โชคดีนะ ชิฮิโร่ ไว้เจอกันใหม่นะ
ชิฮิโร่
เราเกือบถึงแล้ว
ห่างไกลความเจริญจริงๆ
ฉันคงต้องซื้อของที่เมืองอื่นแน่ๆ
พอชินแล้ว อะไรๆ ก็จะดีขึ้นเอง
ดูนั่นสิ มีโรงเรียนอยู่ตรงนั้น
นั่นโรงเรียนใหม่ของลูก ชิฮิโร่
ดูไม่เลวนะ
หนูชอบโรงเรียนเก่า...
แม่คะ... ดอกไม้หนูตายหมดแล้ว
ไม่น่าแปลก ก็ลูกกอดไว้แน่นอย่างนั้น
พอไปถึงลูกให้น้ำ มันก็จะสดขึ้นมาเอง
ดอกไม้ช่อแรกของหนู เศร้าจัง
แล้วกุหลาบที่ลูกได้ตอนวันเกิดละ?
กุหลาบดอกเดียว ไม่ใช่ช่อซะหน่อย
ลูกทำการ์ดหล่นแน่ะ
แม่จะเปิดหน้าต่าง
เถอะนะลูกเป็นเด็กดี วันนี้เป็นวันสำคัญของเรา
สปิริตด์ อเวย์
เฮ้... ฉันเลี้ยวผิดรึเปล่านะ?
ไม่เข้าใจเลย
ต้องตรงนั้นแน่ ดูนั่นสิ
ต้องเป็นหลังสีฟ้าตรงโน้นแน่
นั่นแหละ
ฉันคงเลยทางเลี้ยว
เชื่อพ่อสิ ถนนนี้พาเราไปถึงนั่น
ก็เพราะอย่างนี้แหละ คุณถึงพาเราหลงทุกที
ไปอีกหน่อยนะ?
บ้านเล็กๆ นั่นคืออะไรคะ?
เป็นศาลที่ชาวบ้านบูชา
พ่อคะ เราหลงรึเปล่า?
ไม่ต้องห่วง เรามีรถขับเคลื่อนสี่ล้อ
นั่งลง ชิฮิโร่
เราจะรอดมั้ย!
อุโมงค์?
ตึกอะไรประหลาดจัง?
ตรงนี้คงเป็นทางเข้า
คุณค่ะ...
เรากลับกันเถอะ
ชิฮิโร่
ไม่...
มันก็แค่ปูนปลาสเตอร์
ตึกนี้ยังใหม่อยู่เลย
ลมพัดเข้าไป
มีอะไร?
เข้าไปดูกันเถอะ พ่ออยากรู้ว่ามีอะไรอยู่อีกด้าน
น่ากลัวออก พ่อกลับกันเถอะ
ไม่เห็นมีอะไรน่ากลัวเลย
ไปอีกหน่อยนะ?
รถขนของคงไปถึงบ้านก่อนเราแน่
ไม่เป็นไรหรอก พวกเขามีกุญแจ พวกเขาจัดการกันเองได้
ฉันรู้ แต่ว่า...
ไม่! หนูไม่ไป!
พ่อ เรากลับกันเถอะ
ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอก
หนูไม่ไป!
ชิฮิโร่ งั้นลูกไปรอในรถ
แม่คะ
รอด้วย
เดินระวังๆ
เดินอย่างนั้นเดี๋ยวก็สะดุดหรอก
เราอยู่ไหนกัน?
ได้ยินมั้ย?
เสียงรถไฟ!
บางทีเราอยู่ใกล้สถานี
ไปเถอะ ไปดูกัน
บ้านพวกนั้นทำไมมาอยู่ที่นี่?
คิดแล้วเชียว
ต้องเป็นสวนสนุกร้างแน่ๆ
เขาสร้างไว้เยอะมาก ช่วงปี 90
แต่ก็ต้องหยุดไป เพราะเศรษฐกิจไม่ดี
ที่นี่ก็เช่นกัน
อะไรกัน! ไปอีกเหรอ!
กลับกันเถอะ พ่อ
กลับกันเถอะ!
แม่คะ ตึกนี้มีเสียงแปลกๆ ด้วย
ก็แค่ลมพัดนะ
ช่างเป็นที่ที่สวยงาม
เราน่าจะเอาอาหารเที่ยงมาด้วย
พวกเขากำลังสร้างแม่น้ำ
เฮ้ ได้กลิ่นมั้ย?
กลิ่นหอมเชียว
ใช่ค่ะ
เป็นไปได้ว่าสวนสนุกยังเปิดอยู่
เร็วเข้า ชิฮิโร่
รอหนูด้วย!
ทางนี้
คุณเชื่อจริงๆ เหรอว่าจะมีร้านอาหาร
ทุกคนหายไปไหนกันหมด?
ทางนี้!
เฮ เฮ้!
ในนี้ ตรงนี้
วิเศษมาก
สวัสดี มีใครอยู่มั้ย?
เข้ามาสิ ชิฮิโร่ ดูน่าอร่อยจัง
สวัสดี!
โอ ไม่ต้องห่วง แล้วค่อยจ่ายเงิน ตอนเจ้าของกลับมา
คุณพูดถูก อันนั้นน่าอร่อย
สงสัยจังว่ามันเรียกว่าอะไร
อร่อยจัง! ชิฮิโร่ มาชิมสิลูก
หนูไม่อยากกิน!
ไปกันเถอะ! พวกเขาต้องโกรธเราแน่
ไม่ต้องห่วง พ่อของลูกอยู่นี่ทั้งคน
พ่อมีบัตรเครดิตและเงินสด
มากินสิ ชิฮิโร่ มันนุ่มมาก
มัสตาร์ด
ขอบคุณ
แม่! พ่อ!
ประหลาด...
มีรถไฟด้วย!
เจ้าห้ามเข้ามาที่นี่ กลับไปซะ!
อะไร...?
ใกล้ค่ำแล้ว ไปซะก่อนฟ้าจะมืด
พวกเขาจุดโคมแล้ว ไปซะ!
ฉันจะล่อพวกมันไว้เอง ข้ามแม่น้ำกลับไปซะ!
นี่มันอะไรกัน?
พ่อคะ!
พ่อ กลับกันเถอะ
ไปเถอะ พ่อคะ!
พ่อ! แม่!
นี่มันน้ำนี่!
เป็นไปไม่ได้...
ฝันแน่ๆ ฝัน!
ตื่นสิ! ตื่น!
ตื่น... ซี่...
แค่ฝันนะ ฝัน
ไปให้พ้น หายไปซะ
หายไป
ตัวฉันโปร่งใส!
ฝันนะ ต้องเป็นความฝันแน่
ไม่ต้องกลัว ข้าเป็นเพื่อนเจ้า
ไม่ ไม่ ไม่!
อ้าปาก กินซะ
ถ้าไม่กินบางอย่างในโลกนี้ เจ้าจะหายตัวไป
ไม่!
ไม่ต้องห่วง ไม่กลายเป็นหมูหรอก
เคี้ยวแล้วกลืน
เด็กดี เจ้าจะไม่เป็นอะไร
ดูเอาเองสิ
ฉันเป็นปกติแล้ว...
เห็นมั้ย? ตามข้ามา
แล้วพ่อกับแม่ฉันละ? พวกเขา ไม่ได้กลายเป็นหมูจริงๆใช่มั้ย?
ตอนนี้เจ้ายังเจอเขาไม่ได้ แต่ได้เจอแน่
เงียบ!
มันตามหาเจ้าอยู่
ไม่มีเวลาแล้ว วิ่ง!
ฉัน... ฉันยืนไม่ไหว! โอ ไม่!
ฉันก้าวขาไม่ออกเลย
ใจเย็น หายใจเข้าลึกๆ
ในนามสายลมและสายน้ำ โปรดมอบพลังให้เธอ... จงคลายเธอ
ลุกขึ้น!
กลั้นหายใจขณะที่ข้ามสะพาน
แม้หายใจเพียงเล็กน้อย
จะทำลายมนตรา และพวกนั้น จะเห็นเจ้า
ฉันกลัว
สงบเข้าไว้
ยินดีต้อนรับ ยินดีที่ได้เจอท่านเสมอ
ยินดีต้อนรับ
ข้ากลับมาทำหน้าที่
ยินดีต้อนรับท่าน
หายใจเข้าลึกๆ...
และกลั้นไว้...
ยินดีต้อนรับ! เราคิดถึงท่าน!
กลั้นไว้ เราเกือบถึง...
ท่านฮากุ!
ท่านหายไป...
อะไร... มนุษย์เหรอ?
วิ่ง!
อะไร...
ท่านฮากุ ท่านฮากุ!
ล่ามัน มนุษย์บุกรุก!
ข้าได้กลิ่นมนุษย์! กลิ่นสาบมนุษย์!
พวกเขารู้ว่าเจ้าอยู่ที่นี่
ฉันขอโทษที่หายใจ
ไม่เป็นไร ชิฮิโร่ เจ้าทำได้ดีมาก
ฟังนะ ข้าจะบอกให้ว่าต้องทำ อย่างไร
ถ้าเจ้ายังอยู่ตรงนี้ พวกเขาจะพบเจ้า
ข้าจะล่อพวกมัน ระหว่างนั้น เจ้ารีบหนีไป
ไม่ อย่าไป! ได้โปรดอยู่กับฉัน
เจ้าไม่มีทางเลือก ถ้าอยากอยู่รอดที่นี่
และหาทางช่วยพ่อแม่เจ้าด้วยละก็
พ่อกับแม่กลายเป็นหมูไปแล้วจริงๆ ฉันไม่ได้ฝัน...
อยู่นิ่งๆ...
เมื่อเรื่องจบลง ออกไปทางประตูหลัง
ไปทางบันได ลงไปเรื่อยๆ
จนกระทั่งถึงห้องต้มน้ำ ที่พวกเขาเติมไฟ
คามาจิอยู่ที่นั่น ไปหาเขา
คามาจิ?
ของานเขาทำ
ตื๊อเข้าไว้ แม้ว่าเขาจะปฏิเสธ
ถ้าเจ้าไม่ทำงาน ยูบาบ้าจะสาปเจ้าเป็นสัตว์
ยูบาบ้า?
นางเป็นแม่มดที่ปกครอง โลกของเรา
คามาจิจะบอกปัดเจ้า หลอกให้เจ้าจากไป
แต่ต้องขอเขาทำงานเข้าไว้
มันเป็นงานหนัก แต่มันทำให้เจ้ามีโอกาส
แล้วยูบาบ้าจะทำร้ายเจ้าไม่ได้
ตกลง
ท่านฮากุ ท่านฮากุ!
ข้าต้องไปแล้ว
จำไว้นะ ชิฮิโร่ ข้าคือเพื่อนของเจ้า
เธอรู้ชื่อฉันได้ไง?
ข้ารู้จักเจ้า ตั้งแต่ยังเด็ก
ข้าชื่อฮากุ
ข้ามาแล้ว!
ท่านฮากุ ยูบาบ้าต้องการเจอท่าน
ข้ารู้ เรื่องงานของข้า
ขอโทษ
คุณคือคามาจิใช่มั้ย?
ฮากุส่งฉันมาที่นี่ ขอให้ฉันทำงานที่นี่
ให้ตายสิ มาพร้อมกันทุกอย่างเลย...
เร่งมือเร็วเข้า
ข้าเอง... คามาจิ
ทำงานที่ห้องต้มน้ำนี่
เร่งมือกันหน่อย!
ได้โปรดให้ฉันทำงานที่นี่!
ข้ามีคนช่วยอยู่แล้ว ที่นี่เต็มไปด้วยเขม่า
มีคนสำรองมากมาย
โอ ฉันขอโทษ
รอก่อนนะ
หลีกไป!
แล้วฉันจะทำไงดี?
แค่ทิ้งลงไปเท่านั้นเหรอ?
หยุดซะ!
ร้อนจัง
เฮ้ แม่คนไร้ประโยชน์! อยากกลายเป็นเขม่ารึไง?
เจ้าดูสิ จะไปแย่งงานของคนอื่น ไม่ได้หรอกนะ
ถ้าพวกมันไม่ทำงาน ก็จะต้องคำสาป
ไปซะ ไม่มีงานให้เจ้าหรอก ไปหาที่อื่นไป
เจ้าลูกขี้เถ้า มีปัญหารึไง?!
ไปทำงาน! ไปทำงาน!
เวลากินข้าว
ว่าไงนะ? อีกแล้วหรือไง?
พอที หม้ออยู่ไหน?
บอกแล้วไงว่าปล่อยมัน
เวลาอาหาร! พักได้!
มนุษย์! ท่านมีปัญหาแน่!
นั่นหลานข้า
หลานท่าน!?
เห็นว่าอยากทำงาน แต่ข้ามีคนช่วยอยู่แล้ว
เจ้าพาไปหายูบาบ้าได้มั้ย?
เด็กนั่นรับมือนางไหวแน่ ข้ามั่นใจ
ไม่มีทาง! พาลจะพาข้าเสี่ยงไปด้วย!?
งั้นเอานี่ไป กิ้งก่าย่าง
ของดี
ถ้าอยากทำงาน ก็ต้องไปต่อรอง กับยูบาบ้า
ก็เหมือนกับเสี่ยงดวงนะ
ได้! เจ้าตามข้ามา
พูดว่า ค่ะ หรือ ขอบคุณ ไม่เป็นรึไง?
ค่ะ... ค่ะ
ช้าจังเร็วเข้าสิ!
ค่ะ
จะเอารองเท้าไปทำไม! ถุงเท้าก็เหมือนกัน!
ค่ะ!
ขอบคุณคามาจิรึยัง?
เขาช่วยเจ้านะ
ขอบคุณมากค่ะ
โชคดี
ยูบาบ้าอยู่ชั้นบนสุด ทางด้านหลัง
มาทางนี้!
อยากจมูกหลุดรึไง?
เรามาเกือบถึงแล้ว
ค่ะ
ถึงแล้ว
ยิน...ยินดีต้อนรับ!
ลิฟต์ตัวนี้ชำรุดค่ะท่าน กรุณาใช้ตัวอื่น
เขาตามเรามา...
หยุดเปิ่นซะที
มาถึงแล้ว
ห้องอยู่ทางขวา
ริน?
ค่ะ!
กลิ่นอะไรนะ?
กลิ่นมนุษย์นี่ กลิ่นมนุษย์คลุ้งไปหมด
อย่างนั้นเหรอ?
ข้าได้กลิ่นจริงๆ กลิ่นนี้ท่าจะอร่อยซะด้วย
เจ้าซ่อนอะไรไว้
บอกความจริงมา เดี๋ยวนี้
กลิ่นนะเหรอ?
กิ้งก่าเผา... เอามา!
ไม่มีวัน ของคนอื่นนะ
ขอร้องละ แค่ขาข้าก็ยอม!
ใครก็ตามที่ขึ้นไป สับสวิตช์ลง
ไม่ต้องเคาะหรอก?!
หนูน้อย
เข้ามาใกล้ๆ...
บอกว่าให้เข้ามา
โอ๊ย...
ทำเสียงเอะอะไปได้ เงียบซะ
ได้โปรดให้ฉันทำงานที่นี่
หยุดพล่ามซะที
เจ้ามันไร้ประโยชน์
นอกจากนั้น นี่ไม่ใช่ที่สำหรับมนุษย์
ที่นี่คือโรงอาบน้ำ
ที่ซึ่งเทพกว่า 8 ล้านองค์ มาพักผ่อน
พ่อแม่เจ้าเก่งนะ!
เขมือบอาหารเราอย่างกับหมู!
พวกมันสมควรเป็นหมูอยู่แล้วล่ะ
และเจ้าก็จะไม่มีวันเห็น...
โลกของเจ้าอีก
เจ้าน่าจะกลายเป็นลูกหมูน่ารัก
หรืออาจเป็นก้อนถ่าน
ข้าเห็นเจ้าตัวสั่น
จริงๆแล้ว ข้าประทับใจที่เจ้า ผ่านมาได้ขนาดนี้
ต้องมีคนช่วยเจ้าแน่
ต้องขอบใจเพื่อนของเจ้า
ใครกันละ หนูน้อย บอกข้ามา
ให้ฉันทำงานที่นี่เถอะได้โปรด!
อย่าพูดอีก!
ฉันอยากทำงานที่นี่!
หุบปาก!
ทำไมข้าต้องจ้างเจ้า?
ใครๆ ก็เห็นว่า เจ้ามันขี้เกียจ โดนตามใจซะจนเหลิง ลูกแหง่...
มารยาททรามเกินกว่าจะทำงานในที่หรูๆ แบบนี้ได้
ข้าไม่มีอะไรให้เจ้าทำ
ลืมซะเถอะ
ข้ามีคนเกียจคร้านเต็มไปหมด
หรือถ้าอยากให้แย่กว่านั้น
ข้าจะให้งานน่าเกลียดที่สุดที่ข้ามี
ทำงานจนกระทั่ง ลมหายใจเฮือกสุดท้าย?!
หยุด! เป็นอะไรไปจ้ะ...
ข้าจะไปเดี๋ยวนี้ แม่หนูน้อย
อะไร? เจ้ายังอยู่อีกรึ! ออกไป!
ฉันอยากทำงานที่นี่!
อย่าร้อง
ข้าจะไปแล้ว...
แม่หนูน้อย จะไปแล้ว
กรุณาให้ฉันทำงาน!
ตกลง ตกลง เงียบซะ
นั่น นั่น ไปแล้ว
สัญญาของเจ้า
เซ็นชื่อซะ
ข้าจะให้เจ้าทำงาน
แต่ถ้ามีเสียงบ่นเรื่องเจ้าละก็
ข้าจะสาปเจ้าให้กลายเป็น ลูกหมู!
ข้าเซ็นชื่อตรงนี้รึ?
ใช่แล้ว เซ็นซะ แล้วรีบไปทำงาน
ไม่น่าเชื่อ
เป็นคำสาบานที่ตลกที่สุดที่ข้าเคยกล่าว
ให้งานกับทุกคนที่ขอ... ข้าเกลียดที่ต้องทำตัวดีแบบนี้จริงๆ
เซ็นรึยัง?
เซ็นแล้ว
ชื่อ ชิฮิโร่ สินะ?
ใช่
ชื่อเพราะดีนี่
ตั้งแต่นี้ไปเจ้าคือ เซ็น
เข้าใจ? เจ้าคือ เซ็น
ตอบข้าสิ เซ็น!
ค่ะ...
ท่านเรียกรึ?
เด็กคนนี้ทำงานตั้งแต่นี้ไป ดูแลเธอ
ครับ
ชื่ออะไร?
อะไรนะ?
ชิ... ฉันชื่อ เซ็น
งั้นตามข้ามา เซ็น
ฮากุ...
ห้ามคุย
เรียกข้าว่า ท่านฮากุ
แม้ว่ายูบาบ้าจะสั่งมา...
เราก็ไม่รับมนุษย์หรอก
นางเซ็นสัญญาแล้ว
อะไรนะ...?
ฉันจะทำงานหนักค่ะ
อย่าส่งนางมาให้เรา เราทนกลิ่นมนุษย์ไม่ไหว
ภายใน 3 วัน ที่กินอาหารเรา กลิ่นของนางจะหมดไป
ถึงตอนนั้นถ้านางไร้ประโยชน์ จะทอด หรือต้มก็ได้ตามใจชอบ
กลับไปทำงาน! รินอยู่ไหน?
อย่าส่งนางมาให้ข้านะ!
เจ้าต้องมีคนช่วยนะ
ใช่ รินเหมาะที่สุด
ไปสิ เซ็น
ค่ะท่าน
แย่จริง ท่านต้องชดใช้
ไปได้แล้ว!
มาสิ
เจ้าทำสำเร็จสินะ?!
เจ้าอึดมาก ข้าเป็นห่วง
พยายามต่อไป ถ้าต้องการอะไร ถามข้า ตกลงมั้ย?
เป็นอะไรไป
ฉันมึนหัว
นี่คือห้องเรา
ที่นอน แล้วเจ้าจะดีขึ้น
เจ้าต้องซักผ้าเปื้อนเอง! กางเกง!
เจ้าตัวเล็กมาก
ใหญ่ไป...
ริน...
อะไร?
ที่นี่มีฮากุสองคนหรือ?
สองรึ?!
เขานะเหรอ? ข้าคิดว่าไม่
ยังใหญ่ไป
เขาเป็นลูกน้องของยูบาบ้า ระวังเขาไว้ให้ดี
อยู่ไหนน้า...
นี่ไง
เป็นอะไรไป? ไม่สบายรึเปล่า?
เอะอะอะไรกัน ริน?
เด็กใหม่ นางบอกว่าเวียนหัว
พบข้าที่สะพาน ข้าจะพาไปพบพ่อแม่เจ้า
รองเท้าล่ะ...
ขอบใจ
ตามข้ามา
พ่อ แม่ นี่หนูเอง!
เซ็นไง
แม่คะ พ่อคะ
พวกเขาป่วยหรือเปล่า?
เปล่า พวกเขากินมากไป ก็เลยหลับ
พวกเขาจำไม่ได้ด้วยซ้ำ ว่าเคยเป็นมนุษย์
พ่อ แม่ หนูสัญญาว่า จะต้องช่วยพ่อแม่ให้ได้!
อย่ากินมากไป ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะกินพ่อแม่!
ซ่อนนี่ไว้
ฉันคิดว่ามันหายไปแล้ว
เจ้าต้องใช้มันตอนกลับบ้าน
นี่เป็นการ์ดอำลา...
ชิ-ฮิ-โร่
ชิฮิโร่... นั่นคือชื่อฉัน
ยูบาบ้าปกครองคนอื่นโดย ขโมยชื่อพวกเขาไป
ที่นี่เจ้าคือ เซ็น แต่เก็บ ชื่อจริงของเจ้าไว้เป็นความลับ
หล่อนเกือบได้ชื่อฉันไปแล้ว ฉันเกือบเปลี่ยนเป็นเซ็นแล้ว
ถ้านางขโมยชื่อเจ้าได้ เจ้าจะไม่มีทางกลับบ้านได้อีก
ข้าจำชื่อตัวเองไม่ได้แล้ว
ชื่อจริงของท่าน?
แต่แปลกนะ ที่ข้าจำชื่อเจ้าได้
เอาเลยกินสิ เจ้าคงหิว
ฉันไม่อยากกิน
ข้าใส่มนต์เข้าไป เพื่อคืนกำลัง ให้เจ้า กินซะ
เจ้าเจอแต่เรื่องร้าย กินอีกสิ
หาทางกลับได้มั้ย?
ได้ ฮากุ ขอบคุณ ฉันจะตั้งใจทำงาน
ดีแล้ว
เจ้าไปไหนมา? ข้าเป็นห่วงแทบแย่
ฉันขอโทษ
หลีกไป
ทำได้แค่นี้นะเหรอ?
เจ้ากับเซ็น มีอ่างน้ำใหญ่ต้องทำ
ว่าไงนะ! นั่นเป็นงานของกบนะ!
คำสั่งจากเบื้องบน ออกแรงให้เต็มที่ดีกว่า
คุณ... ไม่เปียกรึไง?
เร็วเข้า เซ็น!
มาแล้ว!
ฉันจะเปิดไว้นะ
ขัดอ่างใหญ่เหรอ ริน?
อย่ามายุ่ง
งี่เง่า! ไม่ได้ขัดมันมาเป็นชาติ แล้วแน่!
อ่างนี้ไว้สำหรับ แขกที่สกปรกที่สุด
อย่างกับเค้กโคลน
ริน เซ็น ลูกค้ารายแรกมาแล้ว
ได้ทันที...
ตามรังควานจริง
อ่างนี้ต้องใส่น้ำสมุนไพร ไปเอาป้ายมาจากหัวหน้า
ป้าย?
ป้ายน้ำสมุนไพรนะสิ
ได้
หัวหน้าคือใครเหรอ ริน?
มีบางอย่างกำลังมุ่งหน้ามา สงสัยว่าคืออะไร
ไอ้ทึ่มไร้ประโยชน์ ที่ถูกหมกอยู่ใต้น้ำฝน...
ข้าไม่เสียของกับเจ้าหรอก!
ทำไม อรุณสวัสดิ์!
รู้สึกสดชื่นหรือยัง?
สำหรับคาซุกะซาม่า
เป็นน้ำกำมะถันอย่างดีเชียว
ยืนอยู่ก็ไร้ประโยชน์ กลับไปทำงาน!
ใช้มือเจ้าถูสิ
อรุณสวัสดิ์
บอกให้ใช้มือไง
แต่ว่า... ต้องใช้น้ำสมุนไพรแน่
เจ้าใช้เองมากกว่า
โอ... อ่างน้ำหอมกำลังมาแล้ว ผ่อนคลายและสนุก...
ฮัลโหล นี่หัวหน้า ครับ มาดาม
ขอบคุณมาก!
นั่นไม่...
เฮ้ เจ้ารอก่อน!
มีปัญหาอะไร?
ทำไม ไม่มีอะไร...
มีผู้บุกรุก
มนุษย์รึเปล่า?
ดูก็รู้ว่าวันนี้ฮากุไม่อยู่
ว้าว เธอได้ชนิดดีเชียว
ทำแบบนี้ จะส่งไปให้คามาจิ
น้ำจะมาทันที เพราะลูกค้ายังน้อย
ดึงตรงนี้ น้ำร้อนจะไหลออกมา
แม่จอมซุ่มซ่าม
ดูสีสิ
เกลือหนอนแห้ง
น้ำนี้จะชะล้าง พวกที่มีแต่โคลน
ดึงอีกครั้งหนึ่ง เมื่อน้ำเต็ม น้ำจะหยุดไหล
เอาเลย ไป
ข้าจะไปเอาอาหารเช้ามาให้
ได้เลย!
โอ๊ย!
อ่างยังไม่พร้อม
ไปเอามาจากไหนเยอะแยะ...
อะ... สำหรับฉันเหรอ?
แต่ว่า... ฉันไม่ต้องการเยอะขนาดนี้หรอก
ไม่ ขอแค่อันเดียว
มาดาม!
นั่นเทพแห่งความเหม็น?!
ตัวเหม็นมหึมา
กำลังมุ่งหน้าไปที่สะพาน
กรุณากลับไป
กรุณาถอนตัวไป! อ่างน้ำปิดตอนกลางคืน
กรุณากลับไป ได้โปรด!
ไอ้หยา...
กลิ่นเหม็นคาว ไม่เหมือนเทพแห่งความเหม็น...
ไหนๆก็มาถึงแล้ว ไปทักทายซะดีกว่า!
กำจัดให้เร็วที่สุด
เราเสียใจ กรุณาออกจากห้อง! ต้องขออภัยอย่างมาก!
กรุณาเร็วเข้า!
ริน เซ็น ยูบาบ้าตามหา
ค่ะท่าน!
ฟังให้ดี นี่คืองานแรกของเจ้า
พาลูกค้ารายนี้ไปที่อ่างยักษ์
ถ้าทำพลาดละก็ เจ้าเป็นเถ้าถ่านแน่!
เข้าใจ๋?
มันมาถึงแล้ว
อย่าดูถูกลูกค้า!
อินดีอู่อ่างอ๋องเอา...
โอ... เงิน...!
เซ็น เร็ว รับไว้เร็ว!
ค่ะ มาดาม
อาเอ๋าไออี้อ่าง
เอิญ...
เซ็น!
แย่มาก...
อาหารเรา...
เปิดหน้าต่าง! ทุกบาน!
อะไรนะ? รอเดี๋ยว
โสโครกจริง ไม่?
นี่ไม่ใช่เรื่องน่าขำ
ดูสิว่าหล่อนทำไง
หล่อนตั้งใจจะเติมน้ำในอ่าง
โอ ไม่ ตะกุยฝาไม้ ด้วยมือโสโครกนั่นนะเหรอ!
เจ้าให้ป้ายน้ำใหม่กับเซ็นงั้นรึ?
ไม่เลย เสียของ!
โอ ไม่! สูตรสมุนไพรที่ทรงคุณค่า!
เซ็น! เซ็น เจ้าอยู่ไหน!
ริน!
เจ้าไม่เป็นอะไรนะ?
ข้าขอให้คามาจิ ส่งน้ำมาให้เราทั้งหมด!
เขาส่งสมุนไพรที่ดีที่สุดมาให้!
ขอบคุณ มีหนามแทงเขาอยู่
หนาม!?
มันแทงลึกมาก ดึงไม่ออก!
หนาม!? หล่อนบอกว่าหนาม!
ลงไปช่วยกันข้างล่าง!
เอาเลย!
เซ็น กับ ริน!
นี่ไม่ใช่เทพแห่งความเหม็น!
จับเชือกไว้!
ค่ะ มาดาม!
จับให้ดี!
ค่ะ มาดาม!
เร่งมือกันหน่อย แล้วไปหาคนมาช่วยอีก
ฉันมัดได้แล้ว!
พวกเราทุกๆคน! รวมแรงกันเดี๋ยวนี้!
ดึง!
และดึง!
จักรยาน?
คิดไว้แล้วเชียว! เอ้า ดึง!
ตอนนี้ ดึง!
และดึง!
เซ็น เจ้าไม่เป็นอะไรนะ!?
ดีมาก...
ผงทองคำ! ทองคำ! ทอง!
หยุดเดี๋ยวนี้! มันเป็นสมบัติของบริษัท!
อยู่นิ่งๆ แขกเรายังอยู่
เซ็น เจ้าขวางทางแขกเราอยู่ ถอยออกมาแล้วเปิดประตู
เปิดประตูใหญ่! เขากำลังไปแล้ว!
เซ็น! เจ้ายอดมาก! เจ้าทำให้เราร่วมแรงกัน!
ซึ่งเทพแม่น้ำพอใจมาก
พวกเจ้าเรียนรู้ได้จากเซ็น
คืนนี้เลี้ยงเหล้าสาเก!
ตอนนี้! ถึงเวลาแบมือทั้งหมด ที่เก็บทองไป!
เอาบ้างมั้ย? อร่อยนะ
ขอบคุณ
ฉันไม่เห็นฮากุเลย
อย่าพูดเรื่องฮากุอีก
บางครั้งเขาหายตัวไปเฉยๆ
ว่ากันว่า ยูบาบ้าให้เขาทำ แต่เรื่องร้ายๆ
จริงเหรอ...
ปิดไฟ ริน
ได้
มีเมืองอยู่ตรงนั้น ดูเหมือนทะเลจัง...
เจ้าคิดจะทำยังไงต่อไปละ
ข้าเคยสาบานไว้ว่าจะต้องไปเมืองนั้นให้ได้ ข้าต้องไปจากที่นี่
เป็นอะไรไป!
ทอง!
เจ้าเป็นใคร? เจ้าไม่ใช่ลูกค้า
ห้ามเข้ามาในนี้!
เฮ้! นี่มันทองนี่! ให้ข้าเหรอ!?
เจ้าเสกทองได้?
ให้ข้าอีกสิ!
ใครอยู่ในนั้น?
นี่มันเวลานอนแล้ว
เฮ้ เจ้านาย ข้าหิว
หิว
เสียงนั่น...
นั่น ข้าจะจ่ายให้
ข้าคือลูกค้า ข้าต้องการอาบน้ำ!
ไปปลุกทุกคนมา!
แม่คะ พ่อคะ เทพแม่น้ำ ให้ขนมหนูมา
หนูมั่นใจว่า ต้องช่วยเปลี่ยน พ่อแม่กลับเป็นคนแน่
พ่อคะ แม่คะ อยู่ไหนคะ?
พ่อ!
ฝันร้าย
ริน...?
ทุกคนไปไหนกันหมด?
ว้าว... มันกลายเป็นทะเลจริงๆ ด้วย!
ฉันเห็นพ่อกับแม่จากตรงนี้
คามาจิก่อไฟแล้ว?
ฉันหลับไปนานมั้ย?
ลูกค้ากำลังรออยู่ เร็วเข้า!
เสิร์ฟทุกอย่างที่มี แม้แต่ของเหลือ!
เซ็น!
ริน
ข้ากำลังไปปลุกเจ้า ดูสิ!
ทองแท้ๆ เขาให้ข้ามา
ลูกค้าคนนี้มือหนักจริงๆ
เชิญท่าน ลองชิมนี่สิ!
รสชาติดีมาก!
ให้ทองเราบ้างสิ!
ขอให้ท่านจงเจริญ!
ข้าหิว เอามาให้หมด!
เชิญท่าน!
ลูกค้าคนนั้น...
มาสิ เซ็น ยูบาบ้ากำลังหลับ นี่เป็นโอกาสแล้ว
ข้าจะไปหาคามาจิ
ข้าไปตอนนี้ไม่ได้
เขาอารมณ์เสีย เพราะถูกปลุกขึ้นมา
กลับไปเอาอีก ริน
ถ้าฉันจำพ่อแม่ไม่ได้ละ?
หวังว่าพ่อคงไม่อ้วนเกิน
มังกรที่ข้าเห็นมาก่อน
มันกำลังมาทางนี้!
พวกมันคืออะไร? ไม่ใช่นก
สู้เขาสิ ฮากุ! ทางนี้
ฮากุ!
โอ... ก็แค่กระดาษ...
ฮากุ? นั่นเธอใช่มั้ย?
เจ็บรึเปล่า? นกกระดาษหายไปแล้ว
เธอปลอดภัยแล้ว
เขากำลังไปที่ยูบาบ้า...
โอ ไม่! เขาตายแน่!
บุรุษที่รวยที่สุดในโลกตอนนี้
เขากำลังมาแล้ว
ยินดีต้อนรับ!
ถึงเวลาขอทิปแล้ว เริ่มขอได้
ได้โปรดท่าน! ทางนี้!
ตอนนี้ ขอเลย
ทองผุดจากฝ่ามือเขา
โยนมาทางนี้สิท่าน!
เฮ้ ทำอะไรนะ?
ฉันจะขึ้นไปข้างบน
ไม่ นี่อะไร!
เลือดนี่!
ไป ไป หลีกทางให้ลูกค้า
ขอบคุณที่ช่วยฉันก่อนหน้านี้
อย่ามายืนตรงนี้...
ฉันไม่ต้องการ ไม่ต้องการ
ฉันกำลังยุ่งอยู่ ขอตัวก่อน
เงียบ! เงียบ!
ถอยไป ถอย!
ได้โปรด อภัยให้นางด้วย
นางเป็นเด็กใหม่ เป็นมนุษย์ คนเดียว ที่อยู่ที่นี่
หยุดยิ้มได้แล้ว
ทำไมยังยิ้มอยู่อีก
ไม่ ข้าไม่ได้ยิ้ม...
เขากินพวกเราเข้าไปแล้ว!
ยูบาบ้า?
ตอนนี้เรากำลังเละเทะ
จริงๆ แล้ว เขาคือไร้ใบหน้า
ใช่แล้ว ไร้ใบหน้า!
ความละโมบของท่าน ชักนำแขกมากมาย
อย่าทำอะไรโง่ๆ จนกว่าข้าจะลงไป
ดูสิ พรมข้าย่อยยับ
เอาฮากุไปให้พ้น
เขาไร้ประโยชน์แล้ว
นอนนอกเปลอีกแล้วเหรอ?
โอ โทษที เจ้ากำลังนอนหลับปุ๋ยเชียว
บาบ้ายังมีงานต้องทำ
กลับไปนอนซะนะ เด็กดี
โอ๊ย ปล่อยนะ!
โอ ขอบคุณที่ช่วยฉัน
แต่ฉันกำลังรีบ กรุณาปล่อยข้าไป
เจ้ามาที่นี่เพื่อทำให้ข้าป่วย
ข้านอกมีเชื้อโรคเลวๆ
ฉันเป็นมนุษย์ เธออาจจะไม่เคยเห็น
ถ้าออกไปข้างนอก เจ้าจะป่วย
อยู่เล่นกับข้าที่นี่
เจ้าป่วยรึเปล่า?
ฉันมาเพราะว่า มีคนป่วยอยู่ข้างนอก
อยู่ในนี้แหละ ที่จะทำให้เธอป่วย!
เห็นมั้ย มีคนที่ฉันห่วงมาก กำลังบาดเจ็บสาหัส
ฉันต้องไปเดี๋ยวนี้
กรุณาปล่อยแขนฉัน!
ถ้าเจ้าไป ข้าจะร้องไห้
ถ้าข้าร้องไห้ บาบ้าจะมาหา และฆ่าเจ้า
เล่นกับข้า ไม่งั้นข้าจะหักแขนเจ้า
เจ็บนะ!
ได้โปรด ฉันจะมา เล่นด้วยทีหลัง
ไม่ ข้าอยากเล่นตอนนี้!
นั่นเชื้อโรค! เห็นมั้ย! เชื้อโรค!
ฮากุ!
หยุด ไปให้พ้น!
ฮากุ! เธอใช่มั้ย?!
อดทนไว้!
เงียบ! ฮากุ!
ไป ไปให้พ้น
โอ ไม่!
ข้าไม่กลัวเชื้อโรค
ข้าจะร้อง ถ้าเจ้าไม่เล่นด้วย
ได้โปรดเป็นเด็กดี รอก่อนนะ
ถ้าไม่เล่น ข้าจะร้อง...
ได้โปรด รอก่อน!
เจ้าเด็กอ้วน
เจ้าคือลูกบอล สินะ?
สงสัยว่าข้ายังโปร่งแสงอยู่เล็กน้อยสินะ
บาบ้า
โอ เด็กโง่ เจ้าแยกระหว่างข้า กับแม่เจ้าไม่ออกรึ?
ข้าจะให้อิสระกับเจ้าเล็กน้อย
คอยดูให้ดี...
จะสาปเจ้าเป็นอะไรดี?
นี่เป็นความลับระหว่างเรา ถ้าเจ้าบอกใคร
ข้าจะตัดปากเจ้าออก
ท่านเป็นใคร?
น้องสาวฝาแฝดของยูบาบ้า
ขอบคุณ ข้าเห็นที่นี่มามากแล้ว ขอให้เจ้าสนุก
ส่งมังกรมา
ต้องการอะไรจากฮากุ? เขาบาดเจ็บสาหัส
มังกรนั่นเป็นลูกน้องพี่สาวข้า
มันขโมยของมีค่าไปจากบ้านข้า
ฮากุต้องไม่ทำอย่างนั้น! เขาเป็นคนดี
มังกรทุกตัวก็ดีและโง่ทั้งนั้น
กระหายอยากรู้ เวทย์มนต์พี่สาวข้า
พ่อหนุ่มนี่ ยอมทำทุกอย่างที่ ยัยแก่ละโมบต้องการ
ถอยไป
สายเกินไปสำหรับเขาแล้ว
ตรานี้ต้องคำสาป...
ใครก็ตามที่ขโมยไป ต้องตาย
ไม่ ต้องไม่เป็นอย่างนั้น!
พวกมันเป็นอะไรไป?
เฮ้ พอที! กลับไปห้องของเจ้า
โอ ไม่ ดูเหมือนข้าจะประมาทเกินไป
ฮากุ! โอ ไม่!
ฮากุ!
นี่มันอะไรกัน!
เฮ้! รอก่อน
ฮากุ!
เจ็บมั้ย?
อาการหนัก
ฮากุ อดทนไว้!
โอ ไม่ เขากำลังจะตาย!
มีบางอย่างในตัวเขา กำลังฆ่าเขา
ข้างในเหรอ!?
เป็นคำสาปที่ร้ายแรง ข้าช่วยอะไรเจ้าไม่ได้
ฮากุ เทพแม่น้ำให้นี่มา
กินซะ อาจจะช่วยได้
ฮากุ อ้าปากสิ!
ได้โปรด ฮากุ กินซะ!
เห็นมั้ย มันไม่มีพิษ
นั่นคือขนมสมุนไพรหรือ?
อ้าปากสิ ดีมาก...
นั่นแหละ
กลืนเข้าไป!
เขาบ้วนออกมาแล้ว! นั่นไง!
ตรา!
มันหนีไปแล้ว! นั่น! ตรงนั้น!
เยี่ยมมากเซ็น เยี่ยมมาก
ฮากุเอามันมาจาก น้องสาวยูบาบ้า
จากเซนิบ้าเหรอ? ตราแม่มด!
บอกได้เลย เป็นของมีค่า
โอ... ข้าว่าแล้วว่าต้องใช่ฮากุ!
ดูสิ คามาจิ ใช่ฮากุจริงๆด้วย!
ฮากุ!
ฮากุ! ฮากุ!
คามาจิ! เขาไม่หายใจ
หายใจสิ แต่เขาเพิ่งหายจากคำสาป...
ต้องใช้เวลาหน่อย
วันหนึ่งฮากุก็โผล่มาที่นี่ เหมือนกับเจ้า
บอกว่าเขาต้องการเรียนเวทย์มนต์
ข้าไม่รับรอง...
เป็นเด็กฝึกหัดของแม่มด...
ข้าเตือนเขาแล้ว
แต่เขาไม่ฟัง
เขาว่า ไม่มีที่ไป
เซ็นสัญญาเป็นเด็กฝึกหัด ของยูบาบ้า
เมื่อเวลาผ่านไป หน้าเขาซีดลง
และตาของเขาส่องสว่าง
คามาจิ ฉันจะเอาตรานี่ ไปคืนน้องสาวยูบาบ้า
คืนมันไป ขอโทษนาง และขอให้นางช่วยฮากุ
บอกมาว่านางอยู่ที่ไหน
ไปที่บ้านเซนิบ้านะเหรอ?
นางเป็นแม่มดที่น่ากลัวคนหนึ่ง
ได้โปรด
ฮากุ เคยช่วยฉัน
ตอนนี้ ฉันต้องการช่วยเขา
เจ้าไปที่นั่นนะได้...
แต่จะกลับมานี่ นะสิ...
คอยเดี๋ยว
ขอหาดูก่อน... ข้าว่ามันอยู่แถวๆ นี้...
ทุกคน ฉันต้องการรองเท้า และเสื้อผ้า
เซ็น! ข้าตามหาเจ้าตั้งนานแล้ว!
ริน
นั่นฮากุนี่ นี่มันเรื่องอะไรกัน...
พวกนี้เป็นใคร?
เพื่อนใหม่ของฉัน
ยูบาบ้าค้นทุกที่กระจุย เพราะตามหาเจ้า
แขกมือหนักดันกลายเป็น สัตว์ประหลาด ไร้ใบหน้า
ยูบาบ้าบอกว่า เจ้าเป็นคนให้เขาเข้ามา
อาจจะใช่
เจ้าพูดจริงเหรอ?!
ฉันคิดว่า เขาเป็นลูกค้า...
เขาเขมือบกบไป 2 และทากอีก 1!
เจอแล้ว! นี่ไง เซ็น!
เรากำลังยุ่ง
เจ้าใช้นี่ได้
มันคือตั๋วรถไฟ ท่านได้มาจากไหน?
ข้าได้มา 40 กว่าปีแล้ว
ฟังนะ ลงสถานีที่ 6 สถานีก้นบึง
ก้นบึง?
ถูกต้อง สถานีที่ 6
สถานีที่ 6
แน่ใจนะว่าไปถูก ที่นั่นเคยมีรถไฟกลับ
แต่เดี๋ยวนี้ ไปได้อย่างเดียว
ยังอยากจะไปอีกมั้ย?
ไปสิ ฉันจะเดินกลับมาตามราง
แล้วยูบาบ้าละ?
ฉันจะไปหานางตอนนี้
ฉันสัญญาว่าจะกลับมา ฮากุ อย่าเพิ่งตายนะ
นี่มันเรื่องอะไรกัน?
ไม่เห็นเหรอ? เขาเรียกว่า... ความรัก...
นับวันมันจะตัวโตขึ้นเรื่อยๆ!
อย่าปล่อยให้มันเขมือบข้า!
นางมาแล้ว!
ขอบคุณพระเจ้า เซ็น!
ยูบาบ้าคุมเขาไม่อยู่
รออีกหน่อย ข้ารู้ว่าเซ็นจะกลับมา
เซ็นอยู่ไหน! ข้าต้องการเซ็น!
ไปเร็วเข้า
ยูบาบ้า เซ็นมาแล้ว
ไปอยู่ไหนมา!
เซ็นมาแล้วค่ะท่าน จะให้เข้าไปเดี๋ยวนี้
ทำไมนานนัก! นี่มันหายนะชัดๆ!
ดูดเข้าไปและคั้นเอาทองออกมา
ไอ้หนูสกปรก?!
จำเขาไม่ได้เหรอ?
ไม่ แน่นอน ขยะแขยงขนาดนี้!
ตอนนี้ เข้าไปได้
เรียกนะ ถ้าต้องการคนช่วย
นางจะเป็นอะไรรึเปล่า เข้าไปคนเดียวอย่างนั้น?
อยากไปแทนมั้ยละ?
ลองนี่สิ อร่อยนะ
อยากได้ทอง? ข้าไม่ให้ใคร
มานี่สิ เซ็น
เจ้าต้องการอะไร? บอกมาสิ
เจ้ามาจากไหน?
บางแห่งที่ฉันต้องไปเดี๋ยวนี้
ท่านควรกลับไปยัง ที่ที่ท่านมา
ท่านช่วยในสิ่งที่ฉัน ต้องการไม่ได้
บ้านท่านอยู่ไหน? ท่านไม่มีพ่อแม่หรือ?
ข้าไม่อยาก... ไม่อยาก...
ข้าเดียวดาย เดียวดาย...
ท่านกลับบ้านไม่ได้เหรอ?
ข้าต้องการเซ็น ต้องการเซ็น
เอาทองไป
จะกินฉันมั้ย?
เอาไปสิ!
เอาไป!
ถ้าท่านจะกินฉัน ก็กินนี่ก่อน
ฉันเก็บไว้ให้พ่อแม่ฉัน แต่ท่านกินก็ได้
เซ็น!
สาวน้อย! ให้อะไรข้ากิน?!
หลีกไป!
อย่าทำบนที่ของข้า!
ทางนี้
ทางนี้!
เจ้าต้องชดใช้!
เซ็น ทางนี้!
นั่นไงเขา อยู่ตรงนั้น!
อย่าเรียกเขามา
เขาทำตัวเลวร้ายมากในโรงอาบน้ำ เขาต้องออกไป
แต่พาเขาไปไว้ไหนละ?
ฉันไม่รู้...
เจ้าไม่รู้... เขากำลังตามเรามา
จากที่นี่ เจ้าเดินไปนะ
ตกลง
เจ้าจะเจอสถานี
ขอบคุณ
กลับมาซะดีกว่า!
ขอบคุณ
ข้ารู้ ว่าเคยเรียกเจ้าว่ายัยซุ่มซ่าม!
ข้าขอถอนคำพูดนั้น!
ไร้ใบหน้า ถ้าท่านแตะเด็กนั่นละก็ ท่านต้องชดใช้!
นั่นไง
รถไฟกำลังมา ไปกันเถอะ
ฉันจะไปที่สถานีก้นบึง
ท่านอยากไปด้วยเหรอ?
เขาด้วยค่ะ
มานี่สิ
ทำตัวให้ดี ตกลงนะ?
คามาจิ
โอ ฮากุ... ท่านฟื้นแล้ว
เซ็นอยู่ไหน?
เกิดอะไรขึ้น บอกมาสิ
จำอะไรไม่ได้เลยรึ?
แค่นิดหน่อย
ชิฮิโร่เรียกชื่อข้า ในความมืด
ข้าตามเสียงนางไปและตื่นขึ้นมา...
ชิฮิโร่ อืม...
ชื่อจริงของนางคือ ชิฮิโร่ สินะ
ทำลายพลังแห่งความรักไม่ได้...
ทองนี่ไม่พอค่าเสียหายหรอก
ไอ้โง่ เซ็น! นางทำให้ข้าต้องเสียสมบัติ
แต่ เซ็นช่วยเราไว้ทั้งหมด
เงียบ!
นางก่อเรื่องทั้งหมด
และตอนนี้ นางหนีไปแล้ว
ถึงขนาดทิ้งพ่อแม่ของตัวเอง!
ตอนนี้พ่อแม่คงเป็นหมูอ้วนพร้อมกินแล้ว ทำให้เป็นเบคอนหรือแฮมก็ได้
กรุณารอก่อน
ท่านฮากุ!
อะไร เจ้ายังมีชีวิตอยู่รึ?
ยังไม่เห็นอีกเหรอ ว่าเสียอะไรไป?
ดูสดชื่นขึ้นเยอะนี่
ไปหัดพูดอย่างนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่?
หนูน้อย...
หนูน้อย!
ไม่มีอะไรเลยนอกจากทราย!
หนูน้อย!
หนูน้อย อยู่ไหน!
ออกมาเถอะ ได้โปรด!
หนูน้อย!
หนูน้อย หนูน้อย!
แก!
บอกมา!
แกซ่อนหนูน้อยของข้าไว้ที่ไหน?!
เขาอยู่กับเซนิบ้า
เซนิบ้า?
เข้าใจละ นังแม่มดตัวแสบ
หล่อนคิดว่าจะชนะฉันได้รึ
เจ้ามีแผนยังไง?
ข้าจะเอาหนูน้อยมาคืนท่าน
แต่มีข้อแลกเปลี่ยน ปล่อยเซ็น และพ่อแม่กลับไปยังโลกมนุษย์
เจ้าเป็นอะไรไป?!
เอาเป็นว่าข้าจะฉีกเจ้าเป็นชิ้นๆ หลังจากที่ปล่อยพวกมันกลับไป!
ฉันว่าสถานีนี้แหละ...
ไปกันเถอะ
เจ้าขี่ไหล่ของข้าได้
เข้ามา
ขออภัย
เร็วเข้า เข้ามา
เข้ามา
พวกเจ้าเข้ามาให้หมด
นั่งสิ
จะชงชาให้ดื่ม
เซนิบ้า ฮากุขโมยนี่ไปจากท่าน หนูเอามาคืน
รู้มั้ย ว่านี่คืออะไร?
ไม่รู้ แต่รู้ว่ามันมีค่า
หนูมาเพื่อขอโทษแทนฮากุ หนูขอโทษ
เจ้าไม่เป็นไร เมื่อถือมันรึ?
อะไรนะ?
อะไรกัน? คำสาปหายไปแล้ว
ขอโทษ ที่เหยียบแมลงประหลาด
ตัวที่นั่งอยู่บนตรานั้น หนูเหยียบมันตาย
เหยียบมันตาย!
เจ้ารู้มั้ยว่า พี่สาวข้าเสก แมลงตัวนั้นเข้าไปในตัวมังกร
เพื่อจะได้ควบคุมลูกน้องได้
เจ้าเหยียบมันตาย!
เกิดอะไรกับคำสาปของฉัน?
ความรักเท่านั้นที่จะทำลายมันได้ นั่งสิ
ท่านกรุณาเปลี่ยน พวกเขากลับคืนมาเหมือนเดิม
ทำไมล่ะ แม่หนู คำสาปน่ะถอนไปนานแล้ว
เจ้าเปลี่ยนตัวเองกลับได้
พี่สาวกับข้าเคยเป็นอันหนึ่งเดียวกัน แต่เราไปด้วยกันไม่ได้
เจ้าก็เห็นแล้วนี่ว่า นางมีรสนิยมแย่แค่ไหน
แม่มดฝาแฝดที่สร้างปัญหา
ข้าอยากช่วยเจ้า แม่หนู แต่ข้าทำไม่ได้
มันเป็นกฎของเราที่นี่
เจ้าต้องดูแลพ่อแม่ และเพื่อนมังกรของเจ้า
ด้วยตัวเจ้าเอง
แต่ท่านบอกใบ้ให้หนูสักนิด ไม่ได้เลยรึ?
หนูรู้สึกเหมือนฮากุกับหนู เคยพบกันมานานแล้ว
ถ้าอย่างนั้นก็ง่าย
ไม่มีอะไรที่เกิดขึ้นมา แล้วเจ้าจะลืมมันไปได้จริงๆ
มันอาจต้องใช้เวลาสักพัก
มันดึกแล้ว ทำไมไม่ค้างสักคืนละ?
เด็กๆ มาช่วยข้าหน่อย
ทำต่อสิ อย่าหยุด
ใช่ วิเศษ ช่วยได้มากจริงๆ...
มนต์วิเศษ ไม่มีเล่ห์กล
ดึงตรงนั้น... และทำอีกครั้ง
หนูต้องกลับบ้านจริงๆ คุณยาย
ฮากุอาจจะตายขณะที่ หนูมานั่งอยู่ที่นี่...
พวกเขาอาจจะกินพ่อแม่ไปแล้วก็ได้!
แค่รออีกนิด
นั่นไง
ใช้มันรัดผมเจ้าสิ
สวยมาก
มันจะปกป้องเจ้า ข้าทำมันจากเส้นใยที่พวกเขาทอ
ขอบคุณ
ช่างเหมาะเจาะ เรามีแขกอีกคน ให้เขาเข้ามา
ค่ะ
ฮากุ!
ขอบคุณพระเจ้า
เธอบาดเจ็บไม่ใช่เหรอ? แน่ใจนะว่าหายแล้ว?
ขอบคุณพระเจ้า
มาได้เวลาเหมาะเจาะ
ดูสิ คุณยาย ฮากุยังมีชีวิต
ฮากุ ข้าไม่โกรธ ในสิ่งที่เจ้าทำไว้อีกต่อไปแล้ว
แต่เจ้าต้องดูแลเด็กคนนี้ต่อไป
เด็กๆ ถึงเวลากลับบ้านแล้ว
กลับมาเยี่ยมบ้างนะ
เจ้าอยู่นี่นะ เป็นผู้ช่วยข้า
คุณยาย!
ขอบคุณ หนูต้องไปแล้ว
ข้ามั่นใจว่าเจ้า จัดการทุกอย่างได้
ชื่อของหนูคือ ชิฮิโร่
ชิฮิโร่... ช่างไพเราะ
ดูแลให้ดี มันเป็นของเจ้า
ค่ะ!
ไปได้แล้ว
ขอบคุณ คุณยาย ลาก่อน
ฟังนะ ฮากุ
ฉันจำไม่ได้ แต่ แม่เคยเล่าให้ฉันฟังว่า...
ครั้งหนึ่งเมื่อฉันยังเล็ก ฉันตกลงไปในแม่น้ำ
ฉันคิดว่าฉันจะจม แต่น้ำพัดฉันไปขึ้นฝั่ง
แต่ฉันจำได้เพียงว่า
แม่น้ำนั้นชื่อว่า...
ชื่อว่า โคฮากุ
ชื่อจริงของท่านคือ โคฮากุ
ชิฮิโร่ ขอบคุณนะ
ชื่อจริงของข้าคือ นิจิฮายามิ โคฮากุ นูชิ
นิจิฮายามิ?
นิจิฮายามิ โคฮากุ นูชิ
ทำไมชื่อเหมือนเทพเลย
ข้าจำได้แล้วว่า เจ้าตกลงมาในตัวข้าเมื่อตอนยังเป็นเด็ก
เจ้าทำรองเท้าหล่นไว้
ใช่ เธอพาฉัน ไปยังน้ำตื้น โคฮากุ
ขอบคุณอย่างมาก...
พวกเขากลับมาแล้ว!
เจ้าพาหนูน้อยกลับมาด้วย ใช่มั้ย?
บาบ้า!
เจ้าไม่บาดเจ็บนะ? คงลำบากมามากสินะ
หนูน้อย เจ้ายืนได้แล้วรึ? ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?
ยูบาบ้า ท่านสัญญาไว้แล้ว
ได้โปรด ปล่อยครอบครัวชิฮิโร่ กลับไปยังโลกมนุษย์
เร็วไปหน่อยมั้ง
โลกนี้มีกฎ เจ้าก็รู้ดี!
หุบปาก!
บาบ้า ทำไมใจร้ายอย่างนี้ ปล่อยเถอะน่า
หนูน้อยมีความสุขมาก
แต่กฎต้องเป็นกฎ
ไม่อย่างนั้น ข้าจะถอนคำสาปไม่ได้
ถ้าท่านทำให้เซ็นร้องไห้ ข้าจะไม่ชอบท่านอีก บาบ้า
ทำไมเป็นอย่างนั้นละ...
คุณยาย
คุณยาย!?
ใช่ค่ะ กฎต้องเป็นกฎ
หนูพร้อมแล้ว
อย่างน้อยเจ้าก็มีกึ๋น
นี่ไงสัญญาเจ้า มาสิ
ไม่นานหรอก หนูน้อย
ไม่ต้องห่วง
ดูซิว่าเจ้าจะดูออกมั้ยว่า ตัวไหนเป็นพ่อแม่เจ้า
เดาได้แค่ครั้งเดียว
เดาให้ถูก แล้วพวกเจ้าจะเป็นอิสระ
มีอะไรผิดพลาดหรือเปล่า ไม่มีพ่อแม่หนูอยู่ในนี้เลย
ไม่มีเรอะ?! นั่นคือคำตอบหรือเปล่า?
ใช่
บิงโก!
เก่งมาก! สำเร็จแล้ว!
ขอบคุณทุกๆ คน
ไปสิ! เจ้าชนะ ไปซะ!
ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง
ลาก่อน
ขอบคุณ
มาหาเราอีกนะ
ฮากุ
ไปกันเถอะ
พ่อกับแม่อยู่ไหน?
พวกเขาล่วงหน้าไปก่อนแล้ว
ไม่มีน้ำแล้ว!
ข้าไปต่อไม่ได้แล้ว
กลับไปตามทางที่เจ้ามา ชิฮิโร่
แต่ห้ามหันกลับมาอีก จนกว่าจะออกจากอุโมงค์
แล้วเธอละ ฮากุ?
ข้าจะคุยกับยูบาบ้า เลิกเป็นลูกน้อง
ข้าไม่เป็นไรแน่ ตอนนี้ข้าได้ชื่อกลับมาแล้ว
ข้าจะกลับไปยังโลกของข้าเช่นกัน
เราจะได้พบกันอีกมั้ย?
แน่นอน
สัญญานะ
สัญญา
ไปได้แล้ว และอย่าหันกลับมา
ชิฮิโร่!
ลูกไปไหนมา? เร็วเข้า
แม่! พ่อ!
หนีไปอย่างนั้นไม่ได้นะ
ไปกันเถอะ
แม่คะ แน่ใจนะว่าแม่ไม่เป็นอะไร?
อะไร? ตอนนี้ต้องมีรถขนของมาแล้วแน่
เร็วเข้า ชิฮิโร่
เดินระวังนะ
เดินอย่างนั้นเดี๋ยวก็สะดุดหรอก
สุดปลายอุโมงค์
เฮ้...
นี่มันอะไรกัน?
ดูซิ
มีฝุ่นเต็มไปหมด
ใครเล่นตลกหรือไง?
คุณคิดว่างั้นมั้ย?
ฉันบอกคุณแล้วว่าอย่าจอด
ตกลง ไปกันเถอะ
เราจะไปแล้ว ชิฮิโร่
เร็วเข้า ชิฮิโร่!
บทบรรยายภาษาไทยโดย Top & StoneRoses
บางครั้ง ฉันได้ยินเสียงเรียก จากส่วนลึกในใจฉัน
ฉันอาจจะตกอยู่ในห้วงฝัน ความฝันที่ช่วยให้มีชีวิตอยู่ได้
ผ่านน้ำตากี่ร้อยพันหยด แห่งความโศกเศร้ากี่ร้อยพันอย่าง
แต่ฉันรู้ว่าในอีกฝั่งหนึ่ง ฉันจะได้พบเธอ
ทุกครั้งที่เราล้ม เราจะมองไปยังท้องฟ้าเบื้องบน
และระลึกว่าฟ้ายังเป็นสีฟ้า เหมือนครั้งแรกที่ได้มอง
ทางสายเปลี่ยวนี้อาจจะยาวไกล และไม่อาจเห็นปลายทาง
แต่ฉันสามารถรับสัมผัส แห่งแสงที่โอบล้อม ด้วยสองมือและหัวใจ
ยามฉันเอ่ยคำลา หัวใจฉันหยุดนิ่งในสัมผัสละมุน
ร่างกายว่างเปล่า เริ่มระลึกถึงสิ่งจริงแท้ในความสงัด
ความหมายของการดำรงอยู่ ความหมายแห่งการดับสูญ
สายลม เมือง และดอกไม้ ทุกสิ่งล้วนมุ่งสู่จุดหมายเดียวกัน
บางครั้ง ฉันได้ยินเสียงเรียก จากส่วนลึกในใจฉัน
จงเรียนรู้ที่จะฝัน และเก็บรักษามันไว้
อย่าพร่ำบ่นถึงความเศร้าโศก หรือความเจ็บปวดใดในชีวิต
จงใช้ริมฝีปากเดียวกัน ขับขานบทเพลงหวาน ให้กับตัวเอง
เสียงเพรียกแผ่วเบา ของทุกความทรงจำที่เลือนหาย
จะคอยนำทางเธอเสมอ
แม้แต่เศษกระจกแตกร้าว กระจัดกระจายบนพื้นดิน
ยังสามารถสะท้อนภาพชีวิตใหม่ได้
หน้าต่างแห่งชีวิต นิ่งเงียบ ในแสงแรกแห่งรุ่งอรุณ
ร่างกายว่างเปล่า จะถูกเติมเต็ม และก่อกำเนิดใหม่
ไม่จำเป็นที่จะออกไปค้นหา ไม่จำเป็นที่จะฝ่าข้ามผืนทะเล
เพราะฉันได้เจอสิ่งล้ำค่า ที่อยู่ในตัวฉันเอง
ฉันได้เจอสิ่งล้ำค่า ที่จะอยู่กับฉันตลอดไป
ผลิตโดย Studio Ghibli
อำนวยการผลิตโดย โทชิโอะ ซูซุกิ
เขียนบทและกำกับโดย ฮายาโอะ มิยาซากิ
- จบ -
บางครั้ง ฉันได้ยินเสียงเรียก จากส่วนลึกในใจฉัน
ฉันอาจจะตกอยู่ในห้วงฝัน ความฝันที่ช่วยให้มีชีวิตอยู่ได้
ผ่านน้ำตากี่ร้อยพันหยด แห่งความโศกเศร้ากี่ร้อยพันอย่าง
แต่ฉันรู้ว่าในอีกฝั่งหนึ่ง ฉันจะได้พบเธอ
ทุกครั้งที่เราล้ม เราจะมองไปยังท้องฟ้าเบื้องบน
และระลึกว่าฟ้ายังเป็นสีฟ้า เหมือนครั้งแรกที่ได้มอง
ทางสายเปลี่ยวนี้อาจจะยาวไกล และไม่อาจเห็นปลายทาง
แต่ฉันสามารถรับสัมผัส แห่งแสงที่โอบล้อม ด้วยสองมือและหัวใจ
ยามฉันเอ่ยคำลา หัวใจฉันหยุดนิ่งในสัมผัสละมุน
ร่างกายว่างเปล่า เริ่มระลึกถึงสิ่งจริงแท้ในความสงัด
ความหมายของการดำรงอยู่ ความหมายแห่งการดับสูญ
สายลม เมือง และดอกไม้ ทุกสิ่งล้วนมุ่งสู่จุดหมายเดียวกัน
บางครั้ง ฉันได้ยินเสียงเรียก จากส่วนลึกในใจฉัน
จงเรียนรู้ที่จะฝัน และเก็บรักษามันไว้
อย่าพร่ำบ่นถึงความเศร้าโศก หรือความเจ็บปวดใดในชีวิต
จงใช้ริมฝีปากเดียวกัน ขับขานบทเพลงหวาน ให้กับตัวเอง
เสียงเพรียกแผ่วเบา ของทุกความทรงจำที่เลือนหาย
จะคอยนำทางเธอเสมอ
แม้แต่เศษกระจกแตกร้าว กระจัดกระจายบนพื้นดิน
ยังสามารถสะท้อนภาพชีวิตใหม่ได้
หน้าต่างแห่งชีวิต นิ่งเงียบ ในแสงแรกแห่งรุ่งอรุณ
ร่างกายว่างเปล่า จะถูกเติมเต็ม และก่อกำเนิดใหม่
ไม่จำเป็นที่จะออกไปค้นหา ไม่จำเป็นที่จะฝ่าข้ามผืนทะเล
เพราะฉันได้เจอสิ่งล้ำค่า ที่อยู่ในตัวฉันเอง
ฉันได้เจอสิ่งล้ำค่า ที่จะอยู่กับฉันตลอดไป
เพลง "Always With Me" ถอดความโดย StoneRoses
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย StoneRoses, Red Velvet, goldenpig, mamuka, creepmaster
start01, pasathai, DallDavil, sumpaee