Δυο από τα μεγαλύτερα προβλήματα στην Ιστορία...
Είναι η αιτία της ανόδου και της πτώσης της Ρώμης.
Μπορεί να προσεγγίσουμε στην κατανόηση της πραγματικής αιτίας
Αν θυμόμαστε ότι η πτώση της Ρώμης, όπως και η ακμή της...
Δεν είχε μόνο μια αιτία, αλλά πολλές.
Δεν ήταν ένα μόνο γεγονός...
Αλλά μια διαδικασία που διήρκεσε πάνω από 300 χρόνια.
Κάποια έθνη δε διήρκησαν όσο η παρακμή της Ρώμης.
Το έτος 180 π.Χ. ο αυτοκράτορας Μάρκος Αυρήλιος...
Καθοδηγούσε τις ρωμαϊκές λεγεώνες του...
Εναντίον των Γερμανικών φυλών, κατά μήκος του Δούναβη.
Καίσαρα, οι οιωνοί είναι κακοί.
Δεν μπόρεσα να βρω την καρδιά του.
Όταν ήμουν μικρός, Τιμωνίδη, είχα ένα κρυφό φόβο...
Ότι θα έπεφτε η νύχτα και δε θα τελείωνε ποτέ.
Ότι θα ζούσαμε για πάντα στο σκοτάδι.
Τότε, ήταν ένας μικρός φόβος.
Κι όμως, Καίσαρα, ο ήλιος πάντα θα ανατέλλει.
Έτσι λες εσύ.
Λένε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι πεθαίνουν...
Τη στιγμή που η νύχτα δίνει τη θέση της στην ημέρα.
Μου φαίνεται ότι νύχτα ψιθυρίζει:
Έλα μαζί μου στη Δύση, να κοιμηθείς αιώνια.
Τι θα σου προσφέρει μια καινούρια μέρα;
Τι έχει να σου προσφέρει μια ακόμη μέρα, Τιμωνίδη;
Ζεστασιά, ζωή, χρώμα...
Ανθρώπους!
Καίσαρα... ο ήλιος!
Όπως ακριβώς το προέβλεψες. Σε συγχαίρω, Τιμωνίδη.
Τιμωνίδη! Λίβυε!
Πως είναι ο Καίσαρας;
Για να απαντήσω σε αυτήν την ερώτηση...
Πρέπει να λάβω υπ'οψη τρεις πλευρές της κατάστασης.
Ένα: ο αυτοκράτορας μας είναι 17 χρόνια στον πόλεμο...
Και έζησε υπό πολύ δύσκολες συνθήκες.
Δυο: Ο Μάρκος Αυρήλιος δεν είναι ρωμαλέος.
Εδώ, οι στρατιώτες λένε ένα αστείο για τον Τιμωνίδη.
Ρώτησε τον Τιμωνίδη τι μέρα είναι...
Και θα σου πει όλη την ιστορία του ημερολογίου!
Είσαι καλά, Καίσαρα;
Κάθε κυβερνήτης και βασιλιάς της αυτοκρατορίας...
Περιμένει στην κοιλάδα.
Εγώ τους κάλεσα εδώ, για ένα συγκεκριμένο σκοπό.
Είπα και στο γιο μου να έρθει, τον καλό σου φίλο, Κόμοδο.
Πες μου για την εκστρατεία σου σε αυτά τα δάση των βαρβάρων.
Δυο τρεις φορές, νομίζαμε ότι θα πιάναμε τον Μπάλομαρ...
Τον αρχηγό τους, αλλά πάντα κατάφερνε να μας ξεφύγει.
Σε λίγες μέρες, Καίσαρα, θα σου φέρουμε το κεφάλι του.
Όχι, Λίβυε, μην το φέρεις εδώ. Τι να το κάνω;
Θέλω να μου τον φέρεις ζωντανό!
Μα αυτός είναι η καρδιά των βαρβάρων!
Τότε, φέρε μου την καρδιά των βαρβάρων!
Θέλω να του μιλήσω. Να του μιλήσετε;
Η Ρώμη υπάρχει χίλια χρόνια. Είναι καιρός να βρούμε...
Ειρηνικούς τρόπους για να ζήσουμε με τους Βαρβάρους.
Γι'αυτό, φέρε μου τον Μπάλομαρ ζωντανό και σύντομα.
Άκουσα ότι είναι εδώ η Λουσίλα.
Η Λουσίλα, η κόρη του Καίσαρα!
Ναι, η κόρη του Καίσαρα...
Όπως το περιστέρι φοβάται τον αετό...
Όπως το αρνί φοβάται το λύκο...
Έτσι κι η καρδιά μου βαραίνει από το φόβο.
Μητέρα Βέστα, αιώνια μητέρα της Ρώμης, βοήθησε με.
Δώσε πίσω στον πατέρα μου την υγεία του.
Προστάτευσε μας από τον κίνδυνο...
Που αιωρείται πάνω από την αυτοκρατορία.
Φέρε την ειρήνη σε όλη τη Ρώμη.
Λουσίλα!
Λίβυε!
Λουσίλα, είσαι όμορφη!
Είσαι όμορφη. Τι σημαίνει αυτό;
Πέρασε πολύς καιρός και το είχα ξεχάσει.
Γιατί δεν ήρθες να με δεις, όταν ήσουν στη Ρώμη.
Πίστευα ότι δεν ήθελες να δεις κανέναν.
Νόμιζα ότι αν ζούσα μόνη, μακριά από τον κόσμο...
Θα έβρισκα γαλήνη.
Κατάλαβα, όμως, ότι στη μοναξιά δε βρίσκεις γαλήνη.
Υπάρχει μόνο μοναξιά.
Κι εγώ ήμουν μόνος, Λουσίλα.
Τώρα είμαι εδώ, Λίβυε.
Κι αν βελτιωθεί η υγεία του πατέρα μου...
Και αν δεν στο απαγορεύει το στρατιωτικό σου καθήκον...
Μπορούμε να βλεπόμαστε, αν το θέλεις κι εσύ.
Το θέλω.
Μιθριδάτης, βασιλιάς της Πέτρα.
Καλώς ήρθες, Μιθριδάτη! Καλώς ήρθες, Πέτρα.
Κοστόβακχος, βασιλιάς της Όμνυα.
Χαίρε, Κοστόβακχε, βασιλιά της Όμνυα!
Σεβέριε, ύπατε της Ιουδαίας.
Αφρική!
Καλώς ήρθες... Βιργιλιάνος, ύπατος της Συρίας.
Ο Μάρσελος, ο κυβερνήτης της Αιγύπτου, νομίζω.
Μάρσελε, φίλε του Καίσαρα!
Ποιος είναι αυτός, Τιμωνίδη;
Ο Βιργιλιάνος, ύπατος της Συρίας.
Ευχαριστώ πολύ, Τιμωνίδη.
Βιργιλιάνε, φίλε του Καίσαρα!
Καλώς ήρθες....
Περικλής, ύπατος της Αθήνας.
Περικλή της Αθήνας!
Είναι τιμή για τη Ρώμη, Σοχάμους...
Που ο βασιλιάς της Αρμενίας είναι μαζί μας.
Καίσαρα, η Αρμενία ελπίζει σε στενότερους δεσμούς με τη Ρώμη.
Ο Περτινάξ, από τη Βρετανία.
Καλώς ήρθες, Περτινάξ. Καλώς ήρθες, Βρετανία.
Χαίρε, Καίσαρ!
Κυβερνήτες, ύπατοι, πρίγκιπες...
Ήρθατε εδώ από τις ερήμους της Αιγύπτου...
Από τα βουνά της Αρμενίας...
Από τα δάση της Γαλατίας...
Και από τα άδεντρα λιβάδια της Ισπανίας.
Δε μοιάζετε μεταξύ σας, ούτε φοράτε τα ίδια ρούχα...
Δεν τραγουδάτε τα ίδια τραγούδια...
Ούτε λατρεύετε τους ίδιους θεούς.
Κι όμως, σαν γερό δέντρο με πράσινα φύλλα και μαύρες ρίζες
Είστε όλοι μια ενότητα, που ονομάζεται Ρώμη.
Παρατηρήστε γύρω σας, κοιτάξτε τον εαυτό σας...
Και θα δείτε το μεγαλείο της Ρώμης.
Πριν 200 χρόνια, οι Γαλάτες ήταν ο χειρότερος εχθρός μας.
Σήμερα, τους χαιρετάμε σαν φίλους!
Σε όλον τον κόσμο, μόνο δυο μικρά σύνορα...
Παραμένουν εχθρικά για μας.
Ένα σύνορο είναι βόρεια, που μας χωρίζει από τους Βαρβάρους
Και το άλλο είναι ανατολικά, που μας χωρίζει με την Περσία.
Μόνο σ αυτά τα δυο σύνορα...
Θα βρείτε τείχη, φράχτες, οχυρά και μίσος!
Η Ρώμη, όμως, δε θέλει να έχει τέτοια σύνορα!
Η Ρώμη θέλει και χρειάζεται ανθρώπινα σύνορα.
Δώσαμε μακροχρόνιους πολέμους.
Το φορτίο που επωμιστήκατε ήταν βαρύ.
Τώρα, όμως, πλησιάζουμε στο τέλος του δρόμου.
Μπροστά μας, πολύ κοντά, είναι οι χρυσοί αιώνες της ειρήνης.
Μια αληθινή Ρωμαϊκή Ειρήνη.
Όπου κι αν ζείτε, ότι χρώμα και είναι το δέρμα σας...
Όταν κατορθώσουμε την ειρήνη, θα έχουμε όλοι, μα όλοι...
Το ανώτατο δικαίωμα της ρωμαϊκής υπηκοότητας.
Καίσαρα, δεν είσαι καλά;
Ένας μικρός πόνος στα πλευρά μου, θα περάσει.
Δε θα υπάρχουν πια επαρχίες ούτε αποικίες.
Παντού θα υπάρχει η Ρώμη.
Θα είμαστε μια οικογένεια από ισότιμα έθνη!
Αυτό βρίσκεται μπροστά μας!
Είθε οι θεοί να επισπεύσουν αυτή τη μέρα.
Λουσίλα, κάθε φορά που σε βλέπω αναρωτιέμαι...
Πως γίνεται να δημιούργησα εγώ κάτι τόσο όμορφο!
Κάνεις πιο δύσκολη την αναχώρηση μου από αυτή τη ζωή.
Πατέρα, έχεις πολλά χρόνια ακόμη μπροστά σου.
Ο θάνατος είναι φυσική επιταγή.
Δεν σου το έμαθαν αυτό στο σχολείο;
Δεν θα σ αφήσω να με εγκαταλείψεις.
Υπάρχει επιλογή;
Σύντομα, αυτό το χλιαρό αίμα, αυτά τα λιγοστά κόκκαλα...
Αυτό το δίκτυο νεύρων και αρτηριών, θα γίνει σκόνη.
Δεν έχουμε επιλογή.
Όχι όσο είμαι εγώ εδώ.
Θα φροντίσω να προσέχεις περισσότερο τον εαυτό σου.
Ακόμη κι έτσι...
Ο χρόνος είναι λιγοστός.
Και γι' αυτό, δεν μπορώ να καθυστερήσω άλλο μια απόφαση.
Πρέπει να θυσιάσω την αγάπη προς το γιο μου...
Ο Κόμοδος δε θα γίνει ποτέ διάδοχος μου.
Λίβυε, η επιθυμία μου είναι να με διαδεχτείς εσύ.
Σκοπεύω να σε ανακηρύξω δημόσια διάδοχο μου...
Σε όλους τους ηγέτες της αυτοκρατορίας.
Μα... μόνος σας το είπατε, Καίσαρα...
Ότι χρειάζεται κάποιος που θα φέρει την αλλαγή...
Που θα βρει νέους τρόπους.
Έναν άντρα του δέκατου αιώνα της Ρώμης!
Εγώ γνωρίζω μόνο τον πόλεμο.
Δεν ξέρω πως να κάνω συμμάχους τους Βαρβάρους.
Θα βρεις τρόπους. Έχεις καρδιά για να το κάνεις, Λίβυε.
Μα ο Κόμοδος ήδη μοιράζεται το θρόνο μαζί σας.
Έλπιζα ότι οι ευθύνες του θρόνου θα τον ωρίμαζαν.
Αυτός, όμως, ενδιαφέρεται μόνο για αγώνες και μονομάχους.
Μα εσείς με κάνατε μέλος της οικογενείας σας.
Ο Κόμοδος κι εγώ είμαστε σαν αδέλφια!
Κι εγώ αγαπώ τον Κόμοδο.
Αυτό, όμως, είναι μόνο ένα προσωπικό συναίσθημα.
Καίσαρα, ο πρίγκιπας Κόμοδος στέλνει τα χαιρετίσματα του.
Βρίσκεται στη χώρα του χιονιού, δυο μέρες μακριά από δω.
Μήπως πρέπει να συναντήσω τον Κόμοδο, Καίσαρα;
Ναι, Λίβυε, πήγαινε να τον συναντήσεις.
Σκέψου αυτό που σου είπα.
Να θυμάσαι, όμως, ότι ο χρόνος μου λιγοστεύει.
Παρότι είναι αδελφός μου ο Κόμοδος...
κι εγώ θα έκανα ότι έκανες κι εσύ, πατέρα.
Κι εσύ θα επέλεγες τον Λίβυο; Ναι!
Ναι.
Αλλά... γιατί ήταν τόσο διστακτικός;
Αν δεν ήταν από αυτούς τους άντρες που διστάζουν...
Μπροστά σε μια τόσο μεγάλη ευθύνη...
Δεν θα τον είχα επιλέξει.
Έλα να καθίσεις δίπλα μου.
Άσε με να σε κοιτάξω.
Είσαι ευτυχισμένη;
Έχεις κάθε λόγο να είσαι ευτυχισμένη, και όμως...
Όμως τι, πατέρα;
Έμαθα κάτι που με προβλημάτισε.
Σκεφτόσουν να αποσυρθείς στο ναό της Βέστα.
Ξέρω, είναι απλό να σκέπτεσαι τη ζωή ως ωραία η άσχημη.
Υπήρξε, όμως, κάποια περίοδος...
Που η ζωή μου φαινόταν πολύ άσχημη.
Εξαιτίας της μητέρας σου. Ντροπιάστηκα.
Σου προκάλεσε τόσο πόνο!
Πέρασα κι ευτυχισμένες στιγμές μαζί της.
Όμορφες στιγμές.
Εκείνη, όμως, αναζήτησε αλλού τον έρωτα...
Αφού δεν μπόρεσε να μ αγαπήσει.
Εσένα; Τον καλύτερο, τον σπουδαιότερο άντρα;
Έτσι γίνεται πάντα, πατέρα;
Υπάρχουν μόνο λίγες όμορφες στιγμές... και μετά η προδοσία;
Πρέπει να προσπαθούμε πολύ για να καταλαβαίνουμε τους άλλους.
Να καταλαβαίνουμε τη βαναυσότητα και την αδυναμία;
Ακόμη κι αυτά.
Έχεις το χάρισμα της ζωής, Λουσίλα.
Πιστεύω, όμως, ότι ζητάς πολλά από τη ζωή.
Μάθε να λυπάσαι.
Μάθε να συμπονάς.
Ακόμη και για τον εαυτό σου.
Λύπη και συμπόνια για τον εαυτό σου.
Το μέλλον θα έχει μεγάλες απαιτήσεις από σένα.
Πατέρα μου!
Λίβυε!
Κόμοδε!
Γαίε Λίβυε! Πολεμιστή, ταξιδιώτη!
Κόμοδε! Περισσότερο Ρωμαίε από όλους!
Μου έλειψες! Είσαι καλά;
Ποτέ δεν είμαι άσχημα!
Έχω πολλά να σου πω! Και εγώ σ εσένα!
Ερχόμαστε όλοι μαζί από τη Ρώμη!
Ο Ιουλιανός, ο Νιγήριος, ο Κλαύδιος!
Πατέρα!
Σε έχω δει τόσο λίγο!
Δεν ήταν αυτή η επιθυμία μου. Ούτε κι η δίκη μου.
Αυτοί οι πόλεμοι, όμως, ήταν ατελείωτοι.
Ατελείωτοι, επειδή ήσουν πολύ ευγενικός!
Εγώ θα έκανα διαφορετικά αυτούς τους πολέμους.
Πολλά πράγματα κάνουμε διαφορετικά, Κόμοδε.
Μακάρι να ερχόσουν πιο συχνά στη Ρώμη.
Υπάρχει μια νέα γενιά, μια καινούρια κατάσταση.
Θέλεις να πεις ότι γέρασα;
Η Ρώμη έχει αλλάξει από τότε που ήσουν εσύ εκεί.
Πράγματι άλλαξε η Ρώμη.
Σέρνεται με τους μονομάχους!
Αδελφή μου! Νόμιζα ότι έγινες ιέρεια της Βέστα!
Και να εγκαταλείψω τη Ρώμη σε σένα και τους αθλητές σου;
Θηλυκή φιλόσοφος!
Εσείς οι δυο τσακώνεστε, από τότε που αρχίσατε να περπατάτε.
Θα είσαι κουρασμένος. Και διψασμένος!
Θα τα πούμε σύντομα.
Πάμε να πιούμε λίγο κρασί.
Οι δήμαρχοι Πολύβιος και Βικτορίνος.
Πολεμήσαμε μαζί σε τέσσερις εκστρατείες!
Ο Βερούλους! Ο μεγαλύτερος μονομάχος όλης της Ρώμης.
Επιβίωσε σε εκατό μάχες!
Ήρθαμε να πολεμήσουμε στις δικές σας μάχες.
Οι μονομάχοι θα πολεμήσουν σαν στρατιώτες;
Γιατί όχι;
Θα μάθουμε στους λεγεωνάριους πως να σκοτώνουν!
Πάμε να πιούμε λίγο κρασί.
Ο Μάρκος Αυρήλιος, ο Καίσαρας, δε φαίνεται πολύ καλά.
Κανένας ετοιμοθάνατος δε φαίνεται καλά.
Εσύ, όμως, ήξερες ότι ο Καίσαρας πεθαίνει.
Τι άλλο θα σε έπαιρνε μακριά από τη Ρώμη;
Λίβυε, όταν είμαι μαζί σου νιώθω καλά, ασφαλής.
Μην αλλάξεις ποτέ.
Ο Καίσαρας μου έλεγε ότι πρέπει να αλλάξω.
Ο πατέρας σκέπτεται πολύ.
Είναι πολλά τα θέματα της Ρώμης που απαιτούν σκέψη.
Λίβυε, ξαφνικά, το πρόσωπο του πολεμιστή που έχεις...
Πήρε την έκφραση φιλοσόφου!
Ας αφήσουμε τις σκέψεις τώρα κι ας πιούμε!
Όπως τον παλιό καλό καιρό; Όπως τον παλιό καλό καιρό!
Έχεις σπουδάσει Λογική;
Ξέρεις τι είναι το δίλημμα;
Δίλημμα;
Δίλημμα έχουμε όταν υπάρχουν μόνο δυο πιθανότητες...
Και οι δυο είναι αδύνατες!
Αυτό είναι δίλημμα!
Πιες μαζί μου!
Είμαι ο γιος του Καίσαρα! Μπορώ να σε κάψω ζωντανή!
Λίβυε!
Φίλε μου...
Αδελφέ μου!
Κάτι σε προβληματίζει. Τι είναι αυτό;
Ο πατέρας σου...
Μου ζήτησε...
Να γίνω διάδοχος του.
Ο ίδιος ο πατέρας μου!
Αφού εγώ είμαι ο γιος του.
Θα πρέπει να με μισεί πάρα πολύ!
Δε σε μισεί!
Δεν το ζήτησα εγώ, Κόμοδε! Ούτε το αρνήθηκες, όμως!
Ζήτησε μου να αρνηθώ. Να στο ζητήσω;
Αν ακούσεις προσεκτικά...
Θα διαπιστώσεις ότι γελάνε κι οι Θεοί!
Δεν τους ακούω να γελάνε!
Θα κάνεις ότι αποφασίσουν οι Θεοί!
Για σένα είναι αυτή.
Σκέπτεται!
Λίβυε!
Λουσίλα...
Λουσίλα!
Τέλειωσες με τον Κόμοδο και το κρασί;
Ξαφνικά, ο κόσμος μου έγινε άγνωστος.
Δεν ξέρω που βρίσκομαι.
Για ένα πράγμα, όμως, είμαι σίγουρος.
Σε αγαπώ, Λουσίλα.
Αφού είσαι τόσο σίγουρος, γιατί άργησες τόσο πολύ;
Θα έπρεπε να το ήξερα όλα αυτά τα χρόνια.
Θα έπρεπε να ήμουν σίγουρος ότι μια μέρα θα συνέβαινε αυτό.
Το ήξερα, αλλά δεν το ήξερα.
Το ήξερες και δεν το ήξερες; Πως γίνεται αυτό;
Δεν ξέρω πως ήταν τότε. Ξέρω, όμως, πως είναι τώρα.
Ήσουν πάντα μαζί μου, παντού.
Σε έπαιρνα μαζί μου στις μάχες.
Ήσουν δίπλα μου στους παγωμένους αγρούς.
Το ξέρεις, όμως, αυτό. Λίβυε, εγώ ξέρω αυτό:
Ήσουν κι εσύ μαζί μου, πάντα!
Υπήρχαν στιγμές που ήθελα να δραπετεύσω από τη ζωή.
Δεν το έκανα, όμως, γιατί έλεγα στον εαυτό μου...
Ότι μια μέρα θα ήσουν εσύ μαζί μου.
Θέλω να είμαι μαζί σου για όλη την υπόλοιπη ζωή μου.
Γιατί σε αγαπώ!
Αλήθεια με αγαπάς, Λίβυε;
Φέρ'τον πάλι κοντά μου σώο. Φέρ’τον γρήγορα κοντά μου.
Κάν'τον να με αγαπήσει για πάντα!
Πήγαινε τους άντρες πίσω από το μέτωπο.
Θα στήσουμε παγίδα στον Μπάλομαρ.
θα ηγηθώ εγώ της επίθεσης.
Οι άντρες που θα πάνε μπροστά είναι το δόλωμα.
Πολλοί θα σκοτωθούν!
Θα είναι πολύ επικίνδυνο για τον αρχηγό τους.
Εμείς θα πάμε μπροστά σε αυτή τη μάχη.
Θα γίνουμε εμείς το δόλωμα.
Αν πεθάνω, θα σημαίνει ότι οι Θεοί δεν είναι μαζί μου.
Και τότε, Λίβυε, φίλε μου και αδελφέ μου...
Δε θα ανακουφιστείς από ένα μεγάλο βάρος;
Με την εντολή, θα οδηγήσεις τους άντρες σου μπροστά...
Θα κινηθείτε βαθιά μέσα στο δάσος...
Μέχρι να πειστούν οι Βάρβαροι ότι μπορούν να επιτεθούν.
Θα μείνετε εκεί και θα κρατήσετε...
Μέχρι να έρθουμε εμείς και να κλείσουμε την παγίδα.
Θα μείνουμε και θα κρατήσουμε!
Μπάλομαρ!
Ο Μπάλομαρ το έσκασε...
Επειδή κάποιοι από τους μονομάχους σου ήταν δειλοί!
Πατέρα!
Αποφασίστηκε, Λουσίλα.
Η Αρμενία και η Ρώμη θα έρθουν ακόμη πιο κοντά.
Ένα κομμάτι της Ρώμης, ένα αγαπημένο της κομμάτι...
Θα γίνει Αρμένικο.
Λουσίλα, θέλω εσύ να τα προσέχεις εσύ αυτά.
Τα χειρόγραφα που μιλάνε για την εκστρατεία σ αυτά τα δάση.
Θα τα προσέχω εγώ, πατέρα.
Προσπάθησα να πείσω τον εαυτό μου...
Ότι ήταν αβάσιμοι οι φόβοι μου για την αυτοκρατορία.
Τελικά, όμως, οι φόβοι μου είναι βάσιμοι.
Λουσίλα, κινδυνεύουμε από την Ανατολή.
Πρέπει να κάνουμε μια συμμαχία που θα δείξει σε όλο τον κόσμο
Πόση αξία δίνει η Ρώμη στα ανατολικά της σύνορα.
Μια συμμαχία με την Αρμενία.
Και έτσι...
Ο Καίσαρας πρέπει να παντρέψει την κόρη του...
Με το βασιλιά της Αρμενίας;
Έλπιζα ότι οι Θεοί θα ήταν καλοί μαζί μας.
Έλπιζα ότι δε θα χρειαζόταν να παντρευτείς χωρίς αγάπη.
Πατέρα, εσύ ξέρεις καλύτερα από τον καθένα...
τι σημαίνει να παντρεύεσαι κάποιον που δεν αγαπάς.
Ναι...
Ναι, το ξέρω.
Το ξέρω ότι μ αγαπάς.
Έτσι... πιστεύω ότι για να μου το ζητάς αυτό...
Σημαίνει ότι προσπάθησες με όλη σου τη δύναμη...
Να βρεις άλλο τρόπο.
Ναι, προσπάθησα.
Και δεν μπόρεσες να βρεις;
Όχι, δεν μπόρεσα.
Τότε, πρέπει να γίνει.
Έτσι τιμωρεί η Ρώμη τους δειλούς!
Σταματήστε!
Λες εμάς δειλούς;
Άσε 20 άντρες να παλέψουν με 20 δικούς μας, αν τολμάμε!
Μετά, θα δεις ποιοι είναι δειλοί!
Φύγε από τη μέση! Μην αγγίξετε τον Βερούλους!
Εγώ είμαι ο διοικητής του βόρειου στρατού!
Συνεχίστε την τιμωρία!
Δε θα το επιτρέψω αυτό!
Αποσύρσου, Κόμοδε! Δεν μπορώ!
Ούτε κι εγώ!
Τότε, ας αποφασίσουν οι Θεοί!
Ναι, οι οιωνοί ήταν κακοί.
Κακοί για ποιον; Για μας; Για τη Ρώμη;
Τουλάχιστον, εδώ μπορούμε να μιλήσουμε ανοιχτά.
Τι θα ήθελες, Ιουλιανέ;
Να μας στέλνουν οι Θεοί γραπτά σημειώματα...
Για να μας συμβουλεύουν σε κάθε μικρή μας κίνηση;
Η δολοφονία του αυτοκράτορα είναι μικρή κίνηση;
Να τον δολοφονήσουμε;
Ο Καίσαρας πεθαίνει και το ξέρει!
Πολύ σύντομα θα αποκληρώσει τον Κόμοδο...
Και θα ανακηρύξει διάδοχο του τον Λίβυο!
Από τη στιγμή που θα το κάνει αυτό δημόσια...
τι ελπίδα έχουμε εμείς;
Μα να σκοτώσουμε τον Καίσαρα;
Το ξέρει ο Κόμοδος; Ο Κόμοδος δεν το ξέρει.
Ούτε πρέπει να το μάθει ποτέ.
Ο Καίσαρας φρουρείται. Είναι πολλοί οι φρουροί δίπλα του.
Πως μπορεί να γίνει; Πολύ εύκολα!
Όλοι ξέρουμε ότι στον Καίσαρα αρέσουν τα φρούτα.
Τα μήλα!
Αυτή η λεπίδα έχει ένα θανατηφόρο δηλητήριο...
Στην πλευρά που είναι σκαλισμένο το φίδι.
Κόψε ένα φρούτο με αυτό. Ένα μήλο.
Προσέφερε το μισό μήλο στον Καίσαρα...
Και φάε το άλλο μισό εσύ...
Και μετά... Ζήτω ο αυτοκράτορας Κόμοδος!
Μπορεί να γίνει μπροστά σε εκατοντάδες μάρτυρες.
Δε θα υποπτευθεί κάνεις.
Από ποιον θα δεχτεί το φρούτο ο Καίσαρας;
Ποιος είναι πιο κοντά του; Εγώ.
Εσύ; Εσύ είσαι τυφλός!
Θα αγγίξω τη λεπίδα και θα καταλάβω τη σωστή πλευρά.
Ποιος είναι καλύτερος από έναν τυφλό;
Είσαι από αυτούς που απολαμβάνουν την ειρωνία, Μάρκε Αυρήλιε;
Τότε, κοίτα πως ο αυτοκράτορας όλης της Ρώμης...
Θα γίνει χειρότερος και από σκλάβος.
Και ποιος ή τι είναι ο αφέντης σου!
Σκλάβος;
Ένα μικρό σημείο στο πλευρό σου...
Όχι μεγαλύτερο από ένα κόκκο σταριού.
Σε τι χρησιμεύει τώρα η σοφία σου;
Δεν απαντάς;
Σκέψου όλα αυτά που διάβασες και ζύγισες με τη λογική σου.
Και τις συζητήσεις, Μάρκε Αυρήλιε!
Τι ατελείωτες συζητήσεις με το φίλο σου Τιμωνίδη.
Όλα αυτά θα έπρεπε να σε είχαν προετοιμάσει γι'αυτή τη στιγμή.
Δυστυχώς, όμως, δεν είσαι προετοιμασμένος.
Γιατί;
Μετά από όλες αυτές τις συζητήσεις...
Το θέμα του θανάτου σφραγίζει το μυαλό σου;
Μήπως κατά βάθος το ήξερες ότι η σοφία σου...
Θα ήταν άχρηστη μπροστά στο μυστήριο των μυστήριων;
Από τη στιγμή που θα το παραδεχτείς αυτό...
Όλες οι άλλες γνώσεις και δεξιότητες γίνονται ασήμαντες.
Αν είναι έτσι, τότε δε θα έπρεπε να είχες διαβάσει...
Δε θα έπρεπε να είχες προβληματιστεί και συζητήσει.
Μπορεί να είναι κι έτσι.
Οι άνθρωποι που δε σκέπτονται, δε διαβάζουν και δε συζητάνε...
Αλλά κυρίως, όσοι δε συζητάνε, δεν είναι πια άνθρωποι.
Ήρθε να με πάρει.
Ο σιωπηλός βαρκάρης, θα με μεταφέρει στο σκοτεινό ποτάμι.
Δεν είμαι έτοιμος για σένα!
Πάντα μου άρεσε να κάνω παζάρια με τους εχθρούς μου.
Σου ζητάω να περιμένεις δυο χρόνια.
Ένα χρόνο!
Δεν μπορώ να το κάνω σε λιγότερο από ένα χρόνο.
Δε ψάχνω για ηδονή, φιλίες η αγάπη.
Μιλάω μόνο για τη Ρώμη!
Και όταν λέω Ρώμη, εννοώ ολόκληρο τον κόσμο!
Το μέλλον!
Είμαι έτοιμος να ζήσω ακόμη και αν πονάω.
Ένα χρόνο! Τι είναι ένας χρόνος για σένα;
Κι όμως, ανόητε και αδαή, εγώ ήμουν αυτός που είπε...
Δεν είναι στη φύση της συκιάς να δίνει σύκα...
Στη φύση της μέλισσας να δίνει μέλι...
Και στη φύση του λιονταριού να ορμάει στο αρνί;
Άρα είναι γραφτό να έρθεις και εσύ σε μένα.
Συγχώρεσε με, βαρκάρη.
Δεν είχα καταλάβει ότι είσαι τυφλός και κουφός.
Έλα σε μένα, όποτε θέλεις. Το χέρι μου θα μας οδηγήσει.
Ένα μόνο θα σου πω...
Υπάρχει μια μεγάλη αλήθεια που δεν θεοποιήσαμε ακόμη.
Εσύ είσαι, Κλέανδρε!
Μπορώ να κάνω κάτι για σας, Καίσαρα;
Πονάω.
Οι Έλληνες λένε ότι τα φρούτα καταπραΰνουν τον πόνο.
Μοιραστείτε αυτό μαζί μου.
Με λογοδότησαν στον βασιλιά Σοχάμους.
Μα είσαι δική μου!
Ο πατέρας μου έδωσε το λόγο του.
Πάμε να φύγουμε μαζί. Που μπορούμε να πάμε;
Οπουδήποτε μπορούμε να είμαστε μόνοι.
Δεν υπάρχει τέτοιο μέρος. Είμαι η κόρη του Καίσαρα.
Είσαι γυναίκα!
Αυτό είναι πολύ πιο υψηλό αξίωμα!
Δεν μπορώ να ζήσω έτσι. Ούτε κι εσύ.
Εγώ μπορώ!
Αν ήταν να διαλέξω ανάμεσα στο θρόνο και την αγάπη σου...
Θα διάλεγα την αγάπη σου!
Δεν μπορώ!
Πως μπορείς να κάνεις οτιδήποτε άλλο;
Μόνο αυτό είναι αληθινό.
Όλα τα υπόλοιπα είναι μισή ζωή, ένα όνειρο.
Μόνο αυτό!
Πως μπορείς να μου ζητάς να ξεχάσω όλα όσα είμαι;
Όλα αυτά που σημαίνει η ζωή μου;
Τι μπορεί να σημαίνει η ζωή σου, χωρίς αγάπη;
Δε θα επιτρέψω να γίνει αυτό!
Πατέρα...
Γιατί μ απαρνήθηκες;
Ο Καίσαρας!
Ο Καίσαρας πεθαίνει!
Πατέρα!
Λίβυε...
Λίβυε!
Ψάχνεις για ένα έγγραφο, Τιμωνίδη.
Αυτό με το οποίο ο πατέρας μου καθορίζει τον διάδοχο του.
Δεν υπάρχει τέτοιο έγγραφο. Πρέπει να υπάρχει!
Η τελευταία του λέξη ήταν Λίβυος.
Θα επιβεβαιώσω εγώ, ως μάρτυρας...
Ότι η επιθυμία του Καίσαρα ήταν να γίνεις διάδοχος του.
Αν το πεις μόνο εσύ, Λουσίλα, θα το αμφισβητήσουν.
Και ο Καίσαρας πρέπει να είναι αδιαμφισβήτητος!
Πως γίνεται να μην υπάρχουν άλλοι τρόποι...
Για να γίνεις πραγματικός διάδοχος του Μάρκου Αυρήλιου;
Χαίρε αδιαμφισβήτητε Καίσαρα! Χαίρε Κόμοδε!
Χαίρε Καίσαρα! Χαίρε Κόμοδε!
Δε θα ξεχάσω ποτέ αυτό που έκανες σήμερα.
Ας ακουστεί ως τις τέσσερις γωνιές της αυτοκρατορίας!
Εγώ, ο Κόμοδος και τώρα Καίσαρας...
Ανακηρύσσω τον Γάιο Μέτελους Λίβυο...
Διοικητή όλων των ρωμαϊκών στρατευμάτων...
Ύπατο της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας...
Και αντικαταστάτη του ίδιου του Καίσαρα!
Χαίρε Καίσαρα!
Να θυμάσαι ότι είσαι θνητός!
Χαίρε Καίσαρα!
Σε αυτά τα κτίρια αποθηκεύεις όλους τους νόμους...
Και όλες τις γραφές των μεγάλων ανδρών της Ρώμης.
Φεύγω με το σύζυγο μου...
Και σύντομα, θα είμαι μακριά από αυτήν την πόλη.
Και τώρα, σου ζητώ να τα φυλάς όλα αυτά...
τους στοχασμούς του Μάρκου Αυρήλιου.
Ότι κι αν συμβεί, στις μέρες που θα έρθουν...
Πρόσεχε να μην καταστραφούν.
Γιατί αυτά είναι η Ρώμη.
Όταν πέθαινε ο πατέρας μου...
Μίλησα στους θεούς και είπα...
Δεν είμαι σαν τον πατέρα μου.
Και αν γίνω Καίσαρας, θα αλλάξω όλα όσα έκανε.
Τους προσέφερα τη ζωή μου.
Τους είπα ότι αν δεν είναι για καλό της Ρώμης...
Να γίνω εγώ Καίσαρας...
Να μ αφήσουν να σκοτωθώ.
Αλλά όπως βλέπετε, είμαι ζωντανός...
Και Καίσαρας!
Και τώρα...
Θέλω να δω και πάλι τη Ρώμη, Πόλη του Φωτός...
Πόλη χαράς, ομορφιάς και δύναμης!
Θα έχουμε αγώνες!
Οι κάτοικοι της πόλης θα ταΐζονται.
Οι ανατολικές επαρχίες θα στέλνουν διπλές ποσότητες σταριού...
Και οι φόροι τους θα διπλασιαστούν.
Καίσαρα, δεν μπορεί να γίνει αυτό.
Λιμοκτονούμε!
Όχι μόνο στις επαρχίες της Συρίας και της Αιγύπτου...
Αλλά και στην Αρμενία, την Καππαδοκία και την Αραβία!
Σε όλη την ανατολική ζώνη της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας...
Ο κόσμος πεθαίνει από την πείνα!
Όταν μάθαμε ότι ζήτησες να μας δεις...
Όλος ο κόσμος χάρηκε και γέμισε ελπίδες!
Ο λαός μας είπε: Η Ρώμη δεν θα μας αφήσει να πεθάνουμε!
Ο νεαρός μας αυτοκράτορας θα μας στείλει βοήθεια.
Αν εκτελέσουμε αυτές τις διαταγές...
Υπάρχει κίνδυνος να ξεσηκωθεί όλη η Ανατολή εναντίον της Ρώμης
Πείτε στις επαρχίες σας, την Αίγυπτο, τη Συρία...
Και σε όλη την ανατολική ζώνη της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας...
Ότι αν υπάρξει η παραμικρή αντίσταση στις εντολές μου...
Θα τους καταστρέψω!
Να τους πείτε ακόμη...
Ότι πρέπει να ξεχάσουν την αδυναμία του πατέρα μου!
Ο Πολύβιος και η λεγεώνα του κάνουν πορεία θανάτου!
Τους έστησαν ενέδρα!
Οι Βάρβαροι κάνουν ανθρωποθυσίες...
Με Ρωμαίους!
Επίθεση!
Μπάλομαρ!
Μπάλομαρ, άφησε κάτω τα όπλα και τα σπαθιά!
Αρκετά πολεμήσαμε ο ένας τον άλλον.
Δε θα σύρετε ποτέ εμένα και το λαό μου...
Σκλάβους, στους δρόμους της Ρώμης!
Μπάλομαρ, εσύ και ο λαός σου δε θα γίνετε ποτέ σκλάβοι!
Σου δίνω το λόγο της τιμής μου!
Ο Καίσαρας δεν πρόκειται να το δεχτεί αυτό!
Οι αιχμάλωτοι πολέμου πουλιούνται σαν σκλάβοι!
Ας πεθάνουμε σκοτώνοντας τους Ρωμαίους!
Αλυσοδέστε τους!
Μέχρι να μπορέσουμε να τους μιλήσουμε σαν άνθρωποι!
Σας ζητάμε μόνο να μας δώσετε το λόγο σας...
Και θα σας βγάλουμε τις αλυσίδες.
Μάλλον δεν καταλαβαίνετε!
Ο Γάιος Λίβυος θέλει να αφαιρεθούν οι αλυσίδες σας...
Θέλει να σας κάνει ελεύθερους άντρες και γυναίκες.
Θέλει να σας κάνει Ρωμαίους!
Αμφισβητείτε το λόγο του Λίβυου; Πείτε μου, θέλω να σας βοηθήσω.
Αυτός είναι ο Βόταν, ο δικός μας θεός του πολέμου!
Αν οι θεοί σου είναι πιο δυνατοί, θα σου δώσουν δύναμη.
Αν όχι, θα αγγίξεις τον Βόταν!
Είστε περικυκλωμένοι από Ρωμαίους στρατιώτες.
Αν φωνάξω, θα πέσουν πάνω σας και θα σας σκοτώσουν όλους!
Χάσαμε τη μάχη. Ο Βόταν λέει ότι πρέπει να πεθάνουμε.
Ας το δούμε λογικά. Θέλετε να μάθετε...
Αν οι θεοί μας είναι πιο δυνατοί από τους δικούς σας.
Πρώτον, τι θα μάθετε αν αγγίξω το θεό σας;
Μόνο το ότι είμαι αδύναμος.
Θέλουμε να σας βοηθήσουμε, να σας ελευθερώσουμε.
Αν φωνάξω, θα πεθάνετε όλοι!
Παρόλο που ήμουν σκλάβος, δεν έχω συνηθίσει τον πόνο.
Παρόλο που είμαι φιλόσοφος, είμαι αδύναμος.
Δεν το αξίζουν!
Βάρβαροι! Κτήνη! Ζώα!
Άγγιξε τον Βόταν και θα μάθουμε ότι οι θεοί σας είναι αδύναμοι!
Δεν μπορώ, δεν μπορώ να το αντέξω αυτό.
Είναι πάνω από κάθε ανθρώπινη αντοχή!
Δεν μπορώ.
Λίβυε, τι κόσμος θα είναι αυτός...
Όταν το μέλλον του στηρίζεται σε τέτοιους ανθρώπους;
Δεν είχα πρόθεση να το κάνω αυτό.
Η πίστη μου δεν ήταν αρκετά ισχυρή.
Δε φώναξες καθόλου.
Αυτός δεν είναι λόγος να πάρω το θεό σας!
Αυτός δεν είναι λόγος να αλλάξετε τις συνήθειες σας.
Δε μας θέλεις, Ρωμαίε;
Δυστυχισμένοι, αμόρφωτοι, μισοί άνθρωποι!
Δεν είστε αυτό για το οποίο πολεμήσαμε!
Και όμως...
Ναι, σας θέλουμε!
Σας θέλουμε!
Αδελφή μου!
Αν δεν ήταν Καίσαρας, θα ήταν ο καλύτερος μονομάχος της Ρώμης!
Ναι, στην αρένα ανήκεις!
Μη μου πεις ότι έκανες τόσο δρόμο για να πεις εξυπνάδες!
Για κάθε τι που κάνεις υπάρχει λόγος.
Ήρθα να σου πω αυτό που δε σου λένε οι φίλοι σου.
Σπρώχνεις τις ανατολικές επαρχίες να επαναστατήσουν.
Κατάλαβα! Ήρθες να με μαλώσεις!
Βαλε καλά στο μυαλό σου, αδελφούλα μου...
Ότι δεν μπορείς να διατάζεις η να γελοιοποιείς τον αδελφό σου!
Μάλλον ξεχνάς ότι είμαι Καίσαρας και κάνω ότι θέλω!
Αλήθεια;
Ένα πράγμα μόνο έχεις στο μυαλό σου.
Να καταστρέψεις όσα έφτιαξε ο πατέρας μας!
Πάντα είσαι χολωμένη μαζί μου, Λουσίλα.
Γιατί; Τι σου έχω κάνει;
Θυμώνω με αυτά που κάνεις τώρα!
Λες ψέματα!
Νομίζεις πως δεν ξέρω ότι με κακολογούσες στον πατέρα;
Δε χρειαζόταν! Ο πατέρας ήξερε όλες τις βαναυσότητες σου!
Και πως γίνεται να μην ήξερε τις δικές σου βαναυσότητες;
Ιδίως αυτές που έκανες στη μητέρα μας;
Ήμουν στο δωμάτιο, όταν πέθανε!
Όταν πέθανε η μητέρα μας!
Το θυμάσαι;
Την άκουσα που σε ικέτευε!
Λουσίλα, γιατί με μισείς τόσο πολύ;
Αν έκανα κάτι που σε πλήγωσε, συγχώρεσε με.
Και εσύ την άφησες να πεθάνει χωρίς να της πεις κουβέντα.
Βάναυσο δεν ήταν αυτό; Υπήρχε λόγος.
Ποιος λόγος; Πες μου. Τίποτα, τίποτα!
Πες μου!
Καίσαρα! Είσαι άοπλος!
Ακόμα και μια γυναίκα με στιλέτο είναι επικίνδυνη!
Δεν έχει στιλέτο.
Είναι η αδελφή μου.
Άφησε μας.
Ώστε ήρθες να με προειδοποιήσεις!
Δεν υπάρχει άλλος λόγος;
Δεν το ήξερες ότι έρχεται ο Λίβυος στη Ρώμη;
Δεν το ήξερα.
Ξέρεις γιατί έρχεται;
Μείνε εδώ μαζί μου, Λουσίλα.
θα βρούμε άλλους τρόπους να διασφαλίσουμε...
Την αφοσίωση της Αρμενίας.
Γάιε Μυτίλους Λίβυε!
Έμαθα ότι είναι η Λουσίλα στη Ρώμη!
Δεν άκουσες να λένε ότι όλα είναι δυνατά...
Τώρα που ο Κόμοδος είναι Καίσαρας;
Άκουσα κάτι παράξενες φήμες...
Ότι γύρισες με το κεφάλι γεμάτο ιδέες...
Για μια καινούρια Ρώμη.
Τη Ρώμη του πατέρα μου!
Και ότι σκοπεύεις να ανακοινώσεις αυτές τις ιδέες...
Ενώπιων της Συγκλήτου!
Αυτά τα τρελά σου σχέδια!
Τι θα έκανες αν σου έλεγα...
Λίβυε, δε θέλω να το κάνεις αυτό!
Μόνο αυτό, τίποτα άλλο.
Και πάλι θα έκανα αυτό που πιστεύω ότι πρέπει να γίνει.
Εγκατέλειψε αυτό το σχέδιο, Λίβυε...
Και θα φροντίσω να ζήσεις για πάντα μαζί με τη Λουσίλα.
Λίβυε!
Τι θα κάνω; Δεν είμαι τόσο δυνατή, όσο πίστευα!
Δεν έχω μάθει να ζω χωρίς εσένα.
Δεν υπάρχει χωριστή ζωή για μας, Λουσίλα.
Στο είχα πει αυτό, αλλά δε με άκουσες.
Νόμιζα ότι πρόδωσες τον πατέρα, αλλά τώρα ξέρω.
Βρήκες το δικό σου τρόπο, να φτιάξεις τον κόσμο που ήθελες.
Και τώρα, αν προσπαθήσω να φτιάξω αυτόν τον κόσμο...
Ο Κόμοδος θα μας κρατήσει χωριστά.
Φτιάξε αυτόν τον κόσμο, Λίβυε...
Και μετά θα δούμε τι θα μας κρατήσει χωριστά.
Χαίρε Λίβυε, κατακτητή των Γερμανών!
Χαίρε Λίβυε Γερμανικέ!
Αξιότιμοι πατέρες και συγκλητικοί της Ρώμης!
Ακούσατε την πρόταση που έγινε;
Ο Γάιος Μυτίλους Λίβυος ζήτησε...
Από εμάς, τη Ρωμαϊκή Σύγκλητο...
Να δώσουμε σ αυτούς τους βαρβάρους...
Σε αυτούς τους αγρίους...
Ρωμαϊκή ιθαγένεια για να εγκατασταθούν σε ρωμαϊκή γη!
Να φερθούμε σε αυτούς τους δολοφόνους...
Σαν να είναι αδέλφια μας, ισότιμοι με εμάς!
Και τι θα γίνει με τις άλλες επαρχίες;
Τι θα γίνει με τη Γαλατία, που είναι αφοσιωμένη σε μας;
Τι θα γίνει με τη Συρία και την Αίγυπτο...
Που μας στέλνουν το στάρι τους;
Αν κάνουμε Ρωμαίους αυτούς τους βαρβάρους...
Μπορούμε να αρνηθούμε τη ρωμαϊκή ιθαγένεια στους υπόλοιπους;
Τι θα καταντήσει να είναι το πολύτιμο αγαθό...
Της ρωμαϊκής υπηκοότητας;
Θα γίνει κάτι φτηνό, κάτι πολύ κοινό...
Που το δίνουμε όπως το ψωμί.
Εγώ λέω όχι!
Είμαστε Ρωμαίοι, πολεμιστές!
Ας απαλλάξουμε το νου μας από αυτή τη δηλητηριώδη ιδέα!
Σταυρώστε τους αρχηγούς τους...
Και πουλήστε τους υπόλοιπους σαν σκλάβους!
Να μάθουν μια για πάντα τι σημαίνει να πολεμούν τη Ρώμη!
Αυτός είναι ο ρωμαϊκός τρόπος.
Αξιότιμοι πατέρες της Ρώμης!
Με υποδεχτήκατε σαν στρατιώτη...
Που ήρθε με ένα μικρό θρίαμβο από τους πολέμους.
Και σας ευχαριστώ γι' αυτό.
Σήμερα, όμως, πρέπει να πάρετε μια πολύ δύσκολη απόφαση.
Και δε θέλω εγώ, ως στρατιώτης, να επηρεάσω την ψήφο σας!
Ζητάω, λοιπόν, από τον Καίσαρα να επιτρέψει...
Σε έναν άνθρωπο που δεν είναι στρατιώτης ούτε συγκλητικός...
Αλλά φιλόσοφος, άνθρωπος της λογικής...
Να μιλήσει εκ μέρους!
Χαίρετε Ρωμαίοι! Έλληνας! Έλληνας!
Γεννήθηκα Έλληνας, αλλά επέλεξα να γίνω Ρωμαίος!
Σκλάβος!
Γεννήθηκα σκλάβος, αλλά κέρδισα την ελευθερία μου.
Φίλοι Ρωμαίοι...
Είμαι δάσκαλος.
Και ως δάσκαλος γνωρίζω ότι όταν προσπαθώ εκατό φορές...
Να διδάξω ένα μάθημα και οι μαθητές δεν το καταλαβαίνουν
Τότε, αναγκάζομαι να καταλήξω στο συμπέρασμα...
Ότι κάτι δεν πάει καλά, είτε με το μάθημα είτε με το δάσκαλο.
Εκατό φορές διδάξαμε σε αυτούς που ονομάζουμε βαρβάρους...
Τι σημαίνει να πολεμάνε τη Ρώμη!
Κάψαμε τα χωριά τους, σταυρώσαμε τους αρχηγούς τους,
Σκλαβώσαμε τα παιδιά τους.
Οι φωτιές σβήνουν, οι νεκροί θάβονται...
Και οι σκλάβοι πεθαίνουν, αργά αργά.
Αλλά το μίσος που αφήνουμε πίσω μας δεν πεθαίνει ποτέ!
Και το μίσος φέρνει πόλεμο!
Πόλεμος σημαίνει κοινότητες...
Που αποκόβονται από τις επαρχίες μας.
Σημαίνει φόρους...
Πείνα και ασθένειες!
Είναι μεγάλο αυτό το κόστος! Είναι σπατάλη!
Και όμως, η απάντηση είναι απλή.
Δεν πρέπει να πολεμάμε. Να μην πολεμάμε;
Όταν οι φίλοι σας μας επιτίθενται συνεχώς;
Αυτό είναι προδοσία!
Αυτοί οι άνθρωποι απόδειξαν ποιος είναι ο σκοπός τους.
Να καταστρέψουν εμάς...
Να καταστρέψουν τη ζωή όλης της αυτοκρατορίας.
Και όμως, η απάντηση είναι απλή.
Ας μετατρέψουμε τους φίλους μου...
Από ανθρώπους του πολέμου σε ανθρώπους της ειρήνης.
Ας τους εγκαταστήσουμε σε εγκαταλειμμένα αγροκτήματα.
Δε θα παράγουν μόνο τροφή για τους ίδιους...
Αλλά, κάποια μέρα, θα στέλνουν τροφή και στη Ρώμη.
Ναι, συμφωνώ! Να τους βάλουμε σε αυτά τα αγροκτήματα...
Και να παράγουν για μας, αλλά σαν σκλάβοι!
Άλλωστε, έτσι γινόταν πάντα!
Ο Νιγήριος είχε 20.000 σκλάβους στη γενέτειρα του. Που είναι;
Πουλήθηκαν η ελευθερώθηκαν! Γιατί;
Επειδή ο Νιγήριος είναι αντίθετος με τη δουλειά;
Όχι! Γιατί δεν είναι πλέον επικερδές να διατηρείς σκλάβους!
Οι σκλάβοι δεν παράγουν όσο οι ελεύθεροι!
Αφήστε μας να κάνουμε αυτό που είναι επικερδές και σωστό.
Ας μοιραστούμε το μεγαλύτερο δώρο όλων!
Ας τους δώσουμε το δικαίωμα της ρωμαϊκής ελευθερίας.
Και θα διαδώσουν σε όλους ότι η Ρώμη τους δέχτηκε ως ίσους!
Και μετά, θα έχουμε τα ανθρώπινα σύνορα που θέλουμε!
Τη Ρωμαϊκή Ειρήνη που υποσχέθηκε ο Μάρκος Αυρήλιος!
Στο όνομα του Καίσαρα!
Ο Καίσαρας με ρώτησε ποτέ ήταν η Ρώμη πιο μεγάλη και δυνατή.
Κι εγώ απάντησα στον Καίσαρα...
Ότι η Ρώμη ποτέ δεν ήταν πιο μεγάλη και δυνατή από ότι τώρα!
Τι είναι αυτό που κρατάει ενωμένη την αυτοκρατορία μας;
Η δύναμη, η ισχύς μας!
Ισότητα, ελευθερία, ειρήνη.
Μόνο οι Έλληνες, οι Εβραίοι και οι σκλάβοι τα λένε αυτά!
Πίσω από αυτόν και το λαό του υπάρχουν οι βάνδαλοι...
Απίστευτα εκατομμύρια βανδάλων που καραδοκούν...
Μια στιγμή αδυναμίας για να μας καταστρέψουν!
Αν πάρουμε αυτούς τους βαρβάρους ανάμεσα μας...
Οι εχθροί μας θα λένε ότι το κάναμε επειδή είμαστε αδύναμοι.
Και τότε, θα μας επιτεθούν από παντού!
Θα είναι το τέλος της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας!
Θα είναι το τέλος της Ρώμης!
Το τέλος της Ρώμης;
Πως πεθαίνει μια αυτοκρατορία;
Γκρεμίζεται σε μια τρομερή στιγμή; Όχι!
Έρχεται, όμως, μια στιγμή που ο λαός της...
Δεν πιστεύει πλέον σε αυτήν!
Τότε και μόνο τότε αρχίζει να πεθαίνει μια αυτοκρατορία.
Πατέρες της Ρώμης...
Έζησα υπό την ηγεσία τεσσάρων μεγάλων αυτοκρατόρων!
Του Τραϊανού, του Αδριανού...
Του Αντωνιανού και του Μάρκου Αυρήλιου.
Σε όλα αυτά τα χρόνια, η αυτοκρατορία μας μεγάλωσε, άλλαξε.
Ο νόμος της ζωής είναι η μεγαλώνω η πεθαίνω.
Κι εσείς, οι συγκλητικοί, είστε η καρδιά της Ρώμης!
Μέσα από σας μιλάει ο λαός.
Μιλήστε, να σας ακούσει ο κόσμος!
Πείτε στον κόσμο ότι η Ρώμη δε θα πεθάνει.
Εκατομμύρια σαν αυτούς περιμένουν στις πύλες μας.
Αν δεν ανοίξουμε εμείς τις πύλες μας...
Θα ορμήσουν μέσα και θα μας καταστρέψουν.
Αντί όμως να επιτρέψουμε να γίνει αυτό...
Να προσπαθήσουμε να γίνουμε πιο μεγάλοι, πιο δυνατοί.
Ας τους πάρουμε ανάμεσα μας.
Ας αφήσουμε την καρδιά της αυτοκρατορίας να μεγαλώσει μαζί μας.
Αξιότιμοι πατέρες, αλλάξαμε τον κόσμο.
Δεν μπορούμε να αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι;
Ναι, ήρθε η ώρα να αλλάξουμε!
Να τελειώσουν οι πόλεμοι!
Ρωμαϊκή Ειρήνη!
Λίβυε!
Νίκησες! Νικήσαμε!
Μόνο τη Σύγκλητο. Μένει να νικήσουμε τη Ρώμη.
Η Ρώμη είναι μαζί σου. Ο στρατός είναι μαζί σου.
Είμαι κι εγώ μαζί σου.
Προέλασε εναντίον του Κόμοδου.
Με σένα Καίσαρα, όλη η Ρώμη θα αλλάξει.
Με νίκησες, έτσι;
Το έκανα για τη Ρώμη, δεν είναι δική σου ήττα.
Τώρα είναι ξεκάθαρο γιατί ήρθατε.
Για να με καταστρέψετε.
Θα μπορούσα να σας σκοτώσω και τους δυο!
Όσο για τη Σύγκλητο...
Αν προσπαθήσεις να εναντιωθείς στην απόφαση της Συγκλήτου...
Δε θα εναντιωθώ στην απόφαση της Συγκλήτου.
Θα επιτρέψουμε στους βαρβάρους να εγκατασταθούν...
Εσύ, όμως, θα πάψεις να είσαι αντικαταστάτης του Καίσαρα...
Θα επιστρέψεις στα βόρεια σύνορα...
Και θα τα περιπολείς για πάντα, μέχρι να αλλάξω γνώμη.
Όχι, αδελφή μου!
Δε θα σου δώσω άλλες ευκαιρίες να συνωμοτήσεις εναντίον μου.
Θα επιστρέψεις στο σύζυγο σου, στην Αρμενία.
Και δε θα ξαναδείς ποτέ τη Ρώμη η το Λίβυο.
Πριν λίγες μέρες ήσασταν έτοιμοι να κάνετε ειρήνη με τη Ρώμη.
Όλα αυτά τα χρόνια που πέρασαν, προσπαθήσαμε...
Να κάνουμε πολλές συνθήκες ειρήνης, με πολλές φυλές.
Από τους βόρειους λαούς, μόνο εσείς μείνατε.
Αν φοβάστε τις ορδές των βανδάλων στα σύνορα σας...
Η Ρώμη θα σας προστατεύσει.
Γιατί αρνείστε; Γιατί;
Μιλήστε καθαρά τώρα, αλλιώς φύγετε!
Τόσα χρόνια σε αυτή την ερημιά. Τι καταφέραμε;
Για πρώτη φορά στην ιστορία της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας...
Το μεγαλύτερο μέρος του βορρά έχει ειρήνη.
Ένας άνδρας μπορεί να είναι μόνος για μήνες, χρόνια...
Αλλά έρχεται μια στιγμή, που ένα μόνο λεπτό είναι πάρα πολύ!
Θα ερχόταν αυτή η στιγμή, αν ήταν μαζί σου η Λουσίλα;
Διαταγή του Καίσαρα: Να επιστρέψεις στη Ρώμη.
Τιμωνίδη, κοίτα! Ο Λίβυος!
Όλα είναι εντάξει εδώ. Ευημερούμε!
Έχω δικό μου σπίτι, σαν Ρωμαία!
Όπως βλέπεις, έχουμε περισσότερα από όσα θέλουμε.
Έχουμε δίκιο, δεν υπάρχουν όρια στο τι μπορεί να γίνει...
Με το ανθρώπινο πνεύμα, για καλό ή για κακό.
Έχεις νέα από τη Λουσίλα;
Όχι! Έχω μήνες να μάθω νέα της.
Έμαθα ότι η Ρώμη λιμοκτονεί.
Ο κόσμος πεθαίνει από την πείνα και τη χολέρα.
Πρέπει να φτάσω εκεί, πριν νυχτώσει.
Χαίρομαι που ευημερείτε.
Τρομερές μέρες, Λίβυε! Μάλλον είναι θυμωμένοι οι θεοί.
Η Ρώμη μαστίζεται από τη χολέρα.
Χιλιάδες πέθαναν, είμαι μόνος!
Δεν έχω κανέναν να με βοηθήσει...
Εκτός από σένα.
Δε θέλησα εγώ να φύγω.
Όλη η Ανατολή έχει ξεσηκωθεί.
Η Αραβία, η Ιουδαία, η Καππαδοκία, η Συρία, η Αίγυπτος.
Η Συρία και η Αίγυπτος;
Εκεί είναι ο Μάρσελους και ο Βιργιλιάνος!
Ήταν από τους πιο αφοσιωμένους. Ναι, στον πατέρα μου.
Ετοιμάζουν στρατό εναντίον μου, εναντίον της Ρώμης.
Μέχρι κι ο Σοχάμους είναι μαζί τους.
Ανάγκασε τη Λουσίλα να φύγει μαζί του, Λίβυε!
Που βρίσκεται ο ανατολικός στρατός, Κόμοδε;
Πήγε με το μέρος των επαναστατών!
Έμεινε μόνο ο βόρειος στρατός για να τους συντρίψει.
Κι εσύ...
Εσύ είσαι ο μόνος που θα ακολουθούσουν.
Λίβυε, ανέλαβε τη διοίκηση.
Μη μου δίνεις αυτήν την εξουσία, Κόμοδε.
Οι θεοί είναι μαζί μου. Πάντα θα είναι μαζί μου.
Πήγαινε στην Ανατολή να καταστείλεις την επανάσταση.
Μη μου δίνεις αυτήν την εξουσία.
Δε φοβάμαι.
ΑΡΜΕΝΙΑ
Ζήτησες αυτή τη συνάντηση. Λέγε!
Είστε έτοιμοι να μας πολεμήσετε πριν ακόμα μιλήσετε μαζί μας.
Επαναστατήσατε εναντίον της Ρώμης.
Ο Μάρκος Αυρήλιος μίλησε για μια αυτοκρατορία με ισότιμα έθνη!
Η Ρώμη δε θα ανεχτεί την επανάσταση.
Είμαστε παλιοί φίλοι, Λίβυε. Είστε προδότες!
Προκαλέσατε την ανταρσία δυο στρατών!
Απειλήσατε την αυτοκρατορία!
Δεν είμαστε μόνοι σε αυτό, Λίβυε.
Λίβυε!
Οι θεοί είναι μαζί μας. Έστειλαν εσένα!
Συμμετέχεις σε αυτό, Λουσίλα; Είμαι σημαντικό μέρος του!
Συμμετέχεις στην επανάσταση. Θα αποσπαστούμε από τη Ρώμη.
Θα κάνουμε μια δική μας ανατολική αυτοκρατορία.
Ανατολική αυτοκρατορία! Μόνο χάος θα δημιουργήσεις!
Τι θα σας κρατήσει ενωμένους; Θα χωρίσετε την αυτοκρατορία!
Όχι αν έρθεις κι εσύ μαζί μας, Λίβυε.
Θα κάνουμε τη Ρώμη μεγαλύτερη από κάθε άλλη φορά!
Τι έκανες, Λουσίλα;
Προσπαθώ να αποτρέψω την καταστροφή που προκαλεί ο Κόμοδος.
Μπορεί να έχει κάνει πολλά λάθη ο Κόμοδος...
Αλλά δεν είναι τρόπος αυτός να του εναντιωθείτε!
Δεν μπορώ να σας αφήσω να καταστρέψετε την αυτοκρατορία!
Δεν μπορείς;
Αν δεν μπορείς να έρθεις με μας, γύρνα με το στρατό σου στη Ρώμη
Και άσε μας να φτιάξουμε τη δική μας μοίρα εδώ.
Και ν αφήσω ατιμώρητη την επανάσταση;
Είμαι κι εγώ ένα μέρος αυτής της επανάστασης!
Αρχίζω να αναρωτιέμαι αν με αγάπησες ποτέ.
Αυτή η αγάπη με έκανε να τολμήσω τόσα.
Φύγε, Λουσίλα! Κρύψου κάπου, πριν να είναι πολύ αργά.
Είναι σίγουρο όσο ο θάνατος, ότι θα επιτεθούμε...
Και θα διαλύσουμε το στρατό των επαναστατών.
Δεν το βάζω στα πόδια, Λίβυε.
Παραβιάσατε την ανακωχή!
Κάναμε κάτι περισσότερο, Λουσίλα!
Συμμαχήσαμε με τους Πέρσες!
Οι Πέρσες!
Τι θα κάνουμε; Θα πάμε με τον Λίβυο;
Πως θα μας πληρώσει ο Κόμοδος; Με βασανιστήρια και θάνατο!
Τώρα πολεμάνε οι Ρωμαίοι με τους Πέρσες. Εμείς είμαστε από έξω!
Βάλτε φωτιές πίσω μας!
Μάθε, Λίβυε, πως αν πεθάνω...
Έδωσα εντολή να σκοτώσουν αμέσως τη Λουσίλα!
Ο βασιλιάς είναι νεκρός!
Έχασα, άσε με να πεθάνω! Όχι, Λουσίλα! Θέλω να ζήσεις!
Θέλω να πεθάνω, Λίβυε!
Χαίρε, Λίβυε!
Ο Κόμοδος, ο αυτοκράτορας του ρωμαϊκού κόσμου, σε χαιρετά!
Ανακηρύσσει ότι από τώρα και στο εξής...
θα ονομάζεσαι Γάιος Μυτίλους Λίβυος Πάρθιους...
κατακτητής της Περσίας!
Ο Καίσαρας μου ζήτησε να σου πω...
Λίβυε, φίλε μου, αδελφέ μου...
Θέλω να μοιραστείς το θρόνο μου, να γίνεις Καίσαρας μαζί μου.
Πρώτα, όμως, πρέπει να καταστραφούν αυτά τα χωριά.
Σε κάθε πόλη της Καππαδοκίας, της Συρίας και της Αιγύπτου...
Που επαναστάτησε, να σταυρωθούν 5.000 άτομα.
5.000 άτομα σε κάθε πόλη να καούν ζωντανοί.
Για να μάθουν να μην κάνουν επαναστάσεις!
Σταματήστε τις σταυρώσεις! Πιάστε αυτούς τους άντρες!
Ρωμαίοι! Ρωμαίοι!
Τώρα μπορούμε να πούμε στη Σύγκλητο μας...
Στην αυτοκρατορία μας και σε όλον τον κόσμο...
Κοιτάξτε! Συναντιόμαστε εδώ φιλικά...
Οι λευκόχρωμοι από το βορρά και οι σκουρόχρωμοι από το νότο!
Αυτό που κάναμε εδώ, μπορεί να γίνει σε όλον τον κόσμο!
Που είναι αυτό το δώρο από τον Γάιο Λίβυο;
Ο Λίβυος μας το έκανε αυτό! Ο Γάιος Μυτίλους Λίβυος!
Του είπατε ότι θα μοιραστώ το θρόνο μαζί του;
Η απάντηση του ήταν αυτή:
Πείτε στον Καίσαρα ότι θα φτιάξουμε μια νέα Ρώμη...
Η ένα νέο Καίσαρα!
Κλέανδρε!
Βρες μου χρυσό, Κλέανδρε.
Γδύσε όλα τα δημόσια μνημεία, τους ναούς, θεούς και θεές!
Βρες μου αρκετό χρυσό, Κλέανδρε...
Για να πνίξω τον Λίβυο και τη νέα Ρώμη του!
Καταστρέψτε τους βαρβάρους!
Άνδρες της Ρώμης!
Μην πειράξετε αυτούς τους ανθρώπους!
Έγιναν αδέλφια σας!
Αφήστε τους να ζήσουν ειρηνικά, είναι Ρωμαίοι τώρα!
Μην τους κάνετε κακό!
Όλοι οι βόρειοι λαοί θα απαντήσουν με θάνατο και φωτιά!
Το μίσος θα διαιωνιστεί!
Θα το πληρώσουμε αυτό με ποτάμια αίματος!
Θα φτιάξετε έθνη δολοφόνων!
Αφήστε κάτω τα όπλα σας και ας ζήσουμε όλοι μαζί ειρηνικά.
Ειρήνη!
Όχι! Όχι!
Τι έγινε, ευγενή Έλληνα;
Προσπάθησες να τους πεις ότι υπάρχουν τρεις πιθανότητες;
Δεν ήξερες ότι υπάρχει και μια τέταρτη πιθανότητα;
Αυτή!
Έτσι απαντούν στη λογική!
Ήρθε η ώρα να δεις κι εσύ...
Ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να τους απαντήσεις.
Κοίτα το πρόσωπο του και πες τι πρέπει να κάνω στο όνομα του.
Να προελάσω με το στρατό στη Ρώμη και να την αιματοκυλίσω;
Είναι νεκρός.
Εμένα δε μου φαίνεται νεκρός.
Νιώθω ακόμη τη ζωή του. Ακόμα ακούω τα λόγια του.
Ήταν φίλος του πατέρα μου.
Θα πάω μόνος στη Ρώμη.
Αν δε γυρίσω ως τη δύση, άφησε το στρατό να μπει στη Ρώμη.
Έγινα θεός.
Το ήξερες;
Διέταξα 30 ημέρες γιορτής για το γεγονός.
Φύγε αμέσως, Κόμοδε. Μπορώ ακόμα να σου χαρίσω τη ζωή.
Τελικά, κατάλαβα γιατί μου έστειλαν αυτή τη χολέρα.
Υπήρχε λιμός, ήταν πολλά τα στόματα που έπρεπε να φάνε.
Έτσι, οι θεοί λιγόστεψαν τα στόματα.
Κόμοδε, ο στρατός είναι στις πύλες της πόλης.
Αν δεν επιστρέψω ως τη δύση, οι λεγεώνες θα μπουν στη Ρώμη.
Σου προσέφερα τα πάντα και όμως εσύ στράφηκες εναντίον μου.
Θα μπορούσες να γίνεις θεός.
Πάρε σπαθί, Κόμοδε και θα σου δείξω!
Θα σου δείξω πόσο θεός είσαι!
Θα μιλήσω στη Σύγκλητο.
Κάποιο ίχνος αγάπης για την αυτοκρατορία θα τους έχει μείνει.
Σε αγάπησα, Λίβυε!
Και όμως, τώρα πρέπει να πεθάνεις.
Αυτά είναι τα αστεία που αρέσουν περισσότερο στους θεούς.
Μου είπες κάποτε ότι δεν έχεις ακούσει ποτέ τους θεούς να γελάνε.
Άκου!
Άκου προσεκτικά!
Δοξασμένε Καίσαρα...
Με το όνομα Λούσιους Αυρήλιος Κόμοδος Αύγουστος Πιος Φήλιξ...
Ειρηνοποιέ όλης της γης, ανίκητε...
Ηρακλή της Ρώμης, ανώτατε ιερέα, αυτοκράτορα...
Πατέρα αυτής της χώρας...
Και τώρα κατακτητή της Περσίας!
Συγκεντρωθήκαμε εδώ για να ικετεύσουμε την άδεια...
Από τον θεϊκό μας Καίσαρα, να μας εξουδιοτήσει...
Για να ανακηρύξουμε ότι από σήμερα και στο εξής...
Η αυτοκρατορία μας δε θα ονομάζεται ρωμαϊκή...
Αλλά αυτοκρατορία του Κόμοδου!
Η πόλη αυτή δε θα ονομάζεται Ρώμη, αλλά πόλη του Κόμοδου.
Έχετε την άδεια μου.
Ο Γάιος Λίβυος είναι μαζί μας.
Ο Γάιος Λίβυος επιθυμεί να μιλήσει.
Μίλησε!
Αξιότιμοι πατέρας της Ρώμης...
Τι κάνατε; Τι γίνατε;
Εσείς είστε η Σύγκλητος του λαού της Ρώμης...
Η φωνή, η συνείδηση της αυτοκρατορίας!
Σταθείτε όρθιοι! Απαλλάξτε τη Ρώμη απ αυτόν τον άνθρωπο
Που έθεσε σε κίνδυνο τη ζωή όλης της αυτοκρατορίας!
Ο βόρειος στρατός είναι στις πύλες της Ρώμης.
Θα σας υποστηρίξει!
Προδότη! Προδότη!
Από τον Καίσαρα!
Αλλαγή διοίκησης!
Ο Γάιος Λίβυος δεν είναι πλέον αρχηγός σας.
Νέος σας διοικητής είναι ο ίδιος ο Καίσαρας!
Χρυσό! Ο Καίσαρας έστειλε χρυσό στους στρατιώτες της Ρώμης!
Χρυσό! Χρυσό!
3.000 δηνάρια σε χρυσό για κάθε στρατιώτη!
3.000 δηνάρια σε χρυσό!
Δεν υπάρχει αρκετός χρυσός σε όλον τον κόσμο...
Για να δώσεις σε κάθε άντρα 3.000 δηνάρια!
Κοιτάξτε!
Χρυσός! Χρυσός!
Βλέπεις, Λίβυε;
Η μέρα τελειώνει και κανένας στρατός δεν μπαίνει στη Ρώμη!
Ο νέος μας θεός, ο Καίσαρας, απαιτεί ανθρωποθυσίες!
Εσύ και οι άλλοι εδώ πέρα θα είστε οι πρώτοι.
Χρυσός! Χρυσός!
Αυτός είναι ο μεγάλος ρωμαϊκός στρατός!
Εξαγοράστηκε για μια χούφτα χρυσάφι!
Τι περιμένουμε; Ας πάρουμε το μερίδιο μας.
Τι θα απογίνει ο Λίβυος;
Που πάνε όλα αυτά τα χρόνια που έδωσες, Βικτορίνε;
Το αίμα που χύθηκε; Οι σύντροφοι που σκοτώθηκαν;
θα τα πετάξεις όλα αυτά; Ήρθε η ώρα μας!
Αυτή είναι η ώρα της προδοσίας! Λιποτάκτη!
Δεν είμαστε λιποτάκτες! Υπακούμε στον Καίσαρα μας!
Ο Καίσαρας σας σας εξαγοράζει!
Αν αγγίξεις αυτά τα λεφτά, είσαι προδότης!
Με λες προδότη; Ηγείσαι της επανάστασης!
Πολύβιε!
Φύγε, Λουσίλα! Τρέξε να σωθείς!
Δεν μπορεί να γίνεται αυτό στο στρατό του πατέρα μου!
Τι απέγινε ο στρατός του;
Δεν έμεινε πάρα μόνο σκοτάδι και θάνατος...
Φύγε γρήγορα, Λουσίλα! Πολύβιε!
Δεν ωφελούν τα δάκρυα.
Δεν τα καταλαβαίνεις όλα αυτά, έτσι;
Παλιά, από τους πολέμους οι λεγεωνάριοι έπαιρναν χρυσό.
Αλλά ο πατέρας σου, αν και ήταν σπουδαίος άντρας...
Με αυτή τη νέα Ρώμη του τα άλλαξε όλα.
Βερούλους!
Βερούλους, βοήθησε με!
Βοήθησε με να σώσω τον άνδρα που αγαπώ!
Θέλω να σκοτώσεις τον αδελφό μου!
θα σου δώσω λεφτά, τα κοσμήματα μου!
θα σου δώσω ότι έχω. Δε μου απέμεινε τίποτα άλλο.
Μόνο η αγάπη μου.
Δε φτάνουν τα λεφτά όλου του κόσμου για να πληρώσεις κάποιον
Για να σκοτώσει το γιο του.
Είναι γιος σου;
Η μητέρα μου...
Η μητέρα μου σε αγάπησε;
Ναι, με αγάπησε. Κι εγώ την αγάπησα.
Είναι ψέματα!
Ψέματα!
Όχι, Κόμοδε, είναι αλήθεια. Δεν έπρεπε να γίνεις Καίσαρας.
Δεν γεννήθηκες γι αυτό. Είναι ψέματα!
Είμαι γιος αυτοκράτορα!
Ο Μάρκος Αυρήλιος ήταν ο πατέρας μου.
Δεν είσαι ο πατέρας μου!
Είσαι γιος μου!
Γιος μου!
Ο γιος μου... και η Φαουστίνα μου!
Όχι!
Γιε μου!
Θεοί της Ρώμης, η αυτοκρατορία σας πέθανε!
Το φως του κόσμου έσβησε!
Λαέ της Ρώμης!
Τρέξτε γρήγορα στους γείτονες σας!
Πείτε τους ότι είναι η νύχτα είναι γεμάτη κλέφτες!
Έκλεψαν τον πιο πολύτιμο θησαυρό μας...
Την περηφάνια μας, τη δόξα μας, τη σοφία μας, την τιμή μας!
Λαέ της Ρώμης, κλάψε! Ο θάνατος είναι στον αέρα!
Δε βλέπουν, δεν ακούνε!
Μόνο τα τσακάλια που καραδοκούν στο σκοτάδι το ξέρουν!
Μόνο τα όρνια που περιπολούν στο σκοτεινό ουρανό το ξέρουν!
Θρηνήστε! Θρηνήστε για τη γη που δεν υπάρχει πια!
Λίβυε, δώσε μου το χέρι σου!
Από όλα όσα για τα οποία αγωνιστήκατε...
Από όλα τα όνειρα μας...
Έμεινε μόνο η αγάπη μας.
Έχουμε ο ένας τον άλλον!
Εντολή του Καίσαρα! Αλυσοδέστε την!
Λίβυε!
Γιατί ήρθες εδώ, Λουσίλα; Θα μπορούσες να ζήσεις!
Σε αγαπώ, Λίβυε!
Ανήκουμε ο ένας στον άλλον. Ζω μόνο αν ζεις εσύ!
Ο στρατός! Ο στρατός!
Όταν ο πατέρας μου, ο Μάρκος Αυρήλιος, πέθανε...
Μου έφερες ένα δαυλό και με χαιρέτησες...
Ως αδιαμφισβήτητο Καίσαρα!
Ορκίστηκα να μην το ξεχάσω ποτέ αυτό...
Και τώρα ξεπληρώνω το χρέος μου σε σένα, Γάιε Μυτίλους Λίβυε!
Αγωνίστηκα πολλές φορές στην αρένα.
Ψιθυρίζουν, όμως, ότι κάνεις δεν τολμάει να σκοτώσει...
Τον Καίσαρα, ένα θεό!
Μόνο εσύ θα τολμούσες!
Αν παλέψεις μαζί μου τώρα, ο κόσμος θα ξέρει...
Ότι έτσι έπρεπε να γίνει.
Σκότωσε με και όλοι αυτοί θα γίνουν δικοί σου.
Βικτοριανέ, όποιος και αν ζήσει, εσύ έχεις την εξουσία τώρα.
Εσύ έχεις το στρατό.
Κάνε με Καίσαρα και θα σου δώσω ένα εκατομμύριο δηνάρια σε χρυσό.
Ενάμιση εκατομμύριο δηνάρια!
Αν ακούσεις πολύ προσεκτικά...
Θα ακούσεις τους θεούς...
Να γελάνε!
Κάψτε τους! Κάψτε τους!
Κάψτε τους!
Λίβυε!
Σταματήστε τους δειλούς!
Λίβυε!
Βόταν! Εκδικήσου για μας!
Κατέστρεψε τη Ρώμη!
Χαίρε Λίβυε! Χαίρε Καίσαρ!
Εμείς διοικούμε τώρα, Λίβυε! Η Ρώμη είναι δική μας.
Πάρε το θρόνο! Γίνε Καίσαρας!
Γάιε Μυτίλους Λίβυε, ο λαός σε θέλει!
Η αυτοκρατορία είναι δική σου, Λίβυε!
Δε θα με βρείτε κατάλληλο...
Γιατί η πρώτη μου ενέργεια θα είναι να σας σταυρώσω όλους!
Δυο εκατομμύρια δηνάρια για το θρόνο της Ρώμης.
Δυο εκατομμύρια δηνάρια για το θρόνο;
2.500.000 δηνάρια!
2.750.000 δηνάρια!
2.900.000 δηνάρια!
Για αυτοκράτορας της μεγαλύτερης αυτοκρατορίας στην ιστορία;
Για κυβερνήτης του κόσμου; Όχι, χρειάζονται περισσότερα!
Τρία εκατομμύρια δηνάρια για το θρόνο!
Αυτή ήταν η αρχή της πτώσης της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Ένας μεγάλος πολιτισμός δεν κατακτάται από έξω...
Καταστρέφεται, όμως, από μέσα.