Subtitles by sub.Trader subscene.com
Witajcie, drodzy Amerykanie.
To ja, wasz ostatni
przyzwoity, szanujący prawo, wykwalifikowany prezydent, Barack Obama.
Przedstawię tam trailer nowego filmu Marquesa Blacka,
Agent Secret Service.
Jestem wielce rozczarowany naszym obecnym prezydentem,
ale muszę przyznać...
że Marques Black rozczarował mnie bardziej wyborem swojej kariery.
To prawda, Marques.
Jesteś odpowiedzialny za rozczarowanie
ulubionego Afroamerykanina świata.
Żartuję! Co tam słychać?
Tu Deandre McDonald.
Pieprzę głupoty o ostatnim bublu Marquesa Blacka.
Nie powinienem, ale odstawił kaszanę.
Sami obejrzyjcie ten gówniany trailer
i powiedzcie mi, jaki jest gówniany. Odpalcie go.
- Nie potrzebuję więcej ochrony. - Panie prezydencie, jesteśmy pewni,
że ktoś szykuje zamach na pana życie.
Dlaczego? Zrobiłem komuś coś złego?
Tak.
- W życiu... - Lepiej niż Tiger.
- ...każdego faceta... - Niech biegnie.
- ...pojawia się okazja... - Mam dość czarnych.
Po co mi kolejny?
Jest najlepszy do tego zadania.
...żeby być wielkim.
Było blisko. Wiem, że spóźnianie się jest w waszym stylu.
Ale nie chcę stracić życia, bo nie masz zegarka.
Jasne?
- Tak. Matka mojego dziecka odleciała. - Shanika odleciała?
On ma broń!
Marques Black to...
- Dobrze się spisałem, prawda? - Może być.
Wynośmy się stąd.
...agent Secret Service.
AGENT SECRET SERVICE WKRÓTCE
Marques.
Wyobrażam sobie, co myślałeś, gdy kręciłeś ten film.
Pewnie siedziałeś i mówiłeś:
„Przepraszam.
Jak mogę zarobić kupę kasy,
przyciągając jak najwięcej osób,
będąc beznadziejnym?
Jak być beznadziejnym?”.
Trzeba mieć na oku tego skurczybyka.
Czy sprostasz zadaniu
i będziesz tym, kim byłeś, czyli komikiem, którego wszyscy kochali?
Tyle chciałem powiedzieć.
Jestem Deandre McDonald.
O tak, skarbie. Mamy miliony!
Mam kazać go zabić?
Skurczybyk ma ponad milion subskrybentów.
Ja bym nie pozwolił mu żyć.
- Daj spokój. - Tylko mówię.
Czarna lukrecja i majonez z masłem orzechowym
pewnie mają milion subskrybentów.
Ja mam 30 milionów fanów.
Wyluzuj, nie możemy wszystkich zabijać. Damy temu czarnuchowi nauczkę.
No dobra.
To będzie super.
Spokojnie. I tak jestem zmęczony.
Nie patrz tak na mnie, dobrze?
Miałam podwójną zmianę w szpitalu,
pomogłam Jaylinowi z lekcjami i trzy godziny uczyłam się do egzaminu.
- Tak było. - Skarbie, to jesteś wykończona!
- Tak. - Chodź tu.
Zrobię ci masaż.
Dobrze, miło z twojej strony.
Zgadza się.
Mogę masować mocniej, jeśli zdejmiesz koszulkę.
Nie wątpię.
Nie chcę cię rozebrać,
bo wiem, że jesteś zmęczona i nie masz na to ochoty.
Ja też nie mam.
- Nie? - Na seks?
Jasne, że nie!
Dziewczyno!
Jestem chrześcijaninem.
Nie robię tego.
Szybko zdejmij tę koszulkę.
Wysmaruję twoje nagie ciało tym olejkiem bez żadnych ukrytych motywów.
- Dre, to lubrykant. - Serio? Boże, co za wstyd!
To lubrykant? Przepraszam. Ale wiesz co?
- Odbiło ci. - Nie dajmy mu się zmarnować.
Co ty na to, skarbie?
KEYANA BAKER UDOSTĘPNIŁA TWÓJ FILM
JOŁ, DRE! MÓW DALEJ, JAK JEST.
GOTSWAG LUBI TWÓJ FILM LAUGHLURKER03: „BYŁ OK...”.
THE CHELSIRAYE LUBI TWÓJ FILM JAK BYĆ STRASZNYM...
4THELULZ UDOSTĘPNIŁ TWÓJ FILM DWIGHTGUY354 LUBI TWÓJ FILM
Skarbie, obudź się.
Co się dzieje?
Wstawaj. Mój ostatni filmik ma 100 000 wyświetleń!
To dobrze, kochanie.
Chcesz zobaczyć?
Tak, później.
Muszę obudzić Jaylina, bo się spóźnimy.
Co do spóźnień, zalegamy z czynszem.
- Ile brakuje? - Twojej połowy.
Dziś dam ci kasę.
Dziękuję.
W tym miesiącu nie mogę za ciebie zapłacić.
Muszę zapłacić za egzamin pielęgniarski, a wydałam całe oszczędności.
Bo nie gospodarujesz nimi tak dobrze jak ja.
Bardzo zabawne.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
DOSTĘPNE ŚRODKI
Dwadzieścia dwa dolce? Jesteś przegrywem, Dre.
Na co ty wydajesz kasę?
Pomyślmy.
Jedzenie, dziecko i kokę.
Kokę? No to wszystko jasne.
Skończ z nią. Ona jest droga.
Nasz czynsz jest drogi i musimy go szybko zapłacić.
Wypłata dopiero za tydzień.
Poproś o zaliczkę. Robię to cały czas.
Ale Zena nienawidzi mnie mniej niż ciebie.
- Co? Zena mnie nienawidzi? - Tak.
No to mi nie pomoże.
Najwyżej ci odmówi.
Nikt od tego nie umarł.
Hej, Zena!
Czy mógłbym...
Mogę dostać zaliczkę wypłaty?
- Może... - Zaliczkę?
Wykluczone.
Jesteś leniwy, robisz sobie za długie przerwy,
miesza ci się towar,
stanąłeś mi tydzień temu na palec
i nawet za to nie przeprosiłeś!
Wiesz co? Mam nadzieję, że twoja matka żałuje, że cię urodziła.
A to, co sobie zaplanujesz,
mam nadzieję, że ci się nie uda.
I o nic mnie nie proś. Z drogi!
Ktoś ją skrzywdził w życiu.
Świetnie ci poszło, naprawdę.
Dzień dobry.
- Jak się pani ma? - Witamy.
Może trochę Port Salut?
- Nie. - Przepraszam, powtórzmy to.
Chcę to nakręcić.
- Super. - Zapytaj jeszcze raz.
Może...
Może trochę sera?
Ser, talerz z serem!
A z nieba spadną nam krakersy z pozdrowieniami od Boga!
Krakersy... Nie mówię o białych.
Mówię o krakersach!
Tak robimy. Dodajmy krakersy.
Dodajmy krakersy, o tak
Wszystko, gorgonzola i Pepper Jack
Jeszcze gouda, o tak...
Nie, wracaj.
Skończ z tym kabaretem i zacznij sprzedawać ser, Deandre.
Problem w tym, że oni nie chcą sera.
Ona nie chce sera, on nie chce.
Ja nie chcę sera. „Chcę szacunku.
Nie spocznę, póki go nie znajdę”.
- Denzel Washington! - Tak.
- Udawaj kogoś innego. - Nie!
Idź do kasy ekspresowej.
„Nie chcę iść do kasy ekspresowej”.
- Tracy Morgan! - Tak.
Deandre, idź tam natychmiast.
Ostatni raz, gdy tam byłem,
kobiety kupowały po 100 puszek żarcia dla kotów!
Mówiły...
„To ta sama firma, więc liczy się jak jeden produkt”.
Ja na to: „Bzdura! Nie liczy się jak jeden”.
Deandre, przesadzasz, jasne?
Ja? Wiesz, co jest przesadą?
Twoja linia włosów! Jest przesadnie za daleko!
Raz, dwa, za daleko. Tak właśnie jest.
Zena ma wielkie czoło!
Przestań gadać jak Tracy Morgan
i bierz się do roboty.
Nie mówię jak Tracy Morgan, mówię jak Kevin Hart.
Powiem ci, co zrobiłaś.
To straszne i niegrzeczne. Jestem człowiekiem.
Jesteś ode mnie przystojniejszy.
- Masz mocną szczękę i wąsy... - Przepraszam.
...ale to nic nie znaczy.
Doigrałeś się.
Masz wąsy. Co robisz?
Powtórz to jeszcze raz.
Nie, już zapomniałem.
- To, że jestem facetem. - Tak powiedziałem?
- Tak. - Wczułem się w rolę.
Opętał mnie jakiś duch.
Rozumiesz? Duch.
Zostałem dotknięty przez Boga i odkupiony przez krew Jezusa.
- Alleluja! - Alleluja!
Panie Jezu!
Chodź tutaj.
Bijesz się jak dziewczyna, super.
Zaraz dostaniesz.
Zrobić ci zdjęcie na pamiątkę?
- Zwalniam cię. - Zwalniasz mnie?
- Tak! - Zwalniasz mnie?
- Dziękuję! - Kogo zwolniła?
Dobra! Dajcie mi warzywa. Chcę tego kalafiora.
Wezmę też kabaczek.
Dajcie też jabłko!
Uciekamy!
Spadamy stąd!
No dobra.
Bardzo ładnie, Thomas.
Poćwiczcie grę na pianinie w domu. Dobrze?
A jeśli ktoś nie ma pianina?
Thomas, przestań.
Pytam tylko, co ma zrobić Jaylin,
bo jego rodzinę na nie nie stać.
Dość! Bądźcie życzliwi.
Do zobaczenia za tydzień.
- Tata! - Idziemy.
Panie McDonald!
Jakieś postępy w sprawie pianina?
- Żeby ćwiczył w domu? - Oczywiście.
- Super. - Tak.
To znaczy tak jakby.
Coś wymyślę.
Mówi to pan od pół roku.
Jaylin zaczyna mieć zaległości.
Idziemy dalej z programem
i boję się, że wyleci z zajęć, zanim mu je pan kupi.
Tato, nie! Chcę grać na pianinie.
Jeśli chodzi o pieniądze...
Jasne, że nie.
O czym pani mówi? Mamy kasę.
Mamy jej kupę.
Spada nam z nieba.
A co, jeśli chodzi o pieniądze?
W niektórych sklepach można je kupić na raty.
Nie dostanę kredytu.
- Kredyt. - Szaleństwo!
Chcę tylko, żeby Jaylin bardziej korzystał z zajęć.
Ma w sobie potencjał.
- To prawda. - I...
Proszę mnie źle nie zrozumieć,
ale nie chcę, żeby wasza życiowa sytuacja stanęła mu na drodze.
Że co? Zrobię dla niego wszystko, jasne?
Przepraszam, tak, wiem. Chcę tylko pomóc.
Tak? Niech pani pomoże swojej grzywce.
Niech to pani zrobi.
- Co z nią nie tak? - Co z nią nie tak?
Wygląda jak waltornia.
- Jak spłukana Rosie Perez. - Dobrze.
Jak portorykańska wersja Janelle Monáe.
Walić Zenę i tę durną robotę.
Nie dorobię się, pracując w sklepie.
Teraz mam więcej czasu na komedię. O tak!
Dobra. Dre, to szansa dla nas obu.
Musisz to zobaczyć.
Wysłałem twoje nagranie i filmy z Instagrama na ten konkurs.
Bum. Piąteczka!
- Brawo, przyjacielu. - To twój czas.
Mam dobre przeczucie. Wygrasz to, kolego.
Słyszysz?
Wygrasz to, a potem
pojedziesz w trasę.
Zrobisz stand-up i zostaniesz aktorem.
Potem będziesz grał w filmach akcji.
Będę twoim agentem, a potem założę firmę menadżerską.
Wiesz, kto mnie zatrudni? Sarah Silverman. Urodzi moje czarne dzieciątko.
Dre, właśnie ciebie szukają.
Ja też ciebie szukam.
- Cześć. - Hej!
Wow, no proszę. Wiecie, co to jest?
Czarna miłość. Super.
Nie powinno mnie tu być. Cholera.
Nie powinno.
Tak mnie traktujecie?
Eddie zgłosił mnie do konkursu Kupa Śmiechu.
Szukają gwiazdy i to ja nią jestem.
Cholera, oby. Jesteś bezrobotny.
Co?
- O czym on mówi? - Cholera!
To wszystko moja wina.
- Wyrzucili cię? - Przepraszam.
Tak, ale słuchaj. Znasz mnie, skarbie.
Coś wymyślę. Nic się nie stało.
Poza tym to była robota dla lamerów.
Muszę skupić się na komedii i zdobywać nowych fanów.
Potrzebujemy kasy na czynsz.
A twoi fani nie płacą! Odbiło ci.
Czasami płacą. Nie chcę wam przerywać.
Musisz po prostu znaleźć sponsora.
Jak Kardashianki.
- Dostają sześć... - Dobra!
Czy on ma sponsora?
Nie ma.
Bo go nie znalazłeś.
Ile już jesteś jego menadżerem?
Trzy lata?
- Dwa i pół. - I gówno zrobiłeś.
Ale jak masz pomóc mu w karierze, skoro sam...
Nie mów nic, czego będziesz żałować, Sky.
...mieszkasz z mamą!
Cholera. To pojechałaś.
- Tak. - Tak po prostu?
Mówiłaś, że nigdy tego nie powiesz.
Kłamałam.
Nie wkurzaj się, coś wymyślę.
Parę miesięcy temu wymyśliłeś,
że będziemy zarabiać z reklam na twojej stronie.
- Tak. - Zapłacili ci?
Tak.
Google AdSense to świetny sposób na zarabianie z treści internetowych.
Więc tak.
Ile zarobiłeś?
- Przez ostatni miesiąc? - Tak.
Jeśli przeniosę to tu, a to tu, to w ostatnim miesiącu...
To będzie za kwiecień.
- Ile, Dre? - Chwila...
Sześć dolarów. I parę centów.
- Kochanie, nie martw się. - Nie dam rady tak dalej żyć.
Ciężko pracuję, żeby nas utrzymać. A ty robisz, co chcesz.
Nie robię, czego chcę. Spełniam marzenia.
Masz rodzinę. Nie masz pracy, nie masz kasy i wynajmujesz dom.
W pewnym wieku spełnianie marzeń jest nieodpowiedzialne, Dre.
Powiem szczerze, że mam już dość.
Sky.
Kiedy mówi, że jest zmęczona,
może chodzi jej o coś innego.
- Nie. - Ale z ciebie papla, Eddie.
Wiem. Wymsknęło mi się.
- Hej, wychodzisz jako ostatni. - Jasne.
- Mogę o coś zapytać? - O co?
Dlaczego zawsze piszesz w tym? To...
- Co to za zeszyt? - To dziennik.
- Dziennik? - Tak.
Zapisuję w nim swoje przemyślenia o życiu.
Wszystko jest takie pojebane, że muszę to wyrzucić z siebie.
Póki nie stać mnie na białą laskę, która wysłucha moich problemów,
będę je tu zapisywał.
- Rozumiem. - Spróbuj.
- Ja? Po co mam pisać dziennik? - Serio.
Wszyscy chcemy coś z siebie wyrzucić.
Wal się! Ja nie chcę.
Wiesz dlaczego? Bo nic nie ukrywam.
Mówię wszystkim, co czuję.
Wszystkim, tylko nie tacie.
Nie umiem z nim rozmawiać.
Wiesz, co jest zabawne?
Zawsze chciałem, żeby mi o sobie opowiedział,
a on nigdy nie chciał.
Myślę sobie: „Co ze mną nie tak?”.
Spróbuj.
Wal się.
Gliny nigdy czegoś takiego nie widziały. Nie 0,08 ani nie 0,10.
Panie i panowie, miałem 3,7!
Co?
To niezła średnia. Rozumiecie?
Dostałem mandat za jazdę po pijaku i stypendium!
Ale jestem zajebisty!
Rozkręcimy tę imprezkę?
Ostatni występ. Dre, chodź tutaj.
- Daj czadu. Bądź sobą. - Jasne.
- No dobra. - Daj czadu.
Słuchaj, jest pierwsza nad ranem. Już jutro.
- Streszczaj się. - Jasne.
- Jak leci? - Brawo, Dre!
Brawa dla pań.
Rozumiecie? O tak!
Wiecie, co jest szalone? Co byłoby odjechane?
Jaz-Z w pieprzonym McDonaldzie.
Ale byłaby jazda.
„Poproszę ciastko z jabłkami.
A do tego duże frytki.
O tak. W mordę!
Kocham Oreo. To lody”.
Tato?
Śpij, skarbie.
Co to?
- Pianino? - Tak.
Nie jest prawdziwe.
Ma z boku logo firmy od papieru toaletowego.
Jest super.
To tymczasowe.
Masz zaległości na zajęciach, bo nie możesz ćwiczyć.
Na tym możesz poćwiczyć ułożenie palców
i nuty.
Jest idealne.
Hej, nie przyzwyczajaj się.
Dobrze.
Kupię ci prawdziwe, naprawdę.
- Tylko muszę... - Wiem. Musisz coś wymyślić.
Często to mówię, prawda?
- Tak. - Okej. I mówię serio.
- W porządku? - Tak.
Będziesz jak Mozart, mały Amadeusz.
Tak będą na ciebie mówić. Cieszysz się? Do roboty.
- Powiedz: „Pora na grę!”. - Pora na grę.
Właśnie. Wypnij klatkę, o tak.
- Pora na grę. - Właśnie! No dobra.
Dzień dobry, rodzinko. Co tam, mały?
- W porządku, skarbie? - Tak.
Dobrze. U mnie też.
Naleśniki? To jakaś okazja?
Mój synek tak pilnie się uczy.
A jeśli ktoś ciężko pracuje, zasługuje na naleśniki.
Uroczy!
- Super! Dostanę jednego? - Już nie ma.
Są tutaj.
Są moje.
Wydaje mi się, że zrobiłaś naleśniki po to,
żeby mi ich nie dać.
O to chodzi?
To było złowieszcze przejście.
Zapamiętaj to sobie, mały,
jeśli kobieta mówi, że wszystko w porządku, to jej nie wierz.
Dobra. Co zrobiłeś?
Chodź, Jaylin, zawiozę cię do szkoły,
zanim pojadę do pracy, którą mam.
Chyba ma to związek z pracą.
- Co do... Weź książki. - Dobra. Tylko mówię.
Smacznego.
Nawet mi go nie rozbijesz?
Co będziesz robił cały dzień, gdy ja będę w pracy?
Będę pisał żarty.
Mam pomysł na nowy filmik
i chcę go nakręcić.
Będziesz siedział w domu, pisał żarty i zajmował się komedią?
Fajnie, super.
Sky, dlaczego...
Dre! Dostałeś się do konkursu.
Hej, spokojnie. Powtórz.
Dostałeś się do konkursu.
Co? Powtórz.
Nie wiem, co mówisz.
Dre, dostałeś się do konkursu.
- Co? Jadę do LA? - Tak!
Jedziemy tam razem. Fundują samolot, hotel, samochód.
I nie mówię o klasie ekonomicznej.
Mówię o SUV-ie, minivanie, cztery na cztery,
bo mają gest, Dre!
Pierwsza klasa? Siedzenia rozkładają się o tak?
Tak się rozkładają!
- Skarbie! - Super.
Straciłam apetyt, ale super.
- Hej, poczekaj. - Naleśniki!
- Sky, czemu się złościsz? - Nieprawda. Cieszę się.
Nie wygląda.
Dre, zawsze masz ważne przesłuchanie lub dostajesz propozycje w internecie
i myślisz, że to twoja szansa.
Cieszymy się, że nasze życie się zmieni,
- a potem nic. - Tym razem będzie inaczej.
- To Kalifornia. - Kalifornia, Sky.
Może.
Może zamiast ganiać tam za marzeniami,
zostaniesz tutaj i znajdziesz pracę?
To co mam zrobić? Mam tu zostać
i być zwykłym facetem ze zwykłą robotą?
Nie ze zwykłą. Z pewną.
- Do wieczora. Chodź, Jaylin. - Sky, skarbie.
Daj spokój.
Jestem z ciebie dumny, tato.
Dzięki, mały.
- Nie jadę. - Bzdura. Musisz.
Nie mogę.
- Musisz to zrobić. - Nie.
Stąpam tu po cienkim lodzie.
- Nie mogę wyjechać. - Rozumiem.
Boisz się, że ktoś ci ją odbije, jeśli wyjedziesz.
Bo tak, zmęczone kobiety
są łatwą ofiarą dla przypadkowych fiutów. To prawda.
Nie o to mi chodziło,
- ale dzięki, że mi to uświadomiłeś. - Wiesz, czemu musisz pojechać?
Jeśli nie pojedziesz, będziesz obwiniał Sky, że cię ogranicza.
Zanim się obejrzysz, będziesz starym woźnym
w jakiejś podstawówce
występującym przed dziećmi.
Albo gorzej. Będę ochroniarzem w centrum rozrywki.
O Boże! Dre, to nawet...
Będę mówił: „Odłóż tę piłkę do kosza”.
„Odłóż tę piłkę do kosza!”
- Czaisz? - I po co?
Będziemy brać piłki i nimi grać.
- Właśnie. Beznadzieja. - Do dupy!
Hej, wiesz co?
Sky nie chce, żebym był nieszczęśliwy.
Ratujesz ją przed życiem z nieudacznikiem,
który obwinia ją za swoją porażkę.
Nie może tak żyć
- całe życie. - Tak!
Zrób to, co chcesz, dla niej.
Wiesz co? Jedziemy do Kalifornii!
- O tak, jedziemy do Kalifornii! - Jedziemy!
- Jedziemy do LA! - Jedziemy!
- Jedziemy na zachód! - Jedziemy na zachód!
Zachodnie Wybrzeże jest najlepsze.
Może trochę przystopujmy?
Rozumiesz?
Ludzie w samolocie
przestraszą się, że lecą z Tupakiem.
Dawaj naleśnika.
- Zjesz go? - Ty masz to.
- Dałeś mi jajko? - Tak!
No to jadę.
- Trzymajcie kciuki. - Wygraj, tato!
- Mam coś dla ciebie. - Co to?
Moja część za czynsz. Plus coś ekstra.
Dzięki.
Sky, przestań. Muszę to zrobić.
Jeśli zostanę, nie będę facetem, którego kochasz.
Nie wiem, czy on by wyjechał.
Kalifornia, suko!
Jesteśmy w Kalifornii, suko!
#ŚWIATOWEJSŁAWY
Co tam? Czujecie to?
Jesteśmy, skarbie.
Mogę tam wejść?
- Bum! Daj czadu! - O tak!
Co tam, Sky?
- Gdzie jesteśmy, kurwa? - Nie przeklinaj! To moja mama.
- Przepraszam. - To moja mama.
Pora na przedstawienie!
Panie i panowie, najlepsze show na Hollywood Boulevard!
Witamy w naszym hotelu.
O tak.
- No dobra. Wiecie co? - Cholera.
Nie będziemy się bić. Nie po to tu jesteśmy.
- Dzień dobry. Chcemy się zameldować. - Dzień dobry.
Proszę nazwisko z rezerwacji.
Deandre McDonald.
Nie mam go w systemie.
Naprawdę? To dziwne. Musi być.
Proszę sprawdzić jeszcze raz.
Dziękuję. Dre, wiesz, na co liczę?
Oby dali nam bon na spa. Chcę masaż.
Nigdy nie byłem na prawdziwym. Chcę szwedzki.
Przykro mi, nie mam pana w systemie. Może chodzi o inny hotel?
Czemu rezerwacja miałaby być w innym hotelu?
- Dobra, rozumiem. - Ed, ja...
- Już rozumiem. Załatwię to. - Przepraszam, nie rozumiem.
To przykład dyskryminacji rasowej.
- Przestań! - Ja i mój kolega...
Zajmę się tym. Przyjechałem z kolegą.
Mamy więcej melaniny w skórze.
Nagle mówi pani...
- Rezerwacja na nazwisko Carl Johnson. - Witamy, panie Johnson.
Pana pokój jest gotowy.
Miło nam pana gościć.
Dziękuję.
On jest mieszany. Jest pan mieszany?
Jest pan mieszany? Może trochę? Cherokee czy coś?
Nie mieszany? Nie? Serio? Na pewno jest mieszany. Co?
Jest czarny jak cholera. Chodź, musimy pogadać.
Przepraszam na chwilę. Dziękuję. Co?
Próbuję to załatwić.
- Nie mamy rezerwacji. - Kto jej nie ma?
- My! - Mamy!
Dlaczego nie mamy rezerwacji?
- Bo ją odsprzedałem. - Co takiego?
Przepraszam, jeszcze chwila.
- Dlaczego ją odsprzedałeś? - Potrzebowałem kasy na czynsz.
No dobra. Czyli tu nie chodzi o rasizm...
Nie chodzi o rasizm.
To porąbane. Nie mieszkamy tutaj.
No dobra.
Hej! Ma dziś pani dobry dzień?
- Świetny. - Super. Jak ma pani na imię?
- Tiffany. - Tiffany!
Rzecz w tym, Tiffany. Jako Afroamerykanin w Ameryce
częściej doświadczam dyskryminacji rasowej
niż taka osoba jak pani.
Rozumie pani?
Niebieskie oczy, blond włosy.
Kiedy ostatni raz doświadczyła pani dyskryminacji rasowej?
- Nie licząc tego razu... - Dyskryminuję panią?
Boże!
Dre, miałeś tyle okazji, żeby mi powiedzieć.
Mogłeś powiedzieć mi na lotnisku albo w samolocie.
Mogłeś powiedzieć mi, gdy planowałem kąpiel w jacuzzi.
- Przepraszam! - To gdzie się zatrzymamy?
Sam nie wiem.
Dałem resztę kasy Sky, więc...
Ja wydałem całą kasę na nowe jordany.
Nie patrz tak na mnie.
Jak mam zdobyć nowego klienta w asicsach?
- Nie mogę nosić asicsów! - Dlatego włączasz neta,
wchodzisz na jakiś chiński sklep
i kupujesz sobie podróbkę jordanów!
- Rozumiesz? - Nie.
Z takim grubym czarnuchem na boku.
- To dostaniesz. - To nie pora na żarty.
- Ale chcesz się śmiać. - Chcę iść spać.
Chcę iść na masaż. Tego chcę, jasne?
To śmieszne...
Zabawne.
Śmiejesz się.
Nie. Nie rób tego.
Potrzebny nam tylko dach nad głową.
Mam mieszkać w aucie?
Jest za darmo!
Marq, nie uwierzysz.
Deandre McDonald przyjechał na konkurs Kupa Śmiechu.
- Kim jest Deandre McDonald? - Nikim.
To ten gość z internetu, który zjechał ciebie
i film Agent Secret Service.
Wujku Nico, chcę mu przypomnieć
o gościu, który zjechał jego filmy.
Pamiętasz. Mówił, że są tanie i beznadziejne.
Oglądałem go dziś rano.
Podaj mi swój e-mail, prześlę ci go.
Jethro, odsuń się od moich piór.
Są prawdziwe. I dlaczego nazywasz się Jethro?
- Nie jesteś niewolnikiem. - To po dziadku.
Chciał tak nazwać mojego wujka,
ale nazwał tak moją ciocię, a ona...
- Chcesz coś z bufetu? - Wyjdź stąd.
Dam mu trochę ziaren słonecznika, skoro jest ptakiem.
Gówno mnie obchodzi, co mówi o mnie jakiś zjeb z internetu.
Siedzi tam i osądza.
Ile wyświetleń miał jego film o Agencie Secret Service?
Malutko.
Tak myślałem. Ile dokładnie?
Z jeden...
milion... dwieście czterdzieści pięć...
tysięcy.
- To dużo. - Czyżby?
- Tak. - Serio?
Mam go gdzieś. Moi fani też się nim nie przejmują.
No jasne, nigdy się nie przejmowali.
Ale on nieźle cię naśladuje.
Czyżby?
Dobra. Ja też go będę naśladował. Oto on. Deandre McDonald.
Widzicie?
Nic nie pokazałem. Bo on jest nikim.
Nie mogę go naśladować. Mogłem go prawie naśladować.
To był prawie on. Zrobię to jeszcze raz.
- Nadal nic. - Jeszcze raz.
Oto on. Widzicie go?
Szkoda, że nie zarabiam na życie, udając Deandrego McDonalda.
Jeszcze raz!
To słaba podróbka komika.
Tak jest.
- Ja jestem prawdziwy. - To prawda.
Oryginalny. Rozumiecie słowa płynące z mojego dzioba?
Deandre McDonald jest nikim.
Ptak z getta.
Nie musisz się nim przejmować.
Nie będzie wielkim, czarnym ptakiem na dzielni, jasne?
- Nigdy. - Nigdy.
KUPA ŚMIECHU!
Mówią, że czarni nie kablują.
Cholera, doniosłem na nich. Kabluję, odkąd miałem 12 lat.
Pamiętam, jak pewnego dnia mama wróciła z pracy
i powiedziała mi, bratu i siostrze:
„Spiorę wam wszystkim tyłki, jeśli nie powiecie, kto zbił lampę!”.
Spojrzałem jej w oczy: „Nie bij mnie.
Weź pasek i spotkamy się w kuchni”.
Mówię dalej: „Powiem ci! Ugotuj mi coś do jedzenia!”.
Gotowi na dalszą część programu?
Witamy na konkursie Kupa Śmiechu.
Jeden z komików wygra tournée po całym świecie.
Jestem Franklin, wasz prowadzący.
Są tu też komicy, którzy was rozśmieszą.
Proszę o brawa!
Brawa dla pani Ebony!
Hej! Jak leci?
Głosujcie na mnie, żebym nie skończyła na tej rurze.
Wiesz, że nie możesz polegać na koledze,
gdy pyta cię: „Może się napijemy?”.
A ty: „Czego?”. On: „Patrón i Hennessy”.
„Razem? Nie pijam Patrennessy!”
Pan Lamont Keesh!
Gdy byłem mały, moim najlepszym kolegą był biały chłopak Bobby Jack.
Jego ojciec był zajebistym rasistą:
„Bobby Jack ma wrócić wcześnie do domu,
bo będziesz sam spędzał czas!”.
Myśleliście, że Montana to biała kobieta.
Pierwsze, co zrobię po wygranej, to zmienię imię na Keisha.
Zawsze jest jakaś dziewczyna, która uratuje ci tyłek:
„Twój kolega zaraz się porzyga. Musicie go stąd wyprowadzić”.
Wiecie, kiedy gangsterzy są wkurzeni? Gdy robią ręce jak John McCain.
Rozumiecie?
Jesteście gotowi na dalszą część programu?
Pytam, czy jesteście gotowi na dalszą część programu.
Nasz ostatni uczestnik jest z Birmingham w Alabamie.
Pewnie kojarzycie go z szalonych postów,
które zamieszcza w internecie.
Potrzebujemy dużo energii i chcemy, żebyście dobrze się bawili.
Teraz ty. Masz pięć minut. Sekunda dłużej, a cię zdyskwalifikują.
Jasne, dzięki.
No dobra. Gotowy?
- Bum! Daj czadu! - Bum! Daj czadu!
- Idziemy. Gotowy? - Gotowy.
Deandre McDonald!
Do boju!
Jak leci?
Co słychać, ludziska? Jestem z Birmingham w Alabamie.
- Był tam ktoś? - Nie.
- Ktoś stamtąd pochodzi? - Nie.
I dobrze. Bo jest tam beznadziejnie!
Jest tam strasznie i rasistowsko.
Birmingham jest cholernie rasistowskie.
Biały kolego. Jeśli tam przyjedziesz,
będziesz głosem w GPS-ie, który mówi tak:
„Czarnuchu, pomyliłeś drogę”. Tak kurwa będzie.
Eddie Murphy byłby świetnym głosem w GPS-ie.
„Hej, skurwysynie, czekaj! Chwila.
Miałeś jechać na południe.
Pojechałeś na północ.
A teraz siedzisz tu jak głupi skurwysyn.
Miałeś jechać do Teksasu.
Miałeś jechać do Teksasu!
Ale nie pojedziesz.
Czemu? Bo jesteś w innym miejscu.
Bo jesteś w innym miejscu, kurwa!
Gdybyś mnie posłuchał, to byś tam dojechał!
A teraz utknąłeś”.
Jestem Deandre McDonald, to był mój występ. Dziękuję.
No dobra! Brawo dla Deandrego!
Proszę o wystąpienie następujących osób.
Ebony!
O tak! Dziękuję! Kocham was!
DeJuan Bickerstaff!
- Mówiłem! - Miałeś rację!
- Wygrałem!
- Wygrał!
Lamont Keesh!
Paul Wilds!
Ostatni uczestnik, ale nie najgorszy...
Montana Presley!
Chwila. Właściwie to...
Przepraszam, Ebony.
Przekroczyłaś czas, więc niestety...
musisz odpaść.
O czym ty mówisz? Nie przekroczyłam czasu!
- O czym ty mówisz? - Przekroczyłaś o 27 sekund.
Że co, kurwa? O 27 sekund?
Jakiego zegarka tam używacie?
Zmieściłam się w czasie! Nigdy go nie przekraczam!
Lekarz kazał mi wypchnąć dziecko na trzy
i to zrobiłam, suko!
No co? Zgłaszam sprzeciw.
Będę jak Colin Kaepernick!
No właśnie! Klękamy, skurwysyny! Klękamy!
Zasługuję, żeby przejść dalej! Wszyscy o tym wiedzą!
- Dziękujemy. Już dobrze. - To ja dziękuję!
- Bardzo dziękujemy. - Jeszcze jedno.
Spokojnie.
Śledźcie mnie na Twitterze, Ebonyprawdziwysmiech.
Dziękuję.
W takim razie...
Deandre McDonald, wystąp.
Ledwo się udało. Muszę dopracować występ i wymyślić nowe żarty.
Poradzisz sobie.
Mamy parę dni do kolejnej rundy.
Przygotujemy cię, mały!
Kolejna kolejka tequili dla finalisty?
Półfinalisty, dziękuję...
Ojejku!
No dobra. Pokaż mi się, mała.
Twoje spodnie można podgrzać w mikrofalówce.
Masz bluzkę z Zary. Super.
Jesteś Kreolką? Wyglądasz jak ona.
Kocham kreolskie jedzenie.
- Zawsze taki jest? - Tak.
- Gdy pije tequilę. - Widziałaś mój występ?
Nie tylko twój, ale coś tam widziałam.
Byłeś niezły. Ale nie na tyle dobry, żeby przejść dalej.
Przeszedłeś, bo kogoś zdyskwalifikowano.
- O kurde! - Cholera! Jedziesz po nim jak...
No dalej, kop brata, gdy leży.
- Brawo. - Leżysz?
Nie. Tak? Hej, o co ci chodzi?
Chwila, nie odchodź! Leżę! Chyba. O co ci chodzi?
KUPA ŚMIECHU! KONKURS DLA KOMIKÓW!
Zobacz.
Otagowano mnie na tym poście na Facebooku.
Gówno mnie obchodzi, co mówi o mnie jakiś zjeb z internetu.
- Mówi o tobie? - Deandre McDonald jest nikim.
- Uznam, że tak. - To słaba podróbka komika.
Nie będzie wielkim, czarnym ptakiem na dzielni.
- Ale ekstra. - To jest ekstra?
Co jest ekstra w tym, że gwiazda komedii wkurza się na ciebie?
Bo ta gwiazda komedii o mnie mówi.
Rozumiem.
- No właśnie. - Gratulacje!
- Czy ty... - Tak.
- Dolejesz oliwy do ognia? - Zróbmy to.
Dolej, kolego.
Co słychać? Ja na chwilę.
Oglądaliście filmik, na którym Marques Black pieprzy o mnie bzdury?
Widzieliśmy jego przebranie wrony. Ale coś wam powiem. Serio?
Jesteś aktorem. Pasuje ci coś takiego?
Granie wrony? Serio? Moja dupa może ją zagrać.
Dlaczego? Bo jestem spłukany i zrobię wszystko dla pieniędzy.
- Ja bym ci nie pozwolił grać wrony. - No właśnie.
- Nie pozwoliłbym. - To prawda.
Koleś, mogłeś zagrać pawia.
Albo flaminga. Albo koguta.
Coś takiego. Serio. Słuchaj, musisz się szanować.
Wyobrażam sobie, co robił, zanim się zdecydował.
„Mam zagrać rasistowską, chodzącą jive'em, mówiącą jive'em jebaną wronę,
która nazywa się Jim Crow i mieszka na drzewie?
To nie jest eufemizm na lincz”.
Nie jestem na ciebie zły, Marques. Jestem zły na twoją ekipę.
Rozumiesz? Musisz ją zwolnić.
Dzięki za rozgłos, kolego!
- Buziaczki! - Cholera!
- O tak. - Ale czad!
- Co to ma być? - Musisz to opublikować.
- Chyba tak. - Koniecznie. Jest dobre.
- Ten filmik miał 25 000 wyświetleń! - Czemu tak mocno mnie bijesz?
- Nie tak mocno. - Hej! Już po pracy?
- Tak, prowadzę program. - Jaki?
Komediowy.
Co?
Nie powiedziałaś mi, gdy rozmawialiśmy o konkursie.
Nie mówię wielu rzeczy. Zwłaszcza kolesiom, których nie znam.
- Teraz mnie znasz. - Nie. Wybacz, nie chciałem.
Nie znasz jej, dopiero ją poznałeś. Gadaliście przez dwie minuty,
a teraz napastujesz ją przed klubem
i pytasz ją o jej CV.
Jesteś „niebezpiecznym nieznajomym”.
Nie musi ci nic mówić.
- Ma rację. - Powiedz koleżankom.
Powiesz to koleżankom?
- Serio? Bronisz go? - Dziękuję.
Wiecie co?
Ktoś odwołał swój występ.
Mam wolne miejsce, jeśli chcesz przećwiczyć program.
Od ciebie wezmę wszystko.
- Super. Piwnica Komedii o 22.00. - Dobra.
O 22.00. Do zobaczenia.
„Od ciebie wezmę wszystko”.
Ale jesteś seksowna! Jak się masz, mała? Możesz to dostać!
Jeśli wyjdziesz zapłakana z kliniki, to i tak cię odbiorę.
Będę w aucie: „Ten lekarz się nie zna!
Nie zna się!”.
Mówię wam, nie pamiętam żadnego hasła.
Zmieniłem je wszystkie na „nieprawidłowe”.
Wpisuję cokolwiek, wyskakuje „nieprawidłowe hasło”. Dziękuję.
Muszę spadać, kocham was!
Jak tam? Dobrze się bawicie?
- Wszystko super? - Tak!
To dobrze.
To jedziemy dalej z tą imprezą. Kolejny uczestnik jest tu nowy.
To półfinalista konkursu Kupa Śmiechu.
Proszę o brawa, Deandre McDonald!
Taylor Jones, proszę o brawa dla niej.
Cholera.
Cieszę się, że tu jestem.
Jestem z Birmingham w Alabamie. To małe miasto.
- Ktoś stamtąd pochodzi? - Ja. Co z nim nie tak?
Super, to...
Widownia miała odpowiedzieć: „Nikt”,
żebyś mógł nam o nim opowiedzieć?
Tak, kolego. Przejrzałeś mnie. Super.
Jeśli nie jesteście z Birmingham w Alabamie,
to macie szczęście, bo powiem wam...
Że jest beznadziejne? Musi takie być.
Jeśli nie, to nie będzie śmiesznie.
Tak, jest beznadziejne. Jest straszne.
Nie złe i burżujskie. Po prostu złe.
Czy wasze dziewczyny też są hipokrytkami?
- Tak. - Rozumiecie mnie?
Dziękuję.
Dzięki, Snoop Khalifa. Dobrze to słyszeć.
Pomyślcie o tym. To twardzielka! Rozbiera się przed znajomymi.
- Ale gdy ja próbuję... - Gdy to zrobisz,
to inna historia. To puenta?
To była puenta. Dobry jest!
Tak.
Brawa dla niego za to, że próbował być komikiem.
Świetnie się spisał
poza momentem, w którym pozwolił prawdziwemu komikowi
przerwać mu program.
Powiem im, co ich ominęło.
Spodobałoby się to wam. Nic lepszego nie słyszeliście.
Miał powiedzieć o związkach i jakie są trudne.
Prawda?
Potem opowiedziałby o różnicach między czarnymi a białymi ludźmi.
Prawda?
- Tak. - Tak.
Potem mówiłbyś o rapie, żeby naśladować Jaya-Z.
Właśnie o tym mówię.
Powiedziałbyś o polityce, żeby naśladować Obamę, tak?
Właściwie to miałem zrobić Trumpa.
Obama wypadł, mamy Trumpa. Rozwijasz się.
Potem byłby Tracy Morgan i Chris Rock.
Ich chciałeś naśladować?
Chciałem zrobić Mike'a Eppsa.
- No jasne. - Ale wiesz co?
Mike Epps jest Mikiem Eppsem. Może ty będziesz sobą?
Rób swoje. Mów o swoim życiu. Ale nie możesz,
bo ćwiczyłeś to gówno na YouTube!
- Tak? - Tak.
Miałem dużo wyświetleń.
Miał dużo wyświetleń. O tak.
Powiedz mi coś.
Gdyby pies nasrał na środku tej sali,
to wszyscy by to obejrzeli, nie?
To twoja kariera, kolego.
Oglądamy cię, gdy stoimy w kolejce albo czekamy na Ubera.
Wtedy masz wyświetlenia. Gdy sramy,
patrzymy na gówno, a potem na ciebie. Dwa wyświetlenia.
Dlatego mówimy na to „dwójka”.
Widzisz, jak prawdziwy komik tworzy żarty?
To nas od siebie różni.
Ja nie mam wyświetleń, mam doświadczenie. Jestem tutaj i tutaj.
Ty się tu nigdy nie dostaniesz
z takim gównem, które pokazałeś w Piwnicy Komedii w dzisiejszy wieczór.
Wybaczcie mi, że popsułem nastrój.
Stawiam kolejkę. Bawcie się dobrze.
Dziękuję za przybycie. Z Bogiem. Dobranoc.
Nadal jest gorący, możesz go użyć.
Ile to było kasy?
Może tysiak, góra 1500, nie?
Rzucał kasą, jakby nic nie znaczyła.
Dre, widziałeś to? Jasne, że tak. Byłeś tam.
Rzucał ci kasą w twarz. Też chcę taki być.
Chcę być jak Marques Black.
Hej, Benedict Arnold. Walić Marquesa Blacka!
- Nie nienawidź go. - Jasne?
- Nie nienawidź go, bo ma kasę. - Miał rację.
YouTuberzy nie rozumieją, że stand-up jest sztuką.
Jeśli chcesz wygrać konkurs, to zacznij pracować,
- bo jesteś słaby. - Powiem ci, co jest słabe.
To, że w LA po 22.00 nie można kupić jedzenia.
Dlatego jesteście tacy chudzi.
Nie możecie jadać w nocy!
- Lepiej idź spać. - Tak zrobię.
- Cholera! - Nie mamy kasy!
Ani ty, ani ja!
- Proszę. - Razem!
Macie to na dzisiaj.
Chwila, nie, dziękuję.
Nie mogę przyjmować kasy za występy, gdy biorę udział w konkursie.
- Serio? - To nie zapłata za występ.
Właściwie to ty mi wisisz kasę.
To parę dolców na jedzenie.
Za kogo ty mnie masz...
- Zostaw! Pomaga nam! - Co ty robisz?
Cholera!
Nie kłamałaś, to parę dolców.
Ale wiesz co? Nie będę wybrzydzał.
Dam ci dychę, wezmę dychę. Dziękuję, Taylor. To miłe.
Co tam, kolego?
- Thomas z pianina ciągle mi dokucza. - Co znowu?
Wziąłem pianino, które mi zrobiłeś, żeby pokazać pani Ellen.
Jaylin, wziąłeś na zajęcia pianino z kartonu?
Tak.
Młody, to pianino domowe. Nie pokazuj go nikomu.
Jest fajne, ale oni się z niego śmieją.
Mówią, że nie stać nas na prawdziwe.
Bo nie jest fajne, Jaylin.
Mówiłem ci, że kiedyś kupię ci porządne pianino.
- Mówiłeś. - To mi uwierz.
Trzymaj pianino z kartonu w domu. Dobrze?
- Dobrze. - Gdzie mama?
Tutaj, czyta podręcznik dla pielęgniarek.
Idź na górę, skarbie.
Co?
- Co u ciebie? - Nic.
Zapłaciłaś czynsz?
Tak.
- Dzwoniłem do ciebie. - No i?
Przeszedłem do drugiego etapu.
Super.
Dobra, rozumiem.
Rozumiem, to kłótnia na jedno słowo?
- Wal się. - Dwa słowa! Robimy postępy.
Widzę, że się uśmiechasz.
Cześć, Deandre.
- Ty czekoladowa... - Pa.
Kurwa!
Prawo jazdy i dowód rejestracyjny.
- Dzień dobry. - Dzień dobry, panie władzo.
Wiecie, że tu nie wolno parkować?
Cholera! My...
- Możemy zaparkować tam? - Nie, jeśli znów zaśniecie.
- Nosi pan aparat? - A co, jesteś higienistą?
- Nie jest pan za stary na aparat? - A ty na bycie zastrzelonym?
Dobra, włączam silnik i spieprzamy stąd.
WIADOMOŚCI Z HOLLYWOOD
Gwiazdor nie tylko zbeształ komika z Instagrama,
ale zrobił to na występie komików-amatorów.
To podstawy bycia komikiem.
Jak widzicie, on dopiero się uczy.
No tak.
Black ma na koncie parę filmowych klap,
więc niektórzy podejrzewają, że czuje się zagrożony przez nowicjusza.
- Nie czuję się zagrożony. - To nic złego.
Gdybym to był ja, gdyby ktoś chciał mnie zastąpić,
to bym się bał. Pisałbym już swój testament.
- Jeśli to cofniesz... - Jethro.
- Posłuchaj, co mówi... - Jethro.
Jeśli nadal chcesz ze mną pracować, to się zamknij.
- Przepraszam, wujku Nico. - Zamknij się!
I jakie klapy filmowe? Robię same hity.
W sumie to twoich ostatnich filmów nawet nie ma na żądanie.
Chcę je znaleźć i...
Jethro, moje psy zjedzą cię żywcem, jeśli się nie zamkniesz.
Marq, słuchaj.
Nie słuchaj tych bzdur.
Wymyślą historię o czymkolwiek.
Potem pojawi się nowy news, który zastąpi poprzedni.
Wszyscy o tym zapomną.
- Nie przejmuj się. - No dobra.
Tego się po tobie spodziewałem, Nico.
- Swój ziom. - Bo to twoja wina.
Dlaczego?
Wpakowałeś mnie w sytuację, w której nikomu nie mogę ufać!
Otoczyłeś mnie skurwysynami,
których nawet nie znam.
Nie znam jej! Ani jej! Nie znam tych czarnuchów!
Mogę mówić coś we własnym domu,
a jakiś czarnuch będzie mnie nagrywał!
Nikt cię nie nagrywa, Marq. Wyluzuj! O co ci chodzi?
- Co? Wyłącz ten telefon! - Przepraszam.
Dla innych to zabawa, ale nie dla mnie.
- Napraw to. - Co mam zrobić?
Jesteś menadżerem, więc to ogarnij!
Wujku Nico.
Jego psy naprawdę jedzą ludzi?
Jeden kundel prawie mnie ugryzł, gdy tu przyszedłem.
Zastrzelę cię. Strzelę ci kulkę w głowę.
- Zastrzelisz... - Strzelę ci kulkę w głowę.
Kolesie z Birmingham są spragnieni.
Nie pochlebiaj sobie. Pracuję nad żartami.
W Los Angeles nie ma innych barów?
Gdybyś poszedł gdzie indziej, nie zobaczyłbyś mojej ładnej buźki.
- Kto mówi, że jesteś ładna? - Twoje spojrzenie.
Przyłapałaś mnie. Cieszę się, że tu jesteś.
Wybacz, kolego. Nie mam czasu na zabawę.
Muszę iść do pracy, żarty same się nie napiszą.
Chwila.
- Piszesz żarty? - Tak.
Piszę, gram, mówię żarty. Jestem człowiekiem orkiestrą.
Super. Ekstra.
Pomóc ci z materiałem?
Daję dobre rady.
Jestem znana z wyczucia czasu i sardonicznego humoru.
Sardonicznego humoru? Seksowne słowo.
Jeśli stąd nie pójdziesz, jak to mówi Eddie Murphy:
„Laska, zmykaj stąd, zanim coś się wydarzy.
Rozumiesz? Gdy otworzysz puszkę Pandory,
gdy ją otworzysz, to już jej nie zamkniesz.
Tak będzie. Gdy wypuścisz potwora, to zrobi tu rozpierduchę!
No już, uciekaj stąd.
Nie, zostań. Albo idź. Nie, zostań, idź. Zostań, idź”.
Umawiałem się raz z biseksualną panną. Przy nikim nie mogłem jej ufać.
- O tak? - Nie.
Moje sterczące sutki.
To był dla wszystkich ciężki rok, prawda?
Że też pozwoliliśmy na to jako kraj.
Jako Afroamerykanin nie mogę w to uwierzyć.
Jako Amerykanin nie mogę w to uwierzyć.
To niedorzeczne.
Nie wierzę, że koleś przeszedł z Verizon do Sprint.
Nie sądziłem, że to możliwe.
To zła pora na bycie dziwakiem.
Już nie możesz być dziwakiem. Mówię to do ciebie, kolego.
Nie możesz być dziwakiem. Nie możesz być już dziwakiem.
Zgarniają wszystkich.
- To pamiętnik? - To nie jest pamiętnik.
Nie piszę pamiętnika. To dziennik.
O czym gadacie?
- O pamiętniku Dre? - Tak.
- Zamknij się. - Co? Nie.
To miejsce, w którym się wyżala.
Chwila. Zrobiłeś synowi pianino z kartonu?
Tak.
Nie miałem kasy na prawdziwe, a on musi ćwiczyć.
To jest przezabawne!
Cieszę się, że śmieszą cię moje porażki, skarbie.
Szczerze? To zabawniejsze niż to, co mówisz na scenie.
Wykorzystaj to.
No weź. Słyszałeś Marquesa.
Powiedz prawdę w zabawny sposób.
Nikogo nie obchodzi to, że jestem gównianym ojcem.
Tylko że wszyscy na widowni czują się jak gówniani ojcowie.
Ale coś wam powiem. Serio?
Jesteś aktorem. Pasuje ci coś takiego?
„Mam zagrać rasistowską wronę, która nazywa się Jim Crow
i mieszka na drzewie?
To nie jest eufemizm na lincz.
Co powinienem zrobić?”
Dobra, wysiadamy.
Co robisz?
Mówiłeś, że idziemy do Taylor.
Nie. Razem nigdzie nie idziemy.
Ja idę spędzić czas z Taylor.
- Serio? - Tak.
Dre, nawet nie znasz tej laski.
Jasne? Może być kusicielką.
Zostawię cię samego w szponach kusicielki.
Twoje złe decyzje odbijają się na mnie.
Ta się na tobie nie odbije, bracie.
Przepraszam, mój przyjacielu, mój bracie.
- Dziękuję ci. - Jasne. Oby było warto.
Cholera!
- Czekasz na telefon? - Co?
Nie, skarbie, jestem cały twój.
Wiem to i ty też to wiesz. Ale czy ona o tym wie?
Tak, przejrzałam twoje media społecznościowe.
Kim jest Sky?
To skomplikowane.
Mnie pasuje.
Dre, musisz mnie zawieźć do szpitala!
- Co? Czarnuchu! - Tak, Dre.
Musisz mnie zawieźć do szpitala!
- Co? Dlaczego? - Bo mam raka.
- Masz raka? - Nie, on ma.
Nie mam raka.
A masz coś innego?
- Nie, a ty? - Nie!
Nie jesteście tego pewni,
więc się przebadajmy, zanim zacznie się zabawa.
Dokończycie innym razem.
- Chwila, nie! - Musimy iść. Puszczaj.
Idziemy. Dobranoc!
Rak? To najbardziej prawdopodobna wymówka?
Nic lepszego nie wymyśliłem.
Musiałem cię wyciągnąć.
- Nic mi nie groziło. - Skoro tak mówisz.
Wiem, że jeśli rozstaniesz się ze Sky,
to będziesz obwiniał za to mnie.
- Jak z dżinsowymi szortami. - One są super.
- Nie na tobie. - Daj spokój.
Odwal się od moich nóg i nóg mojej mamy.
- Jasne. - Nie wiem.
Mogłeś nam przeszkodzić w czymś wyjątkowym.
Tak tylko mówię. Taylor mnie rozumie.
Interesują nas te same rzeczy.
- Jest w porządku. - Jest zabawna.
Przy niej wszystko jest takie proste.
Przy Sky wszystko jest trudne i skomplikowane.
To może moja jedyna szansa, żeby być z kimś,
kto chce tego samego co ja.
I jest gorąca.
Na tyle, żeby spotykać syna w weekendy?
- Nie. - No właśnie.
Ale w weekendy dzieją się dobre rzeczy.
Kreskówki w niedzielny poranek, futbol, darmowe dolewki mimozy.
- Tak. - Co?
- Tak, wszyscy. - Niezłe.
- Dalej, skarbie. - O tak!
Rety.
Dobrze rozumiem?
Czarny facet tańczący w przebraniu wrony w złotych łańcuchach
wszystkich was śmieszy?
Nie, nikt tak o tym nie myśli.
- Dajesz czadu. - To co myślicie?
Jesteś geniuszem komedii, który robi, co chce.
- Racja. - Super.
Mogę robić, co chcę. Odchodzę.
Podpisałeś z nami kontrakt.
Walić kontrakt. Jeśli to znaczy, że mam to robić,
- to nie mogę. - Nie chcieliśmy cię urazić.
Marques, krytykują cię w prasie.
Rozumiemy cię.
Jeśli mamy się zająć tym McDonaldem, to się nim zajmiemy.
- Miałeś o tym nie mówić. - I co zrobicie?
Zaatakujecie go w ciemnym zaułku?
Wynoście się stąd. No już.
- Dobra. - Przepraszamy.
Już sobie idziemy. W tę stronę.
- Łap za telefon. - Powiem wprost.
Rezygnujemy z czeku na 20 milionów dolarów,
bo jesteś zły na jakiegoś influencera z internetu?
Kto tak robi? Co robisz? Co robisz, Marq? Nie.
My nie rezygnujemy. Ja rezygnuję.
Wyłącz to.
Patrzcie na tego gamonia.
GODZINA 4.30
DZWONI SKY ODBIERZ
Jaylin, o co chodzi?
Biłem się. Fajnie, no nie?
Nie. Nie możesz się bić.
- Wygrałeś? - Chyba tak.
Zuch chłopak.
Z tym chłopcem z pianina?
Tak. Nie jestem gamoniem.
Wiem, że nie jesteś. Masz ręce po tacie.
Jak Muhammad Ali. Takie właśnie są.
„Jesteś zwinny jak motyl i cięty jak osa.
Jesteś najlepszy na świecie. I najładniejszy.
Na głowie masz młode włosy. Fajnie”.
Masz szlaban, chłopcze.
Idź umyj zęby. Szybko.
Kochanie, nie bądź dla niego taka surowa.
Nie musiałabym taka być, gdyby był tu jego tata.
- Jestem beznadziejnym ojcem? - Nie o to mi chodzi.
Sky, zajmuję się tu swoimi sprawami.
- Dlaczego mi nie pomagasz? - Wiesz co, Deandre?
Skoro ty zajmujesz się sobą i ja zajmuję się tobą,
- to kto zajmie się mną? - Ja.
Gdy wygram konkurs i do was wrócę.
Sky, daj spokój, nie jesteśmy tacy. Wiesz, że cię wspieram.
Może ty będziesz wspierać mnie? Zrobisz to dla mnie?
Skarbie?
Zrobisz to dla mnie, skarbie?
Przestań! Wiesz, że nie lubię, gdy śpiewasz.
Nie lubisz... No dobra. Małego tu nie ma?
Nie ma.
Pokaż mi cycuszki. Podnieś bluzkę. Pokaż mi chociaż sutka.
Potrzebuję teraz tego. Są ładne i czekoladowe.
Psychol! Pa!
- Jest wariatem. - Dacie wiarę?
Ja też nie.
Nie wierzę, że koleś przeszedł z Verizon do Sprint.
Nie sądziłem, że to możliwe.
- Głupek z niego. - Zrobiłem...
Cholera, kto... Co?
Co, do diabła?
Jeśli coś takiego ci się podoba...
Sprawdzę tę sukę jeszcze raz.
Cholera, to...
O rety.
Kurde. Nigdy tak się nie cieszyłem na widok łóżka.
- No nie? - Nikomu nie wisimy?
Nikomu, Dre.
Ktoś się wygadał, że straciliśmy pokój w hotelu
i śpimy w samochodzie.
- Kto się wygadał? - Ja, Dre. Ja to zrobiłem.
No jasne.
Nie.
- Co? Kto to? Co? - Nie!
- Co?
Cholera. Taylor otagowała mnie na Facebooku.
- I Sky to zobaczyła. - Skąd wiesz?
Bo właśnie to polubiła.
Czyli to zobaczyła i chciała ci o tym powiedzieć.
Cholera.
Spokojnie, to nie problem.
Po prostu to usunę, jakby nigdy nie istniało.
Coś się jej przewidziało.
Oszukujesz ją i myślisz, że jest głupia?
Słuchaj, Dre. To ci właśnie powie.
- Pisze komentarz. - Pod zdjęciem?
Zabawne.
„Kim jest Taylor?”
Bezpośrednia. Kochasz ją.
- Dobra, muszę... - No dobra, pa!
- Poczta głosowa. - Cholera.
Pokaż mi to.
„Nie dzwoń do mnie. Kim jest Taylor?”
Dobra, bez paniki.
Nie panikuj, oddychaj. Już dobrze.
Powiedz jej, kim jest Taylor.
A Taylor jest... stand-uperką.
- Racja! Fakty. - Napisz to.
„Jest komikiem”.
Co napisała?
Nie wiem, ale coś pisze. Są kropeczki.
- Coś pisze. - Nienawidzę kropek.
Ja też.
Ludzie widzą, że piszę.
To naruszenie prywatności. To słabe.
- No nie? - Nie lubię tego.
„Bzykasz ją?”
Możesz szczerze na to odpowiedzieć. Ja tu jestem.
Masz rację. Nie zrobiłem tego.
- Nie zrobiłeś. - Byłem grzeczny.
- Mam pas cnoty! - Powiedz jej to.
No dobra. „Nie”.
„To dlaczego napisała »ciacho w pracy«? Bez powodu?”
Daj mi to.
- „Nie wiem, co ona o mnie myśli”. - Wymigaj się od odpowiedzi.
- Super. - Tak.
„Nie wymiguj się od odpowiedzi”.
Bystra jest.
„Co ty tam naprawdę robisz?”
„Próbuję tutaj...
Próbuję odnieść sukces. Dlaczego mi nie wierzysz?”
Odpisała?
Jeszcze nie.
Pojawiły się skaczące kropeczki.
No dalej.
Co jest? Pisze nowelę?
Nie mam pojęcia.
Niech się pospieszy, bo padnie mi telefon.
- Cholera. - „Skoro tak mówisz”.
- I tyle? - Tak.
Ale te kropeczki skakały...
Wiesz co? Walić to.
Olewa mnie, odkąd wyjechałem.
Nawet nie wiem, czy jesteśmy razem. Nie będę się tym przejmował.
Srał to pies.
Nie będę podnosił sobie ciśnienia.
Wiesz co? Muszę się dowiedzieć.
Ta niepewność mnie wykończy.
Zadzwonię do niej. Jasne? Głęboki wdech.
Hej, skarbie.
Oddzwoń do mnie, dobrze?
Bo wiesz...
Wiesz, że możemy się źle zrozumieć,
gdy rozmawiamy przez wiadomości. Zaraz padnie mi telefon,
ale jestem w nowym hotelu w West Hollywood.
Pokój 945. Zadzwoń do mnie. Kocham cię.
Skarbie.
Daj mi telefon. Co z tobą nie tak?
- Od kiedy gadasz jak... - Chwila, pisze coś.
Co? Co napisała?
„Wal się”.
Jasno i wyraźnie. Mówiłem ci.
Byłam niedawno na castingu.
Nie jestem Meryl Streep, ale ludzie mnie znają.
Pierwsze, o co mnie zapytali,
to ile polubień mam na Instagramie.
No wiem. Mają te gwiazdy Instagrama.
Mają może ze trzy minuty...
- Mają... Spotify? - Spotify jest od muzyki, to nie to.
Mają to coś.
Przynajmniej wiedz, co to jest.
Dlatego to nie dla ciebie. Nawet nie wiesz, co to jest.
Wiecie, jaki był kiedyś Instagram?
Na ulicy: „Hej, podobno ta laska jest zabawna. Obejrzyj ją”.
- I tyle. - Masz rację.
A kim byli obserwujący? To ludzie, którzy chcieli cię zabić
- albo zboczeńcy. - Właśnie.
Nie mogę pozwolić, aby te wschodzące gwiazdy z internetu
przychodziły tu i się rządziły. Nie wiem, co osiągnęły.
Jeśli to znaczy, że muszę wyruszyć w trasę,
- to wyruszę. - I dobrze.
Nie wkurzam się. Ja cały czas jestem w trasie.
Te dzieciaki nie chcą trasy. Chcą być sławne.
Nie wiedzą, co to znaczy.
Nie rozumiem, czemu jadą po naszym pasie.
- My nie jedziemy po ich. - No właśnie.
Wiecie co? Nie rozumiem tego.
Gdy byliśmy młodzi, brali nas za wariatów.
Ty byłeś młody w 1906 roku.
Zamknij się.
Trzeba nauczyć się słuchać. Dzieciaki uczą się od nas,
a my uczymy się od nich.
Ten młody, z którym masz problem.
Może zostań jego kolegą, sprzymierzeńcem?
Nie wiadomo. Może to kolejna gwiazda.
Marques, od dziesięciu lat nie byłeś w trasie.
To będzie ekstra.
Spiszesz swoje żarty, będziesz występował w klubach...
„Będzie występ Marquesa!” Ludzie będą przychodzić.
Wykorzystaj dzieciaki z internetu.
- Do reklamy! - Wykorzystaj je.
O tym mówię! Właśnie to powiedziałem.
Powiedziałeś to inaczej.
Ja to lepiej ująłem.
Niech też wciągną cię do internetu.
Dzieciaki się na tym znają.
Byliście kiedyś parą? Zachowujecie się jak dwie suki.
- Nazwałaś mnie suką? - Tak.
Ja cię tak nie nazwę, bo to złe.
- Nazwij mnie suką. - Możemy umieścić to w internecie.
Będziemy na szczycie.
Gdzie moje skrzydełka z kurczaka?
Cholera!
Zajmiecie się rachunkiem?
- Co? - Tak.
Zerwałem kontrakt na 20 milionów. Jestem spłukany.
Tak, zajmiemy się tym.
- Sinbad, gdzie idziesz? - Zapłacić.
Rozmawialiśmy z rodzicami Thomasa.
Chcą, żeby Jaylin przeprosił za to, co zrobił.
Tak, przeprosi.
Nie przeproszę.
Słucham?
Nie żałuję, że go uderzyłem. Mówił źle o tacie.
Mówił, że nie ma pieniędzy i że jest ofermą.
Że nigdy nie kupi mi pianina.
- Bo może ci nie kupi. - Ty w niego nie wierzysz.
Myślisz, że nie wierzę w twojego tatę?
- Nie chciałaś, żeby jechał do LA. - Nie wiesz, co tam robi.
Robi to, co mówił. Spełnia marzenia.
Przepraszam, możemy wrócić do...
Jasne, chwileczkę. Jaylin, myślisz, że w ciebie wierzę?
Wierzę.
Wierzę w was obu.
Jaylin nie przeprosi. I wie pani co?
Zamiast prosić mojego syna, żeby przeprosił za bronienie ojca,
może każe pani temu drugiemu chłopcu przeprosić za obrażenie taty Jaylina?
Gdy Thomas będzie gotowy go przeprosić,
wie pani, gdzie nas szukać. Chodź, synku, idziemy.
- To było super. - No nie?
Tak po prostu wyjdziemy?
Tak, a potem zobaczę się z twoim tatą.
Zjemy lody?
Pee-wee Herman został przyłapany na waleniu konia w kinie porno.
Nie myśleliście, że walenie konia i kino porno
idą ze sobą w parze?
To jak powiedzieć: „Zamówił frytki i je zjadł”.
„Tak? Co za potwór”.
Jeśli przyklejacie się do podłogi, to nie przez popcorn.
Musicie iść trochę szybciej.
To było dobre.
Całkiem niezłe, no nie?
Marques da czadu.
Panie Black. Przyszedł do pana pan McDonald.
Pan McDonald?
Dziękuję, Alfredzie. To Alfred.
- Co słychać? - Ty tak serio?
Dziękuję, że przyszedłeś.
Nie ma sprawy. To mikrofon ze złota?
Zgadza się. Marques używa go na wszystkich występach,
od swojego pierwszego występu specjalnego.
Marques Black Bez Cenzury.
- Chyba go widziałem. - Chyba?
Wszyscy go widzieli.
- Zostawię was samych. - Niech mnie diabli.
Chodź.
Wyjdźmy na zewnątrz.
Jasne.
Oddałem te 20 milionów.
- Dlaczego? - Bo miałeś rację.
Zatraciłem siebie i skupiałem się na kasie.
Byłem tym, kim chcieli, żebym był,
zamiast być sobą.
Miło, że czegoś cię nauczyłem, playboyu.
Z chęcią uczę się na błędach.
Skoro mowa o błędach. Powinienem być mądrzejszy
w tej sytuacji.
Jesteś młody, nieokrzesany, ale masz talent.
Powinienem ci pomagać, zamiast próbować cię zniszczyć.
Bez urazy, ale dziękuję.
Nie będę twoim projektem.
Sam odniosę sukces.
Gdy ja się wspinałem na szczyt, uczyliśmy się od najlepszych.
Uczyłem się od Redda Foxxa i od Richarda Pryora.
Podawałem kawę Eddie'emu Murphy'emu.
Mamy teraz inne czasy. To nowa era.
Nikt nie będzie ci polerował butów.
Moja cała widownia jest tutaj.
Nie potrzebujesz nas, bo masz obserwujących?
Zgadza się.
Musisz spojrzeć w swoją przeszłość, żeby zrozumieć swoją przyszłość, młody.
Jestem przyszłością, stary.
Boisz się. O to chodzi. W końcu.
Nie wiedziałem, o co tu chodzi.
Ale to z tego wywodzą się te drwiny i żarty ze mnie.
„Będę walczył z największą gwiazdą komedii,
żeby ludzie nie widzieli, jak się boję”.
Słuchaj, nie boję się.
Wiem, co to strach. Widzę go w twoich oczach.
Tak. A najbardziej boisz się porażki.
Bo myślisz, że twoi bliscy w ciebie nie wierzą,
więc sam w siebie nie wierzysz.
Wiesz co? Zobaczymy, kto się boi,
gdy wygram dzisiejszy konkurs.
Zobaczymy wtedy, kto się boi.
Gdybyś był tym, kim mówisz,
w dupie miałbyś ten konkurs.
Nie spóźnij się na konkurs, playboyu.
Powodzenia.
Dre, zostawiam ci kolejną wiadomość.
Jak możesz spóźnić się na swój występ?
Masz tu przyjść, zanim rozwalisz mój plan.
Nie będzie firmy menadżerskiej, Sarah Silverman, nie będzie nic.
Chodź tu, nie bądź czarnuchem. Gdzieś ty się podziewał?
Nie wiem. Nie wiem, jak to wyjaśnić.
Naćpałeś się?
- Wyglądasz jak naćpany. - Nie. Chyba nie.
Ja pierdolę. Pozbieraj się. Hej.
- McDonald, teraz ty. - To jest to, mały.
Słuchaj, będę prowadził transmisję na żywo.
Cały dzień o tym mówię.
Wszyscy będą oglądać, więc wiesz, co masz robić.
- No dobra. - Tak?
- Bum! Daj czadu! - Bum! Daj czadu!
- Zróbmy to. - Jestem gotowy.
- Powodzenia, mały. - Tak jest.
- Co tam, Dre? - Jak leci?
- W porządku? - Tak.
- Daj czadu. - No jasne.
To mój czas, skurwysynie.
Idziemy.
Cieszę się, że nie biorę udziału w konkursie. Bałbym się.
Gotowi na kolejny występ?
- Tak! - Tak!
Zaprośmy go.
Brawa dla Deandrego!
Ojejku. Co za dzień.
Ja...
Właśnie byłem w domu Marquesa Blacka.
Powiedziałem: „W domu”? Raczej w jego posiadłości.
Dom Marquesa Blacka jest taki duży, że skurwysyn ma niewolników.
Widziałem trzech czarnuchów zbierających bawełnę. Że co?
Gdzie jest Quentin Tarantino? To Django? Co się dzieje?
To znaczy...
To nie jest program, który normalnie bym przedstawił.
Zwykle mówię o rzeczach, które zapisuję w dzienniku.
Ale byłem w domu jebanego Marquesa Blacka
i mówię szczerze, że nie mogę dojść do siebie.
Pomożecie mi dojść do siebie?
Zrobicie to?
- No dobra. - O tak!
No dobra.
Mogę z nim porozmawiać i zapytać, co się dzieje?
- Przykro mi, czas już leci. - Ja i mistrz...
prowadzimy tę wojnę w internecie.
Gadałem o nim złe rzeczy, krytykowałem jego filmy.
Śmiałem się z jego wzrostu. Mówiłem o wszystkim.
I wiecie co? Marques Black
też myśli, że jego filmy są słabe.
Jest spoko. Ma fajny dom z fajnym sprzętem.
Ma nawet mikrofon ze złota.
Mikrofon ze złota? Że co?
Nawet Bóg nie ma mikrofonu ze złota.
Mikrofon, którego używa Bóg, jest pozłacany.
A on ma mikrofon ze złota.
Co, do diabła?
Mówił mi o byciu świetnym.
Powiedział mi też, że boję się porażki.
Ja na to: „Wow! Boję się porażki”.
Kto tak do kogoś mówi? Chciałem powiedzieć:
„Skąd wiesz, że boję się porażki?”.
Ale wiecie, że tego nie powiedziałem.
Bo jestem twardzielem. Jestem facetem. Musiałem pokazać swoją mocną stronę.
Więc powiedziałem: „Co ty mówisz, do cholery?
Nikt się nie boi. Ja się nie boję.
Co? Coś ci powiem, bracie.
Coś ci powiem. Powiem ci coś, frajerze”.
Mówił, że w siebie nie wierzę.
Chciałem mu powiedzieć: „Kto ci zdradza te wszystkie sekrety?
Jesteś zaklinaczem dusz? Skąd to wszystko wiesz?”.
Gdy idziesz do domu Marquesa Blacka, to nikt cię nie ostrzega,
że idziesz na boską interwencję, no nie?
Powinni to mówić,
gdy oddajesz kluczyki jego parkingowemu.
Tak, ma w swoim domu parkingowego.
Parkingowy na ciebie patrzy i woła: „Hej!”.
Ten czarnuch ma z 200 lat.
„Hej, uważaj! Ten facet zna twoje serce”.
Że co? Zna moje serce?
Jest Jezusem czy co? Co się dzieje?
Słuchajcie, moja kobieta... Zjebałem...
Moja kobieta jest najlepsza. Nie rozumiem, czemu chodzi zła.
Jestem tutaj i spełniam swoje marzenia.
Niczego nie spełniam.
Serio. Kręcę filmiki za darmo i kłócę się z gwiazdami, też za darmo.
A ona pracuje.
Zajmuje się domem, zajmuje się synem,
stara się być lepsza.
Rozumiecie? Jest dorosła.
A ja robię głupie rzeczy.
No wiecie...
Jesteśmy jak Jay-Z i Beyoncé.
Gdyby Beyoncé wyszła za DMX'a.
Rozumiecie? Mówię: „Hej, joł!
Hej, mała! Halo!
Kochanie, dasz mi więcej?
Dasz mi więcej kieszonkowego, żebym mógł nakręcić głupie filmiki?
Nawet jeśli jest za darmo
i wychodzi z ciebie, proszę, pomóż mi, kochanie,
z tą sprawą”. Kocham ją.
Oczekujemy od kobiet, że będą nam wszystko wybaczać.
Mówię o wielu rzeczach.
Mówię o braku pracy,
podrywach, biedzie.
A gdy ona to zrobi, co robimy?
Zostawiamy ją dla laski z większym tyłkiem.
Nawet nie musi być dużo większy.
Chodzi o jeden procent tkanki tłuszczowej.
To można zmienić podczas wyborów. Rozumiecie?
Jeden jebany procent. Czasami siedzę ze swoją kobietą
i mówię: „Co ty tu ze mną robisz?
Stać cię na więcej. Wierzysz w siebie?
Możesz być w lepszym związku.
Może poprosimy Marquesa Blacka o interwencję,
bo nie mam pojęcia, dlaczego ze mną jesteś”.
Ale wiecie co? To nie ma być łatwe.
Gdyby było łatwe, nie byłoby nic warte.
Rozumiecie? Dlatego jestem dla niej taki surowy.
Bo jestem tego wart. Rozumiecie?
Nie, żartuję sobie z was.
Kochanie, proszę cię, znajdź swojego Jaya-Z.
Bo DMX musi poszukać siebie.
Czaisz, czarnuchu?
Bardzo wam dziękuję. Jestem Deandre McDonald.
To był mój występ. Bardzo wam dziękuję. Miło mi.
Dziękuję!
Cholera! Dre! Co to było?
Musiałem to z siebie wyrzucić.
- To było odjechane. - Zadzwonię do mojej pani.
- No dobra. - Nagram to.
No dobra, pa!
Kochanie, oddzwoń. Udało mi się. Dałem czadu.
Dostałem owacje na stojąco.
Nie wierzę. Udało mi się! Oddzwoń do mnie.
Jak najszybciej. Jasne? Kocham cię.
- Bracie. - Kolego. Brawo.
- Widziałeś to? Słyszałeś ich? - Co?
- Chodźmy.
No dobrze.
Wystąpcie, gdy was wyczytam.
- DeJuan Bickerstaff. - Wiedziałem!
Montana Presley.
Lamont Keesh.
I ostatni, ale nie najgorszy...
Paul Wilds!
Przepraszam, sędzio.
Powinien przejść dalej. Słyszeliście widownię. Spodobał się.
Był super, nam też się podobał.
Ale podobno wziął kasę za występ.
Taylor Jones. Nie wziąłem kasy za występ.
Dała nam kasę na jedzenie.
Skoro to nieporozumienie, to z nią to załatwcie.
Trzecia runda zaczyna się za dwie godziny.
Co jest, kurwa?
- Za nas. - Chwila.
Dlaczego Taylor gada z menadżerem Marquesa,
- twojego wroga? - Pracujemy razem?
Chwila, Dre, coś tu nie gra.
Wiem dokładnie, co tu nie gra.
Tak? Już to rozgryzłeś?
- Szybki jesteś. - Niedługo występ.
- To prawda. - Taylor.
Słuchajcie, to ten dzieciak z internetu.
Ty i Marques mnie wrobiliście.
Jak ci poszło? Wygrałeś konkurs?
Nie wygrałem, bo mnie oszukała.
To nic osobistego, jasne?
Zaproponował mi współpracę, jeśli mu pomogę.
Wiesz co, Taylor?
Wiesz, że nie zapłaciłaś mi za występ u ciebie.
Tak to załatwiła? Nie znałem szczegółów...
Fajny pomysł.
Zawróć, proszę.
Przepraszam, Dre. On pomoże mi się przebić.
Prawda, Nico?
Jasne, wykonam parę telefonów,
ale nic ci nie obiecuję.
- Ale mówiłeś... - Chwila.
Hej, co jest? Poczekaj chwilę.
Hej, McDonald. To koniec. Bezpiecznego lotu do domu.
Następnym razem, gdy tu będziesz, uważaj, z kim zadzierasz.
Wiecie co? Trochę zaszalałem.
Nie będzie następnego razu. I zabierz ją ze sobą.
Tak?
Mam nadzieję, że było warto.
I nie oddamy ci tych 20 dolców.
Transmitowanie tego zjadło mi baterię.
Uszkodziłem sobie szyję, śpiąc w tym samochodzie.
Otworzę. Mówię, że... Idź.
Kto to?
Kochanie.
Cholera, skarbie... Chwila. Co to ma znaczyć?
Co tu robisz, kochanie?
- Gdzie Jaylin? - Z moją mamą.
Widziałam twój występ. Byłeś super. Zabawny i szczery.
Przestań. Tu nie chodzi o mnie. Nigdy nie powinno.
Skupiałem się na tym, czego chcę,
i nie brałem pod uwagę tego, czego chcesz ty.
Myślałam o sobie
i nie wierzyłam w ciebie.
Ale wierzę. Masz wielki talent.
Robisz to, co powinieneś.
Skończyłem z tym. Nie nadaję się do tego.
Nie, nie poddasz się.
Nie po tym, co przeszliśmy.
Dre, którego znam, się nie poddaje.
Nie Dre, którego znam.
Rzucił baseball, koszykówkę.
- Weganizm. Wytrzymał dzień. - Nie wtrącaj się!
Jasne.
Zdyskwalifikowano mnie. Co mam zrobić?
Coś wymyślisz, jak zawsze.
Musisz odegrać się na tym szemranym Nico.
Skąd wiesz, że Nico jest szemrany?
- Widziałam transmisję. - Tak?
Tak, i to o Taylor.
Jebać tę sukę za to, że chciała cię sabotować.
- Chwila. - Szczerze mówiąc, nie jest taka ładna.
Rozmowa z Nico była transmitowana?
Tak. Przestań o nim mówić, bo dla mnie jest martwy.
To dowód, którego potrzebuję.
Eddie, nagrałeś transmisję?
A co, jestem amatorem? Jasne, że ją nagrałem.
Jeśli pokażę ją sędziom, wrócę do konkursu.
Runda finałowa zacznie się za godzinę.
- Nie bez nas. - Racja.
- Patrzcie na nas! - Idziemy!
Czekajcie. Patrzcie na nas.
Biegamy razem po Hollywood.
- Musicie wiedzieć, że was kocham. - Czego chcesz?
Mam ci tu włączyć album Drake'a?
- Nie rozklejaj się. - No dobra.
Kochanie, posłuchaj.
Byłem idiotą. Jesteś dla mnie jedyna.
Kochanie, wiem. Jestem zajebista.
To prawda. Coś ci dam, gdy wrócimy.
- Gdy wygrasz konkurs. - Racja. Idziemy.
Witamy w rundzie finałowej konkursu Kupa Śmiechu.
Jeden z tych komików wyjedzie w trasę po 30 miastach.
Zgadza się, trasa po 30 miastach. Nie przedłużajmy i...
Cholera. Już zaczęli.
Zajmę się tym. Wszyscy na ziemię!
O Boże! On ma broń! Weź moje pieniądze!
Co oni robią?
Nie mów w LA: „Na ziemię!”.
- Dlaczego? - Pomyślą, że masz broń.
Po co mi broń?
Mówiłem do komików, żeby zeszli na ziemię,
żeby Deandre mógł wejść na scenę.
- Nie wkurzaj się. - Nie rób tak.
Wiesz, że nie zapłaciłaś mi za występ.
Nie buczcie!
- Pokaż mu nagranie z Nico. - A jeśli mi nie uwierzą?
Cholera! Kto to?
- Patrzcie! - Jesteś najlepszy, Marques!
Dziękuję wam. Bardzo mi miło.
Przerwałem wam, za co przeszkadzam.
Kogoś tutaj zdyskwalifikowano, ale niesłusznie.
Przyszedłem tu to naprawić.
Z przyjemnością przedstawiam wam faceta, który nie jest tylko moim kolegą,
ale może być moim następcą, jeśli tego nie spieprzy.
Panie i panowie, proszę o brawa dla Deandrego McDonalda.
Dasz czadu, kochanie.
Brawo, Dre!
Nie wiem, co powiedzieć.
Bądź wielki.
- Idziemy. - Dasz radę, Deandre.
Spójrz na siebie!
No cóż...
Dostałem mikrofon ze złota!
TRZY MIESIĄCE PÓŹNIEJ
Potem dzieci przechwalały się, kto obejrzy ich recital.
- Serio? - Tak.
Mamo, tata zdąży wrócić do tego czasu?
Trudne pytanie.
Jego trasa jeszcze trochę potrwa.
Jesteś głodny? Coś ci zrobię.
- Coś ulubionego. - Dobrze.
Chodź.
Dre?
- Serio? - Tata?
Super.
- Kupiłeś mi pianino? - Jest twoje.
Kupiłem ci je.
- Kocham cię, Jaylin. - Kocham cię, tato.
- O tak! - Skarbie...
Subtitles by sub.Trader subscene.com
Napisy: Kamila Krupiński