- Hm. Wat ben je aan het lezen? - Hm?
'The Overcoat' van Gogol.
- Gogol? - Uh-huh.
Nog nooit van gehoord.
Syllabus?
Nee.
Ik ben maar aan het lezen. Mijn opa heeft me dit boek gegeven.
- Al veel van de wereld gezien? - Ik ben één keer naar Delhi geweest.
Elk jaar ga ik bij mijn opa op bezoek in Jamshedpur.
Nee, nee, nee, nee, nee. Niet deze wereld.
Ik bedoel Engeland, Amerika.
Ik was twee jaar in Engeland.
Het was net een droom.
Sprankelende propere straten.
Niemand die spuwt op de straat.
Heb je er ooit aan gedacht om naar het buitenland te gaan?
Nee.
Zou je moeten overwegen. Je bent jong. Je bent vrij.
Ik zal je één ding zeggen, je moet de wereld gaan verkennen.
Je zal er geen spijt van krijgen.
Mijn opa zei altijd dat is waar boeken voor zijn-
reizen zonder je te bewegen.
Elk op zijn manier.
THE NAMESAKE vlaamse hervertaling door kris de vis
- Didi, waarom ben je zo laat? - Hey, Rini.
Maak je snel klaar. Er wacht iemand op jou. Ga.
Leer Rini.
Ze houdt van koken. Ze kan heel goed breien.
Ze breide een vestje in een weekje.
En de kinderen zijn gek op haar.
Ze heeft van kindsbeen af klassieke muziek geleerd.
Hier is ze.
- Het is oké. - Het is oké.
Uh...
Mijn zoon heeft in het buitenland gewoond de afgelopen twee jaar.
Hij woont New York. Hij doet zijn doctoraat over glasvezels.
- Hm? - Hm!
Onze dochter haar beste vak is Engels.
Ashima, draag eens iets voor.
"Ik dwaalde alleen rond als een wolk,
die drijft over hoge valleien en heuvels.
Toen ik plotseling een menigte zag..."
"Een heleboel gele narcissen."
Dit was het favoriete gedicht van mijn vader.
Hij las veel, mijn vader. Oh!
Ga zitten, zet u. Alsjeblief.
Mijn kind, heb je ooit gevlogen in een vliegtuig?
Ben je in staat de halve wereld af te reizen,
leven in een kille stad, met ijskoude winters?
Je thuis achterlaten, ver weg van je ouders.
Je wordt het niet moe hé?
- Hij zal bij me zijn, is het niet? - Huh?
Je begint een nieuw leven.
Neem het je ter harte.
Maar vergeet ons niet.
Het wordt een nieuw leven, vol vreugde en geluk.
- Laat me haar zien. - Nee, nee, nee.
Waar ben je?
Het is vreselijk koud buiten.
Brood. Melk.
Appel. Tijm.
De rest kopen we van de Indiaanse winkel, nadat ik terug ben.
- Ga je weg? - Ja, de drie weken zijn om.
Nu moet ik vertrekken.
Hoe voel je je?
Je zal een paar dagen nodig hebben om te herstellen, je hebt dan ook...
de halve wereld afgereisd.
Ga en rust wat. Ik breng je wat thee.
Ga.
Dit is de Amerikaanse manier.
Ga, ga, ga. Doe een dutje.
- Ik wil niet. - Oké.
Ga dan wat zitten. Zit.
Hier hebben we 24 uur per dag gas. Kijk.
Je draait hier gewoon aan en...
gas.
Heet en koud water ook. Er zijn twee kranen.
Een rode en een blauwe. Vergis je niet tussen die twee of je geraakt verbrand.
En je kan water uit de kraan drinken, 't is niet nodig van het te koken.
En de wasmachine is verderop in de straat. Ik toon het je wel wanneer ik terug ben.
Nu...
Als je eenmaal gesetteld bent, zal ik je meenemen naar mijn vakgroep...
en stel ik je voor aan mijn professor hier.
Je zal het niet geloven.
In vergelijking met de professors hier, kleden onze straatverkopers zich goed.
Momentje.
Nee, nee, nee, nee, nee!
Ik ben heel gelukkig, en alles hier is prachtig.
De vliegreis was lang maar aangenaam
en ik voel me goed.
Hoe gaat het met Rini?
Het huis is heel mooi. Groot, met veel ramen.
Weet je, hier kunnen we de hele dag en nacht gas krijgen.
Ze zijn allemaal gekrompen. Wie heeft jou gevraagd om mijn kleren te wassen?
Waarom heb je niet gewacht? Hier is een dollar 8 rupiah waard.
We hebben niet veel geld om iets te kopen...
Waar ga je heen?
Ashima?
Doe de deur open, Ashima.
Het spijt me, Ashima.
Het was mijn fout.
Je bedoeling was goed maar het was mijn fout het je niet te vertellen. Doe de deur open.
Mijn Ashima. Mijn Ashima, lieve Ashima. Doe de deur open, Ashima.
Open de deur.
Alsjeblieft?
Hey, baba.
Gekke meid.
Je gaat niet lachen? Huh?
Geen glimlach? Geen glimlach.
Eén, twee... Geen lach. Geen lach.
Het spijt me.
Neem trein 1 of 3, van hier helemaal tot...
Fulton Street.
Ga het station uit, en vraag iemand,
waar de Fulton vismarkt is.
Uh, en als ik verdwaal?
Waarom ben je bang? Denk jij dat ik je laat verdwalen?
Uh...
Wat is er gaande? Hm?
Kom.
Kom dicht bij me.
- Heb je een langer kleed? - Wat bedoel je?
Ik bedoel... tot hier?
En die mooie benen wegstoppen?
Laat ons je onder de dekens stoppen, dan moet je je geen zorgen meer maken.
Hou de duur van de weeën in de gaten.
Rana? Hey, Rana!
Alles is oké. Ik controleerde het.
Zijn ogen zijn zo zwart als bramen.
Zwart zoals z'n haar.
Hoe voel je je? Ging het goed?
Gered worden was het eerste mirakel in m'n leven.
Jij bent het tweede.
Mrs. Ganguli? Ik ben Mr. Wilcox.
Heb je een naam voor de baby?
Een momentje. Mijn man komt zo.
- Hij wil de naam van de baby. - Ja, de naam.
We wachten op de grootmoeder van m'n vrouw om te kiezen.
Zal ze hier gauw zijn?
Ze is in India. Ze is meer dan 85 jaar oud.
Maar er is geen haast bij. Sommige neven, hadden nog geen naam toen ze zes waren.
Tot dan werden ze bij hun dak naam genoemd.
- Dak namen? - Koosnamen.
We hebben allemaal twee namen, een koosnaam en een goeie naam.
In dit land kan een baby niet ontslagen worden uit het ziekenhuis zonder geboorteakte.
en een geboorteakte vereist een naam.
Wat dacht je van... Baby Boy Ganguli?
Baby Boy?
Tot de brief aankomt. Kunnen we het nadien veranderen?
Moeten we het zo doen?
Ik zou het niet doen. Veel te omslachtig, en duur ook nog.
Slaap er een nachtje over.
Baby Boy Ganguli?
Gogol...
Gogolu?
Wat zeg je ervan?
We kunnen hem Gogol noemen.
Tot de brief aankomt. We kunnen het later veranderen op de geboorteakte.
We zouden hier niet zijn, was het niet van Gogol's zegen.
Sta stil. Sta stil.
Niet bewegen.
Een, twee, drie.
Lachen!
Kijk, kijk. Gogol. Nonkel!
Nonkel, nonkel, nonkel.
- Is dit net aangekomen? - Ja.
- Hier is hij. - Oh, hij is zo lief.
Rana, kijk, Ashima's zoon. Gogol.
Ik wil naar huis.
Ik wil Gogol niet op m'n eentje groot brengen.
Denk aan Gogol's toekomst.
Dit is het land van de mogelijkheden, Ashima.
Hij kan worden wat hij wil, studeren wat hij maar wenst.
Hier zijn de mogelijkheden eindeloos.
Wil je hem dat niet geven?
Huh?
- Alsjeblief. - Bedankt.
Graag gedaan.
Komaan.
Laat liggen, laat liggen. Kom, kom.
Ga niet zo ver tot ik je niet meer kan zien. Hij is te klein.
Welkom in Suburbia, Ashokda. Je hebt een prachtig huis. Gefeliciteerd.
Alles is gekocht in de uitverkoop.
Ashima houdt er niet van maar ik zeg wat is er mis mee...
Zelfs mijn baas, die woont in een enorm herenhuis...
draagt een broek van 50 cent.
Dat is Amerika, Ashoke.
Hey, kids, vang het.
Gogol?
Waar ben je?
Hey, Googly.
Arm kind.
Hij voelt zich waarschijnlijk buiten gesloten vanwege zijn zus Sonia's naamceremonie.
- Gaat hij Gogol genoemd worden op school? - Nee. We hebben een goeie naam gevonden.
Eindelijk. Welke is het?
Nikhil.
De ons overal omringende.
Ze zullen er natuurlijk Nick van maken.
Gogol?
Hey, Gogol.
Hij is hier.
Je mist je zusters ceremonie, huh?
Ik vond hem.
Ik hou niet van de baby.
- Sonia, eet dit. - Nu komt het hoogtepunt.
Ashima, hoe ziet de toekomst van je baby dochter eruit?
We zullen haar toekomst nu zien.
- Ze wil alles. - Vraag haar de pen te nemen.
Hey, Sonia, neem de pen.
- Een vrouwelijke Tagore. - Leg de dollar in haar geld.
Neem iets, Sonu.
Amerikaanse meid moet rijk zijn.
Ze neemt niets.
En, wat vond je van je eerste dag op de grote school?
- Super. - Oh.
En wat is dit?
Vanwege uw zoons voorkeur, zal hij de naam Gogol dragen op school.
"Mrs. Lapidas, schoolhoofd"
Hm.
En wat met je ouders voorkeur?
Hm?
In dit land beslissen de kinderen.
Hij wil de naam Gogol houden en niet Nikhil als z'n goeie naam.
Oké. Maakt niet uit.
Met een president met de naam Jimmy, is er niets aan te doen.
Zolang als ons kind maar gelukkig is.
Zo laat nog?
Hallo. Hallo?
Hallo, Ashokda?
Ashokda, hoor je me?
Ik heb slecht nieuws, Ashokda.
Wat?
Ik kan het nieuws niet aan Didi zeggen.
Maak je geen zorgen, ik doe het wel.
Hij heeft je iets gezegd, dat je niet tegen mij zegt?
Gisteravond speelde je vader patience op z'n bed.
Hij is gestorven aan een hartaanval.
Ah!
Wat? Wat?
Kind!
Kalmeer Ashima.
Hij heeft niet veel afgezien.
- Kom. - Kijk kind. Gogol.
- Waar? - G-o-g-o-l.
Heel goed, heel goed.
Komaan, anders missen we het vliegtuig. Komaan, komaan.
- Kom. - Ik wil niet gaan.
Ik wil hem zo niet zien.
Dat gaat niet.
Denk aan je moeder. Denk aan je zoon.
Je moet sterk zijn voor hen allen.
Laat ons gaan.
Geen gewone jongen, Nikolai Gogol.
Hey Gogol, jouw naamgenoot.
Vandaag de dag is hij één van de meest gerespecteerde Russische schrijvers...
Maar in zijn tijd, werd hij door niemand begrepen, nog het minst door hemzelf.
Je kan zeggen dat hij een excentriek genie was.
- Yo, Gargle, hoor je dat. - Hou je mond!
Mr. Hanson, Mr. Epstein, ik zie jullie alle twee na de les. Dank u. Eruit!
Komaan, eruit!
Dank je wel heren.
Gogol stond erom bekend depressief te zijn.
Hij was zwaar paranoďde, gefrustreerd, had geen vrienden.
Hij is nooit getrouwd, en bracht geen kinderen voort.
Op het einde van z'n leven, pleegde hij langzame zelfmoord door uithongering.
Eww!
Wisten jullie dat allemaal over hem toen je mij naar hem vernoemde?
Dat hij paranoďde, suďcidaal, zonder vrienden, depressief was?
Je vergeet te vertellen dat hij ook een genie was.
Ik snap niet dat jullie kerels me vernoemden naar zo’n vreemd iemand.
Spreek zo niet tegen jou vader.
En noem ons geen "kerels".
Als ik naar jullie luister en m'n ogen sluit, voelt het alsof ik bevallen ben van vreemden.
Het is niet omdat je afstudeert dat je je zo kan gedragen, Gogol.
Ik ben dus vijf centimeter van haar verwijderd.
Haar heerlijke lippen gaan uit elkaar.
En net als ik haar wil kussen,
kijkt ze me aan en vraagt,
“Wat is je naam?”
"Gogol Ganguli."
- Einde van de verleiding 101. - Plain Jane houdt van je naam.
- "Gogol, Gogol, ik hou van jou." - "Gogol!"
Verknoei die joint niet man.
Van alle gekke Russische schrijvers van het universum...
waarom kozen ze voor de vreemdste?
Wat is er nu verkeerd aan Leo of Anton?
Verdomme! Ik wil gewoon tegenover hen gaat zitten en zeggen:
"Gogol is jullie favoriete schrijver, niet de mijne..."
- Verdomme! - Wat?
Ik heb dat ding. Oh verdomme.
- Hey, waar ga je heen. - Tot ziens!
Vaarwel, Air India.
Whoo-hoo!
- Het spijt me. - Ze zijn hier al twee uur.
Kom.
- Dit is onze zoon, Gogol. - Sorry dat ik te laat ben.
Hey, Gogol. Mr. en Mrs. Mazumdar, ze zijn net verhuist van Londen naar New York.
Wow. Dat is hele eind.
- Hey, Gogol. - Hey, Mira Masi.
Ik zal je iets tonen.
En dit is onze dochter, Moushumi.
- Beiden van dezelfde leeftijd ook. - Oh.
- Ze zullen veel gemeen hebben. - Zeker.
Dag.
Hallo.
- Wat ben je aan het lezen? - Bonjour Tristesse.
In 't Frans.
Wil je wat TV gaan kijken?
Tch! Ik verafschuw Amerikaanse televisie.
Gogol, baba. Kom een beetje naast je Mira Masi zitten.
Kom. Kom.
Waarom zijn je ogen zo rood?
- Iemands afgunst heeft het op jou gemunt. - Ik ben oké.
Ashima, geef me een paar chili's.
Nikhi, laat me zien. Geef, snel.
Oh, Mira Masi. Ik beloof je, er zijn geen kwade ogen in de Verenigde Staten.
Dat is wat jij denkt.
Pas maar op waar je heen gaat. Wat is de naam?
Yale.
Er zullen veel meisjes zijn op die Yale plek, die je willen krijgen.
Maak zoveel plezier als je wilt, maar...
trouw een Bengaalse.
Gogol!
Hey, baba.
- Hoe voel je je nu? - Ik voel me al beter, dank je.
Goed.
Luister.
Ik heb je nooit een cadeau gegeven naast wat je moeder voor je koopt,
Maar voor je afstuderen heb ik iets speciaals.
Bedankt, baba.
Ik heb dit speciaal voor jou besteld. Het duurde vier weken eer het hier was.
Ik hoop dat je het goed vind.
Heel mooi.
Bedankt, baba.
Nog eens bedankt.
Weet je, ik heb een speciale band met Gogol, meer dan met elke andere schrijver.
- Weet je waarom? - Ja.
Gogol is je lievelingsschrijver. Ik weet dat, Baba.
Nee, los daarvan.
Hij spendeerde merendeels van zijn volwassen leven buiten zijn geboorteland.
- Zoals mij - Juist ja.
Maar...
er...
is nog een andere reden.
Hallo?
Hm?
Wat is die andere reden?
Er is er geen.
Oké, goedenacht.
Goedenacht, baba.
We kwamen allemaal uit Gogol's overjas.
Op een dag zal je dat begrijpen.
Uw aandacht, alsjeblieft.
India Airlines kondigt het vertrek aan van vlucht IT-408 naar Calcutta.
Dames en Heren, namens Indian Airlines en kapitein Dasgupta,
hopen we dat u van deze vlucht zal genieten.
Vlucht IC408.
Ah! Ze zijn er!
Neem de bagage eruit.
- Gogol. - Dag Dadima.
Dat is alles. En voor onze Rini...
Hier. Koptelefoon.
Snel, haal twee paar slippers van Bata.
Neem ze enkel van Bata.
Thee voor jou.
't Is een paraplu.
Open het, dan zie je het.
Ah!
Volledig New York in Calcutta.
- Wat is er met jou aan de hand? - Ik wil naar huis.
Oh-ho!
Ik heb iets dat je zal opfleuren.
Hier. De kalender geeft aan dat er nog maar 89 dagen te gaan zijn.
Wat scheelt er met jou? Heb je het warm? Hier heb je wat antieke airconditioning.
Ga weg!
Geef me een kilo tomaten. Geef me de goeie.
Zie, die daar is niet goed.
Ga je weg?
- Joggen. - Joggen?
- Lopen, op straat. Ik train. - Trainen?
Yep.
Maak je geen zorgen, Dadima. Ik ga niet ver.
Lieve hemel. Chotu. Chotu.
Ik kom.
Ga met hem mee. Hij is op straat. Blijf dicht bij hem.
Ik weet het, ik weet het. Ik ga al.
Oh, goedemorgen. Gogol!
Gogol, babu! Uit de weg. Gogol!
Gogol, babu! Ik ben een vette man.
Stop. Stop.
Stop.
Jouw oma zei dat ik met je mee moest.
Babu volg Chotu. Nee... Chotu volg Babu.
- Stuurden ze je om me te volgen? - Ja.
Mijn hart klopt snel.
Hart?
- Chotu sterft. - Sterf niet. Wil je terug gaan?
Er is iets wat ik je altijd al heb willen vragen maar... ik vond nooit de moed.
Al die jaren geleden, waarom heb je ja gezegd tegen mij?
Je was de beste van al.
Huh?
Beter dan de weduwnaar met de vier kinderen,
en de striptekenaar met één arm.
Ik hield ook van jouw schoenen.
Oh, oké, oké.
Wil je dat ik zeg, "Ik hou van jou"?
Zoals de Amerikanen?
Ja.
Stop met morren Sonia. Je ziet er heel goed uit in die outfit, het staat je.
Zwijg stil.
Waarom stap je niet in, Amerikaanse sahib? Sonia kan op m'n schoot zitten.
Nee. Getrokken worden door een ander persoon is uitbuiting,
ik wil met zoiets niets te maken hebben.
Ma, stop. Je brengt me in verlegenheid.
Wie kan raden waar me morgen heen gaan?
- Weer het huis van een familielid? - Nee.
- De Botanische tuinen voor de 100ste keer. - Naar Agra. Om de Taj Mahal te zien.
- Meen je dat? Je maakt geen grap? - Echt?
- Dat is waanzinnig, ma. - Lieve hemel!
Het is een wereldwonder.
- We hadden een vliegtuig moeten nemen. - Alles komt wel goed.
Wat komt er goed?
Baba, hoe ver nog?
Het is hier.
Laat ons gaan, hier.
Ik wilde altijd al eens hier komen met jou.
Stel je eens voor hoeveel Shah Jahan van Mumtaz moet gehouden hebben om dit voor haar te maken.
Andere mannen houden ook van hun vrouw, Ashima.
Alleen kunnen we het ons niet veroorloven Taj Mahal te bouwen.
Hey, wat denk je.
- Ik denk dat ik architectuur ga volgen. - Toch niet voor ingenieur?
Komaan, baba. Architectuur heeft alles. Het heeft ontwerpen, tekenen, esthetica.
Onze familie Shah Jahan.
Kijk. "Gangreen."
Verdomme wat...?
- Kan je dat geloven? - Ik zal de racist krijgen die dit deed.
- Wees niet van streek. - Nogal een klote thuiskomst.
Het zijn maar wat kinderen die zich amuseren.
Ik heb dus veel nagedacht over mijn naam.
"Gogol" staat goed op mijn diploma van het middelbaar,
maar kan je "Gogol" voorstellen op een CV of op een bankkaart later?
Wat probeer je te zeggen?
Ik wil mijn naam terug veranderen naar mijn goeie naam.
Wat gebeurd is, is gebeurd "Gogol" is je goeie naam geworden.
Het is te ingewikkeld nu. Je bent te oud.
Hoe dan ook, 't is jouw eigen schuld.
Is het mijn fout omdat ik vier jaar oud was?
Dat klopt, Gogol.
Alles is mogelijk in Amerika.
Doe wat je niet laten kunt.
Een uitstekende keuze, meneer.
Ik ben thuis.
- Dag Nick. - Hallo.
Dag Lydia. Hoe gaat het ermee?
- Goed. Heb je het? - Yep.
Waar is mijn meisje? Waar is mijn master in fijne kunst?
- Gefeliciteerd. - Bedankt papa.
Bedankt allemaal voor jullie aanwezigheid. Dit betekent heel veel voor mij.
Drink. Vier!
Beep beep. Excuseer me. Sorry.
Taart.
- Ik kan nog niet geloven dat het gedaan is. - Hey.
Dag.
- Nick... - Open het.
- Vind je het mooi? - Jah, het is prachtig.
Hallo.
Ik wil dat je de jonge Indiaanse architect ontmoet, die Maxine's hart veroverd heeft.
Dit is Pam Burton, een goeie schoolvriendin, en dit is Nikhil Ganguli.
- Hoe gaat het? - Maxine, kijk wie hier is.
- Heel leuk je te ontmoeten. - Jou ook.
Hoe oud was je toen je naar Amerika verhuisde?
Ik ben geboren in New York, ik ben van hier.
Ik had eens een vriendin die naar India ging.
Kwam terug zo dun als een plank.
- Zal wel. - Ik was ongelooflijk jaloers op haar.
Ik denk dat je ouders willen dat je met een leuk Indiaans meisje trouwt.
Het kan me niet schelen wat ze willen.
Dit is wat ik wil.
Sally heeft ze mij gegeven voordat iemand anders ze kon uitlenen, huh?
Ah! Chekhov lezen.
Wat een opkikker krijg ik van mijn vrouw, de bibliothecaris.
- Ben je blind, ofzo? - Vandaag, huh?
Rij sneller.
Je moet leren sneller rijden.
Praat niet tegen me, of ik heb nog een ongeval.
Als je zo blijft rijden, dan krijg je een ongeluk.
Alles is in orde, ma.
- Waarom bel je me? - Dag schat.
Omdat je niet in jouw appartement was.
Je bent nooit in je appartement, Gogol.
Ik belde in het midden van de nacht, en je was er niet.
Ik was er ma. Maar ik heb m'n slaap nodig, en dan zet ik de telefoon af.
- Gogol, ben je daar? - Jeh, jah. Ik ben er, ik ben er.
Ik wil dat je zaterdag naar huis komt.
Dan kan de volgende dag met ons naar de luchthaven.
Baba gaat zes maanden les geven in Ohio. Herinner je je dat?
Ja, ik herinner me dat. Maar wat is het punt? Hij gaat maar naar Cleveland.
- Sonia komt niet naar huis. - Sonia woont in California, Gogol.
Ik kan niet naar huis komen dat weekend.
Ik ga op vakantie met m'n vriendin. Haar ouders hebben een huisje in Oyster Bay.
Mama?
Stoort het als we mijn ouders gaan bezoeken op weg naar Oyster Bay?
-Bedoel je dat ik ze eindelijk ga ontmoeten? - Mm-hm.
Maar al te graag schat.
Oh, dat is te veel.
Ik ben terug.
Weet je, hij wil op vakantie met iemand anders zijn ouders,
maar z'n eigen ouders wil hij niet zien.
Vergeet het, dit is Amerika. Van zodra de kinderen 16 zijn, zie je ze niet meer.
Ik verloor het gezelschap van mijn ouders, toen ik voor het eerst naar dit land kwam.
Nu heb ik het gevoel dat ik mijn familie opnieuw verlies.
Trouwens, wat voor meid heet nou Max, huh?
Misschien is het een jongen.
Er zijn een paar dingen die je moet weten. Geen gekus, geen handjes vasthouden.
Mijn ouders zijn Lydia en Gerald niet. Ik heb ze elkaar nog niet zien aanraken.
- Da's een beetje deprimerend. - Een klein beetje.
Dit moet je echt niet doen hoor.
Wat? Waarom koop je truffels?
- Ze zullen er niet van houden zeker? - Nee.
Komaan Nick, iedereen houdt van truffels.
Ma, we zijn er.
Ma.
Dag.
Ma, dit is Maxine. Max, dit is mijn moeder.
Hallo Ashima. Leuk je eindelijk te ontmoeten.
Hm.
- Deze zijn voor jou en Ashoke. - Oh.
Dat was niet nodig.
Dank je. Kom maar binnen alsjeblieft.
- Kom. - Dank je.
Ga zitten alsjeblieft.
Ik ga wat te drinken halen.
- Het is mooi. Hier groeide je dus op? - Jah.
Nikhil's vader is boven met de man van het alarmbedrijf.
- Waarom schaffen we ons een alarmsysteem aan? - Het was jouw vaders idee.
Nu dat ik alleen zal zijn.
Weet je, zelfs in een goede buurt als dit, worden er tegenwoordig misdaden gepleegd.
Ashima, ik was je kledij aan het bewonderen.
- Is dat kantha? - Oh, ja.
Ik groeide op tussen de stoffen. Mijn moeder zorgt voor het textiel op de Met.
- De Met? - Het Metropolitaans Museum van Kunst.
Ik ging daar heen me je. Het is het museum met de vele trappen en de Egyptische tempel.
Ik herinner het met me. Mijn vader was ook een kunstenaar
Het schilderij dat je daar ziet, dat is zijn schilderij.
Ah, het is mooi.
Dus het zal morgen geďnstalleerd worden. Goed?
- Ik geef je een ontvangstbewijs. - Het is echt heel mooi.
Dank je, Mr. Robbins.
- Hey baba. - Hey.
Dit is Maxine. Max, dit is mijn vader.
- Hallo. - Hallo Ashoke.
- Hoe gaat het? - Goed.
Goed.
Dit is het beste Indiaanse eten dat ik ooit proefde.
Nikhil's moeder heeft de afgelopen twee dagen gekookt.
Het is beter dan wat deze jongen hier maakt.
Oh...
Ik vergat het ijs.
Nikhil, kom met me mee naar Briar's, oké?
- Zeker. - Ik ga met jullie mee.
Waarom blijf je niet hier en hou je Nikhil's moeder gezelschap? We zijn zo terug. Ja?
Oké.
Ik wilde je iets vertellen voor ik vertrek voor m'n semester in Ohio.
Het gaat over je naam.
- Mijn naam? - Gogol.
Er is een reden voor, weet je.
Ik weet het. Gogol is jouw favoriete schrijver. Ik herinner het me.
Er is meer dan dat.
Het was...
1974. Ik was een student in Calcutta.
Elk jaar nam ik de trein om mijn grootvader te gaan bezoeken in Jamshedpur.
Ik nam één boek mee om te lezen tijdens de reis.
- Gogol? - Ja.
"The Overcoat."
In de trein, 's avonds laat raakte ik bevriend met een zekere Mr. Ghosh.
Hij bleef proberen mij te overhalen om India te verlaten.
En ik wilde alleen maar mijn boek lezen.
Mijn opa zei altijd, dat is waar boeken voor zijn-
om te reizen zonder je te verplaatsen.
En toen gebeurde het.
Geen overlevenden hier. Laat ons gaan.
Nee, wacht. Die man leeft nog. Het boek. Hij beweegt.
Ik bleef Ghosh's stem horen in mijn hoofd.
Pak kussen en deken. Ga de wereld verkennen. Je krijgt er geen spijt van.
Toen ben ik naar Amerika gekomen, en zo kreeg je jouw naam.
Kom, Maxine zal zitten wachten op jou.
Baba, is dat waar je aan denkt als je aan mij denkt?
Herinner ik je aan die nacht?
Helemaal niet.
Je laat me herinneren aan alles dat daarna volgde.
Elke dag sindsdien is een geschenk geweest, Gogol.
- Samosas voor onderweg. - Dank je. Heel erg bedankt.
- Het was leuk jullie te ontmoeten. - Dag ma.
Zelfde voor ons.
Vergeet niet af en toe contact te houden met je moeder.
- Oké baba. - En bel als jullie veilig aangekomen zijn.
- Doe ik. - Rijdt voorzichtig, Gogol.
- Hoe noemde je vader je nou daarnet? - Ik leg het later uit.
Ik had nooit gedacht dat je ouders zo verschillend zouden zijn.
- Ah! We zijn er. - Het is prachtig.
- Hou je ervan? - Jah. Het is perfect Victoriaanse stijl.
Zo spreekt mijn architect.
- We hebben truffels. - Hey Gerald. Hey Lydia.
- Hey! Dag. Dag! - Dag Nick.
Dit is absoluut mijn favoriete plek op aarde. Ik kan mijn leven hier wel slijten.
Weet je, ik benijd deze plek.
Mijn ouders voelden nooit de behoefte om zo ver weg te gaan van de dingen.
- Waar gingen jullie heen? - Op de weg.
In gehuurde busjes reisden we met Bengaalse families naar andere Bengaalse families,
om onvermijdelijk verdwaald te raken.
Vader met wegenkaarten langs de kant van de weg. En wanneer het tijd was om te eten,
stopten we op een parking en haalden ze een negen gangen Indiaanse menu boven,
terwijl ik eigenlijk alleen maar McDonald's wilde.
Het was eigenlijk wel leuk, als je van niks anders wist.
Maar nu ben je hier.
Zeg eens Ms. Maxine, wat gaan het worden- de museum job of het boek over Mantegna?
Ik wil er nu niet over nadenken.
Ik wil vrij zijn.
Hij heeft nooit gebeld.
Ik weet zeker dat het goed gaat met ze.
Het is over jou dat ik me zorgen maak, alleen zijn, voor de eerste keer.
Niets erg.
Zoals de kinderen altijd tegen me zeggen.
Het is makkelijk voor hen, Ashima.
Ze zijn hier opgegroeid.
Jij zal ook alleen zijn. Hoe ga jij ermee om?
Maar ik zie je elk derde weekend.
Ik hoopte dat je van gedachte zou veranderen en met mij zou meegaan.
Hm?
Laat maar.
Was dat Ratliff?
Ik heb wel een nummer voor ene G. Ratliff in Oyster Bay, maar het is niet geregistreerd.
Gelukkige verjaardag, Gogol.
Ah!
- Gelukkige verjaardag Nick. - Dank je.
Doe een wens.
Bedankt mensen, heel mooi.
- Hallo? - Hallo Ashima.
Ik dacht net aan je.
Luister, dat ding dat de kinderen gaven...
Ashima, ik ben in het Cleveland Algemeen Ziekenhuis.
Waarom? Wat gebeurde er?
Ik weet het niet. Mijn maag speelt op sinds vanochtend,
ik was uitgenodigd door enkele Bengaalse studenten voor het avondeten.
Neem dan een Alka-Seltzer.
Deed ik, maar het hielp niet.
Ik ben hier op de eerste hulp omdat alle dokterspraktijken dicht zijn vandaag.
Wie heeft je er heen gebracht?
Niemand. Ik ben hier op m'n eentje.
Echt, het is niet zo erg.
Ik wou dat ik met je was meegegaan, ik was zo egoďstisch, ik dacht alleen aan mezelf.
Ashima.
Maak je niet ongerust, het is niets.
Oké. En wat zegt de dokter?
Ik ben aan het wachten om hem te zien. Er staat een lange lijn, een erg lange lijn.
En wees niet ongerust.
Ik voel me al een stuk beter.
- Huh? - Oké.
Ik bel je als ik thuis ben.
Oké.
Met Professor Ganguli. Gelieve een boodschap na te laten.
Ja.
G voor groen.
A voor appel.
N voor Nancy.
G voor God. U voor Uurwerk.
L voor Lekker.
I voor India.
Ik heb mijn naam al vijf maal gespeld.
Ik zal je even moeten laten wachten, mevrouw.
Sorry voor het wachten. Met wie spreek ik?
Ashima Ganguli. Ashoke Ganguli's vrouw. Met wie spreek ik?
Het spijt me mevrouw, ik ben de dokter, die als eerste uw man onderzocht heeft.
Ik ben al een half uur aan het wachten.
Is mijn man daar nog of is hij al vertrokken? Hij zei dat hij zou bellen.
Het spijt me erg mevrouw. We probeerden u te bereiken.
De patiënt, uw man, Ashoke Ganguli, is overleden om 17H35.
Hallo?
Dit moet een vergissing zijn.
Hij was daar niet voor een noodgeval. Enkel maar voor maagpijn.
Uw man heeft een zware hartaanval gehad. Alle pogingen op reanimatie zijn mislukt.
Is er iemand in de buurt van Cleveland die hem kan komen identificeren...
- Daarom is het Blur gebouw mijn favoriet. - Het is erg mooi.
- Dag. - Dag.
- Jessie? - Kom hier, Jessie.
- Nick, jouw moeder belde twee maal. - Dank je, ik bel haar wel morgenochtend.
Hallo?
Nick, het is jouw zuster deze keer.
Hallo. Sonia?
Ik loop elke morgen 20 rondjes voor ik ga werken.
Het spijt me, baba.
Baba?
Mama.
Gogol.
Je had dit niet moeten doen.
Ik wou het doen.
Excuseer me, heeft u Nick Ganguli gezien?
Oh, hij is daar. Ergens.
't Is zo tragisch van Ashoke. Dat hij zo moest gaan.
Het spijt me zo.
- Panditji namaste, is bhabhi oké? - Ja.
- Hey. - Hoe gaat het?
Goed. Bedankt om m'n spullen te brengen.
Gogol.
Haal wat olie van de keuken.
Excuseer mij.
Deze ceremonie staat op het punt te beginnen. Wil je gaan zitten?
Dank je.
Wanneer kom je terug naar de stad?
Ik weet het niet.
Ze hebben mij een maand gegeven. En meer als ik dat wil.
Ik mis jou.
Ik weet hoe hard dit voor jou moet zijn.
Maar jullie kunnen niet voor altijd bij je moeder blijven. Dat weet je.
Luister,
ik zou echt graag, echt heel graag met jou mee naar India de as uitstrooien.
Het is een familiegebeuren.
Ik dacht dat wij een familie waren, Nick.
Jij maakt zeker deel uit van de mijne.
Ik heb spijt over zoveel dingen, Max.
Jij bent ook gebonden.
Luister, waarom gaan we niet weg met nieuwjaar, zoals we gepland hadden.
Het zou je goed kunnen doen, om van dit alles weg te zijn.
Ik wil niet weg.
Wat wil je van me, Nick?
Ik probeer er te zijn voor jou, maar het is alsof ik je niet meer ken.
Max, dit heeft niets met jou te maken.
Wees voorzichtig.
Maxine, we missen hem allemaal, weet je.
- Jouw naam? - Gogol.
- Jouw vaders naam? - Ashoke.
- Jouw naam? - Ashima.
- De naam van je man? - Ashoke.
Gogol, baba.
Misschien moet we wat voorbij is nu achter ons laten.
Wat bedoel je?
Verzoen je met Maxine.
Ma, je mocht haar nooit, toch?
Daar gaat het niet over, Gogol.
Je moet nu verder gaan met jouw leven.
Toen ik jouw leeftijd had, had ik mijn tiende huwelijksverjaardag al gevierd.
Dit is Amerika, ma. We krijgen een tweeling op ons zestigste.
Oh, Gogol, erg grappig.
Uh, herinner je je Moushumi Mazumdar?
"Ik verafschuw Amerikaanse televisie."
Niet zo brutaal. Denk je dat jullie accenten niet grappig klinken voor andere mensen?
Arm ding. Vreselijke, vreselijke tragedie.
Ze had al getrouwd moeten zijn. Maar het werd op het laatste moment afgelast.
De uitnodigingen waren al verstuurd, de zaal was zelfs al geboekt.
Ze is ook in New York. Alleen en aan het afstuderen.
Ik zei haar ouders, maak je geen zorgen, Gogol is daar ook, die belt haar wel.
Hey, hey, ma.
Heb je geen tijd voor een kopje thee, Gogol?
Haar ouders kwamen naar baba's begrafenis. Dit is het minste dat we kunnen doen.
Oké, stop eens.
Laat ons veronderstellen dat ik met haar uitga? Wat dan? Waarover gaan we praten?
- Zover ik me herinner praat ze niet eens. - Ze leest alleen.
- Rare Franse dingen, ma. - Dag Ma. Salukes, Gogol.
Tot ziens.
- Dit is haar nummer. - Ma...
Bel haar als je wil. Bel haar niet als je niet wil.
Oké, dank je.
Nikhil.
Ja.
In plaats van Gogol?
Ja.
- Excuseer me, een single malt alsjeblieft. - Oké.
- Ik heb dit nog nooit gedaan. - Wat bedoel je?
Op een blind date gaan geregeld door mijn moeder.
Het is niet echt een blind date.
- Nee? - Nee, we kennen elkaar op een manier.
Alsjeblieft.
Ik herinner me niet met jou gepraat te hebben.
Eigenlijk ik ook niet.
Woont je familie nog steeds in het huis waar we vroeger op bezoek kwamen?
Jah.
Ik herinner me de keuken. Met die heel blauwe kastjes.
Ja, die zijn er nog steeds.
Het spijt me te horen van je vader.
Hoe gaat je moeder er mee om?
Vrij goed. Sonia woonde bij haar, dat helpt.
Waarom vertrok je uit Parijs? Zou je niet liever Franse literatuur daar studeren?
Ik verhuisde naar hier voor de liefde.
Je hoorde natuurlijk al over hoe m'n huwelijk in het water viel?
Niet echt.
Je zou het moeten weten. Al de andere Bengalen die wonen aan de Oostkust weten het.
Dus... moeten we onze moeders blij maken en elkaar nog eens terug zien?
Misschien.
- Bel maar eens. - Oké.
Ik weet waarom hij naar Cleveland ging.
Hij leerde me hoe het is om alleen te leven.
Mijn moeder is natuurlijk verbijsterd dat ik niets Indiaans kook voor jou.
Zei je haar dat ik naar hier kwam?
Ze heeft vandaag gebeld. En bij jou? Heb je je moeder op de hoogte gehouden?
Een beetje.
Oh God, ik heb meer vloeistof nodig.
- Alles oké? - God!
Kan je me alsjeblieft helpen met m'n bril. Neem hem af en...
- God, heb ik dat echt gezegd? - Zeker weten.
Niet te verwonderen dat je toen nooit tegen me sprak.
Ik probeerde, maar jij behandelde mij alsof ik onmogelijk was.
Waar ben je zo sexy geworden?
- Parijs. - Parijs.
Na jaren dat ik mezelf overtuigde dat ik nooit een lief zou hebben,
begon ik plots verhoudingen te hebben.
Hoeveel?
- Hoeveel wat? - Lieven.
Dat wil je niet weten.
Maar je moet begrijpen, zonder vuur is de ceremonie niet geldig.
Het spijt me, meneer. Maar ik kan niet toestaan dat je vuur maakt in het hotel.
"Ik dwaalde alleen rond als een wolk,
die drijft over hoge valleien en heuvels.
Toen ik plotseling een menigte zag..."
"Een heleboel gele narcissen."
Je bent de volgende Sonia. Knapperd.
Mm-mm-mm?
Laat me gerust. Laat me.
Dit huwelijk kan niet plaats vinden.
101 van de Bannerjee familie.
Oké. Dat brengt het totaal op 7,035.
- Niet slecht Mr. Ganguli. - Een goeie zaak zou ik zeggen, Mrs. Ganguli.
Wacht eens, wacht eens. Ms. Mazumdar is de naam.
We hebben dit toch al besproken.
Ja, maar ik dacht, beide namen?
Weet je hoeveel letters dat zijn?
Stel je voor dat ik dat moet spellen langs de telefoon.
Ik begon te publiceren onder mijn naam, niemand zou me kennen.
Komaan Nikhil.
Wat als er iemand vroeg om jouw naam te veranderen?
Ik heb het al gedaan, weet je nog?
Vergeet het. Ik deed maar flauw, Ms. Mazumdar.
- Het is onze verjaardag. - Dus dat vieren we.
Ik wou dat we niet hoefden te gaan. Niet vanavond in ieder geval.
- We beloofden het. - Nee, we beloofden het niet, jij deed het.
- Ik kocht je geschenk. Heb jij iets voor me? - Ik koop het niet, ik maak het.
Ik ontwerp een droomhuis voor jou, dus je zal geduld moeten hebben.
We denken aan "Prescott".
- Sorry. Prescott? Waarom? - Het is een familienaam.
Wat betekent het? Een naam zou een mening moeten hebben.
Wat betekent "Moushumi"?
Een vochtig zuidwester briesje.
Stop met je zorgen te maken. Als hij z'n naam niet goed vindt, kan hij altijd veranderen.
Ik zou m'n naam nooit veranderen. Het is die van m'n grootmoeder.
- Nikhil veranderde de zijne. - Echt?
Wat bedoel je, hij veranderde de zijn naam?
Nikhil was niet de naam waarmee hij geboren werd.
Met welke naam werd je geboren dan?
Gogol.
- Van in "The Overcoat"? - Ja.
Ah, ik snap het: Nikolai Gogol.
Juist.
Waarom in hemelsnaam hebben jouw ouders die naam gekozen?
Mijn vader was een fan.
Wat ik je heb verteld over mijn naam was persoonlijk.
Niemand geeft er iets om.
Het is niet zomaar een grap. En om er dan over te beginnen tegen die mensen...
Die mensen zijn toevallig mijn vrienden.
Ik had een leven voor ik je leerde kennen. Ik kan m'n verleden niet wegvegen.
Je weet dat ik geen Frans kan lezen.
Het is een aanbod om het te leren, in de Sorbonne.
Maak je geen zorgen, ik wees het af.
Ik zal een goeie Bengaalse huisvrouw zijn, en elke donderdag samosas bereiden.
Het is soms heel moeilijk te weten wat ik moet doen.
Ik keek in een Joseph Campbell boek een paar dagen geleden,
en hij zegt, wanneer je je verloren voelt,
sluit dan je ogen en denk aan de momenten wanneer je het gelukkigst was.
Niet opgewonden,
maar gewoon diep gelukkig.
Ze noemen het "jouw blijdschap volgen".
Wil je het proberen?
Nou?
Ashima, ben je oké?
Ik denk eraan om te vertrekken.
Is dat erg egoďstisch van me?
Omdat de kinderen zich nu allebei wel goed gesetteld hebben.
Ik hoop dat je dit boek op een dag terug vindt,
en dat je terug denkt aan me.
Jouw Pierre.
Je weet niet hoe blij ik ben dat m'n kinderen hun levensgezel gevonden hebben.
Je vindt het niet erg dat Ben geen Indiër is?
De tijden zijn veranderd.
Nee, ik vind het niet erg. Hij is een erg goeie jongen, weet je.
En hij maakt Sonia heel gelukkig.
Ze volgt haar blijdschap.
Je hebt Joseph Campbell gelezen.
Ah, jij bent het.
Ik ben samosas aan het klaar maken met m'n schoonmoeder.
En jij?
Tot straks. Kusjes.
Ik kan nog altijd niet geloven dat m'n kleine zusje trouwt.
Geloof het maar, Goggles.
Ik heb jullie iets te vertellen.
Gogol, ik wou het je niet vertellen langs de telefoon.
Ik heb besloten om het huis te verkopen.
Ik ga doen wat je vader en ik altijd gepland hadden.
Zes maanden in India en zes maanden hier, met jullie allemaal.
Dan ik kan terug starten met zingen in Calcutta.
Als de goeroe nog een 45 jaar oude student wil hebben tenminste.
Natuurlijk wel.
Ik wil vrij zijn.
- Zoals jouw naam. - Wat bedoel je?
"Ashima" betekent: "zonder grenzen, onbegrensd".
- Mo. - Geen Mo. Jouw ma.
Hey ma, wat scheelt er?
- Gogol, er is een koper voor het huis - Geven ze wat je vraagt?
- Ja. - Doe het dan maar ma.
Ik heb ze gezegd dat ze zullen moeten wachten tot na de Kerst.
- Jullie komen allebei? - Tuurlijk.
Het wordt het laatste feest in Pemberton Road.
Dat weet ik.
Ik zie ze niet.
- Dus, dit jaar... - Mm-hm?
...huren ze een huis in de Pyreneeën voor de zomer,
en ik zei hen dat we hen misschien gezelschap houden.
Astrid en Donald voor een hele zomer? Dan kan niet.
Maar de Pyreneeën zijn zo mooi. Pierre zegt dat het mogelijk is...
Wie is Pierre?
Heb je een verhouding?
Heb je er een?
Wie is hij?
Iemand die ik al heel lang ken.
Waarom?
Ik zag mezelf mijn moeder worden. Ik zag mezelf vast zitten.
Misschien is het niet genoeg dat we beide Bengaals zijn.
Dat is niet waarom ik van je hou.
Wanneer krijgen wij het goede nieuws te horen?
't Is niet omdat jouw moeder vertrekt, dat je ons moet vergeten.
Ja. Kom maar op bezoek. Wees niet verlegen.
- Wij zijn ook familie, en blijven hier. - Bedankt.
Maat, ik ga al die namen nooit kunnen onthouden.
Maak je geen zorgen, is niet nodig. Noem gewoon iedereen "tanteke", dat is oké.
Waar is Moushumi?
Ashima, moralen, moralen.
Je zit er niet ver van als je denkt...
En onze evolutie in overweging nemend...
Over moraal zijn we afhankelijk...
We komen allemaal uit Gogol's overjas.
Op een dag begrijp je dat.
- Hey Googly. - Hey ma.
En baba?
Is alles oké?
Tussen Moushumi en jou, hm?
Ma, Moushumi vond iemand anders.
Eén of andere oude vriend. Een Franse gast Pierre genaamd.
Voor één keer vond ik de naam van iemand anders vervelender dan de mijne.
't Is allemaal mijn fout.
- Het spijt me, Gogol. - Ma...
Ma, het heeft niks met jou te maken.
We zijn verschillende mensen. We wilden andere dingen.
Ik ga dan niet terug naar India.
Ik kan niet gaan.
Je moet gaan.
Luister naar me.
Ik weet dat ik er kapot van zou moeten zijn dat iedereen weg is, maar...
Ik weet dat het gek klinkt, maar ik voel me voor de eerste keer in m'n leven echt vrij.
Kijk.
Kijk wat ik vond.
Het is baba's kado toen ik afstudeerde op de middelbare school.
Kijk.
Voor Gogol Ganguli.
De man die je zijn naam gaf van de man die je jouw naam gaf.
Toeval bestaat niet, Gogol.
Baba deed je dat vinden.
Hij is onder ons.
Ga niet zo ver tot ik je niet meer kan zien. Hij is te klein.
Spring. Spring.
Luisteren jullie?
Oh baba, de camera. Hij ligt in de auto.
Zo'n lange weg en geen foto.
Huh?
Wat moeten we doen?
We zullen het in ons geheugen moeten opslaan. Huh?
Ga je deze dag onthouden, Gogol?
Hoelang moet ik het onthouden?
Onthoud het voor altijd.
Onthoud dat jij en ik deze reis gemaakt hebben,
en dat we samen naar een plaats gingen, waar we nergens meer heen konden.
25 jaar lang, miste ik mijn leven in India.
En nu zal ik mijn leven hier missen,
jullie allemaal, die familie geworden zijn.
Ik zal het missen bij m'n dochter te wonen,
en de verrassende vriendschap die we gevonden hebben.
Ik zal het bellen met mijn zoon missen, op elk moment van de dag en nacht.
En ik zal dit land missen,
waarin ik m'n man leren kennen heb, en ervan leren houden heb.
En hoewel zijn as verstrooid werd in de Ganges...
is hij hier ook in dit huis, in deze stad,
tussen ons allemaal,
dat hij in m'n hart zal blijven.
Luister, luister.
- Lang leve Ashima. - Gezondheid!
- Gezondheid. - Gezondheid.
Gezondheid.
Dank je.
"Na enkele minuten blozen, begon hij hen te verzekeren,
op een nogal hartelijke manier, dat het helemaal geen nieuwe overjas was."
"Het was gewoon zo, dat het een oude overjas was."
"Uiteindelijk zei één van de klerk's, een soort helper van de voorzitter:
"Laat het dan zo maar zijn, ik geef een feest in plaats van...."
Pak kussen en deken. Ga de wereld verkennen.
Je krijgt er nooit spijt van, Gogol.
vlaamse hervertaling door kris de vis gesynct, gecorrigeerd en aangepast
op basis van de AFO retail sub (Engels) en de nederlandse vertaling van Twelyrt