Tylko w milczeniu słowo, tylko w ciemności światło,
tylko w umieraniu życie:
na pustym niebie jasny jest lot sokoła.
Pieśń o stworzeniu Éa.
Opuścić żagiel! Wiatr jest zbyt silny!
Przekleństwo!
Burza o tej porze roku? Gdzie zaklinacz pogody?
Na co czekasz? Uspokój fale, nim zatoniemy!
Co się dzieje?
Kapitanie...
Zapomniałem Prawdziwych Imion wiatru i fal.
Co? Czyś ty oszalał?
Kapitanie!
Tam ponad chmurami coś jest!
Gdzie?
Co to takiego?
To smok! Co on tutaj robi?
Jest jeszcze jeden!
Walczą ze sobą? To niemożliwe.
Tylko na samym Enladzie dwa tysiące owiec zapadło na gorączkę.
Połowa z nich padła.
Zaraziło się też siedemset sztuk bydła. Pięćdziesiąt już straciliśmy.
Na Taonie jedno dziecko zmarło w ten sam sposób.
Cisza!
Co się stanie z naszym ludem, jeśli my wpadniemy w panikę?
Odetnijcie obszary objęte chorobą.
Niech każdy uzdrowiciel w królestwie szuka lekarstwa.
Wydajcie zapasy potrzebującym.
Korzeniu, dowiedz się, co za tym stoi.
Tak jest, panie.
A susza na prowincji?
Wysłaliśmy zaklinaczy pogody, ale nic nie zdziałali.
Wkrótce będzie za późno na wiosenne zbiory.
Korzeniu, czemu te plagi spadają na nasze ziemie?
Czuję, że światło blaknie, Wasza Wysokość.
Światło?
Światło Równowagi, która podtrzymuje nasz świat.
Wasza Wysokość!
Znowu złe wieści?
Straszliwe!
Na wybrzeżu widziano smoki!
- Smoki? - Dwa, panie! Jeden zabił drugiego.
Smoki na Wschodzie? Czy to możliwe? W samym sercu terytorium ludzi?
Dawno temu smoki i ludzie byli jednym ludem.
Lecz gdy ludzie, pragnąc rzeczy przyziemnych, wybrali ziemię i wodę,
smoki, kochając wolność, wybrały wiatr i ogień.
Od tego czasu ludzie i smoki żyją oddzielnie.
Jeśli smoki pojawiają się wśród nas, i to walcząc ze sobą,
mrok, który się zbliża, jest jeszcze groźniejszy.
Sprowadźcie do mnie kapitana, chcę się dowiedzieć więcej.
Korzeniu, chcę, żebyś był przy tej rozmowie.
- Błagam, Wasza Wysokość! - Przestań, tak nie wolno!
- Ale ja muszę! - Co się dzieje?
Panie, widziałeś księcia Arrena?
Nie wrócił na noc do komnat.
- Książę Arren zniknął? - Dość tego!
Jego Wysokość jest zajęty.
Z pewnością jesteście tego świadome.
Błagam o wybaczenie.
Książę wydaje się ostatnio smutny. Martwimy się o niego.
To absurd! Arren ma 17 lat. Nie jest już dzieckiem.
Proszę wybaczyć, że przeszkadzaliśmy, Wasza Wysokość.
Twój czas jest zbyt cenny, by go tak trwonić.
- Nic się nie stało. - Tak, panie.
Muszę się zająć korespondencją.
Czekamy na rozkazy, Wasza Wysokość.
Zaczynam mieć przywidzenia.
Arren!
Więc tak wygląda moja śmierć?
Nic ci nie jest?
Spokojnie, chłopcze.
Tego szukasz?
To niebezpieczne ziemie dla podróżnych.
Tym razem miałeś szczęście.
Musisz być głodny.
To niewiele, ale nic innego nie mam.
Jak się nazywasz, chłopcze?
Jestem Arren.
Arren, tak? To imię znaczy „miecz”, prawda?
Jesteś z Enladu.
Skąd wiedziałeś?
Ten miecz wykuto z pomocą magii.
Wątpię, czy mógłbyś go dobyć w tym stanie.
Co się dzieje?
Nic takiego.
Arrenie,
jeśli nie masz dokąd pójść, możesz podróżować ze mną.
Wątpię, żeby nasze spotkanie było przypadkowe.
Chętnie powitam towarzysza podróży.
Arrenie, idziesz?
Jak mam cię zwać, panie?
Jestem Krogulec.
Kolejna opuszczona farma.
Rolnicy porzucają swoje ziemie.
Dzieje się coś złego.
Ruszajmy.
Panie mój, Krogulcze?
Samo imię wystarczy. Słucham?
Krogulcze?
Dokąd właściwie zmierzamy?
Na razie do najbliższego miasta. A potem...
Jeszcze nie wiem.
- Jesteś zmęczony? - Nie.
No to idziemy. Jesteśmy już prawie na miejscu.
Oto i ono.
Miasto Hort.
To więźniowie?
Niewolnicy. Tutaj człowiek jest tylko jednym z towarów.
Jak można handlować ludzkim życiem?
Dwie sztuki kości słoniowej!
Czy usłyszałem dwie sztuki?
Daję dwie sztuki!
Trzy sztuki kości! Sprzedane temu panu za trzy sztuki kości słoniowej!
Nie ma mowy. Nie mamy wolnych pokoi.
Gazy z Sowl! Jedwabie z Lorbanery!
Futro, filc, wełna!
Czy to dzień targowy?
Miasto Hort nie zna innych dni.
Jedwab i atłas! Płótno i skóra!
Czego panowie sobie życzą?
To prawdziwy jedwab z Lorbanery!
Lekki jak dotknięcie motylego skrzydła!
Nie mam narzeczonej. Szukam czegoś na płaszcz dla przyjaciela.
Czarodziej! Nie ma dziewczyny, co?
Ale ja nie potrzebuję płaszcza.
Nie możesz chodzić tak ubrany.
Powinieneś ukryć to, co nosisz przy pasie.
A może to się nada?
Tkanina z Gontu. Najwyższa jakość.
Cztery nici osnowy. To tkanina z Andradów.
Na Goncie używa się co najmniej sześciu.
Byłaś kiedyś czarodziejką. Teraz sprzedajesz podróbki?
Ludzie nie wierzą już w głupie sztuczki!
Nie mówię całej prawdy o tych towarach,
ale przynajmniej one są prawdziwe!
To nie magia, która jest słowem i powietrzem!
Krogulcze!
Nie, dziękuję.
Co jest?
Łapy precz!
Uspokój się, młody panie!
Mam tu coś dla ciebie.
To wrota wszelkich błogosławieństw!
Co to jest?
To z korzenia hazii.
Weź sobie jeden. Pozbądź się lęku i smutku.
Bez lęku i smutku?
Nie będą cię już trapić problemy tego świata.
Za pierwszy nie musisz mi płacić. Cała przyjemność po mojej stronie.
Arren!
Co tutaj robisz?
Czy to twój przyjaciel, paniczu?
A może ty spróbujesz? Czyż czarodzieje nie mają zmartwień?
Odmawiam. To, co sprzedajesz, nie przynosi pożytku.
Oszczędź mi arogancji czarodziejów.
Pewnie ty też straciłeś swoje moce.
Z hazią nie ma zabawy, chłopcze. Spójrz.
Kto zażywa hazię, czuje się jak w raju.
Potem jego duch opuszcza ciało, by wędrować bez celu w ciemności.
Kiedy wróci, potrzebuje więcej hazii. A wiedz, że ten korzeń jest trujący.
Dobrze się czujesz?
Czujesz się już lepiej?
Powietrze jest tutaj zdrowsze.
To miasto jest chore.
Nie tylko to miasto, chłopcze.
Plony marnieją. Zwierzęta zapadają na dziwne choroby.
Nawet ludzkie dusze gubią się w ciemności.
Czy to jakiś rodzaj zarazy?
Nie. Poprzez zarazy Równowaga zostaje przywrócona.
Ale to? Boję się, że ktoś chce świadomie naruszyć Równowagę.
Tylko jedno stworzenie Ziemiomorza zdolne jest do takiego zła.
Tylko jedno.
No dobrze. Pora chyba wracać do gospody.
Chciałbym tu jeszcze przez chwilę posiedzieć.
Jak sobie życzysz.
Będę czekał. Uważaj na siebie.
Dobrze.
Łowcy niewolników?
- Wiedźma, co? - I to brzydka wiedźma.
Za taką twarz nie dostaniemy zbyt wiele.
Kilka sztuk kości słoniowej. Ale wciąż możemy się zabawić.
Mój palec!
Wiedźma ma charakterek!
- Nie będę sobie żałował... - Kto tam jest?
Wyjdź z cienia i pokaż się!
No, no.
Co tu robisz, chłopcze?
Rusz się, brać go!
Nic osobistego, chłopcze. Wykonuję rozkazy.
Załatwimy to szybko.
A może wolisz zostać niewolnikiem?
Błagaj o życie!
Co z tobą?
Życie nic dla mnie nie znaczy.
A jednak będziesz walczył, co?
Dobądź miecza!
Dosyć. Teraz moja kolej.
Czekaj, chłopcze!
Nie zależy ci na życiu dziewczyny?
Zabij ją.
Jeśli tak ci na niej zależy, weź ją sobie!
Zbieramy się!
Wszystko...
Therru!
Therru...
Ptak.
Znów się spotykamy, chłopcze.
Brać go!
Sporo za niego dostaniemy. Nie uszkodźcie go za bardzo.
Zabierzcie go!
Taki stary kawałek żelaza. Nie mógł się z nim rozstać.
Daj sobie spokój. To na nic.
Cisza!
Cicho tam! Bo nakarmię wami psy!
Co jest?
Ruszać się!
Co się dzieje?
Nie mam pojęcia! Ruszać się, leniwe bydlęta!
Wóz ugrzązł! A niech to!
Krogulec!
Chodźmy, Arrenie.
Możesz wstać?
A co z pozostałymi?
Zdjąłem im kajdany. Reszta należy do nich.
Skąd wiedziałeś, gdzie mnie szukać?
Kiedy nie zjawiłeś się w gospodzie, przetrząsnąłem całe Hort.
Wreszcie pewien starzec powiedział, że jakiegoś chłopca porwali łowcy.
Musiałem utkać zaklęcie odnajdywania.
Przepraszam, byłem głupi.
Nie, to była moja wina.
Powinienem być bardziej ostrożny.
Przepraszam.
- Kto tam? - To ja, Krogulec.
Krogulec?
Ktoś potrzebuje pomocy.
Wybacz późną porę.
Minęło wiele czasu, Ged.
Śpi twardo.
Wybacz. Wygląda na to, że wyciągnęliśmy cię z łóżka.
Dziś to jego łóżko. Proszę, to cię rozgrzeje.
Dziękuję.
Wcale się nie zmieniłeś.
A jak ty się miewasz, Tenar?
Radzę sobie. Chociaż nie zawsze było łatwo.
A ty wciąż wędrujesz?
To było pyszne.
Rzeczywiście minęło już wiele czasu.
To prawda.
Jako Arcymag nie mam już tyle czasu...
i okazji do wędrowania.
A co sprowadza Arcymaga tak daleko od Roke?
Złe wieści napływają ze wszystkich zakątków Ziemiomorza.
Równowaga jest zagrożona...
i nawet słońce słabiej świeci.
Magia też słabnie?
Tak. To tak, jakby krew uchodziła nam z żył.
A więc szukasz przyczyny?
Tak.
Wybacz. Obudziliśmy cię?
Przestań, dziecko.
Nie bój się. Ten człowiek to mój stary przyjaciel.
To jest Therru. Mieszka ze mną od pięciu lat.
Nazywam się Krogulec. Wybacz, że cię obudziłem.
Sokół?
No, spotkał cię zaszczyt. Therru nigdy nie odzywa się do obcych.
Co się stało?
Czy to możliwe?
- Mistrzu Cobie! - Wejść.
Proszę wybaczyć najście. Czy mogę zająć ci chwilę, panie?
O co chodzi?
Obawiam się, że uciekła część naszych niewolników.
Rozumiem. Dałeś uciec moim cennym towarom.
Nie, większość z nich złapaliśmy ponownie.
No i?
Co z pozostałymi?
Przeszukujemy bezdroża. Wkrótce ich złapiemy.
Jesteś głupcem.
Naprawdę myślisz, że jesteś niezastąpiony?
Tam był czarodziej! Czarodziej z bliznami na twarzy!
Co takiego?
Z bliznami na twarzy?
To Krogulec. Arcymag złożył mi wizytę.
Znajdź go dla mnie, Zającu. Nie zawiedź mnie.
Nie zawiodę, panie.
Długo czekałem na ten dzień, Krogulcze.
Tenar! Przyniosłam wodę.
Gdzie ona jest?
Tenar? Jeszcze w łóżku?
Tenar?
Źle się czujesz?
Co się dzieje?
To ta dziewczyna!
Ależ musiałaś mieć niespodziankę! Przepraszam, kochanie.
Nie powiedziałam ci.
Nie martw się. Arren podróżuje ze mną.
Nie masz się czego bać.
Jego wzrok jest czasem dziki, ale ma dobre serce.
Dzień dobry!
Dzień dobry wszystkim.
Skończyłam, dziękuję!
Ale...
Dobrze spałeś? Jak się czujesz?
Czuję się o wiele lepiej.
Ja... nie zrobiłem jej nic złego.
Oczywiście, że nie. Chodź, śniadanie gotowe.
Jedz, by nabrać sił do pracy.
Do pracy?
Prrr.
Moje ręce!
Dostałeś odcisków?
Tak.
Zróbmy sobie chwilę przerwy.
Co za wspaniały zapach!
- Ale... - Tak, chłopcze?
Jesteś czarodziejem, prawda?
Rozumiem.
Dziwisz się, czemu czarodziej pracuje w polu jak prosty wieśniak?
Tak.
Posłuchaj, Arrenie...
Wszystko pod słońcem i gwiazdami zależy od Równowagi rzeczy.
Wiatry i morza. Moce ziemi i światła.
Wszystko, co się przez nie dzieje,
dzieje się w zgodzie z Równowagą.
Teraz jednak ludzie dzierżą władzę nad światem.
Dlatego człowiek musi nauczyć się dbać o Równowagę
i opanować to, co wiatr, delfin i trawa robią same.
Wiesz, że wszystko ma swoje Prawdziwe Imię.
Magia daje władzę nad tym, czego Imię poznał czarodziej.
Kto używa tej mocy niemądrze, zakłóca Równowagę.
Zaklęcia należy rzucać tylko w potrzebie.
Nigdy o tym nie zapominaj.
Napracowaliście się.
Myślę, że obaj zasłużyliście na posiłek.
Czujesz się lepiej, Arrenie?
Musisz dużo jeść, jeśli chcesz w pełni odzyskać siły.
Co z tamtą dziewczyną?
Ach, Therru?
Jedna z małych owiec zachorowała.
Therru się nią zajmuje.
Chcesz się zamienić miejscami?
Nie, dam sobie radę.
- Witamy w domu! - Na dzisiaj wystarczy.
Obiad będzie niedługo gotowy. Umyjcie się szybko.
- Zaprowadzę go do obory. - Dziękuję, chłopcze.
Na pewno szybko wydobrzejesz.
Potrzebujesz tylko mleka swojej mamy.
Tak jest!
Grzeczna dziewczynka!
O co chodzi?
O... o nic.
Po co przyszedłeś?
Żeby mnie skrzywdzić? Żeby zabić to maleństwo?
Nic nie rozumiesz. Ja tylko...
Nie zbliżaj się! Wynoś się stąd!
Nienawidzę każdego, kto nie uznaje wartości życia!
Przykro mi.
Odsuń się!
Smacznego wszystkim!
Dobrze mieć na farmie więcej rąk do pracy.
Nawet niewyćwiczonych.
Z pługiem nie radzę sobie zbyt dobrze, ale znam się na zwierzętach.
W końcu sam pasałeś kiedyś owce.
Co się stało, Arrenie? Nie jesteś głodny?
Nie.
Co to za miejsce?
Chodź, Arrenie. Tędy.
Krogulec?
Chodź! Weź mnie za rękę.
Arrenie!
Nie! Zostaw mnie! Przestań!
Arrenie!
Arrenie! Obudź się!
Arrenie!
Co się stało?
To chyba tylko zły sen.
Rozumiem.
Wiosna będzie w tym roku krótka. Przydałaby się twoja pomoc.
Wybacz, Tenar. Moje zadanie nie może dłużej czekać.
Wciąż nie można na tobie polegać.
Daj spokój, Tenar.
Nie powinieneś zabierać konia Arrena.
Poradzi sobie bez niego. Powiedz chłopcu, że go pożyczyłem.
Tenar, nie spuszczaj go z oka, proszę.
Obiecuję.
Wrócę jeszcze przed zmrokiem. A jutro wracam do pracy!
No, mam nadzieję.
Tego jeszcze tutaj nie widziałam.
A te blizny!
Na pewno jechał z domu tamtej kobiety!
To wiedźma! Nie podoba mi się to wszystko.
Tak, ona jest jakaś dziwna. A ta dziewczynka, którą przygarnęła!
To dziecko ściągnie na nas wszystkich nieszczęście!
Nawet nie mów tego głośno!
A wiesz...
A to kto?
Na pewno nie jest tutejszy.
Jest naszym przyjacielem.
Pomaga nam w gospodarstwie.
Oczywiście!
W czym mogę pomóc?
Moje dziecko ma gorączkę. Potrzebuję tego napoju, co zwykle.
Dobrze, zaczekajcie chwilę.
- Przestań się na mnie wieszać! - Boję się!
Niech się zło odwróci!
Dość tego!
Proszę.
Jeśli dziecku się nie polepszy, przyjdźcie jak najszybciej.
Bardzo pani dziękujemy!
Właśnie tak sobie myślałam...
Tak, wiem. Zapłacisz, kiedy będziesz mogła.
Bardzo dziękuję. To bardzo miło z pani strony.
Niech szybko wydobrzeje!
Żeby na świecie było więcej porządnych ludzi...
Therru nigdy nikogo nie skrzywdziła.
Ta kobieta przynajmniej dba o swoje dziecko.
Rodzice Therru wykorzystali ją i wyrzucili na ulicę.
Wrzucili ją w ogień. To stąd ma te blizny.
Matulu moja!
Widziałaś jej oczy? Narobiła mi strachu.
- Błagamy, litości! - Nikt nie kupi starej kobiety!
Bez obaw, moje panie! Może nawet będziecie w stanie mi pomóc.
Widziałyście tu jakichś obcych? Byłbym wdzięczny za informacje.
Zapłacę.
Na farmie Tenar jest ktoś taki!
I ma blizny przez połowę twarzy!
Tenar? A kto to taki?
To wiedźma! Mieszka dalej, przy drodze.
Dzięki za pomoc, staruchy.
Stój! Zatrzymaj się!
- Obiecałeś zapłacić! - Kanalia!
Widzę dom. To musi być tutaj!
Co to?
Co tu się dzieje?
Dobrze wyglądasz, chłopcze! Nie sądziłem, że cię tu znajdę.
Świnia! Co tutaj robisz?
Nie przyszedłem tu walczyć. Gdzie twój przyjaciel, czarodziej?
Odszedł. Krogulca już tutaj nie ma.
Lepiej, żebyś go nie ukrywała.
Czemu miałabym to robić?
I tak nie mielibyście z nim szans.
Wygląda na to, że mówisz prawdę. Dobrze, ale jeszcze tu wrócimy!
Do zobaczenia!
Nie wracaj tu nigdy, wieprzu!
Mistrz Cob mnie za to wynagrodzi.
A więc tak to było.
I żadne z was nawet się nie zająknęło.
Dobrze, chyba już naprawiliśmy szkody.
Zajmijmy się płotem.
Muszę o coś zapytać. Od dawna znacie się z Krogulcem?
Tak. Od bardzo, bardzo dawna.
Zawsze miał duszę wędrowca.
Takie życie wybrał. Robi to, bo nie może inaczej.
Aż w końcu został Arcymagiem, największym wśród czarodziei.
Władcą Wielkiego Domu na Roke?
Tak. Ale wiele lat wcześniej uratował mnie z ciemności.
I pokazał mi drogę do światła.
Jeden człowiek. Zupełnie sam.
Wyprowadził mnie...
z Grobowców Atuanu.
Witam.
Nie odwiedza mnie wielu czarodziei. Potrzebujesz broni?
Pokaż mi tamten miecz.
Został wykonany niezwykłą metodą, dlatego go kupiłem.
Ale porządnie zardzewiał. Nie da się go dobyć.
Hej, ty! Czarodzieju!
Ogłuchłeś? Mówię do ciebie!
Mówiłeś coś, panie?
Coś mi utkwiło między zębami?
To nie ten czarodziej.
Jeśli zobaczysz czarodzieja z bliznami na twarzy,
powiedz mu, że mistrz Cob chce się z nim widzieć.
Cob? Tam, skąd pochodzę, nie znamy tego imienia.
Poznasz je, kiedy mistrz zostanie władcą Dwóch Krain! Zapamiętaj sobie!
Tak jest.
Wezmę ten miecz. Ile kosztuje?
Chwila, moment! Twoja twarz...
- Coś nie tak? - Nie, wszystko w porządku...
Słyszałeś o czarodzieju imieniem Cob?
Ostrożnie! Mów trochę ciszej!
To jedyny czarodziej w tych stronach, który zachował swoją moc.
Nie można powiedzieć, żeby ludzie go kochali.
Mieszka w fortecy tuż za miastem. Trzymaj się od niego z dala!
Nie sądziłem, że spotkam cię w takim miejscu, Cob.
Nawet dobrze sobie radzisz na roli jak na nowicjusza.
Dziękuję.
Zostaniesz, żeby nam pomóc?
Therru by tego chciała.
Ale...
Nie musisz się teraz decydować. Zastanów się.
Dobrze.
Zaprowadź go do obory.
Dobrze.
Już jestem!
Therru! Gdzieś ty się podziała?
Arrenie! Nie mogę znaleźć Therru. Zajrzyj na pastwisko.
Powiedz jej, żeby wróciła do domu przed zmrokiem.
Już idę.
Therru.
Therru?
Ponad chmurami w zapadającym zmierzchu
Szybuje sokół, zawsze sam
Czuję jego smutek
Wśród cichego wiatru
Wyciąga w górę skrzydła
I obejmuje puste niebo
Nigdy nie odpoczywa
Nikt nie zna jego serca
Serca jak sokół
Nikt nie zna jego serca
Smutek krąży wśród chmur
Na pustej drodze, wśród bezkresnych pól
Idziemy ramię w ramię
Czuję twoją samotność
Świerszcze szepczą wśród chmur
Gdy kroczysz obok mnie
Lecz oboje milczymy
Nikt nie zna mego serca
Serca, które kroczy samotnie
Nikt nie zna mego serca
I nie wie, co znaczy samotność
Zabiłem własnego ojca.
Co takiego?
Dźgnąłem go i uciekłem.
Nie rozumiem tego. Dlaczego go zabiłem?
Czy on cię skrzywdził?
Nie. Mój ojciec był wspaniałym człowiekiem.
Jestem nikim. Zawiodłem ojca. Zawiodłem siebie.
A jednak czuję gniew, którego nie potrafię opanować.
To tak, jakbym miał w sobie drugie „ja”.
Zauważyłaś to, prawda?
Masz rację, nie powinienem tu zostać.
Przepraszam. Nie chciałam...
Miałaś rację.
Jeśli nie odejdę, to znowu się stanie.
Kobieta?
Tak. Mieszka za mokradłami.
I Arcymag jest z nią?
Widziano go w mieście. Jest wielu świadków.
Ciekawe.
Panie mój.
W drogę, żołnierze!
Pozdrowienie od Arcymaga. Dziękuję, Krogulcze.
Therru! Arrenie! Kolacja gotowa!
A gdzie Arren?
- Nie ma go z tobą? - Nie.
Może odpoczywa.
Idź sprawdzić, czy jest w sypialni.
Nie ma go tu.
To dziwne. Dokąd on poszedł?
Sprawdzę na zewnątrz.
Arrenie...
Tenar, Therru... Żegnajcie.
Kierunek i tak nie ma znaczenia.
Tędy dalej nie pójdę.
To on!
Ciekawe, czy to Arren.
Arren?
Krogulec?
Dziwne.
Co robisz?
Po co wróciłeś?
Przykre. Przyszedłem po czarodzieja, ale ty będziesz musiała wystarczyć.
- Co? - Co się dzieje?
Nie wychodź!
Co za niespodzianka!
Ciekawy zbieg okoliczności, księżniczko.
Zostawcie ją!
Therru!
Gdzie się podział twój książę?
Uważaj na te ząbki.
Ktoś musi dostarczyć wiadomość czarodziejowi.
Jeśli chce odzyskać kobietę,
niech szuka jej w zamku mistrza Coba.
Zabrać ją!
- Therru! - Tenar!
Puśćcie mnie!
Therru! Jesteś cała?
Puśćcie ją!
Zostań tu i bądź grzeczna, dopóki czarodziej nie wróci, księżniczko.
Mistrz Cob czeka. Pospieszcie się!
A niech to!
Tenar!
Wybacz, ale chłopiec pójdzie ze mną.
Precz!
Gdzie ja jestem?
Jesteś tu bezpieczny. Cień nie może się tu do ciebie dostać.
Widziałeś go?
Wiem co nieco o magii.
Wiem, przed czym uciekasz.
Mądrze czynisz, uciekając przed tym człowiekiem.
Jakim człowiekiem?
Krogulcem. To znaczy, Arcymagiem.
Proszę, wypij to. Przyniesie ci ulgę.
Czego się lękasz? Nie jest zatrute.
A teraz połóż się na chwilę. Musisz nabrać sił.
Arcymag jest bardziej niebezpieczny, niż ci się wydaje.
Nie... Krogulec to dobry człowiek.
Ocalił mnie.
Zastanawiałeś się kiedyś, czego on tak usilnie poszukuje?
Nie.
Pragnie wiecznego życia.
Wiecznego życia?
Arcymag osiągnął już szczyty magicznego kunsztu.
Tylko sekret wiecznego życia jest poza jego zasięgiem.
A jednak pożąda go.
Obawia się jednak, że ktoś inny może go zdobyć przed nim.
To byłoby nie do zniesienia dla kogoś tak dumnego jak Arcymag.
Co to wszystko ma wspólnego ze mną?
To ty zostałeś wybrany, by posiąść sekret wiecznego życia.
Dlatego Krogulec podąża za tobą.
By sprowadzić na ciebie śmierć.
Sprowadzi na mnie śmierć...
Arrenie, czy pójdziesz ze mną?
Ja już je odnalazłem.
Znalazłem wrota między życiem i śmiercią.
Razem możemy je otworzyć.
Obaj będziemy żyć wiecznie.
Zwyciężymy każdą formę lęku i cierpienia.
Lęku i cierpienia...
Chodź ze mną, Arrenie. Nie stawaj przed strasznym obliczem śmierci.
Ja... nie chcę... umierać.
Arrenie, posłuchaj mnie. Podaj mi swoje Prawdziwe Imię.
Wtedy otrzymasz to, czego pragniesz.
Dalej, jak brzmi twoje Imię?
Le... ba... nnen.
Jestem gotowy. Przybywaj, Krogulcze!
Sokole, gdzie jesteś?
Sokół!
Co się stało, Therru?
Oni zabrali Tenar!
Musisz iść do zamku Coba!
Gdzie jest Arren?
Odszedł! Powiedział, że to się znów stanie, jeśli nie odejdzie!
To Cob...
Nie martw się, Therru.
Sprowadzę Tenar do domu.
Czekaj na mnie.
Przechowaj ten miecz. Arren będzie go potrzebował.
Nie ruszaj się z domu, Therru!
Wysiadaj!
Dalej!
Nigdzie nie ucieknę!
Mistrzu Cob.
Przyprowadziliśmy kobietę, tak jak nakazałeś.
Dobrze się spisałeś, Zającu.
To drobiazg, panie. Służba u ciebie to dla mnie zaszczyt.
- Odsuń się! - Co ty robisz?
Jesteś ich szefem?
Czemu mnie porwaliście? Puszczajcie mnie natychmiast!
Przykro mi, że tak cię potraktowano.
Mam sprawę do Krogulca.
Jesteś czarodziejem, prawda?
Powinieneś się wstydzić!
Sam możesz go odnaleźć!
To mój stary przyjaciel.
Chciałbym zaprosić go tutaj.
I mam być przynętą! Zamierzasz go skrzywdzić!
Nie mam cierpliwości do kobiet.
Zabierzcie ją do lochu.
Tak jest. Wykonać!
Odpowiedz mi!
Co zamierzasz zrobić z Krogulcem?
- Arren... - Ruszaj się!
Podejdź, Lebannenie. Mam dla ciebie podarunek.
Na dół.
Czuj się tu jak w domu. Czarodziej niedługo do ciebie dołączy.
To miejsce przypomina Labirynt Grobowców.
Krogulcze...
Cob! Znów popełniasz to samo szaleństwo?
Spocznij.
- Ani śladu czarodzieja? - Nic nie widać, panie.
Gdzie jest... ten przeklęty czarodziej?
Zobaczmy...
- Oto i on. Zająć pozycje! - Tak jest.
Nie pozwólcie mu uciec!
Teraz!
Wysłuchajcie mnie! Otwórzcie mi drogę!
Stój! Czekaj!
Wykiwał nas!
No co tak stoicie? Za nim!
To ja, Krogulec.
Przybyłem na twoje wezwanie. Ukaż się!
Minęło wiele czasu, Krogulcze.
Czekałem na ciebie.
Cobie z Havnoru, zostawiłem cię na granicy między życiem a śmiercią.
Słyszałem, że teraz jesteś Arcymagiem.
Moje gratulacje.
Przybyłem tak, jak chciałeś. Wypuść Tenar.
Jesteś żałosny, Krogulcze.
Potężny Arcymag oczarowany przez kobietę.
Posłużyłeś się nią, by mnie tu zwabić. Czego chcesz?
A jak sądzisz?
Nie zapomniałem, jak zawlokłeś mnie pod sam mur Suchej Krainy.
Najwyraźniej zapomniałeś, czemu to zrobiłem!
Używałeś Kunsztów Palneńskich, żeby bawić się duszami żywych i umarłych.
Czy to nie odpowiednia pokuta?
Udzieliłeś mi ważnej lekcji tam, na progu śmierci.
Dowiedziałem się, że nigdy nie zaakceptuję własnego przemijania.
Zebrałem wszystkie księgi tajemnej wiedzy, jakie zdołałem znaleźć.
Niestety niektórzy właściciele nie chcieli współpracować.
Jakie zło zamierzasz uczynić, Cobie?
Już to uczyniłem, Krogulcze!
Utkałem najwspanialszy czar w dziejach.
Otworzę wrota oddzielające życie od śmierci,
zamknięte od zarania świata.
To zakazane zaklęcia! Nie rozumiesz, co robisz?
Ci, którzy posiadają moc, muszą jej używać z rozwagą!
Chcesz zniszczyć Równowagę, która podtrzymuje istnienie świata?
Co za bzdury! Równowaga od wieków nie istnieje.
Powinieneś o tym dobrze wiedzieć.
Ludzie już dawno ją zniszczyli.
Myślisz, że możesz ograniczać ludzkie pragnienia? To niemożliwe.
Będę żył wiecznie.
Zyskam istnienie wolne od śmierci.
Poza cyklem narodzin i śmierci życie nie istnieje.
Ja jestem ponad Naturą!
Krogulcze, jest tu jeszcze ktoś, kto chciałby się z tobą spotkać.
Arrenie! Co ty tutaj robisz?
Lebannenie! Ten człowiek chce cię pozbawić wiecznego życia!
Arrenie! Wyjawiłeś mu swoje Prawdziwe Imię?
Ja... Ja będę żył wiecznie!
Jestem zmęczony, Krogulcze. Zmęczyło mnie życie w strachu.
Arrenie, życie bez śmierci traci sens.
Odrzucając śmierć, wraz z nią odrzucasz życie!
Nie okłamuj mnie!
Posłuchaj mnie, Arrenie.
Żaden człowiek ani żadna rzecz na tym świecie nie trwa wiecznie.
Ale tylko nam dana jest wiedza o tym, że umrzemy.
To bezcenny dar.
To życie, które jest naszą męką,
ale i rozkoszą, kiedyś musi się wyczerpać.
Czy chciałbyś zatrzymać morze, żeby ocalić jedną falę?
Żeby ocalić siebie?
Arrenie...
Myślałeś, że zrobisz ze mnie durnia?
Do tego zamku prowadzi więcej niż jedno wejście.
Co się tu dzieje? Moje moce słabną.
Przychodząc tu, popełniłeś poważny błąd, Krogulcze.
Twoje moce na nic się nie zdadzą w tym miejscu.
Zającu! Wrzuć go do lochu razem z kobietą.
Skończę z nimi jutro,
w najbardziej poniżający i okrutny sposób.
Tak, mój panie.
Na nogi, koguciku!
Krogulec!
Krogulcze! Wszystko w porządku?
Jutro wszystko się skończy.
Pożegnajcie się czule, póki jeszcze macie czas!
Krogulcze! Krogulcze!
Tenar...
Jak im się to udało? Jesteś Arcymagiem!
Przepraszam, Tenar. Ciągle pakuję cię w kłopoty.
Przestań opowiadać bzdury.
W którą stronę teraz?
Arren.
Zaczekaj, Arrenie!
Arrenie! Ludzie Coba pojmali Tenar!
Mam twój miecz!
Krogulec powiedział, żeby ci go oddać!
Mam iść za tobą?
Tutaj trzymają Tenar. Krogulca też.
Nawet jego?
Należy do ciebie, prawda? Krogulec go dla ciebie przyniósł.
Musimy się pospieszyć. Potrzebują naszej pomocy.
Nie mogę iść dalej. Musisz tam pójść sama.
Przynieś mi ten miecz. Wiem, że sobie poradzisz.
Nie mogę go przyjąć.
Nie rozumiem... Przecież jesteś tutaj.
Mnie tutaj nie ma.
Cob trzyma mnie w niewoli dzięki swojej magii.
Więc kim ty jesteś?
Stój! Nie zbliżaj się!
Nie podchodź!
Serce Arrena zawsze było pełne lęku.
To lęk napełnił jego serce ciemnością.
Czego się lękał?
Ciemność zapanowała nad jego ciałem.
Pozostawiła jednak ważny ślad.
Tam, gdzie panuje mrok, tli się również światło.
Teraz światło, które niósł w sobie, wędruje za nim - podobnie jak cień.
Jego cień?
To, co teraz widzisz, to tylko cień goniący za swym ciałem.
Ojcze...
Jesteś Arrenem, prawda?
Nie bój się. Będę przy tobie.
- Jak to? - Podam ci moje Imię.
Nazywam się Lebannen.
Powtórz.
Lebannen.
To on!
Powinien się wstydzić, że mówi na siebie Arcymag!
Pamiętajcie, przeciw komu stawał do walki.
Mistrz Cob nie ma sobie równego.
Dobrze prawisz.
Tak w ogóle, to co u naszego młodego przyjaciela?
Zamknął się w swojej komnacie.
Arren naprawdę tu jest.
Ma szczęście chłopaczek.
To w stylu mistrza Coba, ukraść czarodziejowi ucznia.
Ale na wiele się nie przydał, prawda?
Zupełnie na nic.
Jak już skończymy z czarodziejem, chłopaka się sprzeda.
Dobra! Przyprowadźcie Krogulca i jego kobietę!
Czas Arcymaga wreszcie dobiegł końca!
Tak jest.
Oni ich zabiją.
Arren!
Arren?
Co ty tu robisz? Ciebie też porwali?
Proszę. Krogulec kazał ci go dać.
Nie jestem godny miecza Serriadha.
Arrenie, oni porwali Tenar i Krogulca!
Chcą zabić ich oboje.
Proszę! Pomóż im, tak jak pomogłeś mnie!
Nie mogę nikomu pomóc. Potrafię tylko zawodzić zaufanie.
Co się z tobą stało?
Jeśli czegoś nie zrobimy, oni zginą!
Zginą! A my utracimy najcenniejszą rzecz na świecie!
Utracimy najcenniejszą rzecz na świecie.
Therru?
Co jest najcenniejsze na świecie?
Życie jest najcenniejsze na świecie.
I tak pewnego dnia umrzemy. Co za różnica kiedy?
Po co walczyć o coś, co i tak prędzej czy później się skończy?
Życie jest cenne, ponieważ wiemy, że czeka nas śmierć!
Ty nie boisz się śmierci. Boisz się życia!
Chciałbyś żyć wiecznie, więc mówisz, że nic nie ma znaczenia.
Boisz się przeżyć jedyne życie, jakie jest ci dane!
Therru...
Myślisz, że twoje życie należy do ciebie?
Tenar dała mi życie.
Dlatego ja muszę żyć, żeby dać je komuś innemu.
Lebannenie...
Tylko w ten sposób możemy żyć wiecznie.
Therru! Skąd znasz moje Prawdziwe Imię?
Sam mi je zdradziłeś.
Teraz ja zdradzę ci moje.
Moje Imię brzmi Tehanu.
Jestem Tehanu.
Tehanu...
Niedługo zapadnie zmierzch.
Chodźmy, Therru! Musimy im pomóc.
Dobrze.
Zaczekaj, Arrenie!
- Co się stało? - Tam!
To Krogulec i Tenar!
Szybko!
Skacz!
Nie dam rady! To za daleko!
Nie bój się! Pomogę ci!
Chodźmy!
Krogulcze!
Czas się pożegnać, Krogulcze.
Twój kochanek wybiera się w ostatnią podróż.
Dlaczego sama go w nią nie wyślesz?
Nie martw się, Krogulcze. Zostawiasz ten świat w dobrych rękach.
Co mogę zrobić, Krogulcze?
Tenar. To jeszcze nie koniec. Słońce wkrótce wstanie.
Co masz na myśli?
Nie słyszysz, Tenar?
Pomoc niedługo przybędzie.
Dosyć tych łzawych pożegnań!
Zepchnijcie go. Kończmy z tym.
Nie!
Zostawcie go!
- To ty! - Arren! Therru!
Trzymaj się od tego z dala!
Zajmijcie się nim! Bez litości!
Odsuń się!
Brać go!
Przepraszam! Błagam, nie krzywdź mnie!
Jestem zawiedziony.
Myślałem, że doszliśmy do porozumienia.
Milcz! Nie masz już nade mną władzy.
A więc spojrzysz w twarz śmierci, Lebannenie.
To zaklęcie przywołania!
- Arrenie! - Nie zbliżaj się!
Giń!
Błagam! Pozwól mi go dobyć!
Dla Życia!
Ten miecz został wykuty z zaklęć!
To stary człowiek!
Ukrywał się pod iluzją.
Mistrzu Cobie!
Nie możecie mnie powstrzymać! Nigdy nie poddam się śmierci!
Czarodziej nie powinien lękać się śmierci.
Przeklęta dziewko!
Nie jestem taki jak wy. Stoję wyżej od was, bezwartościowe robaki!
Poznałem sekrety starożytnej magii.
Władam mocą! Jestem wszechpotężny!
Magowie z Roke mną pogardzali.
Wypędzili mnie jak psa!
Ale będę miał swoją zemstę! Ja nie umrę nigdy!
To ja będę Arcymagiem!
Therru!
Głupi smarkacz!
Wysłuchajcie mnie, kamienie! Rozdzielam was!
Słońce wschodzi.
Puszczaj mnie!
- Boli cię, dziecko? - Cob!
Wypuść ją!
Odejdź stąd. Śmierć jest straszliwa...
Przestań!
Taka straszliwa!
Czekaj!
Straszliwa... taka straszliwa!
Cobie! Jesteś taki jak ja.
Odwracasz się od światła i widzisz tylko ciemność.
Nie... Nie zbliżaj się.
Wszystko, co żyje, łączy się ze sobą.
Życia nie można gromadzić, można je tylko ofiarować.
Odrzucając śmierć, odrzucasz życie.
Nie. Mylisz się...
Spójrz prawdzie w oczy, Cobie. Każdy boi się śmierci.
Nie. Nie chcę... Ja nie chcę umierać.
Puść ją!
Nie!
Therru!
Therru! Arren!
Arren!
Pora umierać!
Arren!
Zaraz do niego dołączysz.
Wypuść ją! Nie zabijaj jej!
Kto mi się przeciwstawia, musi umrzeć.
Nie żyje. Nie żyje. Biedactwo.
Słońce wschodzi.
Szybko... trzeba się spieszyć!
Zatrzymaj się.
Therru.
Wieczne życie.
Cieniu, wracaj w ciemności!
Daj mi życie!
Chcę życia! Życia!
Życie!
Ja chcę żyć!
Tehanu!
Więc ty też się uratowałeś.
Co z nimi będzie?
Nic im nie będzie. Poniosą ich skrzydła.
Dziękuję, Therru.
Wrócę do domu, by zapłacić za zbrodnię.
Najwyższa pora odnaleźć samego siebie.
Arrenie...
Będę mógł cię kiedyś odwiedzić?
Chodźmy. Musimy podziękować Tenar i Krogulcowi.
KONIEC