De pijl die het zwijn velde,
is die van meester Ichimonji.
Laten we dit heldenfeit vieren.
Het beest
dook opeens voor mij op.
Mijn paard steigerde,
ik viel op de grond, hoe kon ik richten?
Vader.
Gaan we dat beest hier bereiden?
Bah! Een oud zwijn.
Zijn vlees is taai, het stinkt.
Oneetbaar.
Net zoals de oude Hidetora.
Zou je die eten?
Nee. Een taaie rakker.
En ik heb met jullie gejaagd.
Het is om onze vriendschap te bezegelen.
Dat is waar.
Ik hoop mijn dochter aan uw zoon Saburo uit te huwelijken,
de banden met de Ichimonjis en de Ayabes te versterken.
Jawel.
Dat is ook mijn bedoeling.
Meester Ichimonji, dit is een prachtige kans.
Geef ons antwoord:
voor Saburo, neemt u...
mijn dochter of die van meester Ayabe?
Lastig.
Twee prinsessen
en een enkele prins.
Als Jiro, de jongste, maar vrij was.
Kyoami.
Hé! Vrolijk ons op.
Van die berg daar,
en van die andere berg,
die met sprongen naar beneden springt?
Met op de kop twee spitse oren?
Een konijn?
Kyoami, is dat een konijn?
Twee, niet?
Voor vaders maal.
Zij komen echt van beide bergen.
Saburo! Boef!
Genoeg praatjes!
Uw vader lijkt moe.
Laten we wachten tot hij wakker wordt.
Dat is niets voor hem.
Gelegenheidsslaap.
Wat kon hij na de smaad
van Saburo anders doen?
Een jacht was genoeg.
Vreemd.
Vroeger zou zo'n verovering hem niet hebben uitgeput.
We hebben gasten.
Kyoami maak hem wakker.
Het is vader,
ik ben ongerust.
Hij snurkt erg zachtjes.
Vader wat is er?
Heeft u pijn?
Vader...
Een droom...
Ik heb gedroomd,
een wilde heide...
en in deze wilde heide,
waar ik ook ga... geen levend wezen.
Ik schreeuwde, ik tierde,
niemand gaf antwoord.
Ik was alleen...
alleen op de wereld.
Ik rilde...
belachelijk...
De stem van Taro bracht me weer tot mezelf.
Voor mij, mijn kinderen...
Taro was er,
met Jiro...
en Saburo ook.
Vader. U opeens zo te zien.
Ik walg ervan.
Let op je woorden!
Wees blij dat hij aan ons denkt!
Maar ik kan
het ook niet geloven.
Zich beperken tot het u gehoorzamen.
Vader, is dat wat u wilt?
Wacht.
Al sinds lang
denk ik hierover.
Ik ga het jullie zeggen.
Het moment is geschikt, de plaats ook.
Om hun dochter te huwen
zij Fujimaki en Ayabe hier.
Laat ze komen.
Ik, Hidetora Ichimonji,
ben geboren in een klein fort in de bergen.
De vlakte viel ten prooi aan talloze oorlogen
tussen alle clans.
Als zeventienjarige
werd ik meester van dat fort.
Vijftig jaar lang
heb ik voor deze vlakte gestreden
en hees onze vlag op dat kasteel daar.
En ik heb
onophoudelijk met deze beide heren gestreden.
Het is tijd met hen
vriendschap te sluiten en onze strijdrossen te kalmeren.
Maar de oude Hidetora
is reeds zeventig.
Daarom verklaar ik thans...
dat mijn zoon Taro de clan gaat leiden.
Meester! Zo snel? - Meester!
Mijn besluit is weloverwogen.
Het werd tijd dat...
ik me terug ga trekken
en de last van dit domein aan de jongeren overlaat.
Luisteren jullie allemaal: de tijd is aangebroken.
Ik herhaal nogmaals.
Hier is Taro chef van de Ichimonji
en van hun gronden.
Ik geef hem de slottoren,
ik ga in de vesting wonen.
Ik houd dertig mannen,
met de titel en rang van Grote Meester.
Taro heeft alle macht over de gronden en de cavalerie.
Gaat u allen, gehoorzaamt!
Ik zal gehoorzamen.
Maar wat blijft er voor ons, Jiro en Saburo,
over?
Voor jullie, Jiro en Saburo,
de beide andere kastelen
en de omliggende grond.
Jullie maken die sterker
en jullie moeten Taro bijstaan.
Uitgenodigd op het eerste kasteel,
op het tweede of op het derde.
Zo kan ik van het leven genieten.
Beklaag de ouderdom.
Ik zou iets willen zeggen.
Ik eerbiedig uw wil
om de leiding van de clan over te dragen,
maar verzoek u ervan af te zien.
Waarom?
Ik ben, inderdaad, de oudste
maar het is te zwaar
om deze gronden te besturen.
Ik heb de god van de oorlog
gebeden om u honderd jaar te laten leven,
al moest ik dat met mijn leven betalen.
Wat praat hij mooi.
Ik zou dat niet durven,
ik ben te verlegen.
Wat een verwrongen geest.
Wil je zeggen dat Taro
probeert me te flatteren?
Vader, let niet op Saburo.
Ik ben het met Taro eens.
Onze dierbaarste wens is
dat onze vader ons beschermt.
Voor zijn rust moeten wij hem beschermen
tegen de pijlen van deze wereld.
Goed gezegd.
Geef me die pijIkoker.
Breek hem.
Lukt het je?
Nu...
gebundeld. Probeer maar.
Een pijl kun je breken,
maar niet drie pijlen tegelijk.
Als Taro, alleen, in gevaar was,
zou jullie vereende kracht
de clan en het domein redden.
Vader, zelfs gebundeld, kun je drie pijlen breken.
Wat een verwrongen geest.
Nog meer praatjes!
Die praatjes komen van u.
U slaat wartaal uit.
Absoluut, u bent seniel of gek.
Houd je mond!
Ik ben je vader.
Wat heb ik voor geks gezegd?
Wat heb ik voor seniels gezegd?
Ik kom erop terug:
wat denken jullie dat deze wereld is?
Overleven zonder god noch gebod!
Ik weet dat allemaal. - Natuurlijk.
U heeft zoveel bloed vergoten,
en meedogenloos geleefd.
Wij zijn ook kinderen van deze tijd, het einde van de wereld.
En u rekent op ons omdat wij uw zonen zijn?
Voor mij vader, bent u slechts een gek.
Een seniele gek!
Dan zijn we zover.
Je zegt dat je eens
je vader zou kunnen verraden?
Nog een dwaasheid.
Verraadt een verrader zich?
Praat je ook voor je broers?
Zijn zij jaloers op de oudste?
Is dat het doel van je laster?
Pas op: je gaat te ver.
Vader, de drie pijlen zijn al gebroken.
Binnenkort zullen drie broers elkaar doden.
Wat een schande.
Jij hoont mijn wensen.
Ouders noch kinderen houden stand in deze wereld?
Goed! Iedere band tussen ons is verbroken!
Voortaan ben je een vreemdeling.
Verdwijn uit mijn ogen!
Wat zegt u?
Zwijg, Tango.
Het is Saburo die mij het liefste is
en die ik heb verwend.
Het is mijn fout: zijn arrogantie, zijn brutaliteit!
Te laat voor spijt!
Als het vlees verrot is,
snij het weg!
Ik smeek u!
Meester Saburo is levendig,
zelfs oneerbiedig.
Maar zijn oprechtheid pleit voor hem!
Luister goed, u zult zien: hij spreekt de waarheid
en heeft geen ongelijk. - Zwijg!
Ik spreek vrijuit!
Ga weg!
Ik blijf!
Hoe durf je!
Bent u gek, meester?
Mijn plicht is openhartigheid.
Uw zwaard weerhoudt me niet! - Boef!
Ik smeek u, zie van deze impuls af!
Je bent net zo onbeschaamd als Saburo.
Verdwijn!
Vader!
Wat een onheil.
Wat gaat u doen?
Nee, het onheil is voor vader.
Als ik eraan denk wat hem te wachten staat...
Tango, je bent een idioot.
Waarom? - Om je ook te laten verbannen.
Je moest vader niet verlaten,
wat er ook gebeurt.
Ik hallucineer! Worden we vervolgd?
Hé, daar!
Waarom vlucht je, schoonzoon? - Schoonzoon, ik?
Luister.
Jullie hebben je de woede van je vader op de nek geaald,
Ayabe en ik hebben alles gezien en gehoord.
Jullie zijn in ongenade, zonder grond, zowat bedelaars.
Pardon!
Ik wilde zeggen...
Het is duidelijk! Geen bedelaar voor...
zijn dochter...
Natuurlijk niet.
Nee! Wacht!
Zeker, Ayabe ziet van dat huwelijk af.
Maar op de terugweg naar huis,
vond ik uw gedrag verrassend.
Uw manier van praten beviel me,
uw karakter eveneens.
U bent de schoonzoon die ik wil.
Ik ben op mijn schreden teruggekeerd, maar u vluchtte.
Bent u geïnteresseerd?
Hoe kan ik weten...
Kom ga met mij mee en denk erover na.
Tango! Jij bent net zo!
Wat een karakter!
Kom ook, ik heb je nodig.
Ik ben u erg dankbaar,
maar ik kan het niet aannemen.
Zelfs vermomd,
zal ik mijn meester nooit verlaten!
Wat is er?
De favorieten van Hiddetora weigeren uw gevolg.
Schandalig!
Ik ben voortaan de meesteres hier!
Hoe durven ze?
Mijn vrouwen geknield
voor de vrouw van Taro!
Ondraaglijk!
Hoe dat zo?
U heeft hem dit kasteel gegeven.
Ja of nee?
Ik geef je mijn huis! Ik geef je mijn grond!
Het dorpshoofd is een weldoener!
Hij eindigt in de velden
als vogelverschrikker!
Ben ik gek?
Pardon! Ik ben de gek!
Het mikpunt van spot, om u te dienen!
Ik loop in een kringetje,
en jullie ook!
Hoe durf je!
Kaede.
Deze grond is van mij.
Wat is het landschap veranderd!
Ik dacht dat de banier
daar hing.
Ja. Met de helm en het harnas van vader.
Waar zijn ze?
Ik heb die aan deze mensen gegeven.
Het harnas is niet erg,
maar de banier...
Meester,
de banier volgt het hoofd van de clan.
Maar vader behoudt zijn titel en rang.
Zonder dat ben je slechts een schaduw.
Wat zeg je?
Vader heeft het duidelijk gezegd:
Taro is het hoofd van de clan.
In dat geval...
handel als een chef.
Hé daar!
Willen jullie de banier?
Belachelijk! Geven en terugnemen!
Bevel van meester Taro!
Die meester, een kalebasfles in de wind,
van de ene kant,
naar de andere.
En hop en hop, en hop en hop!
Aan de slottoren,
een bengelende holle kalebasfles!
Grappig, hè?
Boef! Ik zal je leren!
Die meester, een kalebasfles in de wind...
Grappig, hè?
Van de ene kant,
naar de andere!
En hop en hop, en hop en hop!
Aan de slottoren,
een bengelende kalebasfles.
Grappig, hè?
Wie is dat?
Ik ben het, Ogura!
Bericht van de slottoren:
meester Taro houdt een familiereünie
voor de overdracht.
Met jullie aanwezigheid,
en die van Ikoma.
Wat! Een familiereünie! Met ons alleen?
Schoonvader, alstublieft,
neem hier plaats.
Moet ik onder u gaan zitten?
Wie ben ik voor u?
De vader van mijn echtgenoot.
Is dat alles?
De Grote Meester is dood?
Meent u dat?
Het is mij ernst.
Ik behoud mijn titel en rang,
ben je dat vergeten?
Nee, verre van...
u bent het vader, die mij de volmacht heeft gegeven.
Dat vergeet u.
Wat zeg je?
Ik heb je de slottoren gegeven,
mijn gevolg is kleiner.
Het is zeker klein in aantal,
maar luidruchtig genoeg.
Wat is dat voor lied?
Hoe kan ik zo gehoorzaamd worden?
Deze krijgers zijn ongeschoold,
zij vermaken zich al zingend!
Er zijn grenzen!
Dit is een spotlied op mij.
De schrijver moet worden gestraft.
Mijn wacht verdedigde me en u heeft hem gedood.
Ik kan dat niet dulden.
Dit keer sluit ik de ogen
maar je moet beloven
dat het de laatste keer is.
Na te hebben getekend,
moeten jullie het bezegelen met je bloed.
Zweren?
Wat een onzin!
Lees het voor.
Zweer...
Clausule 1.
Ik draag het eigendom van de Ichimonjis over aan Taro.
Clausule 2.
Ik draag aan Taro de leiding van onze clan over.
Clausule 3.
Hoewel ik zijn vader ben,
onderwerp ik mij aan hem
en zal dienovereenkomstig handelen.
Ik zweer het voor de goden.
Dat elke meineed wordt gestraft.
Moet ik met mijn bloed tekenen?
Dit vod?
Alle clausules,
voor Fujimaki en Ayabe,
heeft u zelf verkondigd.
Tekenen of niet, wat maakt 't uit!
Ben jij mijn zoon?
Wat bedoelt u?
Is dit de houding van een zoon?
De hen laat de haan kraaien
van plezier!
Ik blijf niet hier.
Ik heb nog een zoon.
Dank voor je komst.
Ik ben hier geboren en getogen,
ik heb dit kasteel verlaten
om met je te trouwen.
Dit huwelijk verslapte het wantrouwen van mijn naasten.
Hidetora heeft ze vermoord.
En nu ben ik hier terug.
Lang heb ik hierop moeten wachten.
Hier heeft mijn moeder zelfmoord gepleegd.
Vader is op weg.
Ze hebben hem eruit uitgegooid.
Taro zegt dat
het gevaarlijk is hem te ontvangen.
Ikoma, vaders raadgever, weet alles.
Deze hardheid is niets voor Taro.
Maar u, meester,
waarom doet u niets?
Dat is waar.
Het komt u toe de clan te leiden.
Taro is onbekwaam.
Het is de kans van uw leven.
En zouden jullie op mij speculeren?
Zeker!
Geen enkele hond volgt een slechte jager.
Of wordt diens prooi!
Maar die janken!
Dat heeft me altijd gehinderd.
Twaalf maanden later geboren,
moet ik mijn hele leven in zijn schaduw staan?
Laten we ons bevrijden!
Bravo, meester!
Rustig!
Luister naar mij:
mijn broer gaat wel.
Zijn vrouw, zij is een probleem.
Dat is waar.
Zij is perfect voor u.
Neem haar hem af.
Wat cynisch.
Maar eerst vader nog.
Hij heeft dertig krijgers,
die ieder tweeduizend waard zijn.
En die zijn in aantocht.
Wat doen we?
Doe open!
Het is Hidetora!
De Grote Meester is er!
Ik wil eerst Sué zien.
Zeg tegen Jiro dat ik hem wil zien.
Sué.
Eer aan het eeuwige Paradijs van het Westen,
en de zesendertig miljard betogingen,
barmharige Boeddha ter ere,
Amida Butsu.
Ik wist dat je hier was!
Schoonvader.
Zonder omhaal.
Dat is lang geleden.
Laat je gezicht zien.
Steeds dezelfde triestheid,
die mij steeds weer mijn hart breekt.
En nu nog meer.
Ik heb jouw kasteel in brand gestoken met je hele familie.
En dan kijk je me zo aan!
Haat zou
makkelijker te dragen zijn.
Alsjeblieft, haat mij!
Ik haat u niet.
Onze levenscyclus
ligt in de hand van Boeddha.
Alweer Boeddha?
Er is geen Boeddha meer in ons verachtelijke tijdperk
waarin woede zegeviert.
Reken niet op zijn medelijden!
Daar ben je, Jiro!
Ik zal je gast zijn!
Taro stelt me teleur.
Ik weet alles van mijn broer.
Door een brief van Taro?
Uw manschappen zouden onhandelbaar en grof zijn!
Ik moet u als zoon verwelkomen
maar ik kan uw mensen niet hier
ontvangen.
Wat zeg je?
Alleen het kasteel betreden en hen buiten achterlaten!
Mijn broer is hoofd van de clan,
ik moet zijn bevelen opvolgen.
Als u het er niet mee eens bent,
kunt beter naar hem terugkeren
en u verontschuldigen.
Mijn excuses aan Taro?
Terugkeren naar daar?
Rustig!
Kurogane! Shirane!
Wat is er?
Meester Ikoma!
Bevel van de Hidetora!
Onze plotselinge komst
vereist voorbereidingen.
Wacht rustig buiten.
Genoeg!
Begrepen!
Jij ook,
je bent net zoals Taro.
Ik ben teveel voor jullie.
Helemaal niet!
Als u alleen was, was het een genoegen.
Je weet best dat ik dat niet kan.
U heeft zich teruggetrokken,
wat voor zin heeft een gevolg?
Alleen vogels, de dieren,
hebben niets nodig.
Genoeg uitvluchten.
Open de poorten!
Waar wacht je op?
Als ik zeg doe open, is dat niet voor hen!
Ik vertrek!
Open de poorten!
Sluit ze!
Ik zie je nooit meer terug.
Niemand in de dorpen.
Geen korrel rijst in de huizen.
In hun vlucht hebben de boeren alles meegenomen.
Geen keus.
Op naar het derde kasteel.
Voor jullie was dit het begin.
U zou... - Idioot!
Als ik het kon doen,
bleef ik niet hier, uitgehongerd.
Denk toch na.
Ik heb de kasteelheer verbannen.
Hoe zou ik hier worden ontvangen?
Op bevel van meester Taro
kom ik bezit nemen van het kasteel.
Open de poorten!
Zonder meester Saburo is dit kasteel niets.
Onze enige wens is
hem te volgen en voor hem te sterven.
Hij schijnt bij Fujimaki te zijn.
Opzij. Daar gaan we heen!
Hirayama Tango!
Meester Tango!
Rijst, specerijen.
Vermomd
heb ik van ver uw leed gezien.
Hoewel verbannen,
wil ik u toch nog dienen.
Ben jij dat, Tango?
Wacht!
Dat kan niet.
Een samouraï bedelt niet om rijst bij boeren.
Die schooiers verdienen straf!
Steek de dorpen in brand!
Wacht!
Zij zijn niet schuldig!
Zij moesten meester Taro gehoorzamen.
Wat zei die vermaledijde?
Dat u verbannen bent.
Iedereen die u helpt,
wordt terechtgesteld.
Ik begrijp nu
wat je wilde zeggen.
Lach, Tango!
Zielige Hidetora...
door zijn zonen verworpen,
uit hun kastelen verjaagd,
niet wetende waar te gaan!
Meester, u weet waar te gaan.
Meester Saburo is naar meester Fujimaki gevlucht.
Ga naar hem.
Nee, zwijg!
Hoe kan ik
hem in de ogen kijken?
Luister!
Saburo is u goedgezind.
Als ik mij heb vermomd, als ik u ben gevolgd,
is dat omdat meester Saburo me dat heeft bevolen.
Het hele garnizoen van het derde kasteel
is naar Fujimaki overgelopen.
U ziet de plannen van Fujimaki:
hij wint een schoonzoon,
dan neemt hij de krijgers, vervolgens u zelf.
Hij wakkert de oorlog aan tussen de Ichimonjis
en bemachtigt hun landgoederen.
Leugen! Fujimaki is niet zo!
Op weg naar het derde kasteel.
Dat is in handen van Taro's troepen.
Ogura? Die zal niets doen.
Bah!
Het stinkt.
Een kadaver!
De troep van Ogura is klein.
Die kunnen we verpletteren.
Mijn paard!
Schiet op!
De Hel is dichtbij, het Paradijs veraf.
Nietsnut! Blijf, als je bang bent!
En toch
hebben wij alleen de waarheid gezegd!
Meester! De vijand!
Ik weet het! Roep Ikoma en Ogura!
Het is een valstrik!
De vijand omringt ons!
Ontzettend!
Een echte hel!
Taro is gedood!
Wat? - Ja!
Een verdwaalde kogel.
Oorlogslotgevallen. U heeft meer geluk.
En vader?
Hij wordt gedood.
Dit is het einde! - Bereidt jullie voor!
Vaarwel meester!
Terugtrekken!
Meester!
De teerling is geworpen!
Deze weg zonder terugkeer
brengt u aan de macht.
Neem die zonder te aarzelen.
Meester!
Is hij gek?
Het is een zegen!
Wat zeg je?
Meester, kom tot bezinning!
Gekke wereld! Alleen gekken zijn normaal!
Zeg eens wat je ziet!
Vergeef me!
Goed, de gek, ziet eindelijk zijn gebreken!
Wonderbaarlijk
deze verlaten vlakte
waarin wij talloze
families hebben vernietigd...
Nu, een voor een, vervagend...
duiken ze weer op.
Meester!
Wie is daar?
Reizigers door onweer toegetakeld.
Geef ons vannacht onderdak.
Mijn huis is armoedig.
Wij doen het ermee!
Ik heb mijn redenen om niemand te zien.
Waarom? Ernstige ziekte?
Nee.
Alstublieft!
Het spijt me.
Het is voor het hoofd van de Ichimonjis.
Wij komen binnen.
Onze meester is onwel.
Hij is drijfnat, kunnen we hem bedekken?
Ik heb het koud.
Meester!
Tango!
Kyoami, verheug je! Hij komt bij.
Helaas!
Hij was beter als gek.
Tango,
luister.
Ik, Hidetora,
ben aangevallen door mijn eigen zonen,
verraden door Ikoma.
Erger nog,
ik heb mijn dappere metgezellen zien sterven.
Het lot
wilde niet
dat ik sterf.
Hé daar, vrouw!
Ik ben geen vrouw.
Het is te donker, breng licht.
Er is geen licht hier,
dat heb ik niet nodig.
Ziet u slecht?
Bent u misschien Sué's broer,
meester Tsurumaru?
Ja.
Tsurumaru!
Dat is lang geleden,
Meester Hidetora.
Herinner je je mij?
U vergeten?
Ik was nog kind,
maar hoe de man vergeten
die mijn leven heeft gespaard
door mijn ogen uit te steken
in ons brandend kasteel?
In navolging van mijn zuster,
bid ik Boeddha om mij van iedere haat te bevrijden.
Maar er gaat geen dag voorbij
dat ik er niet aan denk.
Vergeef me mijn ontvangst
die u zo weinig waardig is.
Gelukkig heeft mijn zuster me een fluit geschonken.
Ik zal voor u spelen
en u welkom heten met mijn hart.
Het is het enige plezier
dat mij rest.
Schoonzuster,
hier zijn Taro's haren.
De dood van Taro in de strijd...
Het valt mij zwaar u dat te vertellen.
Meester Ogura,
waar is zijn stoffelijk overschot?
De hitte
verbood zijn transport.
Hij werd daarginds verbrand.
De ceremonie was in een tempel.
Meester Ogura,
zijn harnas en zijn helm.
U spot!
Ik draag ze,
u herkent ze ongetwijfeld.
Inderdaad.
Maar om die zo kort na zijn dood te dragen,
hoe komt u daarbij?
U verrast me.
Wijlen mijn broer
zou mij in zijn harnas hebben willen zien,
terugkeren naar het kasteel.
Wat een dwaze gedachte.
Vergeeft u mij.
Help me het uit te trekken.
Schoonzuster,
ik ben bijna naakt.
U heeft voor de Ichimonjis gewerkt
in deze moeilijke tijden.
Dat werd gewaardeerd.
Dit geschenk is een teken van dank.
Het is mijn afscheidscadeau.
Vaarwel.
Als ik erover nadenk...
Waarom mensen inhuren
die al iemand verraden hebben?
Is dat niet redelijk?
Natuurlijk bent u teleurgesteld.
Zand erover.
Begrepen? Goed, dank u!
Vrouwe Kaede wenst u te spreken.
Laat haar binnen.
Ik schaam me voor de ongelukkige woorden
die mij zijn ontsnapt.
Vergeten en vergeven.
Ik heb gehoord dat uw vader gek is geworden.
U moet wel blij zijn.
Wat zegt u?
Schoonzuster,
ik sprak vrijuit.
Het spijt me.
Maar u moest vader haten,
de vijand van uw familie.
Heb ik ongelijk?
Goed, ik zal ook eerlijk zijn.
U moet zelf ook tevreden zijn.
Meester Jiro, u bent hoofd van de clan.
Die helm komt u toe.
Ik ben niet blind!
Uw vader gek, uw broer dood!
Dit landgoed geüsurpeerd! U gaat sterven.
Nee!
Nu?
De lafaard!
Ik heb hem niet gedood!
Wie dan?
Zeg het! Wie was het?
Ik niet.
Het was Kurogane.
Stilte!
Ah, het zijn uw mannen! Niet u!
Wat een chef!
U capituleert snel!
Ik zeg u wat ik denk zonder omwegen.
Meester Jiro,
de dood van mijn man raakt me nauwelijks.
Alleen mijn eigen lot
houdt me bezig!
Het korte haar van het weduwschap,
de kale kruin van de nonnen, nooit!
In blijf in mijn vaders kasteel wonen!
Meester Jiro,
luister naar mijn verzoek
en ik zeg niets
van uw gruwelijke misdaden.
Geen woord meer over wraak of spijt!
Ik praat, en dit landgoed valt uiteen.
Denk eraan...
ik kan u zo vernietigen.
Dus? Meester Jiro!
Zeg eens, meester.
Ja, schoonzuster.
Schoonzuster?
Na wat we zonet hebben gedaan...
Voortaan
ben ik
uw vrouw.
Maar ik heb Sué al als echtgenote.
Dus ben ik uw concubine?
Nee! Nee!
U bent van mij, van niemand anders.
Huil niet, Kaede.
Je zult niet alleen maar een concubine zijn.
Zolang vrouwe Sué er is...
Ik vind wel iets.
Wat?
Ik verstoot haar.
Nee! Dat wil ik niet!
Kaede,
nooit kan ik een vrouw tolereren die door u is aangeraakt.
Hoe tegelijkertijd met haar te leven?
Waar zijn we volgens jou?
Als de wereld rond was, zou Tsurumaru hier leven.
Jij schuilt in de ruïnes die je in brand hebt gestoken.
Gelukkig zijn de simpele zielen!
Uw helm.
De pluimen als versiering,
dat staat nog beter.
Pas op, kwelgeesten in zicht!
Twee kwelgeesten!
Verraders! Daar zul je voor boeten!
Nee! Wacht!
Luister!
Geen ontwijking!
De meester heeft me alles verteld!
De meester!
Sterf, hond! Verrader!
Jiro heeft Taro gedood.
Hij heeft de gek gespaard,
maar die doodt hij ook
als hij bij zinnen komt!
Jiro heet Taro gedood.
Laten wij de meester naar Saburo meenemen.
Dat is onmogelijk.
Zodra ik dat zeg, vlucht hij!
Na dit alles is hij bang voor Saburo.
Op dat punt is hij niet gek!
Saburo? Wat denkt u ervan?
Laten we naar hem toe gaan.
Laten we meester Saburo hier brengen.
Hij alleen haalt hem hieruit.
Ik ga hem halen.
Jij bewaakt de meester.
Vrouwe Kaede heeft u bekhekst.
Dat u haar huwt, nou vooruit.
Maar vrouwe Sué daarvoor doden!
Doden uit verplichting, ja,
maar zomaar doden...
Dit soort opdrachten zijn onredelijk.
Meester Kurogane,
is in het tweede kasteel een zoutdepot?
Ja!
Waarom?
Als haar hoofd zonder zout is, in deze hitte,
zijn wij niet in staat het te aan te schouwen.
Vrouwe Sué is knap,
dat zou niet aardig zijn.
Als Kurogane het doet, gebeurt het zonder fouten.
Dat weet ik zeker.
Wat doe ik met die oude gek?
Als de rots onder je afbreekt, spring je er snel af.
Anders word je verpletterd.
Alleen een gek blijft.
Hier...
waar ben ik?
Hier? In het paradijs!
Ongelofelijk!
Sinds mijn jeugd
ben ik zijn min!
Wees lief.
Ga slapen.
Ik, Kurogane, ik ben terug.
Binnen!
Dank voor je ijver.
Tot uw dienst.
Overeenkomstig uw bevel
is hier het gevraagde voorwerp.
Kijkt u even.
In dat geval
zie ik het als eerste.
Wat is dat?
Die grap gaat te ver!
Wat zeg je? - Stilte!
Stel je voor.
Vrouwe Sué, vermomd als een vos!
Genoeg gekheid!
Die vos! Een beeld!
Hij is sluw, die vos.
Hij is van steen geworden.
Denk je dat ik stom ben?
Helemaal niet.
Er zijn veel vossen hier.
Men zegt dat zij mensen nadoen.
Pas op, meester!
Zij geven zich vaak uit voor vrouwen.
Vroeger was een vos de vrouw van Koning Pan Tsu,
en liet hem duizend mensen doden.
Later als ex-vrouw van Koning Yu, teisterde hij China.
In Japan
werd hij Prinses Tamamo.
Hij eindigde als witte vos met negen staarten!
Nadien, spoorloos.
Maar volgens sommigen
zou hij hier ergens leven.
Pas op, meester.
Meester Jiro!
Is dat uw antwoord op mijn verzoek?
Kurogane beraamt iets met u om mij te vernederen.
Nee! Kaede, je vergist je!
Genoeg!
Kaede! Het is Kurogane.
Altijd Kurogane!
Is dat alles wat je hebt?
Een dag, schurk, doodt hij Taro,
een andere, held, redt hij Sué.
Hij is een monster met twee hoofden.
Hoe dan ook,
zonder Sué's hoofd
wil ik u niet zien.
Zuster. Mijn fluit. - Geen tijd.
Ik had hem al als kind.
Wat gaan we doen?
Kurogane zegt ons te haasten.
Ik ga de fluit halen.
Je bent oud. Nee, ik ga zelf.
Ga met Tsurumaru
bidden op de ruïnes van uw familie.
Later kunt u dat niet meer.
Tsurumaru, schiet op!
Ik zie het kasteel,
of wat ervan over is!
Welke kant zuster?
Daar!
Waar?
De omgekeerde wereld!
Ik was de gek en liet hem lachen.
Nu is hij de gek en ik lach.
Zeg iets.
Jij slaat onzin uit, ik spreek de waarheid.
Laten we zien hoe dat werkt.
Begin! Oude man!
Mooi en wit, het ei van de slang!
Vies en grijs, het ei van de mus!
Dit is een kasteel.
Hier een stenen muur.
De vogel wil het witte ei uitbroeden.
Vreemd.
Het ei breekt, er komt een slang uit.
Niets meer boven de muur. Waarom niet?
De slang verslindt de vogel.
Waar ben ik?
Wie ben ik?
De stomme vogel!
Saburo.
Ik heb pijn!
Ik, de pier, verpletter me niet!
Je verpletteren? Jou? Een smerige pier!
En wie ben jij?
Iemand huilt.
Wie huilt?
De hel!
Je wordt huilend geboren,
je sterft als je uitgehuild bent.
Saburo is overgestoken.
Zij zijn in Hachiman!
Waarom daar? Hij heeft maar een man bij zich.
Van meester Saburo.
Spreek!
Hij komt zijn vader halen.
Meteen daarna vertrekt hij.
Fujimaki is bij de grens!
Lastig.
Ik had gezegd: geen versterking.
Wees blij.
Dankzij Fujimaki,
is de vijand afgesloten in Hachiman.
Snel naar Azusa. We moeten de meester redden.
Ja, maar dat lijkt een bedreiging.
Een foute stap betekent oorlog.
Ik vind het niets.
Ben ik te snel geweest?
Ongerustheid dreef mij. Mijn schoonzoon is boos.
Hier blijven is geen bedreiging.
Strijdklaar!
Dit is onverstandig.
Laat Saburo zijn vader meenemen.
Vermijd oorlog.
Vader afstaan?
Een verrader in hun ogen,
vallen zij meteen aan.
Hoe dan ook, wij weten niet waar Hidetora is!
De algemene onrust
komt Fujimaki en Ayabe te pas.
We moeten verdedigen en niet aanvallen.
Een boodschap!
Vrouwe Kaede verwacht u,
om uw vertrek te vieren.
Wanneer een krijgsheer
ten strijde trekt, doet hij niet sentimenteel.
Ga niet.
De vijand verzamelt zich.
Wij kunnen achter de meester aangaan.
Geduld. Hatakeyama.
Afstijgen!
Zwakkeling!
Kurogane beïnvloedt je weer!
Niet waar! Het is te riskant.
Zo krijgsheer, zo het wapenfeit!
Vreest u Fujimaki of Ayabe?
De fout
was Hidetora te sparen, zelfs gek.
Hem doden? Moet ik weten waar hij is?
Saburo moet het weten.
Anders zou hij niet zijn gekomen.
Zeg hem dat hij zijn vader meeneemt.
Let op hem, stuur je moordenaars.
Ik ben verdwaald.
Dat is het menselijk lot.
Deze weg...
die ken ik.
Die hebben we al genomen.
Dat doen alle mensen.
Als dat je verveelt, spring.
Meester!
Daarboven,
wie is dat?
Sué.
Zuster, die stem...
De ruïnes van het kasteel van de vader van Sué.
Het kasteel dat ik heb vernietigd.
Wat doen we hier?
Wat doet Sué hier?
Tsurumaru ook?
Is dit een droom?
Nee, dit is de hel!
De hel!
De hel zonder bodem!
Opstijgen!
Een boodschap van meester Jiro.
Heel goed.
Hij valt niet aan.
We moeten weg zodra ik vader heb.
Snel, op weg, meester!
Dan wordt hij ontdekt. Niet overdag.
Meester!
Ayabe is in beweging!
De gier. Hij ruikt bloed.
Rustig, meester!
Daarboven, Ayabe.
En daar Fujimaki, ze bespieden u.
Hèt moment.
Bewegen zou een aanleiding zijn.
Hij wil vader maar doet niets.
Wat bekokstooft Saburo?
Zij doet er lang over.
Tsurumaru, ik ga terug.
Nee, niet doen!
Wat maakt die fluit uit!
Stijfkop! Een echt kind!
Laat me niet alleen!
Dat ben je niet.
Boeddha, de genadige,
beschermt je in mijn plaats.
Zuster!
Ik kom snel terug.
Zuster!
Ik heb Kyoami gevonden, huilend, zoekend naar de meester.
Waar is de meester?
Vergeef me!
Ik weet niet waar hij is.
Raakte je hem kwijt
bij Azusa?
Het is onmogelijk om tot het donker te wachten.
Hatakeyama!
Ik ga mee met Tango.
Je blijft hier. Houd de vijand bezig.
Hé daar! Tien mannen! Begeleid ze!
Het is zover.
De groep vertrekt met Saburo naar Azusa.
Leider van de haakschutters!
Voer uw volk naar Azusa
en lok ze in een hinderlaag.
Degene die Saburo doodt, wordt beloond.
Wat zegt u?
Als u de belofte verbreekt, is het oorlog.
Het zij zo. Het was onvermijdelijk.
Absurd. Saburo is niet alleen.
Weet ik.
Als Fujimaki en Ayabe aanvallen,
slaan wij terug.
Een mooie kans op overwinning.
Mooie woorden. Win je daar een oorlog mee?
Kurogane, waar is je vuur?
Kaede had gelijk:
je bent een lafaard die dik doet.
Alweer Kaede.
Stil!
Zoals je wilt.
Bang voor deze oorlog? Deserteer!
Deserteren? Ik?
Waar ga ik naartoe?
Haakschutters! Waarop wachten jullie?
Boodschap voor meester Saburo:
"Haakschutters naar Azusa,
"opgepast."
Infanterie!
Vooruit!
Verwaande kwasten.
De hele troep
naar de bosrand
zonder in te rukken!
Naar rechts, rechts!
Naar links, links!
Vooruit!
Meester Saburo!
Vader!
Meester!
Vader!
Wat een lucht.
Is dit de andere wereld?
Het paradijs?
Vader.
Wat wreed!
Mij aan mijn graf te ontrukken!
Herkent u mij?
Vader!
Vader? - Ja.
Wat bedoel je met 'vader'?
Ik herinner me...
Ik had drie zonen.
Ben jij er een?
Ja, ik ben Saburo.
Saburo?
Dat ben jij.
Vader!
Hoe kan ik je aankijken?
Hoe kan ik mijn spijt betuigen?
Als je me wilt vergifigen,
zal ik dat blijmoedig ondergaan.
Wat zegt u?
Ik haat u niet, vader.
Zoetsappige woorden ben ik beu!
Meester Saburo is niet erg slim.
Zoete woorden kunnen liegen.
Meester. Kijk goed naar hem!
Dergelijke tranen!
Die komen uit het hart.
Gaat u met me mee?
Met ons,
dan vergeet u die nare droom.
Jij moet mijn wrede houding
jegens jou vergeten.
Vergeef mij!
Ik ben een oude gek!
Aanvallen!
Ze zijn in het bos.
Makkelijk te verdedigen, moeilijk om aan te vallen.
Als ze er toch zijn, laten we ze uitbranden.
Aanvallen!
Vooruit!
Haast je!
Terugtrekken!
Terugtocht!
Wij zijn talrijker.
Verpletter ze!
Ayabe trekt op naar het kasteel.
Onmogelijk.
Zijn leger bezet de bergkam.
Meester. Het was een valstrik.
Terugtrekken! Omgekeerd!
Aanvallen!
Dit is genoeg!
Nog eens! Vivat!
Ik heb zoveel te zeggen.
Als we alleen zijn,
praten we als vader en zoon.
Dat is alles wat ik wil,
niets meer.
Hij is dood.
Dat weet ik.
Saburo.
Hij is dood.
U en ik zijn levend!
Saburo.
Ga niet dood.
Ik moet met je praten.
Je moet me vergeven.
Is dit rechtvaardig?
Saburo, mijn zoon.
Kom je niet meer terug?
Ver van mij.
Het is donker.
Beklaag mijn ouderdom.
Dit is het einde.
Roep zijn ziel niet terug!
Wil je dat hij nog meer lijdt?
Meester!
Victorie!
De vijand blaast de aftocht naar het kasteel.
Wij hebben gewonnen!
Helaas!
Het lijkt onmogelijk
dat Saburo dit niet ziet.
Noch de meester. Waarom?
Er zijn dus goden noch Boeddha?
Als jullie bestaan, luister!
Jullie onruststokers,
verevelen jullie je daarboven? Dat jullie ons als mieren doden.
Is het zo leuk ons zien te huilen?
Genoeg! Geen godslasteringen!
De goden wenen!
Over de domheid van de mensen die denken te overleven
door eindeloos te moorden.
Zij kunnen niemand redden.
Huil niet!
Zo is de wereld.
Mensen zoeken naar pijn,
verdriet eerder dan vrede.
Kijk! In het kasteel
vechten ze om pijn,
doden met plezier.
Meester!
Naar de toren! Wij blijven hier.
Kom terug!
Blijf staan! Sluit de poorten!
Waar is onze meester?
Het hoofd van Saburo?
Dat van de meester?
Onnodig.
Nee, dat zijn bevelen!
Wacht, Kurogane.
Wie is de meester hier, vrouwe Kaede?
Ik dien u, niet haar.
Moervos!
Jouw intriges hebben de Ichimonjis vernietigd!
Dus dat is jouw ijdelheid!
Welke ijdelheid?
Mijn familie wreken! Het kasteel verbranden!
De Ichimonjis vernietigen.
Een hartenwens.
Rustig!
Meester, bereidt u voor om te sterven!
Kurogane volgt u.