg en opeens verander jij van gedachten?
Kom, naar de film. - Er gaat niemand naar de film.
Geen film in de wijde omgeving kan op tegen het verhaal dat ik ga vertellen.
Ik maak het verhaal af.
Wil je de rest van het verhaal horen?
Oké, prima.
Ik wil het zelf ook weleens horen.
Denk je dat er hierdoor iets verandert?
Wat heeft 't voor zin? - Het heeft geen enkele zin.
Waarom doe je iedereen dit aan? Wij hoeven jouw gezanik niet te horen.
Ik weet dat jij 't niet wilt horen.
Geef mij nou niet de schuld.
Je hebt het verdraaid.
Er klopt helemaal niks van.
Je weet zelf niet eens meer hoe het zit.
Ik heb jullie niet nodig.
Ik zit er niet op te wachten.
Want ik ken de rest van het verhaal.
Ik weet precies hoe het ging.
Zonder al die verzinsels van jou.
Wat weet zij dan? - Ze liegt.
Zal ik het verhaal afmaken?
Zal ik het verhaal voor je afmaken, Eddie?
Zie je, m'n moeder...
M'n moeder met het mooie rode haar.
Die was stapelverliefd op de ouwe man.
Toch, Eddie? Je zag het aan haar ogen.
Ze was zo geobsedeerd door hem dat ze niet zonder hem kon.
Geen seconde.
Dus ze ging alle steden af, op zoek naar hem.
Ze volgde de aanwijzingen: een ansichtkaart, lucifers van een motel.
Hij liet nooit eens iets eenvoudigs achter als een telefoonnummer
of een adres.
Want zie je, mijn moeder was zijn geheimpje.
Ze achtervolgde hem.
Ze achtervolgde hem jarenlang.
En hij bleef maar proberen om haar op afstand te houden.
Want hoe dichter die twee levens,
die twee kinderen,
die twee vrouwen bij elkaar kwamen,
hoe banger hij werd.
En hoe meer hij vreesde
dat de twee levens van elkaar te weten zouden komen.
Zijn geheimpje verslond hem zowat.
Het vloog hem aan.
En uiteindelijk vond ze hem dus.
Ze spoorde hem op.
Ik weet nog dat we in die stad aankwamen.
Ze was opgejut, ze was doorgedraaid, en ze zei steeds:
'Dit is het. Hier is het dan, May.'
En ze trilde helemaal
terwijl we door de straten liepen, op zoek naar zijn huis.
Ik weet nog dat ze m'n hand zo hard vastkneep,
dat ik dacht dat ze de botjes in m'n vingers zou breken.
Ze was als de dood.
Ze was doodsbang dat ze hem toevallig zou tegenkomen,
want ze was op verboden terrein.
Ze wist dat ze zich in verboden gebied bevond.
Maar ze moest wel.
Dus we liepen de hele dag rond in dat stomme boerengat.
De hele dag.
Alle straten af, door alle buurten heen.
Ze keek bij elk stom gezin naar binnen,
ze gluurde door alle open ramen.
Ik weet nog dat het etenstijd was,
want iedereen zat aan tafel gebakken kip te eten.
We kwamen zo dicht bij het raam dat we zagen wat ze aten.
We konden hun stemmen horen, al hoorden we niet wat ze zeiden.
Maar Eddie en z'n moeder zaten te praten
en die kerel, die zat daar maar.
Hij zei niks, toch Eddie?
Hij zat daar maar in stilte, en at z'n gebakken kip.
Je moet hier wat aan doen.
Het grappige is: bijna zodra we hem vonden, verdween hij weer.
Ze is maar een paar weken bij hem geweest.
Hij verdween gewoon.
Hij was nergens meer te bekennen.
En mama, die ging er helemaal kapot aan.
Ik snapte er niks van. Ze rouwde alsof er iemand dood was, of zo.
Daar snapte ik echt niks van.
Want ik voelde het tegenovergestelde.
Ik was verliefd.
Ik weet nog dat ik thuiskwam van school, als ik bij Eddie was geweest,
helemaal vervuld van geluk...
En daar was ze dan.
Dan stond ze in de keuken, naar het aanrecht te staren.
Met rouwende ogen.
Ik wist niet wat ik moest zeggen. Ik had niet eens medelijden met haar.
Want ik dacht alleen maar aan hem.
En hij dacht alleen maar aan mij.
Of niet, Eddie?
Bij elke ademtocht dachten we aan elkaar.
We konden niet eten, niet slapen, alleen bij elkaar.
Eddie's moeder wist niet wat er mis was met hem.
Maar mijn moeder wist het precies.
Ze voelde het tot in haar botten.
Ze ging naar Eddie toe en smeekte hem niet met me om te gaan.
Ze ging naar Eddie's moeder en smeekte het haar.
Maar Eddie's moeder...
Eddie's moeder heeft zich voor de kop geschoten, hè?
Een kogel door haar kop.
Wacht eens even. Nu moet je toch eens even wachten.
Dit verhaal slaat nergens op.
Dat laat je haar toch niet zomaar zeggen?
Dat is wel de stomste versie die ik ooit heb gehoord.
Ze heeft zich niet voor d'r kop geschoten. Dat heb ik nooit gehoord.
Waar komt dat opeens vandaan?
Nou?
Nou, sta dan op.
Kom verdomme overeind. Ik wil de kant van de man weleens horen.
Jij vertegenwoordigt me. Jij praat namens mij.
Er is nu niemand die namens mij praat.
Overeind.
Nou, zeg het haar dan. Zeg haar wat er echt is gebeurd.
Het was jouw geweer.
Waar we mee op eendenjacht gingen. De Browning.
Ze had nog nooit geschoten.
Het was haar eerste keer.
Dat heeft niemand me verteld.
Daar wist ik helemaal niks van.
Je was weg. - Iemand had me kunnen vinden.
Me opgespoord. Ik was niet onvindbaar, hoor.
Je was weg. - Ik weet dat ik weg was, verdomme.
Ik was weg.
Maar ik was niet los van alles.
Ik had nergens mee gebroken.
Alles ging gewoon net zo door als voor ik vertrok. Er veranderde niks.
Maar je moeder wou het maar niet opgeven, hè?
Ze trok me aan. Ze deed haar uiterste best om me te vangen.
Ze was niet mis.
Ik zei haar meteen al dat ik nooit voor haar zou kiezen,
maar ze was zo open tegen me.
Ze...
Ze liet me toe in haar hart.
Hoe kon ik haar afwijzen als ze zoveel van me hield?
Hoe kon ik me van haar afkeren?
We waren een geheel.
Wat doe je?
Praat met haar. Haal haar over naar jouw kant.
Laat haar inzien hoe het zit.
Blijf bij haar uit de buurt.
Wat doe je in godsnaam? Blijf bij haar uit de buurt.
Jullie mogen niet bij elkaar komen.
Ik moet me aan de afspraak houden. Ik heb nu niemand meer.
Je kunt me nu niet verraden.
Je bent m'n zoon.
Ik blijf hier niet. Echt niet.
De hele boel brandt af.
Wacht even.
Heb je nog hulp nodig of zo?
Ik heb 'n truck, ik breng je waar je maar wilt.
Waar ga je heen?
Je gaat toch niet met hem mee?
Hij is weg.
Rip en bewerking door leden van NLOndertitels.com
Gedownload van www.nlondertitels.com