ارائه‌ای از وبسایت والا مووی
دانلود فیلم و سریال بدون سانسور ValaMovie.com
« تـرجمـه از نیـما » .:: NimaAM ::.
‫گوش کن، توماژو،
‫واقعا لازمه نزدیک جزیره ماهیگیری کنیم؟
‫- اَه. بیخود خودتو نگران می‌کنی. ‫- چمی‌دونم.
‫اگه قصه‌های قدیمی راست باشن چی؟
‫بیخیال، جیاکومو.
‫تو واقعا به هیولاهای دریایی اعتقاد داری؟
‫تو این آب‌ها، زیادی چیزهای عجیب دیده شده.
‫همش قصه‌ست.
‫قصه‌های الکی که ما رو از ‫محل ماهیگیری خوب دور نگه دارن.
‫- ولی توماژو... ‫- چیزی نیست.
‫آه. اینجوری بهتره.
‫اون چیه؟
‫در رفت. بریم،
‫تا برنگشته سراغمون.
‫بهت که گفتم حقیقت دارن.
‫اوه. عجب هیولایی!
‫وحشتناکه!
‫ماهیا رفتن بیرون! ماهیا رفتن بیرون!
‫نه، نه، نه!
‫مامان منو میکشه!
‫کاترینا!
‫وایسا!
‫وای!
‫اوه، صبح بخیر، آفای برانزینو.
‫و همچنین، متاسفم.
‫خب، خانم برانزینو چطوره؟
‫سلام لوکا.
‫ببخشید خانم. شما...
‫بله.
‫ژیزپه. برگرد اینجا!
‫می‌خوای مثل رفیقت انریکو فرار کنی؟
‫چون خبرهایی برات دارم. اون یا مُرده، یا که...
‫اون بیرون، یه جایی، داره دنیا رو میگرده.
‫ولی حتما مرده.
‫خیلی‌خب. همه جمع شدن.
‫مونالیزا، برای چی لبخند میزنی؟
‫کس دیگه‌ای هم اون تو هست؟
‫ژیزپه.
‫الان راجع به چی صحبت کردیم؟
‫اوه ژیزپه.
‫خیلی‌خب. راه بیوفتین.
‫- سلام. ‫- صبح بخیر.
‫- سلام خانم آراگوستا. ‫- سلام لوکا.
‫صبح بخیر. صبح بخیر.
‫خیلی‌خب. حله.
‫اگه چیزی خواستین بهم بگین.
‫نبود؟
‫نه؟ باشه.
‫ژیزپه...
‫اوه.
‫ها؟
‫هیولاهای خشکی. همه زیر صخره پناه بگیرین!
‫ها؟
‫لوکا!
‫ناهار آمادست.
‫الان میام!
‫زود باشین. باید برگردیم.
‫دو دقیقه دیر کردی.
‫- اونجا قایق بود؟ ها؟ ‫- آه...
‫- قایم شدی؟ ‫- بله مامان.
‫چون فقط یه لحظه ببیننت کافیه...
‫به نظرت میان اینجا باهامون دوست شن؟
‫- نه. ‫- میان حرف بزنیم؟
‫- نمی‌دونم. ‫- نه.
‫- اونا برای کُشتن اینجان. ‫- آها.
‫می‌خوام که اینو بدونی.
‫ممنونم مامان.
‫وقتی بچه بودم،
‫هفته‌ها میگذشت و یه قایق هم نمیدیدیم،
‫و این هم بگم که اونا موتور نداشتن.
‫فقط یه هیولای کثیف اهل خشکی با پارو.
‫- سلام مامان بزرگ. ماچ. ‫- سلام حباب.
‫- سلام بابا. ‫- لوکا.
‫پینچی-پِسا رو نیگا. داره پوست میندازه.
‫اوه، شگفت‌انگیزه.
‫به این میگن یه خرچنگ نمایشی قهرمان.
‫- اوه چه خوب. ‫- وای وای وای.
‫- تو چشماش نگاه نکن! ‫- ببخشید.
‫ولی معذرت‌خواهی نکن. اون ضعف رو حس می‌کنه.
‫اوه!
‫بیا بخور لوکا. بیا.
‫بهتره امسال تو مسابقه اون ‫برانزینوها رو شکست بدیم.
‫همه فکر می‌کنن بیانکا برانزینو خیلی خوبه،
‫با اون خرچنگ‌های برندش
‫و تقلید شگفت‌انگیزش از دلفین‌ها!
‫هر کسی می‌تونه این کارو بکنه.
‫درسته؟
‫اصلا نمی‌دونم چرا دلفینا اونجوری صدا میدن.
‫می‌دونی؟ چرا با هم حرف نمیزنن؟
‫- لوکا. ‫- ها؟
‫چی تو ذهنته؟
‫آ... آ... خب تو این فکر بودم که...
‫قایقها از کجا میان؟
‫شهر هیولاهای خشکی. درست بالای سطح.
‫اونجا یه بار یکیو تو کارت‌بازی شکست دادم.
‫مامان! داری چیکار می‌کنی؟
‫اونقدر بزرگ شده که بتونه بشنوه.
‫تو رفتی روی سطح و تغییر انجام دادی؟
‫نه! نه! پایان! خاموشش کن!
‫فقط کنجکاو بودم.
‫آره؟ ماهی کنجکاو گیر میوفته.
‫ما درباره‌ی سطح، حرف نمیزنیم، فکر نمی‌کنیم،
‫صحبت نمی‌کنیم و نزدیکش هم نمیشیم. فهمیدی؟
‫بله مامان.
‫بیا. برگرد سر کارت.
‫هی.
‫تو چشام نگاه کن.
‫می‌دونی دوستت دارم. نه؟
‫می‌دونم مامان.
‫ما یکم نگرانشیم. نه؟
‫نه ممنون. من سیرم.
‫ها؟
‫همم.
‫وای.
‫همم.
‫پخ.
‫ها؟
‫نگران نباش. من انسان نیستم.
‫اوه! خدارو شکر.
‫بیا. اینو بگیر.
‫آه... تو اینجا زندگی می‌کنی؟
‫این پایین؟ نه، نه، نه. .فقط اومدم دنبال چیزام
‫اوه.
‫آه، هی! وایسا. اون مال منه.
‫آقا؟ زوبینتون یادتون رفت.
‫اوه آ‌ره. ممنون!
‫چی؟ داری چیکار می‌کنی؟
‫نه، نه!
‫آه! اوه نه!
‫کمک!
‫اولین بارته؟
‫البته که اولین بارمه. من بچه خوبی هستم.
‫هی، آروم باش.
‫نفس بکش.
‫وای.
‫خب؟ عالی نیست؟
‫نه!
‫بده. و من هم نباید این بالا باشم.
‫روز خوش.
‫ممنون.
‫روز... روز خوش. دوباره.
‫مامانبزرگ،
‫شما واقعا رفتی بالا...
‫خیلی‌خب بچه‌ها. این... اسموکاست.
‫آره. دیگه این مسئوله. فهمیدین؟
‫- وای. ‫- آه.
‫تماشاش سخت بود.
‫بگیر.
‫بیا.
‫وای.
‫وایسا.
‫احساس می‌کنم هنوز سر جاشه.
‫آره. بهش میگن دُمِ شبح.
‫بهش عادت می‌کنی.
‫آره. راه رفتن.
‫نگران نباش. شانس آوردی. من خودم این کارم.
‫برای شروع، همه چی روبچین رو هم.
‫مثل یه کپه سنگ.
‫عالیه! منظورم اینه که خوبه. هر چی!
‫راه رفتن مثل شنا کردنه.
‫ولی بدون باله و دم.
‫همین طور، بدون آب.
‫به غیر از اینا، دقیقا همونه.
‫امتحانش کن.
‫نشد. دوباره.
‫اوه. سعی کن با سرت پیش بری.
‫نه. با شیکم بیشتر.
‫این... این خوابیدن رو زمینه.
‫این چطور؟
‫بدون این که بهش فکر کنی یه قدم بردار.
‫نه نه نه. بهش فکر نکن.
‫نمی‌دونم چطوری به چیزی فکر نکنم.
‫باشه. باشه. ببین.
‫پاتو بذار سمتی که می‌خوای بری. باشه؟
‫و بعد، قبل از این که بیوفتی،
‫خودتو بگیر.
‫آره. درسته.
‫هه.
‫خوبه. خوبه.
‫- آره. آره. ‫- دارم... دارم یاد میگیرم.
‫بد نبود بچه. آلبرتو اسکوفانو.
‫لوکا پاگورو.
‫این یه چیز انسانیه. یه جورایی متخصصشم.
‫این یعنی چی؟
‫این چیزی که گفتی.
‫بیا. یه چیزای دیگه هم نشونت میدم.
‫یا مادرِ مروارید!
‫تو این بالا زندگی می‌کنی؟
‫آره. من و بابام.
‫اون خیلی کم میاد اینجا،
‫پس یجورایی هر کاری دلم بخواد می‌کنم.
‫خطرناک نیست؟
‫آره. بهترینه!
‫همه چیزهای خوب بالای سطحن.
‫مثلا دیگه چی؟
‫هوا!
‫جاذبه. که به سقوط هم معروفه.
‫آسمون. ابرها. خورشید.
‫وای. نگاش نکن.
‫شوخی کردم. حسابی بهش نگاه کن.
‫و بعد، چیزهای انسانی هست.
‫وای.
‫همون طور که می‌بینی،
‫مدت زیادیه که مجموعه جمع می‌کنم.
‫پس هر چی می‌خوای ازم بپرس.
‫وای.
‫آره. اون دستگاه جادویی خانم آوازه‌خونه.
‫متاسفانه خراب شده.
‫وای! تو درستش کردی!
‫اون چیه؟
‫اون بهترین چیزیه که آدما تا حالا ساختن.
‫وِسپا.
‫- وای. ‫- میشینی روش
‫و هر جا که دلت بخواد، میبردت.
‫تو همه دنیای بوگندو!
‫"وسپا آزادیست."
‫ها؟
‫ووهوهو!
‫آره!
‫خیلی باحاله. نه؟
‫آه... آره.
‫هاه. می‌خوای یکی درست کنی؟
‫فکر کنم همه قطعات لازمو داری.
‫قطعات لازمو دارم.
‫می‌خوام یکی درست کنم. می‌خوای کمک کنی؟
‫من؟ آره! وایسا. نه نمی‌تونم.
‫- من باید برم خونه. ‫- همین الان؟
‫آره. اگه والدینم بفهمن اینجا بودم،
‫اوف.
‫بد میشه. پس ممنون. ولی...
‫خداحافظ. تا ابد.
‫یک ساعت بعد
‫خیلی‌خب. حالا دیگه واقعا باید برم.
‫باشه. خداحافظ.
‫چهل و پنج دقیقه بعد...
‫جدی میگم. باید همین الان برم. همین الان.
‫باشه. می‌بینمت.
‫دو ساعت بعد...
‫از عکسش هم بهتره.
‫آره. بهتره.
‫باید برم.
‫فردا می‌بینمت!
‫لوکا! کجا بودی؟
‫آ...
‫نگو رفتی روی سطح. نگو رفتی روی سطح.
‫روی سطح!
‫چی گفتی؟!
‫پات چش شده؟
‫لوکا.
‫- اوه من... من... ‫- نمی‌خوای بگی کجا بودی؟
‫- آه... ‫- تقصیر منه.
‫من فرستادمش دنبال خیار دریایی بگرده.
‫درسته! ببخشید مامان بزرگ. .نتونستم پیدا کنم
‫مامان، به نظرم زندگی اون
‫یه مقدار مهمتر از خوردنی‌های تو باشه.
‫ممنون.
‫وای! چطوری آوردیش پایین؟
‫سوار شدم اومدم پایین.
‫- آه... ‫- این کارو نکردم.
‫ولی از پنجره پشتی انداختمش بیرون.
،‫یکم طول کشید تا درستش کنم
‫ولی الان خوبه.
‫آماده‌ای سوارش شی؟
‫آره. خب. ممنون. ولی نمیشه.
‫آخه، فکر می‌کنم شاید بمیرم.
‫باشه. من سوار میشم. تو رمپو نگه دار.
‫آ...
‫آقا، بهتر نیست بیشتر بهش فکر کنیم؟
‫هر کاری می‌کنی، حرکت نکن.
‫من کسی نیستم که برای این کار می‌خوای.
‫من بیشتر برای ایده‌پردازی خوبم.
‫من رو بگیر جاذبه!
‫آم...
‫آخ!
‫این طبیعیه! تمرکز کن!
‫تکون نخور، تکون نخور، تکون نخور!
‫مرد. من کشتمش!
‫ووهو!
‫- وایسا. خوب بود؟ ‫- ای خدا...
‫دیدی چه ارتفاعی گرفتم؟
‫هی. رمپ‌ رو خوب گرفتی.
‫زود باش. بیا یکی دیگه بسازیم.
‫یاهو!
‫ها؟ ها؟
‫آی.
‫ها ها!
‫ووهو!
‫زود باش لوکا!
‫وای!
‫هاه.
‫مشکلت چیه کودن؟
‫ببین، ما باید با هم سوارش شیم.
‫اگه نشینی عقب و جلو رو نگیری،
‫همش از هم میپاشه.
‫اوه. و کی رمپ رو نگه داره؟
‫لاکپشته. زود باش. .سریع‌تر از اونیه که به نظر میاد
‫اوه. باشه. برو بریم.
‫تو، آه، نمیای؟
‫نه. من نمی‌تونم. اصلا امکان نداره.
‫هی هی هی. من می‌دونم مشکلت چیه.
‫تو یه "برونو" تو سرت داری.
‫- یه برونو؟ ‫- آره.
‫من هم یه وقتایی برونودار میشم.
‫"آلبرتو، تو نمی‌تونی." ".آلبرتو، تو میمیری"
‫"آلبرتو، اونو نذار تو دهنت."
‫لوکا، سادست. به حرف برونوی احمق گوش نکن.
‫چرا اسمش برونوئه؟
‫برام مهم نیست. اهمیتی نداره.
‫هر اسمی می‌خوای روش بذار.
‫خفه‌اش کن. بگو "ساکت باش، برونو."
‫ساکت باش، برونو.
‫بلندتر! ساکت باش، برونو!
‫- ساکت باش، برونو! ‫- ساکت باش، برونو!
‫ساکت باش، برونو!
‫- هنوز صداشو میشنوی؟ ‫- نه. فقط صدای توئه.
‫خوبه! حالا سفت بگیر.
‫برو که رفتیم!
‫آره!
‫ساکت باش، برونو. ساکت باش، برونو.
‫ساکت باش، برونو.
‫- وای. ‫- وای!
‫اوه اوه.
‫ووهو! آ‌ره!
‫آره! زنده‌ایم. باورم نمیشه!
‫- کنف شدی برونو! ‫- آره!
‫اون نورهای کوچولو چی هستن؟
‫موتوماهی هستن. اونجا میخوابن.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫اون ماهی بزرگه هم ازشون محافظت می‌کنه.
‫یه بار بهش دست زدم.
‫نمی‌دونم. حسّ یه ماهی رو داشت.
‫وای.
‫زندگی تو خیلی باحالتر از مال منه.
‫من هیچ وقت هیچ جا نمیرم.
‫فقط رویاپردازی می‌کنم.
‫تو اومدی این بالا.
‫به لطف تو.
‫وگرنه هیچکدوم از اینا رو نمیدیدم.
‫تا حالا رفتی آبادیِ انسان‌ها؟
‫آره!
‫آ... نه.
‫ولی، پدرم همه چیو درباره‌اش بهم گفته.
‫پس، واسه خودم یه پا متخصصم.
‫معلومه بابای خیلی باحالی داری.
‫خیلی شانس آوردی که میذاره هر کاری بخوای بکنی.
‫آره. واقعا.
‫هی. اون دفعه که نزدیک بود بخوریم به صخره رو یادته؟
‫و تو هوا به پرواز در اومدیم،
‫و من اینجوری بودم که "آره" ‫و تو اینجوری بودی که "نه"!
‫عالی نمیشه اگه یه وسپای واقعی داشته باشی؟
‫آره. واقعا رویاییه.
‫آره.
‫وو!
‫اوه، لوکا. نگاه کن!
‫وای!
‫وسپاهای وحشی!
‫ووهو!
‫لوکا، پناه بگیر!
‫آره مرد.
‫زود باش. سریع‌تر.
‫آره! وو-هو-هو-هو!
‫ووهو!
‫وای.
‫دارم انجامش میدم آلبرتو! دارم انجامش میدم!
‫آلبرتو؟
‫اوه نه! خوابم برد!
‫چی؟
‫آخیش.
‫آه...
‫دانیلا، واقعا لازمه که این کارو بکنیم؟
‫چی کار؟
‫آه، پسرم. تو بد دردسری افتادی.
‫باید بهمون قول بدی که
‫دیگه یواشکی نمیری به سطح.
‫آه، واقعا متاسفم.
‫ولی می‌دونی، اون بالا اونقدرا خطرناک نیست.
‫شاید بتونم نشونت بدم.
‫بهت گفتم. پسرمون آرزوی مرگ داره.
‫ولی مامان، "ما" همیشه مواظبیم.
‫"ما"؟
‫من و دوستم آلبرتو.
‫ولی عیبی نداره. اون یکی از ماست.
‫آه بله. این معمولا تاثیر بدی میذاره.
‫خوب شد که فرستادین دنبالم. نه؟
‫لوکا، این برادر منه. عمو اوگوی تو.
‫باز هم ممنون که انقدر سریع
‫این همه راه اومدی.
‫خواهش می‌کنم.
‫سلام لوکا.
‫واقعا خوشحالم که...
‫لوکا، می‌خوام مشت بزنی به قلبش.
‫درسته. اون قرمزه. بزنش.
‫- محکم‌تر! ‫- اوه.
‫ممنونم. این بالا بیش از حد اکسیژن هست.
‫مثل اعماق نیست. حالا خواهی دید.
‫چی؟
‫آره. آفتاب نداره،
‫ولی کلا چیز دیدنی‌ای هم نداره.
‫شاید هم داره. فقط توئی و افکارت.
‫و هرچقدر بخوای، لاشه نهنگ برای خوردن.
‫تیکه‌های ریزش شناور میشن و میرن تو دهنت.
‫نمیشه جلوشو گرفت.
‫نمیشه دیدش. پس اگه...
‫دهنت باز باشه، لاشه میره تو دهنت.
‫آره، خوبه. توصیه می‌کنم.
‫زود باش. نباید وقتو تلف کرد.
‫مامان، منظورش چیه؟
‫قراره بمونی پیش عمو اوگو،
‫تا آخر فصل.
‫نه، نمی‌تونم!
‫پس دو فصل. می‌خوای بکنمش سه تا؟!
‫چرا این کارو می‌کنی؟
‫دنیا جای خطرناکیه لوکا،
‫و اگه برای امنیتت لازم باشه بفرستمت...
‫اعماق دریا، این کارو می‌کنم.
‫تو نمی‌دونی اون بالا چجوریه.
‫ولی تورو میشناسم. و می‌دونم چی برات بهتره.
‫دیگه غر نزن.
‫هی. تو چشمام نگاه کن.
‫می‌دونی دوستت دارم. درسته؟
‫دارن منو میفرستن به اعماق!
‫که با عموی شفافم زندگی کنم.
‫- چیکار کنم؟ ‫- بمون...
‫این بالا؟ میان دنبالم.
‫خیلی‌خب. شاید اینطور باشه،
‫ولی ممکنه اونجا بیان دنبالت؟
‫امکان نداره. دیوونگیه.
‫اونجا باید پر از وسپا باشه‌ها.
‫- باید یکی برای ما باشه. ‫- هاه.
‫یه وسپای واقعی.
‫می‌تونیم اونجا زنده بمونیم؟
‫تو و من؟ می‌تونیم هر کاری بکنیم.
‫شنا می‌کنیم میریم اونجا به شهرستان وسپا،
‫سینیور وسپا رو پیدا می‌کنی...
‫وایسا. واقعا فکر می‌کنی یه سینیور وسپایی در کاره؟
‫- منطقیه. نه؟ ‫- آره. ادامه بده.
‫و بهش میگیم، "سینیور وسپا، "!واسمون یکی از اینا بساز
‫وای. این بهترین نقاشی‌ایه که تا حالا دیدم.
‫آره. می‌دونم. لوکا. بهش فکر کن.
‫هر روز، میریم یه جای جدید.
‫و هر شب، زیر ماهیا میخوابیم.
.‫هیچکی نیست بهمون امر و نهی ‫کنه .فقط خودم و خودت اون بیرون
‫آزاد.
‫ووهو!
‫منو بگیر جاذبه!
‫ساکت باش برونو.
‫ووهو!
‫آره!
‫زود باش!
‫هاها!
‫آره. وو!
‫وای.
‫پاپا، اون چیه؟
‫چطور بریم تو؟
‫عین آب خوردن.
‫- فقط خیس نشو. ‫- آ...
‫این شهر به نظر یکم زیادی شلوغ میاد.
‫هی! ساکت باش برونو.
‫مشکلت چیه کودن؟
‫ها؟
‫- هاه! موثر بود. ‫- دیدی؟
‫فقط باید از من یاد بگیری.
‫یه شهر انسانی معمولی. خیلی باحاله. نه؟
‫هی. انجامش بده. فقط به زبون بیارش.
‫همم.
‫خانم‌ها،
‫مشکلت چیه کودن؟
‫شاید بد گفتم!
‫همم. همم!
‫وای!
‫همم!
‫آلبرتو، این زیادی خطرناکه.
‫زود باش از اینجا بریم.
‫بریم کجا؟
‫وای.
‫سینیور وسپاست!
‫لعنتی! باز شروع شد.
‫اوه، ماما میا. خواهش می‌کنم. دیگه گاز نده.
‫چائو! چائو!
‫بوق بوق!
‫افتخار پورتوروسو داره میاد!
‫- چائو خوشگله! ‫- اوم. عوغ!
‫داری خجالت‌زدم می‌کنی.
‫کی می‌خواد ببینه یه ساندویچ گنده میخورم؟ ها؟
‫خودشه.
‫اینجوری دنیای بزرگو می‌بینیم.
‫هی. میشه بندازی؟
‫ها؟ همم؟
‫اوه، ماما میا! با اِرکول صحبت کن. آسیب دیدی؟
‫سرم یکم درد می‌کنه.
‫تو نه چیچو! از سر راه برو کنار.
‫اوه کوچولو، اگه یه خراش سطحی هم باشه...
‫امروز یکی واقعا شانس آورده. همم؟
‫کی شانس آورده؟
‫اوهمم. خارجِ شهری‌ها. ها؟
‫بذارین بهتون خوشامد بگم.
‫چیچو؟
‫از دیدنتون خوشحالم شماره یک و شماره دو.
‫لباسهای خوشگلتونو دوست دارم.
‫از کجا آوردین؟ از یه جسد؟
‫جسد.
‫شوخی می‌کنم.
‫آه... ببین... سینیور وسپا...
‫سینیور وسپا؟
‫این یارو خیلی بامزه‌ست. همم؟
‫من ارکوله ویسکانتی هستم.
‫برنده پنج دوره کاپ پورتوروسو.
‫چی چی پورتوروسو؟
‫کاپ پورتوروسو!
‫فکر کردی پول وسپای خوشگلمو از کجا آوردم؟
‫هی. نگاه نکن.
‫اون برای تو زیادی خوشگله.
‫من، آه...
‫دوسش دارم.
‫این کوچولو اصلا بلد نیست حرف بزنه.
‫اوف. بوی پشت ماهیفروشی هم میده.
‫هی. دوست من بوی عالی‌ای میده.
‫ببخشید. ببخشید. براش جبران می‌کنم.
‫چیچو، گوئیدو.
‫چیکار می‌کنین؟
‫- لوکا! ‫- آلبرتو!
‫آه، یه حموم کوچولو.
‫- اوه نه نه نه! ‫- خنک میشی.
‫ها؟
‫- نه! ‫- ها؟
‫هی! تمومش کن ببینم!
‫اوه ببین کی اینجاست اسپیولیا. ‫[جولیای استفراغ‌کن!]
‫وای. اینجوری واسه مسابقه تمرین می‌کنی؟
‫حکومت ترسِ تو
‫- به پایان میرسه! ‫- "به پایان میرسه"
‫یعنی مثل سالِ پیش؟
‫که وسط مسابقه انصراف دادی؟
‫چون نتونستی جلوی استفراغتو بگیری؟
‫انصراف ندادم. مجبورم کردن وایسم.
‫به نظرم اون بدتره. حالا برو گمشو.
‫دارم با دوستای جدیدم خوش میگذرونم.
‫اونا با من میان.
‫سوار شین. وزن اضافتونو لازم دارم.
‫باشه. برو یه باشگاه بزن. برای بازنده‌ها!
‫سرکار. یه مورد دیگه دیدن. این بار تو بندر.
‫می‌دونم. براش جایزه گذاشتیم.
‫یکی قراره یه جایزه حسابی ببره.
‫من! من! من جایزه میبرم.
‫چیچو!
‫زوبین باباتو بیار.
‫میریم یه هیولای دریایی بگیریم.
‫آره!
‫اون ابله فکر می‌کنه حق داره زور بگه
‫چون هی مسابقه میبره،
‫در حالی که نباید بهش اجازه بدن،
‫چون سنّش زیادی بالاست و زیادی بیشعوره!
‫می‌دونین، ما توسری‌خورها باید هوای
‫همدیگه رو داشته باشیم. نه؟
‫چی به تو سر میخوره؟
‫توسری‌خور.
‫می‌دونین؟ بچه‌های متفاوت.
‫که متفاوت لباس میپوشن
‫یا بیشتر از حد عادی عرق می‌کنن.
‫آ...
‫زیادی بود؟ زیادی بود.
‫خب، برای مسابقه اومدین شهر؟
‫کاپ پورتوروسو؟
‫صحبت خوبی بود.
‫باید اینا رو برسونم. همیشه در حال تمرینم.
‫باید راجع به اون کاپ پورتوروسو ازش بپرسیم.
‫اون آقای پر سر و صدای ترسناک ‫گفت وِسپاشو اینجوری بدست آورده.
‫جولیا!
‫اوه!
‫- آه ممنون. ‫- چائو.
‫هی، آ، اسپیولیا؟
‫جولیا. اسم من جولیاست.
‫باشه. تو کاپ که شرکت می‌کنن، جایزه چی میگیرن؟
‫سولدی. پول جایزه میدن.
‫اوه.
‫خیلی‌خب.
‫- نه نه! ادامه بده! ‫- چی؟ چرا؟
‫راجع به پول جایزه ارش بپرس!
‫اون چیزا به درد نمیخوره.
‫- شاید به وسپا تبدیل بشه. ‫- آخه چطور می‌تونه تبدیل به...
‫- فقط بپرس. ‫- باشه باشه باشه.
‫- دوباره سلام. ‫- چائو.
‫میشه اون پولو به چیزی تبدیل کرد؟
‫- یه چیزی مثل... ‫- اون.
‫هه. نه. ولی شاید در حد اون باشه.
‫ووهو!
‫خیلی خوشگله.
‫آره. همونو می‌خوایم.
‫عالیه. پس مسابقه رو میبریم،
‫باید ارکوله رو شکست بدین.
‫باشه. ارکوله رو شکست میدیم.
‫هاه. واقعا؟
‫فکر کرده می‌تونه ارکوله رو شکست بده.
‫اول از همه، وایسا تو صف!
‫هر تابستون، اون بیشعور منو دقم میده.
‫پس هیچکس شکستش نمیده، به جز من.
‫دوما، این هر مسابقه‌ای نیست.
‫یه مسابقه سه‌گانه سخت و ‫طاقت‌فرسای سنتی ایتالیاییه.
‫شنا، دوچرخه‌سواری، و پاستاخوری.
‫پس یه هم تیمی لازم دارین.
‫باشه. یه کاریش می‌کنیم. ممنون دختر انسان.
‫هی هی وایسا. وایسا آلبرتو.
‫اگه به تیم اون ملحق شیم چی؟
‫گراتزی! آریودرچی!
‫همم. یه ایده بهتر.
‫هی، اسپیو... خانم!
‫سانتا موتزارلا!
‫تبریک میگم. تو به تیم ما ملحق میشی.
‫من تنها مسابقه میدم.
‫ولی ما هم می‌تونیم توی سر خور باشیم.
‫هی، عیلی نداره لوکا.
‫ترجیح میده باز مسابقه رو تنها انجام بده.
‫شاید این بار مثل قبل بالا نیاره.
‫آه، وایسا.
‫می‌خواین تو تیم من باشین؟
‫ببینم چی بلدین.
‫خیلی‌خب. سعی کن بپری روش.
‫نه نه نه.
‫باید نشونش بدی تو رئیسی!
‫سانتا موتزارلا.
‫- چشمات بالا! ‫- ها؟
‫میخوری زمین، چون پایینو نگاه می‌کنی.
‫وای.
‫وای. دارم انجامش میدم.
‫خب، می‌تونیم توی تیم باشیم؟
‫می‌تونی از موانع جاخالی بدی؟
‫اگه یه پیرزن اومد جلوت چی؟
‫می‌تونی در برابر توهین‌های افراطی تفریطی مقاومت کنی؟
‫"دوچرخه خوشگلی دارین شماره یک و شماره دو!"
‫"شوخی کردم."
‫"دوچرختون مایه آبروریزیه."
‫در نهایت، می‌تونی از پس مسیر
‫سخت و طاقت‌فرسای مسابقه بر بیاین؟
‫ساکت باش برونو.
‫همم.
‫وایسا. تو چی؟
‫می‌تونی شنا کنی؟
‫آره من خیلی خیلی... بد شنا می‌کنم.
‫تو شنا بلد نیستی. تو نمی‌تونی دوچرخه برونی.
‫شما اصلا از کجا اومدین؟
‫ما رازهامونو به تو نمیگیم.
‫- ما فراری هستیم. ‫- فراری؟
‫نمی‌دونم پسرها...
‫خواهش.
‫خانواده‌ام می‌خواستن بفرستنم یه جای وحشتناک.
‫به دور از هر چی که دوست دارم.
‫ولی اگه این مسابقه رو ببریم، خب،
‫می‌تونیم آزاد بشیم.
‫زندگی من عالیه. فقط دارم کمکش می‌کنم.
‫همم.
‫فقط یه فرصت دیگه بهم بده.
‫نه.
‫شما همونقدر اینو می‌خواین که من می‌خوام.
‫شما گرسنه‌ی این کارین.
‫این از همه چی مهمتره.
‫من واقعا گرسنمه.
‫عالیه. تو بخور. تو دوچرخه‌سواری ‫کن. من هم شنا می‌کنم.
‫توسری‌خورها؟
‫توسری‌خورها!
‫فقط میمونه پول ورودی.
‫باید از بابام بگیرم.
‫خیلی‌خب. طبیعی رفتار کنین .و بذارین من صحبت کنم
‫اون از ترس خوشش نمیاد.
‫سلام پاپا! دو تا از دوستامو
‫آوردم برای شام.
‫برای چهار نفر غذا هست؟
‫وای.
‫مشکلت چیه، ابل...
‫به نظرت با اونا چی میکشه؟
‫هر چی که شنا کنه.
‫روزنامه امروزو خوندی؟
‫اون عکس الکیه بابا.
‫تو پورتوروسو، همه تظاهر می‌کنن ‫که به هیولاهای دریایی اعتقاد دارن.
‫هاه.
‫من تظاهر نمی‌کنم.
‫ها؟
‫لیز خوردیم.
‫اه.
‫وای!
‫شام حاضره.
‫ترنت ال پستو.
‫همم!
‫آ...
‫همم!
‫خیلی‌خب.
‫پسرا، گفتین از کجا اومدین؟
‫اونا همکلاسیامن. از جنوا.
‫لوکا و...
‫- آلبرتو. ‫- آلبرتو.
‫برای چی اومدین پورتوروسو؟
‫اوه. آه...
‫سوال جالبی پرسیدی.
‫برای مسابقه اومدن.
‫مسابقه؟
‫آره.
‫آه. می‌دونی چیه؟ نگرانش نباش.
‫نگرانش نباشم؟
‫اوهمم. نگرانش نباش.
‫جولیتا. می‌خوام باهات صحبت کنم.
‫نمی‌خوام دیگه مسابقه بدی.
‫خیلی ناراحت میشی.
‫پاپا. خواهش می‌کنم. من دیگه یه تیم دارم.
‫بحث پول ورودی هم هست. دستمون خالیه.
‫دو شیفته تو ماهی‌فروشی کار می‌کنم. .هر چی شما بخوای
‫نمی‌تونم چیزی که ندارمو بفروشم.
‫باید ماهی بگیرم.
‫آم. ببخشید؟
‫ما می‌تونیم کمک کنیم.
‫شما ماهیگیری بلدین؟
‫آره. ما خیلی ماهیگیری بلدیم.
‫- هاه. ‫- این قیافه می‌تونه ببازه؟
‫می‌خواین کار کنین؟ بهتون کار میدم.
‫واقعا؟
‫اوه ممنونم پاپا.
‫ماکیاولی، نکن...
‫نه! ماکیاولی!
‫بابت گربه خیلی متاسفم.
‫نمی‌دونم چش شد.
‫عیبی نداره. ما دیگه باید برگردیم...
‫اوه!
‫جا برای موندن می‌خواین؟
‫چه باحاله.
‫وای. ببخشید. این چیزه...
‫مخفیگاته.
‫آره. مخفیگاهم.
‫شب بخیر، پسرها.
‫وای!
‫لیز خوردم. صبح می‌بینمتون.
‫- نزدیک بودا. ‫- آره.
‫اون بابای انسان گنده چی میگفت؟!
‫مطمئنم چیز میکشه.
‫فکر کردم قراره صد دفعه بمیریم.
‫هی، ریلکس باش.
‫ما انسان‌بازی رو خیلی خوب بلدیم.
‫آره. حق با توئه.
‫منو سوار دوچرخه دیدی؟
‫جولیا گفت: "بالا رو نگاه کن"
‫و بعد یهویی، داشتم میروندمش!
‫آره آره آره. ولی وسپای ما
‫از دوچرخه هم بهتره.
‫چون به محض این که بگیریمش، از اینجا میریم.
‫لحظه‌شماری می‌کنم.
‫مادر من چطور تونست راجع به این شهر
‫پر از دیوونه‌ی خونخوار بهش بگه؟
‫هنو باورم نمیشه تونست یه همچین کاری بکنه.
‫از اون بعیده.
‫حواستو جمع کن.
‫همه جا پر از هیولاهای زمینیه.
‫- دنیلا! اوه. وایسا. آی. آی. ‫- نه! امروز نه هیولای زمینی!
‫- منم! ‫- اوه!
‫به خدا قبض روح شدم!
‫خدایا. چقدر قوی‌ای!
‫ببخشید. یه کوچولو عصبی‌ام.
‫نه. بهش نیاز داشتم. واقعا بیدارم کرد.
‫وای! خیلی ترسناک شدیم.
‫اَه. حال‌به‌هم‌زنه!
‫زود باش. بریم پسرمونو پیدا کنیم.
‫اوه نه! اوه نه! آلبرتو. بیدار شو!
‫چی؟ آه! آسمون نشت کرده!
‫همم. آه....
‫اوه. اینجایین!
‫بونجورنو!
‫خیلی‌خب پسرها.
‫برای هزینه‌ی ورودی، باید زحمت بکشین.
‫- جولیتا... ‫- خیالت راحت.
‫- ...تو باید بسته برسونی. ‫- رفتم برسونم! چائو!
‫همم. شما دو تا هم با من میاین.
‫اوه.
‫کدوم چاقو رو میدی من؟ ها؟ ها؟
‫هیچکدوم.
‫بونجورنو ماسیمو!
‫جواست به هیولاهای دریایی باشه. باشه؟
‫همه روت حساب می‌کنیم.
‫نگران نباش توماژو. حواسم جمعه.
‫نمیذارم فرار کنن.
‫هی. نیومدیم تفریح.
‫به یه دردی بخورین.
‫آه...
‫هی. دست از مسخره‌بازی بردارین.
‫یه هیولای دریایی خوردش.
‫ها؟ چی؟
‫نه. همینجوری به دنیا اومدم.
‫وای.
‫خدای من. امروز صید خوبی نداشتیم.
‫شاید چون رو یه محل ماهیگیریِ جن‌زده‌ایم.
‫ما می‌دونیم جن‌زده نیست. .ماهی‌ها فکر می‌کنن جن‌زده‌ست
‫این موقع روز، بیشتر ماهیا اون طرفن.
‫همم.
‫- چائو جولیا. ‫- چائو.
‫هاها!
‫رکورد خودمو شکستم.
‫خدای بزرگ!
‫کیش! کیش!
‫دوستات واقعا ماهیگیری بلدن.
‫عالی شد! بریم اسم بنویسیم.
‫باشه. باشه.
‫نقشه چیه؟ فکر کن دنیلا.
‫هی. همیشه همه چی رو دوش توئه.
‫من می‌خوام یه قدمی بردارم.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره. می‌دونم چیکار کنم.
‫سلام آقای جوان.
‫- تو کسی رو گول نمیزنی. ‫- لورنزو. آهای!
‫واقعا فکر کردی می‌تونی قسر در بری؟
‫- رنزو... ‫- فکر کردی پیدات نمی‌کنیم؟
‫- حدس بزن چی! ‫- فکر نکنم...
‫وقتشه بریم خونه.
‫ین یه درسی بشه برات.
‫بدو بدو بدو! بدو تا مادرش نیومده.
‫انگار بلد نیستم چیکار کنم.
‫نه. ولی من بلدم. اگه پسرمو ببینم،
‫میشناسمش.
‫آه. کوسه.
‫ممنونم بابا. زود باشین. عجله کنین.
‫باشه.
‫پورتوروسویی‌های عزیز!
‫این منم، جورجیو جورجیونی!
‫قاتل هیولاهای دریایی، و آذوقه‌رسان محبوب پاستا!
‫قاتل هیولاهای دریایی؟
‫اون فقط سینیوره مارسلیسَست.
‫برای اسپانسر مسابقه کار می‌کنه.
‫خیلی طولش میده.
‫بهترین پاستا در لیگوریا،
‫با قیمتی که هر خانواده‌ای بتونه بپردازه.
‫برو سر قوانین!
‫چه هیجانی. از دیدنش خوشحالم.
‫برای پیروزی در مسابقه معروف من،
‫تیمتون باید اولین تیمی باشه که به آبهای
‫خطرناک بندر چیره میشه،
‫و یه کاسه‌ی اسرارآمیز از پاستای منو میبلعه،
‫و با دوچرخه بره تا قله کوه پورتوروسو و برگرده.
‫اینا خیلی سخت به نظر میاد.
‫آره. باختنش سخته. ما برنده‌ایم.
‫اعتماد به نفستو دوست دارم.
‫ولی فراموش نکنین. ما باید از سدّ...
‫قهرمان داره میاد.
‫- اَه. ‫- چائو. چائو. سلام.
‫...ارکوله بگذریم.
‫یکم سن‌ات زیاد نیست، ارکوله؟
‫سینیورا! من شونزده سالمه.
‫اینو پارسال هم گفتی.
‫ولی امسال حقیقت داره.
‫بهتره پولتونو حروم نکنین پسرها.
‫امسال ارکوله رکورد میشکنه،
‫میکنتش شیش‌بار پشت سر هم.
‫اوه نه. باورم نمیشه.
‫اسپیولیا، با این ولگردها هم‌تیمی شدی؟
‫بهش محل ندین.
‫ای کاش این کار ممکن بود.
‫متاسفانه دوستات، باید مالیاتِ
‫دیوونه‌های غریبه رو بپردازن.
‫هی ارکوله! باید اونو پس بدی!
‫ارکوله "باید" حالیش نمیشه.
‫اون قهرمان شماره یک کاپ پورتوروسوئه.
‫و شماره دوش،
‫زندگیش عالیه و همه دوستش دارن.
‫اونا دوستت ندارن. ازت میترسن.
‫هر کی دوستم داره دست بلند کنه.
‫دیدی؟ همه.
‫حتی تو. بوپ!
‫خیلی‌خب. بسه. بیا لوکا.
‫هی! ولگردها می‌خوان دعوا کنن!
‫وای!
‫- آلبرتو؟ ‫- ساکت شو برونو.
‫یادت باشه. این به خاطر وسپامونه.
‫- وایسا. ‫- یه وسپا؟
‫آشغالایی مثل شما نمی‌تونن وسپا سوار شن.
‫ارکوله، تو میترسی که ‫امپراتوری شرور بی‌عدالت...
‫- تورو تعطیل کنیم. ‫- امپراتوری شرور بی‌عدالت.
‫حرف جدیدی نداری؟
‫آره. این هم جدیدش: تو شبیه یه...
‫- گربه‌ماهی. ‫- شبیه گربه‌ماهی‌ای!
‫ها؟
‫اونا از کف دریا تغذیه می‌کنن
‫و اونا هم دو تار سیبیل غم‌انگیز دارن.
‫خفه!
‫گوش کن کوچولو!
‫من بچه‌هایی مثل تورو واسه صبحونه میخورم.
‫میندازمشون تو شکلاتم و...
‫...خلاص!
‫پس بیا. اسم بنویس. همم؟
‫نابودی تورو هدف خودم می‌کنم.
‫چه مسابقه‌ای بشه. ها؟
‫ببخشید. امروز امضا نمیدم.
‫می‌تونی دستتو بندازی.
‫هاها! لوکا! براوو! موفق شدیم.
‫جولیا مارکووالدو!
‫چائو جولیا. تیم یه نفره؟
‫امروز نه.
‫- لوکا پاگورو. ‫- آلبرتو اسکورفانو.
‫خیلی‌خب، بچه‌ها، .یه هفته برای تمرین وقت داریم
‫می‌تونم.
‫وایسا. چی؟
‫هر سال نوع پاستا رو تغییر میدن.
‫باید واسه هر چیزی آماده باشی.
‫می‌تونه کانلونی باشه، یا پنه، یا ‫فسیلی، یا تروفی، یا حتی لازانیا.
‫باید هم چنگال استفاده کنی. قانونش اینه.
‫قانون مال آدمای قانونمنده.
‫لعنتی. نه. نمی‌تونم.
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫این هم یادت باشه کوچولو...
‫قوی باش لوکا. نذار ذهنتو ‫به هم بریزه. از پسش برمیای.
‫خیلی‌خب. ساکت باش برونو. برو بریم.
‫نمی‌تونم!
‫گمونم آدما اینجوری شنا می‌کنن.
‫آخ. واقعا خجالت‌آوره.
‫خبری از هیولاهای دریایی نیست؟
‫نه. ولی طعمه می‌بینم.
‫اوه نه. ارکوله. برو برو!
‫لوکا، سریع‌تر. سریع‌تر. چرا حرکت نمی‌کنیم؟
‫ارکوله؟
‫- گوئیدو! ‫- آ، لیز خوردم.
‫چیچو، بزن تو گوش گوئیدو!
‫دوباره. محکم بزن.
‫ها؟
‫همم. اون یکی کجا رفت؟!
‫- ا؟ ‫- ارکوله.
‫- وای!
‫جولیا! این پشمه. نباید خیس بشه.
‫چیچو، خشکش کن. سریع!
‫لوکا؟ آلبرتو؟
‫حالتون خوبه؟
‫- آم... ‫- خوبیم. خوب، خوب، خوب.
‫به نظرم تمرین برای امروز بسه.
‫- آره موافقم. ‫- آره.
‫آه چیچو! موتور! دارن یواش یواش فرار می‌کنن!
‫گوئیدو. بزن تو گوش چیچو!
‫با نفرت!
‫- ها؟ ‫- همم.
‫هی!
‫شوت کن.
‫اوه!
‫یه فکری دارم.
‫آ، آ، عزیزم؟
‫هی بچه‌ها. میشه من هم بازی کنم؟
‫آخ. ببخشید!
‫به پا عادت ندارم.
‫اوه. باشه.
‫توپو بگیرین!
‫بیاین بگیرینش!
‫آه، آ!
‫بچه ما نیست. بچه ما نیست.
‫هاها!
‫بیانکا برانزینو هم از این کارا بلده؟
‫کارتون خوب بود تیم.
‫امشب یه دل سیر پاستا میخوریم.
‫میشه لطفا با دست بخورم؟
‫کجا می‌تونه باشه؟
‫حداقل بازی رو بردی فکر کنم.
‫آره. فکر کنم بردم.
‫زود باش. باید بگردیم.
‫آه...
‫آلبرتو. فکر کنم پدر و مادرمو دیدم.
‫امکان نداره. من که گفتم اونا نمیان اینجا.
‫اگه اومده باشن؟
‫منو میفرستن به اعماق.
‫گوش کن. آروم باش. این اتفاق نمیوفته.
‫خیلی‌خب پسرها.
‫امروز خیلی خوب بودین. .ولی بریم سر بحث تکنیک
‫هی پسرها! بیاین کمک کنین تورو جمع کنیم.
‫تو بزرگتر، قوی‌تره.
‫- بیا ببینم. ‫- زود برمیگردم.
‫هی. ما برنده میشیم.
‫شما هم به وسپاتون میرسین.
‫دوباره میگی چرا وسپا می‌خواین؟
‫اوه. چون که خیلی معرکه میشه.
‫هر روز، من و آلبرتو میریم یه جای جدید.
‫و هر شب، زیر ماهیا میخوابیم.
‫زیر ماهیا؟ خوبه.
‫تو چطور؟ اگه تو برنده شی چیکار می‌کنی؟
‫من جلوی همه می‌ایستم و میگم
‫"بهتون گفتم برنده میشم!"
‫آره.
‫بعدش چی؟
‫همین دیگه.
‫ببین، موقع مدرسه،
‫با مامانم تو جنوا زندگی می‌کردم.
‫و هر تابستون، میومدم اینجا،
‫و همه فکر می‌کردن یه بچه عجیب غریبم
‫که به اینجا تعلق نداره.
‫فکر کنم حستو درک می‌کنم.
‫نه؟ برای همین باید برنده شیم.
‫شهر اسم ما رو صدا میزنه.
‫زندگی ارکول خراب میشه.
‫ببخشید. زیادی شد؟
‫مامانم میگه یه وقتایی زیاده‌روی می‌کنم.
‫اصلا. نه برای من.
‫می‌دونی که اونا ماهی نیستن. نه؟
‫آره که هستن. آلبرتو همه چیشو واسم گفته.
‫باهام بیا.
‫این یه تلسکوپه.
‫برناردی پیر میذاره ازش استفاده کنم.
‫همه چی رو نزدیک نشون میده. نگاه کن.
‫ماهی می‌بینی؟
‫پس اونا چی هستن؟
‫ستاره. مثل خورشید.
‫توپ‌های آتیش بزرگ و سوزان!
‫پس آلبرتو اشتباه می‌کرد.
‫سیاره‌ها هم به دور ستاره‌ها میچرخن.
‫ببین.
‫اون زحله. سیاره مورد علاقم.
‫سبک‌ترین سیاره‌ست.
‫میگن اگه یه دریا بود به اون ‫بزرگی که بتونه نگهش داره،
‫توش شناور میشد!
‫وای!
‫زود باش، لوکا!
‫پس، دستگاه‌ها اینجوری پرواز می‌کنن؟
‫بله.
‫و شهرستانهای بزرگی هست به اسم شهر؟
‫آره.
‫حتی بزرگتر از پورتوروسو؟
‫مثل جنوا. رسما بیست برابر اینجاست.
‫و همه تو یه سنگ بزرگ گردیم،
‫که دور یه ستاره میچرخه،
‫تو منظومه شمسی؟
‫خیلی باحاله. نه؟
‫اون طرف منظومه شمسی هم چیزی هست؟
‫فقط یه کهکشان پر از منظومه‌های شمسی.
‫- بعد چی؟ ‫- یه دنیا پر از کهکشانها!
‫بعد چی؟
‫و بعد...
‫نمی‌دونم.
‫ولی سال بعد تو "ستاره‌شناسی پیشرفته"،
‫قراره از تلسکوپ مدرسه استفاده کنم.
‫شاید اون موقع بفهمم.
‫خیلی بزرگه. کاش میشد نشونت بدم.
‫فقط قول بده هر چی دیدی برام بگی!
‫ببخشید. زیادی شد؟
‫هرگز.
‫هی لوکا. همه جا رو دنبال تو گشتم.
‫- ببخشید. ‫- زود باش بیا. راه بیوفت.
‫میشه اینو قرض کنم؟ فقط واسه امشب؟
‫باشه مال تو.
‫هاها!
‫دنیا رسما مال توئه!
‫وای. ممنونم!
‫لوکا!
‫باشه.
‫داریم کجا میریم؟
‫بیا. باید یه چیزی نشونت بدم.
‫هی. باورت نمیشه. اونا ماهی نیستن.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫جولیا برام توضیح داد.
‫اونا آتیشن.
‫منتها یه میلیون برابر بزرگتر.
‫آه، نه. نیستن.
‫به زودی مال ما میشی وسپای نازنین.
‫نگاه کن.
‫فکر همه چیزایی که لازم داریمو کردم.
‫تازه، آتیش هم اضافه کردم.
‫خیلی باحاله!
‫اوه! می‌تونیم یه تلسکوپ هم بیاریم.
‫آره! که ازش آذرخش شلیک بشه!
‫نه نه نه.
‫ازش نگاه می‌کنن.
‫جولیا میگه تو مدرسش یه بزرگترشو دارن.
‫وایسا. اگه اونجا بهش سر بزنیم چی؟
‫چرا می‌خوای این کارو بکنی؟
‫چون به نظرم جالب میاد.
‫ما می‌خوایم وسپا بخریم که تنها زندگی کنیم.
‫به مدرسه نیاز نداریم. به هیچکس نیاز نداریم.
‫نمیشه امتحانش کنیم؟
‫فقط برای چند روز.
‫لوکا. هیولاهای دریایی نمی‌تونن برن مدرسه.
‫فکر می‌کنی چه اتفاقی بیوفته
‫وقتی قیافه‌ی ماهیتو ببینن؟
‫هی. ببین کیا اینجا هستن.
‫بدون جولیایی که پشتش قایم بشن.
‫- زود باش. راه بیوفت. ‫- نه.
‫شما یه بوهایی میدین.
‫به غیر از بوی ماهی.
‫یه چیزی قایم می‌کنین.
‫این که از تو باهوش‌تریم؟
‫ما که اینو قایم نکردیم.
‫یه جورایی تابلوئه.
‫می‌دونی، مردم فکر می‌کنن آدم مهربونیَم.
‫همیشه در حال شوخیَم.
‫ولی در حقیقت، نیستم.
‫- بس کن! ‫- منتظر نوبتت باش پسر کوچولو.
‫می‌خوام حرفمو بهت واضح بزنم.
‫اینجا شهر منه،
‫شماره یک...
‫و شماره دو! نمی‌خوام شما رو توش ببینم.
‫گفتم بس کن!
‫بذارش کنار پسر کوچولو. به خودت آسیب میزنی.
‫ولش کن!
‫برو. حالا. تا نظرم عوض نشده.
‫کسی نمی‌خواد اینجا باشی، احمق. .به فرار ادامه بده
‫چرا ناراحتش کردی؟ باید میرفتیم.
‫نه نه نه. چیزی نیست.
‫تحت کنترل داشتمش.
‫فقط هر کاری من می‌کنم بکن. یادته؟
‫بلند شین و بدرخشین!
‫بدو بدو! بدو آلبرتو! بدو!
‫نه. وای...
‫بونجورنو!
‫هیولای دریایی!
‫فوف.
‫اوه.
‫چی...
‫اوگو؟
‫بلند شین و بدرخشین!
‫فقط دو روز تا مسابقه مونده.
‫همم.
‫اسپرسو.
‫برو لوکا!
‫برو. برو!
‫هی. تشویقش نکنین!
‫هاها! ووه!
‫خیلی کیف میده.
‫آه...
‫همم.
‫همم؟
‫ها. هی!
‫شگفت‌انگیزه!
‫اوه، وای!
‫نمی‌دونم لورنزو. زیادی بهش سخت گرفتم؟
‫نه. فقط می‌خواستی در امان نگهش داری.
‫تقصیر منه.
‫توجه کافی بهش نداشتم.
‫ولی من بودم که سعی کردم بفرستمش بره.
‫هرگز فکرشو نمی‌کردم
‫که همچین کاری بکنه.
‫انگار اصلا نمی‌دونم...
‫تو می‌تونی لوکا!
‫...اون کیه!
‫برو. برو!
‫لوکا! لوکا!
‫لوکا وایسا!
‫لوکا!
‫داریم کجا میریم؟
‫آه... یه میونبر.
‫شیبش بیشتره. زمینش ناهموارتره. خوشم میاد.
‫تو چرا تمرین نمی‌کنی؟
‫من همیشه تمرین می‌کنم.
‫براوو لوکا! این سریعترین رکوردت بود.
‫اوه بچه‌ها! نیگا!
‫اون قطار میره جنوا.
‫میره مدرسه تو؟
‫آره.
‫راستش برام سوال بود،
‫مدرسه شما به روی همه بازه؟
‫خب یه مقدار پول می‌خواد. ولی گمونم.
‫عالیه. ممنونم جولیا،
‫که اون چیز کسل‌کننده که ما رو میبره
‫به اون جای وحشتناکو نشونمون دادی.
‫حالا میشه رو مسئله مهم تمرکز کنیم؟
‫اگه این مسابقه رو ببازیم، به هیچ جا نمیرسیم.
‫سانتا موتزارلا. سراشیبی.
‫می‌دونم به نظر ترسناک میاد.
‫ولی بذار یه چیزی بهت بگم...
‫میشه انقدر بهش زور نگی؟
‫مشکل تو چیه؟
‫من دوستشم. می‌دونم چی نیاز داره.
‫آره؟ خب بگو چی نیاز داره.
‫من. همون جوری میرونیمش ‫که تو جریزه میروندیم. با هم.
‫- برو بیرم. ‫- نه!
‫آلبرتو. وایسا!
‫اینا حرفای برونوئه!
‫نه! مطمئنم این یکی خودمم!
‫- وایسا آلبرتو! ‫- بیخیال!
‫مواظب باش!
‫خدای من. اون چی بود؟
‫ها؟
‫نه! الان نه چیچو! چشمت به دریا باشه!
‫- بجنب. بجنب. ‫- باشه.
‫اوه نه! لوکا، آلبرتو!
‫می‌بینمتون. بیا!
‫ببین، فقط می‌خواستم راه درستشو یادت بدم.
‫تو راه درستشو بلد نیستی.
‫از تپه آوردممون پایین. نیاوردم؟
‫تصادف کردی! با دریا!
‫همه چی خوبه.
‫هیچی خوب نیست. والدینم منو دیدن.
‫لوکا. والدین تو اینجا نیستن.
‫نمی‌دونی از چی صحبت می‌کنی!
‫ببین، اینجا داره دیوونت می‌کنه.
‫فقط باید اون وسپا رو برنده شیم و از اینجا بریم.
‫هیچ فرقی نمی‌کنه.
‫نمی‌خوام...
‫می‌خوام برم مدرسه.
‫باز شروع کردی؟ ما نمی‌تونیم بریم مدرسه.
‫میترسی که از پسش بر نیای.
‫من نمیترسم.
‫اون توئی که میترسه.
‫خفه شو!
‫آی!
‫اگه ببیندت چی میشه؟
‫یا هر کس دیگه‌ای ببینت؟
‫ولم کن!
‫شما زنده‌این!
‫هی! تو دیگه اجازه نداری سوار دوچرخه‌ی من بشی.
‫بچسب به غذا پسر گنده.
‫آه، اینجا چه خبره؟
‫هیچی. برگردیم سر تمرینمون.
‫راستش، باید یه سوالی ازت بکنیم.
‫می‌خواستیم ببینیم
‫میشه باهات بیایم به مدرسه تو؟
‫سانتو پکورینو! این بهترین ایده ممکنه.
‫آره. البته!
‫آه، جولیا، مدرسه تو
‫همه کسی رو قبول می‌کنه؟؟
‫مثلا اگه یکیشون انسان نباشه چی؟
‫آلبرتو...
‫اومدیم و بعضیاشون، چمی‌دونم، .هیولای دریایی بودن
‫هیولای دریایی؟
‫بعید می‌دونم مدرست هیولای دریایی قبول کنه.
‫آه، جوک عجیبیه آلبرتو.
‫آره. می‌دونم. تصورش یکم سخته.
‫پس بذار نشونت بدم!
‫نه!
‫- بیخیال! ‫- جولیا، وایسا!
‫برای مسخره‌بازی وقت نداریم.
‫ها؟
‫کمک!
‫اذیتمون نکن.
‫- دیدی؟ می‌دونستم اینجوری میشه. ‫- هیولای دریایی.
‫شنیدین؟ از این طرف.
‫لوکا؟
‫وایسا عقب!
‫هیولای دریای! اوناهاش!
‫پسرها! حالا!
‫نه!
‫اَه. احمق. گذاشتی فرار کنه!
‫بریم سراغ قایق.
‫بریم یه هیولای دریایی بکشیم.
‫اوه. اومدین؟ غذای مورد علاقتونو درست کردم.
‫ترنت ال پستو!
‫آلبرتو کجاست؟
‫رفتش سینیور مارکووالدو.
‫می‌دونین کجا رفت؟
‫نه. ولی فکر نکنم
‫بخواد کسی دنبالش بگرده؟
‫شاید نه. ولی محض احتیاط.
‫خیلی‌خب.
‫خب، دو تایی تو مسابقه شرکت می‌کنیم.
‫تو بخور و شنا کن. قبلا هر دوشو انجام دادی...
‫- لوکا، من... ‫- من هم دوچرخه‌سواری می‌کنم.
‫این قابل انجامه دیگه. نه؟
‫- لوکا. لوکا؟ ‫- نباید مشکلی باشه،
‫- هنوز هم میشه. ‫- لوکا!
‫خوابیدن زیر ماهی‌ها! حالا میفهم.
‫آه، می‌تونم توضیح بدم.
‫این همه جا برای سر زدن هیولاهای دریایی بود...
‫پورتوروسو؟
‫شما ندیدین اینجا کجاست؟
‫پدرم هیولای دریایی شکار می‌کنه!
‫لوکا، تو باید از اینجا بری.
‫ولی فکر کردم ما توسری‌خوریم.
‫فکر کردی من می‌خوام تو بری؟
‫این خوشحالترین حالت...
‫ببین، ارزششو نداره.
‫تو نمفیهمی.
‫نه. نمیفهمم.
‫جونتو برای یه وسپا به خطر انداختی؟
‫والدینم می‌خواستن بفرستنم برن.
‫برای همین این کارا رو کردم.
‫ولی دیگه تمومه.
‫خداحافظ جولیا.
‫متاسفم.
‫آلبرتو؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫آم...
‫متاسفم.
‫نباید اون کارو می‌کرد.
‫کاش میشد برگردیم عقب.
‫باشه. خیلی‌خب. متاسفی. حالا برو پی کارت!
‫آلبرتو؟
‫اون علامت‌ها چیه رو دیوار؟
‫بگو معنیشون چیه؟
‫وقتی بابام رفت شروع کردم.
‫این همه وقته که اینجاییم؟
‫بعد از یه مدت دیگه حساب نکردم.
‫گفت اونقدر بزرگ هستم که تنها باشم.
‫فقط فکر می‌کردم...
‫...شاید نظرش عوض شه.
‫راستش واقعا درک می‌کنم.
‫اون بدون من راحت‌تره.
‫تو هم راحت‌تری.
‫این حقیقت نداره.
‫آره. داره.
‫تو مثل من نیستی. تو بچه خوبی هستی.
‫و من هم فقط بچه‌ای هستم که .همه چی رو خراب می‌کنه
‫ساکت باش، برونو. .اینا حرفای صدای احمق تو سرته
‫تو اینو یادم دادی.
‫و گرفتن وسپا، و گشتن دنیا...
‫ولش کن. خب؟
‫ببین. من و تو از اولش نباید
‫با هم دوست میشدیم.
‫این حرفو نزن.
‫- آلبرتو؟ ‫- برو ببینم!
‫دیگه تکرار نمی‌کنم!
‫باشه. میرم.
‫میرم مسابقه رو میبرم.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫آره! و بعد وسپا مال ما میشه.
‫و با همدیگه از اینجا میریم!
‫لوکا، حرفت احمقانست.
‫شاید من هم احمقم.
‫منو بگیر جاذبه!
‫لوکا!
‫آی.
‫چیکار می‌کنی؟
‫خوبم. فردا برمیگردم.
‫درستش می‌کنم!
‫می‌خوای تیمتو جدا کنی؟
‫آره. اگه ممکنه.
‫لوکا؟ اینجا چیکار می‌کنی؟
‫نگران نباش. تنهایی مسابقه میدم.
‫اگه بخوای می‌تونی. اما توصیه نمی‌کنم.
‫ممنون!
‫ولی چطوری می‌خوای...
‫آخه، چی میشه وقتی...
‫تو نمی‌تونی شنا کنی!
‫دوباره تنها شدی؟
‫همم.
‫- آه، داوطلب... ‫- ها؟
‫- دیر کردین. ‫- ها؟
‫یه لیوان برای هر بچه.
‫اوه!
‫- آره. یه لیوان برای هر بچه. ‫- آره.
‫- فهمیدم. ‫- بیاین.
‫برای جولیا، وقتی که، می‌دونین...
‫چیچو. تکون نخور. روغن زیتونه.
‫مثل چاقو آبو میشکافه.
‫- اوه! آه... ‫- یه چاقوی روغنی.
‫ها؟
‫خندم گرفت.
‫حتی دوست‌های داغونت هم
‫نمی‌خوان باهات دوست باشن.
‫لوکا! این ایده خیلی بدیه.
‫هی، ولگرد!
‫پول نداشتی یه لباس شنای خوب بخری؟
‫آقایان و خانمها!
‫کاپ پورتوروسو داره آغاز میشه.
‫می‌دونین که اخیرا چند هیولا دیده شده،
‫اما نترسین!
‫هر هیولای دریایی که بیاد،
‫ما براشون آماده‌ایم.
‫شناگرها، آماده باشید.
‫آی! آی! آی!
‫چی؟
‫شنا کن چیچو! زود باش!
‫شنا کن!
‫هاها! ترنت!
‫زود باش!
‫- ممنونم. ‫- تشکر نکن.
‫به جای گریه، دستتو بده به گوییدو احمق!
‫برو بریم. بدو! بدو!
‫تمام!
‫ا که هی گوئیدو! سریعتر!
‫بخور احمق. بخور ببینم!
‫هی. اجازه اون کارو نداری.
‫تموم شد!
‫تموم!
‫وای.
‫باید یه جایی اینجاها باشه.
‫تشنتونه؟ آب نمی‌خواین؟
‫- نکن! ‫- دوباره نه!
‫حودشه! خودشه!
‫لوکا، وایسا!
‫ببخشید مامان! ببخشید ‫بابا! باید این کارو انجام بدم!
‫برگرد اینجا ببینم.
‫وای. چقدر سریعه.
‫چی؟
‫اوخ. ببخشید.
‫تو سرازیری ازت جلو میزنم.
‫اسپیولیا! تو هیچ وقت به پایین تپه نرسیدی.
‫چی؟
‫غیرممکنه. داره تقلب می‌کنه. داور! داور!
‫ها؟
‫نه نه نه!
‫اوه.
‫اوه. الان نه. یالا! یالا!
‫چیزی نمونده.
‫لوکا!
‫همونجا بمون!
‫آلبرتو!
‫دارم میام کمکت!
‫چی شده؟ راه بیوفت!
‫از بارون میترسی؟
‫- هی! ‫- ها؟
‫برای آخرین بار: !شما دوتا به اینجا تعلق ندارین
‫از شهر من برین.
‫هیولای دریایی! اوناها!
‫ها؟
‫ماما میا!
‫چیچو! زوبینمو بده. بدو!
‫- آلبرتو! ‫- نه. وایسا. همونجا بمون.
‫تو هنوز در امانی.
‫- بیا ببینم! ‫- آلبرتو وایسا!
‫نه!
‫چی؟
‫وای! تو واقعا دیوونه‌ای!
‫از تو یاد گرفتم!
‫بریم دریا!
‫نه! چیچو!
‫بفرمایین.
‫سلام.
‫ببخشید.
‫برید کنار! یالا! یالا!
‫هاها!
‫لوکا!
‫ببخشید!
‫- اوه نه! لوکا! ‫- پسرم!
‫باید وقتی بهت گفتم میرفتی.
‫حالا می‌خوام چند تا هیولای دریایی بکشم.
‫بدرود امپراتوری شرور بی‌عدالت!
‫نه!
‫جولیا!
‫هیولاهای دریایی! بدش به من!
‫جولیا. حالت خوبه؟
‫آره. آره. من خوبم.
‫ممنونم بچه‌ها.
‫جولیتا؟
‫پاپا، من...
‫نگاه کنین!
‫نمیذاریم فرار کنین. بیاین ببینم.
‫من اول دیدمشون. جایزه مال منه!
‫ما از شما ترسی نداریم.
‫نه. ولی ما از شما میترسیم.
‫همه از شما میترسن و نفرت دارن.
‫چون شما هیولا هستی.
‫بس کن! اونا هیولا نیستن.
‫واقعا؟ پس کی هستن؟
‫من می‌دونم کی هستن.
‫اونا لوکا و آلبرتو هستن،
‫و...
‫اینا برنده هستن!
‫- لوکا! ‫- بذارین رد شیم!
‫- چی؟ ‫- واقعا؟
‫نمیشه اینا برنده باشن. اینا اصلا انسان نیستن!
‫سینیورا مارسیلیزه؟
‫از نظر فنی و قانونی،
‫آره. اونا پیروزن.
‫پیروز شدیم؟
‫چه اهمیتی داره که بردن؟ .اونا هیولای دریایی‌ان
‫- بیاین بابا. ‫- همم.
‫چی؟ بیخیال!
‫- هی! ‫- ها!
‫چیچو! گوئیدو! یه زوبین دیگه بدین!
‫احمقا! یه بار تو زندگی مزخرفتون به درد بخورین.
‫- گوئیدو. ‫- چیچو.
‫آی!
‫نه کوچولوی من!
‫تموم شد. حکومت وحشت!
‫بالاخره تموم شد!
‫- لوکا! ‫- لوکا!
‫نزدیک بود از ترس دق کنیم. !دیگه این کارو نمی‌کنی
‫ببخشید.
‫با اون دم کوچولوت چه مسابقه‌ای ‫دادی و چه حالی از آدما گرفتی!
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم و !خیلی از دستت عصبانیم
‫دوستت دارم مامان.
‫پسرم.
‫آقایان و خانم‌ها!
‫برندگان کاپ پورتوروسوی امسال،
‫توسری‌خورها.
‫وای!
‫- وای. ‫- آره!
‫باورم نمیشه برنده شدیم. برنده شدیم.
‫آره! توسری‌خورها!
‫اَه!
‫- بدش ببینم. ‫- بیا.
‫موفق شدیم!
‫برنده شدن!
‫شاهد باشید، بهترین وسپایی که
‫تابحال دنیا به خود دیده.
‫عالیه.
‫همم.
‫- خانم. ‫- ممنونم.
‫مامان! تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫بیشتر آخر هفته‌ها میام اینجا.
‫نمی‌تونین بگیرینم!
‫- توسری‌خور‌ها تا ابد! ‫- یوهو!
‫کاری که امروز کرد شگفت‌انگیز بود.
‫ولی نمی‌تونیم بذاریم تو این دنیا بمونه.
‫می‌تونیم؟
‫بعضی مردم، هرگز قبولشون نمی‌کنن.
‫ولی بعضی می‌کنن.
‫و به نظر میاد اون بلده چطور خوباشونو پیدا کنه.
‫خب، اول کجا میرین؟
‫یه مدت همینجا میمونیم.
‫باید اینو درستش کنیم، .بعد باهاش کل زمین رو بگیریم
‫باشه. یادتون نره چمدوناتونو ببندین.
‫سانتا گورگانزولا! من هم ‫باید چمدون ببندم. برای مدرسه!
‫آره. مدرسه. اونجا خیلی چیز یاد میگیری.
‫آم، می‌تونم چندتا کتاب بهت بدم.
‫می‌تونی؟
‫بیا آلبرتو!
‫ناهارتو برای قطار برداشتی؟
‫- بله. ‫- و بافتت، برای سرما.
‫برای دفعه میلیونم، بله!
‫من هم دوستت دارم پاپا.
‫سانتا موتزارلا. موفق شدیم.
‫خب جولیا... برای مسابقه ‫سال بعد لحظه‌شماری می‌کنیم.
‫می‌تونیم به جای مسابقه فقط خوش بگذرونیم.
‫چائو جولیا.
‫خب. بریم وسپامونو تعمیر کنیم.
‫آره. در اون مورد. آه...
‫یه اتفاقی افتاد. انگاری فروختمش.
‫لوکا؟
‫مامان؟ شما اینجا چیکار می‌کنین؟
‫اگه قول بدی هر روز برامون نامه بنویسی،
‫و قول بدی در امان باشی، در امان‌تر از در امان،
‫می‌تونی بری مدرسه.
‫می‌تونم؟
‫راستش ترتیب همه چی رو دادیم.
‫پیش جولیا و مامانش میمونی.
‫دوستت مخشونو زد.
‫کار ساده‌ای نبود.
‫لوکا، قول میدی؟
‫بله! بله! قول میدم.
‫ممنونم.
‫اوه. فقط یادت باشه ما همیشه هواتو داریم.
‫باشه؟
‫هی. تو چشام نگاه کن.
‫می‌دونی دوستت دارم. نه؟
‫می‌دونم.
‫بیا آلبرتو. قطار داره میره.
‫وسایل تو کو؟
‫آره، خب، ببین...
‫تو هم میای دیگه؟
‫دوست دارم. ولی ماسیمو ازم خواست بمونم.
‫شاید هم‌خونه شیم. راستش فکر کردم...
‫انگار بهم نیاز داره. می‌دونی؟
‫بدون تو از پسش بر نمیام.
‫تو هیچ وقت بدون من نیستی.
‫دفعه بعد که از پرتگاه پریدی
‫یا به برونو گفتی دست از سرت برداره،
‫فکر کن منم!
‫ولی از کجا مطمئن باشم که خوبی؟
‫تو منو از جزیره نجات دادی لوکا.
‫من خوبم.
‫جدی، این یعنی چی؟
‫نمی‌دونم. به جای من ببین یعنی چی. باشه؟
‫برو لوکا!
‫برو!
‫آره. یوهو!
‫بعضیا فکر می‌کنن دیوونه‌ام که .تو اعماق زندگی می‌کنم
‫ولی به نظر من اونان که دیوونن،
‫این من نیستم که دیوونست. اونان.
‫زندگی خوبیه. زندگی ساده‌ایه.
‫به دور از شلوغی و هیاهو،
‫همه اون چیزایی که کسی نمی‌خواد.
‫همم. لاشه نهنگ.
‫بگذریم. خوش میگذره.
‫می‌تونی به حرفای من گوش ‫بدی. می‌تونم بی‌وقفه صحبت کنم،
‫گاهی شاید برای دوازده ساعت.
‫و تو می‌تونی گوش بدی. پس خوش به حالت.
‫آفرین.
« تـرجمـه از نیـما » .:: NimaAM ::.
دانلود فیلم و سریال بدون سانسور ValaMovie.com
:کانال تلگرام @ValaMovie @NimaSub