ฉันเชื่อว่าทุกคนมีทางเลือกว่าจะเล่าเรื่องเศร้ายังไง
ทางเลือกหนึ่ง คุณอาจเศร้าเคล้าน้ำตาล
แบบที่พวกเขาทำกันในหนัง และนิยายโรแมนติก..
ที่ๆผู้คนสวยงาม ได้เรียนรู้บทเรียนที่งดงาม...
ที่ซึ่งไม่มีอะไรยุ่งเหยิงจนแก้ไขไม่ได้..
ด้วยคำขอโทษ และเพลงของ ปีเตอร์ เกเบรียล
ฉันชอบเวอร์ชั่นนั้นมากเหมือนกับเด็กสาวคนอื่น ๆ
เชื่อฉันสิ
มันแค่ไม่ใช่ความจริง
นี่ต่างหากเป็นความจริง
เสียใจด้วยนะ
ตอนปลายฤดูหนาว ของปีที่ฉันอายุ 17
แม่ของฉันคิดว่าฉันเป็นโรคซึมเศร้า
เธอกินอาหารเหมือนกับนก แถมยังไม่คิดจะออกไปไหนเลย
หนูไม่ได้เป็นโรคซึมเศร้านะแม่
เธออ่านหนังสือเล่มเดิม ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เธอต้องเป็นโรคซึมเศร้าแน่ๆ
หนูไม่ได้เป็นโรคซึมเศร้านะคะ
ตามหนังสือและพวกเว็บไซต์ มักจะให้โรคซึมเศร้า
เป็นหนึ่งในผลข้างเคียงของมะเร็ง
โรคซึมเศร้าไม่ได้เป็นผลข้างเคียงของมะเร็ง
มันเป็นผลข้างเคียงของคนใกล้จะตายต่างหากล่ะ
ซึ่งเป็นสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นกับฉัน
ฉันอาจเปลี่ยนยาให้เธอเป็น โซลอฟท์
หรือ เล็กซาโปร
และจากวันละครั้งเป็นสองครั้งแทน
ทำไมหยุดแค่นั้นล่ะ? หืม?
จริงนะ เอาให้พอเลย
ฉ้นก็เหมือนเป็น คีธ ริชาร์ดส์ ของเด็กที่เป็นมะเร็ง
ได้ลองไปกลุ่มบำบัด ที่หมอแนะนำรึยัง?
เอ่อ มันไม่ใช่หนูอะค่ะ
กลุ่มคนที่คอยให้กำลังใจจะเป็นทางเลือกที่ดี
สำหรับเธอที่จะได้ติดต่อกับผู้คนที่...
คนที่...อะไรล่ะคะ?
อยู่บนการเดินทางเดียวกับเธอไง
"การเดินทาง"? จริงหรอคะ?
ลองหน่อยสิ
ใครจะรู้ละ เธออาจจะได้พบและเข้าใจมันมากขึ้นนะ
โอเค
ทุกคนพร้อมนะ?
พวกเราได้มาร่วมชุมนุมกันในวันนี้
อย่างแท้จริงในพระจิตของพระเยซู
เรามาอยู่ที่นี่ด้วยบรรดาลแห่งพระเจ้า
ใครอยากจะร่วมแชร์เรื่องราวกับคนอื่นๆบ้าง?
ฉันแองเจล
เป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว
ผมซิดมะเร็งเม็ดเลือดขาวเหมือนกัน
ไฮ ผมพีเจ เอ่อ มะเร็งต่อมหมวกไต
ผม แพทริค
มะเร็งอัณฑะ
ฉันขออธิบายรายละเอียด เรื่องมะเร็งต่อมลูกหมากของแพททริคเอง
ง่ายๆคือ เค้าตรวจเจอที่ต่อมลูกหมาก...
เขาก็ตัดไปเกือบหมด และแพททริคก็เกือบตาย แต่เขาก็ไม่ตาย
มาถึงตอนนี้เขา หย่าร้าง ไม่มีเพื่อน...
หลับนอนบนโซฟาที่บ้านพ่อแม่
ขยาย การผจญภัยมะเร็งของเขา ที่กลางหัวใจของพระบุตร
ให้เห็นภาพ\i0}
เพื่องแสดงให้เห็นว่า ถ้าเราโชคดีอ่ะนะ...
เราก็จะเป็นเหมือนเขา
ใครต่อดีล่ะ
เฮเซลมั้ย
เอิ่ม...
ฉันเฮเซล
เอ่อ ตอนแรกเป็นไทรอยด์
แต่ตอนนี้น่าประทับใจมาก
มันเข้าไปตั้งรกรากกันในปอดฉัน
แล้วคุณเป็นไงบ้าง?
เอ่อ คุณหมายถึง นอกจาก มะเร็งระยะสุดท้ายของฉันใช่มั้ย?
ก็ดีมั้งคะ
เราเป็นกำลังใจให้ เฮเซล
ผมเล่นอีกซักเพลงดีมั้ย
พระคริสต์เป็นเพื่อนของเรา
ท่านจะอยูที่นั่น จนวาระสุดท้าย
พระคริสต์เป็นเพื่อนของเรา
ท่านจะอยูที่นั่น จนวาระสุดท้าย
พระคริสต์
ว่าไงลูกรัก
แล้ว...มันดีมั้ย
"ค่ะแม่ มันดีมากเลยค่ะ!"
และนี่แหละชีวิตฉัน
รายการวาไรตี้ชัดๆ
นัดกับหมอ
ยาแปดชนิด สามครั้งต่อวัน
แต่ที่แย่ แย่ แย่ที่สุดเลยนะ...
กลุ่มบำบัด
- บังคับหนูไม่ได้หรอก - ทำได้สิ
เราเป็นพ่อแม่เธอนะ
เอาน่า เราเคยคุยกันแล้วนะ
ลูกต้องไป
ลูกต้องไปหาเพื่อน และทำตัวเป็นวัยรุ่น
แม่คะ ถ้าอยากให้หนู เป็นวัยรุ่นนะ
ก็ไม่ควรส่งหนูไปกลุ่มบำบัด
แม่ต้องทำบัตรปลอมให้ หนูจะได้ไปคลับได้...
และดื่มคอกเทลมะนาวและใช้กัญชา
เอ่อ เค้าไม่"ใช้"กัญชานะ
ถ้ามีบัตรปลอมหนูก็คงรู้ไปแล้ว
ไปที่รถเถอะลูก ได้โปรด
และฉันก็ต้องไป
ไม่ใช่เพราะอยาก หรือเพราะคิดว่ามันจะช่วยฉันได้...
แต่ก็เหตุผลเดิม ฉันทำทุกอย่าง วันนี้
ทำให้พ่อแม่มีความสุข
ไม่เข้าใจเลย ทำไมหนูขับมาเองไม่ได้
แม่ก็ไม่ได้จะทำไรอยู่แล้ว
แม่ก็จะเอาแต่นั่งรออีกแล้ว
เปล่านี่
เปล่า แม่ก็มีอะไรทำ แม่ต้องไปธุระ
อืม
แม่รักลูกนะ
หนูก็รักแม่ค่ะ
ขอให้สนุกนะ
มีเพียงเรื่องเดียว ที่ทำให้ทุกข์ ยิ่งกว่าเป็นมะเร็ง...
ก็คือการมีลูก ที่เป็นมะเร็ง
นี่!
หาเพื่อนด้วย
โอ้ ขอโทษที
- เดี๋ยวฉันขึ้นบรรไดเอง - ไม่เป็นไร
ขอบคุณ
ขอโทษ
ผมผิดเอง
ฉันขอโทษ
พระเจ้าช่วย
เอาละ ใครจะเป็นคนเริ่มต้น?
มีใครอยากเป็นคนแรกมั้ย? ใครจะเป็นคนเขี่ยลูกก่อน?
เอาเลย
ฉันเบธ ฉันเป็นมะเร็งเนื้อเยื่ออ่อนน่ะ
อาทิตย์นี้ ฉันค่อนข้างดี
ไอแซค ผมรู้ว่าคุณกำลังเผชิญหน้า ความท้าทาย
คุณอยากเล่าอะไรให้กลุ่มฟังมั้ย?
หรือจะเป็นเพื่อนคุณดี?
ไม่ต้อง เดี๋ยวผมเอง
เฮ้ เพื่อนๆ
ไฮ ผม ไอแซ็ค
ผมเป็นมะเร็งจอตา
ผมเคยผ่าตัดตามาแล้ว ตอนเด็กๆ
ข้างนี้เป็นตาปลอม
ตอนนี้ ผมกำลังจะต้องไปโรงพยาบาล เพื่อผ่าตัดอีกครั้ง
เพื่อเอาตาอีกข้างออก
ดังนั้น หลังจากผ่าตัดเสร็จ ผมก็จะตาบอดสนิท
แต่ผมโชคดี เพราะผมมี เพื่อนหญิงสุดเร่าร้อน..
เกินจะเชื่อว่าเป็นแฟนผม โมนิก้า
และมี เพื่อนแสนดีอย่าง ออกัสตัส วอเตอร์ คอยช่วยผม
ก็ ตามนี้แหละ ขอบคุณ
เราอยู่ที่นี่เพื่อไอแซค
ขอบคุณ
ตาคุณแล้ว กัส
ได้ แน่นอน
อืม ผม ออกัสตัส วอเตอร์
สิบแปดแล้ว ปีนี้
เป็นมะเร็งกระดูก มาได้ประมาณปีครึ่งแล้ว
ซึ่ง ผลก็คือ ผมต้องเสียไอ้หนูนี่ไป
และ เอ่อ ผมเป็นลูกครึ่งไซบอร์ก ซึ่งก็เจ๋งดี
แต่ที่จริงแล้ว ผมแค่ มานี่เพราะไอแซคขอร้อง
นายรู้สึกยังไงบ้างกัส?
ฮึกเหิม ครับ
เหมือนอยู่บนรถไฟเหาะที่มีแต่ขาขึ้นน่ะ เพื่อน
อยากลองเล่าเรื่องที่กลัว ให้กลุ่มฟังหน่อยมั้ย
ความกลัวเหรอ?
การถูกลืม
การถูกลืม?
ใช่
แบบว่าผมตั้งใจที่จะใช้ชีวิต แบบไม่ธรรมดา
เป็นที่จดจำ
คงพูดได้ว่า ถ้าผมกลัวอะไร
ก็น่าจะเป็น ไม่ได้ทำอย่างนี้แหละ
มีใครในกลุ่ม อยากให้ความเห็นหรือเปล่า?
เฮเซลล่ะ?
ผิดคาดแฮะ
ฉันอยากบอกว่า ยังไงซะวันหนึ่ง
ก็ต้องถึงเวลา ที่เราต้องตายทุกคน
เคยมีช่วงเวลา ก่อนมีมนุษย์
แล้วก็ต้องมีช่วงเวลาที่ สิ้นมนุษย์แล้ว
อาจจะเป็นพรุ่งนี้ หรืออาจเป็น ล้านปีหลังจากนี้
เมื่อถึงตอนนั้น ก็ไม่มีมนุษย์คนไหนเหลือ
ให้ยังจดจำเรื่อง คลีโอพัตราหรือ โมฮัมเหม็ด อาลี หรือ โมสาร์ท
นับประสาอะไร กับพวกเรา
การถูกลืม ไม่อาจเลี่ยงได้
และถ้ามันทำให้คุณกลัว ฉันแนะนำให้คุณอย่าใส่ใจมัน
พระเจ้ารู้ดีว่าใครทำอะไร
เอาละ นับเป็นคำแนะนำที่ดี
และผมชอบทั้งหมดนี่ เยี่ยมมากที่ได้ฟังจากทุกคน
ขอบคุณ
- ตลอดไป - ตลอดไป
บ้านิยาย
คิดว่าเราจะอยู่ชั้นใต้ดินของโบสถ์ซะอีก
แต่จริงๆแล้วกลายเป็น เราอยู่ในหัวใจของพระเยซู
จริงด้วย
ชื่อคุณ ว่าไง?
เฮเซล
ไม่สิ ชื่อเต็มคุณน่ะ?
เฮเซล เกรซ แลนคัสเตอร์
อะไร?
ยังไม่ได้พูดอะไรเลย
ทำไมมองฉันแบบนั้น?
เพราะเธอสวย ไง
โอ พระเจ้า
ผมมีความสุขที่ได้มองคนสวย
รู้มั้ย ผมตัดสินใจแล้ว เมื่อสักพัก
ว่าจะไม่ปฎิเสธจะหาความสำราญ จากสิ่งที่เห็นข้างหน้า
โดยเฉพาะ เมื่อเห็นชัดว่าคุณฉลาด
พวกเราทั้งหมดกำลังจะตายในไม่ช้านี้
โอเค นั่นเรื่องใหญ่ แต่ว่า ฉันไม่สวยหรอก
เฮ้ กัส
ไฮ ลิซ่า
ผมอยากให้คุณพูดก่อน
ฉันอยากให้คุณพูดก่อน
โอเค
ตลอดไป
"ตลอดไป" นี่มันอะไร?
"ตลอดไป" เป็นสิ่งพิเศษของพวกเขา
พวกเขา จะรักกันและกัน"ตลอดไป"
พวกเขาส่งข้อความ"ตลอดไป" สิบสี่ล้านครั้งแล้วปีนี้
เขาต้องทำให้เธอเจ็บหน้าอกแน่
ไปดูหนังกันดีกว่า
-อะไรนะ - หืม?
หืม?
ฉันว่างปลายสัปดาห์ เราน่า...
ม่าย...หมายถึง ตอนนี้
นายอาจเป็นฆาตกรมือขวานก็ได้
เรื่องแบบนี้ เป็นไปได้อยู่แล้ว
ไม่เอาน่า เฮเซล เกรซ กล้าๆ หน่อย
ไม่หรอก
เอาจริงเหรอ?
น่ารังเกียจที่สุด
อะไร?
อะไร นายคิดว่าเจ๋งมากใช่มั้ย?
นายทำเสียหมดทุกอย่างเลย
- ทุกอย่างเลยเหรอ? - ใช่ นี่คือทุกอย่าง
โอ ตัวเธอ
นายกำลังทำได้ดีอยู่แล้ว
พระเจ้า มีตำหนิมันซะทุกรายเลย สินะ
กับนายนี่ยิ่งแล้ว นายมีมะเร็งเขย่าขวัญอยู่แล้ว
นายยังยินดีจ่ายเงิน ให้บริษัท..
เพื่อเพิ่มปริมาณ มะเร็งให้ตัวเองอีกเหรอ?
ฉันจะบอกให้นะ การหายใจเองไม่ได้น่ะโคตรแย่
เฮงซวยสุดๆ
"หายนะ" ว่างั้น?
ผิดพลาดอย่างยิ่ง
อันตรายมาก
เฮเซล เกรซ
มันทำร้ายเราไม่ได้หรอก ถ้าไม่ได้จุดไฟ
หือ?
ฉันไม่เคยจุดไฟ
นี่มันแค่ อุปมา เข้าใจยัง?
คุณเอาของที่สามารถฆ่าเราได้ ไว้ระหว่างฟัน
แต่ไม่ปล่อยให้มันมีอำนาจ ฆ่าคุณได้
เป็น อุปมา
เฮ้ ลูกรัก ถึงเวลาของ ยอดนางแบบlหรือยัง?
ยัง...
หนูมีแผน กับ ออกัสตัส วอเตอร์ หน่อย
โว้ว
โอ พระเจ้า
โว้ว
ใช่ ผมสอบใบขับขี่ตก อยู่สองสามครั้ง
นายไม่ได้บอก
จริงๆแล้ว ผมสอบอยู่ 4 ครั้ง
ก็ได้มา เท่าที่เห็นนี่แหละ
ตอนที่ฝึกจบ..
ครูผู้สอน มองมาที่ผม แล้วพูด...
"การขับของเธอ ถึงไม่ราบรื่น แต่ก็ไม่ใช่ ไม่ปลอดภัย"
ประโยชน์ของมะเร็ง
ประโยชน์ทั้งหมดของมะเร็ง
เล่าเรื่องคุณให้ฟังบ้างสิ
อืม ฉันอายุ 13 ตอนที่ตรวจเจอนี่
อาการเลวร้ายสุดๆ.
ไทรอยด์ ระดับสี่
พวกเขาทำอะไรได้ไม่มาก
แน่นอน มันหนักขึ้นเรื่อย
ผ่าตัด.
ฉายแสง
เคมีบำบัด
ฉายแสง เพิ่ม.
ทุกอย่าง ได้ผลชั่วคราว
แล้วก็หยุดทำงาน
แล้ววันหนึ่ง ฉันก็เริ่มมีอาการ น้ำท่วมปอด
พยาบาล เราต้องการพยาบาล ด่วน
หนูหายใจไม่ออก
ไม่มีใครทำอะไรได้
ทำใจให้สบาย ที่รัก
ไม่ต้องกลัวมัน
มันน่าจะจบตั้งแต่ตอนนั้น
โอ พระเจ้า
แต่ก็ก็มีเรื่องประหลาดเกิดขึ้น
จู่ๆ แอนติบอดี้ ก็ลุกขึ้นมาสู้
จนน้ำในปอดฉัน ค่อยๆลดลง.
พละกำลังฉันค่อยๆกลับมา
\i1}มารู้ตัวอีกที ก็พบว่าตัวเองอยู่ในการทดลองรักษา
รู้มั้ย ก็ตัวที่เรื่องดังอยู่
ในองกรณ์เกี่ยวกับมะเร็ง ว่าไร้ผล
ชื่อยา ฟาแลนซิฟอร์
มันไม่ได้ผล กับผู้ป่วย 70% ...
แต่ด้วยเหตุผลหนึ่ง มันได้ผลกับฉัน.
พวกนั้นเลยเรียกมันว่า สิ่งอัศจรรย์
แน่นอน ปอดของฉัน ยังทำหน้าที่ปอดได้ห่วยมาก
แต่ ในทางทฤษฎี มันทำงานห่วยๆแบบนี้...
ไปได้ ไม่รู้สิ คงสักพักแหละ
แล้วเธอกลับไปเรียนต่อหรือเปล่า?
ฉันจบภาคบังคับแล้ว เรียนต่อที่ MCC อยู่
โอ้ว สาวมหาลัย
ถึงว่าสิ ถึได้มีออร่าผู้รอบรู้
โอ ระวัง
อุ๊ป...
ยินดีต้อนรับสู่รัง แสนสมถะ
พ่อแม่ฉันเรียกมันว่า "เครื่องให้กำลังใจ"
อย่าถามล่ะ
ไฮ ทั้งคู่
- เฮ้ - ออกัสตัส ไฮ
เพื่อนใหม่เหรอ?
ครับ นี่เฮเซล เกรซ
เฮ้ โอ เรียก เฮเซลเฉยๆ ก็ได้
เป็นไงบ้าง เฮเซลเฉยๆ
ไฮ เฮเซล สบายดีนะ?
ค่ะ เรากำลังจะไปข้างล่างกัน บาย
- ยินดีทีได้รู้จักนะ -เช่นกันค่ะ
ที่นี่แหละ
โลกของ ออกัสตัส
ห้องของฉัน
วาว
ของสะสมสุดซึ้ง
ใช่ ก็เคยเล่นอยู่
ไม่ว่านะ ถ้าจะนั่ง?
ได้สิ คิดว่าเป็นบ้านตัวเอง
Mi casa es tu casa. (บ้านของฉันคือบ้านของคุณ)
ขอโทษนะ เอ่อ บันไดน่ะ
แล้วก็ ที่ต้องยืนด้วย
อ๋อ เข้าใจน่า
อันนี้จริงจังนะ โอเคหรือปล่า?
ดี ดี
งั้นก็ เรื่องของเธอล่ะ?
ฉันเล่าไปแล้วไง
ฉันไปตรวจ ตอนอายุ 13..
ไม่ ไม่ ไม่ ไม่เอามะเร็ง เอาเรื่อง ตัวจริงของคุณ
ความสนใจ งานอดิเรก
ความปรารถนา เครื่องรางแปลกๆ
เครื่องรางแปลกๆ?
คิดถึงอะไรก็ได้ อย่างแรกมีโผล่มาในหัวน่ะ
อะไรก็ได้ ที่คุณรัก
แอน อิมพิเรียล แอฟฟลิคชั่น
โอเค แล้วมันคืออะไร?
นิยาย
เรื่องโปรดของฉัน
เดี๋ยวนะ มีซอมบี้ในเรื่องหรือเปล่า?
ซอมบี้เหรอ? ไม่!
นักรบเลือดสาด?
ไม่! ไม่ใช่เรื่องประเภทนั้น
โอเค แล้วเรื่องเกี่ยวกับอะไร
เอ่อ มะเร็ง
เกี่ยวกับมะเร็งเนี่ยนะ?
ไม่ใช่แบบนั้น เชื่อฉันสิ มันเหลือเชื่อมาก
คนประพันธ์ ชื่อ ปีเตอร์ แวน เฮาเทน
เขาเป็นเพียงคนเดียว ที่ฉันเจอมา ในชีวิต
ที่เข้าใจว่า A คนใกล้ตาย มันรู้สึกยังไง
แต่ B ไม่ต้องตายจริงๆ
โอเค
ผมจะอ่านหนังสือน่าขนลุกเล่มนี้ ทั้งที่เห็นชื่อเรื่องก็เบื่อแล้ว
แถม ยังไม่มี ซอมบี้ หรือ จอมดาบกระหายเลือด
และเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน
คุณจะอ่านเจ้านี่
หลอนมาก
มาจาก วิดิโอเกม สุดโปรดของผม
"เคาเตอร์อินเซอร์เจ๊นส์."
ไม่ต้องหัวเราะเลย เจ๋งนะจะบอกให้
เรื่องของ เกียรติยศ ความเสียสละ กล้าหาญ ยอดคน
การอ้าแขนรับโชคชะตาของคุณ
การทิ้งรอยจารึกไว้ให้โลก
ขอบใจมาก
เดี๋ยวก่อน มือคุณเย็นเฉียบเลย
ก็ ไม่เย็นมากหรอก อาการขาดอ้อกซิเจน น่ะ
- เฮเซล เกรซ? - หืม?
ผมชอบจัง เวลาคุณพูดศัพท์ทางการแพทย์
แปลกไปแฮะ
เขาเอานั่นให้ลูกเหรอ?
"นั่น" ของแม่นี่ ใช่เริมหรือเปล่า?
วาว
ค่ะ หนูทำค่ะ
ความฝัน ของคนเป็นแม่
เฮ้ ไม่ต้องกังวล
โธ่แม่ หนูไม่ได้กังวลซะหน่อย
ไม่ใช่เรื่องใหญ่เลย
จริงดิ
ก็แค่ออกไปเที่ยวๆกัน ไม่ใช่แบบ เฝ้ารอให้เขาโทรมาซะหน่อย
- ใช่นั่นหรือเปล่า? - ใช่.
เพราะฉันคิดว่า มันเป็นพริกไทย
วันนี้ ที่เมืองจีน
เทศกาล โจิเบอร์รี่ นาๆชาติ
ไม่เจ๋งเหรอ?
(บอกมาดีๆ เล่มนี้ ตอนท้ายหายไป 10หน้าหรือเปล่า?)
- นี่แห้งดี -ดีที่สุดเลย
ดีใช่มั้ย?
(บอกมา ว่า ฉันไม่ได้อ่านจนจบ)
ฉันพยายามทำให้ โกจิเบอร์รี่ มันมีต่อไป
(หนังสือมันจบด้วนๆ ไม่ได้ นี่มันบ้าไปแล้ว อ้าก..สสส์)
เราน่าทำแบบนี้ทุกปี
- ทุกปีเลย - เราควรทำมันทุกปี
ฉันรู้
ผมชอบมันจริงๆนะ
ลูกรัก อยากขอตัวออกไปมั้ย?
อะไรคะ?
เฮเซล เกรซ
ยินดีต้อนรับสู่ความทรมาณบันเทิง กับการอ่าน แอนอิมพิเรียล แอฟฟลิคชั่น
ตอนนี้ ฉันทำลายกฎทุกอย่างแล้ว
นายเป็นไรหรือเปล่า?
ตอนนี้ ฉันทำลายกฎทุกอย่างแล้ว
อืม ฉันเหรอ สบายมาก
ฉัน ตอนนี้ อยู่กับไอแซค และ..
ไอแซค เฮเซล จากกรุ๊ปซัพพอร์ท ช่วยนายดีขึ้นหรือแย่ลง?
โคตรเสียเวลาชีวิต
ไอแซค สนใจฉันหน่อย
โคตรเสียเวลาชีวิต
คุณมานี่ได้เร็วแค่ไหน?
ดีแล้ว ประตูเปิดอยู่.
วางสายก่อนนะ บาย
หวัดดี
เฮเซล
ไอแซค เฮเซล จากซัพพอร์ทกรุ๊ป มาแน่ะ
- ไฮ - ไฮ
เอ่อ เตือนด้วยความหวังดีนะ...
ไอแซคกำกังอยู่ระหว่างประสาทอย่างแรง
แต่วันนี้คุณดูดีนะเนี่ย
คุณใส่สีนี้ดูดีจัง
ขอบคุณ
ไอแซค
ไอแซค เฮเซลมาแน่ะ
เฮ้ ไอแซค
เฮ้ เฮเซล
เป็นไงบ้าง?
ฉันไม่เป็นไร
ท่าทาง ไอแซคกับโมนิก้า คงไปกันไม่รอด
โอ ไอแซค ฉันเสียใจด้วย
อยากคุยเรื่องนี้หรือเปล่า?
ไม่หรอก ฉันแค่อยากร้องไห้ แล้วก็เล่นวิดิโอเกมส์
ถึงไง คุยกับเขามันก็คงไม่ทำให้เขาเจ็บปวด..
เผื่อคุณจะมี คำแนะนำ ในฐานะผู้หญิง
ที่จริงฉันว่าที่เขาเป็นอยู่ ก็ถูกต้องแล้ว
ความเจ็บปวด มันต้องแสดงออก
ประโยคนี้ จากหนังสือฉันนี่
เธอบอกว่า อยากเลิกกับผม ก่อนผมจะผ่าตัด
เพราะเธอ รับไม่ไหวแล้ว
ผมกำลังจะสูญเสียการเห็น และเธอบอกว่าเธอ ไม่ไหว
ผมพูดแต่คำว่า "ตลอดกาล"กับเธอ ตลอดเวลา
เธอก็คุยแต่เรื่องของเธอ
ไม่ได้สนใจผมเลย และ..
ผมได้ตายไปเรียบร้อยแล้ว รู้หรือเปล่า ?
จะบอกให้ บางครั้ง
คนอื่น ก็ไม่เข้าใจ เรื่องคำสัญญา
ที่เขาให้ไว้กับคนอื่น
ฉันรู้ แต่ว่า..
ฉันณุ้สึก เป็นไอ้ขี้แพ้
ฉันยังห้อยสร้อยคอของเธอไว้อยู่เลย
ถอดมันออก
ถอดออกเลยเพื่อน
งั้นสิ
ต้องอย่างนี้ เพื่อน ให้ไดอย่างนี้
ฉันแต่อยากเตะอะไรสักหน่อย
ไม่เตะอันนั้น อย่าเตะ
- อัดอันนี้ - ขอโทษว่ะ
ฉันอยากโทรหาเธอ ตั้งแต่ 2 - 3 วันแล้ว
แต่ฉันรอจนปะติดปะต่อ
ความคิดที่สอดคล้องกันเรื่อง แอนอิมพิเรียล แอฟเฟล็คชั่น.
รอเดี๋ยว
ไอแซค
หมอนไม่ไม่แตกหรอก
นายต้องทำอะไรให้แตก
ลองนี่
- ถ้วยรางวัลเหรอ? - ใช่
แกแน่ใจนะ?
ฉันก็พยายามหาทางบอกพ่ออยู่ ว่าฉันเกลียดบาสเก็ตบอล
ทำให้ดูซิ!
"ตลอดไป"
แอน อิมพิเรียล แอฟเฟลคชั่น
ใช่ ฉันดีใจนะที่นายชอบมัน
ก็ชอบนะ แต่ตอนจบ
ฉันรู้ มันค่อนข้างจะ ด้วนๆ
ด้วนๆ เหรอ? ตลกหรือเปล่า นรกชัดๆ
หมายถึง ผมเข้าใจนะ ที่เธอตาย..
แต่ สิ่งที่ไม่ได้เขียน สัญญาระหว่าง ผู้ประพันธ์ กับ.....
- กัส -ไร?
- ได้นะ? - เอาโลด
ระหว่างผู้ประพันธ์ กับผู้อ่าน
ผมรู้สึกว่า ตอนจบของหนังสือคุณ มันกลางประโยคเลย..
คุณไม่คิดว่า มันฝืนสัญญาทีให้ไว้เหรอ?
ก็ได้ ใช่
ฉันเข้าใจที่นายว่ามา
แต่หากจะจริงใจสุดๆ
ฉันว่ามันต้องตามข้อเท็จจริง
นายตายตอนกลางของชีวิต
นายตาย ตอนกลางประโยค
แล้วก็ ไม่รู้สิ
แต่ฉันก็อยากรู้นะ
ว่าเกิดอะไรกับทุกคน หลังจากแอนนาตาย
อย่างเช่น แม่ของแอนนา
ใช่ แล้วก็ พ่อหนุ่มทิวลิปดัทช์ นั่น
แล้วก็เจ้าแฮมเสตอร์ ซิสซีฟัส นั่น
ใช่
คุณเคยพยายามติดต่อนายปีเตอร์ แวน เฮาเทน นี่บ้างหรือเปล่า?
ฉันเขียนจดหมายหาเขาหลายฉบับ
แต่ไม่เคยมีตอบกลับเลย
สงสัยเขาคงย้ายไป อัมเสตอร์ดัมแล้ว
คงจะถือสันโดษ แล้วก็..
-อาย - คงงั้น
ไอแซค
ดีขึ้นมั้ย พวก?
เรื่องของความเป็บปวด
ความเจ็บปวด ต้องแสดงออก
มาทำความสะอาดกัน
เฮเซล เกรซ
ออกัสตัส วอเตอรส์
ฉันหยุดคิดเรื่องหนังสือบ้า เล่มนี้ไม่ได้จริงๆ
ยินดีต้อนรับ.
ถึงยังไงเราก็ยังต้องการตอนจบ ว่ามั้ยล่ะ?
นั่นเป็นคำถามของฉันมาตลอด
ที่อยู่ในจดหมายถึง แวน เฮาเทน
แต่เขาไม่เคยตอบ
นั่นแหละ
"คุณวอเตอรส์ ที่รัก"
"ผมขอขอบคุณ สำหรับการติดต่อมา"
"ผมรู้สึกเป็นหนี้ ทุกคน ที่สละเวลาติดตาม..
"อ่านหนังสือของผม."
ออกัสตัส?
ใช่แล้ว?
นายทำอะไร?
บังเอิญผมไปเจอ
อีเมล์ของผู้ช่วย ของแวน เฮาเทน
ออกัสตัส
เธอคงส่งต่อไปให้แวน เฮาเทนอีกที
ผมควรทำต่อมั้ย?
โอพระเจ้า แน่นอน ต่อ ต่อเลย
"ผมรู้สึกว่าติดหนี้ ท่าน อยู่"
เฮเซล เกรซ เขาเรียกฉัว่า"ท่าน" ด้วย
ออกัสตัส อ่านต่อไป อ่านต่อ
"คุณทั้งสอง ที่ชื่นชม แอนอิมพิเรียล แอฟแฟลคชั่น...
"และที่สละเวลา"
"เพื่อแจ้งผมเรื่องหนังสือนั่น ผมได้ตอบมาถึงคุณโดยตรง
"มันมีความหมายยิ่งต่อคุณ และเพื่อนของคุณ เฮเซล เกรซ
นายไม่ได้ทำ นายไม่ได้ทำ!
นายไม่ได้ทำ! นายไม่ได้ทำ!
แน่นอน ฉันทำไปแล้ว.
"เพื่อตอบคำถามคุณ, เปล่า, ผมไม่ได้ เขียนอะไรอีก ไม่มีแผนด้วย
ผมไม่คิดว่าการเล่า ความคิดกับผู้อ่าน
"จะเป็นประโยชน์ กับพวกนั้น หรือผมเอง
"แต่ก็ต้อง ขอบคุณ...
"ที่ส่งเมล์นี้มา
"ด้วยความจริงใจยิ่ง ปีเตอร์ แวน เฮาเทน"
ใช่แล้ว มันเพิ่งจะเกิดขึ้น
โอ พระเจ้า
ฉันพยายามบอกเธอแล้ว ฉันไม่ธรรมดา
นายคิดว่าฉัน...
เช็คดูกล่องข้อความเข้า
โอ พระเจ้า
โอ พระเจ้า ออกัสตัส
หัวใจจะวายแล้ว หัวใจจะวาย
คุณแวน เฮาเทน ที่รัก
ฉันชื่อ เฮเซล เกรซ แลนคัสเตอร์,
เพื่อนของฉัน ออกัสตัส วอเตอรส์
ซึ่งได้อ่านหนังสือของคุณ ตามคำแนะนำของฉัน..
เพิ่งได้รับอีเมล์ของคุณ จาก อีเมล์แอดเดรสนี้
หวังว่าคุณคงไม่ถือสา ที่เขาส่งมันต่อให้ฉัน
ฉันอยากขอความกรุณา ช่วยตอบคำถามสัก 2-3 ข้อ
ถึงเรื่องที่เกิดขึ้น หลังจากหนังสือจบ
โดยเฉพาะ เรื่องต่อไปนี้
แม่ของแอนนา แต่งงานกับหนุ่มดัท ทิวลิป หรือเปล่า?
หนุ่ม ดัททิวลิป ต้องทำตามอะไรบางอย่าง...
หรือเป็นเพราะว่า เขาถูกเข้าใจผิดอย่างแรง?
และสุดท้าย ช่วยให้ความกระจ่างฉัน เรื่องเจ้าเจ้าแฮมสเตอร์ ไซซีฟัสหน่อย?
คำถามนี้ ตามหลอกหลอนฉันมาหลายปีแล้ว?
ฉันไม่ทราบว่าจะมีเวลาเหลืออีกแค่ไหน เพื่อรอคำตอบนี้
ฉันรู้ดี ว่าคำถามนี้ ดูไม่ค่อยมีสาระ..
แถม หนังสือของคุณ ยังเต็มไปด้วยคำถามเชิงเปรียบเทียบ
"แต่ฉันก็อยากจะรู้อยู่ดี
"และแน่นอน ถ้าคุณตัดสินใจ เขียนอะไรอีกก็ตาม....
ฉันจะยังปรารถนาจะติดตามอ่านต่อไป
ด้วยความสัตย์ ฉันอ่านอ่านหนังสือทุกเล่ม
ที่เปี่ยมด้วยแรงบันดาลใจของคุณ เฮเซล เกรซ แลนคัสเตอร์
ไม่เลวนะ
คิดงั้นเหรอ?
ใช่ หมายถึง มันดูเสแสร้ง ไปหน่อย
แต่ก็อีกครั้ง ที่แวน เฮาเทน ใช้คำประเภท "มีนัยยะ"
แล้วก็ "กวนประสาท"ด้วย...
ฉันว่าเขาคงชอบ
นี่ตี 1 แล้วจริงเหรอ?
จริงอ้ะ?
ใช่ สงสัยจะจริง
ฉันคงต้องนอนแล้วละ
โอเค
บางที "โอเค" อาจเป็นคำว่า "ตลอดไป" ของเราก็ได้
โอเค
โอ พระเจ้า
"ถึงคุณ แลนคัสเตอร์...
"ผมไม่สามารถตอบคำถามของคุณ อย่างน้อยก็ แบบเป็นตัวหนังสือ..
"เพราะทำเช่นนั้น อาจมีผลสืบเนื่อง..
"คุณอาจเอาไปตีพิมพ์ หรืออาจเอาไป แชร์ในอินเตอร์เน็ต
"ไม่ใช่ว่าผมไม่ไว้ใจคุณ แต่มีอะไรทำให้ผมวางใจคุณได้
"ผมแทบจะไม่รู้จักคุณเลย
"เป็นไปได้หรือเปล่า ที่คุณจะมาอัมสเตอร์ดัม
"มาเที่ยวพักผ่อน และพบปะกัน"
อะไรเนี่ย?
"ด้วยความจริงใจยิ่ง ปีเตอร์ แวน เฮาเทน"
โอพระเจ้า
ฝันไปหรือเปล่าเนี่ย?
เฮเซล?
- แม่ - เฮเซล มีอะไรลูก?
แม่ ดูนี่สิ
ดูนี่ ดูนี ดูนี่
ดูเลย
- อะไร? - ใช่แล้ว
ปีเตอร์ แวน เฮาเทน
ดูสิ เขาว่าไง
"เป็นไปได้หรือเปล่า ที่คุณจะมาอัมสเตอร์ดัม"
หนูต้องไป!
มันเหลือเชื่อมาก
เขาเชิญหนูไปอัมสเตอร์ดัม
อัมสเตอร์ดัม!
- วาว - เราไปได้มั้ย?
หนูหมายถึง แม่คิดว่า เราไปได้ใช่มั้ย?
หนูหมายถึง อัมสเตอร์ดัม
แม่อยากให้หนูได้ทุกอย่าง ที่หนูต้องการในโลกนี้
แต่เราไม่มีเงิน ลูกก็รู้ ใช่มั้ย?
แค่ที่ต้องซื้อเครื่องไม้เครื่องมือพวกนี้
แล้วเราจะทำยังไง?
จริงด้วย หนูขอโทษ
นี่ลูก แม่ขอโทษจริงๆ
ไม่เป็นไรค่ะ
ทำไมเราไม่ลองขอ เดอะจีนี่ส์ดู ความปรารถนา สุดท้าย
ฉันใช้ไปแล้ว เมื่อครั้งก่อน
คุณใช้ขออะไรไป?
อย่าบอกว่า ดิสนีย์นะ
เฮเซล เกรซ คุณไม่ได้ไป ดิสนีย์เวิร์ลด์ มาหรอก
- คุณไม่ใช้ความปรารถนาสุดท้าย... - ฉัน13เอง
ได้ไปดิสนีย์เวิร์ลด์
แล้วก็ เอ็ปคอต เซ็นเตอร์
โอ พระเจ้า
ที่จริงฉันสนุกมากเลย
นั่นเป็นเรื่องน่าเศร้าที่สุด ที่ฉันเคยฟังมาเเลย
ฉันเจอกู๊ฟฟี่ด้วย
ตอนนี้ผมผมอายจริงๆ
นายจะอายเรื่องอะไร?
ไม่อยากเชื่อว่าผมมาควงอยู่ กับสาวที่มีความปรารถนาคร่ำครึ
หยอง
ไปมั้ย?
สิ่งสำคัญที่สุด ของการทำเอ็มอาร์ไอ....
คือคุณต้องนอนนิ่งเป็นตาย
แต่วันนั้น มันเกือบจะสำเร็จแล้ว
เฮ้ กัส เป็นไงบ้าง?
ไฮ คุณนายแลนคัสเตอร์
เฮ้ นี่ริค สมิท เจอร์ซี่ใช่มั้ย?
- ครับ ต้องใช่อยู่แล้ว - ผมชอบหมอนี่นะ
ผม ออกัสตัส วอเตอรส์ ครับ
ยินดีรู้จัก ฉันไมเคิลนะ
- ดีใจที่เจอเธอนะ - ไฮ คุณนายแลนคัสเตอร์
ดีใจที่เจอครับ
ไฮ เฮเซล เกรซ
ไฮ
เธออยากไปปิคนิคกับฉัน แบบไหนดี?
เอ่อ ฉันคงอยากไปปิคนิคกับนาย
ไปมั้ย?
ไม่ ให้ฉัน..
ตัวฉันมีแต่กลิ่นโรงพยาบาล ให้ฉันเปลี่ยนชุดก่อน
ไงนะ...
เธอนี่ ยังไม่เป็นไร ใช่มั้ย?
ครับ
ผมไม่ได้ตัดไอ้นี่ออก เพราะมันหรอก
แต่ถึงไงมันก็ เป็นวิธีลดน้ำหนักที่ได้ผลนะ
ขานี่ก็หนักเอาเรื่อง
สุขภาพ ตอนนี้เป็นไงบ้าง?
ดีครับ ไม่มีความเปลี่ยนแปลงมา 14 เดือนแล้ว
- จริงอ้ะ? - ครับ
- นั่น เหลือเชื่อมาก - .ใช่ครับ
ผมโชคดีน่ะ
ฟังนะ กัส
นายต้องเข้าใจว่า เฮเซล ยังป่วยมากอยู่
ช่วงสุดท้ายของชีวิตเธอ
เธออยากดำเนินความสัมพันธ์กับนาย
เธอเป็นของเธอแบบนั้น แต่ความจริงก็คือ ปอดของเธอ..
พร้อมยัง กัส?
พร้อม
งั้นก็ แล้วเจอกันค่ะ
ได้
โอ
วันนี้สวยจริงๆ
ใช่
ที่นี่เหรอที่นายใช้พิชิตใจสาวๆ?
ทุกคนเลยละ
นั่นแหละ ทำไมผมถึงยังจิ้น
นายไม่มีทางยังจิ้นหรอก
นี่เรื่องจริงเหรอ?
เดี๋ยวคุณดูนี่นะ
เห็นวงกลมมั้ย?
นี่คือวงกลมของคน ยังจิ้น
อะ ฮะ
และนี่....
หนุ่ม อายุ 18 ที่มีขาข้างเดียว
-โอ - เพราะงั้น ใช่
ฟังค์กี้โบนของ ยอบ แวน ลิสเฮาท์
ชื่อเหมือน ดัท เลย
ใช่แล้ว
เหมือนกับ ริค สมิทส์
แล้วก็ ทิวลิป
แซนวิชมั้ย?
ถ้าให้ฉันเดา
ดัท ชีส กับมะเขือเทศ
เสียใจด้วย มะเขือเทศ เป็นของเม็กซิกัน
กล้าดียังไง!
อืม
เจ๋งนะว่ามั้ย?
เขาใช้ กระดูกทำสนามเด็กเล่น
ลองคิดดูนะ
นายก็รักสัญลักษณ์ของนาย
เอาเฉพาะแต่ที่เธอสงสัยนะ..
ทำไมเธอถึงนั่งอยู่ที่นี่ กินแซนวิชใส่ชีส ห่วยๆ
แล้วก็ดื่มน้ำส้มคั้นอยู่กับผู้ชาย ที่ใส่เสื้อ ริค สมิทส์ ของเจอร์ซี่
ฉันก็สงสัยอยู่เหมือนกัน
ก็ เฮเซล เกรซ แบบเดียวกับหลายคน ก่อนหน้าเธอ...
และฟังนะ ฉันพูดอย่างนี้ เฉพาะคนที่รักที่สุด..
เธอใช้ ความปรารถนา ได้ปัญญาอ่อนมาก
โอเค เราคุยกันแล้ว ตอนนั้น ฉันอายุ 13
สุดยอด! ฉันอยู่ในท่ามกลาง คนพล่ามคนเดียว ที่นี่
เธอยังเด็ก ประทับใจง่าย
ยมทูตมานั่งรออยู่ต่อหน้า
มันเท่ากับเร่งให้เธอต้องตัดสินใจ เลือกสิ่งที่ไม่ได้อยากได้
จะให้ทำไงได้ สาวน้อยเฮเซล เกรซ
ที่ยังไม่เคยอ่าน แอน อิมพิเรียล แอฟเฟล็คชั่น
จะรู้ ความปรารถนาจริงๆ คือไปเยี่ยม ปีเตอร์ แวน เฮาเทน
ที่ไปดำดินอยู่ในอัมสเตอร์ดัม
แต่ฉันก็ไม่ได้ เก็บโอกาสไว้ ก็เลย...
โชคดี ที่ผม เก็บของผมไว้
นี่ นายกำลังจะบอกว่า...
ฉันไม่มอบ ความปรารถนา หรืออะไรให้หรอก เฮเซล
ถ้านั่นเป็นสิ่งที่เธอคิดอยู่
แต่ถึงยังไง..
ฉันเอง ก้อยากไปเจอ นายปีเตอร์ แวนเฮาเทน นั่น
และฉันก็ว่า คงไม่มีเหตุผลอย่างยิ่ง
ที่จะไปเจอเขา โดยไม่มีสาวน้อย ที่แนะนำฉัน
ให้รู้จักหนังสือนั่น เป็นคนแรก..
อย่างนั้นมั้ย?
ฉันก็เลยติดต่อไปที่จีนี่ส์ และพวกนั้นก็อนุมัติ
เราจะเดินทางภายใน 1 เดือน
ไม่จริง
อืม ฮึ
โอ พระเจ้า
โอ พระเจ้า!
ออกัสตัส!
ขอบคุณ
ที่จริงแล้ว...หนูก็ไม่รู้นะ ว่าเขาทำแบบนี้ บ่อยหรือเปล่า
แต่พวกนั้น ก็ยินดี พาหนูไปด้วย แล้ว....
เหลือเชื่อจริงๆ
เฮเซล ช่างเป็นเรื่องสวยงาม
หนูรู้
แล้วก็ บ้านิดหน่อย
มันบ้ามาก มัน.. บ้าบอ คอแตกเลย
นี่มันอัมสเตอร์ดัมนะ
เขาเพิ่งรู้จักลูก...
- หนูรู้ - แต่เขามอบ ความปรารถนา ให้ลูก
ก็ เราแบ่งปันความปรารถนา เรา.. หนูหมายถึง เราแค่แบ่งกัน
นั่น ก็น่ารัก
เว้นแต่ว่า...
อะไร?
เขาเป็นแฟนลูกหรือเปล่า?
หยุดเลย อย่า... เขาไม่ใช่....
แม่ อย่านอกเรื่อง เรากำลังคุยเรื่องอัมสเตอร์ดัม
- แม่ชอบเขานะ แม่... - พอเลย
สนในหน่อย ขอร้อง! หนูไปได้มั้ย?
พูดในฐานะแม่นะ แม่ชอบไอเดียนี้
และ..แม่คิดว่า เราควรคุยกับ หมอมาเรีย
โอเค
ไม่รู้สินะ
แต่หมอบอกว่า ผลเพ็ทสแกน ออกมาดีนี่
ใช่ ผลเพ็ทสแกน ออกมาดี
แต่เราไม่รู้ว่า มันจะคงสภาพแบบนั้น ได้นานแค่ไหน
โอเค หนูไม่ได้ไปลี้ภัยการเมือง แค่ไปพักผ่อน 2-3 วันเอง
- นั่นก็จริง - แต่ถ้าเธอเกิดป่วยขึ้นมาล่ะ?
ในต่างประเทศนะ
มีหมอถมไป ในอัมสเตอร์ดัม มะเร็งด้วย
ไม่ใช่ว่า มะเร็งทุกอย่างจะเหมือนกัน ของเธอยิ่งไม่เหมือนใคร เฮเซล
มีทางเดียวที่ฉันจะยอม ให้เดินทางแบบนี้ได้
ก็ต้องมี ใครสักคน ที่คุ้นเคยกับอาการของเธอ
ถ้าแม่หนูไปด้วยล่ะ?
เดี๋ยว ว่าไงนะ?
ถ้าแม่ไปด้วยไง
หนู ..หนูมั่นใจว่า เดอะจีนี่ส์ ต้องเอาด้วยแน่
ก็อาจได้ผล
และแล้ว มันก็เกิดขึ้น
เฮ้
ไฮ
- เฮ้ - ไม่เป็นไรแล้ว
เกิดอะไรขึ้น คะ?
เหมือนเคย
มีน้ำในปอด ทำให้ อ๊อกซิเจน ไม่พอ
ตอนนี้ สอดท่อไว้
เอาน้ำออกได้ ลิตรครึ่ง เมื่อคืนนี้
ข่าวดีก็คือ..
เนื้องอก ไม่ขยายตัว
ไม่มี ก้อนใหม่เกิดขึ้นอีก
เรา โล่งอกเลย
มันแค่สิ่งหนึ่ง เฮเซล
สิ่งที่เราอยู่ร่วมกับมันได้
คุณแลนคัสเตอร์
เธอเป็นไงบ้างครับ?
ดีขึ้น
ขอบใจนะ ดีขึ้น มากๆ แล้ว
เอ่อ เขาไม่อนุญาตให้ผมเข้า ต้องครอบครัวเท่านั้น
เหรอ เสียใจด้วย
ครับ ผมเข้าใจ
ช่วยบอกเธอได้มั้ยครับ? ว่าผมมาแล้ว
ได้สิ แน่นอน จะบอกให้นะ
- โอเค - กัส ฟังนะ ทำไมเธอไม่กลับไปก่อนล่ะ?
ไปพักสักหน่อย
โอเค
โดยทั่วไปแล้ว เนื้องอก จะต่อต้านการรักษา
แต่กรณีนี้ มันไม่เกิดขึ้น
เลย
หรืออีกอย่างหนึ่ง..
ยาอาจช่วยลดปริมาณน้ำ
ข้อเท็จจริงก็คือ
มีไม่กี่คน ที่รับยา ฟาแลนซิฟอร์ นานเท่ากับเฮเซล
เรายังไม่รู้ เรื่องผลข้างเคียง ในระยะยาว
ที่เราทำก็คือ ป้องกันการขยายตัว ของเยื่อบุหลอดเลือด
ซึ่งถ้ามากเกินไป อาจกลายเป็นผลร้าย
หลอดเลือดอุดตัน
หรือกลับทำให้ เจ้าเนื้องอก
ที่เรากำลังพยายามกำจัด กระจายตัว
อัตราการรอดของผู้ป่วยหนัก เส้นเลือดขยายตัว
มีแนวโน้มลดลง ตามพยาธิสภาพที่ก้าวหน้า
ร้องออกมาก็ได้ ลูกรัก
ไม่ต้องกลัว
โอ พระเจ้า
ฉันจะไม่ได้เป็นแม่อีกแล้ว
หนูมีคำถาม
ได้สิ เฮเซล
หนูจะยังไปอัมสเตอร์ดัม ได้หรือเปล่า?
- คงไม่เป็นการฉลาด สำหรับสถานการณ์นี้ - ทำไมไม่ได้?
มีทางเป็นไปได้มั้ย ที่จะให้เกิดการเดินทางนี้ได้?
มันจะเป็นการเพิ่มความเสี่ยง
แต่ให้หนูไปเที่ยวห้างได้
ใช่ แต่ขึ้นเครื่องหรือเปล่า?
แต่บนเครื่อง ก็มีอ๊อกซเจน
ของเธอมัน ระดับ4นะ
นี่เป็นโอกาสของหนู ที่คงจะไม่เกิดขึ้น
อีกแล้ว
ในเมื่อการรักษามันได้ผล หนูก็ไม่เข้าใจว่า ทำไมไม่ได้..
บางที อาจมีวิธี...
ไม่
หมอไม่รู้จะบอกว่าไงนะ เฮเซล
เธออาการหนักเกิน
หมอเสียใจ
ฮัลโหล?
ได้ รอเดี๋ยวนะ
ไฮ กัส....อีกนะ
ขอโทษนะ เธอหลับอยู่
ได้ เอ่อ โอเค
ได้ ได้ บ๊าย บาย
หนูรู้ พ่อคิดอะไร
มันไม่แฟร์กับเขา
ไม่จริงเลย
เขาไม่ควรเจอแบบนี้ ในชีวิตเขา
ใครก็เถอะ
ปัญหามันเยอะ มันไม่คุ้มกัน
ไม่หรอก ลูกพูดถูก
แม่ของลูก กับพ่อ พูดกันอยู่แต่เรื่องเดิมๆ
หมายถึง อาจถึงเวลา ที่ต้องโยนลูกออกไป
ให้ไปอยู่บ้านเด็กกำพร้าสักที่ ปล่อยให้ลูกเป็นปัญหาของพวกนั้น
พ่อพูดจริงนะ
เราไม่ใช่พวกอ่อนไหวอยู่แล้ว
เฮเซล เกรซ
ไฮ ออกัสตัส
เธอไม่เป็นไรนะ?
เป็น
ปัญหาอะไร?
พูดมาเลย
ฉันไม่รู้
ทุกอย่างเลย
ฉันอยากไปอัมสเตอร์ดัมนะ กัส
อยากให้ แวน ฮอเทน บอกเรา
ว่า เกิดอะไรขึ้น หลังหนังสือจบ
แล้วก็ไม่ได้อยาก มีชีวิตที่ไม่ปกตินี่
ฉันหมายถึง ก็มีแค่ท้องฟ้า
ท้องฟ้าที่ทำให้ฉันเศร้า
กับชิงช้าเก่าๆ น่าสมเพช
ที่พ่อฉันทำให้ ตั้งแต่ฉันยังเด็กๆ
มันก็ทุกอย่างแหละ ฉันว่านะ
เหรอ ฉันอยากจะเห็น เจ้าชิงช้าเรียกน้ำตา นั่นซะแล้ว
ฉันเข้าใจประเด็นของเธอนะ
นี่เป็นชิงช้าที่เศร้ามาก
เฮเซล เกรซ ฉันหวังว่าเธอจะตระหนัก....
ที่เธอพยายามรักษาระยะห่างจากฉัน
แบบนี้มันไม่ทำให้ฉันลดความรักที่มีกับเธอได้
ความพยายามทุกอย่างที่จะแยกฉันจากเธอ ไม่ได้ผลหรอก
ฟังนะ เอ่อ...
ฉันชอบนายนะ
และก็ชอบไปไหนมาไหนกับนาย ทุกๆอย่างแหละ
แต่ฉันปล่อยให้มัน เกินไปกว่านี้ไม่ได้
ทำไมไม่ได้?
เพราะฉันไม่อยากทำร้ายนาย
ฉันสนที่ไหน
- ไม่ นายไม่เข้าใจ - ฉันเข้าใจสิ
นายไม่เข้าใจ
ฉันรู้ว่าเธอจะพูดอะไร
เฮเซล ฉันบอกแล้ว ฉันไม่สน
ฉันมีสิทธิ์ ที่จะเลือก ให้หัวใจฉันสลาย โดยเธอได้
กัส ฉันเป็นลูกระเบิด
วันหนึ่ง มันก็ต้องแตก
ฉันอยากแก้ไข ทุกอย่างที่ฉันสร้างขึ้น
ไม่รู้นะ ฉันรู้สึกว่า มันเป็นความรับผิดชอบ
ที่จะต้องลดความเสียหาย
ระเบิดเหรอ?
ก็เพราะอย่างนี้ ฉันถึงไม่เลี้ยงแฮมสเตอร์
เราคงต้องทำอะไรสักอย่าง กับชิงช้าสยองนี่แล้ว
โอเค
"ชิงช้าต้องการบ้าน"
"ชิงช้าแสนเหงา และสิ้นหวัง"
"อยากมีบ้านอันอบอุ่น"
"ชิงช้า เศร้าซึม กระหายเด็ก"
"ตามหาก้นเด็กๆ"
ไม่ ไม่เอา
ไม่เหรอ?
ฉันชอบนะ
นี่แหละ
ถ้าเกิดเธอสงสัยนะ ว่าทำไมฉันชอบเธอ
เพราะเธอมัวแต่วุ่นวาย อย่างที่เป็น, เธอเอง
ไม่รู้จักตัวตนของตัวเอง ว่าเป็นไง
นายไม่ควรพูดแบบนี้
อะไรเหรอ? ฉันก็พูดแบบนี้ กับเพื่อนทุกคนแหละ
รู้น่า รู้น่า เพื่อน
เพื่อนนะ
เพื่อน
นายทำแบบนี้ไม่ได้
"เฮเซลที่รัก" รับแจ้งจากทาง เดอะจีนี่ ว่าเธอ...
"ว่าเธอจะมาเยี่ยมเรา พร้อมกับ ออกัสตัส
"รวมทั้งแม่ของเธอ ในวันที่ 4"
แม่เหรอ?
อะไร?
แม่!
- มีอะไร? - ขอโทษค่ะ
ยังก่อน แม่อาบน้ำอยู่
แม่อีเมล์ไปแจ้งเดอะจีนี่หรือเปล่า ว่าการเดินทางยกเลิก
เพราะผู้ช่วยของ แวน เฮาเทน เพิ่งอีเมล์มาหาหนู...
แล้วพูดทำนองว่า เราจะยังคงเดินทางอยู่
มีอะไร?
แม่ว่าจะบอกลูก พร้อมกับพ่อน่ะ
แม่
เราจะไปอัมสเตอร์ดัมกัน
แม่ว่า... เรากำลังจะไปอัมสเตอร์ดัม
เราคิดทุกอย่างดีแล้ว เราจะไป
หมอมาเรีย ทุกคน รู้แล้ว
- แต่แค่ 3 วัน ไม่ใช่ 6 - โอพระเจ้า
แต่การรักษาทุกอย่าง ต้องทำที่นั่น
ทุกอย่างไปได้สวย
หนูรักแม่
หนูรักแม่ที่สุดเลย
แม่รักลูกนะ
เรากำลังจะไปอัมสเตอร์ดัม
- เรากำลังจะไปอัมสเตอร์ดัม - ค่อยคุยกับแม่ทีหลัง
ลูกต้องโทรศัพท์แล้วนะ
โทรหาเขา
โอเค เจ้าปอด ทำตัวดีๆ สักอาทิตยหนึ่งนะ
เข้าใจมั้ย? อีกอาทิตย์เดียว
โอ โอ เดี๋ยวก่อน อาหาร
คุณลืมอะไรอีก?
เอา พาสพอร์ท มาแล้วนะ?
ค่ะ เอามาแล้ว
เหมือนกับที่บอก เดอะจีนี่
"ไปเที่ยวแบบเท่ๆ ไม่งั้นก็ไม่ต้องไป"
แม่ เรากำลังจะไปอัมสเตอร์ดัม
เรากำลังจะไป อัมสเตอร์ดัม เดี๋ยวนี้แล้ว
สวัสดีครับ พวกแลนคัสเตอร์
กัส ดีจังที่เจอนาย
ผมจัดการให้ครับ
กัส นายนี่ สุดสร้างสรรค์ จริงๆ
โอเค ฮาเซล เกรซ
โอเค!
อะไรอยู่ในจมูกพี่คะ
แจคกี้!
ต้องขอโทษด้วยนะครับ
ไม่ ไม่เป็นไรค่ะ
เขาเรียกว่า แคนูล่าจ้ะ มันช่วยให้ฉันหายใจได้
แล้วเห็นไอ้ตัวเล็กนี่มั้ย?
เขาส่งอ้อกซิเจนผ่านท่อมานี่
มันจะช่วยหนูหายใจได้มั้ย?
น่าจะได้นะ อยากลองดูมั้ย?
โอเค
มานี่
เสร็จแล้ว
จั๊กจี้
วาว ดูนั่นสิ
หนูว่า หนูหายใจดีขึ้นนะ
ฉันก็อยากเอาให้เธอนะ
แต่ฉันจำเป็นต้องใช้มัน
- ขอบคุณที่ให้หนูลองค่ะ - ไม่มีปัญหา
เอาละ แจ้คกี้ ไปกันเถอะ
- ขอบคุณ ดูแลตัวเองนะ - บาย
เที่ยวบิน 1721 พร้อมออกเดินทาง ที่ประตู 46...
- ผมว่านั่น ของเรานะ - ของเรา
เรากำลังจะไปอัมสเตอร์ดัม
โอ พระเจ้า
ช่วยฉันหน่อย
- อะไรอ้ะ เปียกๆ - เหงื่อ ออกมือ
- ขอโทษนะ เรื่องนั้น - น่าเกลียด! เราต้องไปแล้ว หยุดนะ!
นี่นายไม่เคยขึ้นเครื่องบินเหรอ?
ไม่เคย
ตื่นเต้นละสิ
-คุณคะ - หืม
ไม่อนุญาตให้สูบบุหรี่ บนเครื่องนี้ค่ะ
ทุกลำแหละ
ผมไม่ได้สูบ
มันเป็นแค่ อุปมาค่ะ
เขาเอาสิ่งอันตราย ไว้ในปาก..
แต่มันไม่มีปัญญา ทำอะไรเขาได้
ค่ะ อุปมานี่ ก็เป็นข้อห้าม บนเครื่องวันนี้ค่ะ
ท่านผู้โดยสารทุกท่าน โปรดเตรียมตัว เครื่องบินกำลังจะออกเดินทางในเวลานี้
ขอบคุณค่ะ
โอเคมั้ย?
กัส นี่มันก็แค่ เราไปขับรถด้วยกันเอง
โอ พระเจ้า เรากำลังบิน
เรากำลังบิน
ดูที่พื้นสิ
ดูนั่น
ไม่มีอะไรเหมือนที่เคยเห็นเลย นี่มัน ประวัติของมนุษยชาติ
ดูรถพวกนั้น มันเหมือน...
เธอสองคน น่ารักจริง
เราแค่เป็นเพื่อนกัน
ครับ เธอเป็น แต่ผมเปล่า
โอ๊ย ตาย
โว้ว
ไปไกลๆเธอเลย ไอ้ทุเรส!
ดูนี่สิ เฮเซล
นี่มันบ้ามาก
โว้ว
อะไร?
ดูกระจกลายนั่นสิ
เหลือเชื่อเลย
ฉันไปเช็คอินก่อนนะ
แม่จับลูกแต่งตัวดีกว่า
เพราะลูกต้องไปดินเนอร์กัน สองคน คืนนี้
มื้อค่ำที่ โอรองจี
ในนี้เขียนว่า "ขอให้สนุก ปีเตอร์ แวน เฮาเทน"
ผมพิจารณาแล้ว เล่าลือกันว่า สุดยอด
หนังสือนำเที่ยว บอกว่า น่าหลงใหล และโรแมนติคมาก
ถูกแล้ว น่าหลงใหล
โอ พระเจ้า
แต่ว่า โอเค
ลูกจะสวมอะไร?
นั่นของหนูเหรอ?
โอ พระเจ้า สวยจังเลย
แม่เพิ่งพูดไป
แม่เพิ่งพูดเหรอ?
ที่แม่พูดน่ะ แม่เห็นดีเห็นงาม
ที่ลูกสาวแม่จะไปไหนต่อไหน กับหนุ่มแก่กว่า...
ในเมืองที่ลือชื่อ เรื่อง ชั่วร้าย
และเรื่องเสเพล มันเป็นสิ่งรับได้ของแม่เหรอ?
ใช่ นั่นค่อนข้างตรงกับที่แม่พูดเลย
กัส!
โอ หล่อบาดใจมาก
- ขอบคุณครับ คุณนาย - ว้าว
เฮเซล กัสมาแล้ว
หล่อเหลือเชื่อเลย
ได้ยินมาว่า ภัตตาคารนี้ เหลือเชื่อ
ว้าว
อะไร?
เธอ เจิดจรัส
ขอบใจ
ที่นี่แหละ
ออแรงจี ใช่ ที่นี่แหละ
ใช่แล้วละ
โต๊ะของคุณ คุณและคุณนาย วอเตอรส์
ขอบคุณค่ะ
ขอบใจ กัส
ยินดีอย่างยิ่ง
แชมเปญ เป็นของกำนัลจากทางเรา
ขอบคุณ
สายันต์สวัสครับ
voila. (นี่ครับ)
- โอเค? - โอเค
เหลือเชื่อเลย
ทราบหรือเปล่าครับ ดอม เปริญอง พูดอะไร
หลังจาก คิดแชมเปญนี่ได้?
"มาเร็วๆ" เขาว่า "ผมกำลังลิ้มรส ดวงดาว อยู่"
ยินดีต้อนรับสู่ ออแรงจี
คุณอยากจะดูเมนู หรือให้เชฟ เลือกรายการให้
เชฟเลือกให้ ฟังเข้าท่าดีนะ
คุณครับ เอ่อ..
มีบางอย่างบอกผมว่า เราคงจะต้องการนี่เพิ่มอีกหน่อย
เราเตรียมทั้งขวด ไว้สำหรับคุณแล้วครับ ค่ำนี้
สหายน้อย
- อูว - ฉันว่านั่นของเราแน่
ริซอตโต แครอทม่วง ของสุภาพสตรี
ขอบคุณค่ะ
และ ของสุภาพบุรุษ
- ขอบคุณครับ - ทานให้อร่อยครับ
อยากให้ริซอตโต แครอทม่วงนี่ เป็นคนจริงๆ
จะได้พาไปเวกัส แล้วแต่งงานด้วยซะเลย
ฉันชอบชุดนายนะ
นี่เป็นครั้งแรก ที่ฉันได้ใส่ชุดนี้
ไม่ใช่ชุดที่นายใสในงานศพเหรอ?
ไม่
ชุดนั้น ไม่ได้ดูดีขนาดนี้
ตอนฉันป่วยครั้งแรก
เขาบอกว่า มีโอกาสหาย จากมะเร็ง ถึง 85 เปอร์เซ็นต์
โอกาสสูง
แลกกับหนึ่งปีแห่งการทรมาณ ที่เสียขาไป
แต่ก็ยังมีโอกาสล้มเหลว อยู่อีก 15 เปอร์เซ็นต์
ก่อนลงมือผ่าตัด...
ฉันขอร้องพ่อแม่ ว่าอยากมีชุดดีๆ สักชุด
นี่คือชุด ใส่ตอนตายของนาย
อย่างนั้นแหละ
ฉันมีอยู่ชุดหนึ่ง ได้มา ตั้งแต่วันเกิด ครบ 15
เป็นเดรส
ฉันไม่ได้คิดว่าต้องใส่มันออกเดทหรอก
แล้วนี่ เราเดทกันหรือเปล่า?
เฮ้ นายดูมันอยู่นะ
เราคือ นายและคุณนาย วอเตอรส์
ก็นั่นเพราะ หล่อนพูดอังกฤษไม่ได้
เราน่าจะเป็นนะ เผื่อเขาถามไง รู้มั้ย?
จำได้มั้ย พูดอะไรเรื่องเวกัส?
ได้
แล้วคิดว่า ฉันอยากร่วมในข้อตกลงนั่นมั้ย?
พระเจ้าล่ะ?
อาจจะ
แล้วเทวดาล่ะ?
อืม ไม่
- ชีวิตหลังความตาย - อืม
ไม่
อาจจะก็ได้ ไม่รู้สิ
ฉันว่า ยังไม่รู้จริง พอจะพูดได้ว่า "ไม่"
แต่ฉันอยากได้ หลักฐาน
แล้วนายล่ะ?
- อย่างเต็มเปี่ยม - จริงดิ?
หมายถึง ไม่ใช่สวรรค์ แบบที่คุณขี่ ยูนิคอร์นทั้งวัน
แล้วก็อาสัยในแมนชั่น ที่อยู่ในก้อนเมฆ
แต่ใช่ แน่นอน ฉันเชื่อว่า มีบางอย่าง
หมายถึง อีกอย่างหนึ่ง
อะไรคือประเด็น?
อาจไม่มีประเด็น
ฉันไม่ยอมรับนั่น
ฉันหลงรักเธอ
เธอได้ยินฉัน
ออกัสตัส...
ฉันหลงรักเธอ
และฉันรู้ว่ารักมันแค่ การตะโกนใส่ความว่างเปล่า
และการถูกลืมเป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้
และที่ เราทุกคนต้องตาย
อีกทั้ง วันหนึ่ง
ทุกอย่างที่ลงแรงไว้ จะกลายเป็นธุลี
รวมถึง ดวงอาทิตย์จะกลืนกิน
โลกใบเดียวที่มี ของพวกเรา
และ ฉันหลงรักเธอ
ขอโทษด้วย
"ดวงดาว" เพิ่มมั้ยครับ?
ไม่ละ ขอขคุณ
ผมว่าคงต้องให้คิดเงินแล้ว
ไม่หรอกครับ
อาหารมื้อนี้ คุณแวน เฮาเทน จ่ายแล้ว
แม่รับไม่ได้เลย เสื้อยืดนั่น
แต่คุณแวน เฮาเทน คงเข้าใจ
มันเหมือน ฟิฟตี้ มาร์กริท ที่อ้างในแอนอิมพิเรียล แอฟฟลิคชั่น
"มันไม่ใช่กล้องยา"
แต่มันคือกล้องยา
แต่มันไม่ใช่
มันเป็นรูปวาด กล้องยา
เข้าใจยัง?
รูปวาดสิ่งของ ไม่ใช่ของนั่นจริงๆ
ไม่ก็ เสื้อยืดที่มีรูปวาด ไม่ใช่ของนั่น จริงๆ
นี่ ลูก
เมื่อไหร่จะโตซะทีนะ?
ใครพร้อมจะได้คำตอบนะ?
ฉัน
ถึงแล้ว
ฉันตื่นเต้นจัง แทบหยุดหายใจแล้ว
แล้วปกติหายใจได้?
ไปไกลๆเลย
ลิเดอไวจ์?
- ไฮ -ไฮ ผม ออกัสตัส
- ลิเดอไวจ์ค่ะ เฮเซลค่ะ
เชิญข้างในค่ะ
ขอบคุณ
ปีเตอร์ พวกเขามาแล้ว
พวกบ้าที่ไหนล่ะ "พวกเขา" ลิเดอไวจ์?
ออกัสตัส กับเฮเซลค่ะ..
แฟนรุ่นเยาที่คุณติดต่อด้วย
พวกอเมริกันละสิ?
คุณเชิญพวกเขามา
เชิญข้างในค่ะ
เธอก็รู้นี่ ว่าทำไมฉันทิ้งอเมริกามา ลิเดอไวจ์
จะได้ไม่ต้องเจอ พวกอเมริกัน
คุณเป็นอเมริกัน
มันแก้ไม่ได้นี้ เพราะงั้น
ไล่ไปซะ
ฉันจะไม่ทำอย่างนั้น ปีเตอร์
ช่วย สุภาพหน่อย
เชิญทางนี้
ขอโทษนะ ฉันเก็บนี่ให้นะ
ขอบคุณค่ะ
คนไหน ออกัสตัส วอเตอรส์?
ผมครับ
นี่ เฮเซล
คุณ แวน เฮาเทน เราขอบคุณมาก ที่ตอบอีเมล์ของเรา
เห็นได้ชัดว่ามีการตัดสินใจผิดพลาด
นี่เป็นความผิดหวังแรกแล้ว ที่เธอคิดว่าฉันตอบ
และเที่ยวตามหาตัวฉัน
เหล้ามั้ย?
ไม่ค่ะ ขอบคุณ
ขอแต่ของผมนะ ลิเดอไวจ์
ขอสก๊อตโซดา อีกแก้ว
อาหารเช้าก่อนดีมั้ยคะ?
เธอว่าฉันมีปัญหาเรื่องการดื่ม
ฉันยังคิดด้วย ว่าโลกกลม
สรุปว่า เธอชอบหนังสือฉัน
- เรารักหนังสือของคุณ - ครับ
เรารักมัน
ออกัสตัส..
เขาขอใช้ ความปรารถนา มาพบคุณ เพื่อได้พูดคุย
- ไม่มีใครบังคับ - ค่ะ
ที่นายแต่งตัวเหมือนเธอ นี่ตั้งใจเหรอ?
มันก็
มันบังเอิญครับท่าน เราสองคน ที่จริง
อยากจะขอบคุณ สำหรับ ดินเนอร์ เมื่อคืน
แล้วก็สำหรับแชมเปญ
มันเหลือเชื่อมาก
มหัศจรรย์จริงๆ
เราเลี้ยงดินเนอร์เขาด้วยเหรอ เมื่อคืน?
ก็เรายินดีนี่
พวกเธอมากันตั้งไกล
จะให้ฉันทำอะไรให้?
เรามีคำถาม..
ตรงๆเลย เกิดอะไร หลังจากที่นิยายของคุณจบ
เอ่อ โดยเฉพาะ กับบุคคล ที่อยู่หลังจากแอนนาจากไป
อย่าง แม่ของเธอ นาย ดัททิวลิป..
เธอคุ้นเคยกับเพลง ฮิบ-ฮอบ ของสวีเดนแค่ไหน?
คงต้องบอกว่า มีจำกัด
เอ่อ ลิเดอไวจ์ ขอ บอมฟาเลอราลล่า ด่วน
โอเคค่ะ
เราพูด สวีดิชไม่ได้ค่ะ
แล้ว หมาที่ไหนพูดสวีดิชกัน?
ประเด็นมันไม่ได้อยู่ที่ ไอ้เสียงไร้สาระนี่มันพูดอะไร
แต่อยู่ที่ ความรู้สึกของเสียง
คุณจะทดสอบอะไรเราหรือเปล่า?
ต้องมีความสามารถพวกนี้ด้วยหรือ?
กัส นั่งลง
คือว่า ตอนจบของหนังสือ แอนนา...
ลองจินตนาการ เธอกำลังแข่งกับเต่าอยู่
เต่าได้เปรียบอยู่ 10 หลา จากจุดเริ่ม
ในขณะที่เธอใช้เวลาวิ่ง 10 หลา
เต่าก็ เดินไป อาจจะ 1 หลา และเดินไปเรื่อยๆ
เธออาจจะเร็วกว่าเต่า
แต่เธอก็ไม่มีทางทันมัน เข้าใจมั้ย?
ทำได้แค่ ร่นระยะที่เต่านำอยู่
แน่นอน ที่เธอวิ่งแซงเต่าได้
ตราบใดที่ไม่พิจารณาเรื่อง กลไกอื่นที่เกี่ยวข้อง
แต่คำถามก็คือ "อย่างไร?"
มันกลายเป็นเรื่องยาก
ไม่มีใครไขปัญหาได้
จนกว่าจะมีคนพิสูจน์ได้ ว่า สิ่งอนันต์บางอย่าง
ใหญ่กว่าสิ่งอนันต์ อีกอย่าง
ฉันคิดว่า นั่นคือคำตอบ ของคำถามเธอ
เฮเซล ฉันขอโทษ ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
แต่คุณดูเหมือนฉลาดมาก ตอนพิมพ์มา คุณวอเตอรส์
หรือว่ามะเร็งมันพบวิธีเข้าสมองคุณซะแล้ว
ปีเตอร์
เราจะสนใจเรื่อง แอนนา สักเดี๋ยวได้มั้ย?
ได้โปรด
ฉันเข้าใจ ที่เรื่องจบลง
ตอนกลางของประโยค
เพราะเธอตาย หรือว่า เธอป่วยเกินจะอยู่ต่อ
ฉันไม่สนใจ จะคุยเรื่องหนังสือนั่น
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า กับเพื่อนของเธอ จะไม่มีอนาคต ถูกมั้ย?
ถูกมั้ย?
ฉันบอกแล้ว ว่าไม่สนใจ
แต่คุณสัญญาแล้ว
ไม่มีอะไรเกิดขึ้น มันแค่นิยาย
พวกนั้น ไม่มีตัวตน ทันทีที่นิยายจบ
ได้ไง
ฉันคิดแบบนวนิยาย หรือจะแบบไหน แต่...
ฉันไม่ไหวแล้ว ลิเดอไวจ์
มันเป็นไปไม่ได้ ที่จะไม่คิด
ฉันไม่ทนกับเด็กอารมแปรปรวนนี่แล้ว
ฉันปฏิเสธที่จะเห็นใจ เพราะกิริยาของเธอ
ที่คงเป็นปกติของเธอ
- ฉันไม่ต้องการความเห็นใจของคุณ - เธอต้องการแน่
เหมือนเด็กป่วยทุกคน เธอยังอยู่ได้ เพราะความเห็นใจ
- เธอโชคดีแล้วที่ยังอยู่ได้ถึงวันนี้.. - ปีเตอร์
เพราะยังเป็นเด็ก ตอนที่ตรวจเจอ
เด็กที่เชื่อว่า ยังมีชีวิตอยู่ หลังนิยายจบ
และพวกเรา ในฐานะผู้ใหญ่ สมเพชนั่น
เราถึงยอมจ่าย ค่ารักษา ค่าอ๊อกซิเจนให้
ปีเตอร์ พอได้แล้ว
เธอมันคือผลข้างเคียง ของกระบวนการวิวัฒนาการ
ที่ไม่สนใจ ความเป็นส่วนตัวคนอื่น
เธอมันความล้มเหลว กลายพันธ์ ในการทดลอง
ฟังนะ "นายหัวกลวง"
ไม่มีอะไรที่คุณจะบอกฉันได้ เรื่องความเจ็บป่วย
ที่ฉันยังไม่รู้
ฉันมาที่นี่ด้วยเหตุผลเดียว เหตุผลเดียวเท่านั้น
คือมาหาคุณ เพื่อให้บอกว่า เกิดอะไรขึ้น
ตอนจบของหนังสือห่าเหวนี่
ฉันบอกไม่ได้
- ตอแหล - ฉันบอกไม่ได้
ก็คิดมาสักอย่างสิ
เธอกลับไปได้แล้ว
เธอเคยหยุด แล้วถามตัวเองบ้างหรือเปล่า?
ทำไมเธอถึงห่วงนัก กับคำถามโง่ๆนี่?
ไปตายซะไป
เฮ้ ไม่เห็นเป็นไร
ไม่เป็นไร
ฉันเขียนต่อให้ก็ได้
ดีมั้ย? ฉันเขียนต่อให้
ฉันเขียนได้ดีกว่าขี้เมานั่นเขียนให้อีก
จะให้มี เลือด ความกล้าและความเสียสละ
เธอชอบแน่
ขอโทษนะ ที่ใช้ ความปรารถนาของนาย กับคนทุเรสนั่น
ไม่ เธอไม่ได้ใช้เพื่อเขา เธอใช้เพื่อเรา
เฮเซล ออกัสตัส
ฉันขอโทษจริงๆ
สถานการณ์ ทำให้เขาใจร้าย
ฉันคิดว่าพบกับพวกเธอ จะช่วยเขาได้
แต่เขาคงเห็นแล้ว ว่างานของเขา มีชีวิตจริง
แต่ ...ฉันต้องขอโทษ
เราน่าจะ ไปเที่ยวชมเมืองกันดีมั้ย?
พวกเธอไปบ้านแอน แฟรงค์ มาหรือยัง?
ฉันไม่ไปไหนกับอีตานั่นแน่
ไม่
เราไม่เชิญเขา
เกรงว่าจะไม่มีลิฟต์นะ
โอ ไม่เป็นไรค่ะ
บันไดเยอะนะ
- บันไดชัน ด้วย - หนูไหวค่ะ
- เฮเซล เราไม่จำเป็นต้อง.. - ฉันไหวน่า
ไปกันเถอะ
ว่าไง?
- ค่ะ - ครับ
เฮเซล ฉันหิ้วให้นะ
ฉันหิ้วเอง
วาว
นี่เเป็นชั้นหนังสือ ที่ครอบครัวแฟรงค์ ใช้ซ่อนตัว
โว้ว
ฉันช่วยนะ
ขอบคุณค่ะ
เธอโอเคมั้ย เฮเซล?
ไหว
ไม่ต้องห่วง รอได้
ขอโทษครับ
ไหวนะ?
ค่ะ
และเมื่อฉันมองที่ท้องฟ้า...
I บางครั้งฉันรู้สึกว่าทุกอย่าง จะเปลี่ยนเพื่อสิ่งที่ดีขึ้น
รวมทั้ง ความโหดร้ายนี่ จะจบลง
ยังโอเคนะ?
ใช่
เฮเซล ฉันว่าพอเถอะ
เธอไม่ต้อง.. รู้ใช่มั้ย?
ฉันหิ้วเอง
ทุกสิ่งเป็นอย่างที่ควรเป็น.
{\i1พระเจ้าทรงอยากให้ผู้คนมีความสุข.
- มีใดมีความหวัง...... - เฮเซล
ที่นั่น มีชีวิต
ทำได้ดีมาก
เธอโอเคนะ?
ไหว
ถึงแล้ว ดูสิ
ได้นะ?
โอ พระเจ้า
ขอบคุณค่ะ
สมาชิกเดียวของครอบครัวแฟรงค์ ที่รอด คือ อ้อตโต้
พ่อของแอน
ณ เวลานั้น...
ฉันคิดเรื่อง ความทุกข์ยากไม่ได้...
แต่ยังมีสิ่งงดงาม ที่หลงเหลืออยู่
พยายาม ค้นหา ความสุข จากภายในตนเอง
นึกถึงความงดงาม ในทุกอย่าง รอบตัวคุณ...
และเป็นสุข
บราโว่
ฉัตกหลุมรักเขา แบบเดียวกับที่คุณง่วงนอน
ทีละนิด แล้วก็ วูบเดียวเลย
มันแค่ไปสุดตรงที่ควรจะเป็นหัวเข่า
แล้วหายไปเฉยๆ
อะไร?
ขาฉัน
รู้นี่ ถ้าจะช่วยจัดการให้หน่อย
กัส
ทำเองให้ได้
เดี๋ยว
ไม่ได้ มันติดอ้ะ
ฉันรักนายมากนะ ออกัสตัส วอเตอรส์
ฉันก็รักเธอ เฮเซล เกรซ
มากมากด้วย
ออกัสตัส ฉันหายใจไม่ได้
ไม่เป็นไร
เฮเซล
เธอสวยเหลือเกิน
พอ
ไม่ เธอสวยเหลือเกิน
ฉันโชคดีมาก
โอ พระเจ้า
ฉันไม่อยากเชื่อเลย เธอเรียกเขาว่า ไอ้หัวกลวง
- ฉันรู้! - ลูกทำงั้นเหรอ?
เธอไปเอาคำนี้มาจากไหน?
ฉันไม่รู้ มันหลุดออกมาเอง
ฉันโกรธจัด
ทำไมร้ายนัก
แม่ มันน่ากลัวจริงๆ
แล้วเกิดอะไร จากนั้น?
เราไป บ้านแอน แฟรงค์กัน
โอ ลูกทำได้เหรอ?
- ที่นั่นน่ากลัวมาก - มันเหลือเชื่อใช่มั้ย?
น่ากลัวมากครับ
แล้วหลังจากนั้นล่ะ?
เราเดินเที่ยวไปทั่ว
น่ารักดีนะ
โอ พระเจ้า
เรายังเหลือเวลา อีก 2--3 ชั่วโมงใช่มั้ย?
เราไปพิพิธพัน แวนโก๊ะ กันมั้ย?
ก็แล้วแต่ลูก
อาจมีเวลาไม่พอ ทำได้ทุกอย่าง แต่..
พวกเธอ แค่ต้องกลับมา แค่นั้น
แม่หยุดทำเป็นเล่น สักเดี๋ยวได้มั้ย? หนูขอร้อง
เฮเซล แม่ไม่ได้ทำเป็นเล่น
แม่แค่ โลกสวย
คุณนายแลนคัสเตอร์
อะไร
จะว่ามั้ย ผมอยากขออยู่กับเฮเซลตามลำพังสักครู่
ได้สิ กัส
เอ่อ ฉันจะขึ้นไปที่ห้อง..
และพร้อมตลอด ถ้าเธอสองคนอยากทำอะไร
ไปเดินเล่นกันมั้ย?
เรื่องอะไร?
ก่อนที่เธอจะเข้าโรงพยาบาล มันเกิดขึ้น..
ฉันรู้สึกปวดที่สะโพก
ก็เลยไปทำ เพ็ทสแกน..
แล้วก็เห็น มันเหมือนกับต้นคริสมาสต์
เป็นแถว ในปอด และในตับ..
มีทุกที่
ฉันขอโทษ
ฉันน่าจะบอกเธอก่อน
ไม่แฟร์เลย
เรื่องจริงก็คือ โลก ไม่ใช่แก้วสารพัดนึก
เฮ้ ฟังนะ
เธอไม่ต้องกังวลเรื่องของฉัน เฮเซล เกรซ โอเคมั้ย?
ฉันจะหาทาง วนเวียนอยู่ใกล้ๆ
กวนประสาทเธอ อีกนานๆ
แล้วปวดมั้ย?
ไม่
ฉันไม่เป็นไร
นายโอเคนะ?
โอเค
ฉันไม่ได้หวัง ว่าเธอจะลืมเรื่องนี้ได้หรือเปล่า?
ขอแค่ ทำเหมือน ฉันไม่ได้ใกล้ตาย
ฉันไม่คิดว่านาย กำลังจะตาย ออกัสตัส
นายแค่ เป็นคนที่มีมะเร็ง
มันอาจเป็นเรื่องน่าขันก็ได้
ถ้าเราเข้าใจมันซะ
ตอนนี้
งั้นมั้ง
ตานายเป็นไงบ้าง ไอแซค?
ก็ดี
มันไม่ได้อยู่ในหัวฉันแล้ว นั่นเป็นปัญหาเดียว
นอกนั้นก็..
อืม กลายเป็นว่าร่างฉันตอนนี้ มีแต่มะเร็งสินะ
เสียใจด้วย ที่ทำให้นายโดดเดี่ยว เพื่อน
นี่เธอ เอ่อ.. เขียนคำไว้อาลัยให้เขาเสร็จหรือยัง?
- เพื่อน - มีอะไร?
ยังไม่ได้บอกเธอเลย ไอแซค
นี่พวกนายคุยเรื่องอะไรกัน?
ขอโทษ
ออกัสตัส?
ฉันอยากได้คนกล่าวที่งานของฉัน
แล้วก็อยากให้เป็น เธอ กับไอแซค
โดยเฉพาะเธอ
น่าจะ..เอ่อ.
เมตตาพอ ทำให้ฉันหน่อย
ฉันยินดีทำให้
ขอบใจนะ
แกสองคนน่ารัก
จนฉันอยากอ้วก
หยะแหยง แกว่ะ
ได้ข่าวจากโมนิก้าบ้างมั้ย?
ไม่ สักนิด
เธอไม่แม้แต่ ส่งข้อความ ถามข่าวคราวนายเลยเหรอ?
- ไม่เลย สักครั้ง - ฉันเกลียดยายนั่น
มีสาวๆอีกถมถืดไป
พวกนายไม่ต้องห่วง เรื่องของฉัน
ที่กลุ่มช่วยเหลือ มีสาวมาใหม่ด้วย
และของเธอ บะละฮึ่ม
นายจะรู้ได้ยังไง?
ฉันตาบอด แต่มันไม่ทำให้โง่หรอก
- เฮเซล - หืม
คิดว่าพอจะมีสักห้าเหรียญมั้ย?
โอเค แล้วไงอีก?
นี่พวก
ฉันได้กลิ่นไข่ ใช่ไข่มั้ย?
ถึงแล้วเหรอ?
ถึงแล้ว
ตื่นเต้นว่ะ
ตื่นเด้นเหรอ?
โมนิก้า อยู่ในนั้นมั้ย?
ไม่เกี่ยวกับว่าโมนิก้า อยู่ไหน
นี่ไม่ได้เกี่ยวกับโมนิก้า นี่มันเกี่ยวกับแก
- โอเค เอาไข่ให้ฉันได้หรือยัง? - เฮเซล เกรซ
ส่งไข่มา
ไข่
ไอแซค
เอาละ พร้อมแล้ว
- เป็นของนายแล้ว - เอาละ ลุย
ไม่ได้ยินอะไรเลย
ดีแล้ว แต่ไปทางซ้ายอีกหน่อย
เดี๋ยวนะ ขว้างทางซ้ายฉัน หรือให้เล็งทางซ้าอีกหน่อย?
เล็งซ้าย
- โอเค - ซ้ายอีก
กัส ฉันว่าเราน่าจะรอให้มืดก่อนนะ
มันมืดตลอดแหละ สำหรับไอแซค
เพื่อน ฉันไม่ได้หูหนวกนะ ฉันแค่ตาบอด
ฉันได้ยินที่พวกนายสนุก กับความพิการของฉัน
- ขอโทษที - ฉันไม่ชอบนะเว้ย
- ฉันขว้างโดนอะไร? - ขว้าแรงๆเข้าเถอะ
นั่น
-ใช่ - อย่างนั้น
อะไร? อะไร?
ขว้างโดน ฉันขว้างโดน
ตอนนี้ ฉันรู้ทิศที่จะขว้างต่อแล้ว
แม่งโคตรตื่นเด้นเลย
ขว้างต่อ ขว้างไปเรื่อยๆ
ขว้างอีก ขว้างอีก
เอามาอีก เอามาอีก เอาให้ฉันอีก
โอ หยุด หยุด หยุด
ไอแซค
หวัดดีครับ คุณเป็นแม่โมนิก้าหรือเปล่า?
- ฉันนี่แหละ - หวัดดีครับ คุณนาย
ลูกสาวคุณ เธอทำ เรื่องยอดแย่
เราเลยต้องมานี่ มาทวงแค้น
ที่เห็น พวกเราคงดู wม่ค่อยจะเหมือนแบบนั้น
แต่ในทั้งสามของเรา เรามี ห้าขา กับสี่ตา
แล้วก็มีปอดที่ทำงานได้ สองคู่ครึ่ง
และเราก็มี ไข่อีกสองโหล
เพราะงั้น ถ้าผมเป็นคุณ ผมจะกลับเข้าบ้าน
- เพื่อน ได้ผลหรือเปล่า - เออสิ
นั่นเป็นการพูดที่ งี่เง่าที่สุด ที่.ที่ได้ผลเหรอ?
เอานี่ไป เดี๋ยวก่อนนะ
รู้สึกดีจัง
ออกัสตัส?
เฮเซล เกรซ
ไฮ
โอ พระเจ้า ไฮ ไฮ ฉันรักเธอ
ฉันอยู่ที่ปั๊มน้ำมัน
คุณ อะไรนะ?
บางอย่าง ไม่ปกติ
เธอต้อง...
เธอมาได้มัย? มาช่วยฉัน ได้มั้ย?
กัส!
กัส
ที่รัก เธอเป็นอะไร?
นี่
กัส มันติดเชื้อนี่
หายใจลึกๆ
กัส ฉันต้องขอให้คนมาช่วย
ไม่ ไม่ อย่าเรียก 9-1-1 นะ ขอร้อง
อย่าโทรหาพ่อแม่ฉัน หรือ9...
ฉันไม่ยกโทษให้เธอแน่ ถ้าโทรตามพวกนั้น
กัส นายมาทำอะไรที่นี่?
นายมาทำอะไรที่นี่?
ฉันจะมาซื้อบุหรี่
ฉันไม่รู้ห่อของฉันไปไหน
สงสัยมันอาจจะหายก็ได้
หรือมีใครเอาไป แต่ฉันแค่...
ฉันอยากทำอะไรด้วยตัวเองแค่นั้น รู้ใช่มั้ย?
ฉันอยากทำเอง
- ฉันต้องเรียก 9-1-1 - อย่า
ฉันต้องเรียก
ไม่!
9-1-1 นะคะ เอ่อ เราต้องการรถฉุกเฉิน
เกลียดตัวเองจริงๆ
ฉันชื่อ เฮเซล เกรซ แลนคัสเตอร์
กรุณารีบด้วย
เราอยู่ในรถจี๊บสีเงิน จอดในปั๊มน้ำมัน
คิดว่าฉันคงพูดได้ว่า ออกัสตัส วอเตอรส์
รักษาอารมณ์ขัน ของเขาได้จนถึงวันสุดท้าย
ไม่มีสักครั้ง ที่ความกล้าของเขาจะสั่นคลอน
เพราะมันไม่เคยมีให้เห็น
มันเจ็บมาก
ฉันมันปัญญาอ่อน
ที่รัก โอเคนะ ไม่มีปัญหา
เฮเซล?
เล่าอะไรให้ฉันฟังหน่อย?
เรื่องอะไร?
พวก โคลงกลอนก็ได้
ฉันรู้จัก ฉันรู้จัก โคลงบทหนึ่ง
เธอจะเล่าให้ฉันฟังมั้ย?
รถเข็นสีแดง ของวิลเลียม คาร์ลอส วิลเลียม
"So much depends upon a red wheelbarrow
"Glazed with rain water
"beside the white chickens."
แค่นั้น? จบแค่นั้นเหรอ?
ไม่ ไม่ ไม่ ยังไม่จบ ยังไม่จบ
"So much depends upon... A blue sky
"Cut open by the branches of trees
"And so much depends upon the... The transparent G-tube
"erupting from the belly of the blue-lipped boy
"So much depends
"on this observer of the universe"
เขาเป็นไงบ้างคะ?
คืนนี้หนักมาก สำหรับเขา เฮเซล
แรงดันเลือดต่ำ
หัวใจเขา....
แล้วการให้คีโมล่ะ? (เคมีบำบัด)
เขากำลังจะหยุดให้คีโม
หนูเยี่ยมเขาได้หรือเปล่า?
จะบอกเขาให้นะ ว่าเธอมา
- ค่ะ - โอเค
ได้
หนูว่าจะอยู่แถวนี้อีกสักพัก ถ้าคุณไม่ว่าอะไร
ได้สิ ไม่มีปัญหา
ไม่ต้องรีบ
ได้แล้ว พรรคพวก
- นั่นแหละ - ดีแล้วลูกรัก
โอเค
ไฮ
คิดเรื่องอะไรอยู่?
การถูกลืม
ฉันรู้ มันเรื่องเด็กๆ ยังไงก็เถอะ แต่ว่า..
ฉันคิดอยู่ตลอด ว่าฉันจะเป็นฮีโร่
ฉันชอบคิดว่า ฉัน มีเรื่องยิ่งใหญ่เอาไว้เล่า
รู้นะ แบบที่พวกนั้น จะเอาไปลงหนังสือพิมพ์ แล้วก็
หมายถึง ฉันอยากเป็น คนพิเศษ
นายเป็นคนพิเศษ ออกัสตัส
ใช่ ฉันรู้ แต่ว่า..
เธอรู้นี่ ฉันหมายถึงอะไร
ฉันรู้ความหมายของนาย ฉันแค่ไม่เห็นด้วย
รู้มั้ย การอยากเป็นที่จดจำของนาย คือความลุ่มหลง?
- อย่าเพิ่งโกรธสิ - ฉันโกรธ
ฉันโกรธสิ ฉันคิดว่านาย เป็นคนพิเศษ นั่นยังไม่พอเหรอ?
นายคิดว่ามีแค่ทางเดียว ที่จะทำให้ชีวิตมีความหมาย
คือให้ทุกคนจดจำนายได้ ให้ทุกคนต้องรักนาย
เดาดูซิ กัส นี่มันชีวิตของนาย โอเค้?
นี่คือทุกอย่างที่นายมี
นายมีฉัน นายมีครอบครัวของนาย
นายมีทั้งโลกแล้ว ก็แค่นั้น
แล้วถ้ามันยังไม่พอ สำหรับนาย
ฉันก็เสียใจด้วย แต่ไม่ใช่ ไม่มี
เพราะฉันรักนาย
และฉันจะจดจำนาย
ฉันขอโทษ ถูกของเธอ
ฉันแค่อยากให้นายมีความสุขกับมัน
เฮ้
มันเป็นชีวิตที่ดี เฮเซล เกรซ
มันยังไม่จบ นายก็รู้
โอ..ออกัสตัส
แบบแผนหนึ่งที่ไม่เคยหลอกเรา ของบรรดามะเร็ง...
คือแบบแผนที่เรียกกันว่า "วันสุข สุดท้าย"...
ตอนที่ดูเหมือนว่าอาการเอาไม่อยู่ เกิดหายไปดื้อๆ..
เมื่อความเจ็บปวด เป็นสิ่งที่รับมือไหว
ปัญหาก็คือ แน่นอน ไม่มีทางรู้ได้เลย..
ว่า "วันสุข สุดท้าย" ของคุณ จะเป็น"วันสุข สุดท้าย" ของคุณ
ถึงตอนนั้น มันก็แค่ วันที่ดี อีกวัน
หวัดดี ออกัสตัส
สวัสดี เฮเซล เกรซ
คำถามด่วย สำหรับเธอ
เธอได้เขียนคำไว้อาลัย ตามที่ฉันไว่หรือยัง?.
รู้สึกจะมีแล้วนะ
เธอคิดว่าเธอจะหาทาง เดินทางมา...
ไปที่ ลิเทอราล ฮาร์ท ออฟจีซัส ภายใน ไม่กี่นาทีได้มั้ย?
ก็คงได้ ทุกอย่างโอเคนะ?
รักเธอนะ เฮเซล เกรซ
ขอกุญแจหนูได้หรือเปล่า?
- ลูกจะไปไหน? เราจะกินอะไรกันพอดี - หนูต้องไป
เฮเซล ลูกต้องหิวสิ ลูกไม่ได้กินอะไรกลางวันเลย
หนูไม่หิวจริงๆ
เฮเซล ลูกไม่กิน ไม่ได้นะ
หนูไม่หิว อย่างยิ่ง
เฮเซล แม่รู้ว่ากัสป่วย แต่ว่า ลูกก็ต้องดูแลตัวเองด้วย
ตอนนี้ไม่มีอะไรที่เราทำให้กัสได้
เพราะงั้น ลูกต้องแข็งแรงไว้ก่อน
มาเถอะ กินอะไรซะนิดหน่อย
แข็งแรงไว้ก่อนเหรอ?
โอเค หนูไม่ได้แข็งแรง หนูกำลังจะตาย
แม่ไม่รู้เหรอ? หนูกำลังจะตาย และแม่จะยังอยู่นี่..
และแม่จะไม่เหลือใคร ให้ดูแล หรือเป็นภาระ..
แม่ก็จะไม่ต้องเป็นแม่อีกแล้ว หนูเสียใจด้วยนะ..
แต่หนูก็คง ไม่มีอะไรต้องทำกับเรื่องนี้
เพราะงั้น หนูไปได้หรือยัง?
ทำไมถึงพูดกับแม่แบบนี้?
ก็แม่เป็นคนพูดเอง
ลูกพูดอะไรของลูก?
ที่ ไอซียู ไง
เฮเซล...
นั่นไม่จริง ไปกันใหญ่แล้ว
อย่างนี่นะ
ถ้าเกิดหนูตาย...
"เมื่อไหร่"
ถึงแม้หนูตาย
แม่ก็ยังเป็นแม่ของหนู
นั่นเป็นสิ่งยิ่งใหญ่ที่สุดของชีวิตแม่
นั่นแหละที่หนูกลัว แม่
ว่าตอนที่หนูตายแล้ว
แม่จะเหมือนคนตายซาก
แม่คงจะนั่งจ้องผนังทั้งวัน
หรือไม่ก็ หลุดโลกไปเลย
เฮเซล ลูกรัก เราจะไม่ทำอย่างนั้น
เสียลูกไป...
คงเจ็บปวดเหมือนตกนรก
แต่ของลูก ใครก็รู้ ว่าเราอยู่ร่วมกับความเจ็บปวดได้
ลูกแค่ต้องทนให้ได้
แม่กำลังฝึกหลักสูตรสังคมสงเคราะห์
เดี๋ยว แม่ทำอะไรนะ?
ใช่ นั่นแหละ
รู้ใช่มั้ย ถ้าแม่รับมือ กับทุกอย่างที่ผ่านมาได้
และช่วยคนอื่นๆ อาจจะ ด้วยการให้คำปรึกษา
แม่คะ ทำไมแม่ไม่บอกหนู?
เราไม่อยากให้ลูกรู้สึกว่าถูกทิ้งน่ะ
ถูกทอดทิ้งเหรอ?
ทุกคน นี่คือ..
ข่าวดีที่สุด!
ก็ดีแล้ว
โอเค้?
ที่รัก
ตรงไป ใช่
ทางซ้ายนาย อีกนิด
นั่นบันได ใช่มั้ย?
ใช่ ยื่นมือนายออกสิ
มีโพเดียม ทางขวานาย
นั่นแหละ เพอร์เฟ็ค
สวย
ไฮ
เธอมาสาย
เป็นไงบ้าง? วันนี้ดูเธอ เร้าใจจัง เฮเซล เกรซ
รู้แล้ว จริงเหรอ?
สองคนนี่ มีอะไรกัน?
บอกเธอสิกัส
ผมอยากจะมาร่วมงานศพของตัวเอง
หมายถึง ฉันหวังว่าฉันคงมางานได้ ในฐานะวิญญาน แต่ว่า..
อย่างไรก็ตาม เกิดวิธีนั้น มันเป็นไปไม่ได้
ฉันเลยตัดสินใจ จัดงานล่วงหน้าซะ
พร้อมยัง?
ออกัสตัส วอเตอรส์ คือ ไอ้สุดทุเรส
แต่ฉันให้อภัยเขา
ไม่ใช่เพราะว่าเขา โคตรดูดีเลย
หรือเพราะเขา เพิ่งจะ 19
เพราะมีข้อดีให้เลือกเยอะ
18 เว้ย เพื่อน
เอ้ย เพื่อน จริงอ้ะ?
ฉันคิดว่านายไม่เหลือเวลาแล้ว ดันมาขัดจังหวะ หอกเอ๊ย
ขัดจังหวะ ระหว่างกล่าวคำไว้อาลัย น่าเอาให้ตายจริงๆ
แต่ เมื่อนักวิทยาศาสตร์ จากอนาคต..
มาที่บ้านฉัน พร้อมด้วยดวงตา จักรกล
แล้วบอกให้ฉันลองใส่ดู
ฉันจะบอกนักวิทยาศาสตร์นั่น ว่า สาดเอ๊ย เพราะว่า
เพราะอะไรมั้ย กัส ฉันไม่อยากเห็น โลกที่ปราศจากนาย
ไม่เลย
ฉันไม่อยากเห็นโลก ที่ไม่มี ออกัสตัส วอเตอรส์
ทีนี้ มองจากฝั่งฉันบ้าง ฉันอาจใส่ดวงตา จักรกลก็ได้
เพราะ อะไรรู้มั้ย มันคือ ดวงตา จักรกล
คงเข้าท่าดี
ไม่รู้สิ เอ่อ...
มันยากมากๆ
โชดดี
เฮเซล ช่วยฉันหน่อยได้มั้ย?
ทางขวา อีกหน่อย
นั่นแหละ หมุนตัว นั่งลงได้ ตรงนั้นแหละ
คนถัดไป เธอแล้ว เฮเซล เกรซ
สวัสดี
ฉันชื่อเฮเซล เกรซ แลงแคสเตอร์
ฉันและออกัสตัส วอเตอร์ส เป็น คู่รักชะตาอับจน
ความรักของเรา คือมหากาพย์
ฉันคงไม่สามารถบรรยาย ออกมาเป็นตัวอักษรได้
โดยไม่ตกลงไปในบ่อน้ำตาเสียก่อน
ก็เหมือนในนิยายรักทุกเรื่อง
ของเราคงตายไปพร้อมกับเรา
อย่างที่มันควรจะเป็น
รู้ไหม ตอนแรกฉันหวังว่า เขาจะเป็นผู้กล่าวสรรเสริญฉัน
เพราะว่าฉันไม่เหลือใครแล้วจริงๆ
ใช่ ไม่มี อืม..
ฉันจะไม่พูดถึงเรื่องความรักของเราหรอกนะ เพราะฉันพูดไม่ได้
งั้น ฉันจะพูดถึงคณิตศาสตร์แทนก็แล้วกัน
ฉันไม่ใช่นักคณิตศาสตร์ แต่ฉันรู้ว่า...
มันมีเลขอนันต์ จำนวนไม่รู้จบ อยู่ระหว่างเลข 0 และเลข 1
มันจะมี 0.1, 0.12, 0.112 ไปเรื่อยๆ...
และมีจำนวนอนันต์ ของชุดอื่นๆอีก
แน่นอน ยังมี จำนวนอนันต์ ที่มากกว่า
ของชุดตัวเลข ระหว่าง ศูนย์ กับ สอง
หรือ ระหว่างศูนย์ กับ ล้าน
เลขอนันต์บางชุดก็ ใหญ่กว่าอีกชุด ตรงๆ
นักเขียนที่เรามักชอบ บอกเราแบบนั้น
รู้เถอะ ฉันอยากได้เลข เยอะๆ
กว่าที่ฉันควรจะได้
และ พระเจ้า
ฉันอยากได้เวลา เพิ่มให้ ออกัสตัส วอเตอร์ส
เพิ่มจากที่เขามี
กัส...
ยอดรักของฉัน...
ฉันไม่อาจหาคำใดมาเอ่ย ว่าฉันรู้สึกขอบคุณแค่ไหน
สำหรับช่วงเวลาแห่งอนันต์เล็กๆของเรา
แป๊บนึงนะ
คุณมอบความเป็นนิรันดร์แก่ฉัน
แม้จะมีจำนวนวันที่จำกัด
และฉัน...
ฉันก็แสนซาบซึ้งใจ
ฉันรักคุณมากนะ
ผมก็เหมือนกัน
ออกัสตัส วอเตอร์ส ตาย หลังจากนั้น 8 วัน ในไอซียู
เมื่อมะเร็ง ซึ่งเกิดขึ้นจากตัวเขา
ทำให้หัวใจของเขาหยุดเต้น ซึ่งนั่นก็ิเกิดจากตัวเขาเองเช่นกัน
มันทำใจยอมรับลำบากนะ
ทุกสิ่งเลย
ทุกวินาทีช่างเลวร้ายลงกว่าที่เคย
หนึ่งในสิ่งแรกที่พวกเขาจะถามคุณ ในห้องฉุกเฉินก็คือ
การประเ้มินความเจ็บของคุณ จากระดับ 1-10
ฉันโดนถามคำถามนี้หลายร้อยครั้ง...
และฉันจำได้ว่าครั้งนึง...
ตอนที่ฉันหายใจไม่ออก
และรู้สึกเหมือนหน้าอกกำลังไหม้
พยาบาลให้ฉันประเมินความเจ็บปวด
ถึงแม้ว่าฉันจะพูดไม่ออก แต่ฉันก็ชูนิ้วขึ้นเก้านิ้ว
ต่อมา เมื่อฉันเริ่มรู้สึกดีขึ้น...
พยาบาลเข้ามาในห้อง และเรียกฉันว่า 'สาวน้อยนักสู้'
เธอถามว่า "หนูรู้ไหมว่าฉันรู้ได้ยังไง?"
"เพราะหนูให้ระดับแค่ 9 ทั้งที่หนูเจ็บถึง 10 ยังไงล่ะ"
แต่นั่นมันไม่จริงเลย
ฉันไม่ได้ประเมินให้แค่ 9 เพราะฉันกล้าหาญหรอก
ฉันประเมินให้ 9 ก็เพราะว่า ฉันกำลังเก็บระดับ 10 เอาไว้อยู่
และนี่แหละ คือความเจ็บระดับสิบ
นี่คือระดับสิบอันแสนยิ่งใหญ่้และเลวร้าย
"ข้าจะไม่ เกรงปิศาจตนใหน เพราะเจ้าอยู่กับข้า...
"ไ้ม้เท้าของเจ้า เครื่องใช้ของเจ้า ทำให้ข้าสะดวกสบาย
"เจ้าเตรียมโต๊ะไว้ต่อหน้าข้า ในยามที่ข้าจำเป็นต้องใช้
"เจ้าเจิมศีรษะข้าด้วยน้ำมัน ถ้วยของข้าเปี่ยมล้น
"แน่นอน ความดีและความรัก จะติดตามข้า ไปจวบสิ้นชีพ
"และไปสู่ เคหาแห่งพระองค์..
ตลอดไป...
ออกัสตัส วอเตอร์ส ต่อสู้อย่างหนักมาหลายปี
นับเป็นความกล้าหาญ ในการสู้ พละกำลังของเขา...
มาจากไหนกันเยอะแยะ หือ นังหนู?
เป็นแรงบันดาลใจ ให้แก่พวกเราทุกคน
มาสวดมนต์ร่วมกัน
ขอบคุณพระองค์ ที่ประทานชีวิต ให้ ออกัสตัส วอเตอร์ส
เราต้องแกล้งสวดกันแล้ว
...สำหรับพละกำลัง และความกล้าหาญของเขา
ข้าแต่พระองค์ เราขอให้ท่าน อยู่กับเรา ในวันนี้
ใกล้ชิด ให้ความสะดวกสบาย แก่เพื่อนและครอบครัวเขา
ขอบคุณที่มีพระองค์อยู่
ทั้งหมดเราสวดในนามแห่งพระบุตร
อาเมน
ต่อไป เราจะฟัง เพื่อนคนพิเศษของกัส กัน
เฮเซล แลนคัสเตอร์
มีบางเรื่องยังคลาดเคลื่อน ที่จริงฉันเป็นแฟนเขา
มีคำกล่าวเพราะๆ ที่บ้านของกัส เขียนว่า...
"ถ้าคุณอยากได้สารุ้ง ก็ต้องไปตกลงกับฝน"
แม้แต่ใน 2-3 วันสุดท้ายของเขา
{\i1ฉันไม่เชื่อเลยสักคำ
เขาก็ยังเรียกรอยยิ้มได้เสมอ
แต่ก็ ไม่เป็นไร
ฉันรู่ว่านี่ เป็นสิ่งที่สมควรทำ
งานศพที่ฉันคิดไว้ ไม่ใช่เพื่อคนที่ตาย
แต่เพื่อคนที่ยังอยู่
เฮ้ ต้องการเพื่อนหรือเปล่า?
หนูไม่เป็นไร
หนูอยากไปขับรถเล่น คนเดียวสักพัก
รักแม่นะ
พ่อด้วย
ลูกพูดได้ดีมาก
แล้วเจอกันนะ ขับรถดีๆ
โอเค
รังเกียจมั้ย?
Omnis cellula e cellula.
แฟนเธอ หนุ่มวอเตอร์ส กับฉัน คุยกันจบ ก่อนวันสุดท้าย นิดหน่อย
โอ นี่คุณก็อ่านเมล์แฟนผลงานคุณแล้วเหรอ?
ฉันไม่เรียกเขาว่าแฟน
เขาเกลียดฉัน
แต่เขายืนยันให้ฉันมางานเขาให้ได้
มาบอกเรื่องของแอนนา กับแม่ของเธอ
ฉันถึงมานี่
และคำตอบของเธอก็คือ "Omnis cellula e cellula."
"ชีวิตกำเนิดจากชีวิต"
ฉันไม่มีอารมณ์จะฟัง
เธอไม่อยากได้คำอธิบายหน่อยเหรอ?
ฉันไม่อยากได้
ถึงยังไงก็ ขอบคุณ เชิญตามทางของคุณ
เธอทำให้ฉันคิดถึงคนหนึ่ง
ฉัน เตือนใจคนเยอะแยะ เยอะจนนับไม่ถ้วน
ลูกสาวฉัน อายุแปดขวบ
เธอทุกข์ทรมาณ อย่างมาก อย่างยาวนาน
เป็น ลูคีเมีย เหมือนแอนนาหรือเปล่า?
เหมือนกับแอนนา
ฉันเสียใจ กับความสูญเสียของคุณ
ฉันก็เสียใจเรื่องของเธอ เสียใจที่ทำลายทริปของเธอ
คุณไม่ได้ทำลายทริปของฉัน
เราสนุกกันมาก
เธอเคยได้ยินเรื่อง Trolly Problem มั้ย?
เป็นการศึกษาแนวคิด เชิงจริยธรรม
รู้จักกันในชื่อ Trolly Problem
ฟิลลิปป้า ฟูต เป็นนักปรัชญา ชาวอังกฤษ
โอ พระเจ้า
เฮเซล ฉันกำลังพยายามอธิบาย บางอย่างกับเธอ
ฉันพยายามเอาของที่เธอต้องการ มาให้
ไม่ คุณไม่ทำหรอก
คุณมันขี้เมา แล้วก็ขี้แพ้..
และฉันอยากให้คุณ ลงจากรถฉันเดี๋ยวนี้
ฉันจะได้กลับบ้าน ไปเศร้าของฉันคนเดียว
เธอคงอยากอ่านนี่
ฉันไม่อยากอ่านอะไรทั้งนั้น
ช่วยลงจากรถฉันได้หรือยัง?
โปรดลงจากรถของฉัน!
ได้
เข้าไปได้มั้ย?
เสียใจด้วย จริงๆ
ค่ะ
มันคือสิ่งพิเศษ ใช่มั้ย?
ที่ได้รักเขาน่ะ
อยากให้ลูกรู้นะ ว่าพวกเรารู้สึกยังไงกับลูก
เฮเซล?
มีเพื่อนมาหาข้างล่างนะ
เธอรู้ใช่มั้ย ไม่ว่าจะเจ็บปวดหรือไม่ก็ตาม?
เห็นได้ชัด ว่าเขาหายใจลำบาก มานานแล้ว
จนที่สุด กระทั่งไม่รู้สึกตัว
มันไม่ได้ดีเยี่ยมหรือว่าอะไรเลย
การตายมันแย่
กัสรักเธอจริงๆ รู้ใช่มั้ย?
รู้สิ ฉันรู้
เขาไม่เคยจะหยุดพูดถึงมัน
อืมม
น่ารำคาญจริงๆ พูดถึงเธอทั้งวัน
ฉันไม่เคยคิดว่ามันน่ารำคาญ
ฉันรู้ ฉันรู้ว่าคุณไม่ได้รำคาญ
ได้รับจดหมายจากเพื่อนนักเขียนของเธอหรือยัง?
อี๋ย เขาไม่ใช่เพื่อนฉัน
นายรู้เรื่องนี้ได้ไง?
ก็เขาคุยกับฉัน ที่งานศพ..
เห็นบอกว่า ถ่อร่างมา เพราะเอาจดหมายมาให้เธอ
ใช่ ดีแล้วล่ะ ฉันทำใจได้แล้วล่ะ
ฉันไม่สนใจจะอ่านของคนทุเรศนั่น อีกแม้แต่ตัวอักษรเดียว
ไม่ เขาไม่ได้เขียนมัน กัสเป็นคนเขียน
อะไรนะ?
ที่รู้มา กัสเขียนบางอย่าง
แล้วส่งไปให้ แวน เฮาเทน
โอ พระเจ้า
มิสเตอร์ แวน เฮาเทน ผมเป็นคนดี แต่เขียนหนังสือห่วย
ส่วนคุณ เฮงซวย แต่เขียนหนังสือเก่ง
เราน่าจะเป็นทีมที่ดีได้
ผมไม่ได้ขอร้องคุณ ให้ทำสิ่งนี้...
แต่ถ้าคุณมีเวลา ซึ่งเท่าที่ผมเห็น คุณมีถมถืด
ช่วยปรับแก้นี่ให้ผม.
เป็นคำไว้อาลัย สำหรับเฮเซล.
เธอขอร้องให้ผมเขียนมัน ซึ่งผมกำลังพยายามอยู่
ผมก็แค่.. ใช้หัวเล็กน้อย
คุณคงเข้าใจ ทุกคนก็ อยากเป็นที่จดจำ
แต่เฮเซล เธอเป็นอีกอย่าง
เฮเซล เข้าใจความจริง
เธอไม่ได้ต้องการ ล้านความชื่นชม เธออยากได้แค่ หนึ่ง
และเธอได้รับมันแล้ว.
รักของเธอ อาจไม่ได้กว้างใหญ่ไพศาล แต่ดื่มด่ำล้ำลึก
และนี่ไม่ยิ่งกว่า ที่พวกเราส่วนใหญ่ได้รับหรือ?
ตอนที่เฮเซลป่วย ผมรู้ตัวเองว่าต้องตาย
แต่ผมไม่ต้องการให้ใครรู้
เธออยู่ใน ไอซียู ผมแอบเข้าไปดูเธอ 10 นาที
ผมนั่งอยู่ข้างเธอ ก่อนจะโดนจับได้
ดวงตาเธอปิดสนิท ตัวซีดเผือด
แต่มือเธอ ก็ยังเป็นมือของเธอ
ยังคงอบอุ่น และเล็บของเธอ ทาสี น้ำเงินเข้ม กับดำ...
ผมได้แต่กุมมันไว้
แล้วนั่งจินตนาการ ถึงโลกที่ปราศจาก เราทั้งคู่
โลกนี้ก็คง ไม่มีค่าอะไรอีก
เธอช่างงดงาม
คุณไม่มีทางเบื่อ ที่จะมองดูเธอ
คุณไม่ต้องคอยห่วง ว่าเธอจะฉลาดกว่าคุณ...
เพราะคุณรู้อยู่แล้ว
เธอมีความสุขได้ โดยไม่ต้องมีเหตุผล
ผมรักเธอ
พระเจ้า ผมรักเธอ
ผมโชคดี ที่ได้รักเธอ แวน เฮาเทน.
คุณไม่จำเป็นต้องเลือก ถ้าต้องเจ็บปวดอยู่ในโลกนี้.....
แต่คุณคงต้องบอก ว่าใครทำให้คุณเจ็บปวด
ผมชอบตัวเลือกของผม
หวังว่าเธอ คงชอบของเธอด้วย
โอเค เฮเซล -เกรซ?
โอเค
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย dirtydog, lalunee, JeaniiZ, sonbdef, Kricha
vivaciousjan, komkomkom, gngoon, GamSomjunta, jetsada.bin