NETFLIX PRZEDSTAWIA
NETFLIX – FILM ORYGINALNY
Co o tym myślisz, Joe?
Nie wiem.
To nie zależy ode mnie.
Druga szansa?
Fajny pomysł, ale...
Ale?
- Jak się czujesz? - Jak?
Jakbym żył w koszmarze.
Dokonałem złych wyborów.
Odsunąłem od siebie rodzinę.
Krzywdziłem ludzi.
Nie chciałem tego, ale tak się stało.
I po tym wszystkim...
pozostała we mnie ogromna pustka.
Bolesna. Ale muszę z tym żyć.
Tak jak Phil Coakley?
Oczywiście, że nie.
Ale wiem, co zrobiłem. Widziałeś.
Tak.
- Widziałem. - Właśnie.
Dostałem prawie sześć lat.
To rzeczywistość.
To jasność.
Przeszłości nie zmienię.
Ale pokażę, że się zmieniłem.
Moje zachowanie się zmieniło.
Pokażę dziewczynkom.
Znów mogę być dla nich ojcem.
Tego chcesz?
Tylko tego.
Drugiej szansy.
Czemu nie?
Wierzę w ciebie, Joe.
Dziękuję, Morris.
Idziemy.
Chcesz przystąpić do komunii?
Nie, dzięki.
WITAMY W HRABSTWIE BRADLEY POPULACJA 12 800
- Reszty nie trzeba. - Dzięki.
Mama przygotowuje dziś do późna jedzenie.
Miałeś przyjechać za tydzień.
- Chciała tu być. - To nic.
Bardzo chciała.
Ja otworzę.
Emeryturka?
Tak. Nie mogłem dotrzymać kroku.
Rozumiesz, to daleko,
a moje plecy to już nie to co kiedyś.
- Wiem. - Ale powinniśmy byli przyjechać.
- Tylko... - Wiem.
Przywieźli twoje rzeczy z mieszkania.
Są na dole, jakbyś chciał...
Pewnie.
O nie.
Cześć, kochanie.
Też za tobą tęskniłem.
Wybrany numer jest nieaktywny...
- Dokąd się przeniosły? - Nie wiemy.
Nie rozmawialiśmy z Elaine, od kiedy cię wsadzili.
A co z dziewczynkami? Urodziny? Święta?
Nie utrzymujemy kontaktów.
- Nie dzwoniłeś? - Nie odebrałaby.
Cóż, nie musi.
Ugoda była jasna...
Nie zgodziłem się na tę pieprzoną ugodę.
Nowy start, Joe, póki dziewczynki są małe.
Wielka szkoda, ale może miała rację.
Mogę pożyczyć auto?
- Mama zaraz... - Tato.
Siedziałem sześć lat. Proszę.
BIBLIOTEKA W BRADLEY
ELAINE BRUVICK, NOWY JORK WYNIKI DLA: ELAINE DENTON
COURTNEY, MELISSA, BRUVICK, KOSZYKÓWKA WYNIKI DLA: ELAINE BRUVICK, NOWY JORK
ZAWODY SZKOLNE: HB STOWE
GIMNAZJUM H.B. STOWE
CZY UPAŁ ZEPSUJE FESTIWAL DYNIOWY?
NOWOŚCI W SPRAWIE ELSY GLINA-NOŻOWNIK NA WOLNOŚCI
Melissa?
Mówi tatuś, kochanie.
Twój tatuś.
Mój tatuś?
Jak się masz, kochanie?
Dobrze.
A twoja siostra?
W porządku.
To świetnie.
Wiem, że...
Nie było mnie, bo... Nie mogłem być przy was.
To nie była moja wina.
Znaczy, trochę była, ale byłem chory...
Ale teraz...
Teraz mi już lepiej i możemy...
Możesz zaczekać?
Melissa, zaczekaj. Kocham cię.
Joe?
Cześć, kochanie.
Skąd masz ten numer?
Chciałem tylko pogadać z dziewczynkami.
Wiesz, że ci nie wolno.
- Powinienem móc... - Posłuchaj.
Postępujesz wbrew ugodzie.
Ugodzie?
- Jeszcze raz... - Dlaczego...
a pójdę do sądu.
Cóż, to...
Niegrzeczny Joe.
- Palant. - Przepraszam.
Pieprzony Joe Denton.
- Scotty. Spójrz na siebie. - A ty na siebie.
Cholera. Dobrze cię widzieć.
Postaw coś, ja płacę.
- To miłe. Zdrowie. - Chociaż tyle mogę zrobić.
Choć tyle, stary.
Ty i Billy byliście...
jak bracia, więc też jesteś dla mnie jak brat.
Za powrót do domu.
I za mojego brata.
Za dom i za Billy’ego.
Chciałem się tylko przywitać.
Jeśli czegoś ci trzeba...
- Dzięki. - Zadzwoń.
Przychodzę tu często,
ale ciebie nie widziałam.
Jestem nowy.
Raczej nowy z odzysku.
Ale liczy się wnętrze.
- Tak. - No nie?
A nie lakier.
- Przejażdżka jest taka... - Załapałem. Samochody.
przyjemna.
Chcesz...
kupić mi Sucker Punch?
O rany.
Nie mam pojęcia, co to.
To drink.
Co teraz?
Nie.
Nie, muszę wracać do domu.
Jesteś pewien?
Tak.
Nudy. Podrzucisz mnie chociaż do domu?
Proszę.
Bardzo proszę.
Ogromnie.
Na pewno dobrze jedziemy?
Tak. To tam, prosto.
Dokładnie tam.
Myślałam...
że chociaż coś spróbujesz.
Tylko cię podwożę.
Nie spytałeś mnie o imię.
Jak masz na imię?
Cara.
Cara Coakley, skurwysynu.
Na pomoc! Niech mi ktoś pomoże!
Kawy?
Powiedziałbym, że miło cię widzieć, ale niedobrze mi.
- Ciebie też, Dan. - Poruczniku Pleasant.
Nie mów do mnie po imieniu, pieprzony degeneracie.
Jesteś plamą na honorze wydziału.
Gdyby nie było tu Barnetta, przeorałbym ci buźkę dla zasady.
Mam pytanko.
Czy Manny Vassey lub któryś z jego kumpli odwiedzili cię w pierdlu?
Opłacało się sprzedawać im duszę?
Pieprzony Judasz.
Gdzie jest prokurator?
Nie przychodzi?
Słuchaj, Phil, nie tak chcę...
Jeden jest na intensywnej terapii.
Ten z nunczako?
Jego ojciec to radny.
Dla mnie może być nawet astronautą.
Oskarż mnie.
Postaw tych dupków przed sądem, to rozlezą się jak mokry chleb,
bo dobrze wiesz, co to jest.
Zaparkowali na pustkowiu, uzbrojeni po zęby,
w miejscu i momencie, gdy ktoś napada ich dziewczynę?
Bądźmy poważni.
Twoja córeczka zainwestowała w ładne ciałko,
ale to się skończy na pozwie cywilnym, który wybuduje mi chałupę.
Masz rację.
Rozmawiałem z Carą.
Jest tym wszystkim wstrząśnięta.
Była ostatnio trochę zła.
Ona...
Chcesz ciągać mnie po sądach?
W świetle zeznań mojej...
Cary,
co do wydarzeń tego wieczoru...
masz prawo oskarżyć mężczyznę, który cię napadł, o pobicie...
a my wydamy nakaz aresztowania.
Daj spokój. To już przeszłość.
Zrobiłbym wszystko, by zmienić to, co się wydarzyło.
Ale odsiedziałem swoje.
Chcę, by to wszystko należało już do przeszłości.
Jak Billy Caldwell?
Coś ci nie wychodzi, sukinsynu.
Cholera, tęsknię za szkołą.
Minąłem właśnie szczeniaka obmacującego dziewczynę
na tylnym siedzeniu Datsuna.
Młoda Phila zrobiła na mnie wrażenie.
Myślałem, że jest cienka w uszach.
Ale matka odeszła po...
Musi więc być ciężko.
Zrzuciłeś parę kilogramów.
- Zwykle skrobia, jaką dodają... - O co chodzi?
Pomogłem ci i tak mnie traktujesz?
Lepsze sześć lat w zwykłym pierdlu niż 12 w zaostrzonym.
Tam dobraliby ci się do dupy.
To Manny smarował, nie ty.
Skoro mowa o królu...
Nie prosiłem o to.
To oddaj.
Manny.
Co z nim?
Ma raka.
W tyłku.
To kwestia czasu.
Miał swój czas. Teraz Junior poprowadzi interesy.
Nic mi do tego.
- Czysta karta, co? - O tak.
Nie chcę ci psuć humoru, ale tak łatwo ci nie pójdzie.
Manny musi odejść.
Ty...
Mówiłeś, że ma raka.
Ciut wcześniej.
Teraz. Wczoraj.
O czym ty mówisz?
O religii.
Staruszek odnalazł Boga.
Pragnie ocalenia w spowiedzi.
Bzdury. Nie będzie kablem.
Stary Manny nie, ale spuścił z tonu w obliczu śmierci.
Pomyślmy więc o wszystkim, z czego chce się wyspowiadać.
Powiedzmy, o tobie.
O tak. Teraz to widzisz.
Myślisz, że Phil wspomniał o Caldwellu przypadkiem?
- Manny gada z Philem? - Szaleństwo, nie?
Najpierw chce go sprzątnąć, dostaje raka i chce rozgrzeszenia.
Chrystus wybacza. Grzesznik zbawiony.
Phil namawia go na zeznania pod przysięgą, a jak pożyje dłużej, to i na sąd.
Wrócisz za kraty tak szybko, że łóżko będzie jeszcze ciepłe.
Tym razem żadnych przysług.
Co robimy?
„My”? Uważasz mnie za ziomala?
Phil od zawsze próbował cię upieprzyć,
a Manny może mu pomóc.
Jeśli dobierze ci się do dupy, będę następny.
To nie może się wydarzyć.
Jakbym miał śpiewać,
nie zrobiłbym tego przed pójściem do pierdla?
- Wykonałem robotę... - Połowę roboty. Dobór słów.
Wal się. Wziąłem wszystko na siebie.
Nie zapomnij wysłać jej kwiatów.
Sęk w tym, że zostawiłeś Phila przy życiu i teraz to jest problem.
To twój bałagan.
Ale wolę marchewki od kija...
więc pogadajmy o twoich dziewczynkach.
Są teraz w gimnazjum.
Pewien sędzia rodzinny, Winthrop,
pewnego wieczoru się upił.
W efekcie wgniótł trochę zderzak swego Priusa
czaszką obywatela bez stałego adresu.
Pomogliśmy mu zamieść to pod dywan.
Wiem, że skakałby z radości, mogąc oddać mi przysługę.
Na przykład przyglądając się twojej sprawie,
żebyś znów mógł zobaczyć córki.
Co ja sobie myślę? Prowadzę.
Manny umiera. Odzyskujesz dziewczynki. To marchewka.
A kij?
Po co o tym myśleć?
Zrób to szybko.
Odbierz, gdy zadzwonię.
Obym nie musiał cię szukać.
Żyje.
Cześć, mamo.
Pewnie musiałeś odpocząć. To nic.
To siniak?
Stary. Wpadłem na drzwi.
- Pomóc ci? - Nie. Gotuję zupę.
Ciężko mi spać.
To spora zmiana.
Daj sobie czas.
Przepraszam, że mnie nie było, gdy przyjechałeś.
Już mu mówiłem.
Nic nie szkodzi.
Źle się zrozumieliśmy.
- Jakie masz... - Tata mówi...
- Przepraszam, mów. - Nie, ty pierwsza.
Zastanawiałam się, czy myślałeś o pracy.
Nie spędziłem tu nawet doby.
To ważne pytanie.
Pierwsza noc w domu, a ciebie nie ma do świtu,
znikasz z furgonetką ojca.
Nie chcę, żeby wszystko było tak jak kiedyś.
Nie tutaj.
Tata mówi, że nie rozmawiacie z wnuczkami.
To decyzja Elaine.
Chcemy dla nich tego, co najlepsze.
A co ze mną?
Uważasz, że to niemożliwe, bym się zmienił?
Wiesz...
Co niedzielę w kościele...
widzę Phila Coakleya.
I każdy widzi, że go widzę.
Pomyślałeś kiedyś, jak się z tym czuję?
Zmieniłeś się?
Wiesz, co to jest?
Mam być pod wrażeniem, bo nie piłeś w więzieniu?
Tato! Daj spokój!
To wszystko jest skomplikowane.
Wcale nie.
Mówisz, że się zmieniłeś. Oby tak było.
Długo się o to modliłam.
Cieszę się, że jesteś w domu i kocham cię...
ale nie będę szaleć z zachwytu, że postępujesz, jak trzeba,
jak to robią ludzie.
- Nie do wiary. - Pracuj nad sobą, Joe!
Bardzo cię przepraszam, Phil.
Bill Caldwell. Billy był moim kumplem.
Chciałbym, żeby wtedy...
to wypracował.
Nie powinienem tak z tobą wczoraj rozmawiać.
Dużo myślałem o tym,
co ci powiem, kiedy cię w końcu zobaczę...
i to nie było to.
Chciałem powiedzieć, że ogromnie cię przepraszam.
Naprawdę bałem się o własne życie.
Z mojej perspektywy to była obrona,
ale to nie usprawiedliwia...
Nawet tego nie pamiętam. Szaleństwo.
- To co to w końcu było? - Co?
Bałeś się o własne życie czy nie pamiętasz?
O co chodzi?
Chciałem powiedzieć, że przyjmuję odpowiedzialność...
i jestem gotowy ruszyć naprzód, mieć nowe, dobre życie.
Biorę odpowiedzialność i...
Wiesz. Zadośćuczynienie.
Wspomniałeś o Billu Caldwellu.
Był moim przyjacielem. Kochałem go.
Szkoda, że nie znalazł się na terapii jak ja,
by to wypracować.
To zupełnie inny świat.
Ale o tym nie wiedział.
Jesteś mniej niż 90 metrów od mojego domu.
Ale nie obchodzi mnie łamanie jakiegoś idiotycznego zakazu.
Na ciebie potrzebuję stryczka.
I go znajdę.
Złość wypala.
Słyszałeś?
Jak się czuje?
Mogę...?
Zajął się mną tam.
Masz te same leki co ja.
Jak się czujesz?
Pracuję nad złością.
- Co? - Nic.
Nigdy nie sądziłem, że to od ciebie usłyszę.
Co z tego miałem?
To wszystko. Wiele rzeczy.
Już ich nie chcę.
Dan dał mi torbę.
Odsiedziałeś swoje.
Nie dokończyłem roboty.
Ostrzegałem cię przed alkoholem i narkotykami.
Ostrzegałeś.
Powinienem posłuchać, ale...
Spodziewałem się, że ktoś mnie tam sprzątnie,
a nie da mi kasę, gdy wyjdę.
Nawet nie wiesz, ile mnie kosztowała
ta ściema z samoobroną.
Manny, daj spokój.
Przyznaję.
Wściekłem się za Phila.
Spieprzyłeś czystą robotę.
Ale skoro zdążyłeś się już zająć Billym...
chociaż do nich poszedł...
on był twój.
To coś znaczyło.
Junior się nie zgodzi.
Junior ma dużo...
Dużo różnych pomysłów.
Zabawne, że wspomniałeś o Philu.
- Daj mi to. Boli. - Za chwilę.
Bo z tego, co słyszę, chodzi taka plotka, że to nie był wypadek.
- Plotki będą zawsze. - Manny.
Rozmawiasz z prokuratorem?
Wiesz, czasem, kiedy śpię...
myślę, że wiem, jak wygląda piekło...
I to nie jest ani ogień, ani diabły.
Wiesz, co to jest?
Ja sam.
Nie jestem żadnym kapusiem.
Przepraszam.
Nie wiem. Ja...
Ostatnie dni były ciężkie.
Wiem. Ciężkie.
Ciężkie dla wszystkich.
Zasnął. Nacisnął ten guzik i po prostu...
To na ból. Zwiększyliśmy dawkę.
Powinien teraz odpocząć.
Oczywiście.
Jestem Joe.
Charlotte Boyd.
Stary znajomy.
Jak on... Nie jest za dobrze, prawda?
Pracuję w hospicjum.
To prawdziwy wojownik.
Charlotte.
Dziękuję, że pomagasz mojemu przyjacielowi.
Będziesz mi mówić, że nie mogę zobaczyć ojca?
Dzieciaki nie mogą?
Woli, jak najpierw dzwonisz, Junior.
Rozumiem.
A ten kutas dzwonił?
Myślałam, że zobaczymy dziadzia.
Pobawcie się w ciszę na morzu.
Ale wyrośliście.
Zamknijcie drzwi. Klima włączona.
- Rosną jak na drożdżach. - Jak leci, Joe?
Leż teraz z łapami na jajach i słuchaj.
Nie jesteś tu mile widziany.
To czas dla rodziny...
a ta rodzina nie potrzebuje już skretyniałego policjanta z problemami.
Jeszcze raz przyjdziesz nękać ojca...
zakłócać mu spokój...
a zaproszę cię do bawialni.
Wiesz, co tam się dzieje.
Dobra. Wstajemy.
Będzie lepiej, jak o nas zapomnisz.
Wiesz, o czym Phil Coakley rozmawia z twoim ojcem?
Poza Biblią, oczywiście.
Co ty sugerujesz?
Ojciec całe lata chronił ci dupę, a ty mówisz,
że jest kretem?
Rozwalcie mu pieprzony pysk.
Mogę prosić o kawę?
Dziękuję.
Proszę.
Dziękuję.
Dziękuję, że zajmujesz się moim przyjacielem.
Już to mówiłeś.
Pochodzisz z Bradley?
Dwa lata temu przeprowadziłam się z Montrealu.
- Masz rodzinę? - Nie.
Ja... Nie.
Codziennie jesteś u Manny’ego?
Zwykle sześć dni w tygodniu.
Całe to... Nie wiem...
Zajmujesz się lekami i go doglądasz?
Tak.
Na zmianę z inną dziewczyną.
To musi być spora odpowiedzialność.
Chyba tak. Jakoś mnie nie przytłacza.
Nie?
Umiem pomagać ludziom.
Pewnie agencja ci dostarcza wszystkie produkty i leki.
Mój ojciec miał chłoniaka.
I...
Brał tyle różnych leków.
Aż w końcu stracił...
kontakt z rzeczywistością.
Przykro mi. Straszna choroba.
Właśnie wróciłem do miasta.
Nikogo tu już nie ma.
Zajmowałem się doradztwem.
- Co jest? - Sierżant Thom Doyle,
emerytowany, z miejscowego Związku Policji.
A pan jest pieprzonym śmieciem.
Chyba sobie daruję.
Masz ochotę kiedyś jeszcze się spotkać?
Jak mówiłem, nikogo tu już nie ma...
Podobasz mi się.
Jak chcesz, mogę umówić cię z Toni.
Małe rypanko na powitanie.
Dbamy tu o policję.
Chodź tu z tą cipeczką.
Twój kumpel dyma ją co tydzień.
Daj spokój. Coś nie tak? No dawaj!
Bruno. Zabierz tego posrańca.
Dobra, daj na luz.
Zjeżdżaj stąd.
- Co to za pajac? - To jej stary.
Zazdrośni są.
Jeśli chcesz spędzić czas z Toni, ja stawiam.
- Nie, dzięki. - Jak wolisz.
Chcesz trochę...?
Nie, dzięki.
Marion Barry przekazała wiele obowiązków
burmistrza stolicy, jednak nie zrezygnowała.
Burmistrz Waszyngtonu została postawiona przed sądem...
Przepraszam.
To nie twoje auto.
Tata się zgodził.
Gdzie byłeś cały dzień? I gdzie tak się spieszysz?
Byłem na spotkaniu AA.
- Gdzie? - Co?
Gdzie było spotkanie?
To anonimowe spotkanie.
Nie będziemy tak robić. Z góry uprzedzam.
- Robię, co mogę! - Dobrze już.
Chciałabym ci wierzyć, Joe, ale mi to utrudniasz.
Nie. Ty wszystko utrudniasz, bo we mnie nie wierzysz.
Powiedziałam „ci”, nie „w ciebie”.
- Widzisz? - Słuchaj.
Odpowiedzialność leży na tobie.
Co to za różnica, skoro mnie osądzasz?
Może trochę wsparcia?
Zaczekaj. Mamo.
Walę to. Długo tu nie zabawię.
Co to ma znaczyć?
Dokładnie takie zachowanie pozbawiło cię rodziny, Joseph!
- Jeszcze jeden? - Nie, dzięki.
Co?
Dziękuję.
Za zaproszenie.
Zwykle tego nie robię...
Miłe uczucie.
Mówiłem już, że mi się podobasz.
Ty mnie też.
Montreal.
Dlaczego południe?
Przeciwieństwo.
Pogoda.
- Czemu ludzie robią różne rzeczy? - Nie wiem.
Czujesz się czasem, jakbyś żył w cudzej skórze?
Czasem budzę się w środku nocy
i idę po szklankę wody,
i jak widzę się przypadkiem w lustrze, to zupełnie siebie nie rozpoznaję.
Jakby ktoś inny wszedł do mojej łazienki.
Tobie też tak się zdarza?
Pewnie.
Chcesz...?
Chyba pójdę...
Chcesz się czegoś napić?
Dobrze. A ty?
- Tylko... - Dobrze.
MORFINA
Podoba mi się twój dom.
Mam tylko to.
Zdrowie.
Dlaczego ja?
Bo jesteś dobra.
Wszystko się dzieje z jakiegoś powodu.
Na przykład?
Nasze spotkanie.
Serio.
Było mi trochę ciężko.
Samotność.
A teraz czuję się inaczej.
Mam nadzieję, że nie brzmi to dziwnie.
Cóż.
Masz innych klientów?
Poza Mannym.
Zauważyłem,
że masz różne środki medyczne.
Pytam, bo zanim wróciłem tutaj, w jednej z firm,
której doradzałem, był taki gość...
Joe.
Nie. Serio. On był...
Serio? „Doradztwo”?
Byłeś w pace.
Czytałam w gazecie.
Twoje zdjęcie było w gazecie.
„Glina-nożownik”, tak napisali...
Co się stało?
Nie czytałaś?
Pytam ciebie.
Byłem pijany w sztok...
wracałem z centrum.
I wpadłem na gościa, prawnika.
I...
Doszło do bójki, zraniłem go. Poważnie.
- Pisali, że miałeś nóż. - Myślałem, że on...
Było ciemno...
Gdybyś wiedziała...
Wiem, co to znaczy potrzebować drugiej szansy.
Nie znałam cię, kiedy to się stało.
Ale teraz cię znam.
Nie obudziłem dziewczyny?
Miałem nadzieję, że przeczytam w nekrologach
o naszym kliencie.
Próbowałem. Junior przyszedł.
Właśnie.
Nie mogę tam wrócić.
Jeśli coś się stanie z Mannym, wszystko pójdzie na mnie.
Wymyśl coś.
Zrób coś, zamiast maczać kutasa.
Zrobiłem. Ona jest jego pielęgniarką.
- Niezła myśl. - Tak. Ale nie podziała.
- Czemu nie? - Po prostu nie.
Nie ma dojścia. Uwierz.
Ważne, że nie zostałeś oskarżony.
To Phil próbuje wywęszyć skandal,
a wszyscy wiedzą, że Vasseyowie działają.
Jak nie możesz sprzątnąć Manny’ego, zabij mutanta.
Nie ma czasu. Tylko zatrzyj ślady.
Joe! Odbierz. To do ciebie.
- Joseph Denton? - Tak.
Mówi Anthony Getman z programu powięziennego.
Masz dziś spotkanie i badanie moczu.
Zaraz będę.
Tu Joe.
- Potrzebuję pomocy. - Kto?
Cześć, stary. Wchodź.
Serio, Joe, nie ma problemu.
Na pewno?
W rezerwie badają bez zapowiedzi, więc poprzestaję...
na alkoholu.
Zatrzymaj kubeczek.
- Dzięki. Mam u ciebie dług. - Nie.
Joe, mogę o coś zapytać wprost?
Pewnie.
Czy wtedy były...
Nie wiem...
Ktoś mówił, że może śmierć Billy’ego to nie był wypadek?
Znaczy,
wiadomo, że od gorzały nie uciekał, ale żeby zasnąć na torach?
Nie prowadziłem tej sprawy, ale chłopaki wszystko sprawdzili.
Czemu...
Skąd to pytanie?
Phil Coakley dzwonił. Chce, żebym przyszedł.
Mówił po co?
Mówił, że zbiorą ławę przysięgłych i będzie oskarżenie o morderstwo.
Na jakiej podstawie?
Mówił tylko, że ma „nowe informacje”.
Jakby chciał pomajtać mi tym przed nosem.
Kutas.
Phil ściemnia. Próbuje się do czegoś dogrzebać.
Staje mu na widok Vasseyów. Jak zwykle.
Była mowa o Juniorze, może kręcił się przy torach tamtej nocy.
Ale nie mogli tego potwierdzić. Było jak było.
Jak mówiłeś, cholerny wypadek.
Przykro mi, stary.
Nigdy nie lubiłem Phila.
Cieszyłem się, jak go pobiłeś.
- Dzięki. - W porządku.
Stary.
Chłopaki!
Zaczyna łapać.
Wyrzuć to z siebie.
W górę. Dawaj.
Nieźle działa, co?
Nie wstałem dziś lewą nogą.
Myślałem: „Spoko, Joey posprząta swój bałagan”.
Ale teraz słyszę, że nie.
Rusza proces w sprawie Caldwella.
- Wiem. - Mówiłem, że nie ma czasu?
Mówiłem, co się stanie? A ty się opierdalasz.
Zaryzykuję w sądzie.
Wiesz, że nie mogę ci na to pozwolić.
Ucieknę.
Ani na to. Mam ci podkręcić sprężynkę?
Nie mogę zabić Manny’ego. Ani Phila.
Znajdź trzeci sposób albo się wynoś.
Kupiłem nowy grill.
Stal nierdzewna. Z systemem podczerwieni.
Nawet nie wiem, co to znaczy.
Jeśli sądzisz, że nie zapłacę naćpanemu czarnuchowi
pięciuset dolców, by wpadł do twoich rodziców
i poderżnął im gardła we śnie...
Jeśli to znaczy, że zatrzymam grilla, to mnie z kimś mylisz.
Manny zeznaje w poniedziałek rano.
36 godzin.
Albo coś z tym zrobisz, albo się posprzeczamy.
A wtedy wszystkie chwyty dozwolone.
A lubię twoich staruszków.
Cześć, to ja.
Jak się dziś czujesz?
Pomyślałem, że chcę pogadać z Toni.
- Wspomniałeś o lepszym wyjściu. - Tak.
Wiesz, kiedy widzi się z Danem?
Albo gdzie?
Nie mówiłem o Danie.
Mówiłem o Philu Coakleyu.
Jak myślisz, jak ten brzydal znajduje cizie?
Gdzie się z nim widzisz?
Zajazd English Garden, autostrada 68.
Ten sam pokój czy różne?
Lubi numer 27, bo ma duże łóżko.
Spotkasz się z nim znowu?
Nie chcę się z nim widzieć.
Kafel.
Tysiąc dolców?
W gotówce. Po.
Chyba dam radę.
Dobry chłopiec. Który?
Żaden.
Mam sposób na Phila. Nikomu nic się nie stanie.
Dziewczyno, uszkodziłem ci mózg?
Mogę go odsunąć. Żadnych sądów, żadnego Manny’ego. Posprzątane.
Musisz mieć niezły dowód.
Najświętszy urzędnik z Bradley. Nagabywanie. Na taśmie.
Naprawdę?
Mam to w ręku.
Niech mnie diabli.
Phil nadal jest dość żwawy.
Niezwykle ceni sobie reputację,
ale łatwo ubrudzić się szantażem, jak się nie uważa.
Nikt nie ginie, Dan. Czysta robota.
Jeśli to załatwi sprawę.
Załatwi.
NOWE SPOJRZENIE 10 $ ZA TANIEC
Dobry chłopiec.
Dzięki.
Jesteś jakiś inny.
To znaczy?
Nie wiem.
Lżejszy.
Wszystko się ułoży.
Może już się ułożyło.
Wezmę prysznic.
Dobrze.
Powiedziałam, że się z nim spotkam, jak odpuści religijną gadkę.
Prawie wyskoczył przez telefon.
Świetnie. Zaraz tam będę.
Zadzwonię wieczorem.
Co?
Taurus to samochód, na który wszyscy czekali.
Zgrabny, silny, bezpieczny.
Obejrzyj nowego Taurusa u pobliskiego dealera.
Tymczasem wracamy do piątkowej prezentacji.
Kurwa, wiedziałem!
Policja! Zostań w pokoju!
Cholera.
- Joe. - Tak?
Musimy pogadać.
Dobra.
Czytałem to, jak siedziałeś.
ZROZUMIEĆ NARCYSTYCZNE ZABURZENIE OSOBOWOŚCI
Ta choroba ma nazwę.
Wiedziałem, już jak byłeś mały...
że coś nie tak.
I nic z tym nie robiłem.
Myślałem dużo o mojej roli...
w tym, co tobie się przytrafiło.
Tato, nic nie zrobiłeś.
Pozwól mi skończyć.
To właśnie mówię.
Nic nie zrobiłem.
Nie kazałem ci się zadawać z ciemnymi typami.
Nie zmusiłem cię do hazardu.
Nie dawałem ci narkotyków ani wódki.
Nie doprowadzałem cię do wściekłości.
Wiem, co się działo. I ci nie pomogłem.
Przepraszam, Joe.
Za to naprawdę przepraszam.
Ale teraz muszę coś z tym zrobić.
Dla matki, dla siebie...
może też dla ciebie.
Nie wiem.
Ale to nie może tak dalej wyglądać.
Daj kluczyki.
Tato...
Daj kluczyki.
Jutro rano.
Będziesz musiał wyjechać.
Tato, wyjeżdżam teraz.
Gdzie to jest?
W moim domu nie będzie brudnych pieniędzy.
Nie są brudne. Są moje.
Kto trzyma tyle kasy w torbie, jeśli to nie brudna kasa?
Nie macie prawa mnie przeszukiwać!
Mamy święte prawo!
Skąd to wziąłeś?
Co za różnica? Odchodzę! Tak chciałaś!
Chcę odzyskać syna.
- Dobrze... - Nie wiem, kim jesteś!
- Uspokój się, Joe. - Mamo.
Już idę. Już wychodzę.
Ale potrzebuję tej torby.
Inaczej zginę.
Gdzie ona jest? Proszę.
Proszę.
Co, do cholery?
Wy...
Cały czas byliście w kontakcie?
Dla dziewczynek najlepsze jest to, że ciebie nie ma już w ich życiu.
Pamiętasz, miałeś wszystko i wszystko zniszczyłeś!
- Pieprz się! - Przestań!
Nienawidzę siebie bardziej niż ty!
Nie rób teraz z siebie ofiary!
To ponad twoje skarlałe uczucia!
Obchodziło cię, co czuję?
Zawsze mnie obchodziło! I nie nienawidzę cię,
tylko to, co zrobiłeś rodzinie!
Gdzie moja kasa?
Joe! Dzwoń na pogotowie!
Dzwoń na pogotowie, Joe!
Jezus Maria, Joe!
Tato.
Kto to zrobił?
Junior Vassey albo Dan Pleasant. Nie wiem.
Twoi kumple.
Niesiesz z sobą chaos, Joe.
POZA SŁUŻBĄ
Spieprzyłem.
Miałem trochę długów...
za hazard.
Zaczęło się powoli, trochę pecha w dwie niedziele.
Chwilę potem tonę.
Myślę sobie: „Jakoś sobie poradzę.
Odkuję się.
Moje córki...
jak na mnie spojrzą, to mi wybaczą”.
Ja i jeszcze jeden policjant...
Ma na imię Dan...
Robiliśmy, co tylko Manny mówił, a mówił: „Róbcie straszne rzeczy”.
A teraz...
to się dzieje znowu.
Manny wszystko wyśpiewa, a jak do tego dojdzie...
to dostanę karę śmierci.
Chyba że Dan dopadnie mnie pierwszy.
Tego nie wiesz.
Nie wiesz.
Przeszłość nas nie definiuje.
Zmieniłeś się. Wolisz być dobrym człowiekiem.
To wybór. To wszystko, co mamy.
W więzieniu był taki jeden kapelan.
Kapelan Morris.
Całe lata ze mną siadywał.
Jeśli ktoś przez tyle lat mówi ci, że twoje winy będą odpuszczone...
Tylko przy tobie czuję, jakby miał rację.
Bo miał.
Potrzebuję kasy, by uciec.
DRUGA SZANSA
- Idziemy. - Cześć.
Wyjadę.
Na pewno.
Ale najpierw...
pójdziemy do bawialni.
Junior, nie musisz tego robić. Przysięgam, że wyjadę.
Cokolwiek Phil zrobi z twoim ojcem...
Z moim ojcem?
Mój ojciec nie żyje.
Był wspaniałym człowiekiem. Królem.
Nigdy nie będzie takiego jak on, prawda?
Twoja dziewczyna nie jest najlepszą pielęgniarką.
Jezu, brzmisz jak ona.
Spoko. Jeszcze ją zobaczysz.
RECYKLING VASSEYA
Gdzie ona jest?
Tam.
Idziemy.
Wejdziemy tam razem, ja i ty.
Pójdziemy tam i wszystko ustalimy.
Mamy cały dzień.
Nic nie trzeba ustalać.
Nic nie zrobiłem. To nie ja.
Ona twierdzi coś innego.
Nie rób tego. To nie ja.
- Idziemy. - Nie.
Kto to jest?
Zabiję cię, Junior!
Zdychaj, sukinsynu!
Widzę cię, Junior! Widzę cię tam!
Proszę bardzo, Junior!
Masz trochę!
Masz!
Bill to mój brat!
Ssij pałę, kretynie!
Walić to.
Cholera, stary.
Trzymaj się.
Scotty, słyszysz mnie?
Tak, słyszę.
Dobrze.
Będzie dobrze.
- Sprowadzimy pomoc. - Tak?
Bo...
Byłeś dla Billy’ego jak brat.
Więc dla mnie też jesteś.
Tylko że on nie przewrócił się na te pieprzone tory, prawda?
Nie tak jak mówili.
Ty go tam umieściłeś.
To idiotyzm, Scotty.
Już prawie jesteśmy.
Junior kazał ci to zrobić.
I to zrobiłeś.
Rozmawiałem o tym z Philem.
- On nie jest taki zły. - Czy...
strzelałeś w kierunku mojego domu, Scotty?
Przepraszam.
Ty podstępna gnido.
Miało być „bez trupów”.
Ale nie narzekam. Majstrowałeś mu przy hamulcach?
Przy czym?
W aucie Phila.
Wiedziałem!
Sukinsyn.
Miał wczoraj wypadek. Nie było co zbierać.
Udało ci się. Jesteś wolny.
Możemy pogadać z sędzią o twoich dziewczynkach.
Tak, nowiusieńki dzień, Joey.
Co z mamą?
Przeżyje.
Co robisz?
Wyjeżdżam.
Co z tym zrobisz?
Chcesz?
- Co z tym zrobisz? - Zabiorę do dziewczynek.
- O nie. - Nie chcę ich przekupić.
Tylko im je dam.
Większość.
Zobaczę je raz jeszcze, a potem...
Nie zbliżysz się do nich.
Z pieniędzmi czy bez.
Nigdy się do nich nie zbliżysz,
żeby twój chaos dotknął je choćby przez sekundę.
To ci przysięgam, synu.
Po moim trupie.
Pa, tato.
Przepraszam za wszystko.
Nie słuchasz.
Mówię, że to się nie stanie.
Mówię nie.
Powstrzymaj mnie.
Napisy: Ivona McCormick