Α
ΑΠ
ΑΠΟ
ΑΠΟΔ
ΑΠΟΔΟ
ΑΠΟΔΟΣ
ΑΠΟΔΟΣΗ
ΑΠΟΔΟΣΗ Δ
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙ
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑ
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛ
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟ
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓ
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩ
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*G
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GA
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GAL
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALA
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALAD
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADR
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©*
S
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SF
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFT
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTe
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTea
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTeam
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTeam E
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTeam Ex
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTeam Exc
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTeam Excl
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTeam Exclu
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTeam Exclus
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTeam Exclusi
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTeam Exclusiv
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTeam Exclusive
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTeam Exclusive M
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTeam Exclusive Mo
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTeam Exclusive Mov
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTeam Exclusive Movi
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTeam Exclusive Movie
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTeam Exclusive Movies
w
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTeam Exclusive Movies ww
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTeam Exclusive Movies www
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTeam Exclusive Movies www.
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTeam Exclusive Movies www.h
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTeam Exclusive Movies www.he
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTeam Exclusive Movies www.hel
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTeam Exclusive Movies www.hell
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTeam Exclusive Movies www.hella
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTeam Exclusive Movies www.hellas
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTeam Exclusive Movies www.hellast
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTeam Exclusive Movies www.hellastz
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTeam Exclusive Movies www.hellastz.
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTeam Exclusive Movies www.hellastz.c
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTeam Exclusive Movies www.hellastz.co
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTeam Exclusive Movies www.hellastz.com
Αποκλειστική διανομή υποτίτλων SFTeam/HellasTz.com
Πότε θα ξανασυναντηθούμε εμείς οι τρεις;
Με κεραυνούς, αστραπές ή με βροχή;
Όταν σταματήσει η οχλαγωγία...
και οι μάχες χαθούν ή κερδηθούν.
- Σε ποιο μέρος; - Στο πεδίο της μάχης.
Εκεί θα συναντήσουμε τον Μάκβεθ.
Το δίκαιο είναι αποκρουστικό και το αποκρουστικό δίκαιο.
Αιωρείται μέσα στην ομίχλη και τον βρωμερό αέρα.
Ο εμφύλιος πόλεμος μαίνεται στην Σκωτία.
Ο πρoδότης ΜακΝτόναλντ, οδηγεί μισθοφόρους κατα του βασιλιά Ντάνκαν.
Λίγοι μόνο παραμένουν πιστοί στο Στέμμα.
Ο Μάκβεθ, Θάνης (Βαρώνος) του Γκλάμις...
ηγείται ενός αποκαμωμένου στρατού.
Ο Βασιλιάς του έχει στείλει τις τελευταίες του εφεδρείες.
Ο πόλεμος θα κριθεί στη μάχη του Έλον.
Ήταν αμφίβολο...
σαν δυο κουρασμένοι κολυμβητές, αγκαλιασμένοι να προσπαθούν...
να πνίξουν ο ένας τον άλλον.
Ο ανηλεής ΜακΝτόναλντ, από τις δυτικές νήσους...
βοηθούμενος από οπλίτες και μισθοφόρους...
και με την τύχη να χαμογελάει στην καταραμένη του διαμάχη...
φαντάζοντας σαν πόρνη των ανταρτών.
Μα όλα ήταν μάταια, γιατί ο γενναίος Μάκβεθ...
του οποίου του αξίζει αυτό το όνομα...
περιφρονόντας την τύχη και κραδαίνοντας το σπαθί του...
που άχνιζε από το αίμα της σφαγής...
σαν ανδρειωμένος χαράζει το δρόμο του...
μέχρι που αντικρύζει τον σκλάβο.
Χωρίς να ανταλλάξουν χειραψία, ή να αποχαιρετιστούν...
τον σφάζει απ' το λαιμό μέχρι την κοιλιά...
και στήνει το κεφάλι του πάνω στις επάλξεις μας.
Κατάληξη αυτού...
είμασταν εμείς οι νικητές.
Ο ευγενής Μακβέθ.
Άξιος άντρας.
Είναι μεγάλη η χαρά.
Από που έρχεσαι, ευγενή πρίγκηπα;
Από το Φάϊφ, μεγάλε Βασιλιά.
Εκεί όπου τα φλάμπουρα των Νορβηγών ανεμίζουν στον ουρανό...
και δροσίζουν τους δικούς μας...
με την βοήθεια αυτού του άπιστου προδότη...
του Θάνη του Κόντορ.
Ο Θεός να σώζει τον Βασιλιά.
Δεν θα προδώσει πια, ο Θάνης του Κόντορ τα συμφέροντά μας.
Πήγαινε να διατάξεις τον άμεσο θάνατό του...
και με τον πρώην τίτλο του, καλωσόρισε τον Μάκβεθ.
Θα το φροντίσω.
Όσα έχασε αυτός, θα τα κερδίσει ο άξιος Μάκβεθ.
Τόσο αποκρουστική κι όμορφη μέρα δεν έχω ξαναδεί.
Τι είναι αυτές;
Υπάρχετε ή όχι; Μπορείτε να απαντήσετε;
Μιλήστε αν μπορείτε. Τι είστε;
Χαίρε Μακβέθ, Θάνη του Γκλάμις.
Χαίρε Μακβέθ, Θάνη του Κόντορ.
Χαίρε Μακβέθ, μελλοντικέ βασιλιά.
Κύριε μου, γιατί ξαφνιάζεσαι και τρομοκρατείσαι...
ακούγοντας τόσο ευχάριστα πράγματα;
Προΰπαντήσατε τον ευγενή μου σύντροφο, με τον τωρινό του τίτλο...
και προμυνήματα μελλοντικού αξιώματος ευγενείας και ελπίδα για το Στέμμα...
ώστε έμεινε άφωνος. Σε μένα δεν μιλάτε καθόλου;
Χαίρε, ταπεινότερε του Μάκβεθ και μεγαλύτερε.
Δεν θα είσαι τόσο ευτυχής, μα θα είσαι ευτυχέστερος.
Θα γεννήσεις βασιλείς ακόμα κι αν δεν γίνεις ο ίδιος.
Χαίρετε λοιπόν κι οι δύο. Ο Μάκβεθ και ο Μπάνκο.
Μπάνκο και Μάκβεθ, χαίρετε!
Μείνετε, ατελείς μάντισσες. Πείτε μου κι άλλα.
Πείτε μου από που έχετε αυτήν την ανήκουστη πληροφορία.
Και γιατί μπήκατε στον δρόμο μας, πάνω σ' αυτόν τον καταραμένο λόγγο...
με τέτοιο προφητικό χαιρετισμό.
Μιλήστε, σας διατάζω.
Η γη έχει φούσκες, όπως και το νερό...
κι αυτές είναι τέτοιες.
Που εξαφανίστηκαν;
Στον αέρα.
Αυτό που έμοιαζε να έχει σάρκα και οστά...
διαλύθηκε σαν ανάσα στον άνεμο.
Μακάρι να έμεναν.
Υπήρξαν πραματικά εδώ;
Ή φάγαμε κι οι δυο το τρελόχορτο και χάσαμε τα λογικά μας;
Τα παιδιά σου θα γίνουν βασιλιάδες.
Εσύ θα γίνεις βασιλιάς.
Και Θάνης του Κόντορ. Έτσι δεν είπαν;
Ακριβώς αυτά ήταν τα λόγια τους.
Ο Βασιλιάς έλαβε με αγαλλίαση, Μακβέθ...
την είδηση της νίκης σου.
Όπως το χαλάζι, ήρθε ο ένας αγγελιοφόρος μετά τον άλλον...
κι όλοι σε υμνούσαν ως τον μεγαλύτερο υπέρμαχο του βασιλείου...
μπροστά στον Βασιλιά.
Σταλθήκαμε να εκφράσουμε τις βασιλικές του ευχαριστίες.
Και με την επιφύλαξη μεγαλύτερης τιμής στο μέλλον...
διέταξε, εκ μέρους του, να σε ονομάσω, Θάνη του Κόντορ.
Ο Θάνης του Κόντορ ζει.
Γιατί με ντύνεται με δανεικά ρούχα;
Η ομολογουμένη και αποδεδειγμένη προδοσία του τον ανέτρεψε.
Δεν ελπίζεις πως τα παιδιά σου θα γίνουν βασιλείς;
Αφού αυτές που με ονόμασαν Θάνη του Κόντορ...
υποσχέθηκαν το ίδιο γι' αυτά;
Τέτοια εμπιστοσύνη, μπορεί να φλογίσει την λαχτάρα σου...
και για τον θρόνο, πέρα από τη βαρωνία του Κόντορ.
Μα είναι περίεργο.
Και πολλές φορές, για να μας καταστρέψουν...
τα όργανα του σκότους μας λένε αλήθειες...
και μας δελεάζουν με μικρά κεράσματα...
για να μας προδώσουν μετά με μεγάλες συνέπειες.
Αυτή η υπερφυσική προειδοποίηση δεν μπορεί να είναι κακή.
Δεν μπορεί να είναι καλή.
Αν είναι κακή, γιατί μου δόθηκε ενέχυρο επιτυχίας...
ξεκινώντας με αλήθεια;
Είμαι ο Θάνης του Κόντορ.
Αν είναι καλή, γιατί παραδίνομαι σ' αυτόν τον πειρασμό...
η σκέψη του οποίου ορθώνει τις τρίχες της κεφαλής μου...
και κάνει την καρδιά μου να βροντοχτυπάει στο στήθος μου...
λες και θέλει να βγει;
Καλύτερα οι τωρινοί μου φόβοι, παρά τρομερές φαντασιώσεις.
Αν η μοίρα θέλει να γίνω βασιλιάς...
τότε ας με κάνει εκείνη, χωρίς την δική μου παρέμβαση.
Χαίρε, Μάκβεθ.
Άξιε ξάδερφε...
σου αξίζουν περισσότερα απ' όσα μπορούμε να σου δώσουμε.
Οι υπηρεσίες και η αφοσίωση μου, είναι ανταμοιβή από μόνα τους.
Σύντομα στο Ίνβερνες, θα δεθούμε ακόμα περισσότερο μαζί.
Θα γίνω ο ίδιος προάγγελος και θα ενημερώσω τη γυναίκα μου
για την χαρμόσυνη είδηση του ερχομού σας.
Ταπεινά, λοιπόν, αποχωρώ.
Άξιέ μου Κόντορ!
"Με συνάντησαν την ημέρα της νίκης..."
"κι έμαθα από τις ασφαλέστερες αναφορές..."
"πως κατέχουν κάτι παραπάνω, από θνητή επίγνωση."
"Ενώ καιγόμουν απ' την επιθυμία να τις ρωτήσω περισσότερα..."
"έγιναν αέρα κι εξαφανίστηκαν."
"Καθώς παρέμενα εκστατικός απ' αυτό το θαύμα..."
"ήρθε μήνυμα από τον βασιλιά..."
"που με αναγόρευε Θάνη του Κόντορ."
"Τίτλο με τον οποίο αυτές οι παράξενες αδερφές..."
"με προσφώνησαν πρωτύτερα..."
"και αναφέρθηκαν σε μελλοντική εποχή προσφωνόντας με..."
"Χαίρε, μελλοντικέ βασιλιά."
Ελάτε!
Πνεύματα που παραστέκεστε σε θνητές σκέψεις.
Αφαιρέστε τις ιδιότητες του φύλου μου.
Και γεμίστε με απ' την κορφή μέχρι τα νύχια...
με άσπλαχνη σκληρότητα.
Ελάτε στο στήθος μου και μετατρέψτε το γάλα μου...
σε χολή. Εσείς, δολοφονικά όργανα...
όπου κι αν πλανάστε, αόρατα, συντρέχοντας οτιδήποτε αφύσικο.
Έλα...νύχτα βαθειά...
και καλύψου με τον πιο πυκνό καπνό της Κόλασης...
ώστε το κοφτέρο μαχαίρι μου να μη δει την πληγή που θα κάνει...
ούτε να κρυφοκοιτάξει ο ουρανός, μέσα απ' το πέπλο της νύχτας...
και φωνάξει "Στάσου! Στάσου!"
Σπέυσε εδώ, ώστε να χύσω το πνεύμα μου στο αφτί σου...
και να εκμηδενίσω με την ανδρεία της γλώσσας μου...
όλα όσα σε εμποδίζουν απ' το χρυσό στεφάνι.
Το γράμμα σου με έβγαλε απ' αυτό το ανίδεο παρόν...
και προαισθάνομαι τώρα το μέλλον.
Πολυαγαπημένη μου...
Ο Ντάνκαν θα έρθει απόψε εδώ.
Και πότε θα αναχωρήσει;
Αύριο, όπως έχει σκοπό.
Το αύριο ο ήλιος δεν θα δει.
Το Γκλάμις είναι δικό σου. Και το Κόντορ.
Κι όσα σου υποσχέθηκαν θα γίνουν.
Φοβάμαι όμως τη φύση σου.
Είναι γεμάτη ανθρώπινη καλωσύνη, ώστε να τραβήξεις τον εύκολο δρόμο.
Ποθείς τα μεγαλεία.
Δεν σου λείπει η φιλοδοξία, αλλά η μοχθηρότητα για να πετύχεις.
Για να ξεγελάσεις τον κόσμο...
πρέπει να γίνεις όπως ο κόσμος.
Έχε το καλωσόρισμα στο βλέμμα, στο χέρι σου, στη γλώσσα σου.
Να μοιάζεις σαν αθώο λουλούδι...
αλλά να είσαι το ερπετό που κρύβεται από κάτω.
Εκείνος που θα έρθει, πρέπει να λάβει την δέουσα φροντίδα.
Κι εσύ θα αφήσεις τα πάντα κάτω απ' την δική μου επίβλεψη.
Κι αυτό, στις νύχτες και στις μέρες που θα έρθουν...
θα μας εξασφαλίσει εξουσία και παντοδυναμία.
Θα το συζητήσουμε επιπλέον.
Στην διάθεσή σας τα πάντα, διπλά και τρίδιπλα.
Δώσε μου το χέρι σου.
Οδήγησέ με στον οικοδεσπότη μου.
Μου είναι πολύ αγαπητός και πάντα θα έχει την εύνοιά μου.
Σε ακολουθώ, οικοδέσποινά μου.
Η μεγάλη μου...
Σηκωθείτε! Σηκωθείτε!
Η μεγάλη μου χαρά που ξεχειλίζει...
ψάχνει τρόπους να κρυφθεί σε σταγόνες λύπης.
Γιοι...
συγγενείς...
βαρώνοι...
και όσοι από σας είστε κοντά μου...
γνωρίζετε πως το θρόνο θα διαδεχτεί ο πρωτότοκός μου...
ο Μάλκομ.
Που τον ονομάσαμε προς τιμή του πρίγκηπα του Κάμπερλαντ.
Ο πρίγκηπας του Κάμπερλαντ.
Σ' αυτό το σημείο ή θα γκρεμιστώ ή θα το υπερπηδήσω...
γιατί αυτό στέκεται στον δρόμο μου.
Αν είναι να γίνει, ας γίνει...
το ταχύτερο δυνατό.
Αν η δολοφονία συνεπάρει στα δίχτυα της τα επακόλουθα...
και αιχμαλωτίσει ένα επιτυχές τέλος...
Αν το χτύπημα αυτό και μόνο αυτό είναι αρχή και τέλος...
εδώ στην ρηχή όχθη του χρόνου...
θα κάνουμε το άλμα στην μελλοντική ζωή.
Σε τέτοιες περιπτώσεις όμως, υπάρχουν και συνέπειες.
Τα ματωμένα μαθήματα που δίνουμε στους άλλους...
στρέφονται και τιμωρούν αυτούς που τα δίδαξαν.
Αυτή η αμερόληπτη δικαιοσύνη, εναποθέτει τα συστατικά...
του δηλητηριασμένου μας ποτηριού, στα ίδια μας τα χείλη.
Βρίσκεται εδώ νιώθωντας διπλή εμπιστοσύνη.
Αρχικά επειδή είμαι συγγενής αλλά και υπήκοος.
Και τα δυο μεγάλοι δεσμοί για τέτοια πράξη.
Και μετά ως οικοδεσπότης του...
που χρέος έχω να κλείσω την πόρτα στον δολοφόνο...
κι όχι να κρατώ ο ίδιος το μαχαίρι.
Εξάλλου, τούτος ο Ντάνκαν ήταν τόσο πράος...
και τόσο ειλικρινής στο αξίωμά του...
που οι τόσες αρετές του θα ηχήσουν σαν σάλπιγγες αγγέλων...
ενάντια στην καταχθόνια καταδίκη του αφανισμού του.
Δεν έχω άλλο κίνητρο να παρακινεί τις προθέσεις μου...
πέρα από την υπερβολική φιλοδοξία...
που υπερπηδά τον εαυτό της και πέφτει απ' την άλλη.
Δεν θα συνεχίσουμε με το σχέδιο αυτό.
Η ελπίδα που ντύθηκες ήταν μεθυσμένη;
Αποκοιμήθηκε έκτοτε και τώρα ξυπνάει...
κοιτάζοντας τρομαγμένη και χλωμή, όσα πριν χαιρόταν ελεύθερα;
Τώρα πλέον, έτσι μετριέται η αγάπη σου.
Φοβάσαι να είναι οι πράξεις και η ανδρεία σου ίδιες...
με αυτό που λαχταράς;
Θέλεις για όλα όσα εκτιμάς ως στολίδια του βίου...
άνανδρος να νιώθεις στην ίδια σου την εκτίμηση;
Αφήνοντας το "Δεν τολμάω" να έπεται του "Θέλω";
Σώπασε, σε παρακαλώ.
Τολμάω να κάνω όσα αρμόζουν σ' εναν άντρα.
Όποιος τολμάει περισσότερα δεν είναι άντρας.
Ποιο θηρίο λοιπόν, σ' έκανε ν' αποκαλύψεις τα σχέδιά σου σε μένα;
Όταν τόλμησες να το κάνεις, τότε ήσουν άντρας.
Και το να γίνεις περισσότερα απ΄ότι ήσουν...
θα σε κάνει πιο άντρα.
Έχω βυζάξει...
και ξέρω πόσο τρυφερά αγαπάει μια μάνα το βρέφος που βυζαίνει.
Μα θα το έκανα...
καθώς μου χαμογελούσε, θα τραβούσα τη ρώγα μου απ' τα ούλα του...
και θα του συνέτριβα τα μυαλά, αν είχα κάνει όρκο...
σαν αυτόν που έκανες εσύ γι' αυτό.
Αν αποτύχουμε...
Θα αποτύχουμε!
Στύλωσε γερά το κουράγιο σου και δεν θα αποτύχουμε.
Όταν ο Ντάνκαν αποκοιμηθεί...
τους δυο θαλαμηπόλους του με κρασί και γλέντι θα δαμάσω...
που η μνήμη τους, ο φύλακας της λογικής, θα γίνει ατμός.
Και κάθε ίχνος λογικής τους θα ξεθυμάνει.
Κι όταν σε βαθύ ύπνο τους ρίξει η κτηνώδης φύση τους...
λες και κείτονται νεκροί...
ποιος θα εμποδίσει ότι κάνουμε στον αφύλακτο Ντάνκαν;
Γιατί να μη κατηγορήσουμε για όλα τους μεθυσμένους φρουρούς του...
οι οποίοι θα επωμιστούν την ενοχή της δικής μας σφαγής.
Πήρα την απόφασή μου.
Και θα στρέψω όλες μου τις δυνάμεις σ' αυτόν τον φοβερό σκοπό.
Πάρε το σπαθί μου.
Πάρε κι αυτό.
Ύπνος βαρύς σαν μολύβι πέφτει επάνω μου...
κι όμως δεν θέλω να κοιμηθώ.
Θείες Δυνάμεις, συγκρατείστε μέσα μου τις καταραμένες σκέψεις...
ώστε η φύση να δώσει τη θέση της στην ανάπαυση.
Μαχαίρι είναι αυτό που βλέπω μπροστά μου;
Με τη λαβή του προς εμένα.
Έλα.
Άσε με να το αρπάξω.
Δεν είσαι, δυσοίωνο όραμα, αισθητό στην αφή όπως και στην όραση;
Ή μήπως είσαι φανταστικό μαχαίρι;
Ένα απατηλό δημιούργημα που γεννά η έξαψη του μυαλού;
Μου ξεδιπλώνεις τον δρόμο που σκόπευα να πάρω...
με σκοπό να χρησιμοποιήσω ένα τέτοιο όργανο.
Μήπως τα μάτια μου τα ξεγελούν οι άλλες αισθήσεις...
ή μήπως η όραση μου ξεπερνά τα πάντα;
Σε βλέπω ακόμα!
Δεν υπάρχει.
Φταίει το αιματοβαμένο σχέδιο που παίρνει μορφή μπροστά στα μάτια μου
Αυτή την ώρα, ο μισός κόσμος...
η φύση φαντάζει νεκρή.
Και φαύλα όνειρα εξαπατούν τον ύπνο μέσα στα σκεπάσματά του.
Οι μαγγανείες γιορτάζουν...
κι ο άσαρκος Φόνος κινείται σαν φάντασμα.
Σε βλέπω ακόμα.
Τόσο χειροπιαστό όσο κι αυτό που τράβηξα.
Ενώ τον απειλώ, εκείνος ζει.
Λέξεις φλογισμένες από πράξεις, την αναπνοή παγώνουν.
Η πηγή...
η κεφαλή...
το αίμα της καταγωγής σου σταμάτησε.
Η ίδια η πηγή της υπαρξής του σταμάτησε.
Εκεί κείτεται ο Ντάνκαν...
το ασημένιο του δέρμα στεφανωμένο με το χρυσαφένιο αίμα του.
Κι εκεί, οι δολοφόνοι...
βουτηγμένοι στο χρώμα της τέχνης τους.
Αν είχα πεθάνει, μια ώρα πριν συμβεί αυτό...
θα είχα ζήσει μια ευλογημένη ζωή.
Γιατί, απ' τη στιγμή τούτη...
δεν υπάρχει κανένα νόημα στα εγκόσμια.
Όλα είναι μια φάρσα.
Η δόξα και η χάρις νεκρές.
Ο οίνος της ζωής στέρεψε...
και μόνο το κατακάθι έμεινε για να καυχηθεί.
Ζεις;
Μπορεί να σου μιλήσει άνθρωπος;
Έκανα ότι έπρεπε.
Γιατί έφερες εδώ τα μαχαίρια;
Πρέπει να μείνουν εκεί.
Τι χέρια είναι αυτά;
Με στραβώνουν.
Άραγε μπορούν όλοι οι ωκεανοί του Ποσειδώνα...
να ξεπλύνουν το αίμα απ' τα χέρια μου;
Όχι...
το χέρι μου αυτό μπορεί κατακόκκινο να κάνει το απέραντο πέλαγος.
Κάνοντας τα ζαφειρένια του νερά, άλικα.
Και τα χέρια μου είναι βαμένα στο ίδιο χρώμα...
αλλά θα ντρεπόμουν η καρδιά μου να είναι τόσο άχρωμη.
Λίγο νερό θα τα ξεπλύνει απ' την πράξη αυτή.
Τόσο εύκολο είναι.
Απ' το να ξέρω τι έκανα...
καλύτερα να μην ήξερα πως υπάρχω.
Καλημέρα Μακντάφ.
Καλημέρα ευγενή μου κύριε.
Καλημέρα και στους δυο σας.
Ξύπνησε ο Βασιλιάς, άξιε Θάνη;
- Ο βασιλιάς, έχει ξυπνήσει; - Όχι ακόμα.
Με διέταξε να τον ξυπνήσω νωρίς.
Σχεδόν πέρασε η ώρα.
Θα σε πάω σ' εκείνον.
Με την άδειά σου θα εισέλθω.
Θα αναχωρήσει σήμερα ο Βασιλιάς;
Ναι, αυτός είναι ο σκοπός του.
Η νύχτα ήταν άστατη.
Στο κατάλυμά μας, ο αέρας έριξε τις λάμπες.
Μου είπαν, πως ο αέρας έφερνε θρήνους.
Παράξενες κραυγές θανάτου.
Ήταν άγρια νύχτα.
Η καταστροφή τώρα...
δημιούργησε το αριστούργημά της.
Η πιο βέβηλη δολοφονία χώθηκε στον Ναό του Κυρίου μας...
κι έκλεψε τη ζωή από μέσα.
- Τη ζωή; - Τι εννοείς; Ο Βασιλιάς;
Μη μου ζητάτε να σας πω.
Δείτε και μιλήστε μόνοι σας.
Ξυπνήστε!
Σημάνετε τον συναγερμό!
Μάλκομ!
Μάλκομ! Μπάνκο!
Σημάνετε τον συναγερμό! Μπάνκο!
Ξυπνήστε απ' τον ύπνο τον γλυκό...
τον ψεύτικο θάνατο...
κι ελάτε να αντικρύσετε τον πραγματικό θάνατο.
Φόνος!
Προδοσία!
- Τι συμβαίνει; - Ο ευγενής αφέντης μας...
δολοφονήθηκε.
- Δολοφονήθηκε; - Δολοφονήθηκε!
Τα χέρια των θαλαμηπόλων του είναι καλυμένα με αίμα.
Γιατί το έκανες αυτό;
Ποιος, ο οποίος έχει καρδιά και αγαπά, θα μπορούσε να συγκρατηθεί;
Και στην καρδιά του, την τόλμη...
να κάνει γνωστή την αγάπη του.
Πως θρηνεί ο Μάκβεθ!
Πως όρμησε με ευσεβή οργή και έσφαξε τους δυο εγκληματίες.
Τους σκλάβους του ποτού.
Δεν το έκανε με ευγένια;
Ναι.
Ποιος άντρας δεν θ' αγανακτούσε, αν τους άκουγε να το αρνούνται;
Λέω πως όλα καλά τα χειρίστηκε.
Έγινε γνωστό ποιοι έκαναν αυτό το φονικό;
Αυτοί που έσφαξε ο Μάκβεθ.
Αλίμονο!
Τι άλλο περίμεναν;
Ο Μάλκομ, ο γιος του βασιλιά το έσκασε κρυφά.
Οι υποψίες αυτής της πράξης πάνω του πέφτουν.
Τότε, πιθανόν, η εξουσία θα περάσει στον Μάκβεθ.
Αναγορεύτηκε ήδη.
Τα έχεις πλέον όλα.
Βασιλιάς, Κόλντορ, Γκλάμις.
Όλα όσα υποσχέθηκαν οι παράξενες εκείνες γυναίκες.
Και φοβάμαι πως πρόδωσες τα πάντα γι' αυτά.
Και ειπώθηκε, πως δεν θα σταθούν εμπόδιο στην υστεροφημία σου.
Εγώ όμως, θα γίνω η ρίζα κι ο πατέρας πολλών βασιλιάδων.
Αν όσα είπαν είναι αλήθεια.
Γιατί να βγουν αληθινές οι προφητείες για σένα...
κι όχι για μένα;
Αυτό μου δίνει ελπίδα.
Σώπα όμως τώρα.
Χαίρε, Μάκβεθ!
Το να είμαι αυτό που είμαι...
δεν σημαίνει τίποτα αν δεν είμαι ασφαλής.
Ο φόβος του Μπάνκο με έχει κυριεύσει.
Και στην βασιλική του φύση...
κυριαρχεί αυτό που με φοβίζει.
Όλα μπορεί να τα τολμήσει με αυτή την ατρόμητη ψυχραιμία του μυαλού του
Έχει μια σοφία...
που καθοδηγεί την ανδρεία του.
Πως είσαι, άρχοντά μου;
Γιατί κάθεσαι μόνος σου;
Κόψαμε το φίδι αλλά δεν το σκοτώσαμε.
Θα ενωθεί ξανά... και θα ξαναζωντανέψει.
Ενώ η μοχθηρία μας θα κινδυνεύει ακόμα απ' τα δόντια του.
Τα πράγματα που γιατρειά δεν έχουν, δεν πρέπει να μας απασχολούν.
Ότι έγινε, έγινε.
Έλα.
Ηρέμησε, άρχοντά μου.
Μαλάκωσε την συνοφρυωμένη σου όψη.
Να είσαι ζωηρός και εύθυμος στους καλεσμένους σου απόψε.
Ξέρεις πως ο Μπάνκο κι ο γιος του ο Φλέανς ζουν.
Πρέπει να το ξεχάσεις.
Αποδοκίμασε τις Μάγισσες...
όταν με αποκάλεσαν Βασιλιά.
Και ζήτησε να του μιλήσουν.
Τότε...
προφητεύοντας τον χαιρέτησαν ως τον πατέρα μια γενιάς βασιλιάδων.
Πάνω στο κεφάλι μου...
τοποθέτησαν μια στείρα κορώνα.
Και άκαρπο σκήπτρο στο χέρι μου...
για να μου αφαιρεθεί αργοτέρα από ξένο χέρι.
Δεν θα με διαδεχτεί δικός μου γιος.
Αν έτσι γίνει λοιπόν...
για χάρη του Μπάνκο βεβήλωσα την ψυχή μου.
Γι' αυτούς...
δολοφόνησα τον ευγενικό Ντάνκαν.
Μνησικακία γέμισα το κύπελο της γαλήνης μου. Γι' αυτούς μονάχα.
Για να τους κάνω βασιλιάδες.
Τον σπόρο του Μπάνκο.
Βασιλιάδες.
Τι πρέπει να γίνει;
Καλύτερα να μη γνωρίζεις αγαπημένη μου...
μέχρι να επιδοκιμάσεις την πράξη.
Το μυαλό μου είναι γεμάτο σκορπιούς.
Θαυμάζεις τα λόγια μου;
Μείνε ακίνητη.
Όσα έσπειρε το κακό...
με το κακό θα δυναμώσουν.
Έλα νύχτα σκοτεινή...
ρίξε το πέπλο σου στα συμπονετικά μάτια της μέρας.
Και με ματωμένο και αόρατο χέρι...
ακύρωσε και κομμάτιασε αυτόν τον δεσμό που με εμποδίζει.
Απόψε θα δώσουμε επίσημο δείπνο, κύριε.
Και απαιτείται η παρουσία σου.
Οι διατάγες της υψηλότητάς σου, μ' έχουν δεμένο με άρρηκτους δεσμούς
Ενωμένοι για πάντα.
Θα ιππέυσεις το απόγευμα;
Φυσικά, άρχοντά μου.
Γιατί ήθελα την συμβουλή σου στο σημερινό συμβούλειο.
Αύριο όμως.
Θα πας μακριά;
Μέχρι να περάσει η ώρα ως το δείπνο.
Εκτός κι αν το άλογό μου δεν τρέχει καλά.
Μη λείψεις απ' τη γιορτή μας.
Δεν θα λείψω, άρχοντά μου.
Μάθαμε πως ο αιματοβαμένος μου ξάδελφος έφυγε για την Αγγλία...
χωρίς να ομολογήση την αισχρή του αμαρτία.
λέγοντας σε όσους τους ακούν παράξενα μυθεύματα.
Αυτά όμως αύριο.
Πήγαινε στο άλογό σου. Αντίο...
μέχρι να επιστρέψεις το βράδυ.
Ο Φλέανς θα έρθει μαζί σου;
Μάλιστα, καλέ μου άρχοντα. Καιρός να φεύγουμε.
Στο καλό.
Το πολύ μέσα σε μία ώρα, θα σας πω που να στήσετε καρτέρι.
Θα σας ενημερώσω για την κατάλληλη ώρα, την σωστή στιγμή.
Γιατί πρέπει να γίνει απόψε.
Και μακριά απ' το παλάτι. Μη ξεχνάτε πως πρέπει να φαίνομαι αθώος.
Και μαζί του...
για να μην αφήσετε ψεγάδια στη δουλειά...
ο Φλέανς, ο γιος του...
που τον συνοδεύει, και του οποίου η απουσία...
είναι το ίδιο σημαντική για μένα όσο και του πατέρα του...
πρέπει να έχει την ίδια μαύρη μοίρα.
Φύγε!
Φύγε, Φλέανς!
Φύγε!
Χαίρε Μάκβεθ!
Γνωρίζετε ο καθένας το αξίωμά του.
Καθήστε. Σας καλωσορίζω από τον πρώτο έως τον τελευταίο.
Η οικοδέσποινά μας κρατάει τη θέση της...
όμως την κατάλληλη στιγμή θα χρειαστούμε το καλωσόρισμά της.
Κάντο εσύ για μένα, κύριε...
σε όλους τους φίλους μας.
Η καρδιά μου τους καλωσορίζει.
Μεγαλειώτατε!
Θα πιούμε έναν γύρο με όλους.
- Έχεις αίμα στο πρόσωπό σου. - Είναι του Μπάνκο.
Τον εξοντώσατε;
Άρχοντά μου, του κόψαμε το λαιμό.
Καλό θα είναι το ίδιο να κάνατε και στον Φλέανς.
Αν εσύ το έκανες, δεν έχεις καλύτερό σου.
Όχι, κύριε.
Ο Φλέανς διέφυγε.
Τότε και πάλι άρρωστος είμαι.
Αλλιώς θα ένιωθα τέλεια,
Ακέραιος σαν μάρμαρο.
Στέρεος σαν βράχος.
Ανάλαφρος σαν τον αέρα ολόγυρά μου.
Τώρα όμως είμαι φυλακισμένος, κλεισμένος...
περιορισμένος και δέσμιος αμφιβολιών και φόβων.
Άρχοντά μου, γιατί δεν μας διασκεδάζεις;
Σ' ευχαριστώ γι' αυτό.
Γλυκιά μου σύμβουλε...
Λοιπόν...
Καλή χώνεψη να έχετε στην όρεξή σας και εις υγείαν σας.
Εδώ...
θα φιλοξενούσαμε τη δόξα του τόπου μας...
αν ήταν εδώ κι ο ευγενής μας Μπάνκο.
Τον οποίο καλύτερα να τον επιπλήξω για αγένεια...
παρά να τον λυπηθώ αν κάτι έπαθε.
Η απουσία του, κύριε, τον εαυτό του ψέγει.
Γιατί είστε ταραγμάνος, μεγαλειώτατε;
Ποιος από σας το έκανε αυτό;
Τι πράγμα, καλέ μου άρχοντα;
Δεν μπορεί κανείς να πει πως το έκανα εγώ.
- Η μεγαλειότητά του δεν είναι καλά. - Καθήστε...
άξιοι φίλοι.
Μείνετε στις θέσεις σας.
Είναι αδιαθεσία της στιγμής. Σύντομα θα είναι καλά.
Αν τον παρατηρείτε θα τον προσβάλλετε...
και θα εξαγριωθεί περισσότερο.
Φάτε...
και μη του δίνετε σημασία.
Είσαι άντρας;
Ναι... και μάλιστα γενναίος αφού τολμάω...
να αντικρύζω αυτό που και τον διάβολο τρομάζει.
Ανοησίες!
Σε ικετεύω, κοίταξε εκεί.
Ιδού!
Κοίτα, να! Τι έχεις να πεις;
Δεν είναι παρά η εικόνα του φόβου σου.
Είναι σαν το φανταστικό μαχαίρι που είπες πως σε οδήγησε στον Ντάνκαν.
Τι κάθεσαι και κοιτάς έτσι;
Όπως στέκομαι εδώ, έτσι τον είδα κι αυτόν.
Ευγενικέ μου άρχοντα, οι φίλοι σου αποζητούν την παρέα σου.
Χύθηκε αίμα εδώ.
Στα παλιά τα χρόνια, έφτανε να χύσεις τα μυαλά κάποιου για να πεθάνει.
Κι εκεί τελείωνε.
Μα τώρα ανασταίνονται...
και μας ρίχνουν από τις θέσεις μας.
Είναι μεγαλύτερο θαύμα από έναν τέτοιο φόνο.
Το λησμονώ.
Ελάτε.
Στην υγεία όλων.
Στο καθήκον και στον όρκο!
Ύπαγε!
Εξαφανίσου απ' τα μάτια μου.
Άσε τη γη να σε καταπιεί.
Τα κόκκαλά σου είναι στεγνά, το αίμα παγωμένο.
Άψυχα τα ματιά με τα οποία με ατενίζεις!
Θεωρείστε το αυτό, φίλοι μας καλοί...
σαν κάτι συνηθισμένο και τίποτα άλλο.
Σας παρακαλώ, καθείστε!
Μου προκαλεί περιέργεια...
ακόμα και στην κατάσταση που είμαι...
όταν σκέφτομαι πως μπορείς να αντικρύζεις τέτοιο θέαμα...
και τα μάγουλά σου να παραμένουν κατακκόκινα...
όταν τα δικά μου έχω χλωμιάσει απ' τον φόβο.
Τι θέαμα, άρχοντά μου;
Μακάρι να σταματούσατε να του μιλάτε.
Γιατί όλο και χειροτερεύει.
Οι ερωτήσεις τον εξαγριώνουν.
Μη σκεφθείτε να αποχωρήσετε με τάξη. Φύγετε αμέσως.
Καληνύχτα.
- Περαστικά στον μεγαλειώτατο. Καλή νύχτα σε όλους σας.
Θα ζητήσει αίμα.
Λένε πως το αίμα ζητάει αίμα.
Έφυγε η νύχτα;
Φιλονικεί με τη μέρα, ποια είναι ποια.
Τι λες για τον Μακντάφ, που αρνήθηκε να παρουσιαστεί παρά την εντολή μας;
Σου λείπει το δυναμωτικό για κάθε σώμα.
Ύπνος.
Θα πάω στις Μάγισσες...
για να μου πουν κι άλλα.
Τώρα είμαι αποφασισμένος να μάθω, με κάθε τρόπο τα χειρότερα.
Για το συμφέρον μου τα πάντα θα θυσιάσω.
Είμαι τόσο βαθιά βουτηγμένος στο αίμα...
που αν δεν τσαλαβουτήσω κι άλλο...
το να επιστρέψω θα είναι τόσο δύσκολο όσο και το να προχωρήσω.
Όσα παράξενα σκέφτεται το μυαλό μου θα παρακινήσουν το χέρι μου...
και πρέπει πρώτα να συμβούν, προτού να τα εξετάσω.
Σας ξορκίζω, με την τέχνη που κατέχετε, απ' όπου κι αν πηγάζει...
απαντήστε μου.
Μιλήστε. Σας ικετεύω.
Να είσαι θαρραλέος σαν λιοντάρι, περήφανος.
Και μη νοιάζεσαι ποιος αντιδρά, ποιον ενοχλείς...
ή που βρίσκονται συνομώτες.
Ο Μάκβεθ δεν πρόκειται να εξοντωθεί.
Μέχρι το μεγάλο δάσος του Μπέρναν έως τον λόφο Ντανσινέιν...
κινηθούν εναντίον του.
Να προσέχεις τον Μακντάφ.
Να προσέχεις τον Θάνη του Φάιφ.
Απόλυσέ με. Αρκετά.
Να προσέχεις τον Μακντάφ.
Να προσέχεις τον Θάνη του Φάιφ.
Να είσαι αιμοδιψής.
Τολμηρός.
Και αποφασιστικός.
Να περιφρονείς τη δύναμη των άλλων.
Γιατί κανείς, γεννημένος από γυναίκα...
δεν θα βλάψει τον Μάκβεθ.
Ζήσε λοιπόν, Μακντάφ. Γιατί να σε φοβάμαι;
Όμως θέλω να σιγουρευτώ διπλά.
Και συμβόλαιο να κάνω με τη μοίρα. Δεν πρόκειται να ζήσεις.
Μήπως είδες τις Μάγισσες;
Όχι, άρχοντά μου.
Δεν πέρασαν από σένα;
Όχι, άρχοντά μου. Αλήθεια.
Μολυσμένος ο αέρας απ' όπου περάσουν.
Αναθεματισμένοι όσοι τις εμπιστευθούν.
Ποιος ήλθε;
Ήταν δύο τρεις, άρχοντά μου.
Έφεραν μήνυμα.
Ο Μακντάφ έφυγε για την Αγγλία.
Πήγε στην Αγγλία;
Μάλιστα, άρχοντά μου.
Η απόφαση της στιγμής ποτέ δεν επιτυγχάνει...
εκτός κι αν την συνοδέψει η πράξη.
Από δω και στο εξής ότι γεννάει η καρδιά μου θα το πράττει το χέρι μου.
Ότι σκέφτομαι θα γίνεται.
Ο Άδης είναι σκοτεινός.
Ότι έγινε δεν ξεγίνεται.
Σκορπιστείτε σε όλη τη περιοχή.
Κρεμάστε όσους μιλούν για φόβο.
Θα αιφνιδιάσω το κάστρο του Μακντάφ.
Θα κυριεύσω το Φάιφ και θα συναντήσουν τη μύτη του σπαθιού μου..
η γυναίκα του, τα παιδιά του και κάθε κακότυχος συγγενής του.
Δεν θα καυχιέμαι σαν χαζός.
Θα το κάνω πριν ξεθυμάνει ο σκοπός μου.
Φόνος!
Δεν πείραξα κανέναν!
Φόνος!
Όχι!
Το μωρό μου!
Όχι!
Δεν θέλω άλλες αναφορές. Ας φύγουν όλοι!
Μέχρι το δάσος του Μπέρναμ...
να μετακινηθεί στο Ντανσινέιν, δεν έχω τίποτα να φοβηθώ.
Τι είναι το αγόρι, ο Μάλκομ;
Δεν γεννήθηκε από γυναίκα;
Τα δαιμόνια που γνωρίζουν όλες τις θνητές συνέπειες...
μου αποκάλυψαν το εξής.
Μη φοβάσαι. Μάκβεθ.
Κανείς άντρας γεννημένος από γυναίκα...
δεν θα έχει ποτέ εξουσία επάνω σου.
Φύγετε, λοιπόν, άπιστοι Θάνηδες...
και συγχρωτιστείτε με τους μαλθακούς Άγγλους.
Γιατί είσαι σιωπηλή;
Αυτός ο τύρρανος...
που το ίδιο του το όνομα...
πληγιάζει τη γλώσσα μας...
κάποτε τον θεωρούσαμε έντιμο.
Είναι ώρα να βοηθήσετε.
Η ματιά σας στη Σκωτία...
θα σηκώσει στρατιώτες, θα κάνει και τις γυναίκες μας να πολεμήσουν.
Για να λυτρωθούν απ' τα δεινά.
Ας παρηγορηθούν, γιατί ερχόμαστε.
Έχω λόγια...που θα έπρεπε να τα φωνάξει κανείς στην έρημο...
για να μην ακουστούν από ανθρώπινο αφτί.
Αγαπημένε μου ξάδερφε.
Πως είναι η Σκωτία;
Αλίμονο, καημένη μας πατρίδα. Ούτε η ίδια δεν ξέρει πως είναι.
Όχι ως μητέρα, αλλά ως τάφο πρέπει να τη θεωρούμε πια.
Ποια θλίψη έπεσε τελευταία;
Μακάρι τα αφτιά σου να μη μισήσουν την γλώσσα μου για πάντα...
γιατί θα τα γεμίσει με τον βαρύτερο ήχο που άκουσαν ποτέ.
Πως είναι η γυναίκα μου;
Επιτέθηκαν αιφνιδιαστικά στο κάστρο σας.
Η γυναίκα σου και τα παιδιά...
σφαγιάστηκαν άγρια.
Ποιος το έκανε;
Και τα παιδιά μου;
Γυναικά, παιδιά...
υπηρέτες.
Όλους όσους βρήκαν.
Αυτός δεν έχει παιδιά!
Τα όμορφα πουλάκια μου...
και την μητέρα τους...
μονομιάς.
Αντιμετώπισέ το σαν άντρας.
Αυτό ακριβώς θα κάνω.
Θα το νιώσω όμως και σαν άντρας.
Αμαρτωλέ, Μακντάφ.
Δολοφονήθηκαν εξαιτίας μου.
Αυτό τότε να ακονίσει το σπαθί σου.
Η λύπη ας μετατραπεί σε οργή.
Να μην αμβλύνει την καρδιά, μα να την εξαγριώσει.
Η ευγενείς Άγγλοι μας παραχώρησαν 10.000 άντρες.
Ο στρατός μας είναι έτοιμος.
Το μόνο που μένει είναι να αναχωρήσουμε.
Στήθος με στήθος...
φέρε αυτόν τον δαίμονα της Σκωτίας κι εμένα...
και στήστον στην άκρη απ' το σπαθί μου.
Κι αν γλυτώσει, οι ουρανοί να τον συγχωρήσουν.
Να οχυρώσει προσπαθεί την Ντανσινέιν.
Κάποιοι λένε πως είναι τρελλός.
Άλλοι, λιγότερο εχθροί του, το αποκαλούν ηρωική μανία.
Αλλά σίγουρα...
δεν μπορεί να διαχειριστεί πια, τον παρανοϊκό σκόπό του.
Οι υπό τις διαταγές του...
μόνο λόγω διαταγών ενεργούν.
Και όχι από αγάπη.
Τώρα νιώθει...
τα χέρια του να τα λεκιάζουν οι μυστικοί του φόνοι.
Η κηλίδα παραμένει.
Βγες άτιμη κηλίδα.
Βγες σου λέω.
Ο Άδης είναι σκοτεινός.
Ντροπή, άρχοντά μου.
Ντροπή.
Στρατιώτης και να φοβάσαι;
Ποιος θα μας ζητήσει το λόγο...
όταν κανείς δεν μπορεί να να ζητήσει να λογοδοτήσουμε;
Όμως, ποιος να φανταστεί πως ο γέρος είχε τόσο πολύ αίμα μέσα του.
Ο Θάνης του Φάιφ είχε σύζυγο.
Που είναι τώρα;
Τι;
Τα χέρια αυτά δεν θα καθαριστούν ποτέ;
Όχι, άλλο, άρχοντά μου.
Όχι άλλο.
Τα χαλάς όλα μ' αυτούς σου τους φόβους.
Ακόμα μυρίζει το αίμα.
Όλα τα αρώματα της Αραβίας...
δεν μπορούν πλέον να ευωδιάσουν αυτό το χεράκι.
Πλύνε τα χέρια σου.
Βάλε τη νυχτικιά σου.
Μη δείχνεις τόσο χλωμός.
Στο κρεββάτι.
Χτυπάνε τη θύρα.
Έλα.
Έλα, δώσε μου το χέρι σου.
Ότι έγινε, δεν ξεγίνεται.
Στο κρεββάτι.
Που να μαυρίσεις στην Κόλαση, κιτρινισμένε δούλε.
Γιατί είσαι τόσο τρομαγμένος;
Έχει 10.000.
Χήνες; Κακοποιούς;
Στρατιώτες, κύριε.
Πήγαινε τρίψε τη μούρη σου, να πάρει χρώμα...
φοβητσιάρικο αγόρι.
Τι στρατιώτες έχει, γελοίε;
Τους Άγγλους, άρχοντά μου.
Κρεμάστε τα φλάμπουρα στα εξωτερικά τείχη.
Όλοι φωνάζουν "Έρχονται".
Η δύναμη του κάστρου μας...
θα περιφρονήσει την πολιορκία τους.
Άστους εκεί...
μέχρι να τους καταφάει η πείνα και οι αρρώστιες.
Γιατρέ.
Οι Θάνοι μου το σκάνε.
Τι ραβέντι, βοτάνι ή φαρμάκι θα ξεπαστρέψει τους Άγγλους από δω;
Άκουσες πως έρχονται;
Μάλιστα, άρχοντά μου.
Οι προετοιμασίες σου το λένε.
Αν μπορούσες, γιατρέ....
να εξετάσεις το νερό στη γη μου να βρεις από τι πάσχει...
και να το κάνεις ξανά καθαρό και υγιές...
θα σε υμνούσα μέχρι να σε υμνούσε μαζί μου κι η ηχώ μου.
Η βασίλισσα, άρχοντά μου...
είναι νεκρή.
Ας πέθαινε αργότερα.
Θα υπήρχε χρόνος για τέτοια είδηση.
Αύριο...
και αύριο...
και αύριο.
Σέρνεται μ' αργό ρυθμό μέρα τη μέρα...
μέχρι να ειπωθεί η τελευταία συλλαβή της ιστορίας.
Κι όλα μας τα χθες...
φανάρια ήταν για μωρούς θνητούς που τους οδήγησαν σε βρώμικο θάνατο.
Σβύσε.
Σβύσε, σύντομο καντήλι.
Η ζωή είναι μια σκιά που περπατεί.
ένας κακός ηθοποιός...
που κορδώνεται και δυσανασχετεί όση ώρα είναι στη σκηνή....
και μετά δεν ξανακούγεται ποτέ.
Είναι ένα παραμύθι, ειπωμένο από χαζόν.
Γεμάτο βουή και οργή...
αλλά που δεν σημαίνει τίποτα.
Τι είναι αυτός ο θόρυβος;
Είναι οι λυγμοί των γυναικών, άρχοντά μου.
Εχω ξεχάσει σχεδόν τη γεύση του φόβου.
Έχει περάσει καιρός...
από τότε που τρόμαζα απ' τους θορύβους της νύχτας.
Και που οι τρίχες στο πετσί μου....
ορθώνονταν από μια τρομαχτική ιστορία...
σαν να ήταν πραγματική.
Χόρτασα από φρίκη.
Ο τρόμος συνήθισε τις δολοφονικές μου σκέψεις.
Δεν με ξαφνιάζει πια.
Πες αυτό που θέλεις γρήγορα.
Άρχοντά μου...
θέλω να σου αναφέρω αυτά που είδα...
αλλά δεν ξέρω πως να το κάνω.
Σέιτον!
Σιχαίνομαι να βλέπω...
Σέιτον, είπα!
Αυτό το σπρώξιμο ή που θα με στερεώσει για πάντα...
ή που θα με κατακρημνίσει ευθύς.
Έζησα αρκετά.
Η πορεία της ζωής μου, έπεσε σε μαρασμό.
Το φύλλο κιτρίνησε.
Κι απ' όσα συνοδεύουν τα γεράματα...
τιμή...
αγάπη...
σεβασμό...
στρατιές φίλων...
δεν φαίνεται να τα έχω.
Στην θέση τους όμως...
κατάρες.
Όχι φωναχτές.
Σιγανές. Και λόγια που μένουν μόνο στις κουβέντες...
που η καρδιά θέλει να αρνηθεί...
αλλά δεν τολμά.
Σέιτον.
Όλα όσα σας ανέφεραν έχουν επιβεβαιωθεί, άρχοντά μου.
Θα τους πολεμήσω μέχρι να χωριστεί η σάρκα απ' τα κόκκαλά μου.
Φέρε την πανοπλία μου.
Δεν είναι ωρα ακόμα.
Θα την φορέσω!
Και τώρα, ένα δάσος έρχεται προς τη Ντανσινέιν.
Σήμανε τον συναγερμό.
Τα όπλα! Τα όπλα κι έξω.
Τύρρανε!
Δείξε το πρόσωπό σου!
Δεν ωφελεί ούτε να φύγω ούτε να παραμείνω εδώ.
Αρχίζει να με κουράζει ο ήλιος κι εύχομαι τη συντέλεια του κόσμου.
Φύσα αγέρα. Έμπρός.
Κατέστρεψε. Τουλάχιστον θα πεθάνω με τα όπλα μου.
Με έδεσαν σ' έναν πάσσαλο.
Δεν μπορώ να ξεφύγω.
Σαν αρκούδα όμως, πρέπει να πολεμήσω την αγέλη των αγριόσκυλων.
Ποιος είναι αυτός που δεν γεννήθηκε από γυναίκα;
Αυτόν πρέπει να φοβάμαι, αλλιώς κανέναν.
Γιατί, σαν εκείνον των χαζό Ρωμαίο, να στρέψω το σπαθί μου πάνω μου;
Όσο βλέπω ζωντανούς...
καλύτερα πάνω τους να καρφώνω το σπαθί.
Γύρνα, σκυλί της κόλαση. Γύρνα.
Απ' όλους τους άλλους άνδρες, μόνο εσένα απέφευγα.
Κάνε πίσω.
Μου φτάνει όσο απ' το αίμα σου έχω χύσει ήδη.
Δεν έχω λόγια.
Η φωνή μου είναι το σπαθί μου.
Χαμένος κόπος!
Όσο μπορείς να βλάψεις τον άυλο αέρα...
με το κοφτερό σπαθί σου, τόσο μπορείς κι εμένα να ματώσεις.
Την λεπίδα να στρέφεις σε τρωτά κεφάλια.
Η ζωή μου είναι μαγεμένη...
και δεν υποκύπτει σε άνθρωπο γυναικογεννημένο.
Δεν ωφελούν τα μάγια σου.
Κι άσε τον άγγελο του σκότους, που ακόμα υπηρετείς, να σου πει...
πως ο Μακντάφ, ξεριζώθηκε πρόωρα, από τη μήτρα της μητέρας του.
Καταραμένη η γλώσσα που το λέει αυτό.
Γιατί αυτό δάμασε τον γενναίο άντρα μέσα μου.
Δεν σε πολεμάω.
Γονάτισε λοιπόν, δειλέ...
και ζήσε να γίνεις περίγελος και θέαμα για πάντα.
Θα σε έχω, όπως τα σπάνια τέρατα...
ζωγραφισμένο πάνω σε ξύλο...
και με επιγραφή...
"Δείτε εδώ τον τύρρανο..."
"Μάκβεθ".
Δεν θα γονατίσω...
να φιλήσω τη γη κάτω απ' τα πόδια του νεαρού Μάλκομ...
και να βασανίζομαι με τις κατάρες του όχλου.
Ας ήλθε το δάσος του Μπέρναμ στην Ντανσινέιν...
κι ας μη σε γέννησε γυναίκα, εσένα που στέκεσαι απέναντί μου...
θα πολεμήσω μέχρι το τέλος.
Μπροστά στο σώμα μου...
ρίχνω τη πολεμική μου ασπίδα.
Εμπρός, Μακντάφ.
Καταραμένος να είναι αυτός...
που θα φωνάξει πρώτος...
"Σταμάτα"!
Αρκετά!
Του άξιζε μεγαλύτερος οίκτος...
κι αυτόν θα του τον παραχωρήσω.
Τόσο άξιζε μόνο.
Χαίρε...
Βασιλιά της Σκωτίας.
Χαίρε...
Βασιλιά της Σκωτίας.
Χαίρε, Βασιλιά της Σκωτίας.
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ:*GALADRI3L©* SFTeam Exclusive Movies www.hellastz.com
Μ Α Κ Β Ε Θ