www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
Dziękuję.
Jest tu dziś moja rodaczka.
Jeśli pozwolicie, zaproszę ją, by zagrała i zaśpiewała dla was.
Dobrze?
Chodź, Gretto!
Chwileczkę.
- Dawaj na parkiet. - Chyba z byka spadłeś.
Nie marudź, tu jest Nowy Jork.
Chcecie usłyszeć jej piosenkę?
Będziesz świetna.
Napisałam tę piosenkę dla każdego, kto kiedyś był sam w wielkim mieście.
/Nogi same prowadzą do metra
/Z całym światem w torbie na pasku
/Nagle pomysł wydaje się niegłupi
/Wobec widma straconego życia,
/o ile było warte coś
/Pociąg już po torach jedzie
/Ciemność zaraz przetnie ból
/Czy gotów jesteś na ostatni krok?
/Od którego nie ma odwrotu
/Czy kochała cię?
/Czy pokonała?
/Na kolanach twą koronę całowała?
/Powiedz mi, co wiesz
/Tego samego dnia rano
/Jest 7 rano. Witamy w drugiej /godzinie audycji porannej.
/Słyszałeś o psie w restauracji koreańskiej?
/Jasne! A ty, Kevin?
Posłuchajmy. Co dla mnie macie?
Nie. Następny!
Nie. Tak nie można!
Co za gówno! Wypad z auta!
Dajcie mi jakąś piosenkę do rzeczy. Nie proszę o wiele.
No, może być.
Póki nie zacznie śpiewać.
Gdzie mama?
A gdzie moja córka?
O co ci chodzi?
Mama kończy projekt. Mam się tobą zająć.
Wsiadaj.
Chcesz jechać do muzeum historii naturalnej? Do parku, na lody?
Nie mam 10 lat.
Co to za zapach?
Benzyna. Rozlałem przy tankowaniu.
Bynajmniej nie wóda.
Chyba mam zebranie. Idziesz czy poczekasz?
"Chyba"? Masz czy nie?
Okaże się.
Jak się wprowadzaliśmy w '92 były tu tylko dziwki i ćpuny.
Teraz elegancja Francja.
Wiem, byłam tu już.
Zajrzę tylko.
- Korki? - Nie, luzy. Przejeżdżałem akurat.
Rozmawiamy akurat o komentarzach do piosenek.
Poroniony pomysł.
Był i jest. Nie zestarzał się z godnością.
Doceniamy szczerość, ale mamy inne zdanie.
Muzycy to z reguły monosylabiczne gnojki, i nie mają wiele do powiedzenia.
I to ci lepsi.
Co tu w ogóle robimy?
Przemysł muzyczny trzyma się dobrze i tak zostanie.
Może dzieciaki mają rację, że muzyka powinna być za darmo.
Dziwnie to brzmi w ustach producenta muzycznego.
Ale co? Prawda?
Dzięki, Karen. Porozmawiamy jeszcze.
Dzięki wszystkim.
Dobrze, że nie spotykamy się częściej.
Kapele komentujące własną muzykę?
Totalna porażka.
10 lat temu wysrałbyś się na taki pomysł.
Jest to jakaś nowość.
Przynajmniej coś by się działo.
Potrzebujemy wizji.
Nie półśrodków.
Szedłem twoim śladem.
I wszystkich lichwiarzy, których przyprowadzałeś w ciągu ostatnich pięciu lat.
Który z nich zaskoczył?
No który?
- Dan! - Nara, bracie Saulu!
Musimy porozmawiać.
Nie możesz odwalać takich numerów.
Nie tutaj!
Kto mi zabroni?
Chcesz? Proszę bardzo!
Oni wiedzą, że są tutaj, bo założyłem niezależną wytwórnię.
Nad barem.
Zmieniliśmy podejście.
Pielęgnować i wspomagać.
Czasy się zmieniają.
Ludzie muszą nadążać.
Nie układa się nam. Musisz odejść.
Nie mam na to czasu.
Mam własne problemy.
Zabieram swoich klientów i wypierdalam.
To klienci firmy.
Nie zawracaj jej głowy.
Nie jesteś Jerrym Maguire.
Tato, chodźmy.
Zabieram obraz.
Ja go wybrałem i kupiłem.
Zostaw!
Wrócę po niego.
Jest mój.
Wszystko to jest moje.
- Jeszcze jedno? - Chętnie, ale nie.
Nie mogę.
Jak może mnie wyrzucać? Założyłem tę firmę!
Naprawdę?
Nic nie wiesz o swoim starym?
- Wiem, co mówi mama. - Co?
Że jesteś żałosnym frajerem.
Mówi tak z czułością.
A ty co sądzisz?
Nie znam cię.
Dwa lata to długo dla nastolatki.
Gdzieś podłapała taką gadkę?
U psychiatry.
Masz psychiatrę?
Mama mnie wysłała, bo dziwnie się zachowuję.
Nic ci nie jest. Masz 15 lat. Obejdziesz się bez psychiatry.
Znam cię lepiej niż ktokolwiek.
Jasne.
Ile lat mi dałeś?
Powiedziałem 15? Miałem na myśli 14.
- Zapłacisz za piwo? - Nie mam pieniędzy.
- A kieszonkowe? - Poszło na kondomy.
Nie chcę tego słuchać.
- Gotowa? - Na co?
Ubaw po pachy, co?
- Nie śmiej się. - Ubaw, tato.
Nie bawiliśmy się tak, odkąd byłaś mała.
To twój tata?
Dobrze, że pana widzę. Miałem właśnie iść...
Przepraszam, mój błąd. Miłego dnia.
Mogłem oddać, ale nie będę urządzał scen.
Nie mów matce, że straciłem pracę.
Posłuchaj...
Dzięki za naprawdę normalny dzień.
Dzień dobry.
- Jak tam praca? - Dobrze.
Masz, zjedz coś.
/Nauczyciele się niepokoją.
/Nie ma żadnych koleżanek.
/Jedyni znajomi, jakich ma, /to starsze chłopaki,
którzy chcą ją zaliczyć.
Dziwi cię to?
Wypuszczasz ją z domu ubraną jak Jodie Foster w "Taksówkarzu".
Ubiera się jak chce.
Córka, która się tak ubiera, potrzebuje jednego...
Alfonsa?
Nie, zastanów się.
/Tatusia!
/Bzdura. /Potrzebuje dobrej rady.
/To jej radź.
Zjawiasz się raz na ruski miesiąc i pouczasz mnie, jak wychowywać dziecko.
Jakbyś pozjadał wszystkie rozumy.
Pół minuty po twoim wyjściu
zapomnimy, że tu w ogóle byłeś.
Dzięki.
/Sądziłem, że nie ma nadziei ani odpowiedzi...
/Ale potem odnalazłem Boga.
Bóg nie zawsze działa wedle naszego czasu,
ale nigdy nie zjawia się za późno.
Proszę, porozmawiaj z Bogiem.
Pogadamy sobie z twoim Bogiem.
Co, jeśli nie odpowie?
/Z powodu awarii sygnalizacji, /następny pociąg przyjedzie za 20 minut.
- Bourbon, prędko. - Który?
Wszystko jedno.
/Nogi same prowadzą do metra
/Z całym światem w torbie na pasku
/Nagle pomysł wydaje się niegłupi
/Wobec widma straconego życia,
/o ile było warte coś
/Pociąg już po torach jedzie
/Ciemność zaraz przetnie ból
/Czy gotów jesteś na ostatni krok?
/Od którego nie ma odwrotu
/Przyjąłeś wszystkie z możliwych ciosów
/Każdy jeden biorąc na klatę
/Czułeś, że pęka ci kręgosłup
/Raz po raz,
/o ile jest to warte coś
/Pociąg już po torach jedzie
/Ciemność zaraz przetnie ból
/Czy gotów jesteś na ostatni krok?
/Od którego nie ma odwrotu
/Czy kochała cię?
/Czy pokonała?
/Na kolanach twą koronę całowała?
/Powiedz mi, co wiesz
/Nadchodzi burza, nie zgub czapki
/Do Boga nie zanoś słownej papki
/Czy gotów jesteś na ostatni krok?
/Od którego nie ma odwrotu
Jestem na tak.
Słucham?
Chcę nagrywać z tobą płyty.
Podpisać z tobą umowę.
Muszę z tobą pracować.
Nie widziałeś, co się działo?
Rozczulasz się nad sobą?
Ważne, że mnie się podoba moja muzyka.
Musisz popracować nad stroną wizualną.
Nie jestem artystką estradową. Piszę czasami piosenki.
Równie dobre co ta?
Naprawdę jesteś producentem? Wyglądasz bardziej jak bezdomny.
Od tygodnia oblewam nowy sukces.
Masz bardzo fajną piosenkę.
Może stać się hitem.
Poza tym jesteś ładna.
Co to ma do rzeczy?
Bierzesz mnie pod włos?
Muzyka jest do słuchania, nie do oglądania.
Nie jestem prowincjuszką, która liczy na odkrycie.
Dzięki.
Dobra, do widzenia.
Po prawdzie i tak nie moglibyśmy podpisać umowy.
Nie opijam sukcesów.
Od siedmiu lat nikogo nie podpisałem. Wytwórnia straciła wiarę we mnie.
- To po co mi wciskasz wizytówkę? - Z przyzwyczajenia.
Wyglądam jak bezdomny, bo od roku sypiam na materacu w jakiejś norze.
Chciałem faktycznie rzucić się pod pociąg, póki nie usłyszałem twojej piosenki.
Pójdziemy na piwo?
Dan Mulligan (ur. 1966), szef działu A&R w Island Records,
Założył niezależną wytwórnię Distressed Records,
z kolegą Saulem Byronem.
- Masz wytwórnię? - Sprzedałem udziały ze względu na problemy osobiste.
Jakie problemy?
Nieważne, czytaj dalej.
Współtwórca sceny hiphopowej w latach 90.
Odkrywca wielu talentów.
Laureat dwóch nagród Grammy.
Mieszka w Nowym Jorku z żoną, dziennikarką muzyczną, i ich córką.
- Co się stało z nagrodami? - Zastawiłem.
- Za ile? - 225 za obie.
Miałem za co pić przez tydzień.
Mnie też słuchałeś po pijaku?
Jak najbardziej, wtedy dzieją się czary.
Jakie czary?
- Słyszę różne rzeczy. - Jakie? - Aranże.
Na trzeźwo to nie działa.
Nikt poza tobą jej nie słuchał.
Piosenka jest świetna.
Za to ty stałaś jak kukła. Bez urazy,
ale ten look odszedł do lamusa.
- Doprawdy? - Owszem.
Odpowiedni image, zajebiaszczy klip i poszybujesz na szczyt.
Jak Norah Jones, autorka i wokalistka.
The Cardigans...
Z dawnych czasów,
gdy przyjechali do Ameryki.
Albo Deborah Harry.
Z męską kapelą.
To cię śmieszy?
Zakrztusiłam się. Na czym stanąłeś?
Jak w cardiganie jako Norah Jones?
Za kogo się uważasz?
Włazisz na scenę z odrapaną gitarą i rżniesz nową Carole King?
Producent nie będzie mi mówił, jak mam się ubierać.
Ludzie pragną autentyczności.
Autentyczności?
Podaj mi jeden przykład autentycznego artysty!
Dylan!
Najbardziej wyfiokowany gościu na estradzie.
Włosy, okularki...
Nowy imidż co dziesięć lat.
Randy Newman.
Uwielbiam gościa. Trafiony.
Nie twierdzę, że w tym biznesie nie możesz być szczerym do bólu skubańcem.
Ale musisz stanąć na głowie, żeby ludzie przychodzili na twoje koncerty,
gdzie faktycznie mogą docenić muzykę.
O czym ta gadka? Ty nie możesz mnie podpisać,
a ja wcale o to nie proszę.
A co ci szkodzi?
Chodźmy stąd.
Oż kurna,
zapłacisz?
- Miło było cię poznać. - Dokąd idziesz?
Spać.
- Jutro mam samolot. - Dokąd?
- Do domu. - Dlaczego?
Mam dość tego miasta. Wracam na uniwerek.
Nikt nie opuszcza Nowego Jorku bez ważkiego powodu.
Jaka krzywda cię spotkała?
Mnie możesz powiedzieć. Znoszę wszelkie niedole.
Przyjdź do mojej firmy i puść demo mojemu wspólnikowi.
Jak nie wypali, osobiście kupię ci bilet.
Co znaczy jeden dzień dłużej?
Potem możesz do woli płakać w poduszkę.
Zastanowię się.
Zadzwonię jutro.
Dobra odpowiedź.
- Miło było cię poznać. - Mnie również.
Masz mój numer?
Cześć, Dave? Jill z wytwórni.
Miło mi poznać.
Zapraszam.
Mieszkanie na pewno was zachwyci.
Pan Dave Kohl?
Właśnie wracamy z kina. W filmie leciały pana piosenki.
Bardzo mi miło. To moja dziewczyna i autorka piosenek.
Możesz nam cyknąć fotkę?
Wystarczy przycisnąć.
Musisz się przyzwyczaić. Pokazują ten film we wszystkich kinach.
Mamy nadzieję, że przypadnie wam do gustu.
Lodówka jest w pełni zaopatrzona.
Na stole leżą dwa komplety kluczy.
Tu kładę numery do mnie i do szofera.
Dziś mamy spotkanie w firmie i w studio.
Pewnie chcecie odpocząć,
więc zostawię was samych.
Ale rudera.
Mogę cię o coś spytać?
Nie wolałbyś, żebym przyjechała za dwa tygodnie, żebyś sam zdołał przywyknąć?
Na pewno?
Tak. Nie wiem, czy bez ciebie dałbym radę.
Jestem mięczakiem?
Oto i on. To wielki dzień. Co słychać?
Miło mi.
Zapraszam. Masz miejsce u szczytu stołu.
Wszystkich już poznałeś?
Moja śliczna asystentka Mim.
Mildred z marketingu,
Billy z mediów społecznościowych.
Cała nasza paczka.
Greto, mam nadzieję, że zagrasz na gitarze.
Jeśli Dave będzie chciał.
Jesteśmy razem od paru lat, jeszcze zanim powstał film.
Chciałbym włączyć do albumu jej piosenki.
Pisałaś piosenki do filmu?
Nie.
To ma być album z piosenkami z filmu.
Greta stanowiła natchnienie dla każdej z nich.
Nie jest tylko moją dziewczyną. Jesteśmy partnerami.
Prawdę mówiąc, tylko mu towarzyszę.
Bardzo się cieszę, że tu jestem i chętnie zagram na gitarze.
Słodka dziewczyna.
Świetni są.
Dzwonią z "The Rolling Stone".
Dobra, dzięki.
- Co to? - Zielona matcha.
Ma mnóstwo przeciwutleniaczy.
Smakuje jak siki.
Mnie odpowiada. To napój samurajów.
Nie jesteś samurajem, tylko piosenkarzem.
W pewnym sensie samurajem.
Zaniosę chłopakom.
Musimy jechać na tydzień do LA.
- Jedziemy do LA? - Tylko ja. Mam się spotkać z reżyserem.
Tymczasem posłuchaj tego.
Dobrze, za moment.
Możemy od nowa?
Dziękuję!
Ma studio na trzy miesiące, a potem jedziemy na tournée.
Tacy to pożyją.
- Kto go wydaje? - Electric Lady.
- Nieźle, co? - Powaga?
To moja meta.
Uroczo.
Wsadzasz klucz do zamka i wybijasz okno.
- Ile sprzętu! - Studia wymieniają na nowe.
I oddają stary za grosze.
- Mógłbym nagrać płytę. - Ekstra.
Kompakty?
No, przerzuciłem się z kaset.
Bardzo retro.
Whisky czy wodę?
- Poproszę whisky. - No pewnie.
- Masz go? - Amerykanie za nim szaleją.
Gdy mówię, że studiowałem w Brystolu, od razu pytają, czy znam twojego chłopaka.
Za to ja mam łatkę "dziewczyny Dave'a Kohla". Dawniej byliśmy zespołem.
Nie ma to jak wylansować piosenki w filmie.
Siedzę tu nie wiem jak długo.
- Ładnie. - Podoba ci się?
Sam skonstruowałem łóżko.
Jak tam wchodzisz?
- Wskakuję. - O tyczce?
Jednym susem.
Chyba, że jestem wcięty.
Najlepsze to zdjęcie z tyłu. Jakby trzymał swoją pałę.
"To nie gryf. Mam takiego długiego".
/Masz zagrać dokładnie tak jak przed chwilą.
To ty weź gitarę.
/Mogę grać.
/Przyzwyczajaj się do kamer. /To dobre ćwiczenie.
/Dobra.
/Wolniej.
/Nie bierz mnie
/tylko za dziewczynę uwikłaną w sny
/Zobacz jak
/sięgam w dal po kogoś,
/choć nie widzę go
/Weź mą dłoń
/Zobaczmy, gdzie zbudzimy jutro się
/Wielki plan
/na przygodzie jednej może skończyć się
/Niech to szlag!
/Kupidyn żąda zwrotu strzały
/Upijmy się więc łzami
/Boże, powiedz czemu
/szkoda młodości na młodych
/Jest sezon łowów
/Jagnięta już rozbiegły się
/Szukając sensu
/Błędne gwiazdy to my
/rozjarzyć ciemność próbujemy
Już.
Co sądzisz?
Jestem zły na ciebie.
Jest tak dobra, że poczułem zawiść.
Niesamowicie dobra.
Jaki ma tytuł?
Nie wiem.
"Błędne gwiazdy". Podoba ci się?
Jestem zachwycony.
Jest o mnie czy masz kogoś innego?
Nie wiem, czy o tobie, ale na pewno dla ciebie.
To twój prezent gwiazdkowy,
na inny mnie nie stać.
Niczego więcej nie pragnę.
Wesołych świąt.
Kocham cię.
Wyłącz to.
- Tęskniłam. - Ja też.
- Co robiłaś? - Nic wielkiego.
Byłam w ogrodzie botanicznym.
Cudne miejsce.
Napisałem nowy kawałek.
Doznałem natchnienia w LA.
- Serio? - Puścić ci?
Koniecznie.
Chcesz usłyszeć?
/Może jestem głupcem, który stale myli się
/Marząc o tej jednej, u stóp której złożę pieśń
/Ale wiem, że nie wytrzymam dłużej w masce tej
/gdy za tobą jedną mój podąża wzrok
/W inny czas i przestrzeń wiedziesz mnie
/Wysoko razem unosimy się
/Że wycofam się z wyścigu nie żałuję
/Bo bez ciebie nic nie liczy się
Odbiło ci?
Czytasz w myślach.
Dla kogo ją napisałeś?
Mim.
Mim z wytwórni?
Którą poznaliśmy... miesiąc temu?
Była z tobą w LA?
Nie wiem, co powiedzieć.
Po prostu stało się.
Może mi minie.
Może to ostygnie.
Muszę się przekonać.
Gdzie chcesz mieć głowę?
Niech będzie z tej.
Herbaty?
Nie pamiętam, czy słodzisz.
Daj się wyciągnąć.
Zagram parę piosenek na "otwartym mikrofonie".
Nie cierpię twoich piosenek.
Oboje wiemy, że to nieprawda.
Przepraszam, uwielbiam twoje piosenki.
Zachowuję się jak chamka. Lepiej jak wyjadę.
Dlatego musisz iść ze mną.
Nalegam.
Idziemy.
Nie zostawiam cię samej. Jeszcze wsadzisz łeb do piekarnika.
Jeśli pozwolicie, zaproszę ją, by zagrała i zaśpiewała dla was.
Mówiłeś poważnie o tej umowie?
Kto mówi?
Serio?
Żartuję. Tak, poważnie.
Masz tu gdzieś mój garnitur?
Usłyszałem wczoraj piosenkę. To będzie przełom.
Nie wpadaj tu bez zapowiedzi.
- To wbrew zasadom. - Masz gacha?
Nie o to chodzi. Była umowa.
- Halo! - Przestań.
Jest tu jakiś gach? Spokojnie, to tylko mąż.
Biorę prysznic.
Nie przeszkadzaj sobie w rżnięciu mojej żony!
- To nieśmieszne! - Sorencje.
Gdybym kogoś miała, pierwszy byś się dowiedział.
Czyli celibacik?
- Przyniosę ci koszulę i maszynkę. - Nie golę się!
Przestań!
Chcesz wejść?
Poseksimy się?
Gotowa?
- Gdzie jedziemy? - Do mojego wspólnika. Masz demo?
Nie posiadasz?
A MySpace albo Facebooka?
Nie, po prostu...
czasem piszę piosenki.
Dla czego?
Dla przyjemności.
I dla kota.
- Podobają mu się? - Jej. Owszem.
Skąd wiesz?
Bo mruczy.
Może próbuje cię wygwizdać?
Nie, bo przy Cohenie też mruczy. Ma nieskazitelny gust.
- Może udaje? - Przestańmy gadać o kotach.
Dobra, polecimy oldskulowo.
Dziękuję bardzo, Gretto.
Zostaw nas samych z Danem.
Nie kręci mnie. Za surowa.
Jakby kij połknęła.
A czego byś chciał?
Nastoletniej gwiazdeczki?
Która dorastała na scenie?
Nie, ale gdybyś jakąś znał, to...
Wyłóż trochę kasy. Zabierzemy ją do studia,
nagramy aranż z prawdziwego zdarzenia.
Usłyszysz to co ja i zmienisz zdanie.
Ludzie przysyłają nam dema, a nie na odwrót.
Jesteśmy poszukiwaczami złota.
A to jest samorodek.
Niech coś nagra, wtedy pogadamy.
Nic więcej nie mogę zrobić.
Tak sobie myślę...
Po jaki grom nam studio?
Bo posiada warunki do nagrywania?
Laptop, narzędzia, parę mikrofonów...
Miasto będzie naszym studiem.
Chcesz nagrywać na dworze?
- Gdzie? - Wszędzie!
Pieprzyć jego demo.
Nagrajmy cały album.
Każdą piosenkę w innym miejscu.
Po całym Nowym Jorku.
Przez lato.
Jako hołd dla tego popieprzonego miasta.
Pod mostem na Lower East Side.
W Empire State Building.
Nad stawem w Central Parku.
W Chinatown, pod katedrą, w metrze, w Harlemie.
- A jak zacznie padać? - Nagrywamy jak leci.
- A jak przyjadą gliny? - Nagrywamy dalej.
Będzie pięknie.
Dobra? Co sądzisz?
- Ty byś produkował? - Przydałby się ktoś młodszy.
- Wolę, żebyś to był ty. - Czemu?
Bo tak.
Smyczki są ok, ale musi być fortepian. Potem gitary.
Pierwsze studio nagraniowe na kółkach gotowe!
Genialne!
Dokąd jedziemy?
Potrzebujemy muzyków.
Najlepiej takich wynudzonych na śmierć.
Potem wchodzą skrzypce i wiolonczela.
Więcej wiolonczeli.
Gdy wejdzie temat na gitarę, pompujesz do końca.
Oto Malcolm, cudowne dziecko.
- Gra od piątego roku życia. - Zasadniczo od czwartego.
Od czwartego.
I jego siostra, Rachel. Prymuska w klasie wiolonczeli.
Wspaniale.
Nie możemy zapłacić wam z góry.
Proponuję procent od tantiem.
- Stoi? - Byleśmy nie musieli grać Vivaldiego.
Słowo honoru.
Odchodzę. Powodzenia, dziewczyny!
W tym momencie to ma być totalnie inna piosenka.
Połączenie punka z popem.
- Co tam? - Troublegum! Siema.
Koniec moich kłopotów.
- Miło cię widzieć. - Wzajemnie.
Daj przytulasa.
Jeszcze.
Gdzie żeś to bywał? Ile to już lat?
W czarnej dupie. To tamto.
Doczekałeś objawienia? Nowego, czaderskiego brzmienia?
Masz wiele do udowodnienia.
Zwiedzałeś podziemia, szukałeś czegoś do wyhaczenia.
Bez zbędnego pieprzenia.
Bo co nie jest dobre, jest złe.
Droga dłuży się.
Człowiek ma dobry słuch, nie zalicza skuch.
Czujesz to?
Działanie nadprzyrodzone.
Znasz mnie.
Fajowsko, że przyszedłeś.
Notowałeś, Fat Jimmy?
Przeszedłem samego siebie.
Chodź, maleńka.
Jak mogę wam pomóc?
Na dworze, na powietrzu? Zajebioza.
Że ja o tym nie pomyślałem.
- Co mam zrobić? - Potrzebuję basisty i perkusisty.
Mam ich na pęczki.
Nie mamy jak zapłacić.
- Kurwa, sam zapłacę. - Jak to?
Co jak to? Dla niego?
Nie ma sprawy.
Chodź zamoczyć swoje seksowne zwłoki.
Znasz Angielki, są nieco sztywne.
Powodzenia z albumem.
To wszystko, co widzisz, hawira, bryczki...
zawdzięczam jemu.
- Nigdy mu nie zapomnę. - Rozumiem.
Nie zrozumiesz tego.
Gość załapał doła na parę lat i wszyscy zapomnieli kim jest.
Nie traktują go z szacunkiem, na jaki zasługuje.
Nie wierz mu.
Dzięki.
- Wal jak w dym. - Kocham cię, stary.
Podoba mi się.
Serio? Słyszysz to?
To nasz akompaniament.
Nie słyszysz tego co ja.
Będzie wspaniale.
Słychać głównie tamte dzieciaki.
Pokaż no to. Nagrywamy piosenkę.
Uciszcie się na pięć minut.
- Zapłacę. - Ile? - Po dolarze.
Żarty. Po piątce.
Pięć dla wszystkich.
Dwa na głowę.
Piątka na głowę.
Pięć dolców, pięć lizaków, paczkę fajek i zapalniczkę.
Po fajce na łebka i zapałki.
- Stoi. - Umiecie śpiewać?
Brylantowo!
Naprawdę świetnie.
Nie wieje zbytnio.
I można zaglądać ludziom w okna.
Pojedziesz ze mną po Violet?
- Mogę? - Jasne.
Proszę, bracie. Dziękówa.
- To Gretta, piosenkarka. - Cześć.
Moja córka, Violet.
Kim był ten słodziak w niebieskiej koszulce?
Zauważyłaś?
Pewnie. Jest mega przystojny.
Poza zasięgiem.
Tak uważasz?
Patrzysz na niego jakby był poza zasięgiem.
Ignoruj go.
Jak ma mnie dostrzec, gdy sam mnie ignoruje?
Nie ignorowałby takiej ślicznotki.
Dostrzega cię, tylko mierzy siły na zamiary.
Musisz mieć pewność, czy naprawdę go lubisz,
a nie tylko, czy fajnie byłoby się z nim pokazać.
Lubię go.
No to znajdź sposób, by się z tobą umówił.
Jak?
Po pierwsze, nie ubieraj się jakbyś była łatwa.
Chciałam wyglądać sexy.
Jesteś, ale... nie zostawiasz wiele dla wyobraźni.
No może.
Połazimy po sklepach?
No.
Dobrze.
Idziemy na zakupy.
Dzięki. Powodzenia z albumem.
- Masz klucz? - Tak. - Sprawdź.
Powinnaś zaśpiewać na płycie.
Nie umiem śpiewać.
- Gram trochę na gitarze. - Tak?
Nagrywamy w czwartek. Dość prosty kawałek.
- Mogę, tato? - Zastanowię się.
Co ty wyprawiasz?
Nie wiem, czy jej gra nadaje się na płytę.
Nie chcę jej zawstydzić.
To prosty kawałek. Pozwól jej.
Gdzie Violet?
Mogłaby zagrać parę piosenek, które nagrywamy w czwartek?
- Strasznie rzępoli. - No co ty?
Okropnie.
Poradzi sobie.
- Myślisz? - Przywieziesz ją na 17.00?
Jak chcesz.
- Mogę przywieźć. - Wyślę ci adres.
Ty też przyjdź.
Nie.
Będzie fajnie.
Chcę, żebyś przyszła.
Zastanowię się.
Może przyjdę.
Pa.
Miło było zobaczyć cię razem z córką.
Musi ci być ciężko żyć z dala od niej.
Czemu tak jest? To oczywiste, że potrzebuje ojca.
Co to? Kurator rodzinny?
Chcę tylko powiedzieć...
Musiało być bardzo źle, skoro odszedłeś.
Zważywszy, jak bardzo mała cię potrzebuje.
Nic tu po mnie. Do jutra.
Dan!
Przepraszam!
Co się mnie czepiasz?
- O co ci chodzi? - W jakim sensie?
To słodka dziewczyna.
Żal mi, że nie ma cię przy niej.
Gówno. Osądzasz mnie.
Myślisz, że odszedłem, bo jestem samolubnym kutafonem.
To prawda.
Nie myślę tak wcale.
Tylko pozwoliłeś, by problemy namieszały ci w całym życiu.
Gadasz jak smarkula.
Nie masz pojęcia, co dzieje się po 18 latach małżeństwa.
Może ty chcesz wrócić do łajdaka, który cię zdradził.
Twoja sprawa.
Włożyłam wiele czasu i energii w ten związek.
Więc nie przekreślam go z powodu jednego wyboju.
Wyboju?!
Odszedłem, bo miałem załamanie nerwowe.
Ona planowała sobie życie z nowym fagasem,
gdy ja opiekowałem się dzieckiem.
Nie masz pojęcia, o czym mówisz.
Poleciała do Europy na promocję albumu.
Zakochała się w wokaliście.
Miłość od pierwszego wejrzenia.
Umówili się, że wrócą do swoich rodzin i oznajmią,
że się zakochali i chcą wspólnie spędzić resztę życia.
Wyjechałem po nią na lotnisko.
Z miejsca wyłożyła kawę na ławę.
Następnego dnia spakowała walizki
i powiedzieliśmy o tym Violet.
I co dalej?
Facet się wycofał. Wrócił do żony.
Wyłączył telefon. Więcej się nie odezwał.
Wyprowadziłem się do innego pokoju.
Ona bez skutku warowała przy telefonie.
A ja zmieniłem się w...
Odbiła mi szajba.
Tak mi przykro.
W przemyśle muzycznym ciężko o dobrych mężów i ojców.
Na to wygląda.
Nie mówię o tobie. Jesteś świetnym ojcem.
- Akurat. - Może nie najlepszym mężem.
- Co to takiego? - Rozdzielacz.
Na słuchawki, żeby słuchać we dwoje.
Mam go z pierwszej randki z Miriam.
- Co robiliście? - Łaziliśmy po mieście
i słuchaliśmy jej walkmana.
Zamieniliśmy może parę słów przez cały wieczór.
To było w Sylwestra, a dwa miesiące później się pobraliśmy.
Fajnie.
Jaką muzę masz w telefonie?
Nie pokażę ci.
- Za dużo żenujących grzeszków. - U mnie tak samo.
Pokaż mi swoją playlistę, a powiem ci kim jesteś.
To właśnie mnie martwi.
No więc jak będzie?
Dobra.
Świetny wybór.
- O tak. - Genialny.
Musimy zatańczyć.
Dobra, wiem gdzie.
Pewnie powiesz, że to oklepane,
ale to moja ulubiona piosenka filmowa.
Gotów?
Dobre, co?
Wiesz, co kocham w muzyce?
Przyziemne sceny zyskują przy niej nagle ciężar gatunkowy.
Banały zmieniają się w olśniewające perły.
Dzięki muzyce.
Muszę przyznać, że znajdowanie pereł przychodzi mi z coraz większym trudem.
Więcej sznurka niż korali?
No, trzeba się naszukać.
Ta chwila jest perełką.
Też tak myślę.
Poznanie cię było dla mnie perłą.
No cześć.
Witaj, Steve.
Zoba! Twój chłopak dostał nagrodę muzyczną.
- Niemożliwe. - Nie chce się wierzyć.
Zrobił sobie coś z twarzą.
/Dziękuję bardzo. /Oto dowód, że facet znikąd
/może się przebić /i zrealizować marzenia.
/Ćwiczyłem tę przemowę pod prysznicem /przez całe życie.
Fajna broda, ciulu.
Jakie marzenia?
Nigdy o tym nie marzyliśmy.
Skąd wiesz?
Znam go.
Może to były jego osobiste marzenia.
Nie mówił o nich na głos.
Z kim ja żyłam przez pięć lat?
Z gwiazdorem.
Tylko tego nie wiedział. Więc to nie miało znaczenia.
Teraz to będzie związek na całe życie.
Zakocha się w muzyce, światłach i fankach.
Choćby nie wiem jak próbował, nie zdoła uszczęśliwić kobiety.
Do jutra.
Wygląda jak kutas.
- Czemu to zrobił? - Powiem ci czemu.
Udaje, że tak się zapamiętał w muzyce, że nie zauważył jak zarósł
brodą na całej szyi.
Może to zabrzmi idiotycznie, ale kochałam go jak wariatka.
Nic idiotycznego. Brzmi jak świetna piosenka.
- Tak? - Bierz się za pisanie.
- Masz fazę, powiedz to. - Mam fazę.
Ale nie jak angielska paniusia.
Po nowojorsku! "Mam pieprzoną fazę".
"Mam faziora, napiszę hiciora".
Cicho już.
Wybieram numer.
Głośnik.
/Mówi Dave Kohl. /Jestem zajęty robieniem czegoś ekstra.
/Zostaw wiadomość, /ale nie licz, że oddzwonię.
/Ryzykujemy raz na jakiś czas
/Choć sparzyć można się nieraz
/Przysięgi nasze były ci nie w smak
/A ja kochałam cię i tak
/Długo zwlekałeś, nim na lodzie /zostawiłeś mnie
/Nie marnuj mego czasu /gdy jestem na dnie
/Ty mi zabrałeś spod skrzydeł cały wiatr
/A ja kochałam cię i tak
/Na pierwszy uśmiech losu zwijasz żagle
/Gonić za tęczą pragniesz nagle
/Zrzuciłeś na mnie całą winę za ten stan
/A ja kochałam cię bez zmian
/Wszelkie zasady złamałeś do ostatka
/A ja kochałam cię jak wariatka
Powtórka?
Przedstawiam wam Miriam. To Gretta.
Moja córka, Violet.
Dzięki, Miriam.
Nie jest wcale za wysoko.
Tak się powinno grać.
Podkręcić ci wzmacniacz, czy gra?
Chwila!
Tam pod górę bardziej stopniowo.
Fat Jimmy!
Policja cię nie słyszy. Nie żałuj im.
Czy ty nie byłeś basistą?
Nic z tego. Nie ma bata.
W internetach pisali, że byłeś.
Skoro Violet już gra,
to wszystko zostanie w rodzinie.
Producent nie jest od grania.
Aleś jest. Musisz!
Wejdź, kiedy poczujesz chęć.
Prosto.
Nie wiem, czy zagram.
Nic na siłę.
Nie musisz się napinać,
ani nic nikomu udowadniać.
/Wiadomość głosowa od: Dave Kohl
Możemy zrobić przerwę?
Dobra, pięć minut.
Nie dziesięć.
/Gram akurat w Nowym Jorku.
/Dostałem twoją piosenkę. /Muszę się z tobą zobaczyć.
/Zadzwoń, proszę.
Wyłącz ten jazgot!
- Jeszcze trzy minutki! - Dzwonię na policję!
Gliny jadą. Zwijamy kram.
Gratulacje.
Dziękuję. Wznieśmy toast.
Za twój album?
Nasz.
Naprawdę?
Nie podniecaj się, tylko próbuję.
Wypijemy za to?
Jak ludzie mogą to pić?
Proponuję grę.
Puszczę piosenkę, przy której nie da się nie tańczyć.
Kto zdoła się jej oprzeć?
Dobra rzecz.
Chcecie tego!
Bardzo chcecie.
Odwiozę je do domu.
Dobranoc.
Dzięki za wszystko.
To ja dziękuję.
/Dobra, draniu. /Spotkajmy się.
Jak było na tournée?
Niesamowicie. I ciężko.
Cudownie.
Odnalazłeś się?
Nie wiem.
Na pewno odnalazłeś brodę.
Jest mocna.
Istny gąszcz.
Mim towarzyszyła ci w trasie?
Przechodzisz do sedna, co?
Pijecie sobie z dzióbków?
Czy zerwaliście i wróciła autobusem?
Pociągiem.
- Wybacz, że jestem złośliwa. - Masz prawo.
Co porabiasz?
To jest niesamowite.
Tak?
Absolutnie, ta atmosfera...
I wszystko bez obróbki?
Tak ma brzmieć.
Świetne.
Wydadzą ci płytę?
Nie wiem. Najpierw musi to usłyszeć wspólnik.
Okaże się.
Niesamowite, co zdziałał z twoimi piosenkami.
Wiem, jest świetny.
Poproś go, to nagra i z tobą.
Za późno.
Skończyłem właśnie mastering w LA.
Nagrywałem w różnych studiach po drodze.
Jaki ma tytuł?
"W drodze".
Jak u Kerouaca.
Tak, okropny tytuł dla płyty.
Karouakowi pasował.
Bardzo zły.
Przyznaj.
Nie...
Chcesz posłuchać?
Chętnie.
/Błędne gwiazdy to my
/rozjarzyć ciemność próbujemy
/Widziałem jak płaczesz
/Chyba wołałaś mnie
Co sądzisz?
Musiałabym posłuchać jeszcze raz.
Jak pierwsze wrażenie?
Pierwsze?
W produkcji coś się zagubiło.
Na przykład "Błędne gwiazdy"
napisałam jako balladę.
A brzmi jak stadionowy pop.
Chciałem, żeby to był hit.
Czemu?
Co to za pytanie?
I zadaje je kompozytorka? To twój ogromny sukces.
Tak, ale po drodze zatraciłeś piosenkę.
Ona jest delikatna. Powinieneś ją przerobić.
Gdy ją gramy, tłumy szaleją.
Musisz to zobaczyć na żywo. Następuje zryw.
Czemu tak ci zależy na reakcji innych? To nasza piosenka.
Czy nie o to chodzi w muzyce, żeby dzielić się nią z ludźmi?
Nie w tym przypadku, Dave.
No dobra, komu to damy do przeróbki?
Może Mim?
- Serio? Czyli nie chodzi jednak o album. - Myślisz?
Mogliśmy zostać parą prawdziwych muzyków.
Dyskutować o naszych płytach.
Wrzuciłbym tę pieprzona płytę do morza,
gdybym w zamian mógł dalej rozmawiać z tobą jak teraz.
Jeśli mogę zrobić coś,
by to naprawić,
to powiedz mi. Pomóż mi.
Naprawdę?
Wrzuciłbyś ją do morza?
A chciałabyś tego?
Nie.
Myślę,
że wiele się zmieniło.
Na razie trudno do tego przywyknąć.
Wiem, ale może znajdziemy sposób...
by przez to przejść razem.
Kiedy na to wpadłeś?
Gdy przysłałaś mi tamtą piosenkę.
Uświadomiłem sobie, że nikt inny
nie zrobiłby czegoś takiego.
Jakbym dostał obuchem w łeb.
W tamtym momencie byłem twój.
Wcale nie chciałam cię odzyskać, tylko posłać cię do stu diabłów.
A teraz wracasz.
I otwierasz zaschniętą ranę.
Muszę już iść. Proszę.
- To za wiele jak dla mnie. - Rozumiem.
- Nie śpiesz się. Nigdzie nie pójdę. - Będziesz siedział na tej ławce?
Zamieszkam na niej.
Przyjdź do Gramercy w sobotę, proszę.
Posłuchaj. Zobacz, jak ludzie zakochują się w twoim dziele.
Tylko nie graj jej tak.
Klasa sama w sobie. Moja córa.
O rany! To to?
Widzisz się? Świetnie wyszłaś.
Mogę to pokazać znajomym?
Pewnie.
- Ale beka. - Z czego?
Nie miałem pojęcia, że masz taki talent.
Jesteś gitarzystką z prawdziwego zdarzenia.
- Mam założyć kapelę? - Dobry pomysł.
- Zakładamy kapelę. - Nagram z tobą płytę.
- Doskonały pomysł. - Tak uważasz?
- Tak. - Czujesz chęć do pracy?
Rodzinny interes, jak Jackson Five.
- The Mulligan Three. - Wchodzisz?
Jadę do Saula na rozmowę o płycie.
Trzymam kciuki. Daj znać.
Kocham cię.
Wiem.
Uśmiech! Śliczny.
Dzięki za przybycie.
Fantastyczny album.
Za pierwszym razem tego nie słyszałem, ale teraz tak.
Bardzo nam miło.
Podzwoniłem po znajomych z LA.
Można by wkręcić pierwszy utwór do filmu.
Albo do pilota serialu.
- Nie interesuje nas nic z tych rzeczy. - No dobra.
To co was interesuje?
Dan potrzebuje mieć pracę.
Jasne. Weź mój gabinet, jeśli chcesz.
Chciałabym się dowiedzieć, na czym to polega.
Robimy album i sprzedajemy?
Dajmy na to po 10 dolarów za sztukę.
Z tego artysta dostaje 1 dolara.
Tak samo jak na rynku wydawniczym. Dolar za książkę.
Tyle że w tym konkretnym przypadku...
nagranie albumu nic was nie kosztuje, bo sami go zrobiliśmy.
A dystrybucja?
Nie trafi na półki sklepowe. Tylko online.
Reklama pójdzie pocztą pantoflową.
Więc zastanawiam się...
czemu macie dostać 9 z moich 10 dolarów?
Gretto, jesteś inteligentną dziewczyną.
Upartą artystką.
Dokonałaś czegoś wspaniałego.
Z fachową ekipa, którą cię poprowadzi,
i producentem, który zremiksuje parę utworów,
możesz liczyć na hit i świetlaną karierę.
Wszystko zależy od ciebie.
- Podkurzyłaś go. - Wiem.
Ciekawe, że jak komuś mało zależy, to wygrywa.
Nie w moim przypadku.
A w moim tak.
Podpisze z tobą umowę.
- Może po paru ustępstwach z twojej strony. - Nigdy.
- NO jasne. - Powinniśmy nagrać ich kilka.
- Czego? - Serię europejską?
- Świetne. - Taśmy paryskie, sesja praska...
Nagrania berlińskie. Objechalibyśmy Europę koleją.
Cała paczką. Z Rachel, Malcolmem, Steve'em.
Do zobaczenia wkrótce.
Dziękuję.
/Przyjdź. Jesteś na liście. Dave.
Następną piosenkę otrzymałem w prezencie od świetnej kompozytorki
i niesamowitej kobiety.
Jest bardzo wyjątkowa. Zagram ją w oryginalnej aranżacji.
Jeżeli jest tu z nami,
to niech wejdzie na scenę i zagra ze mną.
Mam wolną gitarę.
Zapraszam cię.
To dla mnie wyjątkowa piosenka.
Przedstaw swoją wizję.
/Nie bierz mnie
/tylko za faceta uwikłanego w sny
/Zobacz jak
/sięgam w dal po kogoś,
/choć nie widzę go
/Weź mą dłoń
/Zobaczmy, gdzie zbudzimy jutro się
/Wielki plan
/na przygodzie jednej może skończyć się
/Niech to szlag!
/Kupidyn żąda zwrotu strzały
/Upijmy się więc łzami
/Boże, powiedz czemu
/szkoda młodości na młodych
/Jest sezon łowów
/Jagnięta już rozbiegły się
/Szukając sensu
/Błędne gwiazdy to my
/rozjarzyć ciemność próbujemy
/Kim jesteśmy?
/Drobnym pyłkiem pośród galaktyki
/Biada mi
/Jedno potknięcie, ziszcza się sen zły
/Zaklinam cię
/Niechaj wspomnienia wzbudzą w tobie żal
/Widziałem raz, jak lew całuje łanię
/Przewróć stronę
/Napiszmy nowe zakończenie,
/w którym tańczymy w naszych łzach
/Boże, powiedz czemu
/szkoda młodości na młodych
/Jest sezon łowów
/Jagnięta już rozbiegły się
/Szukając sensu
/Błędne gwiazdy to my
/rozjarzyć ciemność próbujemy
/Mojemu bratu, Jimowi
/Scenariusz i reżyseria /John Carney
- Dokąd się wybierasz? - Do domu.
Co ci chodzi po głowie?
Nie chcę, żebyście wydawali mój album.
- Dobrze. - Nie gniewasz się?
- Obawiałam się, że będziesz. - Nie, to twój album.
Co zamierzasz z nim zrobić?
Cała płyta za jednego dolara. Dolar sztuka.
Jak wciśniesz klawisz, nie będzie odwrotu.
Jesteś pewna?
- Może chociaż dwa dolary? - Zdzierca. Dolar wystarczy.
Dochód podzielimy na wszystkich po równo.
Z Malcolmem, Rachel i wszystkimi!
Jak to wcisnę, umarł w butach. Idę na wojnę z przemysłem płytowym.
Co robisz? Wzywam posiłki.
Troublegum zatweetował o albumie.
- Ile osób go śledzi? - Chyba cały świat.
Wszystkie istoty ludzkie.
Panie Mulligan. Dzień dobry.
Nowości w internetach.
Nic o tym nie wiedziałeś?
Nie. Ile sprzedała?
10 tysięcy. Dziś. Troublegum wysłał tweeta.
Pewnie mu się spodobała.
- W końcu to artyści. - Nic o tym nie wiedziałeś?
Nie, ale zabawne swoją drogą.
- Kto się śmieje? - Niezła beka.
- Wiesz, jak wybierać. - Dobre.
Bezczelność. Zbieraj manatki.
Narazka.
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.