Przepraszam.
I GRAMY DALEJ
Gino, szybko. On nie chce wyjść.
Vaughn! Wychodzimy, już.
Bawi się w księżniczkę?
Znowu? Poważnie?
Znacie Vaughna. Jak ma wenę, to pisze.
Reszta się nie liczy.
Ciekawe. Pozwalasz mu, bo to twój brat.
Mnie na nic takiego byś nie pozwoliła.
Mamy tu zazdrosnego chłopaka.
Zazdrosnego byłego chłopaka.
Pozwalam mu, bo Vaughn to nasza gwiazda.
- Chcemy Vaughna! - Gwiazda?
Wszyscy tak uważamy? Vaughn to gwiazda i już?
Stary, słyszysz?
Dobra, gwiazda, niech wam będzie.
Alex, Darby, wyjdźcie na scenę. Proszę.
Dobra, zagram jakieś solo.
Beze mnie jesteś nikim.
Nieprawda.
Proszę was, szybko.
Zaraz zejdę na zawał. Ej, Alex.
Gdzie ta scena?
Tędy, Alex.
Bez ciebie jestem nikim? Nie wiesz, gdzie jest scena.
Ile kupisz mu czasu?
Gino, no weź. Chodź tu, siostra.
Zabiję cię.
No weź. Wyluzuj na moment.
Pedro, dałbyś mi chwilę, okej?
No.
Tak?
A nie możesz później?
Autograf? Jasne.
Nazwałem ją: „W pogoni”.
Jest o tym, jak się zajmowałaś nami, mną.
Podoba mi się. Zespół też ją polubi.
Musimy ją nagrać. Zarezerwuję studio.
Jeszcze nie jest gotowa.
Jako siostra doceniam twoją metodykę,
ale jako menedżerka nie mogę pozwolić ci zwlekać.
A teraz wyjdź na scenę, zanim wybuchnę płaczem.
Panie i panowie, Army of Love.
Hej.
No tak.
Nieźle brzmi.
No.
O tak.
Skoro taki refren...
- Bardzo dobre. - Ekstra.
To wejście musi być naprawdę mocne.
A ta piosenka, którą wtedy śpiewałeś?
Jak to leciało...
- Jakaś „W pogoni”? - No.
Zagrasz? Ginie się podobała.
Wiesz co? Posłuchaj.
Zobaczymy, jak będzie.
Liczy się dobry moment, nie?
Stary, zawsze jesteś taki tajemniczy.
Około...
Niestety głośniej już nie będzie,
ale osiem megabajtów.
Robi wrażenie, co nie?
Niedługo te sprzęty ogarną wszystko poza mówieniem.
Niedługo „te sprzęty” już całkiem zabiją branżę muzyczną.
Cześć, ekipo.
- Co tam, dziewczyno? - Gina!
Hej, o piesku mowa.
Aleś ty śliczny, Larry!
Kurtka jeansowa i Larry. Chodź, mały.
Nie, Larry.
- Nie warcz. - Nawet Larry woli jego.
Nie rób się znowu zazdrosny.
Warczy na każdego poza Vaughnem i mną.
Szczeniaki powinny wyczuwać dobro.
- Może coś z nim nie tak? - Skończyłeś?
Dzięki, że przyszliście.
Musi być jakaś ważna sprawa, skoro zwołujesz zebranie w niedzielę.
Darby, kochany, mamy wtorek.
- No, fakt. Mądrze. - No.
Dobra. Mam ogłoszenie, więc...
Jakie?
Znowu odrzuciłaś oświadczyny Pedra?
Nie jestem w zespole, mogę być szczery.
Dlaczego pozwalam takim degeneratom siedzieć tu jak w akademiku?
Bo jesteś podstarzałym groupie
i masz dobrą akustykę oraz wi-fi.
Się zgadza.
Przerwałem wam spotkanie. Podam coś do picia.
Nie, usiądź z nami. Muszę coś ogłosić.
Okej. O co chodzi, siostra?
Jak już wszyscy wiecie,
zespół Arcade Fire daje trzy koncerty w Hollywood Bowl w ten weekend.
Wszyscy o tym wiecie,
bo każdy zrzędził, żeby mu załatwić darmowe bilety.
Masz bilety. Wiedziałem!
Nie, Darby, wybacz.
Nie jestem cudotwórczynią. Ale pójdziemy na te koncerty,
bo zagramy tam jako support na wszystkich trzech.
Że co? Tak!
O Boże.
- Tak jest! - Nieźle!
Siostra nieźle o nas dba, co?
Szaleństwo.
Boże. Gino, chcę się z tobą hajtnąć.
- A gdzie pierścionek? - Stań w kolejce.
Hollywood Bowl, cholera jasna!
O tak!
„Army of Love i ich surferskie nuty z południa
pojawili się na sobotnim koncercie
w Belly Up w San Diego.
Kameralny koncert grupy miejscowego piosenkarza...”
Czy ktoś mnie słucha?
Ja... naprawdę cię słuchałem.
Ja też. Napisali o moim solo?
Nikt się nie interesuje.
A on nam odpłynął.
Gdziekolwiek nocowaliśmy, jak byliśmy mali,
to zawsze tak go kładłam spać.
Nie mogła mu się trafić lepsza siostra.
Ale to jest jakieś powalone.
Zazdrościsz, że to nie ciebie kładę.
Vaughn?
Mój Boże! Vaughn?
Obudź się, proszę.
Nie!
Dlaczego?
10 lat później
OSTATECZNE WEZWANIE ZALEGŁA PŁATNOŚĆ
Cholera.
Chrapiesz.
Dobra, kolego, może wstaniemy?
Cześć.
Rzadka owsianka, jak lubisz.
Dziękuję, kochanie.
Chodź tu.
Jak tam?
- Nieźle. - Piszesz piosenki?
Napisałem jedną wczoraj.
Naprawdę? O czym?
Że niełatwo jest dorastać.
Bywa trudno.
Czasami do bani jest być dzieckiem.
Kawa gotowa.
Chodź.
Przytul mnie mocno.
Kocham cię bardzo.
Niepotrzebnie cię ciągają do szkoły.
- Takie prawo. - No tak, prawo.
Rząd nas aresztuje, jeśli przestanę tam chodzić.
Obetnę ci włosy.
Nie, obcinałem w zeszłym roku.
Tak troszeczkę.
- Dobra. - Kocham cię.
Ja ciebie też.
Dobry.
Co tam masz?
Raczej nie rakietę, geniuszu.
Zejdź, to ci pokażę.
A niech mnie.
Słuchaj, to nie prezent, okej?
Tata ją ma, odkąd pamiętam.
Ale on nie gra. Nie umie nawet udawać.
Spytałam, czy możemy ci pożyczyć.
Dobra gitara to droga rzecz,
a wiadomo, że twoja rodzina jest z kasą na bakier.
Jest zbyt fajna.
Serio mogę ją mieć?
Jak na razie.
Poza tym musisz wejść na wyższy poziom
po tej plastikowej gitarze, którą masz ze sklepiku.
Mam ją z dyskontu.
No chodź! Muszę zjeść lunch.
Ciężkie to, stary.
- Wiem. Tutaj. - Cześć, tato.
Dzień dobry, Em. Jak leci, Oak?
Dzień dobry, panie Biggs.
Dzięki za gitarę. Jest obłędna.
Nie ma sprawy, młody.
I mów do mnie D.B., jak wszyscy.
Dobrze, panie Biggs.
Chodź no.
- Kocham cię. - I ja ciebie.
D.B.?
No.
Kto to był?
Wprowadzili się na górę. Ma trochę dziwną mamę, ale...
Emma pomaga mu w szkole.
Oddałeś mu gitarę Vaughna?
Wypożyczyłem. Dzieciak nieźle gra.
Sam wiesz, że trzeba ćwiczyć.
Przyda mu się.
Mogłeś ją dać mnie.
Ale dałeś nieznanemu dzieciakowi. Jasne.
Cześć, Gino.
Kopę lat.
Właśnie...
Właśnie zobaczyłem gitarę Vaughna
i zebrało mi się na wspominki.
W porządku. Proszę obstawiać.
Kasyno przegrywa rozdanie.
No proszę, wygrywasz.
Dasz nam chwilę?
- Sheamus McNamara. - To od mamy.
Jestem.
- Gabriel Rainer. - Jestem.
USPRAWIEDLIWIENIE Przepraszam, syn był chory
- Daphne Reeves. - Jestem.
Oak Scoggins?
Jestem, przepraszam.
Frajer.
Muszę się spotkać z mamą na zebraniu.
Rodzicielstwo to coś więcej niż usprawiedliwienia.
Dobrze, panie Travis.
Masz co robić?
- Przydałoby mu się. - No.
- Ej, stary. - No?
- Bierzmy go. - Już.
Dawaj.
W długą.
Idealnie.
Spróbuj mi zabrać.
Oddajcie.
No weź. Wes.
Nie bądź dupkiem.
Tak jest.
Ładnie.
To małpa czy twoja mama?
Małpa z czerwonym tyłkiem.
I co zrobisz z tym małpim tyłkiem?
Powiesz ćpającej mamie?
Każdy wie, że twoja mama ćpa.
Tata widział, jak kupowała w sklepie środki na wypróżnienie.
Ćpuny muszą to jeść,
żeby się wypróżnić.
Smutno ci? Popłaczesz się?
Ej! Odwalcie się od niego.
Bo co?
Bo przegrasz bójkę z dziewczyną.
Wygrałbym z tobą.
Wygrasz albo przegrasz, ale kiepsko wyjdziesz
na instagramowych fotkach, co?
Tak myślałam.
Oddaj mu zeszyt.
Już.
Trzymaj, Oak.
- Dzięki, Randall. - Nie dziękuj palantowi.
Ej.
Lepiej odejdźcie.
- Cicho. - Gnojek.
Potrafię się sam obronić.
No, jednak nie.
A tak w ogóle pan Travis kupił to.
Super naśladujesz pismo mamy.
Liczy się twój podrobiony podpis.
Podkręć trochę.
- Stop. - Aż tak źle?
No, bywałeś lepszy.
Coś z tego będzie, Pedro?
Wiesz co? Z tą białą twarzą i takim niespecjalnym talentem,
to dasz radę.
- Jasna sprawa. - No.
Wiesz co, może skończymy na dziś?
- Do jutra? - No.
No dobra.
Cześć, Pedro.
Cześć, dziewczyno, co tam?
Podobno twój kolega nieźle szarpie na strunach, co?
- No pewnie. - Bez przesady.
- Muszę poćwiczyć. - A chcesz?
Pedro to mistrz nauczania.
Wynajęli go ludzie z tego starego zespołu punkowego, tak?
Tak. Green Day.
Oni wciąż nieźle dają czadu.
Skąd ten brak sukcesu, co?
Znaczy... No wiesz, nie o to mi chodziło...
- Udawajmy, że niczego nie powiedziałeś. - No tak.
Nie stać mnie na lekcje.
Sam się uczę, głównie z YouTube’a.
Ciekawe.
A jednak Emma dała ci gitarę Vaughna.
- No. - Może chodźmy do środka.
Pokażesz, co potrafisz na scenie,
a ja dam ci kilka darmowych porad?
Byłoby fajnie.
Chcecie coś usłyszeć?
Zaskocz nas.
Ile masz lat, młodziaku?
- Dziesięć. - W mordę!
Znaczy, wow. Nie powinienem przeklinać.
- Sorry. - Nie szkodzi.
- Czasami mówię „pieprzyć”. - Ja też.
Nie. Ty pieprzysz głupoty.
Duża różnica.
Będziesz go uczył czy nie?
No jasne, że tak. Młody, zagraj coś jeszcze.
Zakłady przyjęte.
Proszę bardzo. Zakład za 3000.
Oczko. Kasyno wygrywa.
Trzy tysiące.
To dużo. Wszystko przegrała.
Mierzysz się z legendą, młody.
Army of Love byli najlepsi.
Army of Love?
Nie znasz AOL?
No co ty?
Kiedyś całe miasto było nasze.
Dobra, pokażę ci. Mam coś dla ciebie.
Proszę bardzo. Zobacz.
Niesamowite.
No.
Na YouTubie znajdziesz całe mnóstwo tego.
To ty?
No jasne.
Miałeś robaki w spodniach?
Dwoje pieprzących głupoty dzieciaków. Dawaj ten telefon.
Witaj, nieznajomy.
No nie wierzę. Chwila, czekaj.
- Weź... Nie. - Nie mogę...
Zaczekaj chwilę. Zaraz wracam.
Kurtka jeansowa!
No nie. Od lat tego nie słyszałam.
Chodź no tu.
Cześć. Rety.
U Larry’ego po staremu.
Nie, on cię lubi. Naprawdę.
Nigdy mnie nie lubił.
No proszę. Ładnie się starzejesz.
No wiesz, ty też.
- Wyglądasz pięknie. - Dziękuję.
A te błękitne włosy... Podniecające.
Dobra, weź, zachowuj się.
Rany.
Co z tą gitarą Vaughna? Mogę ją zobaczyć?
Nie mam jej.
D.B. dał ją... Znaczy pożyczył takiemu dzieciakowi.
Dzieciakowi? Jakiemu?
Nie może tak. Nie może tak oddawać nie swoją gitarę.
- Leżała nieużywana. - Potrzebna mi.
A po co ci ona?
- Wszystko gra? - Tak. Po prostu...
Rety, jak mogłeś mu tak pozwolić?
Oddać gitarę jakiemuś nieznanemu dzieciakowi?
Wiesz, gdzie jutro będzie, jak ci tak zależy.
- Przyjdź i ją zabierz. - Tak zrobię. I wiesz co?
Zabrałabym dziecku cukierka, więc i z gitarą dam radę.
Stara Kurtka jeansowa.
Mamo?
Nie śpisz?
Multiwitamina Lupus
- Hejka. - Obczaj to.
Dawaj.
Bajer. Uczysz się grać Army of Love.
Co ty na to, Em?
Ta gitara cię kocha.
Nie!
jesteście piękni
Ocean Beach jarmark
Gino? Wszystko dobrze?
Gino?
- Co to za chłopak? - Dałem mu gitarę Vaughna.
Przepraszam. Powinienem był to przemyśleć.
Kim on jest?
Zwykłym lokatorem.
Gino, wszystko dobrze?
Dobrze.
Możemy mu dać inną gitarę.
Nie ma sprawy.
- Jestem Gina. - Oak.
„Oak”? Jak to drzewo?
Jak potężny dąb?
No, chyba tak.
Miło cię poznać, Oaku.
Wiesz, kto wcześniej miał tego Taylora?
Vaughn Jackson, wokalista Army of Love.
Jesteś jego siostrą, tak?
Vaughn i ja poznaliśmy Pedra w szkole
i założyliśmy Army, gdy byliśmy kilka lat starsi od ciebie.
- Ile mieliśmy, 13 lat? - No, 13.
Ten oto Oak spędził całą noc, zapamiętując wszystkie nasze kawałki.
Moje ulubione to „Zły”, „Błękitne srebro” i „Idealna”.
Wszystkie są Vaughna.
Polubiłeś też „Uciekiniera” i „Tokio”, co?
Tak, ale kawałki Vaughna są bardziej wyraziste.
Okej. Jesteś zupełnie jak on.
No, jesteś... Bardzo utalentowany.
Dzięki.
To on?
No.
Przypominasz go. I to bardzo.
Ale wyglądam lepiej, nie?
Dobra, chodźmy poćwiczyć.
Może zagramy „Tokio”?
Nie, dzięki.
Okej. No to sam wybieraj.
Okej. „Błękitne srebro”.
Wierzysz w reinkarnację?
Z bratem nic tylko ciągle graliśmy w bejsbol z tatą.
Gdy byłem w liceum, tata umarł.
W tym samym roku graliśmy na mistrzostwach stanowych.
Dzień przed najważniejszym meczem
przyszedł na nasze podwórko taki gruby piesek corgi.
Wzięliśmy go i nakarmiliśmy.
A następnego dnia
ten sam radosny piesek przychodzi na mecz...
i siedzi tam do końca.
Przesiedział cały mecz przy mamie.
Rozum podpowiada, że to niemożliwe,
żeby jakiś gruby corgi był reinkarnacją taty, ale...
niemożliwe nie istnieje.
A wiesz, po co mi ta gitara?
Bo jest warta ze trzy tysiące.
No. Kiepska sprawa.
Pracuj u mnie.
Dużo nie płacę, ale...
nie będziesz już miała kłopotów.
Kochany jesteś, D.B. Dziękuję.
Okej.
A nie masz nic przeciwko pracy z Pedro?
- A niby dlaczego? - Nie wciskaj mi kitu.
Nic już między nami nie ma.
Poza tym Pedro chciał mieć dzieci.
Coś by ci jeszcze zmajstrował.
Ja już mam dziecko.
Nazywa się Larry i robi kupy wielkości puszek.
Cześć, kolego.
Larry.
No cześć.
Chodź, mały. No dalej.
Chodź, Larry.
Okej. Zostań.
ŚWIATEŁKO JUŻ ZGASŁO, ALE JA DZIAŁAM DALEJ
- Cześć. Dzień dobry. - No dzień dobry.
Chwila. D.B. zatrudnił ciebie, ale czy Larry’ego też?
Zaczyna gryźć kanapę, jeśli nie ma mnie dwie godziny,
więc wchodzi w komplet.
Będzie siedział cicho.
Ej, przestań.
Świetnie. Ile trwa twoja zmiana?
Cały dzień. Pokażesz mi, co i jak?
Co z tobą?
Nic. A co?
Coś się zmieniło. O co chodzi?
Ale co konkretnie?
Przestań i powiedz mi. Za dobrze cię znam.
Polemizowałabym. Chodź.
No jasne, ale posłuchaj tylko tego flow,
tej soczystej perkusji.
To mieszanka pobudzająca, nie? Army of Love.
Wiem, że szukasz tu Stonesów,
ale porozmawiajmy szczerze, moja droga. Stonesi, wiesz, pomyśl.
Będą dobrzy dla mamy, mówię jak jest.
Army of Love? To wybór dla seksownych ludzi jak my.
A ten krążek to nasz debiut zatytułowany jak zespół.
Drugi, Podmiejski, całkiem niezły.
A ten trzeci, no...
wtedy nam trochę odwaliło, ale lubię piosenkę...
No i poszła.
No dobra...
Spotkanie Army of Love w Lestat’s.
Zespół wraca!
A wal się.
Podajecie awokado, nie?
I podajecie tosty, nie?
Czyli będą też tosty z awokado.
Powiedz tak kierownikowi.
Dasz sobie radę... Alex?
Ja jestem tu kierowniczką.
Przykro mi, ale nie mamy tostów z awokado.
To jakiś koszmar.
Słuchasz mnie?
ARMY OF LOVE w Lestat’s!
ZESPÓŁ WRACA!
Widzisz to blade odbicie prezydenta Jacksona?
Nawet na starych banknotach można zobaczyć też z obu stron...
Siema!
Co dwoje degeneratów musi zrobić, żeby się napić w tym lokalu?
- Stary. - O Boże.
Pedro.
Boże, dzięki. Co u ciebie?
Co u was, głupole?
Głupawo jak zawsze. Dobrze was widzieć.
I to jak.
Zaraz, wy tu też szukacie pracy?
Nie. Gina powiedziała nam,
że zespół może wrócić.
Ach, tak?
Owszem. Tak będzie.
No dobra. Musimy z Giną coś obgadać.
- Musimy? - Tak.
Co ty sobie wyobrażasz?
Jesteś zły, bo sam na to nie wpadłeś.
Jestem zły, bo dajesz im złudną nadzieję.
Nie ma powrotu.
Mama z tatą już się kłócą.
Trochę optymizmu. Przecież też to widzisz.
Co to za chwyt marketingowy?
Żaden chwyt marketingowy.
Wiesz co? Zamknij się, wyjdź tam i zagraj.
Skąd Gina wzięła tego typa?
Z zespołu grającego covery?
- A ktoś nasze gra? - Ktoś powinien.
On nie jest z takiego zespolu.
Powiedz mi przynajmniej, że różni się od Vaughna.
Inaczej będzie żenada.
Cześć wam. Dobra.
Gotowi na nowego frontmana?
Dawaj nam tego szaleńca, który chce dołączyć.
Chodź, kochanie.
O Boże, to Army of Love!
Proszę, powiedz, że to akcja pomocy dzieciom.
Tak miałaby wyglądać ta akcja?
Nie wiem, jak miałaby wyglądać,
ale oby o to chodziło.
Ja nie żartuję. Posłuchajcie, jak gra.
Gino, bywasz zwariowana,
ale wzbiłaś się na wyżyny Kanyego Westa.
Okej, już.
Wyluzujmy, dobra?
Mamy się zabawić.
Jest z nami najmłodszy fan Army of Love.
Bądźmy uprzejmi.
On ma 12 lat.
- No. - Serio?
Będzie jak na próbach,
tyle że całe Army of Love zagra z tobą.
Dasz radę?
Znam każdą piosenkę Army of Love.
Nawet ja nie znam każdej.
Dobra, mały. Która jest ulubiona?
Chyba „Błękitne srebro”.
Czyli już wiemy. Dawaj.
- „Błękitne srebro”. - No.
- Dobra. - To mój kabel?
No, ten tutaj.
- Ekstra. - Ten jest twój.
Wszystko pasuje?
Raz, dwa, trzy, cztery...
Dobra, nie szkodzi. W porządku.
Jeszcze raz.
Dałeś czadu, kolego.
Mówiłam, że nie gra szajsu.
Poczułem taką jakby magię.
Sam nie wiem. Napiszę o tym piosenkę.
Piszesz? No jasne, że on pisze.
Skąd jesteś, koleżko?
Urodzony w Los Angeles. Według mamy jestem dzieckiem Ocean Beach.
Vaughn mówił podobnie.
Od dawna jesteś fanem Army of Love?
„Błękitne srebro” usłyszałem we wtorek.
Chyba mówiłeś, że ciągle nas słuchasz.
- Ciągle od wtorku. - Okej.
Ekipo, to było niesamowite.
Nie obraź się, młody, ten pies nikogo nie lubi.
Ale słodki.
Nie znosi ciebie.
Zwierzęta mnie lubią.
Emma mówi, że to przez smród.
To są jakieś jaja.
Kiedy powtórka?
- Było raz i już. - No weź.
Przemyśl jeszcze.
No, Pedro. Przemyśl, koleżko.
Chciałabym zorganizować za miesiąc koncert Army of Love w Belly Up.
O tak.
Zaraz. W Belly Up?
Tam grają prawdziwe zespoły.
Takie jak my. I ty razem z nami.
Jeśli gramy, muszę ogarnąć lepsze bębny.
Czekajcie, powoli.
Jak na dzieciaka to jest dobry.
Ale będzie dziwnie wyglądał obok dinozaura Darby’ego.
No.
Sam przyznaj, że daliśmy pieprzonego czadu.
Alex przeklina.
No dobra.
Poćwiczymy parę tygodni, zgoda?
Damy jakiś mały koncert, rozreklamujemy się.
Będzie świetnie.
Jesteś nową menedżerką?
Wchodzę w to!
Znaczy, no, jestem zajęty,
ale chyba dam radę się stawić.
Moja praca jest do kitu
i bardzo chcę grać.
Nie mogę.
- No weź. - Nie.
Spójrz na dzieciaka. Nie chciałby zostać frontmanem?
No dobra, nie musi być gotów na sto procent,
ale liderem byłbyś ty, okej?
Zagrałbyś te chwyty, których on nie umie,
wokal tak samo, no i gitarą prowadzącą.
Taki współlider?
Bez ciebie nie damy rady.
Jesteś najważniejszym członkiem zespołu
i jedynym, który może go przygotować na występy.
Zgodzi się.
Nie zgadzam się.
Zgadza się.
- Nie. - To twarz zgody.
- Nie. - No zgódź się.
Dajesz, koleżko.
Wiesz, co to jest?
Widziałem już takie coś.
To metronom, jasne?
Twój najlepszy przyjaciel i najgorszy wróg.
- Okej. - Zaczniemy powoli,
wolne tempo,
ale nauczysz się każdego chwytu z wszystkich piosenek Army of Love.
W spowolnieniu.
Wkurzające,
ale dzięki temu będziesz grał lepiej.
Odłóż gitarę.
Jak mam się nauczyć grać na gitarze bez gitary?
O nic nie pytaj, okej? Ufasz mi?
- Raczej nie. - Skup się.
- Odłóż ją. - Okej.
Zazwyczaj gitarzyści są leniwi, samolubni.
Nie chcą się starać.
Chcą tylko fajnie wyglądać i zaliczać.
Co to „zaliczać”?
Nic takiego nie powiedziałem, okej?
- Okej. - No to do dzieła.
Czyli są postępy, tak?
No, gra coraz lepiej.
Ale nie zdążymy.
Maszyna promocyjna ruszyła, więc musi być gotowy.
Tak musi być, widzę to.
Co ty, tabletek nie wzięłaś?
Tylko żartowałem.
Nie wiedziałem, czy...
A bierzesz coś?
Wypróbowałam chyba każde.
Lexapro, Citalopram, Zoloft, Prozac.
Wyrzuciłam wszystkie.
Mówiłaś o tym terapeucie?
- Terapeucie? - Nie znam się.
Od dwóch lat nie mam ubezpieczenia.
- Okej. - Co zrobić, żeby był gotowy?
Więcej ćwiczyć, to na pewno.
Zawsze jak zaczynamy ćwiczyć z Oakiem,
dzwoni jego mama, że musi wracać do domu i...
To się naprawi.
Słuchaj...
Naprawdę rozumiem teraz więcej.
Znacznie więcej.
To zły znak.
Jak to zły?
Ciągnie cię do dziewczyn z problemami.
Z zaburzeniami odżywiania, zagubionych, cosplayerek.
Pamiętam wszystkie.
Byłam uzależniona, gdy się spotykaliśmy.
Uzależniona od obsesji na punkcie brata.
Wybacz. Nie powinienem.
Wiem, że tak to widzisz, ale Vaughn nie miał innej rodziny...
Wszyscy jesteśmy rodziną.
Nas też to boli.
Nadal.
No.
A ja nadal cię kocham.
Tęsknię za tobą.
Za całowaniem cię.
Okej. Tylko powoli.
Ale walisz teksty.
Może teraz pomyślmy o Oaku,
a potem się zobaczy z tym całowaniem?
- Nie mówisz nie. - Idziesz?
O tak.
Słyszałam o was i tym waszym „Enemy of Love”.
Army of Love, mamo, mówiłem.
Wiadomo, o co chodzi. Chodź tu.
Chcę cię mieć bliżej i tyle.
Nie chcę, żebyś przebywał wśród uzależnionych muzyków.
Zapewniam panią, że nikt w zespole nie bierze narkotyków.
No tak. Hazard.
Co najwyżej okazyjne popijanie.
Tata Oaka był alkoholikiem.
Dlatego mam tę bliznę.
Przykro mi.
I przykro mi z powodu Giny. Kiepsko opowiada dowcipy.
Nigdy mi nie wychodziły.
Jak długo nie byłoby Oaka?
Zazwyczaj wracałby w porze kolacji.
Albo jadłby u nas.
- No. - Dalibyśmy radę.
Słucham? Sugeruje pani, że ja nie daję rady?
Nie powiedziałam niczego takiego.
Ja tylko...
Nie. Pani mi uwłacza przed synem.
Służyłam na lotniskowcu USS Carl Vinson.
Chwilowo nie mam pracy,
co nie znaczy, że taka paniusia jest lepsza.
Ona nic takiego nie powiedziała.
Oak ma dar.
No pewnie. I wy chcecie go wykorzystać.
Przepraszam, ale pora już na was.
- Idźcie stąd. - Mamo, przestań!
Wie pani co? Nie chcemy go zabrać, tak?
Potrzebujemy go częściej i tyle.
Mamo, ja bardzo chcę.
Chcę.
Ej, Oaku.
Czy to twój zeszyt?
No. Piszę piosenki...
To twój rysunek? Ta małpka?
No, pełno mam takich.
Pokażesz mi?
Oak ma szansę osiągnąć wielki sukces.
Może większy od Vaughna. Bo ode mnie to na pewno.
To twój rysunek? Ta małpka?
Trzeba mu pomóc.
- Okej? - Fajne.
- Dzięki. - To też.
Podoba mi się panda. Twoje dzieło?
Często ją rysuje, nie wiem czemu.
A to tutaj?
No. To też?
No.
Tęskni pani, prawda?
Codziennie.
Ile mu zapłacicie?
Jeśli nam się uda, chciałabym, żeby Oak dostał swoją gażę.
Nie wiem, co to znaczy...
Mamo, już dostałem gitarę za 3000 dolarów i darmowe lekcje.
Kochanie, to miło z ich strony,
ale muszą ci płacić gotówką.
Oak powinien zarabiać tyle, co Pedro.
Jak na razie nic nie zarabiamy, więc...
Ale jak będziecie.
Zgoda.
Mamy umowę, Gino Jackson.
Świetnie.
Mam kontrakt dziesięciolatka.
- Oak! - Siemka, Emmo!
O tak!
Tak jest!
Dawno cię nie widziałam.
Cały czas ćwiczę.
Według Giny mam zadatki na gwiazdę jak Vaughn.
Wiesz co, ta pani Gina miała pewne problemy.
niedokończone sprawy ARGUMENTY ZA ŻYCIEM PO ŚMIERCI
Żadnych pożegnań
Tata mówi, że po śmierci brata oszalała.
Co się stało?
Trafiła do psychiatryka i w ogóle.
Czemu?
Chyba ze smutku.
Och, Taylor.
Kurtka jeansowa.
We własnej osobie.
Nie znam cię.
Ale oto jestem.
Ile minęło? Siedem lat?
Dziesięć. Prawie co do dnia.
Ostatnio widziałyśmy się w Tijuanie, popijając margarity za 50 centów.
O rety. To się nigdy dobrze nie kończyło.
Mów za siebie.
Tam podszlifowałam hiszpański po pijaku.
Dos más tequilas, por favor.
No.
Czemu zawdzięczam tę wizytę?
No...
Hej, dzisiaj grają Army of Love.
Zajdą wysoko. Warto tam być.
Hej, panie, co słychać?
Dzisiaj grają Army of Love.
Widzimy się... Okej. Nie szkodzi.
Darmowy koncert Army of Love.
Mamo!
Kochanie, co ty tu robisz? Nie ćwiczysz?
Nie mogę znaleźć gitary. Widziałaś ją?
Nie... A sprawdzałeś w szkole?
Może tam jest.
Dzisiaj gramy koncert. Co teraz?
No cóż...
Pewnie znajdziesz ją przed koncertem
i wszystko będzie dobrze.
Koncert będzie... Jest mój autobus.
Znajdziesz tę gitarę i będziesz ją miał, okej?
Coś tak czuję.
Będę wieczorem, obiecuję.
To o 20.00. Przyjdziesz, prawda?
Nigdy bym tego nie przegapiła. Przyjdę.
Muszę już iść. Kocham cię, tak?
Pa, kochanie.
Kocham cię, mamo.
ARMY OF LOVE 20.00
Trzymaj.
Kurtka jeansowa się zgodziła?
Jeszcze nie, a co?
No wiesz, taki zestaw w stylu Pedro, nie?
Cześć! Pora dać czadu. Gotowi?
Ktoś tu ma dobry humor z rana.
Bo chcę pokazać wam coś wystrzałowego.
Chodźcie zobaczyć.
Co tam masz?
Gotowi na wytrzeszcz oczu?
A więc to jest stary zeszyt Vaughna.
Więcej bazgrał, niż pisał.
No. A teraz patrzcie.
Nie rozumiem.
To nie rysunek Vaughna.
Tylko Oaka.
Ma więcej takich. Wyglądają zupełnie jak te u Vaughna.
Widzicie?
Okej. W sumie podobne.
Wiedziałam. Od samego początku, gdy tylko go zobaczyłam.
Nic nie mówiłam, bo czekałam na taki dowód.
Dowód czego?
Że Oak to reinkarnacja Vaughna.
Jaja sobie robisz, tak?
Chyba jednak mówi poważnie.
Słuchajcie, przecież to widać.
On gra jak Vaughn, mówi jak Vaughn.
Zrozumiał muzykę Army, jakby już mu siedziała w duszy.
No a Larry?
Nie znosi wszystkich poza Oakiem.
Jeździ na hulajnodze, surfuje, a teraz to.
Jak to dzieciak z San Diego.
Rzuć frisbee na Newport, a jakiegoś trafisz.
To szympans Chim-Chim z anime Speed Racer.
Vaughn uwielbiał tę głupotę.
A skąd dziesięciolatek ją zna?
Z YouTube’a? Nie wiem.
Co za różnica? To tylko rysunek.
Niczego nie dowodzi.
Talent Vaughna to on ma.
Ale reinkarnacja, no wiecie...
Lekka przesada, nie?
Połowa świata wierzy w reinkarnację,
wliczając w to D.B. Powiedz im.
Mnie nie mieszaj.
To była osobista historia związana z tatą.
Źle ją zrozumiałaś.
Nie chcecie przyznać mi racji?
Pierwszy raz widziałaś Oaka,
jak na starym Taylorze Vaughna grał jego piosenkę.
Nie było ci łatwo.
Nie. Oak to reinkarnacja Vaughna i nasze przeznaczenie.
Cholera, Gino. Wiesz co?
Od początku coś było nie tak z tą twoją obsesją.
Obsesją?
- Chodź. - Co?
- Bierzesz jakieś leki? - Nie.
Wal się z tym pytaniem.
Czy to dlatego katujesz nas ćwiczeniami?
Z powodu urojeń?
Przez to tracę zmiany w pracy.
Tracę pieniądze.
Wiesz, co to przypadek?
No, wiem.
Jak przypadek, że D.B. oddał gitarę Vaughna
wartą trzy tysiące akurat tego dnia, gdy potrzebowałam trzech tysięcy?
Albo przypadek, że Oak i Vaughn
wskazują znakiem rogów?
Albo jak ten przypadek, że robisz sobie urlop na Jamajce
i całujesz najlepszą dziunię
w całym hotelu,
a potem okazuje się, że to twoja kuzynka.
- Zamknij się. - Nie.
Wiecie co?
Chyba mogę powiedzieć za wszystkich, że się martwimy o twoje zdrowie.
- Dziękuję. - A co z Oakiem?
Pomyślałaś, co z nim?
Co to za pytanie? Wciąż o nim myślę.
Widziałeś, jaką ma matkę.
Potrzebuje mnie.
Potrzebuje nas.
O co chodzi?
Oak, koleżko.
Coś się stało?
Nie mogę znaleźć gitary. Szukałem jej wszędzie.
- Przepraszam. - Nic nie szkodzi.
- Pomogę ci, okej? - Okej.
Chodźmy.
Jeśli on jest Vaughnem,
to chyba znowu wam namiesza w związku.
Zamknij się.
Tutaj była. Jestem pewien.
W porządku. Szukałeś wszędzie?
- No. - Okej.
Oak? To twój tata?
Tak. Umarł, zanim się urodziłem.
Trudna sprawa.
Nasi rodzice umarli, kiedy byliśmy z Vaughnem mali.
Potem przerzucali nas z jednej rodziny zastępczej do drugiej.
Pamiętam najgorszego ojca zastępczego.
Gdy Vaughn śpiewał albo grał na perkusji,
ten zawsze mówił tym przepalonym głosem:
„Dzieci powinno się widzieć, ale nie słyszeć”.
Okropny był. Uciekliśmy po dwóch miesiącach.
Ale znałaś prawdziwego tatę.
Przed tymi okropnymi.
No.
Ja swojego nie poznałem.
Nie ma jej tu, mówiłem.
Okej.
Znajdę dla ciebie inną gitarę, dobra?
A potem poszukamy tego Taylora.
Taka rola menedżera.
Trochę jak rola mamy?
Zdecydowanie jak mamy.
Masz mnie za Vaughna.
O tym rozmawiałaś z zespołem.
A jeśli jestem tylko Oakiem...
to czy mogę zostać w zespole?
No co ty? Ej.
Bez względu na wszystko
ta rodzina jest ci przeznaczona.
Obiecuję.
Okej?
Masz jakieś inne ubrania, które będą pasować na koncert?
Mam czyste krótkie spodenki i czadowy żółty golf.
Czadowy żółty golf?
Pokazać ci?
Ta oto mama zabierze cię na zakupy.
WITAMY W TIJUANIE MEKSYK
SAN YSIDRO GRANICZNE PRZEJŚCIE LĄDOWE
Proszę. Następny.
Proszę zdjąć czapkę.
Już.
Jaki cel wizyty?
Lunch. Odwiedzałam koleżankę.
Kupiła pani coś w Meksyku?
Nie.
Czy mogę zobaczyć torebkę?
Tak.
Co to jest?
- Trochę drogie. - Nie przejmuj się.
Pewnie niedługo masz urodziny, co?
Za cztery miesiące.
Myślałaś, że wtedy, kiedy Vaughn?
Właściwie to myślałam, że może wtedy, kiedy umarł.
A mogę dostać te ubrania?
Pewnie, że możesz, no co ty.
Zobaczmy tutaj. Może coś znajdziemy.
Hendrix.
Znasz Jimiego Hendrixa?
Leworęczny samouk, który umarł przedwcześnie.
To by się zgadzało.
Przymierzysz tak od razu?
Za duża?
Idealna.
Dzień dobry, San Diego. Jestem Sheila Sondergard.
To zaszczyt występować przed wami.
Skład na dziś jest wspaniały.
A oto piosenka „Mówiłeś zbyt głośno”.
Gdzie ona jest?
Luzik, Pedro. Zdąży.
- Spokojnie. - Cześć. Gotowi?
Serio?
Spodobała mu się.
- Co tam, mały? - Upiłeś się?
- No pewnie, Oaku. - Darb?
- Tak trochę. - Ja ci dam...
Wypiłem ze cztery.
- Idź zobaczyć. - Już jestem, tak?
O tak.
Wiem, co sobie myślicie.
Bez Vaughna Jacksona będzie gorzej.
Ale mają świetne zastępstwo.
Jestem jakby członkiem zespołu.
Przyszywany ojciec, w sumie menedżer.
Już milczę i nalewam piwa.
No dobra. Zbiórka.
No.
Nasza droga do tego miejsca była dziwna,
ale stawmy czoła temu szaleństwu, uhonorujmy odrodzenie AOL
i pokażmy im, jak się gra.
Amen.
Stary, co ty tu robisz?
Dobrego występu, moi drodzy. Dajcie czadu.
Do dzieła.
Okej. AOL, dawajcie.
Się robi. Raz, dwa, trzy.
AOL!
No dobra.
Są tu jacyś fani Army of Love?
Tak jest!
Wkrótce do was wyjdą,
ale czy mogę was najpierw o coś prosić?
Proszę, byście zamknęli na chwilę oczy.
Minął szmat czasu. Wyobraźcie sobie, że Vaughn Jackson
przyszedł dla was zaśpiewać.
Teraz spróbujcie go trochę zmienić.
A gdyby Vaughn miał syna?
Takiego duchowego syna.
Jak wyglądałaby nowa wersja Vaughna?
Bo taką osobę tu mamy.
Powitajcie gorąco Army of Love oraz Mighty Oaka Scogginsa.
Army of Love!
Mój zespół.
Dajesz, Oaku.
Army of Love.
Pedro, widziałeś moją mamę?
Dajesz.
Raz, dwa, trzy, cztery.
Granica amerykańsko-meksykańska
Lepiej pani skorzysta.
Potem długo może nie być okazji,
żeby zadzwonić.
Nie mam do kogo zadzwonić.
Gdzieś ty go znalazła?
To on znalazł mnie.
Dzięki wam. To my, Army of Love!
Świetni są, nie?
A oto Mighty Oak!
Ale było super. Jestem z ciebie dumna.
Dasz autograf, młody?
Ej, byłeś świetny.
- Panie i panowie... - No.
- Army of Love oficjalnie wrócili! - Tak!
Dalej.
- Dalej. - Tak jest.
Byłeś naprawdę świetny.
Dzięki.
Skąd ta mina?
Nie przyszła.
Rozumiem, kochanie. Ale nagrało się.
Prześlę ci, żebyś mógł jej pokazać, okej?
Okej.
Chcę, żebyś kogoś poznał.
Okej.
Oaku, poznaj kogoś.
To Taylor Lazlo.
Krytyczka muzyczna z San Diego Reader.
Cześć. Jestem Oak.
Mnie również bardzo miło.
Jestem pod wrażeniem. Gina nie kłamała.
- Masz kolosalny talent. - Dzięki.
Poznałaś Oaka. Uczę go.
Pedro, czyż nie wyglądasz wspaniale?
Dzięki. Wzajemnie.
Nie to miałem na myśli. Znaczy nie „wzajemnie”...
Nadal ciągnie cię do Giny?
Nie.
Do nikogo mnie nie ciągnie, po prostu...
No pewnie, że nie.
Chyba znalazłeś gwiazdę, która podbuduje ci karierę.
Lata mijają, a ty wciąż podskakujesz.
Chętnie z tobą poskaczę,
mój ty brązowy cukiereczku. Słuchaj...
- No dobra już. - Oto i Mighty Oak. Gratulacje.
- O proszę. - Pijemy?
Że co?
- Espresso. Impreza! - Okej.
Dzięki za podwózkę. Nie chciałabym dmuchać.
Jasna sprawa.
Przyznaj, koncert był świetny.
No tak. Znaczy publika szalała.
A jak już dojedziemy do mnie, to może wejdziesz?
Nie powinienem.
Zaraz, czekaj.
- Nie mogę. - Możesz.
Ale jesteś taka pijana...
Nie.
Coś mi tutaj nie gra.
Dlaczego?
Świetnie zagraliśmy.
Wciąż czujemy te emocje.
Nie wiem, czego chcę.
A właściwie nie wiem, co ty robisz.
Właśnie...
Czy to ma sens?
Sprawa załatwiona.
Już idę.
Dobranoc, Larry. Pa, Gino.
EMMA Nie śpisz?
Piszę piosenkę
Pedro?
Tu jestem.
Pedro, nasz filmik ma już 20 000 wyświetleń.
Pedro?
Pedro...
No tak, w jego pokoju...
prawie nic się nie zmieniło.
Poza książkami. Po prostu czytam je tutaj...
Wciąż nad tym myślę. Rozwiązuję zagadkę.
A myślałem, że pogodziłaś się z jego odejściem...
Chyba jednak nie, bo zaczynamy od nowa.
- Teraz jest inaczej. - Na pewno?
Jak wtedy, kiedy myślałaś, że zobaczyłaś jego ducha?
Pamiętasz?
Coś ci powiem. Nie powtórzę tego.
Okej?
Albo jest inaczej, jak wtedy,
kiedy musiałem cię oddać do szpitala, co?
Bo chciałaś dołączyć do Vaughna w niebie.
Miałam depresję, okej? Teraz już nie.
Wszystkie te rzeczy. Spójrz.
Jakiś dzieciak pojawia się obok
i ma być reinkarnacją mojego najlepszego kumpla?
Ale fajnie.
Larry!
Zachowujesz się jak dupek. Wiesz co?
A może pisane jest nam być razem?
Ty, ja, Vaughn, zespół, ale inaczej.
W innym czasie?
Może nie skreślaj tego ot tak? To takie szalone?
Nie.
Kocham cię.
Naprawdę.
Ale nie wezmę udziału w urojeniach.
Jeśli chcesz, byśmy byli razem,
teraz musi być inaczej.
Skończ z tym.
Zobaczysz.
Wszechświat da ci niepodważalny znak.
Dobra.
Cześć. Jest już 25 000 wyświetleń, a minął tylko jeden dzień.
Niezły wiral.
Wszystko dobrze?
Każda książka mówi to samo.
Dusze podróżują w grupach, wcielając się w różne osoby.
Raz mogą być matką i synem,
potem nauczycielką i uczniem.
A potem sąsiadką i jej przyjacielem. Rozumiesz?
Cześć, D.B.
Gino, Pedro, pakujemy się w nieznane.
MEKSYK
Valerie miała porąbaną przeszłość.
Rozegrajmy to na spokojnie.
Jasne. Będzie spokój.
Gina?
Jak sądzisz, co próbowała przemycić?
Fentanyl, oxi, bo ja wiem.
- Jest. - Zaczynamy.
Nie. Co ona tu robi?
Wszystko gra.
Przyjechałam pomóc.
Syn się wczoraj świetnie spisał.
Były tłumy. Brakowało tylko mamy.
- Tłumy? Ile zarobił? - Słucham?
Zapłaciliście mu coś? Ile?
Ukradłaś mu gitarę, tak?
Kupiłaś narkotyki i cię aresztowali.
Nie wiesz, o czym mówisz.
- Odczep się, paniusiu. - Ach tak?
Chciał cię tam zobaczyć.
Tylko tyle. Ale nie dałaś rady.
- Wyluzuj. - Wstydź się!
Nie wyluzuję! Spójrz na mnie.
Życie jest do bani, ale Vaughn nie musi przez to cierpieć.
Vaughn?
Chodziło mi o Oaka.
No i znowu jest niezręcznie.
Naprawdę bardzo mi przykro.
To się już nie powtórzy, okej?
Chcesz obejrzeć?
A mogę?
Dziękuję.
Mam włączyć?
No pewnie, że chcę obejrzeć.
Proszę.
Raz, dwa, trzy, cztery!
Tutaj.
- Możesz odłożyć kubek? - Już.
- Tu się zaczyna. - Dziękuję.
Chodź.
Moja ty mała gwiazdo rocka.
Po prostu chcę grać.
Własną muzykę we własnym zespole z innymi dzieciakami.
Tak będzie.
Dzieciaki w szkole będą ci zazdrościć.
One ledwo wiedzą o moim istnieniu.
Kocham cię.
Na koniec, moi drodzy, mała niespodzianka.
Okazało się, że mamy wśród nas gwiazdę rocka.
W naszej szkole podstawowej.
Zagra coś dla was.
Jest trochę nieśmiały,
ale na pewno dodamy mu odwagi.
Szkoło podstawowa Ocean Beach, powitajmy wśród nas
Mighty Oaka Scogginsa!
Dziękuję.
Cześć wam.
Napisałem tę piosenkę, bo wielu mnie nie zna.
W tym ja sam.
SAN DIEGO Reader MUZYKA
„»Nie było lepszej reinkarnacji lidera zespołu
od czasu, gdy Brian Johnson zastąpił Bena Scotta w AC/DC«,
twierdzi menedżerka Army of Love, Gina Jackson”.
„Lidera zespołu”? Serio?
No już, daj spokój.
„Johnson był jedynie reinkarnacją głosu, który tak wspaniale naśladował,
natomiast Jackson podkreśla, że nowy frontman Army of Love,
dziesięcioletni Oak Scoggins,
to prawdziwa reinkarnacja Vaughna Jacksona,
który zginął w wypadku samochodowym przed dekadą”.
- Czytaj dalej. - Chyba nie mam ochoty.
Taylor spodobał się koncert,
a nagranie miało 40 000 wyświetleń, jak ostatnio sprawdzałam.
To działa. Czysty marketing.
Nie. Właśnie o tym mówię.
Próbujesz na siłę.
Marketing się nie liczy, ważny jest tylko Oak.
No dobra. Wiesz co?
Niech los sam cię przekona.
Ten filmik nie robi żadnej furory.
Co nie, Gino? Kupiłaś 50 000 wyświetleń za 25 dolarów, co?
- Skąd wiesz? - No widzisz,
miałem inne zajęcie poza modleniem się do Vaughna.
Lepiej zabezpiecz laptopa hasłem,
skoro dalej chcesz kłamać.
Kochanie, nie oszukuj nas, jesteśmy przecież rodziną.
Oszukuj jakiegoś chłopaka, bo od tego oni są.
Zaraz, czyli nasz filmik nie jest popularny?
Trochę podkręciłam nam liczby. Ale to działa.
Wystarczy już tego, okej?
Skłamałaś w sprawie wyświetleń, myliłaś się, co do urodzin Oaka,
a teraz traktujesz jego matkę jak wariatkę?
- Wiesz co? - Chyba sama oszalałaś.
Czy ona wróci?
Za pięć minut jej zmiana.
Rety.
Wypiłbym jeszcze jedno.
Pierwszy raz coś takiego widziałam.
Nawet pan Travis poczuł rocka.
Poprosił o autograf.
Mam nadzieję, że kazałeś mu płacić.
Widzimy się później w Sunset Surf?
No pewnie.
- Na razie. - Pa.
Mamo?
Śmierć piosenkarza w karambolu Randal Scoggins pod wpływem
BEARDSLEY MITCHELL DOM POGRZEBOWY
Gino, to Frank i Priscilla.
- Dziadkowie Oaka. - Dzień dobry.
Przyjechali z Minnesoty.
Moje kondolencje.
Miło nam cię poznać
i dziękujemy za to, co zrobiłaś dla Oaka.
A ten Pedro to prawdziwy skarb.
Niesamowita jest moc miłości i muzyki.
Oak to wyjątkowy chłopak. Przyszedł już?
Jest przy trumnie.
Chciał spędzić trochę czasu sam z mamą.
Oczywiście.
Już dobrze, mamo.
Pewnie w nowym życiu będziesz księżniczką.
Valerie nie była w stanie opiekować się Oakiem.
Nie chodziła do kościoła, nie słuchała nas.
Po służbie w marynarce było lepiej.
To była dobra kobieta.
Ale po tej jej chorobie,
nie mogła zadbać o samą siebie.
Po chorobie?
Miała tocznia.
Nie chciała, by ktokolwiek wiedział, szczególnie Oak.
Kłopoty zaczęły się tuż po wypadku.
Złamała kręgosłup w piątym miesiącu ciąży z Oakiem.
Wszystkiemu winny Randal.
Randal?
- Ojciec Oaka. - Kompletny degenerat.
Upił się w sztok w noc wypadku,
jechał w złym kierunku po autostradzie
i jedyny z tego pożytek, że sam wtedy zginął.
- Chwała Panu. - Och, Franku.
Daj spokój.
Czy do wypadku doszło 18 stycznia?
To było w styczniu, tak, może 18.
A gdzie?
- Gdzieś w Long Beach. - Nie, w Los Angeles.
Co za różnica? Było, minęło.
To ona.
Przepraszam, już jestem.
Coś nie tak?
Nie.
Przychodzę z pomocą.
Świetnie. Trzeba spakować bazę Oaka.
Franku, Priscillo, możemy porozmawiać?
Oczywiście.
Nie wiem, jaka zapadła decyzja.
Ale Oakowi tutaj dobrze.
Ma przyjaciół, ma swoje życie.
Bardzo chętnie wzięłabym Oaka pod opiekę.
Nie tylko ja sama.
Wychowanie dziecka to praca grupowa.
Jestem tu ja, zespół, Pedro, D.B....
Mamy silną grupę.
Całą naszą Army of Love. Co nie, D.B.?
Tutejsze otoczenie chyba źle...
Najlepiej dla Oaka będzie, jeśli trafi do Minnesoty.
Jesteśmy jego rodziną.
Rozumiem. Też czuję się jego rodziną.
Moja droga, wiem, że go kochasz. To widać.
Tam będzie mu dobrze.
Cześć.
Pomogę mu z tą bazą.
- Zostawimy was samych. - Jasne.
- Pójdziemy do pokoju Valerie. - Okej.
Mogę się przysiąść?
Każą mi z nimi jechać.
Spytałam, czy nie mógłbyś zostać.
Pod moją opieką.
No i?
Czyli chyba się nie postarałaś.
Twoi dziadkowie chcą cię mieć blisko.
Ale nikt nie pytał, czego ja chcę.
Ty chcesz, żebym był Vaughnem.
Nie wszystko zależy od nas, co nie?
Jestem dorosła, a wciąż się tego uczę.
Mieliśmy być rodziną.
Miałaś się mną zająć.
Ja dziadków nawet nie znam!
Dlaczego oni decydują?
Nawet nie znalazłaś gitary, choć obiecywałaś.
Jesteś kłamczynią!
Wszystko dobrze?
- Nie chcę jechać! - Oaku, spokojnie.
Dzieci powinno się widzieć, ale nie słyszeć. Chodź tu.
Gino.
Zatrzymaliśmy się niedaleko w hotelu Lafayette.
Jutro mamy lot.
Gdybyś chciała się jeszcze pożegnać,
będziemy do południa.
I co?
Nic. Jutro wylatują.
Tak mi przykro, Kurtko jeansowa.
A zaczynałem gnojka lubić.
Nic nie szkodzi.
Nie mogę go zatrzymywać.
Zostawię go w spokoju. Tak będzie najlepiej.
Słusznie robisz.
A tak w ogóle, pijany kierowca, który zabił Vaughna...
to był ojciec Oaka.
Obok niego siedziała Valerie w czwartym miesiącu ciąży.
Naprawdę?
Ale pokręcone.
No.
D.B.?
- Widziałeś Ginę? - Właśnie wyszła.
Pożyczyła trzy tysiące i tyle.
Ot tak dałeś jej kasę?
Zwariowałeś? Wiesz, co z nią zrobi?
Wiem.
A ty?
Będzie w lombardzie przy Newport.
Hotel Lafayette
Uniwersytet LOMBARD
- Gino. - Co?
D.B. powiedział mi o kasie,
więc pomyślałem o kasynie.
Ale cieszę się, że nie miałem racji.
- Dzwoniłeś ze sto razy. - Nadal nie wierzę...
Możemy później?
Chyba przyjaciele nie przyjadą, Oaku.
Czas nas goni.
Gina Jackson, dzwoniłam do pana.
Ma ją pan?
Oaku...
W Minnesocie jest największa galeria handlowa świata.
Mają w środku rollercoaster.
Niesamowite, prawda?
Chodź, mój drogi.
Gdyby chcieli się pożegnać,
to już by tu byli.
Zadzwonią, gdy będziemy w domu.
Ale mój dom jest tu.
Co takiego?
Chodź.
Czekajcie. To Kurtka jeansowa.
Cześć.
Cieszę się, że zdążyłam.
- Wiedziałem, że będziesz. - Jasne.
- Larry. - Co tam, Larry?
No dawaj łapę.
Właśnie tak, ziomeczku.
Oaku, mamy coś dla ciebie.
Nie ruszaj się.
Znalazła ją dla ciebie.
Dotrzymuję obietnic.
Dzięki.
Stary, gitara jest twoja.
Bardzo miło, że mogliście się pożegnać.
Nie przegapilibyśmy pożegnania z tą małą gwiazdą.
Też mam coś dla ciebie.
- Potrzymasz? - Jasne.
Zanim zapomnę...
Twoi najlepsi kumple nie mogą z tobą jechać,
więc pomyśleliśmy: „Może pojedzie najgorszy wróg?”.
Dzięki.
Nie ma sprawy.
- Wracaj szybko, okej? - Okej.
Chodź tu.
Ej.
Nie chcę się żegnać.
Wiedz, że cię kocham
i że zawsze możesz na mnie liczyć.
Też cię kocham.
Gdyby ktokolwiek nie pozwalał ci śpiewać,
zadzwoń, dobra?
Przepraszam, jeśli znowu cię zawiodłam...
Nie zawiodłaś.
Wszystko się ułoży.
Chodź.
Chyba tak już miało być.
Chyba tak.
A ja nadal nie wierzę.
Ale mi przykro.
Jeszcze uwierzysz.
Ale miałeś rację. Nie powinnam była go zatrzymywać.
Gino, ile kupiłaś wyświetleń do tego filmiku?
Żeby nas zauważyli, 50 000. A co?
Mamy już 700 000.
To dlatego ciągle dzwonili z Belly Up.
Siedemset tysięcy?
Na pewno nie sprowadzisz tu Oaka?
Tak tylko powiem, że mógłbym być waszym frontmanem.
Co ty tu w ogóle robisz, stary?
Bardzo chcę być w zespole.
Ale nie szkodzi. Pomyślcie.
Pa, Tristanie.
Pa.
O tym na pewno nie pomyślę.
Czy zdajesz sobie sprawę, że gdy Oak skończy liceum,
będziesz miał prawie 90 lat?
Tobie też lat nie ubywa.
Oaku, kochanie.
Kawa jest dla dorosłych.
Dam ci trochę mleka.
Przyszłam tu wypić waszą organiczną kawę.
Nie mogę uwierzyć, że wciąż nie podajecie tostów z awokado.
A może organiczne lanie da ci lepszego kopa?
Tak, ten biedak.
Mamy szczęście, że zaczął gadać.
Powiem tak.
Popełnił wiele błędów.
Ale zapłacił za nie jak wszyscy.
Co masz w pudełku?
Pan Biggs znalazł parę rzeczy w szafie mamy.
Chcieli wam je dać.
Co to?
Droga mamo i tato, czytacie to, więc nie żyję.
Em, dostałem przesyłkę!
Mym życzeniem jest, by Oak miał rodzinę, której pragnęłam.
Chyba się udało
Nieźle, co, Larry?
Dostaliśmy list od córki.
Jej ostatnim życzeniem było, aby Oak pozostał ze swoją rodziną.
Mogę dalej być w zespole?
TAWERNA BELLY UP Army of Love
No i tyle. Co sądzisz?
Niesamowite.
Mama byłaby z ciebie dumna.
Zagrałeś ją zespołowi?
Może jak ją skończę.
Chyba już skończyłeś.
WEJŚCIE NA SCENĘ
Przepraszam.
WEJŚCIE WYŁĄCZNIE DLA PERSONELU
Widzieliście Oaka?
Oak!
- Prawie skończyłem pisać. - Oak! Wychodzimy, już.
Tłumy na ciebie czekają.
Okej, gotowy.
Zdecydowanie.
Dobra, chodź, ty łobuzie.
Tak jest!
Dwa miesiące temu zmarła moja mama.
Nie była idealna, ale ją kochałem.
Tę piosenkę wyśniłem.
Chyba miała być dla niej.
Rok później
Napisy: Cezary Kucharski