Çeviren: walkytalky İyi Seyirler!
Gerçeğe giden yol.
Oraya gitmek istemem.
Merhaba.
Burası sükunet vahası gibi, dışarıda tam bir karmaşa var.
Çok güzel bir gün, değil mi?
Buraya daha önce hiç gelmemiştim.
Şapkanı beğendim.
Meşgul müsün?
Merhaba?
Kötü bir gün mü geçiriyorsun?
Hayır.
Ben gelene kadar kötü değildi yani.
Far ışığına yakalanmış tavşan gibi bakıyorsun.
Isırmam.
Endişelenme, gidiyorum.
İyi günler. Mutlu kal.
Bir şey çalmadım. Sizi temin ederim, valim.
Hayır, hayır. Haydi ama.
Bu harika oldu.
Veda bile edemedim.
Müzik bitti.
Biteli çok oldu.
Evet, ben de sessizliğin tadını çıkarıyordum.
Ne?
Komik olan ne?
Bilmiyorum.
Susar mısınız?
Kardeşin uyandı, Poppy.
Suzy, o ne?
O ne? Son fetihin mi?
Tanrı onu korusun.
Evlat edinilmiş olduğuna hiç şükrediyor musun, Suzy?
Evet.
Beni bıçakladın, Zoe.
Kimi susturuyorsun sen?
Hayır, hayır.
Haklı. Hep birlikte sessizliğin tadını çıkaralım.
Dawn, susar mısın? Kimseyi konuşturmuyorsun.
Özür dilerim.
Parmaklar dudağa.
Parmaklar memeye.
- Parmaklar memeye. - Parmaklar kalçaya.
Seninkileri ödünç alabilir miyim?
- Parmaklar memeye. - Bu gerçekten iğrenç.
Tavuk bonfile. Yemek isteyen var mı?
- Alo! - Ben alabilir miyim?
Tabii alabilirsin, Dawn. Sormana gerek yok.
- Oradan isteyen var mı? - Nereden çıktığını biliyorum.
Benim değerlendirmemde aşağılara düştün.
Özür dilerim, Alice.
- Onları niye taktığını anlamıyorum, Poppy. - Öyle mi?
Öylece sutyenine sokuyorsun.
Yani?
Kendimi iyi hissetmemi sağlıyorlar, Suzy.
- Doğal bir kadın gibi. - Aynen öyle.
Galiba yanlış yere koydum.
Bak, üç memen oldu.
Senin gibi oldu, Zoe.
- Hayır, bende üç meme ucu var. - Doğru.
Üç meme ucun mu var?
Bundan bahsetmeyi sevmez. Şimdi gelip ona sarılacağım.
- Git bakalım. - İyi geldi. Bir daha yapsana.
Gerçekten mi?
Göğüs çatalın buradan harika gözüküyor.
- Teşekkür ederim. - Kuş bakışı bakıyorum.
Gelin, bayanlar. Şuna bir bakın.
- Evet, toplanın. - Şuna bak!
- Güzel, değil mi? - Harikalar.
Hayır, hayır.
Sanırım bu gece Poppy'nin nerede yatacağını biliyoruz.
Günaydın.
Kalkma vakti, uykucu.
Burada çay var.
Haydi. Yapabilirsin.
İşte böyle, neredeyse oldu.
Oluyor.
- Ve kalktı. - Sağ ol.
İyi misin?
Evet, iyi uyudum.
Duydum.
Hep böyle yapıyorsun.
- Ben horlamam. - Biliyorum. Hiç horlamadın.
- Horlamam. - Horlamam.
- Hala uyuyorlar mı? - Hayır, onlar gideli çok oldu.
- Öyle mi? - Evet.
Tamam o zaman.
- Saat kaç? - 12'yi 10 geçiyor.
- Yapacak işleri var. - Öyle mi?
- Dawn'ın tezi gecikti. - Olamaz. Senin sınavların ne zaman?
- Üç hafta sonra yarın. - Halledersin.
Evet. O konuda çok rahatım.
Tabii öylesin.
- Rahatım. - Evet.
Ama çok stresliyim.
Başı ağrıyan bir eskimo gibi mi?
- Kızarmış ekmek isteyen var mı? - Evet.
- Evet, lütfen. - Marmelatlı iki dilim olsun.
Evet, biliyorum. Çapraz keseceğim.
- Evet. - Kabuklarını çıkar.
- Tamamdır. Biliyor musun? - Neyi?
- Evet. - Gitti.
Derslere ceza hukuku ile başladık.
- İlk sınavın bu konu hakkında mı? - Evet, saçma.
İlk olarak internet suçlarını ya da suç ve zevk ilişkisini görseydik...
...daha kolay adapte olabilirdim.
- Sorunsuz. - Halledersin, Suzy.
Eğer biz mezun olduysak, herkes olabilir.
- Kardeşine geri zekalı mı diyorsun? - Sana geri zekalı diyorum.
Teşekkür ederim.
"Suç ve zevk ilişkisi", kulağa hoş geliyor.
- Dün gece gibi. - Evet.
Halledersin.
Evet.
- Görüşürüz sonra. - Görüşürüz.
- Helen'a ne zaman gideceğiz? - Evet, doğum ne zamandı?
Bilmiyorum, yakında. Bana mesaj atıp duruyor.
- Bana da. Gittikçe kötüleşiyor. - Biliyorum.
- Sınavlarının bitmesini bekleyelim mi? - Bir an önce halledelim istiyorum.
Tamam. Merak etme. Bana bırak.
- Bana mesaj atarsın. - Sıkı çalış.
Suze. Bu taraftan gidileceğini biliyorsun, değil mi?
Evet.
- Bunlardan bacak olur mu? - Harika.
Çok heyecanlıyım.
- Uçabilmek harika olurdu, değil mi? - Öyle mi düşünüyorsun?
Böyle...
- Ne? Mr Vertigo'daki gibi mi? - Evet. O kitaba bayılırım.
- Evet. - Akbabalar.
- Birkaç tanesi ile tanışmıştım. - Bunlar faydalı olabilir.
Evet, harikalar. Şuna bak, muhteşem.
Baykuş yapabiliriz. Onların büyük kafaları olur.
İyi fikir. Gözleri sana benziyor, bak.
- Sağ ol, Poppy. - Hayır, çok güzeller.
Penguenler taşınır mı?
Nasıl? Costa del Sol'a mı?
Taşınmak, göçmek, her neyse.
- Papağanlar nasıl? - Evet, kesinlikle.
- Veya tukanlar. Gagasına bak. - Renkleri hoş.
Güzel.
Yeni bisiklet alacak mısın?
Hayır, eski güzelimin yerini tutamazlar. Yuvadan uçtu artık.
Ama kesinlikle araba kullanmayı öğreneceğim.
- Ders mi alacaksın? - Alabilirim.
Niye olmasın?
Sana söyledim. Araba kullanmayı benim arabamla öğrenmeyeceksin.
Deli.
- Tavuk da yapabiliriz. - Tavuklar uçamaz.
Tembeller. Ne yapacağız o zaman?
- Bilmiyorum. Sence? - Bilmiyorum.
- Neredeler? - Burada.
- Arası o kadar uzak mı? - Evet. Gözüme sokma.
Yakınında bile değildim.
- Tamamdır. - Harika.
Bir yetişkinden yardım istemelisin.
Hiç yetişkin tanıdığım yok.
- Bence güzel oldular. - Evet. Ne düşünüyorsun?
- Sanırım bunlarla hallederiz. - Kesinlikle.
- Bar? - Tamam, "Hair of the dog"a gidelim.
Hazırım. Biraz da ruj sürüp çıkarız.
- Selam, Liz. - Selam, Zoe. Nasılsın?
Hazırlıksız yakalandım.
Günaydın, Tina.
Kuzey Amerika'da yaşayan kuşlar güneye, Güney Amerika'ya uçarlar.
Tamam mı?
Uzun bir yolculuk, değil mi?
Ama en uzun yolculuğu kutup kırlangıçları yapar.
Çünkü onlar kuzey kutbundan...
...ta buraya, dünyanın öbür ucuna, güney kutbuna giderler.
İnanılmaz, değil mi?
Kuzey kutbundan güney kutbuna. Bu da...
Bu da 15.000 kilometre demek. Doğru.
Tamam, Nick. Şimdi de diğer tarafını yap.
İşte, bak. Hayır, onu çekme.
Şöyle yapalım. Ona şunu koyalım. Ona biraz şundan koyalım mı?
Şundan koyalım mı? Güzel oldu, güzel oldu.
- Buraya da koyalım mı? - Hayır.
Hayır mı?
Bak, kaşları oldu.
- Tamam mı? - Bakayım.
Bence harika oldu. Harika oldu.
Haydi bakalım.
Şuna biraz sarı ekleyeyim mi? Al bakalım.
Sence tüyleri ne renk olsun?
Gökkuşağı renklerini kullanabilirsin. İyi fikir, değil mi?
- Gökkuşağı yaptım. - Gökkuşağı yap. Gökkuşağı papağanları sever.
Onu şimdi takma.
Bir bakalım.
Biraz daha. Saçak yapalım mı?
Biraz daha saçak yapabilir misin?
Acıktın mı? Yemek saati yaklaştı.
Aşçı değilim. Ama birazdan yemek saati gelecek.
Birazdan yemeğe gideceğiz.
Ellerini yıkayabilirsin.
Hazır mıyız?
Hey!
Harikasınız. Kendinize bir bakın.
Kollarınızı çırpın. Kanatlarınızı çırpın.
Biraz tehlikeli, değil mi?
Ne?
Bunları kafalarına geçirmeleri.
Onları boğmaya çalışıyorum. Amacım bu. Küçük pislikler.
- Harika gözüküyorlar. - Hafta sonu nasıldı?
- Berbat. - Hayır. Niye öyle dedin?
Pek bir şey yapmadım. Evdeydim.
Hafta sonu bu, Tash.
- Biliyorum. Annemle bir tartışma yaşadım. - Öyle mi?
Kız kardeşim cumartesileri çalışıyor. Jasmine'e benim bakmam gerekti.
- O nasıl? - Kız çok fazla yemek yiyor.
Canım benim.
Üç tavuk budu ile dört reçelli turta yedi ve sonra bana açlıktan öldüğünü söyledi.
Küçük domuz yavrusu.
- Onu annemlere bıraktım. - Sonra?
Ona "Sherryanne'e bu kızı diyete sokmasını söyle" dedim.
Onda kompleks oluşturacaksın. Daha 7 yaşında.
Hayatında ilk defa annem bu olaya karışmak istemediğini söyledi.
Tam evden çıkacakken Dollis Hill'de oturan iki teyzem geldi.
Olamaz.
Engizisyon mahkemesine çıkarıldım. "Tash, erkek arkadaşın var mı?"
"Yakında evlenir misin? Niye annene bir torun da sen vermiyorsun?"
"Artık 60 yaşına geldi. Yaşlanıyor."
Ben de şöyle dedim. "Hayır, erkek arkadaşım yok. Yakında evlenmeyeceğim..."
"...ve yakında bir ev kredisine yatırım yapmayı da düşünmüyorum."
"Çok teşekkür ederim."
- Sonra kapıyı çarpıp çıktım. - Son.
- Yemek mi yapıyorsun? - Evet, sen yapıyor musun?
Sıkı çalışıyorum. Ne yiyoruz.
- Yemek. - Değişiklik olur.
- Aç mısın? - Çıldırıyorum.
- Öyle değil mi? - Teşekkür ederim.
Günün nasıl geçti?
Tüylü arkadaşlarımdan oluşan uçuş sürüsünde mi?
İyi, bayıldılar. Kanat çırpıp uçtular.
- Öyle mi? - Evet, çok tatlılar.
Benimkilerin heyecanını onlar camdan uçarak kaçmadan önce kesmeyi başardım.
Yine de iyiydi, değil mi?
Evet, öğleden sonra onları sakinleştirmek için Stravinsky dinlettim.
- Ne çaldın? - Baharın gizleri.
İlk sürüş dersimin kaydını yaptırdım.
- Öyle mi? - Evet.
- Ne zaman? - Cumartesi, 12'de.
Harika, aferin sana.
- Masayı hazırlıyorum. - Evet, neredeyse hazır.
Evet, biliyorum.
- Hafta sonunu seviyorum. - Haydi canım.
- Seviyorum tabii. - Öyle mi?
Evet.
Cuma akşamları dans dersleri veriyorum, Tash.
Oradaki çocukların yarısı benden büyük.
- Bu pek garip değil. Değil mi, bücür? - Hayır, daha uzun değil, daha geniş demek istedim.
Dikkatli olmalısın.
Çocukların etrafta sıçramalarını istemezsin. Biraz tehlikeli.
Her cuma dansa gidiyorsun...
...ama sonra hafta sonunu evde, Nintendo'nun başında geçiriyorsun.
Çok doğru. Birkaç hafta önce, Pazartesi günü...
...Poppy'ye de anlattım, çocukları halının üzerine oturttum...
...hafta sonu ne yaptıklarını sordum.
Hava harikaydı. Ama hiçbiri dışarı çıkmamış.
Hepsi evde oturup PlayStation oynamış.
- Sonra da onları halıdan kaldıramadın mı? - Halıdan kalktıklarında nefes nefeselerdi.
- İşte hava kirliliği. - Biz hep parka giderdik.
- Ama birçoğunun gidecekleri bir park yok. - Aynen öyle.
Doğru, ama yürümek için parka ihtiyacın yok.
Anneyle baba dışarı çıkmıyorsa çocuklar da çıkmaz.
Aileler çocuklarının dışarıda oynamasından çok korkuyorlar.
Boş bir arsada bile çocuklarının oynamasına izin vermiyorlar.
Ama anne ve babaların çoğu için çok zor bir şey bu, değil mi?
Çok zor bir hafta geçiriyorlar. Baskı ve stres altındalar.
- Sorma. - İşten geliyorlar, eğer çalışıyorlarsa.
Birçoğu dul anneler, çok yoruluyorlar.
Çocuklarını pikniğe götürmemeleri anlaşılır bir şey.
Kabul edilemez. Hayat zor, ama bir çıkış yolu bulmalısın, değil mi?
- Bazı ebeveynler hiç denemiyorlar. - Evet, biliyorum.
Çocukları da gece yarısına kadar chat yapıyor.
- Evet. - Endişe verici.
- Korkutucu. - Beni çok sinirlendiriyor.
7 yaşındaki çoğu çocuk interneti bizden daha fazla biliyor.
En azından insanlar bu durumdan bahsediyor. Bu da iyidir.
- Öyle mi? - Evet. Durumun farkında olduğumuzu gösteriyor.
Ben de sigara içmenin kötü olduğunun farkındayım, ama sigarayı bırakmıyorum.
- Seni öldüreceğini bilmen yeterli. - Teşekkür ederim.
Sorun değil. Her zaman.
Ben de içki içmenin kötü olduğunu biliyorum, ama kendime engel olamıyorum.
- Ayıp. - Şerefe.
Herkese şerefe! İşte bu karaciğerlerimize ve içinde ne varsa ona gidiyor.
Dikkatli ol, Poppy. Yarın ilk sürüş dersine giriyorsun.
Evet, çabuk bırak onu.
Kör noktana dikkat et.
- Kulağa güzel geliyor. - İşte. Kaç parmak var?
- Senin için gelmiş olmalılar. - Çok heyecanlıyım.
Arabaya binmeden önce derin bir nefes al.
Onu göremiyorum. Bana şans dile.
İyi şanslar. Acil hizmetleri hazır tutacağım.
Her bahaneyi kullanıyorsun, değil mi? İtfaiyecileri sevdiğini biliyorum.
Merhaba. Scott?
- Sen Poppy misin? - Benim. Tanıştığımıza memnun oldum.
Tamam. Araba burada.
Ellerim hastalıklı değil! Niye böyle yaptın?
Temizler, özel olarak yıkadım, cidden.
- Bu mu? - Yolcu koltuğuna otur.
- Araba kullanmayı öğrenecek olan benim, değil mi? - Önce birkaç şeyden bahsetmem gerekiyor.
Öyle mi? Peki, öyle olsun. Israr ediyorsan.
- Arabanın rengini sen mi seçtin? - Rahat ol.
- Teşekkür ederim. Senin araban mı? - Hayır, şirketin arabası.
- Tamam. Peki senin araban nasıl? - Bu benim arabam.
Şirketin arabası demiştin. Kararını ver artık.
- Geçici ehliyetin var mı? - Evet.
İşte burada. Fotoğrafı kötü bir günümde çektirmişim.
- Gerçek adın Pauline mi? - Doğru.
- Tamam, her şey yolunda gözüküyor. - Öyle mi? İyi.
Daha önce hiç sürüş dersi aldın mı?
Evet. Hayır, pek ders sayılmaz. Miami'de Cadillac kullanıyordum.
Hoplaya zıplaya sahile indim. Biraz sinirliydim, çok komikti.
Bu arabayı kullanırken sinirli olmayacağız, tamam mı?
Hoplayıp zıplamayacağız. Odaklanacağız ve konsantre olacağız.
Seni araba sürmeyi öğrenen herkesi götürdüğümüz yere götüreceğim.
- Öyle mi? - Sana ön takımlardan bahsedeceğim.
- Edepsiz. - Sen de dinleyecek ve sorumluluk alacaksın.
Elimden geleni yaparım.
- Tamam. Emniyet kemerini tak. - Emredersiniz, Kaptan Scott.
Gidiyoruz, tatlım.
- Şirket merkeziyle konuştun mu? - Patronunla konuştum.
O patronum değil. Ben yalnız çalışırım. Kimseye bağlı çalışmam.
Ama bu onun arabası, ya da senin araban, birinin arabası.
Sana ücreti söylediler mi? Saatte 22.50 Sterlin.
Doğru. Su kadar ucuz.
- Ucuz olabiliriz. Ama daha iyiyiz. - Öyle mi?
Büyük şirketlere gidersen orada tecrübesiz öğretmenler oluyor.
Haydi canım.
Sınavı daha yeni geçmiş olurlar ve daha fazla para isterler.
Piçler.
Biz tecrübeli öğretmenler küçük firmalarda çalışır ve daha az para isteriz.
- Çok mantıklı gerçekten. - Ucuzluk görecelidir.
Evet. Haklısın. Tam üstüne bastın.
Her hafta aynı saat sana uygun olur mu?
Olabilir, tamam.
- Olur mu, olmaz mı? Bilmem lazım. - Bilmen lazımsa...
...sana uygun olan bana da uygundur, Scott.
Tamam, her Cumartesi saat 12'de.
- Cumartesileri çalışmayı sever misin? - Cumartesileri yarım gün çalışırım.
- İyiymiş. - Sen son öğrencimsin.
Günün geri kalanında ne yapıyorsun? Bu gece dışarı çıkacak mısın?
Eve gidip kitap okuyacağım.
Güzel bir kitap olmalı. Adı ne?
Bir kitap.
Evet, o kadarını anladık.
- Önünde üç pedal görüyorsun. - Evet.
Sol ayağını soldaki pedalın üzerine koyup sonuna kadar basar mısın?
Çok oynak bir pedal, değil mi?
Tamam, Pauline. Lütfen çizmeni pedaldan çek.
İki yaşımdan beri kimse bana Pauline dememişti. Komik geldi.
Peki ne diyeceğim sana?
- Poppy nasıl? - Poppy mi?
- Evet. - Evet.
Hangisi seni tahrik ediyorsa, Scott. Benim için fark etmez.
Peki, Poppy. Çizmelerin sürüş dersi için uygun değil.
- Niye? Sorun nedir? - Yüksek topuklarla arabayı kontrol edemezsin.
Ben bunlarla çok şey yapabiliyorum. Beni dans pistinde görmelisin.
- Dans pisti için uygun olabilirler. - Dans pisti için sadece uygun değiller.
Muhteşemler.
Erkek arkadaşına kızıp sahilde Cadillac kullandığında da...
...uygun olabilirler, ama araba sürmek için uygun değiller.
Komiksin.
Gelecek hafta altı düz bir ayakkabıyla gelmeni istiyorum.
- Onlar bana yakışmıyor. - Yakışması umurumda değil, nasıl sürdüğün önemli.
Bir şeyler ayarlamaya çalışırım, Scott. Bana bırak.
Güzel. Şimdi, üç tane ayna görüyorsun.
İki tane yan ayna ve dikiz aynası.
- Altın üçgeni oluşturuyorlar. - Aşk üçgeni gibi bir şey mi?
Piramit şeklinde ve tepesinde de her şeyi gören bir göz var. Enrahah.
Tekrarlar mısın lütfen? "En-ra-hah".
- Şeytanın gözünden mi bahsediyorsun? - Hayır.
Çünkü oraya bakmak isteyeceğimden emin değilim.
Şeytan değil. Şeytandan önce kovulmuş iki melek daha vardı.
- Enrahah, Raziel ve Şeytan. - Telefon defterimde kayıtlı değiller.
- Ayıl biraz. - Ayı mı? Nerede?
- Ayıl biraz. - Göremiyorum.
- Bu bir öğretme yöntemi. - Öyle mi?
- Sana öğretmekle ilgili birkaç şey söyleyeyim. - Söyle bakalım.
Bir öğretmenin işi öğrencisinde iyi alışkanlıklar geliştirmek ve kötü alışkanlıklarından kurtulmasını sağlamaktır.
Buna sürekli tekrarlarla pekiştirir.
Ve bunu da öğrencinin aklında kalacak...
...açık ve belirgin imgeler oluşturarak yapar.
- Öyle mi yapar? - Evet.
Merak etme. Hepsi aklıma kazındı.
Hatırlıyorsun, gördün mü? Enrahah'ı ölene kadar unutmayacaksın...
...ve ben de işimi yapmış olacağım.
Niye buraya dev bir çilek gibi güzel bir şey koymadın ki?
Çünkü böylesi işe yarıyor. İnan bana.
- Tamam, dur. - Şimdi ne yapacağım?
Lütfen elini vitesten çek. Vites kolunu bırak.
- Tamam. Tamam. - Ayağını pedaldan çek.
- Tamam, hiçbir şeye dokunmuyorum. - Sana şunu açıklayayım.
Bu araba benim ekmek teknem. Hayatımı bu arabadan kazanıyorum.
- Sen hayatını nasıl kazanıyorsun, bilmiyorum. - Evet.
Ama ben senin barına, ya da diskoteğine, ya da kulübüne gitsem...
...ve DJ'in yanına gidip tüm kayıtlarına zarar versem...
...veya tüm camları kırsam...
...ve sonra da "Özür dilerim, ne yaptığımı bilmiyordum" desem bunu kabul etmezdin, değil mi?
Burada tek bir sorun var.
Benim barım ya da diskom yok. Ben sadece bir ilkokul öğretmeniyim.
- Öyle mi? - Korkarım öyle, oğlum.
Sen satanist misin, Scott?
- Hayır, aslında tam tersiyim. - Papa mısın o zaman?
- İkisi aynı şey. - Öyle mi? O da bunu biliyor mu?
Tamam, önünde üç pedal var. Gaz, fren, debriyaj.
Harika.
- Güzel. - Evet.
Nasıl biri?
- Bayılırsın. - Öyle mi?
Beni güldürdü. Komik biri.
Nasıl? Esprili anlamında mı, tuhaf anlamında mı?
- İkisi de aslında. - Ne oldu peki?
- Bana bağırdı. - Ne? Seni azarladı mı?
Biraz fazla telaşlı. Sadece birazcık.
- Eminim onun nefesini kesmişsindir. - Onu sana ayarlayabilirim.
- Formda mı? - Evet.
Hayır, hiç formda değil. Tam senin tipin.
- Benim kazancım ne olacak? - İstediğin zaman sevişebileceksin.
Bu en son ne zaman olmuştu?
Bu kimin hatası? Nereye gidiyorsun? Suzy!
- İyi misin? - İyi misin?
- Neler oluyor? - Haydi.
- Küçük kız kardeşime mi bağırıyorsun? - Hayır.
- Öyle gözükmüyor, değil mi? - Poppy!
- Nereye gidiyorsun? - Siktir git!
Belli ki bizimle gelmiyorsun. Hoşça kal.
Suze!
- Günaydın, Poppy. - Günaydın.
- Neyin var? - Sırtımı incittim, değil mi?
- Öyle gözüküyor. - Tramplende zıplarken.
- Tramplende zıplarken mi? Gerçekten mi? - Evet, her hafta giderim.
- Ne zaman? Okuldan sonra mı? - Bayılırım.
Harika.
Kaslarını çalıştırmalısın.
- Çünkü ben flamenkoya başladım. - Haydi canım.
- Harika bir şey. - Hep yapmak isterdim. Öyle bir şey.
- Dikkat et. - İyiyim.
- Sen de gel istiyorsan. - Ne zaman?
Salıları, 6:30'da.
- Kendini iyi hissedersen gelirsin. - Tamam.
- Günaydın, Leanne. - Günaydın.
Burası idrar kokuyor.
- Ben koku almıyorum. - Altına mı işedin?
Evet, özür dilerim.
- Edepsiz kız. - Sorma.
- İyi misin? - Evet.
Haydi, neredeyse geldik.
- Koku duyunu mu kaybettin? - Evet, sigara içmek koku duyusunu köreltir.
- Beynini de. Haydi bakalım. - Gir bakalım.
Bitirdim.
- Bitti mi? - Evet, sağ ol.
Tamam.
Kendine iyi bak.
- Tamam, sıra kimde? - Poppy Cross.
Teşekkürler.
Poppy? Hayır, ben Zoe. Tanıştığımıza sevindim.
Hayır, Poppy benim, özür dilerim. Onun kim olduğunu bilmiyorum.
- Adım Ezra. - Merhaba, Ezra.
- Yukarıya çıkalım mı? - Evet.
- İrisiniz, değil mi? - İyi şanslar.
- Acele etmeyin. - Bana ne yapacaksınız?
Beni güldürdünüz.
Tamam, şimdi sırtınızdaki kaslara dokunacağım.
- Tamam. - Acıdığı zaman söyleyin.
Mesaj atarım.
Parmaklarınız güçlü.
Gıdıklandım.
- Tam yerine bastınız. - Tamam.
Peki bu taraf nasıl?
Evet.
Tamam. Bir şey alıyormuş gibi yan tarafınıza doğru eğilir misiniz?
Tavuk alıyorum.
Hayır, özür dilerim. Yapamıyorum.
Sırtınız mı ağrıyor?
Efendim?
Her tarafı etkileyebiliyor, değil mi?
Ruh halini falan da.
- Güzelmiş. - Sırt üstü yatın lütfen.
Bunlardan bir tane alayım. İşe yarıyorlar.
Tamam, şimdi yüzünüz bana dönük olacak şekilde yana dönmenizi istiyorum.
Çok bir şey istemiyorsunuz, değil mi?
Yine omurganızdaki kaslara dokunacağım.
Ne yapacağım şimdi, aman aman aman aman.
Tamam.
Tamam, sırt üstü yatın.
Oldu işte.
Omurganızdaki bir eklem sıkışmış.
Hayır.
- Serbest bırakmamı ister misiniz? - Ciddi bir şey mi?
- Çok kötü değil. - Ne yapacaksınız? Acıyacak mı?
Birkaç gün acıyabilir.
- Yapın o zaman. Sonuna kadar. - Emin misiniz?
Çabuk olursanız.
Tamam. Sizi yana çevireceğim ve sırtınızda kısa, sert bir çıtırtı hissedeceksiniz.
Tamam mı? Nefes alın, ve...
Bir dakika.
Tamam. Hazır mısınız?
Evet.
Tamam, nefes alın.
- Tamam. - Ve oluyor.
Aman aman aman!
Tamam. Şimdi rahatlayın.
Böyle yapacağınızı tahmin etmemiştim.
Rahatlayın ve normal bir şekilde nefes alın.
Tamam, oturur musunuz lütfen?
Evet.
Bu ders saati değişiklikleri sürekli olacak mı?
- Özür dilerim, Scott. İşim çıktı. - Benim de bir hayatım var.
- Randevu almam gerekti. - Bu da bir randevu değil mi?
Engel olamadım.
Cehenneme giden yol iyi niyetlerle doludur.
Kulağa hoş geliyor.
Kötü bir gün geçiriyorsun, değil mi?
- Bu sabah bir öğrencim vardı. - Hayır. Ne yaptı?
Geç kaldı ve para ödemeyi reddetti.
Kapıyı çarpıp bana küfretti.
- Ona bağırdın, değil mi? - Çekip gittim. Ona bir daha ders vermeyeceğim.
- Göster ona. - Kaba, kibirli...
...kendine aşırı güvenli ve sokak ağzı ile konuşuyor.
Bunu sevmezsin, değil mi?
Aşırı şımartılmış ve kendini ifade etmesi konusunda cesaretlendirilmiş.
Kendini ifade etmek mi? Ellerini kesin!
Bunun ne anlama geldiğini biliyor musun?
- Söyle bakalım. - Ne kadar az şey bildikleri anlamına gelir.
Annelerinin ne kadar az şey bildiği anlamına gelir.
Ayrıca kokuyorlar.
Hayatın kolay değil, değil mi?
Burada karşılaştığımıza sevindim.
Gülmene gerek yok, seni rahat bırakıyorum.
Tamam, yavaş, yavaş.
- Muntazam olarak devam et. - Özür dilerim.
Ayağını frenden çek. Frene basmana gerek yok.
- Niye böyle oluyor biliyor musun? - Niye oluyor?
- Çizmelerin. Çizmelerin yüzünden oluyor. - Hayır, acele etmiyordum.
- Panik oldum. - Çizmelerin uygun değil.
Tamam, devam et.
Poppy, haydi. Biraz hızlanalım, tamam mı?
- Bana bağırma, Scott. - Oyalanma, gidelim haydi.
- Öğreniyorum daha. - Bir sonraki sola dön, tamam mı?
- Bana panik yaptırıyorsun. - Ayna, sinyal, manevra.
- Çok heyecanlanıyorum. - Enrahah, Enrahah.
İki elin de direksiyonun üstünde olsun. Enrahah. Enrahah.
O hoşuma gitmedi. Beni korkutuyor.
Tamam, Poppy. Sinyal. Ayna, sinyal, manevra.
- Sinyal. - Sinyal, tamam.
- Nasıl gidiyorum? - Frene bas. Debriyaj.
Oyalanmaman lazım. Boşluğu bul, göz at ve süzül.
- Birinci vites. Göz at ve süzül. - Birinci vites.
- Göz at ve süzül. - Göz atıyorum ve süzülüyorum.
- Yolun sonuna geldiğimizde... - Adam yakışıklıymış.
Yolun sonuna geldiğimizde... Sürmeye odaklanır mısın?
Enrahah, Enrahah.
- Enrahah. Tamam. - Bu biraz garip.
Frene bas. Debriyaj. Oyalanmaman lazım.
Boşluğu bul. Yokuşta olduğunu fark ettin mi?
- Hayır. - Tamam. El frenini çek.
Boşluğu bul. Tamam, kapını kilitle. Kapını kilitle.
- Saçmalama. - Poppy, iki kişiler.
- Dalga mı geçiyorsun? - Kapını kilitle.
- Tamam, gidelim. Gidelim, Poppy, gidelim. - Bunu demiş olduğuna inanamıyorum.
Haydi. Devam et. Devam et.
- Şu taraftan gidelim. - Poppy! Poppy, gidelim!
- Viraja girdik. Gidelim. - Aman tanrım.
Tamam, devam et. Yolun ortasının solunda kal.
Gelecek hafta aynı saat uygun mu? 12'de? İstiyorsan kontrol et.
Görüşürüz.
Hoşça kal.
Nasılsın köpekçik?
- Bir tane daha. - Evet.
Daire, tamamen kırmızı.
Nasıl? Domates gibi mi?
Mesela. Beyaz yatay çizgi.
İpucu ver, Zoe.
Yatay. Ufuğa paralel.
Teşekkür ederim, Bayan Marsh.
- Rica ederim. - Yani yoyo gibi yukarı aşağı değil.
- Hayır. - Tamam.
- Ona ne denir? - Dikey.
- Hayır, işareti diyorum. - "Girilmez" olmalı.
- Kim giremez? - Bisiklete binmiş zenciler.
- Başlama yine. - Ağzından öyle çıktı.
- Başka bir öğretmen bulabilirsin. - Evet, biliyorum. Bir bakalım.
- Bir tane daha sor. - Yine kırmızı bir daire.
- Evet. - Siyah bir araba. Bu ırkçı bir şey değil.
- Duyduğuma sevindim. - Siyah arabanın yanında kırmızı bir araba var.
Salak avanağı solluyor.
- Enrahah. - Sana da Enrahah.
- Nedir bu? - Sollama yapmak yasaktır.
- Enrahah. - Enrahah-ha-ha!
- Deli birine benziyor. - Deli biri.
- Sırtın nasıl? - Aslında iyi. Adam düzeltti.
Sihirli parmaklar. Tatlıydı, değil mi?
Formdaydı.
İçinde "Dur" yazan sekizgen işaret.
- Dur! - Tamam, o zaman.
İlk önce kim göz kırpacak?
- Bir fincan çay ister misin? - Evet, lütfen.
Hayır, bu gece lazanya yiyeceksin. Tavuğu yarın bitirirsin.
Şimdi konuşamayacağım. Sonra görüşürüz.
- Yetişebilir miyiz? - Trafiğe bağlı.
Sorun olmaz.
Ah, sırtım.
Gelin bayanlar. Mümkün olduğunca çabuk.
Çantanızı bırakabilirsiniz, birkaç boş yer var.
- Özür dileriz, geciktik. - Özür dileriz.
Sorun değil. İspanyollar da hep geç kalır. Yerinize geçin de başlayalım.
Buraya.
Beni tanımayanlar için kendimi tanıtıyordum.
Seni tekrar görmek çok güzel. Arkadaşını da getirmişsin.
Sınıfıma hoş geldin.
Adım Rositta Santos ve İspanya, Sevilla'dan geliyorum.
Veya sizin deyişinizle Seville'den.
Biz boğa güreşlerimizle ünlüyüzdür.
Ayın zamanda siz İngilizlerin iğrenç reçellere çevirdiği güzel portakallarımız da ünlüdür.
Güneş gözlüklerini çıkarmayacak mısın?
Aynı zamanda Flamenko'nun da doğduğu yerdir.
Özür dilerim.
Artık herkes hazırdır umarım.
Ayaklar paralel. Kalçalar çıksın.
Karnınızdan çekip göğsünüzden bırakın.
Kürek kemiğini omurgaya doğru çekin.
Kollar serbest.
Başınızı sağa yatırın.
Boynunuzdaki o muhteşem gerilimi hissedin.
Şimdi sola.
Flamenko gibi değil, değil mi?
Sağa.
Başınızı tekrar ortaya getirin.
Ve rahatlayın. Harika.
Tamam, çocuklar. Şimdi biraz gerilme hareketleri yapacağız.
Sağ ayak öne.
Dirseklerinizi kaldırın, sanki iplerle bağlılarmış gibi.
Küçük Pinokyo gibi.
Kaldırın, kaldırın.
Omuzlar aşağıda. Kollar başın üzerinde.
Yüzü çerçeveliyorlar. İşe burada, gururluyum.
Sonra kolları öne getirin. Bastırın, bastırın.
Gerilim olsun, güç olsun. Ama aynı zamanda akıcı.
Sonra yine dirseklerden kaldırın. Bir kartalın kanatlarını açması gibi.
Güzel, hiddetli, yırtıcı.
Çocuklar, kartal kanatlarınızı kaldırdığınız zaman...
...bu dansın acıdan, eziyet çekmekten...
...los gitanos...
...nasıl diyorsunuz, "çingene"lerden geldiğini hatırlayın.
Bu kelimeyi kullanmak hoş değil biliyorum...
...ama onlar yüzyıllar boyunca toplum tarafından ezildiler ve diyorlar ki...
"Buna ihtiyacımız yok, bizim onurumuz var."
"Haysiyetimiz var."
"Kalbimiz var. Flamenkomuz var."
Diyorlar ki, "Burası, benim alanım."
Benim alanım.
Benim alanım...
Benim alanım. Herkes yapsın. Bir, iki.
Benim alanım.
- Tekrar. - Benim alanım.
- Haydi! Haydi! - Benim alanım.
- Tekrar. - Benim alanım.
- Haydi! Haydi! - Benim alanım.
- İçten söyleyin. - Benim alanım.
Ama çocuklar.
Benim alanım.
- Bir kez daha. - Benim alanım.
- Daha sağlam ifade edin. - Benim alanım.
- İnanmıyorum. - Benim alanım.
Tamam, çocuklar. Şimdi sizi iki gruba ayıracağım.
Sonra da alkışlamaca ve vurmaca oynayacağız, tamam mı?
Bir, iki.
Çocuklar, çocuklar. Ne yapıyorsunuz?
Tutku nerede? İntikam nerede? Kan nerede?
Bu flamenko.
Çok kibar alkışlıyorsunuz. Operanın sonunda yapılan gibi.
"Affedersiniz, çayınıza ne kadar şeker alırdınız?"
Bu kadın bir yıl boyunca her cumartesi akşamını...
...kocanızla Paddington'da bir otelde geçirdi.
Bu adam beş yıl boyunca en yakın arkadaşınızla sizi aldattı.
Beş yıl boyunca bütün sevginizi, ruhunuzu verdiğiniz erkek arkadaşınız...
...22 yaşındaki bir İsveçli ile sizi aldattı.
Onu öldürmek istiyorsunuz. Onu hadım etmek istiyorsunuz.
O bir pislik. Ondan nefret ediyorum.
İyi misin?
Bana bundan bahsetmemişlerdi. Çok değişik bir şeydi.
Evet, kadına da helal olsun.
Kendini toparladı ve hemen geri döndü.
Hiçbir şey olmamış gibi. Küçük bir ateş topu gibiydi, değil mi?
- Duygusallıktan hiç iz kalmamıştı. - Hayır, gözyaşlarını da silmişti.
Çok tatlıydı. Ona sarılmak istedim.
Bunu takdir edeceğini sanmıyorum.
Hayır. Burası benim alanım. Git üstümden.
Tüm kalbini orada açığa vurması da ağızda kötü bir tat bıraktı gerçi.
- Sonra da "Kaldır şunu". - Kutuya kapat.
- Başka zaman çıkarırsın. - Belki de hiç.
- Şanslı olursun o zaman. - Biliyorum.
Kötü bir dönemden geçiyor olmalı, değil mi?
- Aslında iyi bir öğretmendir. - Evet, kesinlikle.
Kendini içten içe yakacak.
Adamı hadım edeceğini söylediğinde ona inandım ben. Ya sen?
Dersteki erkeklerin gelecek hafta geleceklerini sanmıyorum.
Hayır. Asla.
- Aşk hayatın nasıl? - Aşk hayatım nasıl?
- Bir şey yok mu? - Hiçbir şey yok.
- Bunu normal karşılıyor musun? - Evet.
- Aferin sana. - Şerefe.
Şerefe.
- Beth nasıl? - Darren onu terk etti.
Hayır.
Tam da 18. yaş gününden önce. "Sağ ol, Darren."
- Niye erkekler böyle yapar? - Biliyorum.
Noel, sevgililer günü. Bir bakarsın gitmişler.
- Umarım partiye gelmez. - İsmi listeden çıkarıldı.
Kızıma bakıp şöyle düşünüyorum, "Onu arama. Onu arama."
- "Yapma bunu, Beth. Yapma bunu." - Bir şey diyemezsin ama.
- Kendi başlarına üstesinden gelmelerine izin vermelisin. - Korumacı olmaktan kendini alamıyorsun.
Tabii, üniversite zamanı yaklaştı, değil mi?
İnşallah Manchester'a gidecek.
- Harika. Orada ne okumak istiyor? - Sosyoloji.
- Şahane. - Umarım bir yıl kaydını dondurur, yolculuk yapar.
Dünyayı görmesi önemli.
- Öyle sanıyorum. Ben fırsatını bulamamıştım. - Ben de.
- Ama sonra bunu telafi ettin. - Öyle, değil mi?
- Nerelere gitmiştin? - Her yere.
Altı aylığını ben ve Zoe Tayland'da öğretmenlik yapmıştık.
Avustralya'dan başlamıştık. Zoe'nin Melbourne ve Sydney'de tanıdıkları vardı.
Bali, Java, Malezya, Vietnam güzeldi. Sonra Tayland.
Muhteşem.
Şahane. Çocuklar harikaydı. Öğrenmeye bayılıyorlardı. 60 kişilik sınıflar vardı.
- 60 mı? - Evet.
Harika. Senin için de zorlayıcı olmuştur.
- Onlar için de. - Özellikle onlar için.
Evet.
- Bir tane daha ister misin? - İsterdim ama araba süreceğim, değil mi?
Tabii öyle. İyi olmalıyım. Yarın iş var.
Poppy, bu senin üçüncü sürüş dersin.
- Giderek iyi oluyorum, değil mi? - Hayır, iyi değilsin.
Kıyafetine fazla önem veriyorsun. Dikkatin kolay dağılıyor.
Sincaplar, köpekler, parktaki çocuklar...
...ameliyat olmuş yaşlı kadınlar, bahçelerinde yarı çıplak çalışan erkekler dikkatini dağıtıyor.
- Çok formda gözüküyordu, değil mi? - Hayır, formda değildi. Göbekliydi.
- Senin de baktığını bilmiyordum. - Sen yola odaklan.
Bu araba ölümcül bir silahtır. Dikkat etmezsen birini öldürürsün.
Yolun ortasının solunda kal.
Haydi, Scott. Kaç kez bir sincabı mesaj atarken görebilirsin ki?
- Sola dön. Ayna, sinyal, Enrahah. - Mesaj gönderiyorum.
Enrahah!
Senin 40 çocuklu bir sınıfta öğretmenlik yaptığına inanamıyorum.
Şaşırdım doğrusu. Dürüst olmak gerekirse sınıfta 30 çocuk var.
30. Düzene hiç saygın yok.
Kibirlisin, yıkıcısın ve kaostan besleniyorsun.
- Süzgeçten geçmişim, değil mi? - Hayır, süzgeç sensin.
İnan bana, Poppy. Süzgeç sensin.
Tamam, bir sonraki soldan döneceğiz. Ayna, sinyal, manevra.
- Enrahah. Unutma, Poppy. - Bu köşeyi sevmiyorum.
Virajdan çık. Virajdan çık.
Piramidi hatırlıyor musun? Piramidin şeklini hatırlıyor musun?
- Enrahah. - Hayır.
Enrahah piramidin tepesindeki gözdür.
Ben tabanından bahsediyorum.
Piramidin tabanında yer alanlar...
...piramidin tepesindekinin yaptıklarından tamamen habersizdir. Enrahah.
Sen piramidin neresindesin?
- Piramidin dışındayım. İçeri bakıyorum. - Tabii öyle.
Sen neredesin? Asıl önemli olan o. Sen ve çocukların neredeler?
- Hepimiz neredeyiz ki? - Bir sonraki soldan dön. Enrahah.
- Okulu sever miydin, Scott? - Okulla anlaşamazdım.
Yazık olmuş.
Eğitim sistemi hakkında sana bir şey söyleyeyim.
- Söyle bakalım. - Eğitim sistemi sol beyin mahkumları üretir.
- Bu ne demek, biliyor musun? - Biliyorum.
Söyleyeyim. Beynimizin iki yarısı vardır.
Sol beyin ve sağ beyin. Sol beyin... Devam et, devam et.
Sol beyin bilgidir, veridir. Ölüdür.
Sağ beyin ise kişiliktir. Ruhun yattığı yerdir.
Eğitim sistemi şu şekilde işler. "Sana yeni bir bakış açısı vereceğim."
"Benim bakış açımı alırsan, benim bakış açımı kabul edersen..."
"...sınavlarını geçersin ve sürekli yükselerek..."
"...polis, hakim, avukat, general, politikacı olursun ve mutlu ve başarılı olursun."
"Ama kendine özgü düşüncen olursa..."
"...kalıplara bağlı kalmazsan mutsuz ve başarısız olursun."
Eğitim sistemi böyle işler. Sola dön. Enrahah. Sinyal. Enrahah.
Okulda diğer öğrenciler seni döver miydi, Scott?
Bir sonraki soldan döneceğiz. Enrahah.
Çocuklar acımasız olabiliyor, değil mi?
Nick!
Nick, neler oluyor?
İyi misin, Charlie?
Evet, görebiliyorum. Neler oluyor?
Bakın. Bakın.
Zıplamayın.
Vurmaya devam edin.
Yüzünüz öne baksın.
Önümüze bakın.
Bu salsa değil. Dik durun.
Bakın, haydi.
Bir, iki, üç. Bir, iki, üç.
Yüzünüz öne baksın. Bana bakmayın. Bir, iki, üç. Vurmaya devam edin.
Bir, iki, üç. Bir, iki, üç. Bir, iki, üç. Bir, iki, üç.
Bravo herkese.
Söylemeliyim ki biraz etkilendim.
Geçen haftadan çok daha iyi. Tabii öyle olması çok zor değil.
Hala da gelişebilir.
Ama bu da yeterli.
Şimdilik.
Çok güzel, Savannah.
Aferin. Bir prensle mi evlendin?
İşte oldu. Çalışmana devam et, iyi gidiyor.
Evet, devam et. Bir resim çiz.
Dur bakalım. Neler oluyor? Bırakır mısın lütfen?
Neler oluyor? Ayotunde'ye vuruyor musun?
İyi misin? Sana sert mi vurdu?
Sana vurdu mu? Buraya gel. Biz arkadaşlarımıza vurmayız.
Gel ve burada otur. Çalışmana devam et.
Sebepsiz yere Ayotunde'ye vuruyorsun. Bu hoş değil.
Arkadaşlarımıza böyle yapmayız.
- Bunları yapamıyorum. - Yaparsın. Uğraşmaya devam et.
- Öğretmenim, kaplan balığı yaptım. - Tamam, Chelsea.
Ne oluyor burada?
Benimle konuşabilirsin.
Ne söylemek istiyorsan.
Sana yardım etmek için buradayım.
Çünkü senin arkadaşınım, değil mi?
- Evet. - Evet, doğru.
Arkadaşlar böyle yapar.
Değil mi?
- Evet. - Evet.
Niye bu kadar sinirlisin?
Bunu çözmene yardım etmek istiyorum.
Haydi, çabuk çabuk.
- Selam, Jenny. - Selam, Poppy.
- Poppy. - Bir dakikan var mı?
- Ne oldu? - Sanırım bir sorunum var.
- Gel, otur. - Sağ ol.
Sorun Nick, aslında...
Ne dediğimi anlıyor musun?
Anlıyor musun?
- Anlıyor musun? - Anlıyorum.
O, o...
Öyle, değil mi?
Bilirsin, o...
Bilirsin, onlar, onlar...
Öyle mi?
Değiller, değiller...
Değiller, anlıyor musun?
Üşüyor musun?
Gideceğimi söylediğimi biliyorum.
- Güzeldi. - O, o...
- Öyle mi? - Bilirsin, o...
Şimdi, o, o...
Hayır.
O, o...
- O ne? - O bir pislik.
Birkaçını ben de tanıyorum.
Haydi bakalım.
İşte bu kadar.
- Dediğimi anlıyor musun? - Evet, evet.
O, o...
O, o, bilirsin. O, o...
Bilirsin. O, o...
O, o...
- O öyleydi... - Öyle miydi?
Yapmazdı, bilirsin. Yapmazdı, yapmazdı.
Yapmazdı, ben, ben değilim.
Değilim. Ben, ben... O, o...
Bilirsin, o...
Bilirsin, onlar, onlar...
Dediğimi anlıyor musun?
Evet.
Anlıyorum.
Adın ne?
Hey?
- Haydi. - Nereye gidiyorsun?
- Taksi! - Bu benim için.
Haydi, tanrım.
Şuna bak.
Daha yeni tanıştık. Annem beni yabancılara karşı uyarmıştı.
- Nereye gidiyorsun? - En uzun yol, eve giden en kısa yoldur.
Sod kanunu.
- Gitti mi? - Tamam. Ne?
- Gitti mi? - Sakin ol.
- Ne? - Gitti mi?
Sen ne?
- Gitti mi? - Kim gitti mi?
- Lastik tomaklı adam. - Sen ne?
- Lastik tokmaklı adam. - Lastik tokmaklı adam.
Niye öyle demedin?
- Gitti mi? - Evet, evet. Hayır, gitti, gitti.
- Tanrım. - Onu gördüm. Kaçıyor.
Tabanları yağlıyor. Gitti.
Gitti. Kendine gel.
Peki.
Uygun bir yer buldun.
Salla bakalım.
Ben ne yapıyorum?
İşin bitti mi?
İyi misin?
Akşam yemeği yedin mi?
Hayır.
- İşte, al bakalım. - Hayır.
- Yiyecek bir şeyler için. - Hayır, sağ ol.
- Bu gece nerede yatacaksın? - Bir yatakta.
Tabii ki. Ne aptalım.
Ne?
Biliyor musun?
Evet.
Sıradaki, lütfen.
- Uyuyor musun? - Evet.
Neler yapıyorsun?
- Biraz şundan, biraz bundan. - Şöyle böyle.
Yuvarlanıp gidiyorum.
- Neredeydin? - Takılıyordum.
- Ciddiyim. - Ciddiyim.
Yürüyüşe çıktım.
Bir şeyler içmeye gidecektik.
Evet. Özür dilerim.
- Sana mesaj bırakmıştım. - Şarjım bitti.
- Peki günün nasıldı? - Günün nasıldı?
Harika, yer yerinden oynadı.
- Sınıfımda şiddet uygulayan bir öğrencim var. - Ne yapıyor?
- Şiddet uyguluyor. - Seni mi dövüyor?
- Diğer çocukları dövüyor. - Sen ne yapacaksın?
Heather ile konuştum.
Ufaklık.
Onları sevmelisin, değil m?
Evet, yoksa onları öldürürsün.
Bu gece nereye gittin?
İşte ebedi soru. Neredeydik? Nereye gidiyoruz?
Hayatın anlamı nedir?
Aya gidip geldim.
- Çabuk yürüyorsun. - İyi bacaklarım var.
Evet, harika bacakların var. Ama tipim değilsin.
- Bunlar harika bacaklar. - Git başımdan. Falına bakayım.
Çok güçlü bir çizgi görüyorum.
Bu senin saçmalık çizgin. Uzun boylu, koyu tenli, yakışıklı bir hergele görüyorum.
- Yanında pisliğin biri var. - Pislik mi?
- Evet. - Bakayım.
Evet, orada. Yakışıklı, değil mi?
- Tipim değil. - Hayır.
İyi adamlar nereye gittiler?
Burada saklanmıyorlar, değil mi?
Çık oradan, çık oradan her neredeysen. Hazırız ve bekliyoruz.
Cesaretleri yok.
- İyi misin, Nick? - Evet.
- Ne yapıyorsun? - Kitap okuyorum.
- Ne okuyorsun? - "Yuck!"
- "Yuck!" Güzel, değil mi? - Tam bir klasiktir.
- Nick, bu Tim. - Merhaba, Nick.
Merhaba.
Nick, geçen gün sana...
..."sosyal yardım uzmanı nedir" diye sorduğumda...
...ne dediğini hatırlıyor musun?
Sosyal yardım uzmanı zorda kaldığında sana yardım eder.
Sosyal yardım uzmanı zorda kaldığında sana yardım eder, evet.
- Doğru. - Evet, çok güzel.
Doğru. Düşündüm de...
...Tim'in seni daha iyi tanımasını nasıl sağlayabilirim?
Bütün sene boyunca çok şey öğrendin.
- Kesinlikle evet. - Öyle, değil mi?
Düşündüm de, Tim'e çalışmalarından bazılarını göstermen sorun olur mu?
- Hayır. - Bu iyi bir fikir.
Görmeyi çok isterim.
"Hayır, istemiyorum" mu demek istedin, "hayır, sorun olmaz" mı demek istedin?
- Hayır, sorun olmaz. - Ben de öyle düşünmüştüm.
Güzel, değil mi? Peki ne göstereceksin?
- Gel, otur buraya. Bak bakalım. - Sağ ol.
- Matematiğini göstermeliyiz. - Matematikte iyi misindir, Nick?
- İyi misin, tatlım? Yoruldun mu? - Şuna bakalım. Haydi.
- Bu ne acaba? - Bak.
- Geçen dönemdeki durumu. - Artı, artı, artı.
- Sayılarla arası çok iyi. - Çok güzel.
- Evet, gülen suratlar var. - Sonra görüşürüz, tamam mı?
- Görüşürüz. - Sağ olun, Bayan Stockman. Görüşürüz.
- Gülen surat, büyük gülen surat var burada. - Gülen surat, her tarafta artı var.
- Çok güzel. - Bunların hepsi geçen dönemden.
- Fena değil. - Bu dönem de böyle iyi mi?
Evet, biraz bozuldu, değil mi?
- Öyle mi? - O kadar iyi değil.
- Çözeriz ama. - Tabii ki.
Başının belada olmadığını biliyorsun, değil mi Nick?
- Evet. - Evet.
Kimse sana karşı uzun süre kızgın olmaz.
Ama sen son zamanlarda biraz sinirlisin, değil mi?
Evet.
- Neye sinirlendin? - Bilmiyorum.
Bilmiyor musun?
Evde durumlar nasıl?
İyi.
- Annenle aran iyi mi? - Evet.
Evet.
- Annenle iyi anlaşıyorsunuz, değil mi? - Evet.
- Eve başka gelen oluyor mu? - Hayır.
Hayır mı? Peki annenin arkadaşları?
Annenin erkek arkadaşı var mı?
Evet, var.
Var mı? Adı ne?
Jason.
Jason...
Jason iyi biri mi?
Hayır.
Seni o mu sinirlendiriyor, Nick?
Evet.
Bu iyi değil, değil mi?
Boş bir kağıt verir misiniz, Bayan Cross?
Evet, tabi, bir tane ayarlarız.
- Güzel resim çizebiliyor musun, Nick? - Evet.
Tamam.
- Haydi bakalım. - Sana kalem de verelim.
Al bakalım.
Şunu al, Nick. Bana bir ev resmi çizmeni istiyorum.
Yapabilir misin?
- Evet. - Evet.
Ben de öyle düşünmüştüm.
Bu annen, yatak odasında.
- Peki bu kim? - Jason.
Jason burada. Burası neresi?
- Oturma odasında. - Oturma odasında.
Hepiniz farklı odalardasınız, değil mi?
Niye Jason ile aynı odada değilsin?
- Çünkü bana iyi davranmıyor. - İyi davranmıyor. Ne yapıyor sana?
Beni dövüyor.
- Seni dövüyor. - Evet.
Bu hoş değil, değil mi Nick?
- Tanıştığımıza çok sevindim. - Evet, ben de.
Teşekkür ederim. Sanırım düzelir.
- Tabii ki. - Evet.
- İyi bir öğretmeni var. - Öyle mi? Nerede? Göremiyorum.
- Şu an ona bakıyorum. - Çok teşekkür ederim.
- Ona daha sonra da bakmak isterim. - O da sana tekrar bakmak ister.
Gerçekten mi? Güzel.
- Bize telefon numaranı ver. - Tamam, yazıyorum.
Bu da bir başlangıçtır.
Al bakalım.
- Çok teşekkür ederim. - Rica ederim.
- Hoşça kal. - Görüşürüz.
İyi misin? İyi bir hafta geçirdin mi?
- Evet. - Senin için iyi olmuş.
Burası kokuyor.
Köpeğin olduğunu bilmiyordum.
Hayır, köpek değil. Az önce ders veriyordum.
- Biraz kokuyordu galiba, değil mi? - Öyle de denebilir.
- Köpeğin var mı? - Hayır, apartman dairesinde kalıyorum.
Acımasızca olurdu, değil mi? Köpeğim olsun isterdim. Hiç köpek besledin mi?
- Anne ve babanın köpeği var mı? - Babam vefat etti.
Başın sağ olsun.
- Annenle aranız nasıl? - Aramız yok.
Anne ve babanla mı yaşıyorsun?
Hayır.
Kaç yaşındayım sanıyorsun, 12 mi?
- 22, 23? - Seni sevdim.
Kalabilirsin.
30 yaşındayım.
Yaş kemale erdi artık.
Yalnız mı yaşıyorsun?
Hayır. Oda arkadaşım var.
10 yıldır birlikteyiz. Aramız iyi, sağ olsun.
- Uzun süre olmuş. - Çok güzeldir. Onu seviyorum.
Onu seviyorum, ne demek?
Onu seviyorum demek. O da beni seviyor. Birbirimizi seviyoruz.
Yani, siz...
Ne?
Evet, doğru. Öyleyiz.
- Bu senin için sorun olur mu, Scott? - Hayır, beni ilgilendirmez.
Bence de öyle.
- Tamam, aynaları kontrol et. Enrahah. - Evet, ediyorum, ediyorum.
Sinyal ver ve kapıya vur. İçeri girmek istediğini bilsinler.
Kapıya vur, tamam. Debriyaja bas, birinci vitese tak.
Tamam, kalkmadan önce yolu kontrol et. Tamam, dur.
- Ne? - Vitesi boşa al.
Vitesi boşa al, el frenini çek.
Direksiyondan elini çek, ayağını pedaldan çek, kontağı kapa.
- Daha başlamadım. - Ben durdum.
- Şimdi niye durduğumu söyle. - Başın mı ağrıyor?
Hayır. Evet, başım ağrıyor ve niye ağrıdığını söyle.
Bilmiyorum. Adet mi görüyorsun? İpucu ver.
Düşün. Baştan aşağı. Baştan aşağı.
- Çizmen, Poppy. Çizmen. - İşte başladık.
Sana her hafta "lütfen ayağına uygun bir şeyler giy" diyorum.
Ve sen her hafta bu aptal çizmeleri giymekte ısrar ediyorsun.
- Evet, özür dilerim. - Bu nedir, biliyor musun?
- Bu kibir güvenlikten önce gelir demektir. - Doğru.
"Özür dilerim, Bayan Jones. Üzgünüm. Poppy çocuğunuzu öldürdü...
...ama merak etmeyin, kendisi seksi ve baştan çıkarıcı çizmeleriyle harika gözüküyor."
- Geceleri beni mi hayal ediyorsun? - Hayır.
Bundan emin misin?
Derse devam edebilir miyiz?
Çizmelerin konusunda bir şey yapacak mısın?
Sanmıyorum. Güzeller. Çok rahatlar.
Birçok kişi yüksek topuklarla araba sürüyor.
Peki, o zaman. Kafanın dikine git.
Evet, tamamdır.
Yolun ortasının solunda kal. Enrahah. Enrahah.
Bu viraja geldiğimizde ne yapıyoruz?
- En kötü ihtimali düşünüyor musun? - Solda kalıyoruz.
Bir tır bekliyoruz, tamam mı?
- En kötüsünü bekle. - En kötüsünü bekliyorum.
- Gaza bas. Gaza bas. - En kötüsünü bekliyorum.
- Gaza bas.
- Tır geliyor, eğ kafanı! - Poppy, ellerini direksiyona koy...
...ve gözlerini yoldan ayırma!
- Tır geliyordu, Scott. - Tır gelmiyordu.
- Bu yaptığın aptalcaydı, Poppy. - Ufak bir şey...
- Gaza bas. Gaza bas. - Özür dilerim. Özür dilerim.
- Gaza basıyorum. - Virajdan çık. Gaza bas.
Tamam.
- Poppy. - Evet?
Sırf aptalca bir şaka yapasın diye...
...ikimizin de hayatını tehlikeye atmana izin vermeyeceğim.
Şaka yapmak istiyorsan, istediğin buysa...
...burada otururum ve benle istediğin şekilde dalga geçebilirsin, bundan memnun olurum.
Saatte de 22,50 Sterlin alırım, senin paran.
- Yeterince büyüdüm. Bunu kaldırırım. - Öyle mi?
Ama kendini, beni ve diğer insanları sırf zevk için...
...tehlikeye atmana izin veremem.
Dalga geçmiyordum, Scott.
- Özür dilerim. - Dokunma! Dokunma bana!
Tamam, yeter. Çık dışarı!
- Ne oldu şimdi? - Yolcu koltuğuna otur.
- Niye? - Ders bitti. Seni eve götürüyorum.
Yani her şey bitti, öyle mi?
Tamam o zaman.
Merkezle konuş, sorduklarında sana ders veremediğimi söylersin.
Lanet olsun!
Sakin ol, Scott. Sorun yok. Sorun yok.
Haydi gidelim o zaman. Zaten bana yeterince pahalıya patladı.
Senden sadece bir yetişkin gibi davranmanı istiyorum.
Nasıl? Senin gibi mi, Scott?
Bu müzikallerdeki arabalara benziyor.
- Şimdi ne oldu? - Şoför koltuğuna geçer misin lütfen.
Daha önce hiçbir öğrencimi bırakmadım.
Sinirin bitti mi şimdi? Kararını ver artık.
Biraz yürümek, temiz hava almak ister misin?
Hayır mı? Tamam o zaman.
Aynaları kontrol et.
Geçen hafta bıraktığın öğrenci ne oldu peki?
Bu sabah sınavı geçti.
- İyi o zaman. - Hak etmemişti.
Çok kabaydı. Teşekkür bile etmedi.
Bilmiyorum, bazıları çok fazla kaldıramıyor.
- Hep şu küçük şeyler. - Doğru.
Enrahah.
Yolun ortasının solunda kal.
Araba kullanırken şaka yapabilirsin, ama o zaman kaza yapar ve gülerek ölürsün.
Eğer öleceksen, ölmenin en güzel yolu budur bence.
- Ölümden korkuyor musun? - Hayır, ölümden korkmuyorum.
Ölmekten korkuyorum. O yüzden uyandım.
- Ne zaman uyandın? - Uzun zaman önce.
- Alarmı kim kurdu? - Ben.
- Gözlerimi açtım ve gördüm. - Peki ne gördün?
Roma yanarken gülebilirsin ama, inan bana Poppy, Roma yanıyordur.
Eğer uyanmazsan, yanıp kül olursun.
Etrafına bak. Ne görüyorsun? Mutluluk görüyor musun?
İnsanlara mutluluk getirmek gibi bir çaba görüyor musun? Hayır. Hayır.
Cehalet ve korku görüyorsun.
Çok kültürlülük hastalığını görüyorsun.
Çok kültürlülük nedir?
Çok kültürlülük kültürsüzlüktür.
Peki kültürsüzlük niye istenir?
Çünkü müşterek istek azalsın istenir.
Amerikan rüyası hiç yaşanmadı.
Amerikan kabusu şu anda burada.
Washington Anıtı'na bak.
Yerden yukarı 555 fit, yerden aşağı 111 fit uzunluğunda.
555 artı 111, 666 eder.
666, Poppy. 666.
Yolun ortasının solunda kal.
Ailenin tek çocuğu musun, Scott?
Enrahah. Aynaların hepsini kullan.
Hızına dikkat et.
Gelecek hafta aynı saatte mi?
- Tabii ki. - Tabii ki.
Mutlu kal.
- Haydi Suzy. - Merak etme, gelecek.
Helen bizi saat kaçta bekliyor?
- Dörtte orada olmamızı istedi. - Delirecek.
Yapacak bir şey yok. Delilik ailede var.
Dersin nasıldı?
Bilmiyorum. Karanlık.
- Karanlık ne demek? - Gece gibi karanlık.
Seni taciz etmedi, değil mi?
Hele bir denesin.
Vites kolu yerine dizine dokunmalar, eski numaradır.
Hayır.
İyi misin, Poppy?
Evet. Sanırım Helen için endişeleniyorum.
Gerçekten mi? Nasıl yani?
- Yıllar önce gidip onu görmeliydim. - Evet, aileler.
Suzy geldi.
Geldik.
- Merhaba. - İyi misiniz?
Şuna bak. Ağaca dikkat et.
- Ayağa kalkmak güzel bir şey. - İyi misin, Poppy?
- İyi misin, Jamie? - Suzy, kardeşinin yeni motosikletine dikkat et.
- İyi misin, Jamie? - İyi misin?
- Evet. - Uzun zamandır görüşmedik.
- Evet, uzun zamandır görüşmedik. - İyi misin, Suzy?
- İyi misin, Jamie? - İyiyim.
Bunlar sana.
- İçecek bir şeyler de var. - Çok teşekkür ederim. Çok güzel.
- Tamam. Bunları sizin için yukarı çıkarayım. - Harika, Jamie. Çok teşekkür ederim.
- Çok güzel, değil mi? - Sanırım barbekü yapacağız.
Bu da nereden çıktı, Suze?
- Koş bakalım, Jamie. - Evet.
Bunları bir yere koyayım, değil mi? İyi fikir. Eğleniyor muyuz?
- Evet. - Ayakkabılarını çıkar, Suzy.
- Tamam! - Sen de, Poppy.
Sizi tura çıkarayım. Burası alt kat tuvaleti.
- Ben şarap mahzeni sanmıştım. - Keşke.
Buradan oturma odasına geçiyoruz.
İşte! Evet, mavi ve gümüş karışımı renkleri tercih ettik.
Öyle mi, Jamie? Çok güzel, değil mi Suze?
- Burası yemek masası. - Harika.
Normalde bir sandalye daha olur. Ama bugünlük dışarıya koyduk.
- Tilkiler için mi? - Evet.
- Geçen hafta başımıza gelmişti, değil mi? - Evet, sürülerdi.
Gerçekten mi?
Çok güzel, Helen. Parmakların yeşile dönmedi mi?
- Sigara içsem olur mu, Helen? - Sanırım.
Külleri küllüğe atar mısın, lütfen?
Iskalamamaya çalışırım.
- Antrenmanlısın. - Gelin de güllerimi görün.
- Harika. - Geçen sene bu zamanlar ekmiştim.
- Haydi canım. - Güzel büyüdüler.
Büyük bir çalı olmalarını istiyorum.
- Çok güzel kokuyorlar. - Öyle değil mi?
Lavantam. Gübreye kattım.
- Tam yerine koymuşsun. - Biraz bakım gerektiriyorlar.
Pislik de oluyordur, değil mi?
Merhaba, neşelen. Hiç olmayabilir de.
Camgüzelleri de iyi büyüdü. Güzel çiçekler.
- Bu aralar hep camdaydılar, değil mi? - Gelecek sene bunlardan daha çok ekeceğim.
- Berbat gözüküyor. - Sağ ol, Suzy.
- Okaliptüs. - Zoe.
Sakız ağacı!
- İnsan anılarını hatırlıyor, değil mi? - Evet, kokusu
İyi günler, nasılsın?
- İçelim. - Şerefe, Jamie. Dur, yardım edeyim.
- Herkese şerefe. - Şerefe.
Annemle konuştun mu?
Evet, geçen Pazar konuştum. İyiymiş.
- Harika. Geliyor mu? - Evet.
Nereden geliyor mu? Frengi mi?
- Onunla en son ne zaman konuştun, Suzy? - Boş ver, gitsin.
- Onu aramalısın. - Onunla konuştum.
- Çok heyecanlılar. - Tabii öyleler.
Bebek doğunca gelecekler.
- Eşinin akrabalarıyla anlaşabiliyor musun, Jamie? - Evet, olduğu kadar.
- Babamla da anlaşıyordun, değil mi? - Zaman zaman sohbet ederdik.
- Öyle mi? - Bizim yaptığımızdan fazla.
Kız kardeşinin bebek sahibi olması komik mi?
- Evet, biraz garip. - Hayır, gayet doğal.
- Ben halayım. - Öyle mi?
- İki yeğenim var. Erkek kardeşimin çocukları. - Çok güzeller.
- İdare ederler. - Tekme atıyor.
Harika. Merhaba küçük adam. Teyzen konuşuyor.
Diğer teyzen de burada, Suzy Teyze. O da bir şey söylemek ister mi?
- Adını ne koyacaksınız? - Evet, isim seçtiniz mi?
- Söylemeyecektik, değil mi? - Şimdilik kimseye söylemiyoruz.
- Haydi, sırrınız bizde güvende. - Hayır, kötü şans getirir.
Adı Nathan.
Çok güzel.
- Nathan mı? - Evet.
- Çok güzel bir isim, Helen. - Ailede başka Nathan var mı?
- Hayır. - Hayır, bizim hoşumuza gitti.
Önemli olan da bu.
- Nathan Lightfoot. - Evet, Suzy, Nathan Lightfoot.
Nathan Lightfoot Esquire.
- Sıkıcı. - Onu dikkate alma.
- Almıyorum. - Şerefe. Şerefe, Nathan.
- Sana bir tane daha getireyim mi. Suzy? - Evet, teşekkür ederim, Jamie.
Buldum. Haydi PlayStation oynayalım, Jamie.
- Evet. - Evet.
- Evet, çalıştırayım. - Hayır, Jamie.
- Zoe'nin en sevdiği bu, değil mi? - Evet, bir türlü doyamıyorum.
- Hangi oyunlar var? - Sonic The Hedgehog, Splinter Cell.
- Güzel. - Şimdi buna başlayamayız.
- Niye? - Çok geç oldu.
Öyle mi? Saat kaç?
- Beş dakikalığına. - Hayır.
- Haydi, oynayalım. - Jamie, bırak dedim.
- Sakin ol, hayatım. - Otur.
Tanrı aşkına.
Hayatımın derdi, PlayStations.
- Sende de mi var? - Hayır, okuldaki çocuklar.
Sıra altından böyle yapıyorlar, değil mi?
- Sınıfta hep el koyuyorum. - Öyle mi?
- Şaşırtıcı. - Bu çok hoşlarına gidiyordur.
- Sabaha oynarız o zaman. - Evet, yürüyüşe çıkmadan önce.
Daha da büyüyeceğimi düşünmek inanılmaz bir şey.
- Sadece 10 hafta kaldı. - Heyecan içindeyiz.
Kızlar, bu durum sizin de çocuk sahibi olmayı istemenizi sağlamıyor mu?
- Hayır aslında. Ya sen, Zoe? - Korkarım hayır. Saygım sonsuz ama.
Sen bebek istersin ama, değil mi Poppy?
- Hayır, sağ ol. Daha yeni kebap yedim. - Hemen demedim. Vakti gelince.
Belki. Kim bilir?
35 yaşında anne olmak yüksek riskli kabul edilir.
- Bana bir şans ver, daha 30 yaşındayım. - Sadece beş yıl kaldı.
- Plan yapmak lazım. - Beş yıllık planlar mı? Stalin gibi mi?
- Ne zaman ev sahibi olmayı düşünüyorsun? - Önce bir adım atmam lazım.
- Ev kredisi almalısın. - Acele etmek istemiyoruz.
- Tasarruflarınızla yatırım yapmalısınız. - Ben tasarruflarımı yastık altında tutuyorum.
- Bireysel emekliliğin var mı? - Şaka yapıyor olmalısın.
- Senin bireysel emekliliğin var mı? - İkimizin de var, değil mi Jamie?
- Evet. - Harika. Yürütecin de var mı?
- Hayatı ciddiye almalısın, Poppy. - Öyle mi?
Ne kadar eğlenceli de olsa her gece sarhoş olup eğlenemezsin.
Her gece sarhoş olmuyorum. Oluyor muyuz?
- Hayır, artık o bir yetişkin, senin ablan. - Maalesef.
- Sorumluluk almalısın, Poppy. - Tamam, sakin ol.
Sakin olmayacağım.
Sadece senin mutlu olmanı istiyorum, o kadar.
Mutluyum.
- Mutlu olduğunu sanmıyorum. - Mutluyum.
Hayatımı seviyorum. Tamam, bazen zor oluyor ama bu da hayatın bir parçası, değil mi?
Çok iyi bir işim var, şahane çocuklar, güzel bir daire, ev arkadaşım var.
Çok iyi arkadaşlarım var. Özgürlüğü seviyorum. Şanslı bir bayan olduğumu biliyorum.
- Tamam, yüzüme vurmana gerek yok. - Neyi yüzüne vuruyorum?
- Ne demek istediğini biliyorum. - Ne demek istiyorum?
- Benim kolay yolu seçtiğimi düşünüyorsun. - Hey.
Dur bir dakika, Helen. Öyle demedi.
- Öyle demek istedi. - Hayır, sen hayatından memnun değilsin.
- Tamam, Suze. - Bu doğru değil.
- Niye herkesi kontrol etmeye çalışıyorsun? - Çalışmıyorum. Çalışmıyorum.
- Her neyse. Beni sıkıyorsunuz. - Kes şunu, Suzy.
Niye hepiniz bana saldırıyorsunuz? Bu hiç adil değil.
- Sana saldıran yok, Helen. - Sana saldırmıyorlar, Hel.
- Tanrım. - Zavallı.
- Suzy! - Özür dilerim.
- Bir dakika içinde kendine gelir. - Evet.
Hormonlar yüzünden.
- İyi misin? - Evet.
- Oynamak ister misin, Jamie? - Evet, evet.
Hayır, en iyisi sabahı bekleyelim.
Bence hepimiz yatalım. Geç oluyor.
Tamam o zaman.
Jamie, yukarı çık ve Suzy'nin yatağını hazırla.
- Yorgun görünüyorsun Suzy. - O hep öyle gözükür.
Suratım öyle.
Barbekü için sağ ol, Helen. Jamie.
- Her zaman. - Harikaydı.
Teşekkür ederim.
Yarın deniz kenarında yürüyüşe çıkarız. Harika olur.
İyi ol.
Dikkat et, Poppy. O ayakkabılardan endişe ediyorum.
- Endişelenme. Çok yüksek değil. - Poppy, duvardan in.
Deve güreşi oynayalım mı?
Suzy, yapma. Yapma, dur artık.
Söyleseydin sırtına çıkmazdım.
İyiyim. Sen nasılsın? Hafta sonu iyi miydi?
Dün gece uzundu galiba, değil mi?
Ben de bunu duymak istiyordum. Aferin.
Bir ara çıkmak ister misin benimle?
Cuma nasıl olur? Beni araya sıkıştırabilir misin?
Devam et. Ben içmiyorum.
Ama...
Peki, sadece bir tane.
Evet, öyle bir şey.
Tamam o zaman. Görüşürüz o zaman, zaman, zaman.
Tamam. Görüşürüz, denizci. Hoşça kal.
Scott!
Suzy, kardeşinin penceresini kapa.
Bu da neydi böyle?
Fikrim yok.
Biraz garip.
Öyle, değil mi?
- Dürüst olmak gerekirse beni korkutuyor. - Evet.
Çay vaktinde ne yapacağız?
- Dışarıdan sipariş edelim. Ne istersiniz? - Çin yemeği!
Merhaba, bak kim burada. Küçük domuzcuk.
- Sen mi ısmarlıyorsun? - Hayır.
- Tabii ki hayır. - Merak etme, biz hallederiz.
- Anne ve baba. - Ben hangisiyim?
- Baba tabii ki. - Baba olmaktan nefret ediyorum.
- Bayılıyorsun. - Bırak beni, Poppy.
Gökyüzü ne güzel.
Al bakalım.
Sağ ol.
Nerede kalmıştık?
Seni buraya getiren nedir?
- Bir kızla tanıştım. - Çok iyi.
- Evet. - Nasıl biri?
- Ondan bahsedemem. - Niye ki?
- Bu bir sır. - Ben sır tutabilirim.
- Ama bu benimle onun arasında. - Öyle olsun. Israr etmiyorum.
- Kim o? - Söyleyemem.
Güven bana.
O bir öğretmen.
- Öyle mi? - Çok güzel biri.
Ondan şimdiden nefret ettim.
Gözlerin ne güzel.
- Sağ ol. - Rengi güzel.
- Gerçekten mi? - Evet.
Kendim seçtim.
- Öyle mi? - Evet.
- Nereden? - Pazardan.
- Şaka mı yapıyorsun? - Hayır.
İyi bir alışveriş yapmışsın.
- Senin bir tanesi de güzel. - Öyle mi? Bir tane mi? Hangisi?
- Şu. - Bu mu?
- Özellikle o güzel, değil mi? - Öyle.
Ama diğerini de üzme.
- Hayır, o idare ediyor. - Öyle mi?
- Evet, bu konuyu konuştuk. - İyi.
Kötü zamanları atlattı. Neyse, onun da kendi yetenekleri var.
- Öyle mi? - Evet.
- Nedir? - O kadar çok ki.
- Hokkabazlık yapabiliyor. - Belli.
Evet, söylemeye gerek yok. İstenildiğinde kırpılabiliyor.
- Gerçekten mi? - Evet.
- Görelim. - Emin misin?
- Evet. - Çok korkutucudur.
- Olsun. - Tamam, hazır mısın?
Evet.
İyiymiş!
- Bu da ona katılmaya çalışıyor. - İzin verme.
Vermiyorum. Neyse, o zaten güzel.
- Öbürü de güzel. - Bundan paçanı kurtarmaya çalışma.
- Özür dilerim. - Önemli değil.
- Şerefe. - Şerefe.
Tekrar.
Bu güzel.
Güzel.
İşte geldik.
Fakirhaneme hoş geldin.
Sağ ol.
- Çok yüksekte değil misin? - Evet.
Evet. Yukarıda havalar nasıl?
İdare eder.
Böylesi daha iyi.
- Sanırım yanıyorsun sen. - Evet, yanıyorum.
Evet, öyle düşünmüştüm.
Genelde haklı olurum.
- Ama bu benim işim değil. - Hayır, bu konuda çok iyisin.
Biliyorum.
Gizli yetenekler.
İşte buna alışveriş denir.
- Öyle mi? - Öyle.
Bir, iki, üç.
- Ben de biraz yanıyorum. - Öyle mi?
Evet.
- Belki bunun faydası olur. - Haklı olabilirsin.
- Peki ya bu? - Evet, ve bu. Devam et.
Tamam.
Hoşuma gitti.
Harika.
- İçerisi nasıl? - Fena değil.
Gidip çay demleyeyim.
Harika.
Derse geç kalacağım.
- Seni götüreyim. - Götürür müsün?
Evet.
- Bu senin yanında daha çok kalacağım demek. - Çok teşekkür ederim.
Bir şey değil.
- Okula ne zaman dönüyorsun? - Gelecek hafta.
- Annesiyle işi halledebilecek miyim bakalım. - Evet, bence düzelecek.
Düzelecek.
Merhaba.
Selam.
Hayatından memnun musun?
Büyük bir soru oldu.
Öyle, değil mi?
- Futbol mu oynuyorsun? - Evet, her hafta beşe beş.
- Salonda mı, sahada mı? - Sahada.
- İşte geldi. - Tam vaktinde geldik.
- Niye hiç takı takmadın? - O tarz bir gündeyim.
Bu gece bir şey yapıyor musun?
Evet, arkadaşımın otuzuncu yaş günü. Bir barda kutlayacağız.
- Harika. - Siz ikiniz ne yapıyorsunuz?
- Sinema. - Evet. Film seyredeceğiz.
- Patlamış mısır. - Karanlıkta oturup el ele tutuşacağız.
Evet, sarılmak yok.
Sen buradasın diye öyle diyor.
Normalde onun çok üzerine düşerim.
- Seni suçlayamam. - Çok tatlı biri.
Öyle, değil mi?
- İşte burada. - Tanıştığımıza memnun oldum, Zoe.
- Ben de tanıştığımıza memnun oldum. - Tanıştığımıza memnun oldum, Zoe.
- Evet, her neyse. - Bu gece iyi eğlenin.
Haydi.
Merhaba, Scott. Bu Tim. Bugün bizimle gelecek.
- Şaka yapıyorum. - Merhaba.
- Herkesi kazanamazsın. - Öyle gözüküyor.
- Görüşürüz. - Seni ararım.
- Öyle mi? - Evet.
Güzel.
Pazar günü ne oldu, Scott? Durup bir merhaba deseydin.
Neden bahsettiğini bilmiyorum. Pazar günü Stevenage'daydım.
Stevenage mı? Komik, ikizin var herhalde.
Bütün gün oradaydım. Annemle ilgileniyordum. Teyzem ölüm döşeğinde.
- Bunu duyduğuma üzüldüm. - Önemli değil.
- Sana inanmıyorum, Scott. - Sana kalmış, gece yarısına kadar oradaydım.
Sanmıyorum, tatlım.
Konsantre ol, Poppy. Konsantre ol. Ne yaptığıma bak.
Şimdi sinyal vereceğim. Şeridimi koruyorum. Kavşaklarda şerit değiştirilmez.
Tamam mı? Şerit değiştirilmez, tamam mı?
Diğer sürücüler ve kendin için sorumluluk alırsın ve şerit değiştirmezsin, tamam mı?
Burası bir kavşak. Konsantre ol, dikkat et. Güzel. Teşekkür ederim.
Öyle mi? Bu bir istek miydi, talep miydi?
Bana delikanlılık mı tasladı? Bana hareket mi yaptı?
- Yoksa rica mı etti? - Etti mi?
Hayır, etmedi. Kavşaklarda ne olur, görüyor musun?
Kavşaklarda şeridini koruyup devam edersen bir şey olmaz.
Kurallara uyup her şeyi olması gerektiği gibi yapmalısın.
Her kurala uy.
Ama bencil olup kuralların dışına çıkarsan başın belaya girer.
Ve tehlike olur. Ne demek istediğimi anlıyor musun?
Kavşakta şeridini koruyamayan birini beklemeyeceğim.
Beklemiyorum.
Her tarafta kameralar var.
Her gittiğin yerde seni izliyorlar.
Seni görüyorlar. Seyrediyorlar. Her gittiğin yerde.
Şuraya bir bak. Kokuyor. Haydi. Ne bekliyorsun?
- Peki. - Tanrım. Bak, bir kamera daha.
Sürat kamerası. İnsan buna niye ihtiyaç duyar?
Yolun gerisinde uyuşturucu satan iki adam var...
...ve sen sürat kamerası koyuyorsun. Sürat kamerasını ne yapacaksın?
Beklersin.
- Beklersin! - Sakin ol.
Haydi, sür arabayı.
Deve kullanmıyorsun, tamam mı? Burası da çarşı değil.
Bu ülkede kurallarımız vardır. Düzenlemelerimiz vardır. Bunlara uy.
Geri zekalılar!
Aynanı, koltuğunu kontrol et. Rahat otur.
- Hayır, sanmıyorum. - Emniyet kemerini tak.
- Bir yere gitmiyorum. - Ne demek istiyorsun?
Ders verecek halde değilsin.
Ben öğretmenim. Sen öğrencisin.
- Sakinleşmen lazım. - Sakinim.
- Bu şekilde araba kullanamazsın. - Benim araba kullanmamla ilgili yorum yapamazsın.
Eğer beni, kendini ve diğer tüm insanları tehlikeye atıyorsan...
- ...yorum yapabilirim. - Sorun ben de değil, onlar da.
Bu saçmalık. Hepsi saçmalık. Yeter, istemiyorum.
- Dersin bitmesini mi istiyorsun? - Evet, öyle.
Artık bana ders vermeni istemiyorum. Üzgünüm.
Tamam, muhteşem. Yolcu koltuğuna bin de seni evine götüreyim.
Hayır, hiç sanmıyorum. Ben kullanacağım.
- Hayır, kullanmayacaksın. - Kullanacağım.
Poppy, eğer bu bir dersse kullanamazsın.
Sen araba kullanamazsın, tatlım.
İki seçeneğin var. Ya ben kullanırım, ya da eve yürürsün.
Yürümek sorun değil, ama bu arabayı kullanmana izin veremem.
- Bana engel olamazsın. - Evet, olurum.
- Poppy, anahtarları ver. - Hayır.
- Arabamın anahtarlarını ver. - Hayır, hiç sanmıyorum.
Bir kez daha soracağım. Lütfen arabamın anahtarlarını ver.
- Üzgünüm, veremem. - Şu lanet arabanın anahtarlarını ver...
- ...seni fahişe! - Bırak beni!
- Ver şunları. - Bırak beni! Bırak beni!
- Ver şunları diyorum. - Bırak beni! Benden uzak dur!
- Şu lanet anahtarları ver! - Bana dokunamazsın, Scott.
- Şu lanet anahtarları ver! - Bana dokunamazsın. Kontrolden çıktın.
- Şu lanet anahtarları ver! - Kontrolden çıktın.
- Ver şu...
Polis çağırıyorum. Polis çağırmamı ister misin?
İster misin?
Tamam. Sakinleşelim o zaman, tamam mı?
Tamam. Buradaki huzuru bozuyoruz.
Sadece arabama binip gitmek istiyorum.
- Üzgünüm, öyle bir şey olmayacak. - Tanrım!
Yine aynı şeyi yapıyorsun. Pes etmiyorsun, fahişe!
- Yardıma ihtiyacın var. - Bana acıma.
- Sana acımıyorum. - Evet, bana hep acıyorsun.
İstediğin hep buydu. Amacın buydu.
Oynadığın oyun bu.
Beni kışkırttın. Beni tahrik ettin. Beni okşadın. Beni baştan çıkardın.
Benimle flört ettin. Beni avucuna aldın.
Uzun topuklu çizmeler, mini etekler, dekolte kıyafetler giydin.
Göğüslerini gösterdin, saçlarını dağıttın.
Vites kolu ile oynadın. Bana yalan söyledin.
Hep kendini düşünüyorsun. Tüm dünya sırf senin etrafında dönmeli.
Ben sürüş öğretmeniyim. Sadece işimi yapmak istiyordum.
Senin araba kullanmayı öğrenmek gibi bir niyetin yoktu. Aklında tek bir şey vardı.
Beni baştan çıkarmak. Niye? Çünkü sana hayran olunmasından hoşlanıyorsun.
İstenilmekten hoşlanıyorsun. Ve böyle davranıyorsun.
Kapında beni başıboş bırakıyorsun...
...çekip gidiyorsun, erkek arkadaşınla yatıyorsun, kız arkadaşınla yatıyorsun.
Ve o küçük sarı arabanla etrafta dolaşıyorsun.
Scott.
Haydi.
Eve gitmek istiyorum.
Bundan eminim.
Hepimiz istemiyor muyuz?
Bak ne diyeceğim.
Gel, oturup bunu konuşalım.
Arabada otururuz.
Sohbet ederiz, tamam mı?
Tamam mı?
Sonra sana anahtarlarını veririm.
Seni üzdüysem özür dilerim, Scott.
Keşke seni mutlu edebilsem.
Mutluydum.
Tamam.
Ve geçen Pazar Stevenage'daydım.
- Tabii. - Anneme sorabilirsin.
Gelecek hafta aynı saatte mi?
Üzgünüm, Scott.
Al bakalım.
Çantamı alayım, tamam mı?
Ben iyi bir sürüş öğretmeniyim.
Evet, biliyorum.
Kendine iyi bak, Scott.
O senin erkek arkadaşın mıydı?
Önceden de?
Öyle miydi?
Sigarayı bırakmalıyım.
İyi fikir.
Ben neyi bırakayım?
İyi olmayı bırakabilirsin.
Cidden, herkesi mutlu edemezsin.
Denemekten bir zarar çıkmaz, değil mi? Dünyaya bir gülücük getirmekten.
- Haydi, Poppy. - Biliyorum. Biliyorum.
Bence yine de polise gitmeliyiz.
Hayır, bunun ona faydası olmaz, değil mi?
Bilmiyorum.
- Biliyor musun? - Ne?
- Şanslıyız, değil mi? - Evet, öyleyiz.
İnsan kendi şansını kendi yaratır, değil mi?
Bazılarımız öyle. Bazılarımız ise tüm fırsatları kaçırır.
Yetişkin olmak zor değil mi?
Evet. Uzun bir yolculuk gibi.
Vardığımızda bana haber ver.
Merak etme, söylerim.
Sen kürek çek, ben de gülmeye devam edeyim.
Vardık mı?
Daha çok yolumuz var.
Giderek daha iyi oluyoruz, değil mi?
Merhaba. Beni özledin mi?
Bunu duymak güzel.
Bir kabus. Evet.
Hala hayattayım da...
Uzun hikaye.
Gölde Zoe ile birlikteyim.
Evet.
Banyoyu su bastı.
Ama sorun yok. Bir sandal bulduk.
Komiksin.
Hayır.