Για μένα το δολάριο ήταν δολάριο σε όλες τις γλώσσες.
Ήταν η πρώτη νύχτα στην Αργεντινή
και δεν ήξερα τους ντόπιους.
Μα ήξερα τους Αμερικάνους ναύτες, κι ήξερα ότι έπρεπε να την κάνω.
Ψηλά τα χέρια. Ψηλά!
Φύγε.
- Τέτοιο μπαστούνι είναι χρήσιμο. - Είναι ένας πιστός φίλος.
Μιλάει μόνο όταν το χρειάζομαι.
- Τέτοια άποψη έχεις για τους φίλους; - Αυτή την άποψη έχω.
- Θα ζεις χαρούμενη ζωή. - Ζω τη ζωή που μ’αρέσει να ζω.
- Είσαι τυχερός άνθρωπος. - Φτιάχνω την τύχη μου.
Τι κάνεις εδώ;
Μόλις σου έσωζα τη ζωή.
Αν έδινα τα λεφτά, δε θα με πείραζε.
Αλλά δε θα του τα έδινες.
- Δε νομίζω. - Πού βρήκες τα λεφτά;
- Τα ποιά; - Τα λεφτά για τα οποία θα πέθαινες.
- Από τζόγο. - Σ’αφήνω τώρα.
- Ευχαριστώ - Χαρά μου.
- Κάποια φορά θα κάνω το ίδιο για σένα... - Θα μου σώσεις τη ζωή;
θα σου δώσω τσιγάρο.
Γιατί δε δοκιμάζεις αληθινό τζόγο;
- Δεν είναι παράνομο εδώ; - Είναι.
Κατάλαβα. Όπως στην πατρίδα.
Υπάρχει ένα καζίνο στην άλλη άκρη της πόλης.
- Ορίστε το κλειδί. - Ευχαριστώ.
- Αλλά μην πας. - Γιατί;
Δε θα σ’αφήσουν να παίξεις με τα δικά σου ζάρια.
Δεν ήξερα ότι φαινόντουσαν.
Φτιάχνω κι εγώ μόνος την τύχη μου.
Πάντως δε θα σ’αφήσουν να μπεις χωρίς γραβάτα.
Το σημάδι δεν είναι στη μύτη σου, όχι ακόμα.
- Ποιος είναι; - Ένας λουφαδόρος.
Θα ήθελες ένα εκλεκτό άρωμα που ταιριάζει στους ευγενείς;
Όχι, ευχαριστώ.
Έχω ένα ταλκ απαλό σαν μετάξι.
Όχι, ευχαριστώ.
- Πετσέτα; - Ευχαριστώ.
- Ποια είναι αυτή; - Μια μέγαιρα.
- Εμένα σε τι κατηγορία θα μ’έβαζες; - Χωριάτης.
Ποντάρετε, κυρίες και κύριοι. Ποντάρετε.
Ποντάρετε, κυρίες και κύριοι.
Ποντάρετε.
- Αριθμός δύο, χίλια πέσος. - Όχι άλλα στοιχήματα.
Αριθμός δύο, μαύρο.
Αριθμός δύο.
Ποντάρετε, κυρίες και κύριοι. Ποντάρετε.
Δυο μάρκες.
Χίλια πέσος, κύριε.
- Να κόψω... - Τι;
- Ο παίκτης μπορεί να κόψει όποτε θέλει. - Και βέβαια.
Χίλια πέσος.
Να κόψω.
Πάλι έφτιαχνα μόνος την τύχη μου,
αλλά ήξερα πότε να σταματήσω.
Ο διευθυντής θέλει να σε δει.
Το Μπρούκλιν είναι κι εδώ απ’την άλλη μεριά του ποταμού;
- Πιάσε. - Σ’ευχαριστώ, χωριάτη.
- Πού είναι; - Μην ανησυχείς, θα έρθει.
Τι λέτε για χίλια πέσος ο καθένας;
Δε γίνεται να ξεμπλέξεις με λεφτά.
Για μισό λεπτό.
Εντάξει, Κέισι, Χουέρτα.
Ο άντρας με τον κοφτερό φίλο.
Σου είπα να μη φέρεις τα ζάρια σου.
Με ξεγέλασες χθες το βράδυ.
Νόμιζα ότι ήσουν κάποιος,
όχι απλά ο διευθυντής μιας λέσχης.
- Με λένε Μπάλιν Μάνσον. - Εμένα Τζόνι Φάρελ.
Και δεν είμαι ο διευθυντής, είμαι ο ιδιοκτήτης.
- Και δε μ’αρέσει να με κλέβουν. - Δεν έχει τραπέζι με ζάρια...
Κανείς δεν κερδίζει τόσα λεφτά στο 21 τίμια.
- Ήμουν τυχερός. - Έκοβες καλά τα χαρτιά.
Μου πήρε χρόνια να το μάθω.
Θα’πρεπε να’σαι φυλακή,
αλλά είμαι υποχρεωμένος, σου έσωσα τη ζωή.
Θα’πρεπε να’σαι πιο προσεκτικός.
Φύγε από δω. Και μην ξανάρθεις.
Φέρεσαι πολύ ανόητα.
- Probably. - Έπαιζα...
...στη λάθος μεριά. Καλύτερα να παίζω για σένα.
- Δε θέλω να κλέβουν οι δικοί μου. - Κλέβω με τα δικά μου λεφτά.
Αλλά με τα δικά σου δε θα χρειάζεται να κλέβω. Σκέψου το.
Νομίζω ότι θα το σκεφτώ. Πόσο χρόνο μου δίνεις;
Μη βιαστείς. Σκέψου το δυο λεπτά.
Κι όσο αποφασίζεις, με συγχωρείς.
Όχι εσύ.
Δεν είναι σωστό να χτυπάς κάποιον με τα χέρια του πίσω απ’την πλάτη.
Μπορείς να έχεις δυο φίλους.
Είμαι πιστός...
...αν παίρνω καλό μισθό.
Πρέπει να σιγουρευτώ ότι δεν έχεις καμιά γυναίκα πουθενά.
Δεν υπάρχει γυναίκα πουθενά.
- Γυναίκες και τζόγος δεν πάνε μαζί. - Αυτό ακριβώς λέω κι εγώ.
- Ας μη μιλήσουμε άλλο γι’αυτό. - Υπήρχε κάποτε κάποια;
Κατάλαβε αυτό, Κε. Μάντσον.
Γεννήθηκα χθες το βράδυ, όταν με συνάντησες στο στενάκι.
Ούτε παρελθόν, ούτε μέλλον.
Έτσι μ’αρέσει.
Μ’άφησε να φτάσω στην κορυφή.
Αρχικά έβλεπα μόνο τα παιχνίδια.
Εκείνον τον καιρό τελείωσε ο πόλεμος.
Υπέροχα νέα. Σκέφτηκα ότι θα έπρεπε να το γιορτάσουμε.
Μα φυσικά.
Λοιπόν...
Πρέπει να πάω ένα ταξίδι.
Ίσως λείψω καιρό. Θα είσαι υπεύθυνος.
- Παίρνεις προαγωγή. - Θα πάρω κι αύξηση;
- Όχι. Εντάξει; - Εντάξει.
- Αλλά θα πάρεις 5% απ’τα κέρδη. - Θα πάρω 7,5.
Είσαι κοφτερός.
Κοφτερός σαν τον άλλο μου φίλο.
- Αλλά όχι το ίδιο πιστός. - Όχι;
Ο άλλος φίλος σκοτώνει για μένα.
Γι’αυτό υπάρχουν οι φίλοι.
Στην υγειά μας, Τζόνι.
- Στην υγειά των τριών μας. - Στους τρεις μας.
Τώρα με κάνει και γελάω, που ήμουν τόσο σίγουρος ότι ήμασταν τρεις.
Σύντομα το ανακάλυψα.
Θυμάμαι ότι ήταν αργά ένα απόγευμα.
Γίνονταν ετοιμασίες για την συγκέντρωση του Σαββατόβραδου.
Παράξενο που θυμάμαι τι μέρα ήταν.
- Είναι αρκετό; - Για έναν χωριάτη;
Κύριε Φάρελ, γύρισε ο κύριος Μάνσον.
- Θέλει να πάτε στο σπίτι του. - Ευχαριστώ.
Είμαι επικεφαλής εδώ. Αυτός με λέει κύριο Φάρελ.
Δεν είναι καλύτερα έτσι;
Κάποια καμπάνα έπρεπε ν’ακούσω,
κάποιο ένστικτο προειδοποίησης.
Αλλά τίποτα. Έπεσα με τα μούτρα πάνω του.
Μπάλιν;
Ο κύριος Μάντσον κατεβαίνει σε μισό λεπτό
Δεν είναι ωραίο που γύρισε;
Ελπίζω να είναι το ίδιο.
Τζόνι, εσύ είσαι;
- Γεια σου , Μπάλιν. - Έλα πάνω.
- Γιατί κλαις; - Αισθάνομαι υπέροχα.
- Φαίνεσαι σαν ανόητος. - Θα σου δείξω γιατί.
- Πού είναι το καναρίνι; - Πώς το ήξερες;
- Πως το ήξερα; - Άρα δεν το ήξερες. Έλα...
Εδώ είναι το καναρίνι.
Έκπληξη ν’ακούς μια γυναίκα να τραγουδά στο σπίτι μου, έτσι;
Είναι πολύ μεγάλη... έκπληξη.
- Γκίλντα, είσαι ντυμένη; - Εγώ;
Και βέβαια είμαι ντυμένη.
Γκίλντα, από δω ο Τζόνι Φάρελ. Τζόνι, από δω η Γκίλντα.
Έχω ακούσει για σένα, Τζόνι Φάρελ.
Σοβαρά; Εγώ δεν άκουσα λέξη για σένα.
- Γιατί Μπάλιν! - Το κρατούσα για έκπληξη.
- Ήταν έκπληξη, Κε. Φάρελ; - Σίγουρα ήταν.
- Έπρεπε να’βλεπες τη φάτσα του. - Του είπες γιατί είμαι εδώ;
Όχι, ήθελα κι αυτό να το κρατήσω για έκπληξη.
- Ετοιμαστείτε, Κε. Φάρελ. - Η Γκίλντα είναι γυναίκα μου.
Κυρία Μπάλιν Μάνσον. Σωστά;
Συγχαρητήρια.
Συγχαίρεις τον άντρα, όχι τη νύφη.
Και τι λες στη νύφη;
Της εύχεσαι καλή τύχη.
Καλή τύχη.
Ο Μπάλιν λέει ότι πιστεύεις στην τύχη.
- Φτιάχνουμε μόνοι την τύχη μας. - Αυτό πρέπει να το δοκιμάσω κάποτε.
Θα το δοκιμάσω, τώρα.
Κάλεσέ τον για φαγητό απόωε.
Είναι διαταγή.
Σ’αφήνουμε να ντυθείς.
Κοίτα να είσαι ωραία. Είναι πρώτη φορά που εμφανίζεσαι στο καζίνο.
Θα κάνω το καλύτερο που μπορώ. Θέλω να με εγκρίνει το προσωπικό.
- Χάρηκα, κύριε Φάρελ. - Το όνομά του είναι Τζόνι.
Συγγνώμη.
Το Τζόνι είναι όνομα, που δύσκολα θυμάσαι και που εύκολα ξεχνάς.
Τζόνι...
ορίστε.
Τα λέμε αργότερα, κύριε Φάρελ.
Σωστά, κυρία Μάνσον.
- Τον πάω κάτω. - Θα τον δω στο καζίνο.
- Για κάποιο λόγο δεν της αρέσεις. - Αλήθεια;
- Γιατί το νομίζεις αυτό; - Ξέρω τη γυναίκα μου.
Αλήθεια;
Γιατί ήταν τόσο αρνητική;
Ίσως είναι θέμα χημείας.
- Θα το ξεπεράσει. - Σίγουρα.
- Πότε την γνώρισες; - Τη μέρα που έφυγα για την ενδοχώρα.
- Και πότε παντρευτήκατε; - Την επόμενη μέρα.
- Γρήγορα. - Πρέπει να ξέρεις...
- ...πως όταν θέλω κάτι... - Το αγοράζεις στα γρήγορα.
- Ξέρεις τίποτα γι’αυτήν; - Είναι μια παράξενη σύμπτωση.
Είπε ότι γεννήθηκε τη νύχτα που γνωριστήκαμε.
Κι οι τρεις μας δεν έχουμε παρελθόν, μόνο μέλλον.
- Δεν είναι ενδιαφέρον; - Εντυπωσιακό!
Μα τι έπαθες;
Γυναίκες και τζόγος δεν πάνε μαζί.
Η σύζυγός μου δεν είναι απλά, μια “γυναίκα”.
- Μπορεί να έκανα λάθος. - Έκανες. Να μην το ξανακάνεις.
Αρχίσαμε κιόλας.
- Τι είναι αυτό; - Διακριτικότητα.
Μπάλιν, θα με βοηθήσεις;
- Θα σε δω στο καζίνο. - Σε μιά ώρα.
Μπάλιν.
Με τα χίλια ζόρια κατάφερα να φύγω.
Ήθελα να τη χτυπήσω...
Αυτό που με φόβιζε ήταν οτι ήθελα να χτυπήσω κι αυτόν το ίδιο.
Ήθελα να γυρίσω και να τους δω στα κρυφά.
Ήθελα να ξέρω.
Ποτέ δεν μπορώ να κλείσω τα φερμουάρ. Ίσως σημαίνει κάτι.
- Τι σκέφτεσαι; - Ήσουν αγενής μαζί του.
- Με ποιον; - Με τον Τζόνι.
Σοβαρά;
Πρέπει να μου μάθεις καλούς τρόπους.
Θέλω να τον συμπαθείς.
- Είσαι σίγουρος γι’αυτό; - Τι εννοείς;
Είναι ελκυστικός άντρας, αν σ’αρέσει ο τύπος του.
Είναι ένα αγόρι.
Τ’αγόρια μεγαλώνουν γρήγορα.
- Όταν δεν κοιτάζεις. - Αλλά εγώ θα κοιτάζω.
- Τα παπούτσια σου. - Καιρός ήταν.
Να σου τα φορέσω;
- Πόσο θέλεις γι’αυτό; - Πολύ λίγο.
Γιατί βρίσκω ότι με φέρνει σε πλεονεκτική θέση.
Η άποψη που έχεις από τα χαμηλά είναι συνήθως η σωστή.
- Είσαι σκέτος φιλόσοφος. - Ακούγονται φήμες.
- Αλήθεια; - Στο τμήμα μου...
...ακούω όλα τα κουτσομπολιά. - Αλήθεια;
Λένε ότι είναι πολύ όμορφη.
Και νέα, κι Αμερικανίδα. Κι εσύ είσαι νέος κι Αμερικανός.
Ενδιαφέρον να δω τι θα γίνει.
Ίσως έπρεπε να σ’απολύσω.
Τζόνι,
ο κύριος Μάνσον είπε να σου πω...
- ...ότι έφτασαν. - Ευχαριστώ.
- Την έχεις δει; - Σταμάτα!
- Τι έκανα; - Σφύριξες, σε άκουσα.
Είναι η κυρία Μάνσον. Να προσέχεις τους τρόπους σου.
Ναι, ενδιαφέρον να δω τι θα γίνει.
Ποντάρετε, κυρίες και κύριοι. Ποντάρετε.
- Αριθμός δύο. - Όχι άλλα στοιχήματα.
Αριθμός δύο, μαύρο.
Ποντάρετε, κυρίες και κύριοι. Ποντάρετε.
Ανέλαβε εσύ.
- Φίλος σου; - Όχι, Κε. Φάρελ.
- Κάνεις δουλειές μόνος; - Έχω διαταγές, κύριε Φάρελ.
- Όχι από μένα... - Όχι.
Τζόνι, σ’έψαχνα.
- Ο τζόγος είναι παράνομος στην Αργεντινή, σωστά; - Δεν είναι σωστό, αλλά αληθεύει.
- Γι’αυτό το λόγο δωροδοκούμε; - Δωροδοκούμε;
- Φυσικά. - Γιατί δε φαίνεται στα βιβλία;
- Γιατί δεν έπεσε στην αντίληψή μου; - Έχεις την πλήρη εμπιστοσύνη μου.
- Ρώτα ό,τι θέλεις. - Μόλις ρώτησα κάτι.
Ας φάμε. Αναγκάστηκα ν' αφήσω την Γκίλντα για να σε ψάξω.
- Η Γκίλντα παραείναι όμορφη, για να την αφήνουμε μόνη. - Αλλάζεις το θέμα.
Αλλάζω το θέμα.
Τον βρήκα.
Άπιαστος είναι ο τύπος. Κάθησε, Τζόνι.
Καλησπέρα. Είσαι πολύ όμορφος.
- Καλησπέρα, Κα. Μάντσον. - Θ’ανταποδώσεις το κομπλιμέντο;
- Είσαι πολύ όμορφη. - Ευχαριστώ.
Λατρεύω τ’αυθόρμητα κομπλιμέντα.
Είσαι τόσο καλός που θα σου δείξω κάτι.
Δώρο απ’τον άντρα μου.
- Δεν είναι χαριτωμένο; - Πενήντα χιλιάδες πέσος κι απλά χαριτωμένο.
- Δεν είναι υπέροχη, Τζόνι; - Υπέροχη.
Περίμενε, ας πιούμε στην υγειά μας.
- Στους τρεις μας. - Στους τρεις μας.
- Τι συμβαίνει, Τζόνι; - Μπερδεύτηκα.
Μπερδεύτηκες; Γιατί;
Πριν λίγες βδομάδες ήπιαμε στην υγειά των τριών μας.
Ποιός ήταν ο τρίτος τότε; Μήπως θα’πρεπε να ζηλέψω;
- Ήταν απλά ένας φίλος μου. - Άντρας ή γυναίκα;
Ενδιαφέρουσα ερώτηση. Λοιπόν, Τζόνι;
Γυναίκα.
Γιατί έβγαλες αυτό το συμπέρασμα;
Γιατί είναι ένα πράγμα...
...που ξαφνικά γίνεται κάτι άλλο.
Δεν πιστεύεις και πολύ στην σταθερότητα των γυναικών.
- Ακριβώς. - Σε κάνει ν’αναρωτιέσαι ποια γυναίκα...
...έφερε τον Τζόνι εδώ.
Έτσι, Γκίλντα;
Όντως αναρωτιέσαι.
Ας την μισήσουμε, τι λες, Μπάλιν;
- Ναι. Τι λες εσύ, Τζόνι; - Ναι. Θα πιω κι εγώ σ’αυτό.
Με συγχωρείτε μια στιγμή.
- Μπορώ να κάνω τίποτα εγώ; - Όχι, επιστρέφω αμέσως.
Τι σύμπτωση. Μικρός ο κόσμος στην Αργεντινή.
- Γιατί τον παντρεύτηκες; - Είναι ελκυστικός άντρας.
- Δεν τον αγαπάς. - Τι ακριβώς είπες;
- Τον παντρεύτηκες για τα λεφτά. - Αυτό συνέβει.
Ωραίος τρόπος να κάνεις λεφτά.
“Είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα”;
Την είχα άσχημα. Μ’έσωσε.
Τι σύμπτωση!
Αυτή είναι η ιστορία της ζωής μου...
- Γεια σας. - Καλησπέρα.
Είμαι ο καπετάνιος Ντελγκάδο. Την άδειά σας να χορέψω με την κυρία.
- Η απάντηση είναι όχι. - Η απάντηση είναι ναι. Ευχαρίστως.
- Αλλά ο νεαρός... - Θα’θελε,
άλλα είναι άφραγκος.
- Οι γυναίκες γίνονται εκνευριστικές. - Είσαι μέσα πάλι.
Μορίς Ομπριγκόν, στις διαταγές σας.
Ώστε έτσι σε λένε.
- Σε παρακολουθώ εδώ και βδομάδες. - Αυτό μας κάνει "πάτσι".
Δεν παίζεις, δεν πίνεις; Γιατί τριγυρνάς εδώ μέσα;
Πάντα μ’ενδιέφερε η ατμόσφαιρα.
Τώρα με γοητεύει.
- Θα μπορούσες να γίνεις χορεύτρια. - Είμαι. Εννοώ, ήμουν.
Αυτό το απαγορεύουν οι κανόνες.
Πάντα τηρώ τους κανόνες.
- Και πώς και δε σ’έχω ξαναδεί; - Δεν χόρευα εδώ.
- Που; - Στην Αμερική.
- Δεν είναι Αμερική εδώ; - Εννοώ στη Νέα Υόρκη.
- Κι ο νεαρός σου είναι...; - Δεν είναι ο νεαρός μου.
Η έκφραση στο πρόσωπό του λέει ότι θα ήθελε να ήταν.
Μην ξεχνάς τους κανόνες.
- Οι κανόνες αλλάζουν. - Αλλάζουν με τον άνεμο.
- Όλα καλά; - Πολύ καλά.
Ποιοι είναι οι Γερμανοί;
- Αγγελιοφόροι. - Ποιανού;
Σκέφτηκα ότι ίσως είχες μπελάδες.
Έχω μεγάλο μπελά. Χάθηκε η γυναίκα μου.
- Χορεύει. - Δεν έπρεπε να το επιτρέψεις.
Τι να έκανα; Δεν είναι δική μου...
Είναι δική σου γυναίκα.
- Πήγαινε να τη φέρεις. - Για περίμενε... Είναι δική σου...
Αυτή είναι η αιτία, Τζόνι.
Ένας άντρας φαίνεται γελοίος...
...όταν αρπάζει τη γυναίκα του από άλλον άντρα.
- Θα τη φέρω εγώ. - Ευχαριστώ, Τζόνι.
Ο άντρας σου ήρθε.
Ευχαριστώ. Ίσως μια άλλη φορά.
Μέχρι τότε θα είμαι δυστυχής.
Κάτι έχουν αυτοί οι Λατίνοι άντρες.
Πρώτον, μπορούν να χορέψουν. Δεύτερον...
- Ποιος είναι ο αριθμός σου; - Είναι...
Άσ’το, θα σου δώσω τον δικό μου. Cuyo 3017.
Τι του είπες;
Αν το σηκώσει άντρας, κλείστ’το.
- Εντάξει; - Μη μιλάς στους άντρες εδώ όπως μιλούσες στην πατρίδα.
- Δεν καταλαβαίνουν. - Να καταλάβουν τι;
- Νομίζουν ότι το εννοείς. - Τι εννοώ;
Δε σ’ενοχλεί που είσαι παντρεμένη;
Ενοχλεί εσένα;
Τον παρεξήγησα τον Τζόνι σου.
Είναι γλυκός και προστατευτικός.
Προσέχει ό,τι ανήκει σε μένα.
- Διευθύνει καλά. - Διευθύνει καλά.
Με προσέχεις επειδή ανήκω στο αφεντικό.
Πως θα σου φαινόταν αυτό;
Κάνω πολλές παράξενες δουλειές.
Σίγουρα αυτή είναι η πιο παράξενη.
Νομίζω ότι ήμασταν έτοιμοι να κάνουμε μια πρόποση.
Συμφορά να βρει την τσούλα που έκανε κακό στον Τζόνι μας.
- Δε θα πιεις σ’αυτό; - Γιατί όχι; Συμφορά στην τσούλα.
Κατάφερε να το πει, αλλά ήξερα ότι θα την ακολουθούσε πάντα.
Ήξερα οτι θα την στοιχειώσει.
Μια τόσο προληπτική όσο η Γκίλντα και να ζητήσει συμφορά.
- Γεια. - Είσαι ακόμα ντυμένη.
Ναι.
Συμβαίνει τίποτα;
Στο είπα, δεν μπορώ τα φερμουάρ.
- Να βοηθήσω; - Ευχαριστώ.
Θα φέρω μια υπηρέτρια το πρωί.
- Θα είναι γριά κι άσχημη; - Αυτές είναι οι εντολές.
Νομίζω οτι είναι ωραία δουλειά...
...να’χεις γύρω σου άσχημες γυναίκες κι ωραίους άντρες.
Ναι.
Τον ήξερες από παλιά.
- Ποιον; - Τον Τζόνι.
- Τον Τζόνι Φάρελ; - Τον Τζόνι Φάρελ.
- Τον ήξερες από παλιά. - Όχι.
- Μη μου λες ψέματα εμένα. - Λέω την αλήθεια. Δεν τον ήξερα.
Δε νομίζω ότι τον γνώρισα ποτέ.
Κατάλαβα.
Είσαι παιδί, Γκίλντα. Ένα όμορφο, άπληστο παιδί.
Μ’αρέσει να σε ταΐζω καλά...
...γιατί έχεις τόσο μεγάλη όρεξη.
- Αλλά δεν πρέπει να κάνω λάθη. - Όχι, δεν πρέπει.
Μην ανησυχείς για τον Τζόνι Φάρελ. Τον μισώ.
Κι αυτός σε μισεί. Είναι φανερό.
Αλλά το μίσος είναι συναρπαστικό συναίσθημα.
Δεν το έχεις προσέξει;
- Το κάνεις ν' ακούγεται... - Το μίσος έχει μια θέρμη που την νιώθεις.
Δεν το ένιωσες απόψε;
- Όχι. - Εγώ το ένιωσα.
Με ζέστανε.
Το μίσος είναι το μόνο πράγμα που με ζέστανε ποτέ.
Ποντάρετε, κυρίες και κύριοι.
Όχι άλλα στοιχήματα.
- 13 μαύρο. - Δικό μου είναι!
Αυτό το πράγμα γίνεται τόσα χρόνια, κι εγώ δεν το ήξερα;
- Δεν είναι πάντα κάποιος τόσο τυχερός. - Εγώ είμαι.
Πρόσεχε, μια παροιμία λέει...
“Όποιος κερδίζει στα χαρτιά, χάνει στην αγάπη." Ευτυχώς που δεν είμαι.
- Τι δεν είσαι; - Προληπτική.
- Κράτησέ τα μου. - Μάλιστα, Κα. Μάντσον.
Ποντάρετε, κυρίες και κύριοι.
Ποντάρετε.
- Αριθμός δύο. - Όχι άλλα στοιχήματα.
Ποντάρετε, κυρίες και κύριοι. Ποντάρετε.
- Έχεις φωτιά; - Μάλιστα, κυρία Μάνσον.
Παρά τον κόσμο, είναι μοναχικά.
- Πώς το ήξερες; - Καπνίζετε πολύ.
Μόνο οι απογοητευμένοι καπνίζουν πολύ...
...και μόνο οι μοναχικοί νιώθουν απογοητευμένοι.
- Τι χαριτωμένος που είσαι! - Χαριτωμένος; Εγώ;
Πολύ χαριτωμένος. Νομίζω ότι θα σε συμπαθήσω.
- Με συγχωρείς. - Τίποτα προσωπικό, ελπίζω.
Απλά πέταξα την απογοήτευσή μου.
Και έπεσε πάνω μου.
- Σημαίνει τίποτα αυτό; - Σίγουρα.
- Σημαίνει ότι πρέπει να πιούμε μαζί. - Όχι...
Απ’την άλλη θα το ήθελα πολύ.
Τώρα θα δούμε.
Τι θα δούμε;
Αν είσαι κύριος ή χωριάτης.
Η ωραία είναι στο μπαρ. Μάλλον θα έχει μπελάδες.
- Σοβαρά; Τι είδους μπελάδες; - Έναν πολύ ωραίο άντρα.
Η πηγή του εισοδήματός σου είναι στο γραφείο. Μάλλον έχει μπελάδες.
- Τι είδους μπελάδες; - Έναν άντρα. Όχι τόσο ωραίο.
Τώρα ξέρουμε. Είσαι αυτό που είπα.
Οι ζημιές σου...
...πληρώθηκαν και με το παραπάνω στο καζίνο.
Αλλά ακόμα πουλάς νήμα βολφραμίου στον Μπεντόλιν.
Ο κύριος Μπεντόλιν δεν μπορεί να φτιάξει ηλεκτρικούς γλόμπους...
...χωρίς νήμα βολφραμίου.
- Δεν μπορεί να συνεχίσει έτσι... - Δε θέλουμε να συνεχίσει.
Δεν είναι κατανοητό;
Μα μόνο σ’αυτόν μπορώ να πουλήσω το προϊόν μου.
Αν δεν πουλήσω σ’αυτόν, δε γίνεται να συνεχίσω.
- Καταλαβαίνετε; - Απόλυτα.
Δε σας νοιάζει καθόλου αυτό, έτσι;
Σε λυπάμαι πολύ.
Η ζωή είναι δύσκολη για τους ανυπεράσπιστους.
Μάλιστα, όπως τα λέτε.
Ευχαριστώ, κύριε Μάντσον.
- Η δουλειά μας είναι ο τζόγος. - Άσε με ήσυχο.
Ποιο παιχνίδι έχει ηλεκτρικούς γλόμπους;
- Ας πάμε να πιούμε ένα ποτό με την Γκίλντα. - Βέβαια.
Καλύτερα να κοιτάξω πρώτα αν το πεδίο είναι ελεύθερο.
- "Να κοιτάξω το πεδίο"; - Να δω αν είναι ελεύθερο.
Δεν μ'αρέσει το ανυπεράσπιστο ύφος σου.
- Ο ποντικός. - Δεν μ' αρέσει το ύφος του.
Εντάξει, η Γκίλντα έχει δίκιο, είσαι προστατευτικός.
Βέβαια, έτσι είμαι εγώ. Δώσε μου πέντε λεπτά.
- Γκίλντα. - Δε βλέπεις ότι χορεύω;
Χόρευες.
- Τι γίνεται εδώ; - Θα το συνηθίσεις.
Ποτέ δεν τελειώνω ένα χορό εδώ.
Όταν κατέβει ο Μπάλιν, θέλω να είσαι μόνη σου.
Ο Μπάλιν έχει το πρόβλημα να έχω φίλους;
- Ποιος είναι αυτός ο τύπος; - Ο Τζόνι Φάρελ, ο υπεύθυνος εδώ.
Ο Γκέιμπ Εβανς. Δεν είναι γλυκός;
- Σκέτη γλύκα. Διώξ’τον από δω. - Μα μου αρέσει.
- Αν φύγει, θα πάω μαζί του. - Δε με νοιάζει καθόλου.
Τι περιμένεις, λοιπόν;
Πάμε κάπου να διασκεδάσουμε.
- Όπως είχα πει; - Ακριβώς.
Δεν άκουσες για μένα;
Αν ήμουν ράντζο, θα μ’έλεγαν: “Κανένα Εμπόδιο”.
- Είναι ελεύθερο το πεδίο; - Πολύ ελεύθερο.
Είμαι μεγάλο αγόρι. Μπορείς να μου λες πράγματα.
Η Γκίλντα με προειδοποίησε ότι θα μεγαλώσεις. Αλήθεια, πού είναι;
- Η Γκίλντα; - Ναι, η Γκίλντα.
Βαριόταν. Πήγε να δει μια Αμερικανική ταινία.
- Πήγε να τη δεί. - Μόνη της;
Με ποιόν θα πήγαινε; Δεν ξέρει κανέναν εδώ.
Εσύ ξέρεις πιο πολλά γι’αυτό από μένα.
Είναι αγένεια το να κάνεις σκηνή δημόσια.
- Μόνο οι ανόητοι καταστρέφονται από τον τζόγο. - Από τον τζόγο;
Από τι άλλο;
- Έλα σπίτι. - Τι του συνέβη;
Έλα.
- Αυτοκτόνησε; - Ναι.
Όταν κάποιος δέχεται δωροδοκία...
...είναι ήδη ετοιμοθάνατος.
- Δε σε πείραξε; - Που αυτοκτόνησε; Όχι.
Αλλά με πείραξε που φοβήθηκες.
Απλά με εξέπληξε.
Σκέφτηκα ότι κάτι θα μπορούσε να μου συμβεί
και θέλω να σου μιλήσω. Πέρασε.
Από δω, Τζόνι.
Αυτό να το θυμάσαι.
Κι αυτό να το θυμάσαι.
- Μπορείς να το κάνεις μόνος τώρα; - Ναι.
8 αριστερά, 24 δεξιά, 2 αριστερά, 17 δεξιά.
Είσαι ο μόνος που ξέρει τον συνδυασμό.
Αν μου συμβεί κάτι...
...έχει μέσα οδηγίες για το τι πρέπει να κάνεις.
Ευχαριστώ που δε μ’απογοητεύεις.
Δεν είσαι μόνο ο ιδιοκτήτης ενός καζίνο.
- Ξέρεις τι είναι ένα καρτέλ; - Νομίζω.
Ένα είδος μονοπωλίου, έτσι;
- Ένα διεθνές μονοπώλιο. - Μεγάλη δουλειά, ε;
- Για ποιο πράγμα; - Βολφράμιο. Δε σε εντυπωσιάζει αυτό.
Αξίζει τον κόπο να σκοτωθείς...
...για να έχεις το μονοπώλιο;
Όποιος ελέγχει ένα στρατηγικό υλικό, ελέγχει τον κόσμο.
Ο κόσμος είναι πολύ μεγάλο μέρος.
Γεμάτο ανόητα ανθρωπάκια.
Αν γίνεται, σε σένα ποντάρω.
Κι θα κερδίσεις. Ας πιούμε.
Με σένα και την Γκίλντα με το μέρος μου... Είσαι με το μέρος μου;
- Σ’το είπα. - Και η Γκίλντα;
- Τι εννοείς; - Παράξενα πλάσματα οι γυναίκες.
Δεν ξέρω και πολλά γι’αυτές.
- Νοιάζονται για περίεργα πράγματα. - Αλήθεια;
Την αγόρασα, όπως κι εσένα.
Το ξέρει αυτό, έτσι δεν είναι;
Αυτό είναι όλο. Η Γκίλντα δε νοιάζεται για τα λεφτά.
Αν αρχίσει κι ανυπομονεί...
Είμαι τρελός γι’αυτή, Τζόνι.
Τρελός...
- Τι λες γι’αυτό, Τζόνι; - Ωραία.
Γιατί είναι με το μέρος σου.
Θα το έπαιζα 8 προς 5 και θα κέρδιζα.
Καλύτερα να γυρίσω πίσω.
Έχω ένα παράξενο αίσθημα ότι δεν είμαστε μόνοι.
Ίσως μας παρακολουθούν. Ίσως αν πάμε μέσα, θα φύγει.
Εκτός από όμορφος, είσαι κι έξυπνος. Έλα.
Όχι.
Έχω ένα παράξενο αίσθημα ότι κάποιος είπε κάτι.
Ίσως η κυρία ξέχασε να σου πει ότι εδώ μένει ο άντρας της.
Για πολύ καιρό παίρνω συζύγους σε μικρές δόσεις.
Τώρα έχω αποκτήσει ανοσία.
Τελείωσες για σήμερα. Δίνε του.
- Ώστε κι εδώ είναι υπεύθυνος; - Είπα δίνε του.
- Για δύο σέντς, θα... - Τι θα;
Χτυπάς κάποιον μεθυσμένο...
- Ας μη μεθούσε στη βάρδιά μου. - Στην βάρδιά σου;
Νόμιζα οτι αυτό ήταν ρυθμισμένο. Προσέχω ό,τι ανήκει στο αφεντικό.
Ό,τι είναι δικό του, είναι δικό σου;
Πήγες σινεμά. Μόνη σου.
Αλήθεια...
Θέλεις να ξέρεις αν πέρασα καλά;
Αυτό είπα στον Μπάλιν. Αυτό θα του πεις.
- Με κάνεις να ξεγελώ τον άντρα μου. - Έχω νέα να σου πω.
Δεν αγόρασε απλά κάτι.
- Σ’αγαπάει. - Είναι τόσο δύσκολο να καταλάβεις;
- Δεν θα κάνεις τιπο... - Έχω νέα για σένα.
Θα κάνω ό,τι θέλω, όταν το θέλω.
Μια φορά ήμουν πιστή σε κάποιον και δες τι έγινε.
- Έβαλα μυαλό από τότε... - Έχει να κάνει μ’αυτόν, όχι μ’εμάς.
- Σοβαρά; Μη μου το λες. - Τώρα κατάλαβέ το.
Ό,τι κι αν κάνεις, θα φροντίσω να φαίνεται εντάξει σ’αυτόν.
Πήγαινε όπου θες, με όποιον θες.
Αλλά θα σε πάω και θα σε φέρνω. Κατάλαβες;
Όπως πάω και φέρνω τα άπλυτά του.
Ντροπή σου.
Κάθε ψυχίατρος θα έλεγε ότι οι σκέψεις σου είναι αποκαλυπτικές.
- Τι είναι αυτά που λες; - Θα έλεγαν ότι αυτό σημαίνει κάτι.
- Άκουσες τι είπα; - Θα με πηγαίνεις και θα με φέρνεις.
Για να προστατέψεις τον Μπάλιν.
Ποιον νομίζεις ότι κοροϊδεύεις;
Τη μισούσα τόσο, δεν έφευγε απ’το μυαλό μου.
Ήταν στον αέρα που ανέπνεα και στο φαί που έτρωγα.
Νόμιζα ότι ονειρευόμουν.
Συχνά άκουγα τη φωνή της στον ύπνο μου.
Μετά κατάλαβα...
Καλημέρα. Σου πάει πολύ η ρόμπα σου.
- Τι κάνεις εδώ; - Τραγουδάω στο φίλο μου.
- Δεν είναι σωστό; - Πόση ώρα είσαι εδώ;
- Πόση ώρα; - Πέντε στροφές.
- Τι κάνεις εδώ; - Τελείωσα τη δουλειά μου κι άκουγα.
- Άκουσες ότι η καημένη η γελάδα... - Φύγε από δω.
Γύρνα πίσω στη τουαλέτα σου.
Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του.
Λοιπόν, τα άπλυτα περιμένουν να τα παραλάβεις.
- Πού ήσουν; - Πήγα για κολύμπι.
Σίγουρα δε θα με πιστεύεις.
Ούτε ο Μπάλιν, εκτός αν έρθεις να με υποστηρίξεις.
Πήγαμε μαζί για κολύμπι. Δεν περάσαμε ωραία;
- Κολύμπι... - Αυτό λέει εδώ.
Πού είναι το μαγιό σου;
Κάτω απ’αυτό.
- Θέλεις να το δεις; - Πάω να ντυθώ.
Δε θέλω να σε πάω έξω τέτοια ώρα.
Αλλά είναι δική σου ιδέα.
Γιατί δε διευκολύνεις τον εαυτό σου αφήνοντάς τον να μάθει για μένα;
Φοβάσαι για το τι μπορεί να μου κάνει;
Τζόνι...
- Εγώ είμαι. - Τι;
- Φοβισμένη. - Εσύ;
- Μακάρι να μην είχα ποτέ... - Ποτέ τι;
Το να παντρεύεσαι από εκδίκηση είναι ανόητο.
- Εκδίκηση για ποιο πράγμα; - Για σένα.
Γιατί δεν ξέρεις έναν άντρα που τον ξέρεις μόνο μια μέρα.
Ούτε αυτός σε ξέρει. Έτσι ξεκινάτε ίσοι κι όμοιοι.
Όλα δίκαια κι ίσα.
Θα σ’ενδιέφερε να μάθεις πόσο σε μισώ, Τζόνι;
Πάρα πολύ.
Σε μισώ τόσο,
που θα κατέστρεφα τον εαυτό μου για να σου κάνω κακό.
Τώρα σε προειδοποίησα.
Τώρα όλα είναι δίκαια κι ίσα.
Όλα δίκαια κι ίσα.
Ξέρω γιατί είσαι εδώ στις πέντε το πρωί.
Είμαι τα άπλυτα. Απλά υπακούω διαταγές.
Τώρα ποιος κοροϊδεύει ποιον;
Τώρα που με παρέδωσες,
δε θέλεις απόδειξη απ’τον άντρα;
Μπάλιν...
- ξύπνησες. - Ναι.
- Κοιμάσαι αργά, ξυπνάς νωρίς ... - Άσε την Γκίλντα να μιλήσει, Τζόνι.
Νόμιζα ότι μπορούσα να βγω...
...και να γυρίσω χωρίς να σε ξυπνήσω. - Όχι.
- Πήγαμε για κολύμπι. Εσύ κοιμόσουν. - Ναι;
Ξαφνικά ήθελα να κολυμπήσω.
Έκανε τόση ζέστη.
- Μήπως ανησύχησες; - Ναι.
- Λυπάμαι πολύ. - Γι’αυτό είσαι τόσο νευρική;
Νευρική; Όχι...
Μου συνέβη κάτι τρομερό. Γι’αυτό είμαι τόσο νευρική.
- Τι σου συνέβει; - Έχασα την καρφίτσα, το δώρο σου.
- Αυτή που κόστισε τόσο... - Αυτό είναι όλο;
Δεν είναι αρκετό;
Η καρφίτσα αντικαθίσταται.
Σ’ευχαριστώ που είσαι τόσο καλός. Λυπάμαι πολύ.
Η καρφίτσα αντικαθίσταται. Εγώ νόμιζα ότι έχασα εσένα.
Εμένα; Με τίποτα.
Κι αυτό δεν αντικαθίσταται.
Ας πιούμε κάτι πριν κλάψω.
Ο Τζόνι δεν πιστεύει ότι θα ήταν τραγωδία αν μ’έχανες.
Οι στατιστικές δείχνουν οτι υπάρχουν πιο πολλές γυναίκες στον κόσμο απ' οτιδήποτε άλλο.
- Εκτός από τα έντομα. - Τζόνι.
Μ’αυτή τη γοητευτική παρατήρηση, φεύγω.
Πηγαίνω ν’αλλάξω για το πρωινό.
Ο Τζόνι είναι σπουδαίος κολυμβητής.
Με ξεπέρασε με πολύ ωραίο τρόπο.
Αλλά κάποια μέρα θα πάρω τη ρεβάνς και τότε πρόσεχε, Τζόνι.
- Τζόνι. - Ναι;
- Πρέπει να μου μάθεις. - Τι να σου μάθω;
Να κολυμπάω, τι άλλο;
- Βέβαια. Όποτε θέλεις. - Προφανώς είσαι καλός σ’αυτό.
Αρκετά καλός.
Έμαθες στην Γκίλντα να κολυμπά;
Της έμαθα όλα όσα ξέρει. Σε ικανοποιεί αυτό;
Ας ξαναπαίξουμε το κομμάτι με το τρομπόνι ξανά, πιο καθαρά.
Χούλιο! Χούλιο!
ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΚΛΕΙΣΤΟ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΟΥ
Δεν θα μου πεις εσύ πού να το βάλω!
Αυτά τα φοράνε μερικοί χωρατατζήδες με τα κοστούμια τους.
Θέλεις να διαλέξεις ένα;
Έχεις φοβερό χιούμορ.
- Ποιο προτείνεις εσύ; - Όποιο και να φορέσεις...
...Θα αρχίσεις σαν αυτόν, και θα καταλήξεις σαν αυτόν.
Αλήθεια;
Και πώς το ξέρεις αυτό;
Σήμερα είναι το πάρτι της όμορφης.
Άλλαξε τη διακόσμηση, άλλαξε την ορχήστρα,
ίσως αλλάξει και...
Σε προειδοποίησα μια φορά. Δε με άκουσες. Τώρα τελείωσες.
- Με ποιο πράγμα τελείωσα; - Με το καζίνο. Απολύεσαι.
Κάνεις λάθος. Θα είμαι εδώ κι αφού φύγεις εσύ, κύριε Χωριάτη.
Κάποτε ρώτησες...
...τι κάνει ένας φιλόσοφος σαν εμένα στις τουαλέτες.
- Τώρα σου το λέω. - Εμπρός.
Στο τμήμα μου ακούω όλα τα κουτσομπολιά.
Δεν είναι εδώ. Κανείς δεν είναι εδώ.
Ίσως έπρεπε να γράψουμε το “ιδιωτικό” και στα Γερμανικά.
Ίσως δε μιλάς Ισπανικά.
- Αλλά σε διαβεβαιώνω ότι γράφει “ιδιωτικό”. - Σωστά.
Θέλουμε να δούμε τον κύριο Μάντσον. Μας αποφεύγει.
Ο κύριος Μάντσον είναι αλλεργικός στους αγγελιοφόρους.
Ο Αμερικανός Ινδιάνος, όπως πάντα...
...ανακατεύεται σε πράγματα που δεν τον αφορούν.
Παλιά Αμερικανική συνήθεια.
Ο κος Μάντσον κάνει πάρτυ προσκεκλημμένων απόψε.
Δεν είστε καλεσμένοι.
- Πες στον γέρο να φύγει. - Όχι, εσείς να φύγετε.
- Θέλουμε να δούμε τον κύριο Μάντσον. - Το είπατε και πριν...
Πάρ’τον τηλέφωνο.
Γιατί δεν είπατε τι θέλετε;
Τον κύριο Μάντσον. Εδώ κύριος Φάρελ.
Μερικοί τα φοράνε κάτι τέτοια.
Έχω δυο ωραίες γουρουνοκεφαλές.
Δεν πουλάμε, θείε Πίο. Θα φορέσουν τις δικές τους φάτσες.
Μπάλιν; Είναι εδώ δυο καλά παιδιά με Γερμανική προφορά.
Θέλουν ένα ραντεβού μαζί σου.
Ο ένας κρατάει ένα όπλο πίσω μου.
Πες τους...
Πες τους να έρθουν εδώ σε μια ώρα.
Και Τζόνι, εσύ έλα τώρα. Επειγόντως.
- Άκουσε, Μαρία. Καρναβάλι. - Ναι, μικρή μου. Καρναβάλι.
Τι ακριβώς σημαίνει;
Οι τρεις μέρες πριν τη Σαρακοστή.
Στις Ρωμαιοκαθολικές χώρες
είναι γλέντι και χωρατά.
Μετά έρχεται η νηστεία και η μετάνοια.
Με άλλα λόγια... Μάζεψε σανό όσο λάμπει ο ήλιος.
Μιλάς παράξενα, μικρή μου.
Εννοώ, τρεις μέρες σπέρνεις αγριοβρώμη...
...και μετά έρχεται ο θερισμός.
Μαρία, έχω ένα παράξενο προαίσθημα.
Μην το πεις σε κανέναν, αλλά είμαι πολύ προληπτική.
- Μην το πεις σε κανέναν. - Όχι.
Έχω το παράξενο προαίσθημα ότι αυτό ήταν.
- Αυτό; - Εννοώ...
...ότι και για μένα είναι καρναβάλι.
Γκίλντα;
- Ναι, Μπάλιν; - Μπορώ να περάσω;
Βεβαίως.
Εγώ θ’αργήσω. Θα σε πάει ο Τζόνι στο πάρτι.
- Τι έπαθες; - Εγώ;
Είσαι αναστατωμένη για κάτι.
Ίσως φταίει κάτι στον αέρα.
Ίσως δεν έπρεπε ν’ανοίξεις το παράθυρο.
Κλείσ’το.
Βλέπεις πόσο ήσυχα είναι τώρα;
Βλέπεις πόσο εύκολα κλείνεις έξω την αναστάτωση;
Απλά με το να κλείσεις το παράθυρο.
Να το θυμάσαι αυτό, Γκίλντα.
Θέλω να δω το κοστούμι σου πριν φύγεις.
Βλέπω ότι θα έχεις μαστίγιο.
Προειδοποίησες τον Τζόνι, να φέρει κι αυτός όπλο;
Κανείς δε χορεύει σαν εσένα.
Όταν κάποιος χορεύει μαζί σου,
είναι σαν να γίνεται μέρος σου.
Δεν έχεις βελτιωθεί καθόλου.
Πάντα μιλούσες πολύ, όταν χορεύαμε.
Πάντα έλεγες: “Ένα πράγμα τη φορά.”
Μετά έλεγες:
“Μίλα ή χόρευε, αλλά μην κάνεις και τα δυο ταυτόχρονα.”
- Πάντα έλεγες... - Ακόμα το λέω.
Πρέπει να μιλάω,
όσο έχω τα χέρια μου γύρω σου. Πρέπει να μιλάω.
- Ίσως ξεχάσω να χορέψω. - Τι προσπαθείς να κάνεις;
Δεν προσπαθώ πολύ, αλλά το κάνω.
Τι κάνεις;
- Σπρώξε πίσω το καπέλο μου, Τζόνι. - Εντάξει είναι.
Σπρώξ’το πίσω.
Δεν είσαι σε φόρμα, έτσι; Στο χορό εννοώ.
Θα μπορούσα να σε βοηθήσω να ξαναβρείς τη φόρμα σου.
Στον χορό.
- Καλησπέρα, κύριε Φάρελ. - Ευχαριστώ.
Ομπριγκόν. Πάλι εδώ είμαι, όπως λέτε κι εσείς.
Όλοι εδώ είμαστε.
Ναι, είμαστε.
Προτείνω να στείλετε την κυρία Μάντσον σπίτι.
- Προτείνετε; - Θα γίνει φασαρία.
Προτείνω να την πάρετε από δω, πριν βγουν οι μάσκες στις 12.
- Ακούγεσαι σαν κακό μελόδραμα. - Συγγνώμη.
- Τι κάνεις; - Ω, Τζόνι...
Να και το κωμικό στοιχείο. Τώρα ολοκληρώθηκε το δράμα.
- Αυτό ήταν σπάσιμο; - Τι θέλεις;
Έχω ένα γράμμα για σένα. Λυπάται που δε σ’αποχαιρέτησε.
Ελπίζω να μην είναι άσχημα νέα.
- Τζόνι, έφυγε με... - Και τι σε νοιάζει εσένα;
Τίποτα, πίστεψέ με, μα φαίνεσαι θυμωμένος.
- Θα έλεγε κανείς ότι ήταν δική σου... - Πίσω στην πόρτα.
- Έλεγξε όποιον μπαίνει μέσα. - Εντάξει.
Δεν μπήκε μέσα, βγήκε έξω.
Χάσατε τίποτα, κύριε Φάρελ;
Δεν ήξερα ότι ήρθες.
- Προφανώς ήρθα. - Προφανώς.
- Πού είναι η Γκίλντα; - Κάπου εδώ γύρω.
- Πού να ξέρω με τόσο κόσμο; - Βρες την.
Βέβαια. Αλλά δεν ξέρω πόση ώρα θα πάρει.
Θα περιμένω. Είμαι καλός στην αναμονή.
Βγάλε τη μάσκα σου, ώρα να πέσουν οι μάσκες.
Θα ήταν καλή ιδέα να πάμε σπίτι.
Γιατί, επειδή κάποιος ήπιε πολύ;
Ο αγγελιοφόρος δεν ήπιε πολύ,
- δολοφονήθηκε. - Ωραία. Μας έσωσε απ' τον κόπο.
Τήρησες το ραντεβού σου;
Όχι, δεν τους πρόλαβα.
- Βρήκες την Γκίλντα; - Όχι.
Βρες την, πήγαινέ την σπίτι.
- Θα μείνω μαζί σου. - Όχι.
Στο σεμέν ντε φερ τα παίζεις όλα ή πας πάσο.
Δεν εξουσιάζεις τον κόσμο πηγαίνοντας πάσο.
- Καλύτερα να πάμε σπίτι. - Κάνε ό,τι σου λέω. Πήγαινέ τη σπίτι.
- Εγώ... - Στο είπα άπαξ...
...θέλω να με υπακούν οι φίλοι μου.
- Και μια και μιλάμε για φίλους... - Μη.
Περίμενέ με σπίτι.
Ίσως χρειαστώ και τους δυο φίλους μου απόψε.
Εντάξει, Μπάλιν.
Εδώ Μάντσον.
Πάρε το αεροδρόμιο, πες να κάνουν αυτό που διέταξα.
Κατάλαβες; Να κάνουν αυτό που διέταξα.
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΣΕΝΤΕΝΑΡΙΟ
- Ο Μπάλιν έκανε λάθος. - Για ποιο πράγμα;
Ότι μπορείς να κλείσεις έξω την αναστάτωση κλείνοντας μια πόρτα.
Δεν μπορείς, έτσι δεν είναι;
Δεν ξέρω για ποιο πράγμα μιλάς.
Απλά ανέφερα το πόσο ήσυχα είναι στο σπίτι.
Μόνο εμείς είμαστε εδώ.
Όλοι γιορτάζουν το καρναβάλι.
Και λοιπόν;
Απλά το ανέφερα.
Καληνύχτα, Τζόνι.
Δεν έβγαινε απ’το μυαλό μου...
...αυτό που είπε, ότι ήμασταν μόνοι.
Ο Μπάλιν στο καζίνο πολεμούσε για τη ζωή του.
Κι αυτή η...
Ήξερα ότι όλα τα όνειρά του...
...θα συντριβόταν εξαιτίας της.
Δεν είχε δύναμη να την πετάξει έξω.
Έπρεπε να το κάνω εγώ γι’αυτόν.
Γκίλντα!
Ντύσου, φεύγεις από δω.
Φεύγουμε, Τζόνι;
Φεύγουμε;
Όχι εμείς. Εσύ!
Με μισείς, έτσι δεν είναι;
Δεν έχεις ιδέα πόσο.
Το μίσος είναι συναρπαστικό συναίσθημα.
Το έχεις προσέξει;
Πολύ συναρπαστικό.
Κι εγώ σε μισώ, Τζόνι.
Σε μισώ τόσο πολύ, που νομίζω ότι θα πεθάνω απ’αυτό.
Αγάπη μου...
Νομίζω ότι θα πεθάνω απ’αυτό.
Την άφησες ανοιχτή όταν μπήκες.
Μπάλιν!
Η Αφρική είναι πάνω από 3200 χιλιόμετρα μακριά.
Δε νομίζω ότι θα τα καταφέρει.
Δε νομίζω ότι θα προσπαθήσει.
- Τα κατάφερες. - Φυσικά.
- Το υδροπλάνο περιμένει; - Μάλιστα, κύριε.
- Είχες προβλήματα; - Έναν άτυχο δολοφόνο.
Ο Ομπριγκόν ξέρει ότι το έκανα εγώ.
Θα μείνω μακριά όσο χρειαστεί, μετά θα γυρίσω πίσω...
...για να κανονίσω κάτι.
Στη διαθήκη ο Μπάλιν τ’άφησε όλα στην Γκίλντα...
...με μένα σαν εκτελεστή.
Τελικά τα είχα στα χέρια μου...
...τα χαρτιά που ο Μπάλιν έλεγε ότι σε κάνουν κυρίαρχο του κόσμου.
Δε μου φαίνονταν τίποτα σπουδαία.
Ορυχείο βολφραμίου, κάτι πατέντες, μια ντουζίνα μικρές επιχειρήσεις,
που αποτελούσαν έναν οργανισμό, με τον Μάντσον επικεφαλής.
Αλλά μετά είδα τη δύναμη.
Πως μπορούσε να αναπτυχθεί και εξαπλωθεί...
...και να φάει τους αντιπάλους.
Ήρθατε από πολύ μακριά να δείτε...
...τι θα γίνει με τον συνεταιρισμό σας.
Σας είπα.
Τώρα μπορείτε να γυρίσετε ξέροντας ότι τίποτα δεν άλλαξε.
Θα συνεχίσω από κει που τ’άφησε ο κύριος Μάντσον.
- Τίποτα άλλο, κύριοι; - Ένα πράγμα μόνο.
Κανείς να μην είναι επικεφαλής...
- Είναι καλύτερα αν... - Ακούσατε τη διαθήκη.
Είμαι ο εκτελεστής της διαθήκης. Θα έχουμε δουλειές ως συνήθως.
Η κυρία Μάντσον είναι η κληρονόμος.
Και δεν μπορεί να δει κανέναν.
Ο θάνατος του άντρα της, της στοίχισε πολύ.
Την εκπροσωπώ.
Δε χρειάζεται να βιαστούμε να φύγουμε.
Μπορεί να γίνει καλά.
Αποκλείεται.
Με παντρεύεται σήμερα το απόγευμα.
Σταμάτησε να βρέχει. Ίσως σημαίνει κάτι αυτό.
- Δεν έπαψες να πιστεύεις σ' αυτά. - Πάνω σε τι;
Να είσαι προληπτική. Έλα.
Που Τζόνι; Όχι πίσω στο σπίτι.
Νομίζεις ότι είμαι τέτοιος τύπος;
Κανείς δεν ξέρει τι τύπος είσαι, εκτός από μένα.
Ούτε εσύ ξέρεις.
Όλα τα ρούχα μου είναι εδώ.
Ακόμα και το άρωμά μου.
- Σκέφτεσαι τα πάντα. - Τα πάντα.
Είμαστε εκεί που αρχίσαμε.
Ακριβώς εκεί...
Ακριβώς εκεί που αρχίσαμε.
Τζόνι, αυτό δεν είναι ευπρεπές.
Τι λέξη ήταν αυτή που είπες;
Ευπρεπές...
Είπα “ευπρεπές”.
Αυτό νόμιζα ότι άκουσα κι εγώ.
Παράξενο που το είπες εσύ.
Δεν ήξερε τότε τι της συνέβαινε.
Δεν ήξερε τότε πως ό,τι άκουσε...
...ήταν εκείνη πόρτα που έκλεινε το ίδιο της το κλουβί.
Δεν ήταν πιστή πριν,
μα θα γινόταν, τώρα που εκείνος ήταν νεκρός.
Γιατί έρχεσαι στη δουλειά σήμερα;
Ξέρω ότι η δουλειά είναι καθήκον...
Ωραία, γιατί απόκτησες μια καινούρια.
Από δω και στο εξής θα είσαι κοντά στην κυρία Μάντσον...
Κα... Κα Φάρελ. Ό,τι κάνει, όπου πάει, θα είσαι πάντα μαζί της.
Δε μιλάει σε κανέναν και κανείς δεν της μιλά.
- Το κατάλαβες αυτό; - Κινδυνεύει;
Εσύ θα κινδυνέψεις,
- αν δεν κάνεις αυτό που λέω. - Βέβαια, βέβαια.
Ήσουν σιωπηλός το απόγευμα.
Ό,τι έχω να πω το λέω σε σένα.
- Όχι στους άλλους. - Με κολακεύεις.
Θέλεις να μάθεις πώς έγινε ο Μάντσον επικεφαλής του καρτέλ;
- Όχι. - Είδες, οι πατέντες...
...ήταν Γερμανικές. - Ήταν. Σίγουρα.
Ακριβώς. Ανήκουν στους ανωτέρους μου.
Όχι πια.
Πριν τρία χρόνια, όταν άρχισε ν αφαίνεται...
...ότι η Αργεντινή ήταν έτοιμη να μας κηρύξει πόλεμο,
κάναμε συμφωνία με τον Μάντσον.
Του επιτρέψαμε ν’αγοράσει τις πατέντες μας.
Καλή ιδέα. Το καζίνο ήταν κάλυψη.
Του δώσαμε και προκαταβολή.
Δε θα μπορούσατε να διαλέξετε καλύτερο.
Είχαμε μια συμφωνία. Στο τέλος του πολέμου...
...να επιστρέψει την ιδιοκτησία μας - Δε βρήκα καμιά συμφωνία.
- Ήταν συμφωνία μεταξύ κυρίων. - Κατάλαβα.
- Και δεν ήταν κύριος, ο κύριος Μάνσον; - Ήταν ένας τρελός.
Νόμιζε ότι μπορούσε να γίνει κυρίαρχος του κόσμου.
Το ξέρω. Το είχαμε συζητήσει αυτό.
Ακόμα δεν πίστευε ότι δε θα γύριζα πίσω.
Κάθε βράδυ ντυνόταν και περίμενε.
Αλλά η Γκίλντα δεν άντεχε να μην ξέρει το γιατί,
οπότε κατάπιε την περηφάνια της κι ήρθε να με δει.
Ήταν υπέροχο.
Ναι;
Γεια σου,
με θυμάσαι;
Είμαι η Γκίλντα, η γυναίκα σου.
Θυμάσαι;
Δεν ήρθες καθόλου τελευταία.
Σκέφτηκα ότι ίσως έπαθες αμνησία.
Έχεις φωτιά;
Δε φαίνεσαι πολύ καλά.
Χάνεις βάρος.
Αυτό το κενό στο οποίο ζω...
- Σε πειράζει να μου πεις το γιατί; - Καθόλου.
Είχες τόσο γεμάτη ζωή μέχρι τώρα,
νόμιζα ότι λίγη ησυχία θα σου έκανε καλό.
- Θα σου έδινε το χρόνο να σκεφτείς. - Τι να σκεφτώ;
Είναι πεζό να πω τις αμαρτίες σου;
- Ναι, είναι. - Λοιπόν το είπα.
Είσαι πολύ φαντασμένος, Τζόνι.
Κατάλαβα γιατί το κάνεις.
Μ’εκδικείσαι για κάτι.
Είμαστε σπουδαίοι στο να εκδικούμαστε, έτσι δεν είναι;
- Είμαστε; - Δεν είμαστε;
Εγώ σ’εκδικήθηκα με το να παντρευτώ τον Μπάλιν.
Ωραία. Αυτός πέθανε.
Και χαίρομαι. Τι νομίζεις;
Ήταν τρελός.
- Φοβόμουν συνέχεια. - Υποκρινόσουν.
Ποτέ δεν υπήρξε άλλος από σένα και μένα.
Κι ό,τι έκανα, το έκανα για να ζηλέψεις.
Ποτέ δεν υπήρξε κανείς άλλος.
Κανένας;
Κανένας.
Κι ο άντρας σου;
Αφού ξέχασες τον άντρα σου τόσο εύκολα, θα ξέχασες κι άλλους.
- Μα δεν υπήρξαν άλλοι. - Παραδέξου το.
Πες ποιοι ήταν.
Ποιος θα πίστευε ότι μια γυναίκα θα παντρευόταν δυο τρελούς;
Θα το πίστευε;
Δε φοβόταν... ακόμα, γιατί δεν το είχε καταλάβει ακόμα.
Τώρα ήταν απλά θυμωμένη κι έλεγε κακίες.
Βρείτε κάποιον κύριο Γκέιμπ Εβανς.
Ψάξτε όλα τα ξενοδοχεία.
Δεν μπόρεσε να τον βρει, έψαχνε τον οποιοδήποτε.
Και δεν ήταν δύσκολο να βρεθούν.
Ο σερβιτόρος του είπε ότι είχε τηλέφωνο.
Ένας απ’τους άντρες μου τον άρπαξε έξω. Δεν ξαναγύρισε.
Φυσικά βρήκε κάποιον άλλον.
Αλλά όπου και να πήγαινε... Ό,τι κι αν έκανε...
Κατάλαβε ότι το Μπουένος Άιρες ήταν η φυλακή της.
Οπότε αποφάσισε να το σκάσει.
Βρήκε δουλειά σαν τραγουδίστρια σ’ένα κλαμπ στο Μοντεβιδέο.
Έκανε αγωγή διαζυγίου, και γνώρισε έναν άντρα.
"Άσε το πάντα να’ναι εδώ";
- Είναι ραντεβού αυτό, Γκίλντα; - Δεν μπορώ να έχω πάντα ραντεβού.
Δεν έβγαλα διαζύγιο ακόμα. Δεν έχω κανένα δικαίωμα να...
Δεν το θέλω.
- Δεν θέλεις τι; - Να πάρεις διαζύγιο.
Δεν θέλεις;
Το διαζύγιο που θα βγάλεις εδώ, χωρίς τη συνέναιση του συζύγου...
...δεν ισχύει στην Αργεντινή.
Μα δε θα ξαναγυρίσω εκεί.
- Τι διαφορά έχει...; - Ή στην πατρίδα.
Ίσως να θες να πας στην πατρίδα.
Όπου και να πας θα είσαι δεμένη μαζί του.
Δε θα είσαι ποτέ ελεύθερη.
Οπότε δε με βοήθησε που το’σκασα.
Ποτέ δε βοηθάει.
- Γύρνα στο Μπουένος Άιρες... - Όχι.
...και ακύρωσε το γάμο.
Σε άφησε αμέσως μετά την τελετή.
Θα είναι πανεύκολο!
Θα σταθώ δίπλα σου κάθε στιγμή..
Είμαι πολύ καλός δικηγόρος, ξέρεις.
Έχω πιο πολλά απ’όσα μπορώ να ξοδέψω.
Κι είμαι ερωτευμένος με σένα.
Καταπληκτικός συνδυασμός. Έτσι;
Τρομερός συνδιασμός.
Το αεροπλάνο φεύγει στις δύο. Την επομένη στις δυο είσαι ελεύθερη!
Αγάπη μου, εντελώς ελεύθερη.
Δεν πίστευα ότι θα εμπιστευόμουν άλλον άντρα, αλλά τώρα το κάνω.
Σ’ευχαριστώ, Τομ.
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΣΕΝΤΕΝΑΡΙΟ
Τομ, αυτό είναι το Σεντενάριο.
Άκουσα ότι είναι καλό ξενοδοχείο.
Νομίζω ότι είναι υπέροχο.
- Θ’ανοίξω εγώ. - Οι αποσκευές έρχονται αμέσως.
Ευχαριστώ, κύριε.
Ο διακόπτης είναι κάπου εδώ...
...αν δε με απατάει η μνήμη μου.
Εντάξει, Λάνγκφορντ.
Θα το κάνω, έτσι κι αλλιώς. Θα ακυρώσω το γάμο. Δεν θέλω κάποιον να...
Δεν σου είπε ο Λάνγκφορντ; Δεν υπάρχει ακύρωση στην Αργεντινή.
Θα το κάνω όπως και να' χει!
Θα το κάνω! Θα κάνω ακύρωση! Θα το κάνω, Θα το κάνω, Θα το κάνω!
Θα το κάνω.
Τζόνι, σε παρακαλώ, άσε με να φύγω.
Δεν αντέχω άλλο.
Δε θέλω τίποτα από σένα,
αλλά σε παρακαλώ, άσε με να φύγω.
Ήταν ωραίο που σ’έφερα εδώ.
- Για εκείνη τη νύχτα... - Δε θέλω ν’ακούσω για εκείνη τη νύχτα.
Δεν καταλαβαίνεις; Δε θέλω ν’ακούσω για εκείνη τη νύχτα.
- Σε περίμενα, κύριε Φάρελ. - Βρήκες τίποτα ενδιαφέρον;
Τι περιμένεις;
Κλείσε το στέκι αφού σ’ενοχλεί τόσο.
Γιατί νομίζεις ότι αφήνουμε το καζίνο να λειτουργεί;
Ένας έξυπνος μπάτσος δεν συλλαμβάνει έναν πορτοφολά...
...αν ο κλέφτης τον οδηγήσει σε μεγαλύτερο έγκλημα.
- Δεν ξέρω για ποιο πράγμα μιλάς. - Ξέρουμε ότι είσαι επικεφαλής του μονοπωλίου.
Θέλουμε ονόματα.
Ακόμη δεν ξέρω για ποιο πράγμα μιλάς.
Θα περιμένω.
Καταρρέεις μπροστά στα μάτια μου.
Μήπως σε φθείρω;
- Εσύ; - Κάτι το κάνει.
Αλήθεια;
Δεν το είχα προσέξει...
Κι άλλο!
Δεν είμαι καλή με τα φερμουάρ.
Ίσως αν είχα λίγη βοήθεια...
- Θα σε βοηθήσω. - Εγώ είμαι ειδικός!
Δε θέλω να το κάνω αυτό, Τζόνι...
- Άφησέ με ήσυχη! - Έλα.
- Τι είναι αυτά; - Τώρα ξέρουν τι είμαι.
Δε φτάνει που το ξέρεις εσύ.
Τώρα όλοι ξέρουν ότι την πάτησες.
Ότι παντρεύτηκες μια...
Συλλάβαμε τον Γερμανό. Θα μας δώσει πληροφορίες.
Το μόνο που θέλουμε από σένα είναι οι πατέντες...
...και οι συμφωνίες με υπογραφές.
Πρέπει να ξέρουμε ποιοι είναι οι υπογράφοντες,
για να τους διώξουμε για παραβίαση των νόμων αντι-τραστ.
Δεν άκουσες λέξη απ’ό,τι είπα.
Μόνο την Γκίλντα σκέφτεσαι.
Αγαπιέστε υπερβολικά.
Τη μισώ.
Αυτό εννοώ.
Είναι η πιο παράξενη σχέση αγάπης-μίσους...
...που έχω δει.
Όσο είσαι άρρωστος στο μυαλό γι’αυτή,
δε σκέφτεσαι καθαρά.
Εντάξει,
σε συλλαμβάνω για τη λειτουργία του καζίνο.
Θα σ’αφήσω να μείνεις εδώ, υπό εποπτεία.
Φώναξέ με όταν δεν αντέχεις άλλο.
Θέλω τις υπογραφές.
Μπορώ να περιμένω. Έχω το νόμο με το μέρος μου.
Είναι πολύ ωραίο αίσθημα.
Να το δοκιμάσεις κι εσύ κάποτε.
8 αριστερά, 24 δεξιά, 2 αριστερά, 17 δεξιά.
- Το έπιασες; - Ναι.
Ο συνδιασμός του χρηματοκιβωτίου.
Εδώ έχει όλα αυτά που θες εσύ και τίποτα που θέλω εγώ.
Όχι. Αυτό σε περιμένει στο καζίνο.
Όταν με κάλεσες, εγώ έστειλα για την Γκίλντα.
- Γυρίζει στην πατρίδα. - Στην πατρίδα; Σίγουρα;
Ευχήσου της καλή τύχη.
Φτιάχνει μόνη την τύχη της.
Πόσο κουτός μπορεί να’ναι κανείς;
Φύγε από δω...
...πριν καταλάβεις τι κάθαρμα ήσουν.
Δε θέλω να σε δω να καταρρέεις.
Είμαι ευαίσθητος για μπάτσος.
Η Γκίλντα δεν έκανε τίποτα απ’αυτά που σ’έκαναν να χάνεις τον ύπνο.
Τίποτα απ’αυτά.
Ήταν θέατρο. Όλα.
Αλλά σε παραδέχομαι, ήσουν καταπληκτικό κοινό.
Θέλεις λίγη αμβροσία,
κατάλληλη μόνο για μια θεά;
Όχι, ευχαριστώ.
Ο κύριος Ομπριγκόν είπε ότι το μέρος το κατάσχεσε το κράτος.
Μην το σκέφτεσαι.
Μήπως θέλεις ένα τσιγάρο;
Από τα καλύτερα καπνά,
από τα πιο ρομαντικά μέρη του κόσμου.
Όχι, ευχαριστώ.
Φαίνεται μοναχικό.
Όλα τα άσχημα καταλήγουν έτσι.
Αυτό το ξέρω.
Κράτα τα ρητά σου για τον εαυτό σου.
Γεια σου, θείε Πίο.
Άκουσα ότι φεύγεις για την πατρίδα.
Ήρθα να σ’αποχαιρετίσω.
Θέλω να έρθω μαζί σου, Γκίλντα.
Σε παρακαλώ, πάρε με.
- Ξέρω ότι τα έκανα όλα λάθος. - Δεν είναι υπέροχο;
Κανείς δε χρειάζεται ν’απολογηθεί.
Γιατί κι οι δυο ήμασταν άτιμοι.
Δεν είναι υπέροχο;
Υπέροχο...
Δεν είχα σκοπό να γυρίσω τόσο σύντομα, αλλά θέλω τη γυναίκα μου.
Τζόνι.
Νομίζατε ότι πέθανα εκείνη τη νύχτα.
Σκότωσα έναν άνθρωπο και έτσι εξαφανίστηκα για λίγο.
Ήρθα σπίτι να πάρω την Γκίλντα.
Αλλά ήταν απασχολημένη μαζί σου.
Δεν είχα χρόνο για σκηνές.
Τη στιγμή που η αστυνομία έφτασε το ερείπιο αεροπλάνο...
...επρόκειτο να απογειωθώ. Δε με είδες να πέφτω μ’αλεξίπτωτο.
Δεν έβλεπες καλά εκείνο το βράδυ.
Τα αισθήματα θολώνουν το μυαλό.
Ήθελα να σε σκοτώσω μ’αυτό,
Το θεώρησα διασκεδαστικό ο ένας φίλος να σκοτώνει τον άλλο.
Αλλά τώρα δε γίνεται,
γιατί πρέπει να σκοτώσω και την Γκίλντα.
Σου είπα ότι θα κοίταζα...
Γκίλντα, Καλύτερα να φύγεις από δω, θείε Πίο, γρήγορα.
Είμαι καλός μπάτσος
και κορόιδο στις ερωτικές ιστορίες.
Ξέρω το συνδυασμό, αλλά δεν ξέρω πού είναι το χρηματοκιβώτιο.
Το χρηματοκιβώτιο, που είναι;
Στον τοίχο πίσω απ’το γραφείο.
Ευχαριστώ. Δεν το έχω ξαναδεί κάπου αυτό το μπαστούνι;
Ναι. Μην αφήνεις τέτοια πράγματα...
...εκεί που μπορώ να τα βρω. - Λέει ψέματα...
...σαν κύριος που είναι όπως πάντα έλεγα
- Εγώ το... - Κράτα το στόμα σου κλειστό!
Κι εσείς σταματήστε τις ευγένειες.
Ένας άνθρωπος πεθαίνει μια φορά.
Ο Μάντσον πέθανε πριν τρεις μήνες.
Εξάλλου δεν έχετε ακούσει ποτέ για “εύλογη ανθρωποκτονία”;
Τζόνι, πάμε στην πατρίδα.
Πάμε στην πατρίδα.
Επιμέλεια-διορθώσεις-συγχρονισμός spyrosn