Hoe ik op de eerste vijftig jaar terugkijk?
Tevreden. Zowel op persoonlijk als op professioneel vlak.
Ik kijk trouwens niet graag terug.
Niet dat ik bang ben om duistere trekjes te ontdekken.
Maar als alles goed gaat, moet je het verleden met rust laten.
Ik heet Marion Post.
Ik leid de sectie Filosofie van een vrouwenuniversiteit.
Momenteel ben ik echter bezig een boek te schrijven.
M'n man is een succesvolle hartspecialist
die ooit m'n hart onderzocht en me ten huwelijk vroeg.
We zijn allebei al eens getrouwd geweest.
Z'n dochter van zestien woont bij z'n ex, maar bezoekt ons geregeld.
Ze is lief, maar soms ongedisciplineerd.
Ik neem haar zo goed mogelijk onder m'n hoede.
Ik heb een getrouwde broer.
M'n moeder is onlangs gestorven, maar m'n vader leeft nog.
Dat is het zo'n beetje. Normaal werk ik thuis,
maar om rustig te kunnen schrijven, heb ik in de stad een flat gehuurd.
Een boek schrijven vergt veel van jezelf.
Ik moet mezelf helemaal afzonderen en alleen aan schrijven denken.
Die eerste ochtend gebeurde er iets vreemds.
Ik weet het niet. Hij maakte iets bij me los.
Het was m'n eerste echte ervaring met een andere man.
Het laat me niet meer los. Ik heb nog steeds fantasieën
die me eigenlijk dwarszitten.
Wat bedoel je met fantasieën?
Als ik masturbeer of als ik gewoon...
Als ik gewoon aan het werken ben,
moet ik steeds aan Giles denken.
Ik voel me nog altijd tot m'n vrouw aangetrokken.
Echt waar. En tot andere vrouwen, maar...
Patiënten van een psychiater afluisteren is misschien boeiend,
maar dat was zeker m'n bedoeling niet.
Nou...
Ik heb geen pornografische fantasieën over hem.
Ik werkte heel hard, maar het schoot niet echt op.
Het begin van 'n boek vind ik altijd lastig. Aan 't eind van de middag was ik doodop.
Ik deed m'n ogen even dicht, en viel in slaap.
Hoe lang weet ik niet. Een van de kussens moet weggegleden zijn,
want ik hoorde weer een stem.
Het was een vrouwenstem.
Haar gekwelde stem zat vol angst en ontroerde me heel erg.
Ik weet alleen nog dat ik 's nachts wakker werd.
De tijd vloog voorbij en ik zag vreemde schaduwen.
Ik kreeg beangstigende gedachten over m'n leven.
Er klopte iets niet met m'n leven.
Het zat vol leugens.
Die leugens
stapelden zich op en bepaalden m'n leven.
Ik wist zelfs niet meer wie ik was.
Plotseling begon ik te zweten.
Ik zat rechtop in bed en m'n hart bonsde gewoon.
Ik keek naar m'n man, die naast me lag.
Het leek alsof hij een onbekende was.
Ik deed het licht aan, hij werd wakker en ik vroeg hem om me vast te houden.
Het duurde een hele tijd voor ik weer helder kon denken.
Maar heel even leek het of er een gordijn was opengewaaid
en ik mezelf voor het eerst goed kon zien.
Ik was bang voor wat ik zag
en voor wat me nog te wachten stond.
Ik dacht eraan... om aan alles een einde te maken.
Mag ik even wat zeggen?
Ik voel me gelukkig, maar ik ben vooral heel bezorgd
nu ik vijftig jaar word.
Tot vorige week ging alles goed.
Toen zei m'n zoon: 'Pa, ligt 't beste nu niet achter je?'
Hij kan soms heel grappig zijn.
Ik heb Lydia verteld wat je vandaag meegemaakt hebt.
Die nieuwe muren zijn zo dun. - Het is een oud gebouw.
Er is geen privacy meer. Vorige zondag zaten we lekker thuis.
Mark. - Echt gebeurd. We kusten elkaar
en voor we het wisten, lagen we op de grond te vrijen.
Hij heeft te veel gedronken. - Op de grond in de woonkamer.
Een echte verrassing. - Zo ging het toch?
De deur gaat open en de conciërge, die de sleutel heeft,
komt binnen om een lek te dichten. We worden op heterdaad betrapt.
Hij staat helemaal naakt op en zegt: 'Ik dicht het lek zelf wel.'
Ken, zou jij zo snel op zoiets gekomen zijn?
Nee. - Het perfecte antwoord.
Kon hij erom lachen? - Hij werd rood en sloeg een kruis.
Heel zielig.
Vijftig worden heeft één voordeel. Je wordt het maar een keer.
Ik begrijp het. Laura heeft bonje en wil weer bij ons komen slapen.
Dat is niet eerlijk tegenover Kathy.
Zeg jij haar dat maar, want m'n dochter luistert niet naar me.
Weet ik. Wacht even. Praat er met Marion over.
Je mag hier geen gewoonte van maken. Je moeder raakt helemaal van streek.
Het is misschien niet eerlijk, maar jij moet met haar humeur omgaan.
Als zij dat niet kan, moet jij sterker zijn.
Goed? Ik zie je morgen bij m'n vader.
We praten dan wel verder. Goed. Tot ziens.
Naar jou luistert ze. Naar mij niet.
Het is een heel moeilijke situatie.
Weet je nog wel?
Zou jij ooit met mij op de grond willen vrijen?
Zou je dat graag willen? - Geen idee. Zou jij dat willen?
Ik weet het niet.
Ik zie jou niet echt op de grond rollebollen.
Echt niet? - Nee.
Ken, waarom zit je daar? Al gegeten?
Hallo. - Lydia, je kent m'n vrouw vrij goed.
Zie je haar al op de grond vrijen?
Lieve hemel. - Ik plaag maar wat.
Dat was nogal gênant. Maar leuk als je geen splinters krijgt.
De volgende ochtend had ik met m'n schoonzus afgesproken.
Ze kwam niet opdagen en ik besloot niet langer te wachten.
Marion, het spijt me. Ik zat vast in het verkeer.
Ik moet echt aan het werk. - Sorry, eventjes maar.
Ik ben achter met m'n werk. Ik moet er echt vandoor.
Die stomme bus. - Een andere keer.
Ik moet gedisciplineerd werken, anders komt dat boek niet op tijd af.
Ik heb geld nodig. Paul en ik gaan scheiden.
Dat heb ik gehoord. Het spijt me.
Echt? - Waarom zeg je dat zo?
Je hebt me nooit echt gemogen. - Ik ken je nauwelijks.
Dat ligt niet aan mij.
Ik vind het heel rot voor je, maar... - Het spijt me.
Waarom heeft Paul me niet om geld gevraagd?
Nou, hij wou niet. - Hij heeft me al eerder geld gevraagd.
Weet je niet hoe hij over jou denkt? - Tuurlijk. We mogen elkaar graag.
Je maakt jezelf iets wijs.
Hij verafgoodt je, maar hij haat je ook.
Sorry, maar dat kan ik niet geloven.
Je bent zo schrander. Waarom kun je dat niet begrijpen?
Luister, ik moet aan het werk en...
Ik probeer dit soort gesprekken altijd te vermijden.
Ze leiden tot niks en je kwetst er mensen alleen mee.
Zeg me hoeveel je wilt en ik bespreek het met Ken.
Ik was kwaad, maar liet dat niet van invloed zijn op m'n werk.
Het schrijven lukte die dag aardig, maar in de namiddag werd ik wat ongerust.
Niet te geloven dat ik dit nu zeg.
De laatste tijd heb ik vreemde gevoelens over m'n huwelijk.
Het is alsof... m'n huwelijk geleidelijk aan stukloopt.
Ik heb dat nooit willen inzien.
Ik vraag me soms af of ik wel de juiste man gekozen heb.
U weet dat ik ook op iemand anders verliefd ben geweest.
Voor ik getrouwd ben, heb ik hem nog eens op een feestje ontmoet.
Genoeg. Dit is waanzinnig. Ik ben van plan met Ken te trouwen.
Waarom Ken? Je houdt van mij.
Doe niet zo zelfingenomen. Waarom denk je dat?
Ik weet het gewoon. Soms is iets zo duidelijk dat...
Je hebt het mis. Sorry dat ik je misleid heb.
Je misleidt jezelf. - Ik sta echt versteld.
Ken is je beste vriend.
Ik hou zielsveel van je. Ga met me mee naar Santa Fe.
Zo is het genoeg. Hou op.
Marion, we toosten.
Ga weg.
Op Ken en Marion, op hun grote dag volgende week.
En op haar nieuwe boek, dat de Duitse filosofie onherkenbaar zal veranderen.
Laten we het hopen.
Geef ze ervan langs. Heidegger heeft het wel verdiend.
Ik wil toosten op gezondheid en geluk.
En op Marion dan?
Een toost volstaat niet voor Marion.
Je bent een echte charmeur.
Ik breng gewoon wat spullen terug.
Kijk me niet zo aan. Ik ben geen spook.
Ik heb hier samen met jou en onze dochter gewoond.
Je had moeten bellen. - Ik blijf toch niet.
Hoewel sommigen van deze mensen ook ooit mijn vrienden waren.
Wil je iets drinken? - Kitty.
Maak je geen zorgen. Ik wil niks drinken.
Dit zijn voorwerpen van toen onze relatie nog goed was.
Leg ze neer en ga weg.
Wie is Marion?
Ik. - Dit getuigt van slechte smaak.
Moet jij net zeggen.
Wat vindt Emily Post van overspel met een professor in een Holiday Inn,
terwijl z'n vrouw geopereerd wordt?
Zo is het welletjes. Ga alsjeblieft weg.
Ik besef dat je je gekwetst voelt. Het spijt me als ik iets misdaan heb.
Vergeef het me. Ik begrijp je afkeuring.
Het spijt me.
Hoe kan ik je overhalen?
Ik sta echt versteld van je.
Hij is je vriend. Dit was echt onaangenaam voor hem.
Hij is m'n vriend en ik hou van hem.
Maar hij is pedant. Hij is koel en saai.
Zie je dat dan niet? 'Ik begrijp je afkeuring.'
Hij heeft dat goed opgevangen.
Te goed. Vind je dat prettig? Het is een snob.
Het is een geweldige man. En een fantastische dokter.
Hij is verfijnd en integer. Ik ben graag in z'n gezelschap...
Ik lees graag boeken samen met hem...
Het zit hem hier. - En hij is sexy.
Overspel in een Holiday Inn? Heeft hij met z'n creditcard betaald?
Hij zou jou nooit zo ondermijnen.
Ook niet als hij zielsveel van een vrouw hield?
We moeten maar weer naar binnen gaan.
Misschien heb ik je verkeerd ingeschat.
Jij en Ken lijken op elkaar. - Jij hebt te veel op.
Dit gesprek maakt je bang.
Ik moet gaan. - Dat is geen slecht idee.
Ik pieker vaak over echte liefde.
Ik probeer er liever niet aan te denken.
Niet de liefde die ik beleefd heb. Ik bedoel warme, intense liefde.
En dan word ik bang. Omdat ik te veel gevoelens heb.
Hallo, hoe gaat het? - Prima.
Dit is geweldig. Ben je klaar?
Tuurlijk. - Ben ik te vroeg?
Nee. - Net op tijd?
Ja. - Goed zo.
Je vader gaat niet met ons mee. - Dat weet ik. Alles in orde?
Met mij? Prima. - Goed.
We moeten nu echt gaan. - Ik pak m'n tas.
Ik heb wat bezittingen van je moeder. Aandenkens, foto's, brieven.
Neem jij ze maar mee. Ik durf ze toch niet weg te gooien.
Heb je het er zwaar mee? - Ik probeer bezig te blijven.
Waarom verhuis je niet naar de stad? - Ik woon hier goed.
Clara ruimt het huis op en kookt voor me.
Zoals ze altijd al gedaan heeft. Dat verandert niet.
Tweemaal per jaar moet ik met het Smithsonian vergaderen in Washington.
Dat neemt ook wat tijd in beslag.
Ik red me wel. Ik voel me hier prima.
Wil je niks meer hebben wat je aan haar doet denken?
Soms mag zelfs een historicus niet in het verleden kijken.
Denk je ooit nog verliefd te worden?
Hopelijk blijft me dat bespaard.
Weet je dat Paul en Lynn gaan scheiden?
Dat verbaast me niks van Paul, maar ik heb 't liever niet over hem.
Hij heeft pech gehad. - Hij heeft dezelfde kansen gehad als jij.
Hij heeft gewoon geen doorzettingsvermogen.
Hopelijk geef je hem geen geld meer. - Alleen af en toe.
Ik heb hem al vaak genoeg geld gegeven.
Ik durf 't totale bedrag niet eens te zeggen.
Ooit licht hij nog eens iemand op met een van z'n vennootschappen
en dan draait hij de bak in.
Waarom keek je me zo afkeurend aan?
Het was niet erg slim te vragen of hij nog verliefd zou kunnen worden.
Hij nam het toch goed op? - Het was niet echt tactvol.
Hij is daar nu veel te oud voor. - Het spijt me.
Het geeft niet. Het is... Laat maar. Zo is de jeugd nu eenmaal.
Hier zijn de foto's.
En de sieraden van m'n moeder. Het zijn er niet veel.
M'n ouders gaven niet veel om dat soort dingen.
Haar boek met de gedichten van Rilke.
Zij heeft me in de Duitse dichtkunst ingewijd.
Een foto van het huis in de herfst. - Heel erg mooi.
Hier zitten we in de keuken. Kijk eens hoe jong je toen was, Clara.
Je zorgde goed voor ons. Ik kan de koekjes die je bakte nu nog proeven.
Je zat de hele nacht aan ons bed als we verkouden waren. Je was een heilige.
Hier ben ik al ouder. Ik kon urenlang schilderen.
Als ik schilderde, vloog de tijd voorbij.
Samen met m'n vriendin Claire. Ze is actrice geworden.
We waren vriendinnen, maar ik heb haar al jaren niet meer gezien.
Daar heb je m'n moeder. Ze kuierde graag in de tuin.
Ze hield van de natuur, van muziek, poëzie.
Daar leefde ze voor.
Paul, ik wil iets met je bespreken. - Goed, pa.
Ik heb met m'n broer gepraat.
Hij heeft beloofd dat je volgend jaar bij hem mag komen werken.
Ik werk niet in een kartonfabriek.
Papierproducten. Niet alleen dozen. - De vorige keer werd ik gek.
Soms moet je dingen aanvaarden. Het is geen goed jaar geweest.
Je moeder is erg ziek.
En ik stop met werken om m'n studie van het Continental Congress af te ronden.
Er moet geld zijn zodat Marion naar de universiteit kan.
Ze heeft nu die beurs en ze is heel intelligent.
Ik had andere plannen. - Zoals kaarten en tijd verspillen?
Dat is niet eerlijk.
Je resultaten zijn maar matig. Je hebt capaciteiten,
maar je gebruikt ze niet.
Weet ik. En Marion is een genie.
Ze is gevraagd om aan Bryn Mawr studeren.
Wil je haar die kans ontzeggen? - Nee.
Ze heeft een mooie toekomst voor zich. Ze heeft echt alles.
Ze moet alleen ophouden met die domme aquarellen.
Wat is er? - Ik moet in een papierfabriek werken.
Wat wil je dan? - Geen idee. Weg hier.
Reizen. Interessante dingen doen. Maar niet werken in een papierfabriek.
Ik haat hem. Ik haat ze allebei. Ze leven in hun eigen wereld.
Dichtbij genoeg? - Scott zou me hier ontmoeten.
Waarom kom je niet mee? Hij zou graag eens kennis met je maken.
Bedankt, maar ik ben heel moe. Volgende keer. Goed?
Eén biertje maar. Het is vroeg en pa is nog niet thuis.
Herken je iemand?
Ja. - Wie?
Een kennis. Een vrouw die ik ergens van ken.
Nou, heel erg bedankt. Het was heel leuk.
Goed. - Tot kijk.
Ik kende ineens m'n tekst niet meer...
Marion? - Claire?
Je bent het echt. - Claire. Ik had 't daarnet nog over je.
Echt? - Ik was oude foto's aan het bekijken.
Wat doe jij hier?
Ik sta in een toneelstuk. Het zit er bijna op.
Sta je op de bühne? - Lees jij nooit het theaterkatern?
Jawel, maar ik wist er niks van.
Neem me niet kwalijk. Dit is m'n man Jack.
Dit is Marion. Hij is de regisseur.
Claire, ik heb vaak aan jou gedacht.
We wonen nu in Monterey.
Heb je zin om iets te drinken? - We hebben een afspraak.
We hebben nog tijd. - Echt?
Geweldig. Is hier ergens een café? - Tuurlijk. Kom op.
Je meent het.
Je bent lid van Amnesty International en de American Civil Liberties Union?
Ze heeft iets met onrecht. - Dat is waar. Ken is ook zo.
Hoe doe je dat toch? - Het is niet altijd gemakkelijk.
En hoofd van de faculteit Filosofie?
Ik studeerde filosofie in Chicago. - Goede universiteit.
Alles ging goed, tot ze me weg wilden hebben.
Je hebt nooit over Marion verteld. - Ik dacht van wel.
We waren heel dik met elkaar. Ze is altijd een goede actrice geweest.
Welnee. - Ze heeft altijd acteertalent gehad.
Ga je veel naar het theater? - Ja.
M'n man houdt meer van opera, maar er zijn niet veel opera's.
Ik ben een fan van Brecht.
Ik heb eens Moeder Courage geregisseerd.
Toch niet hier? - Jawel.
Heb je die gezien? - Tuurlijk.
De beste vertolking die ik ooit heb gezien.
Sommige delen waren niet zo goed vertaald.
Daar heb je gelijk in. - Maar de regie was schitterend.
Hé, kijk ook eens naar mij. Ik ben je vrouw. Zij niet.
Je hangt al de hele tijd aan haar lippen.
Je brengt me in verlegenheid. - Jack zoekt iets dat ik niet heb.
Claire, bedaar.
Hij zit al meer dan een uur in je ogen te kijken.
Je hebt niks gehoord van wat ik zei. - Je bent aangeschoten.
Als je met haar alleen wilt zijn... - Genoeg. We praten gewoon.
Doe niet zo onschuldig.
Het zou niet de eerste keer zijn. - Hoezo?
We gaan. Sorry, Marion.
Jij hebt me vroeger al eens m'n zelfvertrouwen doen verliezen.
Doe niet zo theatraal.
Waar heb je het over?
Ik heb bewust onze vriendschap verbroken.
Je doelt toch niet op David? - Je weet het dus wel.
Ik voelde niks voor hem. - Je wist dat ik hem mocht.
Ik heb nooit geprobeerd om hem te verleiden.
Dat is niet waar. Als je met hem praatte, zat je altijd heimelijk te flirten,
wierp je hem veelzeggende blikken toe en...
gebruikte je allerlei verleidingstrucjes.
Dat is niet waar. En heb je daarom een hekel aan me?
Hij zag alleen maar hoe dol hij op jou was.
We zijn nooit alleen geweest met elkaar.
Je hebt hem verleid. Je probeerde hem altijd te charmeren.
Misschien besefte je het niet.
Claire, ander onderwerp.
Met jou vergeleken was ik heel saai. - Onzin.
Heb je daarom onze vriendschap verbroken?
Het lag vast aan mij. Ik was zo trots op je. Je was m'n beste vriendin.
Je was zo grappig en ik was heel naïïef.
Natuurlijk wou je David. Hij was uitzonderlijk.
Ik ging nooit in op z'n geflirt. Ik zei dat hij een relatie met jou had.
Toen was je doel al bereikt. - Belachelijk.
Ik dacht echt dat je niet wist wat je deed.
Dit is ongehoord. Jij moet niet drinken.
Dat is nooit in mij opgekomen. Noch bewust, noch onderbewust.
Denk er eens over na. Jij had actrice moeten worden.
Toen ik thuiskwam, sliep Ken al. Ik was te overstuur om naar bed te gaan.
Door de ontmoeting met Claire was ik totaal van streek.
Lezen zou me wel ontspannen.
Ik bladerde in m'n moeders boek van Rilke.
Toen ik zestien was, schreef ik een essay over 'De Panter'.
Over het beeld dat de panter vanuit z'n kooi zag.
Dat beeld kon alleen de dood zijn.
Toen zag ik haar lievelingsgedicht. 'Archaïïsche torso van Apollo.'
Er zaten vlekken op het papier. Wellicht haar tranen.
Ze vielen op de laatste regel.
'Overal zien ze wat je doet.
Je moet je leven veranderen.'
Je was gisteren laat thuis.
Ik ben 'n oude vriendin tegen 't lijf gelopen.
Ik kon niet meer slapen. Ik heb geen oog dichtgedaan.
Hoe hou je het vol? Vanavond gaan we naar het concert met Mark en Lydia.
Ik zal het morgen pas voelen.
Morgen eten we bij Tom en Eleanor.
Vrijdag vieren we onze trouwdag met Mark en Lydia.
Is dat vrijdag al? - Het gaat snel, hê?
Wat is er? - Ik weet het niet.
Zeg op.
Kunnen we het niet alleen vieren?
In het restaurant waar we elkaar voor het eerst zagen.
In Philadelphia?
Hou me vast.
Ik heb al een cadeau voor je.
Heb ik je van je vrouw weggelokt?
Nee, ik heb jou toch verleid?
Ik dacht dat je niks met me wou omdat ik getrouwd was.
Hoe was het gisteravond met Laura? Ze verafgoodt je.
Ik ga ervandoor. Ik moet nog naar de bibliotheek.
Je bent zo stil vandaag. Normaal praat je veel.
Ik heb niks te zeggen.
Ik heb echt niks te vertellen.
Ben je boos?
Nee, volgens mij niet.
Maar je hebt niks te zeggen?
Nee.
Ze heeft ons gezien. Jij zou de deur dichtdoen.
Ze waren toch aan het wandelen.
Vader zit ermee dat wij hier zijn.
Ik zei dat hij ons kon vertrouwen. En dan gebeurt dit.
Zij begrijpt het wel. - Je kent Marion niet.
Je zei dat ze ruimdenkend was. - Dat klopt. Ze is geweldig.
Ik weet niet. Ze...
Ze heeft snel een oordeel over mensen.
Ze doet heel hooghartig en evalueert iedereen.
Hoe ze over haar broer denkt... Ik denk dat ze mij ook zo beoordeelt.
Ik weet het niet meer. Ik voel me echt goedkoop.
Goedkoop? - Ja.
Ik vond het romantisch met de open haard en de wijn.
Dat was het ook.
Ik kon die dag niet meer werken. Ik had frisse lucht nodig.
Ik liep doelloos rond om m'n gedachten te ordenen.
Ik weet niet hoe lang ik liep, maar ik was ver van m'n flat.
Wat is er gebeurd? - Ik weet het niet.
Waarom ben je dan hier?
Er is iets mis. - Zeg dat niet.
Je komt me niet zo vaak bezoeken.
Je hebt iets nodig. - Inderdaad.
Ik weet alleen niet wat.
Waarom heb jij mij nodig? - Wees eerlijk tegen me, Paul.
We konden altijd zo goed met elkaar overweg.
Hoe eerlijk moet ik zijn?
Ik besefte vandaag dat we elkaar lang niet meer gesproken hadden.
Ik bezoek je niet meer omdat je dat niet graag hebt.
Dat is niet waar. - Geef het toch toe.
Weet je, ik besef
dat ik je teleurstel en je in verlegenheid breng.
Hoe ik leef, met wie ik getrouwd ben...
Om m'n huwelijk hoef je je geen zorgen meer te maken.
Ze wil dat ik voor neef Andrew ga werken.
En terecht. Ik heb haar en de kinderen nooit fatsoenlijk onderhouden.
Is werken voor Andrew zo erg?
Dat heb jij toch altijd al gezegd? - Weet ik, maar de tijden veranderen.
Dat kun je wel zeggen.
Weet je nog wat je zei toen ik je iets van mij liet lezen?
Weet je nog wat je toen zei? - Nee, waarschijnlijk wat ik dacht.
Dat weet ik wel zeker. Je zei: Dit is overdreven.
Te emotioneel. Je dromen betekenen voor jou wel iets,
maar voor de objectieve lezer zijn ze... Het is zo gênant.
Heb ik dat gezegd? - Dat waren je woorden.
Ik wil je dus niet meer in verlegenheid brengen.
Ik moet ervandoor.
Ik weet echt niet waar we vrijdag jullie trouwdag moeten vieren.
Misschien het hotel in Philadelphia waar jullie romance begonnen is?
Hij denkt zoals jij. - Hij drinkt alleen maar.
Ik zou moeten drinken. Als ik drink... Dit is geen drank.
Sorry dat ik u stoor.
Ik was twintig jaar geleden een studente van u.
Cynthia Frank. U kent me niet meer. - Toch wel.
U hebt m'n leven veranderd. - Echt?
Zij inspireerde elke vrouw die filosofie studeerde.
Ik herinner me uw colleges nog goed.
Vooral dat college over ethiek en morele verantwoordelijkheid.
Uw ideeën hebben me veel zaken doen inzien. En nu nog steeds.
Ik moest het u vertellen. Ik zie u hier wel vaker. U hebt m'n leven veranderd.
Bedankt. - Goed gedaan.
Herinner jij je dat college nog? Het is geweldig dat ze dat zei.
Heel ontroerend.
Ik kon de slaap weer niet vatten en heb het de dag daarop gevoeld.
Het schrijven ging niet. Alles was zo geforceerd.
Normaal kan ik overdag niet slapen, maar ik was uitgeput.
Ik deed even m'n ogen dicht en toen moet de droom begonnen zijn.
Je wilt dus niks zeggen?
Je hebt nog niks gezegd en je uur is bijna om.
Ik kan niet begrijpen dat je niks te zeggen hebt.
Ik denk dat je boos bent.
Zo woedend dat je niet kunt praten. Wat maakt je zo boos?
Het leven.
Het heelal. De wreedheid en de onrechtvaardigheid.
De lijdende mensheid, ziektes, ouder worden...
De dood. - Abstracte zaken.
Maak je geen zorgen om de mensheid. Doe iets aan je eigen leven.
We gaan morgen door.
Waar denkt u dat ze aan lijdt?
Zelfbedrog. - Goed, maar nogal algemeen.
Ze kan de leugens niet opgeven. - Nee. En dat is jammer.
Ze wil het wel.
Dat is haar probleem. Als ze het echt wil, kan ze het best.
Het gaat allemaal zo snel. - Ze mag geen zelfmoord plegen.
Zou ze dat doen? - Ze is al begonnen.
Echt waar? - Niet op een theatrale manier.
Ze doet het heel traag en zorgvuldig. Al van kinds af aan.
Sorry, ik verwacht een andere patiënt.
Nu het einde van m'n leven nadert,
heb ik enkel berouw.
Berouw over de vrouw met wie ik samen geleefd heb.
Zij is niet de vrouw van wie ik het meeste hield.
Berouw over het gebrek aan liefde tussen m'n zoon en mij.
Berouw over de strenge manier waarop ik m'n dochter opgevoed heb.
Ik eiste te veel van haar. Ik heb haar niet genoeg gevoelens getoond.
Maar ik was zo met mezelf bezig.
Ik ging helemaal op in het bestuderen van historische gebeurtenissen.
Ik heb heel wat kennis vergaard,
maar ik heb te weinig van mezelf geëist.
M'n droom verplaatste zich ineens. Ik liep in een straat die ik kende.
Hier was ik Claire tegen het lijf gelopen.
Wat gebeurt er? - Kom maar binnen.
Wil ze de repetitie bijwonen? Claire kan heel goed acteren.
Ze speelt talloze rollen.
Zou je ooit met mij op de grond willen vrijen?
Zou je dat willen? - Geen idee. Zou jij dat willen?
Ik zie jou nog niet op de grond rollebollen.
Dat is nogal beledigend.
Jij bent zo'n type dat alleen maar in bed wil vrijen met het licht uit.
Wie beledigt hier wie? - Jij gaat zeker gewoon slapen.
Het is één uur 's nachts.
Laten we eerlijk zijn. Er zit weinig passie meer in ons huwelijk.
Dat was me niet opgevallen.
Doe niet zo koel. Ons huwelijk is niet bepaald erotisch meer.
Is het dat ooit geweest? - Vroeger toch?
Marion, ik ben moe.
We vrijen bijna niet meer. Als we het doen, is het zo routineus.
Ik weet hoe en wanneer je wat doet.
Je hebt gelijk. We zijn gewoontedieren. Kunnen we nu slapen? Het is al laat.
Wil je alsjeblieft niet meer woelen en praten in je slaap?
Gisteren had je het over Larry. Ik vermoed Larry Lewis.
Bij die naam ervoer ik gevoelens van heimwee en verlangen.
Ik wou huilen in m'n droom, maar ik kon niet huilen.
Ben je getrouwd? - Ja, dat weet je toch?
Ja, dat had ik inderdaad gehoord.
Larry wil naar New York verhuizen. Ik wil in Santa Fe blijven wonen.
Ben je gelukkig? - Ja, dat ben ik.
Ik laat jullie even alleen. Dan kunnen jullie wat bijpraten.
Soms zie ik je naam in tijdschriften staan.
Heb je m'n boek gelezen?
Ik heb het, maar ik heb het nog niet gelezen.
Een van de personages is op jou gebaseerd.
Toch geen slecht personage? - Nee, ik schrijf liefdevol over je.
Je hebt een lieve vrouw. - Na ons afscheid heb ik haar ontmoet.
Ze heet Jennifer. Ze kan ook goed met de pen overweg.
Heb je kinderen? - Ja, een dochter.
Zij is het beste wat me ooit overkomen is.
Denk je nog aan me? - Denk jij nog aan mij?
Af en toe.
Ik hoop dat je gelukkig bent met Ken.
Ik kwam hem onlangs tegen. Heeft hij dat niet gezegd?
Ik denk wel vaker dan af en toe aan je.
Zeg alsjeblieft niet dat je er spijt van hebt.
Schat, kom eens kijken naar de schitterende zonsondergang.
Welk personage is op mij gebaseerd? - Hlenka. Een heel mooie naam.
Ik beschrijf onze momenten samen. Je herkent ze wel.
Ik moet nu gaan. M'n vrouw roept me.
Je hoeft niet te huilen, alhoewel ik blij ben dat de scêne je ontroert.
Ik wil naar huis. - Even geduld.
Wacht tot je het tweede bedrijf ziet.
De zelfmoord van je eerste man. Heel ontroerend.
Het was geen zelfmoord.
Hoe weet jij dat? Het was vijftien jaar na jullie scheiding.
Hij is in z'n slaap gestorven door het nemen van pillen met alcohol.
Ik was op z'n begrafenis.
Het zal een raadsel blijven. Depressief en alleen in een hotelkamer.
Sam was een geweldige man. We hebben samen een mooie tijd gehad.
Je hebt me erg veel geleerd.
Je was een uitstekende studente. De boeiendste van de klas.
Maar het leeftijdsverschil...
Ik had je niet mogen verleiden met m'n kennis.
Ik had niet mogen toegeven. Je mocht niet van me houden, maar...
Je was een briljante studente. De verleiding was te groot.
En ik heb daarvoor geboet. - We hebben allebei geboet.
Er komt een moment waarop de leerling zelf alles weet.
Het plezier van het delen van kennis en meningen wordt dan verstikking.
Zo staat het ook op m'n overlijdensakte. Verstikking.
Sam. - Wacht. Hier volgt een andere scêne.
Nee, zo is het genoeg.
Die avond gingen we uit eten met Tom en Eleanor. Dokter Banks.
Iedereen zat vol energie. Ik moet heel saai geleken hebben.
Ik was moe en door de droom was ik niet in de stemming.
Toch vreemd dat Tom en Eleanor zo vol zitten van telepathie en parapsychologie.
Ik had ze nuchterder ingeschat.
Ze waren niet echt blij toen je ze de grond inboorde.
Het was gemeen, maar je had gelijk. - Ik was moe en niet in de stemming.
Misschien hebben ze wel gelijk en is er meer tussen hemel en aarde.
Ze denken iets verder dan een ouija.
En dat gewauwel over Griekenland. Ze zijn de eersten niet die de eilanden doen.
Waarom gaan we met ze uit als we ze zo minachten?
Het zijn alleen die gespreksonderwerpen. Volgende week zijn het UFO's.
Waarom gaan we eigenlijk uit? We zijn bijna nooit alleen samen.
Niet waar. - Wel waar.
Elke avond met vrienden. Mensen die we nauwelijks kennen.
We kennen ze al jaren.
Je mag vooral hem niet. - Wel waar.
Je veracht ze. Je vindt hem een domme radioloog.
Ik maak maar een grapje.
Je doet of het een grap is, maar ondertussen.
Waarom lok je een ruzie uit?
Waarom zijn we nooit meer alleen?
Hebben we elkaar niks meer te zeggen?
We praten toch? - Waarom met hen op onze trouwdag?
Als dat je dwarszit, gaan we niet.
Maar ik wil onze trouwdag niet in Philadelphia vieren.
Jij maakt van iets romantisch iets kinderachtigs.
Het is net zo volwassen als vrijen op de grond.
We vrijen toch nooit meer. - Dit is echt ongelooflijk.
Waarom vrijen we niet meer?
Ons seksleven staat op een laag pitje. Dat is normaal.
Ik wil weten waarom. - Laten we slapen.
Vroeger waren we zo graag alleen samen.
Ik voel me nog altijd tot jou aangetrokken.
Maar je hebt weer een smoes om vanavond niet te vrijen.
Ik besef vandaag pas dat onze relatie niks meer voorstelt.
Het spijt me. Als ik iets misdaan heb, vergeef het me.
Ik begrijp je afkeuring.
Je was een uitstekende studente. De boeiendste van de klas.
Maar het leeftijdsverschil...
Ik hou van je. - En ik hou van jou.
Proficiat. - Had je niet moeten doen.
Toch wel. Maak het open.
Ik heb je essay gelezen. Het is briljant geschreven.
Wat jij schrijft, is briljant. Het is origineel.
Is dit van een stuk? - Een Franse productie van La Gioconda.
Ik vind het mooi. - Dat dacht ik wel.
Ik kon niks anders betalen.
De volgende ochtend besefte ik dat ik nog geen cadeau voor Ken had.
Een cadeau vinden duurde langer dan verwacht.
Ik kon niks bedenken wat hij mooi zou vinden.
Na een uur etalages kijken, ging ik een antiekwinkel binnen.
Ik dacht daar eerst niks te vinden, maar iets dwong me om verder te zoeken.
Het was er leeg en stoffig. Achterin stond een radio aan.
Het lag er vol vreemde spullen en ik snuffelde verlekkerd rond.
Sorry, voelt u zich wel goed?
Bedankt, het gaat wel.
Kan ik u helpen?
Het spijt me. Ik weet niet waarom ik moet huilen.
Dank u.
Ik keek naar dat schilderij en voelde me plotseling zo verdrietig.
Maar dat is een optimistisch schilderij. Ik heb 't origineel gezien. Het heet Hoop.
Dit is het meest positieve schilderij uit die periode van Klimt.
Het spijt me.
Bent u kunstenaar? - Ik heb vroeger geschilderd.
Ik was helemaal weg van deze school.
Vanmorgen dacht ik er nog aan hoe zeer ik het schilderen heb gemist.
Echt?
We missen altijd wat niet meer is. Het is al lang geleden.
Hoe dan ook...
Voelt u zich al beter? - Ik heb wat frisse lucht nodig.
Wat schilderde u vroeger? - Vooral aquarellen.
We verlieten de winkel. Ik wou meer weten zonder opdringerig te zijn.
We praatten over kunst. Het beurde haar wat op.
We bezochten een galerie en ik stelde voor om samen te lunchen.
Het deed me deugd toen ze instemde. Ze stelde een gezellig restaurant voor.
We bestelden wijn, maar zij dronk bijna niet omdat ze zwanger was.
Ik maakte bijna de hele fles soldaat.
Ik wou meer van haar te weten komen, maar ik was meer aan het woord.
Vijftig jaar. Dertig worden deed me niks.
Iedereen dacht van wel. Toen zeiden ze dat veertig worden me wel zou raken.
Ze hadden ongelijk. Ik stond er niet bij stil.
Toen zeiden ze dat vijftig worden me wel zou traumatiseren.
Ze hadden gelijk.
Ik zal eerlijk met je zijn.
Sinds ik vijftig geworden ben, ben ik niet meer dezelfde.
Vijftig is toch niet oud? - Dat weet ik, maar...
Je wordt plotseling wakker en ziet wie je bent.
Je hebt het toch getroffen?
Ik dacht van wel.
Maar sommige kansen krijg je maar één keer.
Zoals? - Ik weet het niet.
Het was leuk geweest om een kind te hebben.
Denk je dat echt?
Ja.
Ik heb het nooit gezegd, maar ik had graag een kind gehad.
Wat arrogant en egoïïstisch.
Ik wou geen kind. - Hoezo? Het was ook mijn kind.
M'n leven lijdt er wel onder.
Ik ben kapot. - Wie moet het kind opvoeden?
Samen. - Dat kun je nu wel zeggen.
Ik wou het kind. - Ik wil geen moeder worden.
Waarom heb je me niks gevraagd? - Waarom? Het is mijn kind.
Je ego is gewoon gekwetst.
Je wou toch kinderen? - Ja, maar niet nu.
Ik blijf niet eeuwig leven.
Jij hebt alles al bereikt. Ik probeer iets van m'n leven te maken.
Het kind zou daaronder lijden. - We hebben er niet over gepraat.
Ik wou er niet over praten. Het was ongewenst.
Wil je echt een kind op de wereld zetten? Je haat de wereld toch?
Al die speeches over de zinloosheid van het bestaan.
Hou op. - Ik haat je.
Laat me los. Ik kan er niet meer tegen.
Dat je zo kil kunt zijn en nooit aan mijn gevoelens denkt.
Alleen maar aan jouw gevoelens, jouw carriêre, jouw intellectuele leven.
Ik voel me een beetje verdrietig.
Ik heb vandaag een ongelukkige vrouw ontmoet.
Je denkt dat ze alles heeft, maar dat is niet zo. Ze heeft niks.
Het maakte me bang, want ik denk...
dat ik iets aan mezelf moet doen of ik eindig zoals zij.
Ze laat haar gevoelens niet toe. Daarom heeft ze zo'n...
koel en verstandelijk leven. Ze heeft iedereen van zich vervreemd.
We hebben hier al over gepraat. Ik zie en hoor alleen wat ik wil.
Dat doet zij ook. Ze doet al zo lang alsof er niks aan de hand is,
maar je ziet duidelijk wat een verloren indruk ze maakt.
Ze heeft vroeger abortus laten plegen en heeft daar enorm veel spijt van.
Ik denk dat ze bang was voor haar gevoelens voor het kind.
Ze is heel intelligent en talentvol.
Maar net als ik is ze... Ik heb me altijd voor m'n gevoelens geschaamd.
De passie die mannen voor mij hebben, schrikt me af.
Je kunt je gevoelens niet blijven uitschakelen.
Ik wil niet zoals zij wakker worden en weten dat m'n leven niks voorstelt.
Hoe dan ook, tijdens onze lunch gebeurde er iets heel schokkends.
Tijdens ons gesprek zag ze haar vriendin Lydia.
Je bent zo laat. Ik heb een cadeau voor jou.
Het is pas morgen, maar je mag het nu al openen.
Ik wist niet wat ik voor jou moest kopen.
Je weet dat ik van opera hou.
Gefeliciteerd.
Kleed je om.
Ik ga nergens heen. - Waarom niet?
Ik heb je samen met Lydia gezien.
Jullie hebben mij niet gezien, maar ik heb jullie gezien.
Nadien heb ik uren gewandeld om te bedaren.
Als ik wat oplettender was geweest,
had ik het al eerder moeten wantrouwen.
Wij pleegden maandenlang overspel toen jij met Kathy getrouwd was.
Dat was anders. - Ik denk van niet.
Het zal vast weinig uitmaken, maar het is maar tijdelijk.
Het is nooit serieus geweest.
Het was heel erg dom van ons.
Ik leef met je mee, want jij bent even eenzaam als ik.
Zijn we allebei eenzaam?
Ik besef het tenminste.
Ik kreeg niks meer op papier.
Ik wandelde wat en dacht na over m'n leven, om alles op een rijtje te zetten.
Ik wou met Paul praten. Hij had ook 'n belangrijke beslissing genomen.
Lynn en ik ruziën, maar blijven samen. Jullie ruziën nooit en gaan uit elkaar.
Ga jij het huis uit of hij? - Ik.
Ik wil met een schone lei beginnen. Ik wil alles anders doen.
Ook tussen jou en mij.
Ik wil meer tijd met jou en Lynn doorbrengen.
Ik wil iedereen leren kennen.
Als jij dat goedvindt.
Is het papa z'n schuld? - We hebben allebei schuld.
Ik heb er misschien wel de meeste schuld aan.
Het is heel jammer.
Ik hoop dat het niet als een al te grote schok komt.
Ik ben niet echt geschokt, maar vooral verbaasd.
Eerlijk gezegd dacht ik altijd dat jullie relatie...
te gemakzuchtig was. Dat is niet het juiste woord.
Je weet wel wat ik bedoel.
Hopelijk lijdt onze relatie er niet onder.
Ik waardeer je vriendschap. - En ik de jouwe.
Wat is er? - Hallo, ik ben uw buurvrouw.
Door een akoestisch toeval kan ik al uw patiënten horen.
Bedankt. Ik zal er iets aan doen. Het is niet de eerste keer.
Een van uw patiënten is een zwangere vrouw.
Weet u waar ik haar kan vinden?
Ze heeft haar behandeling stopgezet.
Ze is weggegaan en ik kan haar niet meer bereiken.
Ik begon weer te schrijven. Het ging goed en ik werd niet gestoord.
Het schrijven ging vlot en ik zat vol energie.
Op een ochtend pauzeerde ik en wou ik even in Larry z'n boek lezen.
Ik had het nog nooit gelezen en was nieuwsgierig naar Hlenka.
Ik opende het boek, ging zitten en m'n oog viel op haar naam.
'Hlenka en ik kwamen elkaar toevallig tegen terwijl we kaartjes kochten.
Ik kende haar. Ze was de vriendin van een vriend.
Ze hadden besloten te trouwen. Dat was een ramp voor me,
want sinds hij haar aan me had voorgesteld, was ik verliefd op haar.
Ik haalde haar over om samen iets te drinken.
Het was de eerste keer dat we samen waren.
Ze was lief, maar ik praatte te veel en te snel.
Ik schaamde me voor m'n gevoelens, die er dik bovenop lagen.
We wandelden wat en spraken over van alles en nog wat.
Ik vertelde haar over m'n boek en m'n plan om te verhuizen.
Ze sprak enthousiast over haar huwelijk.
Iets te enthousiast, alsof ze zichzelf wou overtuigen.
Het begon te regenen.
We scholen onder een bruggetje om niet nat te worden.
Ze was geweldig en zag er heel mooi uit.
Ik wou haar alles vertellen, want ik voelde zoveel voor haar.
Ze wist het en dat maakte haar bang.
M'n intuïïtie zei me dat ze me ook wou kussen.
Haar kus was vol verlangen. Dat gevoel had ik bij niemand anders.
Toen viel het doek en alles was voorbij.
Het was te laat. Ik wist dat ze hartstochtelijk kon zijn
als ze ooit aan haar gevoelens zou toegeven.'
Ik sloot het boek en voelde zowel weemoed als hoop.
Was een herinnering iets wat je had of juist iets wat je verloren had?
Voor het eerst in lange tijd had ik weer vrede met mezelf.
Rip en bewerking door leden van NLOndertitels.com
Gedownload van www.nlondertitels.com