THAI SUBTITLE BY DIRTYDOG
เพียงครั้งเดียว กับ เวิร์ลพีบีอาร์ รอบชิงชนะเลิศ!
ลูค คอลลินส์ ที่ดูหนุ่ม, อาจเป็นละอ่อน ในสายตาท่าน,
แต่คือ นักมายากล บนหลังวัว
แต่ตอนนี้ เขากำลังจะเผชิญหน้า, กับเจ้าปิศาจร้าย
เขากำลังจะขึ้นหลัง วัวที่ไม่ต้องการคำอธิบาย
มันดีดนักเกาะหลัง ร่วงไปแล้ว 74 คน
ลาสเวกัส คุณรู้ว่ามันคือใคร, ไอ้ตัวที่ผมพูดถึง
มันคือ แรงโก!
และมันพร้อมแล้ว ที่จะออกมา โยกส่าย!
เอาเลย!
เดี๋ยวก่อนครับ!
ลูค คอลลินส์ ร่วงไปแล้ว
เฮ้ มีใครเห็น โซเฟีย บ้างมั้ย?
ไม่ เสียใจด้วย
บอกพวกนั้นจองที่นั่งไว้ให้ด้วยนะ
เห็น โซเฟีย บ้างมั้ย?
เธออ่านหนังสืออยู่ในห้อง
แต่คงขุดหล่อนไปด้วยไม่ได้หรอก
- ไฮ มาเซีย - ขอบคุณนะ ที่ไม่รบกวน
ฉันมีของขวัญมาให้
เดี๋ยว นี่เธอเอาจริงหรือ?
แล้วดูเหมือนมั้ยล่ะ?
ไม่หรอก เธอดูไร้สาระมาก
มาเร็ว ซอฟ สนุกจะตาย
ไม่ได้หรอก ฉันมีการบ้านต้องทำ
นี่มันเทอมสอง ของปีสุดท้ายแล้ว
เกรดของเธอนำโด่ง
มีงานรอรับเธอเป็นแถว ในนิวยอร์ค
แค่ฝึกงาน ทำทุกอย่าง ไม่มีเงินเดือน
คนครึ่งหอนี่ไปกันหมด
ฉันนึกภาพตัวเอง ไปดูโรดีโอ ไม่ออกเลย เกล
ไม่ใช่โรดิโอซะหน่อย นี่มันขี่วัว
อย่าหลงประเด็น
หนุ่มฮอทสิ ฉันรู้น่า
ไม่ ไม่ใช่ "หนุ่มฮอท"
หนุ่มโคตรฮอท เท่าที่เธอเคยเจอต่างหาก
นะ
ก็ได้
แต่ฉันไม่ใส่ บูทคาวบอย นั่นนะ
แบบนี้อ้ะนะ?
ใช่ นี่แหละ กีฬาโหดสุดในปฐพี"!
ได้เลย หาคาวบอยฮอทๆ ให้คน
โอ พระเจ้า
นั่นมัน อะไรน่ะ?
ท่านผู้ชม เราจะไปที่คอกปล่อยวัวกัน...
เราจะพบกับ วีรบุรุษของเรา ลูค คอลลินส์
จากวอร์คเกอร์ทาวน์, นอร์ทคาโรไลน่า!
ไปเลย, ลูค!
กับแชมเปียน 3 ครั้ง เวิร์ลพีบีอาร์ รอบชิงชนะเลิศ
เกินกว่า 1 ปี, ที่เขาได้รับบาดเจ็บ
เขากลับมาแล้ว
กลับสู่อันดับ 52 ของโลก
หนทางข้างหน้าอีกยาวไกล
นายพร้อมแล้วแน่นะ?
เดี๋ยวก็รู้
และวันนี้ เขาจะขี่ สวีท แทงก์
เอาเลย!
ต้องงั้น!
ท่านสุภาพสตรี สุภาพบุรุษ เรามีแชมเปียนของเราเองแล้ว
ใช่แล้ว นั่นเด็กผม!
ฉันว่า ฉันต้องยืนแล้วละ!
ลูค คอลลินส์ ตอนนี้เข้าเลื่อนขึ้น...
เป็นลำดับที่ 48 ของโลก เรียบร้อยแล้ว
เฮ้!
เก็บไว้สิ
โอ!
ได้เรื่องแล้ว
- หลวมไปหน่อยนะ - รู้น่า
ขี่เก่งนี่ คาวบอย
แค่นี้ ย่าผมยังขี่ไอ้สวิทแท็งก์ได้เลย
ดีจังที่นายกลับมาได้, ลูค
แต่ไม่มีนายดีกว่าเยอะ
จาเร็ด!
เฮ้เพื่อน เดี๋ยวฉันกลับไป
เฮ้ แลร์รี่
ดีใจที่เจอนะ ดีใจเหมือนกัน
ลูค, ไงเพื่อน นายเป็นไงบ้าง?
ฉันรู้ นายรู้สึกดี ที่ได้ชนะ เคยเป็นแชมป์นี่ จริงมั้ย?
อยู่แล้ว
ขอร้องหน่อย นายต้องแวะไปหาเรานะ
ฉันจะแนะนำให้รู้จัก พรรคพวกกัน จากพีบีอาร์
เรื่องสำคัญนะ แวะไปดื่มเบียร์หน่อย
ผมรับปาก เดี๋ยวผมตามไป
งั้นก็ โอเค
เฮ้ เออ...
นี่คืนของนาย
แต่ยังอีกไกล กว่าจะไปถึงหัวแถว
ผมเคยมีหมวกแบบนั้น
เหรอ ขอโทษนะ
ไม่ ไม่ คุณใส่ไว้เถอะ อยู่กับคุณดูดีกว่า
แบบนี้เหรอ?
ผมช่วยนะ?
ได้สิ
- แบบนี้ - โอเค
สวยแล้ว
ลูค
โซเฟีย
ยินดีรู้จักครับ โซเฟีย
ผมอยาก...เอ่อ...ผม เลี้ยงเครื่องดื่มคุณได้มั้ย?
นี่มันคืนของคุณไม่ใช่เหรอ?
ฉันสิควรเป็นคนที่เลี้ยงเบียร์คุณ
ไม่ได้หรอก แบบนั้นคนแถวนี้เขาไม่ทำกัน
โอเค
คุณจ่าย
โซเฟีย!
ไฮ โว้ว อยู่นี่เอง
ฉันตามหาเธอซะทั่ว
เอ่อ..นี่มาเซีย เธอเป็น...
น้องสาว
น้องในชมรม
เพื่อนสุดสวาทเลยละ ถ้าว่ากันทางเทคนิคนะ
หล่อนะ ตัวเอง
- สงสัยต้องส่งขึ้นแท็กซี่กลับแล้ว - อะไรเล่า?
ฉันแค่ขอเกาะ ให้หายเวียนหัวหน่อยแค่นั้น
ฉันว่าฉันจะอ้วกแล้ว
- ฮะ? - ฉันจะอ้วกละนะ
- แน่เหรอ? - ขึ้นมาที่คอแล้ว
ฉันจับเธอไว้แล้ว
โอเค
ฉันน่าจะพาเธอกลับบ้าน
ใช่ น่าจะเป็นความคิดที่ดี
ฉันอยากบอกว่า แล้วจะโทรหา..
แต่ฉันรู้สึกว่า คนแถวบ้านของคุณ...
เขาคงไม่ได้ทำกันแบบที่ว่านี่
ใช่แล้ว
ผมโทรหาคุณ ดีมั้ย?
นี่เธอจะบอกว่า เขาโทรหาเธอแล้ว
แต่เธอไม่ยอมโทรกลับ งั้นเหรอ?
ฉันกำลังจะย้ายไปนิวยอร์ค จะทำเพื่ออะไร?
เพื่อะไรเหรอ?
นี่เธอไม่เห็นเหรอ ว่าเขาดูดีแค่ไหน?
ก็ไหล่นั่น ดวงตานั่น ก็เพื่อนั่นแหละ
โอเค ฟังนะ ฉันกำลัง จะเริ่มชีวิตบทใหม่
ฉันไม่ต้องการให้ มีอะไรมารบกวน
โซเฟีย, เธอนี่ น่าจะเป็น คนเดียวที่ฉันรู้จัก...
ที่ไม่อยากออกไปปล้ำ กับคาวบอย
โอเค
ฝากข้อความทีเถอะ
เป็นฝากข้อความทีเถอะ
สวัสดี?
เฮ้, ลูค นี่ โซเฟีย
ฉันสงสัยว่า บางที คุณอาจอยากออกไปเที่ยว...
ไปดื่มกาแฟ หรืออย่างอื่น
ไม่ละ ผมไม่อยาก
โอเค
เอ่อ งั้นฉันว่า ฉันคงต้องปล่อยคุณไปแล้ว
ผมแค่ล้อเล่นน่า, โซเฟีย
เอาเป็นดินเนอร์ดีมั้ย?
แบบคล้ายๆเดท เลยเหรอ?
ใช่ คล้ายๆเดท
วาว!
เป็นคนอื่น คงแค่ถามว่า "แล้วหลังจากนั้นเป็นไงบ้าง?"
ไม่งั้นก็ส่งข้อความตอนค่ำว่า "เฮ้ มาเจอกันสิ"
ใช่ ผมมันพวกโบราณ
จะให้ฉันไปเจอ ที่ไหน?
ไม่ ผมจะไปรับคุณ ถึงที่พัก
สักหกโมงเย็น เป็นไง?
โอเค
สาวๆ
ไฮ
ฉันรู้จักคุณ
- มาเซียใช่มั้ย? - อืม
ครั้งสุดท้าย ที่เห็นคุณ...
ดูเหมือนคุณจะเบลอร์ๆ
ใช่
- เข้ามาได้นะ - ขอบคุณครับ
เธออยู่ชั้นบน เตรียมพร้อมแล้ว
ไฮ
ขอบคุณ
น่ารักจัง
เขาซื้อดอกไม่ให้เธอด้วย
ไปยัง?
ค่ะ
- หวัดดี สาวๆ - หวัดดี ทั้งคู่
โอ พระเจ้า!
อยากได้ คาวบอย!
เขาโคตรฮอทเลย!
ไม่เห็นเคยบอกเลย ว่าอยู่หอรวม
อ๋อ ก็หอนี้ถูกที่สุดใน ม.
แล้วเหมือนที่ผมคิดหรือเปล่า?
แล้วคุณคิดว่าไงล่ะ?
นุ่งชั้นใน เอาหมอนฟาดกัน
ไม่เอาน่า ขอร้อง!
เราไม่นุ่งชั้นในกันหรอก
- หลอกได้แล้ว นิดหนึ่ง - อืม จริงด้วย
โอเค เราจะไปไหนกัน?
เอาไว้เซอร์ไพรซ์
สวย ตะลึงเลย
ใช่
คุณนี่มีแต่เรื่องให้เซอร์ไพรซ์เหรอ?
ไม่อยากเชื่อ ว่าคุณจะเตรียมดินเนอร์นี้ให้ฉัน
เอมี่ เป็นคนเตรียม
ใครล่ะ เอมี่? สโมคกิ้ง เอมี่
บาร์บีคิว ดีที่สุด ในนอร์ทแคโรไลน่า
ฉันมันพวกชอบแบบคลาสสิค ก็คงแปลกๆหน่อย
ฉันรู้ ว่ามันประหลาด มันเหมือนกับ.....
สาวจากรัทเธอร์ฟอร์ด นิวเจอร์ซี่ มาอยู่ที่นี่
อยู่ที่กลางนอร์ทแคโรไลน่าได้ไง?
ใช่ ทำนองนั้นแหละ
ฉันมาที่นี่เพราะ ขอรับทุน ถึงจะมีปัญญาเรียนจบ
ขอทุน? เข้าท่าดี
ฉันแค่จำมาใช้จาก โต๊ะกินข้าวของพ่อน่ะ...
เราไม่ได้จนขนาดนั้นหรอก
ฉันก็แค่...
รักศิลปะ
ฉันรักทุกอย่างที่เกี่ยวข้อง ฉันชอบศึกษามัน
ฉันรักวัฒนธรรม ที่ติดมากับมัน...
รวมทั้ง ประสบการณ์ ของผู้คน
ทุกอย่าง ที่รวมอยู่ในนั้น
ความโกรธความเศร้า...
ความรัก, ตัณหา,การยอมรับ...
ประวัติศาสตร์
ไม่ต้องห่วงน่า ไม่รู้สิ แล้วเรื่องของคุณล่ะ?
เล่าเรื่องคุณบ้างสิ มีอะไรเล่าบ้าง?
ไม่มีหรอก ของผม เอ่อ...
ของผมมันธรรมดามาก
แค่ชนะอยู่เรื่อยๆ
ขึ้นไปจนถึง ลำดับ 35
ไปเวกัส แข่งรอบชิงชนะเลิศ
ผมมีเรื่องต้องตัดสินใจ
ผมเจ็บตัวเมื่อปีที่แล้ว
หมายความว่าไง ได้รับบาดเจ็บเหรอ?
นักขี่วัว เจ็บกันทุกคนแหละ
ไม่มีคำว่า "ถ้า"
มีแต่ "เมื่อไหร่"
แย่แค่ไหน
แล้วของคุณแย่แค่ไหน? หนักเหรอ?
ผมเหลือเวลาขี่ อีกแค่ 2-3 ปี
ก่อนที่ผมจะแขวนอานม้า
ผมต้องการเป็น "ที่สุด"
แค่ต้องชนะให้ได้?
ไม่ ไม่ใช่แค่การชนะอย่างเดียว
ไม่เลยสักนิด
ผมมีครอบครัวชาวไร่
มันค่อนข้างแย่ ในช่วง 2 ปีหลัง
แม่ผมเป็นพวก ไมยอมพึ่งใคร
ผมถึงต้องพยายามหาเงิน
หนาวเหรอ? คุณหนาว
นิดหน่อย
นั่นคุณจะไปไหน?
เขาเรียกไอ้สีทาเล็บพวกนี้ กันว่าไงเหรอ?
ต้องเรียกว่า "เคลียร์"
- เคลียร์ - ใช่
ใช่ เคลียร์ ก็มีเหตุผล
ดีนะ
คุณนี่ค่อนข้างสุภาพนะ ในฐานะหนุ่มลูกทุ่ง
ผมเหรอ?
ใช่ คุณนั่นแหละ
ไม่เอาน่า ฉันเห็นสายตาสาวๆพวกนั้น ที่จ้องมองคุณ
คุณคิดว่าผมเป็นแบบนั้นเหรอ?
ไม่
ไม่เคยมีใครทำแบบนี้ กับฉันมาก่อนเลย
แล้ว ตกลง..คุณชอบ นอร์ทแคโรไลน่าหรือเปล่า?
ชอบสิ ฉันชอบ
- มันสวยออก - ใช่
ที่จริงแล้ว ฉันกำลังจะย้าย ไปนิวยอร์ค ช่วงปลายเดือนหน้า
ฉันได้งานแล้ว
ที่จริงก็แค่ ฝึกงาน
แต่มันสำคัญมากเลย เพราะว่าเป็นแกลอรี่ ที่แมนฮัตตัน
โอเค
เพราะแบบนี้ ฉันถึงใช้เวลานาน กว่าจะโทรกลับหาคุณ
ฉันคิดว่า มันอาจจะ ไม่ใช่ความคิดที่เข้าท่า
ดีนะ ที่คุณโทรมา
- งั้นเหรอ? - ใช่
เวลามันไม่เหมาะเลย
ใช่
โอ ผมว่า ต้องพาคุณไปส่งแล้วละ
ฝนจะตกแล้ว
คุณเห็นนั่นหรือเปล่า?
อะไร?
ลูค!
อะไรน่ะ?
เรียก 911!
เฮ้ ตื่นสิ!
ยังไม่ตายใช่มั้ย?
ถือนี่ให้หน่อย
กล่อง
เขาพูดอะไรนะ? "กล่อง"เหรอ?
ฉันคิดว่า คุณเพิ่งจะ ช่วยชีวิตชายคนนั้นไว้
เราทั้งคู่ช่วย
โอ ไม่เอาน่า ฉันแค่ถือไฟฉาย
คุณสิ เหลือเชื่อมาก
ผมแค่หวังให้เขาไม่เป็นอะไร
ผมจะพาคุณไปส่งบ้าน
ฉันว่า ฉันจะอยู่นี่
เอางั้นเหรอ?
ใช่ อย่างน้อยก็จนกว่า เขาจะออกจากห้องฉุกเฉิน
งั้นผมจะรอกับคุณ
ไม่ต้อง ไม่เป็นไร
จริงๆนะ
แล้วก็ ขอบคุณนะ สำหรับคืนนี้
ใช่ คืนนี่..
สุดยอดมาก
นั่นแหละ
โชดดี กับทุกเรื่อง ในนิวยอร์ค นะ
"10 เมษายน 1940"
"รูธ ยอดรักของผม...
"วันนี้ เริ่มต้น เหมือนกับทุกๆวัน
"แต่เมื่อคุณก้าวเข้ามา ที่ร้านของพ่อผม...
"ช่างงดงาม, ช่างสดใส...
"ผมรู้เลยว่าชีวิตผม จะเปลี่ยนไปชั่วกาล"
คุณคือครอบครัวใหม่ ตามที่แรบไบบอกกับเรา
จากเวียนนาเหรอ?
ค่ะ ใช่
ดิฉัน แฮนนา...
นี่ลูกสาวดิฉันค่ะ รูธ
ยินดีรู้จักค่ะ
ฉันซาราห์...
นั่นลูกชายฉัน ไอร่า
ไอร่า?
วันถัดจากนั้น มีเพียงเรื่องเดียวในหัวผม...
จะทำยังไงดี ถึงจะได้พูดกับคุณ...
ว่าตอนนี้ คุณได้พบบ้าน ในชุมชนเล็กๆ ของผมแล้ว
แต่มัน ไม่ได้มีแค่ผม ที่คอยตามดูความสนใจของคุณ
อาจต้องใช้เวลา มากกว่านี้หน่อย
เขาฟื้นแล้ว จะเยี่ยมเขาก็ได้
คุณต้องทานอะไรบ้างนะ คุณเลวินสัน
มีแค่ทางเดียว ที่จะทำให้คุณดีขึ้น
ฉันแก่แล้ว
ฉันมีโรคหัวใจ...
ตะโพกก็เปลี่ยนแล้ว...
ผ่าตัดทั้งสองเข่า
มันจะดีขึ้นได้อีกเหรอ?
ใครล่ะเธอน่ะ?
หนู เอ่อ.. เอานี่มาให้
เธอได้มันมายังไง?
จากรถค่ะ
คุณเป็นคนบอกให้หนูไปเอาให้
เธอนี่เอง...
เธอลากฉันออกมาเหรอ?
เปล่าค่ะ ลูค เพื่อนหนู เป็นคนเอาคุณออกมา
แต่คุณขอให้หนูกลับไป เอากล่องนี้ออกมา
คุณจำไม่ได้เหรอคะ?
อืม..
งั้นก็ ขอบใจ
มากๆ
ดูเขาจะชอบเธอนะ คนแรกเลยนะนั่น
ลองดูซิ เธอจะทำให้ เขากินอะไรได้มั้ย?
ยายนั่น ไร้ความรู้สึก (cold hand) ที่สุดที่เคยเจอมาเลย
สงสัยจะล้างมือในน้ำแข็งมา... ก่อนจะมาที่นี่
คุณน่าจะทานอะไรซะหน่อยนะ
ฉันไม่หิว
ต้องให้ "รูธ" มาป้อนหรือไง?
นี่เธอรู้เรื่องรูธได้ไง?
เธออ่านจดหมายฉันหรือ?
คุณจะแคร์ทำไม?
คุณไม่หิว (done ไม่หิว,ตาย)
มันงดงาม
เธอเป็นคนสวย
ไม่ว่าจะดูยังไง
ฉันเข้าใจ ว่าทำไม มันถึงมีค่ากับคุณ
ฉันไม่มีปัญญาอ่านมัน มาหลายปีแล้ว
ถึงใส่แว่นแล้วก็เถอะ
คุณอยากให้ฉันอ่านให้ฟังมั้ย?
คุณต้องกินให้เสร็จก่อน
"25 พฤษภาคม 1940
"มันเป็นครั้งแรกในชีวิต...
"ที่ ผมหวังให้พิธี ไซนาโกจ์ จะทำกันนานๆ"
ขอตัวนะคะ
คิดว่าอยากจะพูดกับฉันบ้างมั้ย?
อะไรนะครับ?
ฉันเห็นคุณคอยมา ซุ่มอยู่ใกล้ๆ ตลอด
ผมไม่ได้ซุ่ม
คุณซุ่ม
แต่คุณไม่เคยเข้ามาคุยด้วยเลย ฉันน่ากลัวขนาดนั้นหรือ?
ไม่ครับ ผม..
แล้วคุณทำอะไร กับดอกกุหลาบที่น่าสงสารนั่น
คุณเห็นเหรอ?
ไม่เห็นต้องอายเลย แบบนั้นน่ารักดี
รูธตี้?
อยากเดินไปส่งฉันหรือเปล่า?
โอ...
แล้วเดวิด สไตน์ล่ะ?
ก็ให้เขาเดินไปส่งแม่ฉันสิ
เวียนนาสวยงาม และมีวัฒนธรรม
มีศิลปินมากกว่าปารีสอีก
อย่างน้อยก็ตอนก่อนสงคราม
มันต้องยากแน่ ที่คุณจากที่นั่นมา
ใช่
โดยเฉพาะ กับพ่อแม่ฉัน
แต่มันจะแย่ยิ่งกว่า ถ้าเรายังอยู่ที่นั่น
ทุกคนคิดว่าพวกเราโง่...
ว่าพ่อของฉัน เป็นกระต่ายตื่นตูม
ตอนนี้ เราติดต่อ กับคนที่รู้จักไม่ได้แล้ว
ฉันมีสิทธิ์อะไร ที่จะมีความสุข
ในขณะที่ทั้งโลก กำลังมีความทุกข์?
ผมว่า คุณควรจะพูดว่า มีสิทธิ์อะไร ที่จะทำให้คุณไม่มีความสุข?
จริงด้วย
สำหรับ ฟักทองบ้านนอก คุณนี่ถือว่าเป็นนักปรัชญา
อะไร?
ต้องใช้ คนปักใต้ ( "country bumpkin") ไม่ใช่ ฟักทองบ้านนอก ("country pumpkin.")
อะไรนะ?
ผมว่า ผมชอบวิธีที่คุณพูดนะ
งั้น
ขอบคุณนะ ที่เดินมาส่งฉัน
ไม่มีปัญหา
ยินดีด้วยซ้ำ
รูธ ...
คุณออกไปเที่ยวกับผมบ้าง ได้ใช่มั้ย?
ฉันว่างหลังจาก ชาบัตแล้ว
เดี๋ยว คุณจะออกไปกับผม คืนนี้หรือ?
เราไม่ใช่เด็กๆกันแล้วนะ เลวินสัน
จะยืนรออยู่แบบนั้น ก็ตามใจนะ
"รักเสมอ...
"ไอร่า"
ให้ฉันอ่าน ฉบับอื่นหรือเปล่า?
แต่ว่า...
ฉันอยากขอ...
ขอให้เธอกลับมาอีกได้มั้ย?
แคโรไลน่า ธันเดอร์ น่าสนนะ
แฟนๆชาวซาวันน่า จอร์เจีย จับมือกันไว้ให้ดี..
สำหรับ หนึ่งเดียวตัวนี้, แรงโก!
เราจะไปกันที่ คอกปล่อยตัว ของยางคูเปอร์กันนะครับ...
ที่ซึ่ง อีแวน แมททิวส์ จากซอมเมอร์วิลล์ จอร์เจีย จะต้องไป
เขากำลังจะเผชิญหน้า กับวัว ตัวที่ไม่ต้องกล่าวถึง
ดีดนักขี่ตกหลังมาแล้ว 85คน...
เขากำลังจะคว้า เข็มขัดทองคำ
ดูคุ้นตามั้ยครับ
เชิญท่านพบกับ ลูค คอลลินส์
ถ้าเขาผ่าน เจ้าแคโรไลนา ธันเดอร์สำเร็จ...
เขาจะทะลุขึ้นสู่ลำดับ 35 และตีตั๋วไปเวกัสทันที!
ไปได้!
เขาร่วงเร็วเกินไป
ค่าของความผิดพลาดนี้
การพลาด ที่อาจส่งผล ให้เขาอดไปชิงแชมป์โลก...
และรายการสำคัญของโลก
ท่านคงจะสงสัย...
การแสดงออกของเขา เกิดจากอะไร
เหตุที่เคยเกิดเมื่อครั้งที่ เขาขี่ เจ้าแรงโก..
เก่งมาก, ลูค
...ส่งผลอย่างยิ่ง กับสมาธิของเขา
โธ่ โว้ย!
กลับมาแล้ว คนเก่งของฉัน
เฮ้ แม่
- เอาไข่หน่อยมั้ย? - ไม่ครับ
เป็นไงบ้างล่ะลูก?
ลูกเดินด้วยขาตัวเอง กลับจากสนามมาได้
นั่นก็เป็นชัยชนะ สำหรับแม่แล้ว
เมื่อไหร่ลูกจะเลิกขี่วัวซะทีล่ะ, ลูค?
แม่ ผมบอกแม่แล้ว ว่าไม่
จริงเหรอ? สงสัยลูกจะลืม เรื่องบาดเจ็บที่หัวสินะ?
ผมเป็นผู้ใหญ่แล้ว
แม่แค่อยากได้เห็น ลูกอยู่ถึงแก่
ขอบคุณครับ
ลูกทำให้แม่กลัวแทบตาย, ลูค
- ลูกยอมแพ้มันไปเถอะ - อย่าห่วงเลยครับ
ตกลง เกิดอะไรขึ้น?
ไม่มีอะไร
ไม่มี
ผมเจอผู้หญิงคนหนึ่ง
- ลูกเจอผู้หญิง ตลอดเวลา - ไม่ครับ
คนนี้ ไม่เหมือนใคร
ผมหยุดคิดถึงเธอไม่ได้
แล้วไง?
เธอจะย้ายไปนิวยอร์ค อีกสองอาทิตย์
คิดว่าคงเรื่องนี้ มั้ง
นี่ล้างมือในน้ำแข็งมาแน่ ฉันไม่เคยทำแบบนั้น
มีฉันคนแค่คนเดียวใน รพ.นี้ ที่ยังพูดกับคุณ
ขัดจังหวะหรือเปล่า?
ฉันกำลังว่า จะบีบคอเขาอยู่พอดี แต่...
บีบคอฉันก่อนดินเนอร์...
จะได้ไม่ต้องกินอาหาร โรงพยาบาลนี้อีก
ยิ่งเร็ว ยิ่งดี
อ่านให้สนุกนะ
ดูดีนี่
พร้อมมั้ย?
เอาสิ
- "12 กรกฎาคม 1941." - โอ
เป็นวันที่ดีมาก
"รูธยอดรัก, ความทรงจำของการผจญภัยของเรา...
"ก็คือการเต้นรำ ในใจผม"
เหมือนเมื่อวานนี้เอง...
คุณช่วยให้ผมเห็นโลก ในมุมมองที่ต่างออกไป
ทุกคนจะแต่งตัวกัน ก็ต่อเมื่อจะไปดูหนัง
ในเวียนนา ทุกคนแต่งตัวกัน
แม้เพียงแค่ไปเดินเล่นในสวน มันดูดีจะตาย
เดือนกรกฎา นอร์ทแคโรไลน่า ก็แต่งแบบนี้กัน
โอ ฉันจะให้คุณดูอะไร ต้องให้คุณดูให้ได้!
อะไร?
รูธ เราจะไปไม่ทันนะ
วาดโดยศิลปิน จากแบล็คเมาเทน
- แบล็คเมาเทนอะไร? - วิทยาลัยศิลปะ
ทุกการเคลื่อนไหวตรงนี้ ในนอร์ทแคโรไลน่า
ไม่ใช่เรื่องมหัศจรรย์เหรอ?
ดูอย่างพื้นที่ส่วนตัวนี่
ตรงไปตรงมา และจริงใจ
ทั้งง่ายดายและยุ่งยาก
ทุกอย่างอย่างในเวลาเดียวกัน
คุณไม่ชอบเหรอ?
ผมชอบตรงที่คุณชอบมัน
มานี่
อะไร? ไม่, ไม่, ไม่
ขอโทษครับ
ก็ได้ คุณอยากเต้นรำเหรอ? เต้นเลย
จูบนั้น, จูบแรกของเรา...
เป็นคำสัญญา ของทุกอย่างที่ตามมา.
หลายวัน กลายเป็นหลายเดือน
เราท่องเที่ยวไป สุดสัปดาห์ ไปที่ใหม่ๆ
ที่ผมไม่เคยไปมาก่อน ในวันหยุด
ที่ๆเคยคิดว่า...
มันไม่มีทาง เป็นความทรงจำ ได้แบบนี้เลย
อะไร?
นี่เป็นครั้งแรกในแคโรไลน่า ที่ฉันรู้สึกเหมือนอยู่บ้าน
ยังมีนักเรียนที่สำคัญที่สุดอยู่คนหนึ่ง
ที่ฉันรู้สึกล้มเหลว
รูธ เขาหลงรักศิลปะร่วมสมัย
พ่อคิดว่า ศิลปะสิ้นสุด ไปพร้อมกับ มาทีส แล้วก็ปิคาสโซแล้ว
พ่อไม่ได้คิดว่ามันสิ้นสุด มันแค่งีบนานไปหน่อย
ใครก็เลี้ยงลูก ให้โตเป็นผู้ใหญ่ ถูกมั้ย ไอร่า...
พอเขอโตขึ้น เขาก็คิดของเขาเอง
ดีมาก ดีมาก
นั่นแหละ หายนะ!
มันเยี่ยมมากที่เห็นพวกคุณ คุยกันแบบนั้น
ไม่มีอะไรทำให้ผมมีความสุข เกินกว่าวันแบบนี้
เฮ้รูธ ผมถามอะไรคุณอย่างสิ
เดี๋ยวนะ
ฉันอยากได้ครอบครัวใหญ่ ครอบครัวใหญ่มากๆ
ฉันมีแบบนั้นจริง มาตั้งแต่ฉันยังเล็กๆ
กับทุกสิ่งทุกอย่าง ที่เป็นอยู่ตอนนี้...
ฉันรู้สึกว่า ความต้องการนี้ ความรับผิดชอบนี้,
ที่ต้องนำชีวิต กลับมาสู่โลก
ก็ดีแล้วนี่
ทีนี้ ถามฉันได้แล้ว
รูธ...
ผมรู้ตัว ว่าไม่ได้ร่ำรวย
ไม่รู้เรื่องศิลปะสักนิด
ผมทำได้แค่ สัญญาว่าจะรักคุณ...
ทุกนาที ของทุกวัน ที่เหลือของชีวิตผม
จริงนะ?
คุณจะแต่งงานกับผมมั้ย?
ค่ะ!
ค่ะ, ค่ะ, ค่ะ! ทำไมถึงรอนานนัก?
ยินดีต้อนรับสู่ครอบครัว
- ขอบคุณครับ - ดีจังที่มีเธอ
"ด้วยรัก ไอร่า"
พรุ่งนี้ฉันจะมาอีก
- คุณเลวินสัน? - ผมรู้จักคุณเหรอ?
ลูค คอลลินส์
จำได้มั้ยครับ ที่สาย 119...
ตอนคุณขับฝ่าราวกันถนน?
โอ คุณช่วยชีวิตผมไว้
ขอบคุณนะ
ไฮ
นี่เหรอ ลูคของเธอ?
นี่แหละเพื่อนฉัน ลูค
ค่ะ
เพื่อนของเธอ อืมม...
คุณมาทำอะไรที่นี่?
ผมเจอนี่ ที่พื้นรถผม
คิดว่าคุณคงเคย ออกไปเที่ยวกัน
7 ธันวาคม, 1941.
ไม่มีสิ่งไหน สร้างความสุขให้ผม ได้มากกว่า ที่เราจะแต่งงานกัน
แต่โลกที่คุณกับครอบครัวหนีมา
สุดท้ายก็มาถึงเราจนได้
สหรัฐอเมริกา
ถูกโจมตีอย่างกระทันหัน
ทั้งทางเรือ และทางอากาศ...
โดยจักรวรรดิญี่ปุ่น
- สัญญากับฉัน ว่าจะกลับมา - ผมกลับแน่
สัญญากับฉันสิ ไอร่า
ผมสัญญา
มองผม ผมสัญญา
กลับมาหาฉันนะ!
ช่วยด้วย!
เราทิ้งเขาไว้แบบนี้ไม่ได้นะ
ช่วยด้วย! ช่วยผมด้วย!
ใครก็ได้ ช่วยด้วย!
ผมต้องช่วยเขา
นายบ้าไปแล้วเหรอ? ข้าศึกอยู่ห่างแค่ 200 หลา
นายไม่รอดกลับมาแน่
ฉันจะรอดกลับมา ฉันมีสัญญา ต้องรักษา
นายโดนฆ่าแน่ ช่วยใครไม่ได้หรอก ยกเว้นพวกเยอรมัน
ช่วยด้วย! ได้โปรด!
โอ พระเจ้า!
ใครก็ได้ ช่วยผมด้วย
ตายโหง
เอาแขนนาย กอดคอฉันไว้
ฉันต้องกลับไป ฉันต้องกลับไปหารูธ
นี่มันบ้าชัดๆ เลวินสัน รู้ตัวหรือเปล่า?
บ้าเอ๊ย!
หมอเสียใจด้วยนะ
เมื่อผมกลับจากสงคราม ผมไม่เหมือนเดิมแล้ว
ผมต้องต่อสู้กับศึกใหญ่
และผมไม่อาจรักษาเกียรติ ที่เคยสัญญาไว้กับคุณ
แม่คุณบอกว่า คุณกลับมา ตั้งแต่วันจันทร์แล้ว
ฉันไม่อาจแสร้งทำเป็นรู้ว่า คุณผ่านอะไรมาบ้าง...
แต่ฉันอยากช่วย
คุณไม่คิดบ้างหรือ ว่าฉันควรได้รับคำอธิบาย?
ฉันควรได้
คุณไม่เข้าใจหรอก ไม่ใช่ที่ตัวแผลบาดเจ็บเอง
แต่แผลเกิดการติดเชื้อ
ผมมีไข้สูงอยู่เกือบสองอาทิตย์
คุณต้องไปหาหมออื่นดู เผื่อจะมีโอกาส
คุณไม่คิดบ้างเหรอ ว่าผมทำไปหมดแล้ว?
พวกนั้นทำอะไรไม่ได้แล้ว
นี่เป็นชีวิตผม ผมต้องยอมรับมัน
ผมไม่อยากให้ เป็นภาระคุณ
แต่มันยังมีโอกาส
ฉันอยากแต่งงานกับคุณ
ถ้าคุณแต่งกับผม คุณไม่มีทาง มีครอบครัว
คุณกล้าพูดมั้ย ว่าเรื่องนี้คุณยอมได้?
สงครามสิ้นสุดลง...
ตัวผมคงเป็นได้แค่เพียง ภาระ...
ชีวิตของผมก็ด้วย
ร้านปิดแล้วครับ!
ฉันรู้นะ คูรทำอะไร!
คุณไม่มีสิทธิ์ มาบอกว่า ฉันควรยอมแพ้เรื่องไหน
เมื่อคุณไปทำสงคราม...
ฉันอยู่ที่นี่ ยึดมั่นกับความหวัง...
ว่าคุณจะกลับมา และเราจะได้แต่งงาน
ใช่ และเราจะมีลูก แต่นั่นมันความฝัน ไอร่า
คุณคือความจริง
ฉันไม่รู้ ว่าอนาคต อะไรจะรอเราอยู่...
แต่ฉันรู้ว่า มันปราศจากอนาคต ถ้าไม่มีคุณ
เว้นแต่ คุณ จะไม่ได้รักฉันแล้ว
และเมื่อถึงตอนนั้น...
เราต่างก็รู้...
โอกาสที่จะอยู่ด้วยกัน ยิ่งใหญ่กว่า ความเสี่ยงที่จะพรากกัน
คุณน่ารักมาก ที่เอารูปนั้นมาให้
ชีวิตเขาผ่านมาหนักจริงๆ
ใช่
เอ่อ...
ไม่ต้องห่วงหรอก
ลูค
ดีใจนะ ที่ได้เจอคุณอีก
ตอนนี้ ทำอะไรหรือเปล่า?
ก็ดูดีนะ
ใช่
- ฉันพร้อมแล้ว - เอานะ
พร้อมมากๆ
คุณเอาไม้อันเล็กไป
ขอบคุณ
สุภาพสตรีก่อน
รู้มั้ย ฉันยังชินกับนิสัย สุภาพบุรุษชาวใต้ของคุณอยู่นะ
ผมยังพยายาม ทำให้คุณประทับใจไง
ก็ได้ผลนะ
ก็นิดหน่อย
อย่าให้ฉันชนะได้ล่ะ
ฉันชอบนะ แข่งขันเพื่อสุขภาพ
จะจดไว้
จะทำอะไรอีกล่ะ?
คุณบอกเอง อย่าให้คุณชนะ
ผมเลยต้องใช้แผนสอง กวนประสาท
นั่น!
นั่นแหละ! เสียใจด้วย!
- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณมากครับ
โอ ผมรัก แม็คกับชีส
อาหารปลอบใจ?
ใช่
ของคุณปลอบใจด้วยอะไร?
โคลดันนี
โคล อะไรนะ? โคลดันนี
ไอ้นั่นน่ะ อร่อยสุดๆเลย
ขนมจีบ เนื้อโปแลนด์ ที่แม่ฉันทำให้กิน
เราทำสำหรับดินเนอร์
รับรองเลยถ้าได้ลองสักคำ...
คุณจะเอาแม็คกับชีสของคุณ ไปแอบข้างหลังเลย
นี่เป็นการเชิญใช่มั้ย?
งั้นมั้ง
โอ ไม่ ไม่ จัดไปเลย
- ไม่ต้อง! - ต้อง
คำเดียว
พ่อแม่คุณ มาอเมริกาเมื่อไหร่?
อ๋อ ก่อนฉันเกิดแล้วละ
มันบ้ามั้ย ผมไม่เคยทำได้แบบนั้นเลย
- จริงอ้ะ? - ไม่เคย
คุณหาเลี้ยงตัวด้วยการขี่วัว คุณจะทำอะไรก็ต้องได้
ขี่วัว ไม่ต้องเคลื่อนไหวอะไรเลย ใครเขาก็รู้กันที้งโลก
- อะไรกัน? - จริง
พ่อแม่คุณต้องพยายาม ปรับตัวเองใหม่หมด
เปล่า พวกเขาไม่ปรับอะไรเลย
เลี้ยงดูมาโดยพ่อแม่ที่เป็นต่างด้าว
ชีวิตฉัน ไม่มีทางเหมือนคนอื่น
ทกคนชอบโวยวาย กับสำเนียงประหลาด...
ฉันเอาของกินกลิ่นประหลาด ไปโรงเรียน
กางเกงฉันก็มักจะ สั้นเกินไป อยู่ตลอด
กางเกง มันชอบสั้นทั้งนั้นแหละ
เติบโตกลางฝูงวัว ใครก็รู้ ว่าไม่ต่างกัน
ทุกคนที่เรารู้จัก ล้วนเป็นกสิกรมาแล้วสี่ชั่วคน
- ฉันอิจฉานะ - ทำไม?
ฉันมักอยากเป็นเหมือนทุกคน ตอนที่ฉันยังเล็กๆ
เหตุผลที่ผมชอบคุณ ก็ตรงที่ คุณไม่เหมือนใครเลย
คุณเองก็ไม่เลวเหมือนกัน
ฉันคิดว่า ก่อนจะเจอคุณ สิ่งที่ฉันใกล้กับฝูงวัว คงเป็น....
สเต็ค
สเต็ค? งั้นต้องพาคุณ ไปลองขี่วัวดูแล้ว
- วัวเหรอ? - ใช่แล้ว
ไม่มีทาง!
ตัวเดียว ครั้งเดียว
ไม่ ถ้าเป็นม้า สักครั้งละก็
จัดให้ได้เลย
- อาทิตย์หน้า - โอเค
- โอ ฉันมีไอเดียแล้ว - โอ๊ะ โอ
- ดีมากด้วย - อะไร?
ดีมากๆ! ตามมา!
อะไร? จะพาไปไหน?
- นี่จะพาไปไหน? - เดี๋ยวก็รู้
- คุณก่อน - วาว ขอบคุณ
พร้อมนะ?
- คลั่งซิ - นั่นแหละ
นี่ ดูดีมากเลย
ขอบคุณ
โอเค
ขึ้นไปแล้ว
เอาเท้าวางในนี้ จับบังเหียนไว้
- พร้อมหรือยัง?? - พร้อม
ดึงสายบังเหียนไว้
ทางนี้
เฮ้ ทำได้แล้ว!
โว้ว เราถอยหลังแล้ว มันน่ากลัวนะ!
นั่นแหละ แบบนั้นถูกแล้ว ลดมือคุณลง
โอเค
คุณทำได้ยังไง?
ทำไมฉันกระเด้งแบบนี้ ?
ขึ้นกับการดึงบังเหียน ค่อยๆ
อ๋อ เหรอ
เก่งนี่
รูมั้ย ฉันยอมรับนะ
คุณเก่งมาก บนหลังม้า
เหรอ ขอบคุณ
แต่ฉันไม่รู้ว่า...
พนันกันมั้ย ว่าคุณไม่ชนะฉัน วิ่งแข่งไปโรงนากัน
โอ เป็นผมจะไม่ไปทางนั้น
โอ้ว!
โอ พระเจ้า!
ทางนี้
ผมพยามเตือนคุณแล้ว
ฉันรู้ น่า
ที่นี่ก็คือ เอ่อ.. คือบ้าน
วาว ดูดีนี่
- ดีทีเดียว - ใช่
อ้อ ฝักบัว อยู่ตรงนั้น
มีผ้าเช็ดตัว มีครบทุกอย่าง
โอเค
เฮ้ เอ่อ.., โซเฟีย?
ต้องการซุปหย่อยมั้ย?
โอ คุณทำซุปด้วยเหรอ?
ทำนองนั้น
ซุป, ซุป, ซุป...
โอ พระเจ้า
มาสิ
เอานะ
เอามือคุณ ไว้ที่นี่
เป้าหมาย ง่ายๆ
ที่ต้องทำก็คือ อยู่บนนี้ให้ได้ 8 วินาที
วาว!
ไม่เห็นมีอะไรเลย
ใช่ วัวบางตัว ก็สุภาพแบบนี้
ตรงนั้น ใช่นั่นแหละ
ขอโทษนะคะ
ขอโทษค่ะ
แล้วจะรู้ได้ยังไง ว่าจะได้วัวตัวไหน?
ไม่รู้หรอก
เราหยิบเอาจากถ้วย
และคนโปรดของเรา จากวอร์คเกอร์ทาวน์ นอร์ท แคโรไลน่า
ลูค คอลลินส์!
หมายเลข 4 คือฉลากที่คุณจับได้ คุณได้เลือก...
มันคือ เจ้า กันพาวเวอร์ ก่อนถึง, ลูค.
เป็นจาเร็ด มิดเดิลตัน...
เขาหยิบได้ หมายเลข 2
คุณได้ เจ้าแอสเตอร์รอยด์
โว้ว... โว้ว!
- ไม่มีทางได้เลย - ใช่!
คุณจับได้ด้วยมือแค่ข้างเดียว
ห้ามอีกมือ มาแตะเด็ดขาด
ปล่อยได้!
ถ้าเสียการทรงตัว แม้แต่เล็กน้อย ก็ถูกตัดคะแนน
แต่ถ้าคุณควบคุมวัวได้, ก็ได้คะแนนสวยงาม
คุณทำมือแบบนั้นเหรอ? เนี่ยนะ?
วัวก็เป็นตัวตัดสินด้วย ตามความเร็ว และแรงของมัน
ไม่ว่าหล่นหรือไม่หล่น หรือหมุนกลับมาทับคุณ
วัวบางตัวก็ เหมือนๆตัวอื่น
แต่บางตัว...
มันก็อสุรกายดีๆ นี่เอง
กล้าไปมั้ย
เอาเลย
อยู่ที่นี่ ดีกว่าที่โรงพยาบาล เป็นไหนๆ จริงมั้ย?
ตอนนี้เป็นไงบ้าง?
ถามแบบนี้ดีกว่า ฉันดูเป็นไงบ้าง?
หล่อเริด
สนอยู่แค่นั้นแหละ
รอเดี๋ยวนะ
ฮัลโหล?
ไฮ, โซเฟีย นี่เอเดรียน
ไฮ คุณฟรานซิส
ลูกค้าฉัน มีนิทรรศการ ที่ชาร์ลอต อาทิตย์หน้า
คุณไปได้มั้ย?
ค่ะ ฉันอยากไป ต้องดีแน่
- นี่คงเป็นโอกาสดีของเรา - โอเค
ฉันจะเมล์ รายละเอียดไปให้นะ
โอเค ได้ค่ะ แล้วค่อยคุยกัน
บาย, โซเฟีย.
ขอบคุณค่ะ บาย
- ข่าวดีเหรอ? - ค่ะ
ผู้หญิง ที่ฉันจะไปทำงานด้วย ซัมเมอร์นี้
เธอมีลูกค้า ที่จะแสดงนิทรรศการ ที่ชาร์ลอต..
เธออยากให้ฉันไปช่วยเธอ
ไม่ยักรู้ ว่าเธอสนใจศิลปะ
ตั้งแต่ฉัน ห้าขวบได้มั้ง
- รูธก็ชอบศิลปะเหมือนกัน - ค่ะ
ฉันจำเรื่องนั้นได้ กับเรื่องภาพวาดในล้อบบี้โรงแรม
เธอเคยได้ยินเรื่อง วิทยาลัยแบล็คเมาเทน บ้างมั้ย?
เคยค่ะ วิทยานิพนธ์ฉัน ก็เรื่องนี้แหละ
ที่นั่นแหละ จุดหมายฉัน...
ตอนที่ฉันขับรถฝ่าราวกั้น
คุณแน่ใจนะ ว่าอยากฮันนีมูนแบบนี้?
โอ ฉันรับประกันเลย ว่าคุณต้องชอบมัน !
ผมชอบอยู่บนเตียงมากกว่า
คุณไม่สามารถดื่มด่ำ กับศิลปะร่วมสมัย
ที่เมืองเล็กๆของเราได้...
ดังนั้นวิทยาลัยแบล็คเมาเทน คือที่ๆ สวรรค์ประทาน
เหลือเชื่อจริงๆ!
พิจารณาผลงานของตัวเอง ทำความเข้าใจกับมัน
แต่ฉันอยากจะควบคุม อุบัติเหตุให้ได้...
และไม่ปล่อยให้เป็นไป ตามยถากรรม...
เทพเจ้าแห่งโชค ไม่ว่าจะเรียกยังไงก็ตาม
ฉันสอนให้พวกเธอรู้ว่า
แม้แต่อุบัติเหตุ ก็ยังมีจุดมุ่งหมาย...
และทิศทาง
โอ ฉันชอบมันจัง!
กว่า 500 ปี ที่ศิลปิน วาดมันซ้ำแล้วซ้ำอีก...
แบบตรงไปตรงมา อย่างที่เห็นต่อหน้า
พอแคนดินสกี้ มา เขาก็แหกหมดทุกกฏที่เคยมี
ขอโทษค่ะ
ฉันชอบมัน!
ฉันไม่อยากเชื่อเลย วันนี้เราได้เจอ โจเซฟ อัลเบิร์ต
ตรงไปข้างหน้าอีกหน่อย
ไม่เป็นไรนะ?
พร้อมนะ?
ค่ะ
คุณชอบมั้ย?
จากวันแสนสุข สู่วันถัดไป...
เราเริ่มต้น สร้างชีวิตด้วยกัน
ดูเหมือนไม่มีเจ้าของนะ
อย่าเลย ฉันว่าเราไม่ควรเข้าไป
- ไอร่า! - อะไร?
ผมเพิ่งไขกุญแจนะ
ไม่! โอ พระเจ้า!
คุณนี่เหลือเชื่อจริงๆ!
เดี๋ยว เดี๋ยว มานี่ก่อน
ใช่ ตรงนั้น
ไม่เอา
ตรงนั้น
ตรงนั้น อย่างแรกที่เห็น ตอนเข้าบ้าน
ชีวิต มันวุ่นวาย และเป็นความสุขของเรา
ผมรับธุรกิจต่อมาจากพ่อ มันเจริญก้าวหน้า...
ส่วนคุณ ได้งานสอน ที่โรงเรียนใกล้บ้าน
ใครเข้าใจเรื่องนี้บ้าง ฮะ?
โอ! ดูนี่สิ
ทุกคนกำลังจะได้เป็น อัจฉริยะ ด้านคณิตศาสตร์
แก้โจทย์บนกระดานเลย
ใครสงสัยอะไร ก็ถามได้
วาว ดูเหมือน คุณจะมีความสุขกันมาก
มีสิ
มีอยู่พักหนึ่ง
หมวกคาวบอยใบแรกของเขา
น่ารักมากเลย!
ไม่ยอมถอดเลย
ใส่กินข้าว
ใส่นอนด้วย
เขาเคยเอากาวหยอด ติดกับหัว จะได้ไม่หลุดออก
แม่!
อะไร?
เขาทำแขนหัก เพราะขี่ลูกวัว ตอนเขา 7 ขวบ
ฉันเคยเจอเขาย่องเข้าโรงนา ไปซ้อมตอนกลางคืน..
เข้าไปอยู่ที่นั่น ทั้งๆที่แขนยังใส่เฝือก
ถึงวันนี้ ฉันยังไม่เคยห้ามเขาขี่ได้เลย ถ้าเขาไม่ยอม
เฮ้ นี่ของคุณ
ขอบคุณนะ
น่ารักมาก
นั่นพ่อของลูค แจ็ค
เขาเป็นยอดคน
ยอดนักขี่ด้วย
ถ้าหยุดได้ซะตอนนี้ คงมีชะตากรรมดีกว่าพ่อเขา
เกิดอะไรขึ้นคะ?
เขาตายเพราะหัวใจววาย
มันก็ เกือบห้าปีมาแล้ว
ของหวานสักหน่อยดีมั้ย?
ลูค, รอให้เห็นซะก่อน ว่าแม่ทำอะไรไว้ให้
โซเฟีย, คุ้มที่จะยอมน้ำหนักขึ้น
อย่าสิ
ทำไมแม่ของคุณ ถึงเอาแต่พูด ขอให้คุณเลิกขี่?
เธอเป็นห่วงผมจนเกินเหตุ
คุณบาดเจ็บหนักแค่ไหน?
- โซเฟีย... - ไม่ใช่
ฉันรู้ว่านักขี่ทุกคน มีโอกาสเจ็บตัวทั้งนั้น
ปัญหามันไม่ใช่ "ถ้า" แต่มันคือว่า"เมื่อไหร่"
ก็ใช่
ว่ากันว่า นักขี่วัวทุกคน ถ้าไม่โง่ ก็บ้า
เหรอ แล้วคุณอยู่พวกไหนล่ะ?
ผมก็ไม่รู้ เดาว่าคงทั้งสองอย่าง
คุณทำอะไรอยู่?
นี่เป็นภาพใหม่ โดยศิลปิน ที่เอเดรียน ฟรานซิส นำมาเสนอ
คุณรู้จักผู้หญิง ที่ฉันจะไป ฝึกงานด้วย หรือเปล่า?
แปดหมื่นเหรียญ จริงอ้ะ?
มีหลายคน ว่าเขาเป็นอัจฉริยะ
ใช่ เขาดูใช่เลย...
ทำให้คนอื่น ยอมควักกระเป๋า 80,000 ซื้อไอ้นี่ได้
แน่ใจนะว่าคุณจะไปที่แกลลอรี่ ที่เปิดแสดง ที่ชาร์ลอตเนี่ย ?
คุณอยากให้ผมไปเหรอ?
แน่สิ
งั้นผมก็จะไป
แต่คุณมีการแข่ง บ่ายวันนั้นนะ
ผมจะไป
วาว หล่อเกินไปแล้ว!
ไม่เคยเห็นสวมโคทผูกเนคไทสักที
ใช่ ไม่ค่อยได้แต่งหรอก
โอ นั่นหัวหน้าฉัน เอเดรียน ฟรานซิส
ฉันต้องไปแล้ว โอเค้?
ได้ ไปเถอะ
ไฮ. โซเฟีย. ยินดีนะ ที่เจอเธอ
ฉันหวังว่า, โซเฟีย จะไปร่วมทีม กับฉันที่นิวยอร์ค
คุณสามารถพบงานประเภทนี้ ในงานแบบกระบวนการ หรืองานพิมพ์นูน..
แต่หายากมาก ที่เป็นงานพู่กัน
นั่นเป็นเหตุผลที่ งานชิ้นนี้ พิเศษมาก
ถ้ามีคำถามอะไร ไม่ต้องเกรงใจนะคะ
ขอโทษนะครับ
ขอเวลาเดี๋ยวค่ะ
มันจะมีมูลค่าเป็น 2เท่า ภายใน 1ปี
20,000, นั่นมันงานลอกเลียน
- ใช่ - ดี
คุณจะซื้อมันมั้ย?
- เราจะซื้อ - โอเค
ฉันจะบินไปนิวยอร์ค ไปดูพื้นที่ และพบกับทีมซะหน่อย
ค่ะ!
ที่นี่มีคนใหญ่โตหลายคน
- ถ้าเธอไม่ไหว ก็ห้ามรับปาก - ไม่ค่ะ
ฉันรู้ว่าเธอมีที่อื่นให้เลือกอีก
ฉันยินดีค่ะ นี่เป็นเรื่อง สำคัญที่สุดของฉัน
โอ๊ว! เอ่อ, ลูค, ไฮ
นี่เอเดรียน ฟรานซิสค่ะ
เอเดรียน, นี่เพื่อนชายฉันค่ะ, ลูค
คุณเรียนที่วิทยาลัย กับโซเฟียเหรอ?
ไม่ครับ ผมไม่จบวิทยาลัย
ไม่เคยพบกับนักขี่วัวอาชีพ มาก่อนเลย
ท่าทางคงมีไม่เยอะ ในแมนฮัตตัน
คุณรักศิลปะ แบบเดียวกับ โซเฟียหรือเปล่า?
เกรงว่าจะไม่ใช่ครับ
เธอคิดยังไง กับคืนนี้?
แบบจริงใจนะ?
อย่างนั้นสิ
ผมว่าที่นี่ห่วยกว่าที่ผมทำอยู่อีก
ฉันชอบเขานะ อย่าให้หลุดมือล่ะ
คุณพูดแบบนั้นกับเธอได้งไ?
แค้โจ๊กน่า
กับผู้หญิง ที่กำลัง จะเป็นเจ้านายฉันอ้ะนะ?
ผู้หญิงที่ฉันหวังจะให้ เป็นผู้เริ่มอาชีพให้
- ยายนั่นอ้ะนะ? ไม่เอาน่า - ไม่ต้องมาพูดเลย
คุณรู้หรือเปล่า ว่ายากแค่ไหน ที่ฉันต้องปรับตัวเข้าหาโลกของคุณ
ทำไมคุณไม่พยายาม ปรับตัวหาฉันบ้าง ?
ผมทำแล้ว!
มันก็แค่โจ๊ก โอเค้? เธอยังขำมันเลย
เธอหัวเราะ คุณไม่รู้หรอก
จะเป็นไง ถ้าเธอแค่ พยายามทำสุภาพ?
นี่ยังมองไม่ออกอีกเหรอ?
อะไร?
เราจะไปกันรอดได้ยังไง?
คุณนึกภาพตัวเอง ใช้ชีวิตอยู่ในไร่ออกมั้ย?
ทำงานในไร่ ไปตลอดชีวิตที่เหลือ?
ผมควรทำไงดี?
ย้ายไปแมนฮัตตันเหรอ?
ออกเที่ยวกับเพื่อนศิลปิน ตื่นกินข้าวสายๆ?
พูดคุยเรื่องเส้นไก่เขี่ย บนผืนผ้าใบสีขาว......
มันจะไม่ยุ่งกว่า เส้นไก่เขี่ย บนผืนผ้าใบอีกหรือ?
ฉันรู้ทุกอย่างแหละ ฉันรู้ ฉันเข้าใจ
ผมก็แค่...
ผมไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี
ฉันเองก็ไม่รู้
แต่ฉันรู้ว่าฉันอยากทำ
นี่เราบ้ากันหรือเปล่า?
คุณคิดจริงๆเหรอ ว่าเราจะไปกันรอด?
เราทั้งคู่มากันจาก คนละโลกเลย
แต่ฉันยังไม่เคยรู้สึกแบบนี้ กับใครมาก่อนเลย
ไม่ใช่ว่าทุกคนจะไปได้สวย
ก็คุณไง
มันไม่ได้ง่ายแบบนั้น
หลังจากผ่านไปหลายปี...
ผมสังเกตุเห็นได้ว่า เธออยากสร้างครอบครัวมากแค่ไหน
เราลองรับเด็กมาเลี้ยง
แต่ไม่ใช่เรื่องง่าย ในยุคนั้น
วันนี้ เราจะมาเรียนจาก...
หนังสือ
เล่มโปรด
ชื่อว่า พิปปี้ ลองสต็อคกิ้ง.
ถ้าครูเห็นใครแกล้งเขาแบบนี้อีก
ครูไม่ปล่อยไว้แน่
อรุณสวัสดิ์
สวัสดี
ดิฉันชื่อรูธ เลวินสัน ดิฉันเป็นครูของแดเนียล
ดิฉันมาที่นี่เพราะ มีเรื่องกังวลนิดหน่อย
เขาชอบหลับในชั้นเรียน
เราต้องแปลกใจ ที่รู้ว่า..
แดเนียล แมคโดนัล ได้รับการเลี้ยงดู โดยพี่ต่างมารดาและภรรยา
ไม่สนใจหรอกก ว่าเขาจะอิ่มหรือหิว
เขาเป็นเด็กฉลาดมาก
มีศักยภาพสูง
ฉันอยากจะติวให้เขา หลังเลิกชั้นเรียนได้หรือเปล่า?
เชิญเลย.
ได้เหรอคะ?
เธอเป็นหมาป่าเหรอ?
ไม่ใช่ครับ
แล้วเป็นหมีหรือเปล่า?
ไม่ใช่ครับ
โอ
เธอเป็นเด็กชายหรือ?
ใช่ครับ
เด็กต้องใช้ มีดกับส้อมสิ
โอ เกือบแล้ว
นั่นแหละ โอเค
นั่นดาวอะไร?
ดาวเหนือครับ ดาวขั้วฟ้า
ดีมาก ดู
"นั่นเพราะว่า เธอไม่ต้องการ
"หันหลังเพื่อกลับบ้าน
"เมื่อไปถึง ประตูของทอมมี่ และแอนนิก้า เธอก็หยุด
จากนั้นไม่นาน, การติวก็มีขึ้นทุกวัน.
และบางครั้ง เขาก็อยู่ทานมื้อเย็น
เราไม่เคยพูดว่า เขาคือลูก ที่เรามีไม่ได้...
แต่ก็เหมือนจะใช่...
เธอคิดว่าไง?
เธอกำลังทำอาหารเย็นให้ลูก ใช่มั้ยครับ?
ใช่
ฉันไม่อยากส่งเขากลับไปเลย เรารับเลี้ยงเขาไม่ได้เหรอ?
เพราะเขาเป็นผู้ปกครองตามกฎหมายไง
เราทำอะไรไม่ได้หรอก
คุณคุยกับทนายดูหรือยัง?
ผมคุยแล้ว ก็นั่นแหละที่เขาบอก
พวกนั้น ไม่สนเขาสักนิด ไม่เลย
พวกเขาเป็นญาติโดยชอบ และพวกเขาก็หยิ่ง
เขาไม่ยอมให้เราเอาตัวแดเนียลมา
มันต้องมีอะไรสักอย่าง ที่เราทำได้
รูธ?
เราควรไปกันแล้ว
เป็นเด็กดีนะ พรรคพวก โอเค้?
โอเค
ผมว่าผมจะลองเลี้ยงไก่...
หรือไม่ก็ไปทำงานโรงงาน
ถ้าเธออยากนะ
เธอเป็นอะไรก็ได้ถ้าเธอต้องการ แดเนียล แมคโดนัล
เป็นได้หมด เกษตรกร ทนายความ หรือนักดาราศาสตร์
เธอเป็นเด็กฉลาดมาก
- คุณคิดแบบนั้นจริงเหรอครับ? - ใช่!
ฉันรู้เลยละ
เอาละ มาได้แล้ว
โอเค
ขอผมบอกลาก่อน
คุณห้ามผมไม่ได้!
ผมขอแค่บอกลาก่อน!
ผมเข้าใจคุณ ที่รัก เรากลับไปที่รถกันเถอะ
ไม่มีอะไรให้เราทำได้แล้ว ไม่มีอะไรให้เราทำได้แล้ว
ช่วยตัดสินใจอีกครั้ง ขอร้อง ตัดสินใจใหม่เถอะค่ะ!
ไม่มีอะไรให้เราทำได้แล้ว
เขาควรได้รับสิ่งที่ดีกว่านี้
ทีรัก กลับไปขึ้นรถ
พวกนั้นไม่สนเขาหรอก ฉันรู้ เขาไม่สน
พวกนั้นไม่สนเขา!
รูธ
จะให้ผมทำยังไง?
ต่อสู้ขอสิทธิ์ปกครอง
จากพี่ต่างมารดา ในเมืองเล็กๆ อย่างนอร์ทแคโรไลน่าเนี่ยนะ?
ไม่เอาน่า เราไม่มีโอกาสหรอก
ใครจะรู้ ว่าพวกนั้น จะทำอะไรกับแดเนียล
เราเคยเป็นครอบครัว
เราเป็นครอบครัว
รูธ คุณคือครอบครัวของผม
ผมก็อยากมีลูก คุณก็รู้นี่
เราไม่เคยเจอแดเนียลอีกเลย
โอ พระเจ้า
ซวยแล้ว
ลูค คอลลินส์ กำลังพยายามลุกขึ้น
นักสู้วัว กำลังล่อมันไปอีกทางหนึ่ง
ดูแล้วคิดว่าเขาคงไม่เป็นไร เขาพยายามลุกขึ้น จนได้
ขอผมพูดบางอย่าง เผื่อเขาจะรู้สึกดีขึ้นบ้าง
92 คะแนน!
264 จากการขี่ 3 ครั้ง!
ลูค คอลลินส์ ชนะขาดลอยแล้ว.
เขาเหลือเชื่อจริงๆ
...ลำดับที่เก้า ของโลก
นายโอเคมั้ย, ลูค?
สบายมาก
ก็ได้
- ขอให้สนุกกับที่นิวยอร์คนะ - ฉันสนุกแน่
ถ้าเอเดรียน ประทับใจได้ ทีมก็ประทับใจได้
โอเค ต้องไปแล้ว
นี่เป็นสิ่งที่เธอต้องการมาตลอด ฉันรู้
บาย แล้วเจอกันวันจันทร์
เฮ้เบ๊บ ฉันกำลังจะเดิน ไปขึ้นแท็กซี่แล้ว
โซเฟีย, นี่หลุยซ์
ไฮ หลุยซ์ เกิดเรื่องบางอย่างกับ ลูค.
ไฮ มีอะไรให้ช่วยคะ?
เอ่อ ฉันต้องการพบ เพื่อนชายฉัน, ลูค คอลลินส์
เขาเข้ามากับรถฉุกเฉิน เมื่อสักพัก ฉันพบเขาหน่อย
เสียใจด้วยค่ะ เยี่ยมได้เฉพาะครอบครัว
โอเค ขอทราบหน่อยนะคะ ว่าเขาป็นไงบ้าง?
ตอนนี้ อาการยังคงที่ แต่กำลังจะส่งทำ เอ็มอาร์ไอ
เขาร่วงค่อนข้างจะหนัก
คุณอยากนั่งก่อนมั้ย ฉันจะโทรสอบถามหมอให้
แล้วจะแจ้งให้ทราบ
ขอบคุณค่ะ
ตอนนี้รู้สึกหวิวๆ เวียนหัวมั้ย?
คลื่นไส้มั้ย?
หมออยากให้อยู่ดูอาการ สักคืนหนึ่ง
ที่รัก คุณมาทำอะไรที่นี่ ?
ฉันมาเร็วสุดที่ทำได้แล้ว
คุณน่าจะอยู่ที่นิวยอร์คแล้วนี่?
ไม่ ไม่
ฉันควรอยู่ที่นี่
ขอบคุณพระเจ้า ที่คุณไม่เป็นไร
ผมสบายดี
คุณโชคดีมากที่ยังไม่ตาย รู้ไว้ด้วย
อะไร?
ผมแค่เวียนหัวนิดหน่อย แค่นั้น
ลูค,
คุณจำเป็นต้องหยุด กิจกรรมหนักๆ ในสภาพแบบนี้
ถ้าห่วงเพื่อนคุณจริง คุณต้องอธิบายให้เขาเข้าใจ...
ว่า การขี่วันนี้ จบแล้ว
เขาพูดถึงอะไรน่ะ?
ผมเหนื่อยแล้ว โอเค้?
เอาไว้พรุ่งนี้ ค่อยคุยเรื่องนี้กัน?
คุณฟรานซิส ฉันต้องขอโทษ สำหรับทุกเรื่องนี่
ฉันเข้าใจสถานการณ์ ว่าคุณมาเจอทีมอาทิตย์นี้ไม่ได้
และฉันหวังว่าลูค คงไม่เป็นไรนะ
ค่ะ ดิฉันด้วย
ฉันยังไม่ทราบ ว่าเมื่อไหร่จะไปนิวยอร์คได้
โอ ยังงั้นเหรอ?
เดี๋ยวนะ เธอไม่ได้ทบทวน เรื่องการฝึกงานใช่มั้ย?
ฟังนะ, โซเฟีย.
เธอควรคิดถึงตัวเธอเองด้วย ว่าเธอจะเอาไงต่อไป
ฉันทราบค่ะ
รอบชิงชนะเลิศ ผู้เข้ารอบจาก วอร์คเกอร์ทาวน์ นอร์ทแคโรไลน่า...
ลูค คอลลินส์!
เขาพร้อมแล้ว ที่จะออกไปร็อคแอนด์โรล
ปล่อยได้!
ลูค คอลลินส์ ออกมาแล้ว ออกมาเต้นอยู่กลางสนาม!
เขาเพิ่งจะ... วาว
ตีลังกา 2 รอบ เอาหน้าลงไปคลุกฝุ่น
ช่วยเขาออกจากนั่นให้ได้
ใช่แล้ว, ไม่ต้องสงสัยเลย
เขาโดนขวิดเข้าอย่างจัง อย่างที่เห็น..
โดยหนึ่งในสุดยอดวัว
ทีมแพทย์สนามของเรา กำลังลงไปถึงแล้ว...
เพื่อดูแล หนุ่มน้อย จากนอร์ทแคโรไลน่า
พูดถึงเหตุการณ์ระทึกเมื่อสักครู่
ระดับความยากง่าย เป็นการยากที่จะคำนวณได้
เวลาเป็นทางการที่หล่นจากอาน, 4.7 วินาที
ระหว่างนี้,ทีมแพทย์ของเรา กำลังทำการตรวจสอบ
ส่งแค่นี้ก็ได้ครับ
ไม่ต้องครับ ไม่เป็นไร ขอบคุณมาก
- ขอบคุณครับ - ไม่เป็นไร
เอากระเป๋าให้ผม
ไม่ ฉันหิ้วเอง
ขอบคุณนะ
ลูค...
ฉันเสียใจด้วย
ฉันรู้ว่ายากแค่ไหน ที่ต้องเลิก ส่วนสำคัญของชีวิตคุณ
ล้อเล่นหรือเปล่า?
โซเฟีย...
คุณก็ได้ยินหมอแล้ว
หมอ ไม่ได้รู้ทุกเรื่อง
คุณบ้าหรือเปล่า?
ฉันดูในยูทูบแล้ว ว่าเกิดอะไรขึ้นกับคุณ
คุณโคม่า อยู่ตั้ง 10วัน
ผมบอกคุณแล้ว ทุกครั้งที่ นักขี่เข้าคอก เขาพร้อมที่จะตาย
เหลวไหล! สถานการณ์ของคุณ มันต่างกัน!
คุณต้องเลิกซะ!
- คุณต้องเลิก! - ไม่ได้!
ฉันทำไม่ได้หรอกอยู่กับคนที่ ทุกครั้งออกจากประตูไป..
แล้วไม่รู้ว่า จะได้เจอหน้าอีกหรือเปล่า
คุณเลือกแล้วนะ
ใช่ ฉันเลือกคุณ! ฉันเลือกคุณ มาก่อนนิวยอร์ค
มาก่อนการฝึกงาน เลือกคุณ ก่อนทุกอย่าง
ผมไม่ได้ขอให้คุณ เปลี่ยนชีวิตคุณ
คุณก็ไม่ควรหวัง ให้ผมเปลี่ยนของผม
ผมทำเป็นแต่เรื่องนี้
ผมรู้แค่เรื่องเดียว
มันคือชีวิตผม
ฉันว่านี่มัน ชีวิตของเรา
ฉันดูคุณทำมันพังไม่ได้หรอก
ไฮ
- อยู่ข้างบน - ขอบคุณค่ะ
เป็นไงล่ะ...
นิวยอร์คเป็นไงบ้าง?
หนูไม่ได้ไป
แล้วหนูก็เลิกกับลูค แล้วด้วย
เสียใจด้วยนะ มานี่สิ
ทางนี้
ให้ฉันช่วยยังไงดี?
ทำให้หนูลืมมันซะ
เกิดอะไรหลังจาก เลิกทะเลาะกันคราวนั้น แดเนียล?
แน่ใจนะ ว่าไม่อยากคุย เรื่องของเธอกับลูค?
ค่ะ แน่ใจ
มันน่ากลัวนะ
ทำไมคนใกล้ชิดเรา...
ถึงเปลี่ยนไปกลายเป็น...
คนแปลกหน้า
ฉันทนแบบนี้ไม่ไหวแล้ว
ฉันกำลังจะบ้า
ฉันรู้ ว่าไม่ใช่ความผิดคุณ
ฉันต้องไปแล้ว
- ไม่นะ ขอร้อง - ผมจำเป็นต้องพูดบางอย่าง
ผมต้องพูดบางอย่าง
ผมตกหลุมรักคุณ ตั้งแต่ครั้งแรกที่ผมเห็นคุณ
คุณช่างงดงามเหลือเชื่อ เท่าที่ผมเคยเห็นผู้หญิงมา...
อาจเป็นเพราะ...
ไม่รู้สิ อาจเพราะ คูณเลือกผมก็ได้
แต่ ที่ผมรักคุณตอนนั้น..
เทียบไม่ได้ กับที่ผมรักคุณ ตอนนี้
ตอนนี้ ผมรักคุณ จากทุกส่วนข้างในของผม
ผมว่า คุณควรไป
ผมรักคุณมากเหลือเกิน ผมอยากให้คุณ มีความสุข
ถึงแม้ว่าความสุขนั้น จะไม่มีผมรวมอยู่ด้วย
รักต้องการความเสียสละ
เสมอ
และจากนั้นเป็นต้นมา, โซเฟีย,
มันก็ไม่เชิง มีความสุขกันตลอดไป แต่ก็ใกล้เคียงทีเดียว
เราใส่ใจ ฉลองกับ ทุกเรื่องที่เกิดกับเรา
มากกว่าที่จะเสียใจ กับเรื่องที่ไม่ได้เกิดขึ้น
ทุกวันครบรอบ เราจะขับรถ ไปแบล็คเมาเทน
ฉันยังคงเขียนจดหมายถึงรูธ...
ถึงแม้จะเจอหน้ากันทุกวัน
รูธตี้
รูธ
ปีที่มหัศจรรย์มากมาย
แต่แน่นอน ไม่ใกล้เคียง คำว่าพอ
ภาพวาด ที่รูธ กันฉันสะสมไว้...
เป็นเพียงสิ่งเตือนความจำ ว่าฉันสูญเสียอะไรไป
ฉันจึงห่อมันเก็บไว้
ให้ผมช่วยอะไร?
ฉันชื่อ แอนเดรีย แม็คโดนัล
ฉันเชื่อว่า คุณรู้จักสามีฉัน...
แดเนียล แมคโดนัล
เขาล้มพับในชั้นเรียน ตอนเช้า ก่อนโรงเรียนเปิด
หลอดเลือดสมองโป่งพอง
นั่นก็ 6 ปีมาแล้ว
ฉันเสียใจที่ทราบเรื่องนี้
ขอบคุณค่ะ
เขาเป็นครูเหรอ?
ศาสตราจารย์ค่ะ
ฟิสิกส์และดาราศาสตร์ที่ มหาวิทยาลัยลอนดอน
ดาราศาสตร์
เขาย้ายกลับสหรัฐ เมื่อไม่กี่ปีก่อน
ฉันเห็นข่าวมรณกรรม ของภรรยาคุณ...
ฉันก็รู้ว่า ต้องเอานี่มาให้คุณ
มันมีความหมายกับเขามาก ******
เธอทำทุกอย่างที่ทำได้แล้ว กับ ลูค, โซเฟีย
เธอเสียสละ
ฉันมีความสุข ที่ใช้เวลากับคุณ
เธอทำให้ฉันมีความสุขมาก
ทำไมนอนดึก ล่ะคืนนี้?
คืนนี้ ผมชนะ
ผมขึ้นเป็นอันดับ 5 ของโลก
อยากเริ่มทะเลาะกับผมหรือยัง?
ไม่หรอก
ความผิดพลาด มันของลูกเอง
ผิดพลาด? พระเจ้า แม่!
ลูกเสี่ยงอยู่ 3 เรื่อง...
แม่ไม่รู้ว่าเพื่ออะไร
ผมแค่อยากให้ไร่นี้ ยังอยู่กับครอบครัวเรา
เพื่อแม่
เพื่อแม่เหรอ?
ครับ
นี่ไม่เกี่ยวกับแม่เลย
แล้วแม่จะอยู่ทีไหน?
ถ้าเราไม่มีที่นี่ แม่จะไปอยู่ไหน?
แล้วลูกคิดว่า แม่จะว่าอะไรมั้ย?
ลูกทำนี่ เพื่อตัวเอง
แค่เรื่อง แปดวินาที
มีแค่นั้นแหละ
สาวนั่นอาจอยู่กับลูกไปชั่วชีวิต
โซเฟีย แดนโก?
อ๋อ ค่ะ ใช่แล้วค่ะ
ผมชื่อ ฮาววี่ แซนเดอร์ส ทนายของไอร่า เลวินสัน
ผมพยายามติดต่อคุณ
อ๋อ ค่ะ มีอะไรคะ เขาไม่เป็นไรนะคะ?
เสียใจด้วยครับ คุณแดนโก
เขาเสียแล้วครับ กลางดึกเมื่อคืน
คุณแดนโก?
คุณไม่เป็นไรนะ?
ค่ะ
ภาพสะสมของคุณเลวินสัน จะนำออกประมูล สัปดาห์หน้า
เป็นการประมูลส่วนตัว, เฉพาะผู้ได้รับเชิญเท่านั้น
ไอร่าบอกว่าเผื่อคุณจะสนใจ
ผมมีข้อความเล็กน้อย
แต่สำคัญที่คุณต้องทราบ...
เขาชอบคุณมากนะ
ฉันก็ชอบเขามากเหมือนกัน
แล้วผมจะส่งรายละเอียด ทั้งหมดไปให้นะครับ
ยินดีมาก ที่ได้คุยกับคุณเสียที
ขอบคุณค่ะ
คืนนี้ เราจะได้ชม นักขี่วัวชั้นนำของโลก
คุณคอลลินส์ เสียใจที่ต้องแจ้งว่า ไอร่า เลวินสัน เสียชีวิตแล้ว
วันที่ 17 เขาขอให้คุณไปร่วมงานประมูล "ฮาววี่ แซนเดอร์ส"
นี่คือหนึ่งเดียว ของพีบีอาร์
ได้เวลาพบกับ 15 สุดยอด ผู้เข้าชิง!
นำโดย ผู้ครอบครอง อันดับ 1โลก นักขี่วัว..
จากโอคลาโฮม่า, จาเร็ด มิดเดิลตัน!
การต่อสู้จะเป็นอย่างไร
ระหว่างเขา กับชายหนุ่ม จากนอร์ท แคโรไลน่า...
ลูค คอลลินส์!
สงครามที่ยืดเยื้อ ระหว่างทั้งสองคน...
สำหรับตำแหน่งนี้!
แต่ก็อย่าได้ตัดคนอื่นทิ้ง ออกจากกระดานเป็นอันขาด!
ตอนนี้เราจะไป </ i! > ที่กรงฉลาม...
ไปหาแชมป์ รอบคัดเลือกกัน
ไรอัน เดิร์ทอีทเตอร์ คุณต้องคว่ำทุกคน เรามารอดูกัน
ต่อไป เป็นบิลลี่ โรบินสัน, คนเก่งจากเวอร์จิเนีย
บิลลี่ มาดูกัน คุณจะเจอวัวตัวไหน
คุณกำลังจะเจอกับ บุชแวคเกอร์! ยินดีด้วย!
คราวนี้ก็มาถึงคนโปรดของแฟนๆ จากนอร์ทแคโรไลน่า,ลูค คอลลินส์!
ลูค, ชะตาของคุณ อยู่ในถ้วยนั่น
ได้เวลาล้วงลงไป หยิบวัวของคุณขึ้นมา...
สำหรับรอบชิงชนะเลิศ
มาดูกันว่ามันคือใคร
ลูค, คุณจะต้องเจอ คู่ต่อสู้หมายเลข 1...
ของปีนี้ วัวแชมเปียนโลก...
แรงโก!
โอเค แนชวิลล์
ท่านทราบดี ว่าผมพูดถึงใคร
99 นักขี่ ถูกเตะลงจากหลัง...
จับตาดู รายที่ 100 ให้ดี...
นี่คือวัวจอมดีด อันดับ 1 ของโลก!
เขากำลังจะทำสิ่งที่ยากที่สุด อย่างหนึ่งในโลกกีฬา...
นั่นก็คือ การพยายามกลับมา
ใช่แล้ว แต่ว่าลูค คอลลินส์, กำลังเข้าฝักสุดๆ!
โว้ว! โว้ว! โว้ว!
นายทำได้! ขี่ต่อไป!
นั่นแหละ! ใช่!
เราเพิ่งจะได้ชม เดวิด ล้มโกไลแอท!
เฮ้, ลูค, นายอยู่บนหลังแรงโก ครบ 8 วินาที
ฉันรู้ นายเป็นคาวบอย
ขี่ได้นรกแตกจริงๆ ไอ้หนู จะบอกให้
ลูค, เราต้องอยู่คุยธุรกิจ กันหน่อยแล้ว
ลูค? ลูค, นายจะไปไหน?
งานศิลปะของเลวินสันนั้นใหญ่ที่สุด
และแพงที่สุด ในงานสะสมส่วนตัว
ไม่เพียงแต่ชิ้นที่มีแหล่งมาจาก วิทยาลัย แบล็คเมาเทน ...
แต่จากทั้งโลก
เราจะได้พบงานของ ศิลปินร่วมสมัย...
อย่าง แอนดี้ วอร์ฮอลส์ แพท พาสลอฟ และ วิลเล็ม เดอ คูนนิ่ง
เหล่านี้คือ งานศิปะ อันเหลือเชื่อ...
มีความหลากหลายอย่างไม่น่าเชื่อ ที่คุณรู้อยู่แล้วว่า
ไม่เคยมีใครได้เห็นแบบนี้ ที่ไหนมาก่อน
ขอขอบคุณ ท่านสุภาพสตรี และสุภาพบุรุษ
ที่ให้ความสนใจ ร่วมการประมูลอันน่าทึ่งนี้
ขอให้ทุกท่าน โปรดประจำที่นั่ง
ผมรู้ว่าทุกท่านกระหาย จะเริ่มการประมูล
ก่อนจะเริ่มต้น มีข้อความส่วนตัว
โปรดให้ต้อนรับ คุณฮาวเวิร์ด แซนเดอร์ส
ผมเป็นทนายของรูธ และไอร่า...
มานานกว่า 25 ปี
ควาประสงค์ของไอร่า มีรายละเอียดเยอะมาก...
สำหรับการดำเนินการในวันนี้
เพราะงั้น ผมขออ่าน จดหมายที่เขาเขียนไว้...
เฉพาะสำหรับโอกาสนี้
"ผมชื่อ ไอร่า เลวินสัน
"ผมเป็นคนธรรมดา ที่ตกหลุมรักผู้หญิงสุดพิเศษ
"รอบๆห้องนี้ ท่านจะได้เห็น งานศิลป์ ที่สวยงาม และล้ำค่า
"รูธ มีสายตาที่เหลือเชื่อ เป็นพรสวรรค์...
ขณะที่ผมมีเพียงตาที่มอบให้เธอ
"สำหรับผม...
"ความสุขในการสะสม ไม่ได้อยู่ที่ตัวงานศิลป์เอง.."
...แต่อยู่ที่ตัวบุคคล ที่ผมร่วมสะสมด้วย
คือรูธ ที่รักของผม
ความสุขที่ภาพเหล่านี้ มอบให้ มันวัดค่าไม่ได้
การแบ่งปัญความสุข...
เป็นวางวัลพิเศษ ของชีวิตผม
เรามีชื่อเสียง เราประสบความสำเร็จ
เราอดกลั้น, เราประนีประนอม
แต่ที่เหนืออื่นใด...
เรารักกัน
งานศิลป์ที่แท้จริง...
คือการขี่ที่ยาวที่สุด ที่รูธกับผม ทำร่วมกัน
สิ่งที่เรียกกันว่าชีวิต
ไม่มีรูปวาดไหนที่ผมจะไม่ยอมแลก กับการให้ผม...
ได้ยินเสียงเธอ
หรือเห็นรอยยิ้มของเธอ
อีกสักครั้งหนึ่ง
ลงชื่อ ไอร่า เลวินสัน
ขอบคุณทุกๆท่าน ที่มาร่วมงาน
ขอบคุณ มิสเตอร์ แซนเดอร์ส
ชิ้นแรก ภาพวาดใน หน้าที่ 34 ของแคตาล้อก ...
ชื่อภาพ พอร์ทเทรตออฟรูธ
โดยชาวอเมริกันแดเนียล แมคโดนัล เกิด 1954 เสียชีวิต 2001
ชื่อภาพ เซอร์กา1963
เราจะเริ่มต้นประมูลที่ 1,000 เหรียญ สำหรับ พอร์ทเทรตออฟรูธ
ผมได้ยิน 1,000 หรือเปล่า?
ใครครับจะให้ผม 1,000 เหรียญ?
800 ล่ะ เป็นไง? มีใครให้ 800 มั้ย?
800 เอง ทุกท่าน
600
มีใครให้ 600 มั้ย?
ใครจะให้ 600 สำหรับ พอร์ทเทรตออฟรูธ ภาพแรกของบ่ายนี้
600
มีคนให้ 600 อยู่กับเราแล้ว
เริ่มนับ 1
600 ครั้งที่ 2
เตือนนะครับ
ขายให้ชายหนุ่มด้านนั้น 600 เหรียญ
สุภาพสตรี และสุภาพบุรุษ ผมขอพักสักครู่
ระหว่างนี้ สามารถชม ชิ้นถัดไป....
ซึ่งจะเป็นของแจ๊คสัน พอลล็อค
อยู่ในหน้า 124
เรียบร้อยครับ
คุณมาทำอะไรที่นี่?
ไอร่าเชิญผม
ผมเลิกขี่วัวแล้ว, โซเฟีย.
พอแล้ว
รู้มั้ย ผมจับฉลากได้แรงโก บ่ายวันนี้
ผมคิดว่าถ้าเกิดผม แค่ขี่ไอ้วัวบ้านั่นได้...
ถ้าผมขี่ได้ 8 วินาที
ผมจะได้ทุกอย่าง ที่ผมเคยต้องการ
ผมทำได้แล้ว ผมขี่มันแล้ว
คุณคือ สุดยอด
ไม่ ไม่ใกล้เคียงเลย
คุณรู้ ตลอดเวลา ผมคิดแต่เรื่องคุณ
ผมตระหนักว่า สิ่งที่ผมต้องการที่สุด ยืนอยู่ตรงหน้าผมแล้ว
อะไรทำให้คุณซื้อภาพนั้น?
ไอร่า
ขอโทษนะคะ เราต้องเชิญคุณ ไปที่อีกห้องหนึ่งค่ะ
- คุณคะ? - เดี๋ยวก่อน
- คุณคะ? - เดี๋ยวก่อน.
มิสเตอร์แซนเดอร์ อยากพบคุณ
กรุณาเงียบด้วยครับ ได้โปรด
คุณชื่ออะไร หนุ่มน้อย?
ลูค คอลลินส์
คุณเพิ่งซื้อรูป พอร์ทเทรตออฟรูธ เสร็จใช่มั้ย?
ครับ
คุณ. คอลลินส์, ผมมีข้อความ...
จาก ความประสงค์ของไอร่า ที่ต้องอ่านให้คุณฟัง
พอร์ทเทรตออฟรูธอาจไม่ใช่ ภาพสะสม ที่มีค่าที่สุดของผม...
"แต่มันมีค่ามากที่สุด สำหรับผม...
เพราะมันเตือนใจผมทุกวัน ถึงรูธ อันเป็นที่รักของผม
และ เงื่อนไข ของผมนั้น ง่ายมาก
ใครก็ตาม ที่ซื้อภาพนี้
"จะได้รับคอลเลกชันนี้ ทั้งหมด."
ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ การประมูล จบลงแล้ว
อะไรนะ?
ทั้งหมดนี่ มีค่าหลายล้านดอลล่าร์
คุณต้องการเท่าไหร่? สำหรับภาพของ วอร์ฮอลส์
คุณวางแผนอย่างไร กับภาพของแจ็คสัน พอลล็อคส์?
ผมมีลูกค้า ต้องการซื้อ ภาพปิคัสโซ ทั้ง 2ภาพ
ผมจะเขียนเช็คให้นะ
ขอโทษค่ะ
ผมเดาว่าตอนนี้ คุณคงงงไปหมดแล้ว
ใช่ครับ เดาเก่งมาก
ตื่นจากฝันแล้ว โทรหาผมนะ
ตอนนี้ คุณเป็นเศรษฐีแล้ว
เฮ้
ไฮ
พิพิธภัณฑ์ เป็นไงบ้าง?
เยี่ยมค่ะ
แล้วไร่ล่ะ เป็นไง?
ดี
"รูธสุดที่รัก..."
เมื่อหนุ่มชายแคโรไลน่า พบสาวสวย จากแดนไกล...
เขาจะยอมทำทุกอย่าง เพื่อเอาชนะใจเธอ
และถ้าเขาทำ...
ชีวิตเขาก็จะเป็น ภาพแห่งความสุข
อะไร? ทางนี้!
นี่คุณจะไปไหน?
มาเร็ว!
รออะไรอีกล่ะ?
Translated by Dirtydog Soc13 KU38