www.napiprojekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
Korekta: Sabat1970
/ZomCon przedstawia...
/CAŁKIEM NOWY ŚWIAT
/Z najciemniejszych zakątków kosmosu /przybyło zło, /którego nikt by się nie spodziewał.
/Chmura radioaktywnego pyłu /ogarnęła całą planetę.
/Naukowcy odkryli, że te kosmiczne drobiny /spowodowały wskrzeszenie umarłych.
/Zombie - stworzenia o tylko jednej /niszczycielskiej potrzebie,
/karmienia się ciałem żywych.
/Tak oto zostaliśmy zmuszeni /do obrony naszej ojczyzny.
/Wojny z zombie.
/Ludzkość zmierzyła się /z całymi legionami nieumarłych.
/Ale w tej najcięższej chwili /pojawił się wybawca.
/ZomCon.
/I nasz założyciel, /doktor Ryan Hall Gaiger.
/Doktor Gaiger odkrył, że jeśli /rozwalimy mózg, rozwalimy zombie.
/Już więcej nie wstanie.
/Tak oto wojny z zombie /zostały wygrane.
/ZomCon zbudował systemy bezpieczeństwa, /takie jak Ściana Na Perymetrze,
/które otaczają stalowym /murem nasze miasta.
/Tak jak wszystkie inne miasta, /w tym wspaniałym kraju.
/Ale nawet w granicach wytyczonych /przez mur czyha niebezpieczeństwo.
/Długotrwałe promieniowanie oznaczało, /że każdy, kto umarł stał się zombie.
/Ostrożnie pani Smith, on nie jest /człowiekiem, którego pani poślubiła.
/Nagle, przełom - obroża oswajająca.
/Po założeniu obroży /zapala się czerwone światło,
/mówiące nam, że żądza ludzkiego mięsa /została u zombie opanowana,
/czyniąc je łagodne, /jak zwierzątko domowe.
/Ale jeśli światełko na obroży zgaśnie...
/dzwoń do ZomCon, albo wciśnij /najbliższy guzik bezpieczeństwa.
/Zjawimy się, aby uporać się /z każdym problemem z zombie.
/Dużym, lub małym.
/Dzięki ZomCon wszyscy możemy stać się /aktywnymi członkami społeczeństwa.
/Nawet, kiedy umrzemy.
/A dla tych, których na to stać, /pogrzeb ZomCon.
/Kompletny, z trumną na głowę, /gwarantuje ci pochówek, z którego nie wrócisz.
/Twoje podatki pozwalają ZomCon /opracowywać nowe sposoby /na zabezpieczenie kraju przed zombie,
/dając ci więcej czasu na odpoczynek /i przebywanie z rodziną.
/Więc dziękujemy ZomCon za wygranie wojen /z zombie i zbudowanie firmy przyszłości,
/która już dzisiaj zapewnia /nam bezpieczniejszą przyszłość.
/ZomCon - lepsze życie bez zagrożenia.
Wydaje mi się, że ten pouczający film naświetlił nam wszystkim trochę więcej o tym jak ZomCon
pomaga naszemu światu stawać się lepszym.
- Prawda, dzieci? - Tak, panno Mills.
Jest już nasz specjalny gość. Uprzątnijcie swoje ławki.
/- Cześć. /- Cześć.
Dzieci, chciałabym wam przedstawić nowego dyrektora ds. bezpieczeństwa w ZomCon,
który jest nie tylko odznaczonym bohaterem wojen z zombie,
ale także oficjalnym ekspertem ZomCon ds. bezpieczeństwa.
Pan Bottoms jest ojcem naszej najnowszej i jak podejrzewam najlepszej uczennicy, Cindy.
Dzień dobry, chłopcy i dziewczęta.
Ilu z was musiało kiedyś zabić zombie?
Niezbyt wielu.
Chciałbym, żeby tak właśnie zostało.
Moja praca w ZomCon polega na tym, aby zapewnić bezpieczeństwo młodym ludziom takim jak wy.
Dlatego właśnie buduję wysokie ogrodzenia.
Będą też nowe samochody patrolujące nasze ulice.
Zrobimy też każdemu zdjęcie na wypadek, gdyby któreś z was się zgubiło.
Co wy na to?
Dzieci, czy ktoś ma pytanie do pana Bottoms?
Proszę, Roy.
Stan i ja... znaczy ja i Stan już od dwóch lat jesteśmy kadetami ZomCon, proszę pana.
Uważamy, że ZomCon jest świetny.
To wspaniale, dziękuję.
Czy ktoś ma konkretne pytanie?
Timmy Robinson ma pytanie.
Timmy, no dalej, zadaj dobre pytanie.
Timmy...
Czy...
...zombie są martwe czy żywe?
- Co za głupie pytanie. - Naprawdę głupie.
Nie, nie. Nie ma czegoś takiego jak głupie pytanie.
/Prawda jest taka, że niektórym /ludziom zombie mogą wydawać się ludźmi.
/Ale nie popełnijcie pomyłki.
Te stworzenia moją tylko jeden cel, jeść wasze mięso.
Więc bez ZomCon, wszyscy moglibyśmy być już martwi.
A wtedy jacy byśmy byli?
/Martwi, martwi, martwi...
Zgadza się.
Czy to nie odpowiedź na twoje pytanie, Timmy?
Chyba tak.
Chyba? Na tym świecie nie ma chyba... albo coś wiesz, albo nie.
Myślałem o zombie, które zostały zakopane zbyt głęboko, żeby wyjść z trumien.
To niemożliwe. Zawsze chowamy głowę osobno.
/Chodzi mi o tych, /których pochowano przed promieniowaniem.
Czy niektórzy z nich nie mogą być ciągle na cmentarzu i próbować się wydostać?
Cóż dzieci, czas na zajęcia na dworze.
Pokażmy panu Bottomsowi jacy jesteśmy dobrzy.
# Zamiast w klatę strzelaj w dynię,
# wtedy zombiak szybko zginie.
# Zamiast w klatę strzelaj w dynię,
# wtedy zombiak szybko zginie.
# Zamiast w klatę strzelaj w dynię,
# wtedy zombiak szybko zginie.
- Próbujesz ośmieszyć ZomCon? - To nie byłoby trudne.
Coś ty powiedział?
- W porządku, proszę pana. - Ale nie jest załadowana.
Wydawała się być pusta.
Dobry kadet zawsze wie, ile kul mu zostało, synu.
- Ty idioto! - Wystarczy, zostajecie w kozie.
/To niesprawiedliwe. /On powiedział, że ZomCon jest głupi.
Powiedziałeś tak?
Podnieś to pudło. To jedyne...
/To lampa pana Bottomsa. Gdybyście mogli /postawić wersalkę za barierką, po prawej.
/Ok.
- Cześć, Timmy. - Dzień dobry, panie Theopolis.
FIDO
- Nie tak traktuje się rower. - Przepraszam, pani Henderson.
Co ja ci mówiłam o zostawianiu roweru na trawniku?
Odstaw go odpowiednio.
/- Takie to było ciężkie? /- Tak, pani Henderson.
/- Coś ty powiedział? /- Chciałem powiedzieć... nie, pani Henderson.
Na co się gapisz, Theopolis?
Zaniosę tę szarlotkę naszym nowym sąsiadom.
Zobaczymy czy te wszystkie zombie są faktycznie ich.
/Pewnie tak. On jest nowym /dyrektorem ds. bezpieczeństwa w ZomCon.
Nowy dyrektor ds. bezpieczeństwa wprowadził się do dawnego domu Johnsonów?
To dopiero dobra wiadomość.
Co do licha, Timmy?
To nowa koszula.
To byli ci chuligani, o których ci mówiłem.
Przewrócili mnie, a Stan wycelował we mnie karabin.
Co?
- Ludzie widzieli cię w takim stanie? - Nie wiem.
Chodź tutaj.
Wszystko będzie dobrze.
Po prostu idź się doprowadzić do porządku, załóż nową koszulę,
i nie będziemy nawet musieli rozmawiać o tych chuliganach.
Jeszcze jedno...
/Cześć, kotku.
Taki jak lubisz.
Martini z trzema oliwkami.
Czym ja sobie na to zasłużyłem?
Helen, co ty knujesz?
To był bardzo długi dzień.
Bill, naprawdę jest w tobie coś, czego jestem bardzo ciekawa.
Naprawdę.
Skoro musisz wiedzieć, to mam dla ciebie niespodziankę.
Cześć, tato.
Cześć, Tim. Jak tam mój chłopiec?
/- Dobrze. - Gotowy?
/- Jest coś jeszcze? - Rozluźnij się.
Czyż to nie cudowne?
Nie jesteśmy już ostatnimi na naszej ulicy, którzy takiego nie mają.
Helen, możemy porozmawiać w kuchni?
Oczywiście, kochanie. Zawsze byłeś taki wrażliwy.
Timmy, może pooglądasz sobie telewizję?
- Ale, mamo... - Jestem pewna, że leci coś fajnego.
/Bill, wszyscy sąsiedzi, /z wyjątkiem nas mają po jednym.
/Helen, w Indiach każdy /ma swojego tygrysa.
Może się tam przeprowadzimy i sprawimy sobie tygrysa?
Nie każdy w Indiach ma tygrysa, Bill.
Tak tylko słyszałem.
Nie stać nas na zombie. Już i tak ledwie nadążam z opłatami za pogrzeby.
Pogrzeby... Tylko tym się przejmujesz, Bill?
Ciągle nie mogę uwierzyć, że zapisałeś Timmiego do funduszu pogrzebowego.
Daj spokój, Helen. /Dzieciaki go nienawidzą.
/Doskonale o tym wiesz.
Bill...
Spotkałam się dzisiaj z naszymi nowymi sąsiadami.
Wiedziałeś, że on jest nowym dyrektorem ds. bezpieczeństwa w ZomCon?
Naprawdę?
A wprowadzili się do starego domu Johnsonów.
A wiedziałeś, że mają sześć zombie?
- Sześć! - Helen...
Kiedy jego żona zapytała mnie ile my mamy, nie wiedziałam co odpowiedzieć.
Więc powiedziałam jej, że mamy jednego.
- Że co? - A co miałam zrobić?
Powiedzieć jej, że mój mąż boi się zombie?
/Nie będę z tobą /rozmawiał w ten sposób.
Hej.
Zombie?
Pieczeń...
- Tato! - Przepraszam, to nie ten przycisk.
Pomyliłem przyciski.
Co ty robisz? To mu sprawia ból.
Przepraszam, ja tylko...
Wiesz, założyłam się z nowym sąsiadem, że to najbezpieczniejsza ulica w Willard.
Nie mogę się nie zgodzić.
I oczywiście uwiążemy go na podwórku,
kiedy nie będzie potrzebny tutaj.
Oczywiście... tak będzie musiało być.
Helen, zachowuj się.
Ty tu jesteś szefem, kochanie.
Boi się zombie... Powiedzieć ci czego się boję, panienko?
Niczego, właśnie tak.
Zostań tam, gdzie jesteś.
Myślisz, że się ciebie boję?
Tak myślisz?
Tak dobrze.
/Willard nawet bezpieczniejsze, /niż wcześniej.
Dobra robota, Tammy.
Nie.
/Dziadek upadł, ale wstaje.
Staruszkowie... wyglądają na przyjaznych, ale czy naprawdę możesz im ufać?
Nie, więc nie czekaj, kup Monitor Serca ZomConu.
Kiedy serce wysiada, my wkraczamy.
Nie pomożesz mi w ćwiczeniach, tato?
To dzisiaj?
Już i tak przeniosłeś je z wczoraj.
Ale mam już zarezerwowane pole.
Inni ojcowie też zabierają swoje dzieci na pole golfowe?
Nie.
Nie, nie zabierają.
Kochanie.
Nie graj sam w baseball, proszę.
I upewnij się, że wyglądasz schludnie.
Pójdę teraz spotkać się z naszymi nowymi sąsiadami.
Mówiłaś, że już się z nimi spotkałaś.
Timmy, myślałam, że jesteś po mojej stronie.
/Dawaj ją tutaj.
/No dalej, głupku. Rzuć ją.
/To baseball. Rzuć ją.
Rzucasz jak baba.
/Jeszcze raz. /Co za głupek.
- Co robisz? - To nie ja.
Strzeliłeś do mnie z pistoletu na kulki.
Łap go!
W co chcesz dostać?
W łeb, Roy.
Od razu tak pomyślałem.
Roy! Zostaw mnie!
Moja ręka, moja ręka.
Odejdź ode mnie!
Przestań, zombie! Przestań!
/Zbierajmy się stąd.
A ten frajer, Stan... Myślałem, że się zsika ze strachu.
Płakał jak małe dziecko.
Już więcej nie będą mnie dręczyć.
Przynajmniej teraz, kiedy jesteś w pobliżu.
Co?
Chcesz zagrać?
/Okay.
Powinniśmy wymyślić ci imię, zanim zrobi to mama.
Wiem.
Co powiesz na Fido?
Niezły chwyt, Fido.
Cóż, jeśli jej nie złapiesz, to będziesz musiał ją przynieść.
Dalej, przynieś ją.
Żwawo.
Obrzydliwe. Może poszedłbyś coś na siebie założyć?
/Gdyby widziała cię /teraz twoja matka...
Lepiej spójrz na siebie.
Ty pieprzony sukinsynu!
Bez wahania przyssałbyś się do mnie jak do cycka matki!
A masz! Cholerny, martwy zboczeńcu!
Fido?!
Halo?
O Jezu.
Fido!
Głupia obroża.
To pani Henderson. Co ja mam powiedzieć rodzicom?
Nie powinniśmy nawet być tutaj bez twojej smyczy.
Tata mnie zabije.
Chodź, muszę doprowadzić cię do porządku.
Cześć, Cindy.
Nasze mamy uważają, że powinniśmy się zaprzyjaźnić.
- Przykro mi. - W porządku, nie mam nic przeciwko.
No to... cześć.
Nie wolno ci wyprowadzać zombie bez smyczy. Jesteś dzieckiem.
Nie obchodzą mnie głupie zasady Zomconu.
Nadjeżdża mój tata, a jego będą obchodzić.
- Cześć, Tommy. - Ma na imię Timmy.
Racja, kochanie.
Czy to krew, na twoim zombie?
Krwotok z nosa.
To nie jest świeże zombie. Tylko świeże zombie krwawią, synu.
Chodziło mi o mój nos.
To jak krew z twojego nosa znalazła się na twoim zombie?
Wytarłem się w niego.
/Tato, możemy już jechać?
/Nie mogę spóźnić się na moje /pierwsze zajęcia z baletu.
W porządku, księżniczko. Wsiadaj. Szybko.
Ok. Cześć, Timmy.
Nienawidzę baletu.
/Chyba mamy kłopoty, chłopcze.
Zawał serca, co?
Mój dziadek miał zawał serca.
Nie jesteś taki zły. Prawda, chłopcze?
Pomysł, żeby zjeść panią Henderson był poroniony.
/Nie chcę nawet pytać.
- Pobrudził się. - Jak do diabła się pobrudził?
Właśnie byliśmy w parku.
Coś ty robił w parku z zombie?
Ty głupi zombie. Zobacz co narobiłeś.
Za cholerę nie uda mi się posprzątać na czas.
A w garażu twojego taty nie wolno ci nic robić, wiesz o tym, Timmy...
Mamo, kiedy byliśmy w parku...
Timmy, słuchasz mnie? Twój tata odeśle zombie z powrotem.
/Nie! Tata zawsze robi to, /co mu każesz.
Nie, nie tym razem.
Nie jeśli chodzi o zombie.
Ludzie powiedzą, wtedy...
Powiedzą, że Robinsonowie są po prostu dziwni.
I będą mieli rację.
/Nic się nie dzieje, mamo. Uprzątniemy ten bałagan.
Tata nawet się nie dowie.
Obiecuję.
Co takiego ważnego chciałeś mi powiedzieć, Timmy?
Chodzi o Fido. Obronił mnie przed tymi chuliganami.
Fido? Kim jest Fido?
Fido... Co to za głupie imię?
A tak w ogóle to kto nadaje imiona swoim zombie?
Wielu ludzi tak robi.
Pan Theopolis nazwał swoje zombie.
To na pewno.
A tak w ogóle to zombie nie mają zawałów serca.
Nie. Chodziło mi o wcześniej...
kiedy żył...
to właśnie go zabiło.
Tak jak dziadka.
Wiesz, że nie powinieneś wspominać o dziadku.
Przepraszam, zapomniałem.
To nie jest rzecz, o której można zapominać.
/I nie ma jej od rana?
/Ona zawsze chodzi swoimi ścieżkami. /Jestem pewna, że się znajdzie.
/Pan Henderson już dawno powinien był /umieścić ją w domu spokojnej starości.
Naprawdę, Bill? Co Francis zrobił by bez niej? Zostałby zupełnie sam.
Jego dom jest bardzo wygodny i bezpieczny.
Jest bezpieczny tylko dlatego, że kiedyś był więzieniem.
Cóż, ona ma ponad 65 lat, Helen, a starym ludziom nie można ufać.
Nie mam racji?
Podczas wojny mieliśmy z nimi wiele problemów.
Johnathan, proszę.
Latami mógłby opowiadać o tej koszmarnej wojnie.
Musiałeś mieć wtedy z 10 lat...
Jedenaście.
- Zabiłeś jakiegoś? - Tylko jednego.
Kogoś ci bliskiego, co?
To był jego ojciec...
Ale teraz już czujesz się dobrze, prawda kochanie?
A ty?
Zrobiłeś co musiałeś, Robinson.
Ta wojna z zombie, to było coś okropnego.
Rodziny musiały zabijać się nawzajem. Nigdy tego nie zapomnę.
Bez zastanowienia rozwaliłbym głowę Dee Dee, gdybym musiał.
Zawsze tak mówi.
Nie pozwól im podejść zbyt blisko.
Trudniej wtedy nacisnąć na spust.
Cóż, było całkiem dobrze.
Co się stało, Timmy?
/Mam tylko nadzieję, że zombie /nie dorwały pani Henderson.
Dlaczego tak mówisz?
A co jeśli czyjeś zombie ją zaatakowało?
/Co wtedy?
Cóż, wszyscy pamiętamy co się stało z Johnsonami, kiedy ich zombie zjadło kolędników.
ZomCon naprawdę wyrzucił ich do dzikiej strefy?
Coś mi się wydaje, że to Bottoms maczał w tym palce.
Nie...
Powiedzmy po prostu, że istnieje dobry powód tego, że nie mamy już więzień.
Bill...
Co, Helen? Kiedyś i tak się o tym dowie.
Nie możemy ciągle zaprzeczać.
Timmy, uważam, że to dobrze, że tak martwisz się o panią Henderson.
Ale myślę, że nic jej nie będzie.
Chodź, do nogi. Chodź, chodź.
Ostrzegam, żadnych więcej pomyłek na dywaniku tatusia.
Nigdzie nie pójdziemy zanim nie załatwisz swoich spraw.
Spajky, chodź tutaj.
Jesteś dzisiaj niegrzecznym chłopcem, co?
Dlaczego jesteś dzisiaj takim niegrzecznym chłopcem?
/O nie!
Niech pani nie podchodzi, pani Henderson!
Przepraszam, pani Henderson.
Nie była pani zbyt miła, pani Henderson.
Ale naprawdę mi przykro, że pani nie żyje.
Spoczywa pani w ogrodzie. Zawsze lubiła pani rośliny.
Mam więc nadzieję, że się pani podoba.
Obudzisz rodziców.
Fido?
O nie! Twoja obroża.
/Hej, Timmy.
Problemy z zombie?
Okay, teraz, Tammy.
W porządku. Okay.
W porządku, chłopcze.
Próbujesz się zabić?
Nie...
Coś ci powiem.
Byłem całkiem blisko z moją Tammy.
Popatrz tutaj.
/Tego chcesz?
Zamknij buzię, Tammy.
Dobra dziewczynka.
Wygląda dobrze jak na zombie.
Przeklinam dzień, w którym ją poznałem.
Kupowała z mamą w spożywczaku cukierki w kształcie kukurydzy.
Miała chyba coś z mózgiem.
Założyli jej obrożę zanim nawet zdążyła upaść na podłogę.
Dostała ją zanim, zaczęła się rozkładać.
/Gdzie pan kupił cały ten sprzęt?
/Dostałem jako odprawę, /kiedy odchodziłem z ZomConu.
/Popatrz na to.
Obadaj.
Proszę, wesołku.
Byłeś palaczem?
Wszystkie nałogi zabijają.
Pewnie masz niezły apetyt.
O tak! Chcesz mnie zjeść na kolację.
Jak zombie mogą chcieć jeść ludzi?
Wiesz...
Nie wiem.
Gajger mawiał, że w ten sposób próbują wrócić do życia.
/Mogłoby zadziałać?
Nie ma szans.
Gajger był dziwakiem.
Myślę, że kiedy jego żona stała się zombie, nie mógł znieść myśli, że ją stracił.
Przede wszystkim dlatego wynalazł obrożę.
Okay.
Dawaj, Tammy.
Nikomu o tym ani słowa. Ani mamie, ani tacie.
To będzie taka nasza mała tajemnica...
i darmowe koszenie trawnika przez rok.
Tak, proszę pana.
Dużo lepiej. Proszę bardzo.
/Czy to garnitur taty?
Tak.
Nie musimy o tym wspominać twojemu ojcu.
/Nawet nie zauważy.
Wyglądasz świetnie, chłopcze.
Całkiem nieźle.
Pośpiesz się, tata już czeka.
Musimy jechać?
Te niedzielne pochówki są bardzo ważne dla twojego ojca.
Jakby to wyglądało, gdybyśmy nie pojechali wszyscy razem jako rodzina?
Ale to dziwne. Nigdy nikogo nie znamy.
Może tym razem będziemy kogoś znać.
/Uwielbiam ten park. /Tu jest tak spokojnie.
Chodź tutaj, szczeniaczku.
Chodź. Masz trochę sera.
Zjedz trochę sera.
/A dusze sprawiedliwych /są w ręku Boga
/i nie dosięgnie ich męka.
/Zdało się oczom głupich, że pomarli,
/zejście ich poczytano za nieszczęście
/i odejście od nas za unicestwienie,
/a oni trwają w pokoju.
/Choć nawet w ludzkim rozumieniu doznali kaźni,
Czy ten zombie ma na sobie mój garnitur?
Sugerujesz Bill, że miałam kupić mu nowy?
Dlaczego nie zostawiłaś tak jak było?
Tak jak był ubrany? Daj spokój, Bill.
Trumnę z głową, proszę.
/Trumna z głową... Ten gość już nie wróci, tego można być pewnym.
Patrz, to najlepsza część.
Dement Mitchell, z prochu powstałeś,
w proch się obrócisz.
I z prochu już nie wrócisz.
Więc jeśli ktoś umiera i staje się zombie, to tak naprawdę nie jest martwy.
Nie, niezupełnie.
Cóż to jak przebywanie w czyśćcu, zanim pójdzie się do nieba.
Co wyprawia twój ojciec?
/Więc zombie są grzesznikami?
Przypuszczam, że wszyscy jesteśmy grzesznikami, kochanie.
Dla Boga wszyscy jesteśmy równi.
Bóg kocha też zombie? Nawet, kiedy zabijają?
Cóż, myślę, że zombie zabijają, bo taka jest ich natura.
Więc w takim razie to nie jest ich wina.
Nie, niezupełnie.
/Z czego się tak cieszysz?
Właśnie miałem ci coś powiedzieć.
Wiecie, co powiedział mi grabarz Herman?
- Bill, Timmy właśnie... - Tylko 10 procent jest grzebanych.
Większość staje się zombie. Możecie w to uwierzyć?
Cóż, są drogie.
Wolałbym być zombie, niż martwym.
Hola, hola, niedźwiadku!
Timmy, obserwuje otaczający go świat. Uważam, że to bardzo dobrze.
Obserwuje świat? Jest dzieckiem, co on może wiedzieć?
Wie bardzo dużo. Przynajmniej nie ma obsesji na punkcie pogrzebów.
To lepsze niż skupianie się na chodzących zwłokach,
które powinny być pochowane bez swoich głów.
/Wszyscy będziemy mieć pogrzeby. Cała nasza trójka.
Bill, sam się pochowaj. Timmy i ja będziemy zombie.
/Patrzcie na to, ZomCon. /Pan Henderson.
Ciekawe dlaczego zabierają Francisa.
Pewnie zrobił jej nielegalny pogrzeb,
bez zezwolenia.
- To źle? - Tak.
- O Boże. - Zawsze tak się zaczyna.
/Bill...
/Jedno dzikie zombie, Helen. /Tylko tyle potrzeba.
Hej, to ta nauczycielka.
Zdecydowałeś się już?
Boże, jak ja nienawidzę tych ludzi.
Zaraz wracam.
/To tylko woda, chłopcze. /Daj spokój.
Opuściłeś trochę.
/Cześć, chłopcy.
Cześć, mamo.
Pomyślałam, że może chcieć wam się pić.
Timmy! Timmy, nie bądź okrutny!
Timmy!
Co tu się wyprawia?
Właśnie przynosiłam chłopcom coś do picia.
Zombie nie piją, Helen.
Ale mogą, Bill. Po prostu nie muszą.
Możemy udawać, prawda? Stanie się coś komuś?
Daj mi to!
To drobiazgowa robota.
Musi być wykonywana delikatnie, jeśli nie chcesz porysować lakieru.
Dlatego mówi się, że to męska robota.
Maniacy, jedzący mięso nie nadają się do tego.
Cześć, Helen.
Floyd...
Zbieraj się, Robinson.
Może zostaniesz dzisiaj z nami? Możemy być rodziną.
Poza tym nawet nie lubisz Floyda. Sam mi tak powiedziałeś.
Powiedziałem, że Floyd oszukuje w golfie. Nie powiedziałem, że go nie lubię.
Bill...
Muszę ci o czymś powiedzieć.
Jesteś cała mokra, Helen.
Mam tylko jedną zasadę.
Która to zasada?
Bardzo śmieszne.
Uwiąż tego zombie.
Natychmiast!
Pa, kochanie.
/Nie przekraczać.
Co to jest?
To jej chodzik, proszę pana.
Przynajmniej tak mówią świadkowie.
Złapaliśmy tych dwóch w krzakach. Strzelali z 22-ójki do dzikich zombie.
Ten mniejszy postrzelił Doggie'go w nogę.
Zabierz to, dobra?
To trzewik, wrzuć go z powrotem.
/Dobra, wyjaśnijmy to sobie.
Mówicie, że zombie Robinsonów próbowało was zjeść, a potem rzuciło się na panią Henderson, tak?
Tak, proszę pana.
Cóż, nie widzę żadnych śladów pogryzienia.
Tak właściwie, to nie próbował nas ugryźć.
Zamknij się, Stan!
Złamał mi rękę.
Wiecie, co myślę?
Myślę, że zastrzeliliście tę starszą panią tak jak...
Tak jak postrzeliliście Doggie'go.
/Nieprawda! /To wszystko wina Timmy'ego Robinsona!
Nie mamy się już czym martwić, chłopcze.
Mama cię uwielbia.
Dalej!
Nigdy nas nie rozdzielą, Fido!
Nigdy!
/Dalej, chłopcze.
Fajnie było, chłopcze.
Lubiłeś pływać?
Wiesz, nawet nie wiedziałem, że mógłbyś pływać.
Musimy cię odstawić, zanim wróci tata.
/Nic nie rób, chłopcze.
Chłopcze? Zastrzelmy go od razu, Roy.
Nie, trzymajmy się planu.
- Co wy robicie? - Będziemy bohaterami.
O czym ty mówisz?
Wiemy, że twoje zombie zabiło staruszkę.
Powiedzieliśmy o tym Bottomsowi. Wyśle całą waszą rodzinę do dzikiej strefy.
- Co? - Zamknij się, Stan.
Znowu coś pokręcisz. Pozwól, że ja będę mówił.
To ty zawsze coś pokręcisz.
Stan, zamknij się! Rujnujesz plan.
- Mówię tylko... - Zamknij się!
- Roy, przestań mówić mi... - Zamknij się!
Spokojnie, Robinson.
Zastrzelimy go na czas.
Ocalę ci życie i załatwię dzikiego zombie...
Strzelaj, Roy!
Jezu, Roy... rozwal go!
/Czym ty to naładowałeś, głupku?!
O Jezu!
Proszę, nie zjadaj mnie, Fido.
Wiedziałem, że byś mnie nie zjadł, chłopcze.
Wiedziałem.
Pośpiesz się i rozwiąż mnie.
/Masz rację, chłopcze. /Nic z tego nie będzie.
Musisz sprowadzić pomoc.
/Lepiej najpierw doprowadź /się do porządku.
Szybko, Fido.
Proszę.
/Dobry chłopiec.
/To ich powstrzyma.
Teraz idź po mamę.
Fido, czekaj!
Obiecujesz, że nie zjesz mamy, prawda?
/Mam go.
Odsuń się.
To Joe Petersen.
Już nie.
Trochę spokoju...
Okay.
/Strzał w dziesiątkę.
Niezły strzał.
Boże, Fido, przestraszyłeś mnie.
O co chodzi? Gdzie jest Timmy?
Co?
Coś się stało? Timmy ma kłopoty?
Proszę, niech ktoś mi pomoże.
Którędy, Fido? Dobrze jedziemy?
Trzymaj się.
Twoja obroża!
Dlaczego mnie nie jesz?
Na Boga, Fido!
Pomocy!
Którędy teraz, Fido?
Pomocy! Pomocy!
Odejdź!
Mamo!
Och, Timmy!
Dzięki Bogu, nic ci nie jest.
Boże, Timmy...
Ty zwariowane, wspaniałe zombie.
Nie widziałeś tego.
Byli zombie i chcieli cię zabić.
- Wiem, mamo. - Zrobiłam to co musiałam.
Wiem.
Ale nie chcę, żebyś myślał, że to co zrobiliśmy jest normalne, w porządku itd.
Nie będę.
/Proszę pana.
- Niezły strzał. - Dzięki.
To takie miłe widzieć Cindy z przyjacielem.
Nie ma wielu przyjaciół?
Ciągle się przeprowadzamy. Ciężko nam wszystkim z kimś się zaprzyjaźnić.
Johnathanowi wydaje się to odpowiadać.
Bill mieszka w Willard całe życie, a ciągle nie ma przyjaciół.
I zdecydowanie mu to odpowiada.
Musisz być podekscytowana nowym dzieckiem.
On nawet nie zauważył.
Jak mógł nie zauważyć?
- Chcesz następne piwo? - Piwa i pacierza nigdy nie odmawiam.
/Dee Dee przyniesiesz nam kilka zimnych piw?
Już idę, kochanie.
Nie przyniesiesz im chyba kolejnych piw, prawda?
Sam przynieś sobie piwo, Bill.
- Chodź, pokażę ci pracownię. - Świetnie.
Twoja Helen...
Jest jak bomba zegarowa.
"Sam przynieś sobie piwo, Bill."
Właściwie to zastanawiam się co się dzieje w tej jej małej główce.
Powiedz to jeszcze raz.
Moja pierwsza zdobycz.
To wujek Bob.
Rozumiem, że to był pomysł Helen, żeby kupić zombie?
/Tak, to był jej pomysł.
Wydaje się być z nim całkiem zaprzyjaźniona.
Co sugerujesz?
Posłuchaj, Robinson. Kiedy ludzie przywiązują się do swoich zombie,
to oznacza tylko kłopot. Kłopot dla mnie, kłopot dla ciebie.
Kłopot dla pani Henderson.
Zaginioną, panią Henderson?
Dorwało ją czyjeś zombie.
Naprawdę?
Nie wiem, Robinson. Może ty mi powiesz?
Są szanse, że wiesz więcej, niż myślisz.
Było fajnie.
Timmy, idź spać.
Helen, musimy porozmawiać.
W końcu, Bill...
Helen!
Próbuję odbyć z tobą poważną rozmowę.
Wyłącz to, Helen!
Czy to ta przeklęta piosenka, do której tańczyliśmy przy pierwszym tańcu?
Bill, nie tańczyliśmy od naszego wesela.
To nie jest odpowiedni moment.
No dalej, Bill. Zatańcz ze mną.
Ja nie...
Tyle wystarczy.
Skoro nie chcesz ze mną tańczyć...
Znam kogoś, kto będzie chciał.
Bill...
Bill!
Niezapomniana noc?
Przepraszam za Billa. Jest taki...
Chciałabym znać cię wcześniej.
Zanim umarłeś.
Będziesz o tym pamiętał?
Mogę to zobaczyć?
Timmy R.
Fido?
Fido!
Co zrobicie z Fido?
Myślę, że obydwaj wiemy, co się stanie z Fido.
Nie! Nie możesz! Nie zrobił nic złego.
Może on nie zrobił, ale ty zrobiłeś.
Przez to, że zaprzyjaźniłeś się z zombie, zginęło wielu dobrych ludzi z tej okolicy.
Nie pomyślałeś o tym, prawda?
Timmy...
Wiesz, że za to co zrobiłeś, mógłbym wysłać ciebie i całą twoją rodzinę do dzikiej strefy?
Myślisz, że w jaki sposób dostałem dom Johnsonów?
Ale odbyłem z twoimi rodzicami miłą rozmowę i zapewnili mnie, że nic takiego już się nie powtórzy.
Prawda, Helen?
Idź do swojego pokoju.
/Natychmiast.
Tak, proszę pana. W jego małym problemie chodzi tylko o kontrolowanie.
Chuligani Którzy Zabili Panią Henderson Smażą Się We Własnej Kryjówce!
I Floyd podciął piłkę, a ta wpadła do siedziby klubu
i uderzyła starego Pettersona prosto między oczy.
Myślałem, że będziemy mieć pierwszego golfiarza zombie.
Jak mogą winić tych chuliganów za zabójstwo pani Henderson?
Cóż, jesteśmy po prostu szczęściarzami, mając sąsiada takiego jak pan Bottoms.
Twoja mama ma rację, Tim.
Czy Fido musiał zginąć?
I tak o wszystko obwinili tych chuliganów.
Mama zabiła chuliganów i nikomu o tym nie powiedziała.
Jak ona mogła nie wpaść w tarapaty?
Dlaczego o tym rozmawiamy?
Myślałem, że zgodziliśmy się, że więcej nie będziemy o tym mówić.
Bill, gdzie idziesz?
Ja też kochałam Fido, wiesz?
Naprawdę?
Cóż, wiesz w jakim sensie.
Tak jak pan Theopolis kocha Tammy?
Nie, nie tak.
Jak przyjaciela, Timmy.
Właśnie tak.
Widzisz, Timmy... Twojemu tacie chodzi o to,
że ciągle należy do tej rodziny.
A należy?
Oczywiście, że tak.
Dlaczego w ogóle coś takiego powiedziałeś?
/Myślę, że on nas kocha. Naprawdę.
Po prostu boi się do tego przyznać.
Tato, właśnie minąłeś szkołę.
Och, faktycznie.
Cześć, tato.
Timmy...
posłuchaj, wiem, że to trudne.
Rozumiem to.
- Rozumiesz? - Oczywiście.
Posłuchaj, synu...
Wiem, że kiedy jesteś dzieckiem czujesz rzeczy...
Dużo...
Rzeczy.
Ale musisz to przezwyciężyć.
- Co przezwyciężyć? - Uczucia.
Uczucia nie są ważne, okay?
Liczy się to, żeby być żywym.
/Poczekaj chwilę. /Mam tu coś...
No dalej, otwórz.
- To pistolet. - Wyciągnij go.
Wiem, że nie powinieneś mieć pistoletu,
dopóki nie skończysz 12 lat,
ale może okazać się naprawdę przydatny.
Co ty na to?
Dzięki, tato.
To powinno zostać pomiędzy nami.
Trzymaj go w plecaku.
/Nie zapomnij o kulach.
Proszę.
Miłego dnia, Tim.
Cześć, tato.
/Bill...
Myślisz, że dobrze postąpiliśmy odsyłając Fido?
Miałem dzisiaj świetną pogawędkę z Timem.
Wszystko będzie dobrze.
- Naprawdę? - Oczywiście.
Bill, kochasz mnie?
Jestem w ciąży.
Jestem pewien, że się mylisz. Przybrałaś tylko trochę na wadze.
Helen...
Wydaje mi się tylko, że z moją pensją nie będzie nas stać na kolejny pogrzeb.
FIDO ŻYJE! CINDY
Jesteś pewna?
Słyszałam jak tata rozmawiał przez telefon. Powiedział, że nigdy nie wyrzuca dobrego zombie.
Musi pracować w fabryce.
Możesz nas tam zabrać?
Zwariowałeś? Tata by mnie zabił.
Nie, naprawdę by mnie zabił.
Ale znam kogoś, kto może.
ZomCon 5 Mil
/Zamknij usta, kochanie.
Dobra dziewczynka.
- Panie Theopolis? /- Tak?
Czy Tammy jest pana dziewczyną?
Co masz na myśli?
Cindy mówi, że ona jest pana dziewczyną.
I wylali pana z ZomConu, za to, że ma pan dziewczynę zombie.
Tak powiedziała?
Nie boi się pan, że ją panu zabiorą?
Nie... Wtedy dadzą mi inną.
Z tej samej wioski.
/Hej, żartuję.
Nie chciałem ranić jej uczuć.
/Więc masz jakiś plan?
/Tak.
- Theopolis... - Cześć, Frank.
Co cię tu sprowadza?
Wiesz, przywiozłem starą jednostkę, żeby ją dostroili.
- To... - Tammy.
- Racja. - Zgadza się, Tammy.
Więc?
Okay. Jedź.
Dzięki, Frank.
Timmy!
Bill!
Przede wszystkim, gdyby Timmy nie złamał zasad, nic takiego by się nie wydarzyło.
On nabroił, nie ja.
Pewnie myślisz, że przywiązałaś się do tego, cholernego czegoś, bo jestem złym ojcem.
Powiedziałbym, że jestem cholernie dobrym ojcem.
Mój ojciec próbował mnie zjeść. Ja nie pamiętam, żebym próbował zjeść Timmy'ego.
Wiesz, to, że twój ojciec próbował cię zjeść nie znaczy, że musisz być nieszczęśliwy,
do końca życia.
/Witamy w ZomCon, /w sekcji d.s wycofywania.
/Proszę pozostawać przy /swoim zombie przez cały czas.
/Proszę czekać w kolejce /pomiędzy poręczami
/i trzymać przyciski /bezpieczeństwa w pogotowiu.
Dobrze się pan czuje, panie Theopolis?
Nic mi nie jest.
Drzwi do fabryki są zaraz za kontuarem.
Gotowy?
W porządku.
Kochanie, nie będzie nas przez chwilę.
Wiesz, że wrócimy. W porządku?
Zostań tutaj.
Dobra, zróbmy to.
Dzikie zombie. Dzikie zombie.
To moja Tammy.
Ty... Ty barani łbie!
Fido?
Odciąć Izbę Zwrotów.
I wyłącz ten pieprzony alarm.
Ty niegrzeczny, mały chłopcze.
Nie, nie ty. Oddzwonię do ciebie.
Fido?
Fido!
/Zaraz schodzę.
Witaj, Timmy.
/Nie...
Proszę zawrócić, musimy mieć przejezdną drogę.
Oczywiście.
/- Co to? /- Za nimi.
/Tędy, tędy.
/Drzwi! /Otwierać!
/Timmy!
Bill, daj mi tę broń. Wejdę do środka, a ty zostań tutaj i czekaj, aż się pojawi.
Nie. Ja pójdę.
Bill, daj mi strzelbę.
Jestem dobrym ojcem.
Bill...
Pamiętaj, Helen... trumna na głowę.
Chcę ci tylko coś pokazać!
Puść mnie!
- No dalej. - Nie.
Dobrze się przyjrzyj.
/Tam panuje chaos. Tutaj jest bezpiecznie.
Ludzie, którzy tego nie rozumieją, kończą po tej złej stronie płotu.
Właź i rozgość się.
Nie! Wypuść mnie, proszę!
Nie zbliżaj się do mnie.
Dalej, Robinson.
W porządku. W porządku.
Fido, to ty...
Gdzie jest Timmy, chłopcze?
Za szybkie to chyba nie są, prawda?
Fido!
Tato!
Robinson?
Wpuść mojego dzieciaka... mojego syna do środka, proszę.
Nie wydaje mi się.
Bądź cicho!
/Zostaw go!
Tato...
Bierz go, chłopcze.
Fido, za tobą!
Mamo!
Gdzie jest twój ojciec?
Wsiadajcie.
Do zobaczenia, Frank.
Mój Boże...
/Oddziały ZomConu o 19.00 /zabezpieczyły most do dzikiej strefy,
/wewnątrz własnego /centrum kontroli w Willard.
/Ofiary w ludziach były niewielkie,
/kraj utracił swojego największego /i najbardziej szanowanego bohatera wojennego.
/Szef ZomCon, Johnathan Bottoms
zginął jak bohater, broniąc mieszkańców Wilaard
przed atakiem wściekłych zombi, spowodowanym przez tego człowieka,
Franka Murphy,
byłego pracownika ochrony ZomConu,
który został przyłapany na braniu łapówek od zbuntowanej grupy dzikich zombi.
Jesteś gotowy, kochanie?
Trumnę z głową, proszę.
Billu Robinsonie, z prochu powstałeś,
/w proch się obrócisz.
/I z prochu już nie wrócisz.
Zawsze tego chciał.
/Okay, Tammy. /Dokładnie taki, jakiego zamówiłaś.
I nie nadwerężaj mięśni.
Na świecie jest tylko jedna Tammy, prawda?
/Niezły chwyt.
Cześć, Timmy. Cześć, Fido.
/Cześć, Timmy.
Zaskoczony?
Tak jakby.
W porządku.
Jest spokojniejszy... i o wiele milszy.
- Chcesz zagrać w łapanie? /- Pewnie.
A twoje zombie chce zagrać?
/Tak w ogóle, /to jak go nazywasz?
Nie wiem.
Moja mama nazywa go po prostu "tatą".
Pewnie. Okay.
Chodźcie.
Chodź, tato.