Merhaba. Ben Dori. Kısa süreli hafıza kaybı sorunu yaşıyorum.
-Evet! -Aynen böyle diyeceksin!
Tamam. Şimdi diğer çocuklarmışız gibi yapalım.
-Merhaba Dori! -Selam!
Saklambaç oynayalım mı?
Tamam. Ben çok... Tamam.
Biz saklanacağız, sen de sayıp bizi arayacaksın.
Tamam baba.
Baba değil. Ben arkadaşın olmak isteyen iyi balığım, tamam mı?
-Peki baba. -Hayır.
-Saklanıyorum. -Şimdi ona kadar say.
Bir, iki, üç...
Dört...
Kumu severim. Yumuşacık.
Anne, onlarla oynamaya gidebilir miyim?
-Dori. Dori, hayatım. -Dori. Yosun kekim.
Anafora dikkat et.
Unutma canım, anafordan uzak durmalıyız.
Tamam tatlım, öğrendiğimiz şarkıya ne dersin?
Görünce bir anafor sen dersin ki...
Haydi
Hayır. "Ne zor" diyoruz. Tamam mı? Hadi, bir daha.
Görünce bir anafor sen dersin ki...
İşte anafor!
İşte anafor İşte bir anafor
Buldunuz anaforu Göründü bu anafor
-Yine mi unuttum? -Hayır.
-Hayır canım. Dert etme. -Önemli değil yosun kekim.
Ya sizi de unutursam? Ya siz beni unutursanız?
Hayır, yosun kekim, hayır.
Seni asla unutmayız Dori. Sen de bizi unutmazsın, biliyoruz.
Kimse var mı?
Merhaba!
-Duydun mu? -Ne? Neyi duydum mu?
-Stan, az önce biri merhaba dedi. -Ben bir şey duymadım.
Bilmem ki Stan. Biri merhaba dedi sanki.
Burada çok balık var. Herkes merhaba demiş olabilir.
-Merhaba? -İşte.
-Nerede? -Orada. Tam orada.
-Nereye bakayım? -Oraya!
-Ha. -Merhaba!
-Merhaba? -Aman Tanrım, bir çocuk!
-Selam evlat. Buraya bak. Hey. -Merhaba.
Merhaba. Benim adım Dori. Bana yardım edebilir misiniz?
Merhaba Dori. Yolunu mu kaybettin?
Annen baban nerede?
Hatırlayamıyorum.
Etrafa bakalım. Annenle baban bu balıklar arasında mı?
Merhaba. Benim adım Dori. Bana yardım edebilir misiniz?
Ne?
Az önce söyledin ya canım.
Söyledim mi?
Özür dilerim. Kısa süreli hafıza kaybı sorunu yaşıyorum.
-Ah, korkunç bir şey. -Kısa süreli hafıza kaybı mı?
Burada bir saniye bekle. Olur mu şekerim?
-Stan. -Ne?
Ne yapacağız? Zavallıcık kaybolmuş!
-Ne yapmamı istersin? -Bir şey yapmalıyız.
-Bir şey hatırlamıyor! -Herhangi bir yerden gelmiş olabilir.
Bugün hiç yardımcı olmuyorsun. Dori? Tatlım? Ne dersin...
Gitmiş. Bu hiç iyi değil. Hey, Dori!
-Dori! -Dori!
Adım Dori. Ailemi kaybettim. Bana yardım edebilir misiniz?
Adım Dori. Kısa süreli hafıza kaybı...
Hep yüzeriz, hep yüzeriz
Hep yüzeriz. Yüzer, yüzer, ne yaparız?
Merhaba. Ailemi kaybettim. Yardım edebilir misiniz?
Onları en son nerede gördün?
Garip gelecek ama unuttum.
Şekerim, gelip bizimle yüzmek ister misin?
Bu bugün duyduğum en güzel teklif. Sanırım. Hatırlamıyorum ki.
Her neyse, teşekkürler, ama birini arıyorum.
Of... Hatırlayamıyorum.
Merhaba! Ben Dori. Yanlış bir şey mi dedim?
Şakaydı. Tamam, geri gelmeyeceksiniz.
Bir şey arıyordum... Tamam, anladım. Baş başa kalacaksınız. İyi eğlenceler.
Umarım aradığını bulursun.
Ben de umarım. Ne olduğu hakkında bir fikrin var mı?
Özür dilerim.
Kusura bakmayın.
Başka zaman takılırız. Kendini özletme Yabancı.
Ha?
Beyaz bir tekne! Oğlumu aldılar! Oğlum! Yardım edin! Lütfen!
Dikkat!
Pardon! İyi misiniz?
-Gitti. -Üzülmeyin.
-Hayır, gitti. -Yok bir şey.
-Gitti. -Sorun yok.
Hayır, onu götürdüler. Tekneyi bulmalıyım.
Tekne mi? Ben bir tekne gördüm!
-Öyle mi? -Evet. Bu tarafa gitti! Beni izleyin!
Teşekkürler! Çok teşekkürler!
Klaus. Klaus, pinyata eğilmiş.
Bana kurbağacığı ver. Düzelteyim.
Hey, Marlin?
Merhaba, ben de tam...
Dori! Daha kalkma vakti gelmedi. Yatağa dönmelisin.
Unutma, anemon batar.
Tabii. Özür dilerim. Yatağa dön, yatağa dön.
Hey, Marlin?
Yatağa dön! Buydu. Çok basit. Yatak. Ona dön.
Hey, Marlin?
Ve uyandık. Yeter. Güne başlamaya hazırız.
-Ve bir şey arıyorduk. -Nemo'yu.
Doğru. Daha dün gibi hatırlıyorum.
Tabii dünü o kadar iyi hatırlamıyorum.
Her neyse, yolculuğun en korkunç anı dört köpek balığıydı.
Dur, hani üç taneydiler?
Hayır, kesinlikle dörttü.
Son anlattığında üç taneydiler.
Evlat, hangimiz tüm okyanusu aştı?
Nemo aştı. Biz onu bulmak için okyanusu aşmak zorunda kaldık,
ama ilk giden o.
Bu doğru galiba. Öyle değil mi?
Sonunda geldin! Az daha okul gezisini kaçırıyordun.
Okul gezisi mi? Bayılırım. Nereye gidiyoruz?
-Ona söyledin sanıyordum. -Söylemiştim!
-Dori. -Evet.
Bay Ray'in bugün göz kulak olması gereken çok balık var.
O yüzden sen bugün gezide olmasan daha iyi olur.
Neden peki?
Biliyorsun, hatırlamakta zorlanıyorsun zaman zaman.
Hatırlayabildiğim tek şey de bu zaten.
Tamam. Her zaman senin hatan değil, ama başıboş gezmene neden olabilir.
Bay Ray'in başıboş gezen balıklarla ilgilenecek zamanı olmayabilir.
Diğer bir deyişle, yeterli yardım alamıyor.
Zavallı adam. O kadar çok çalışıyor ki.
-Anlıyorsun. -Tamamen anlıyorum şimdi.
Tamam.
Onun asistanı olmamı istiyor.
Yo, tam olarak değil.
Çok gurur duydum. Daha önce hiç öğretmen asistanı olmamıştım.
Bay Ray! Yardımcınız oldu.
Tamamdır.
-Pekala çocuklar. -Pekala çocuklar.
-Gün bugündür! -Gün bugündür!
Vatoz balığı göçü seyretmeye gidiyoruz.
Vatoz balığı göçü.
Niye göç ettiğimizi bilen var mı?
Hadi ama, bu kadarını bilmelisiniz.
Göç etmek dönmek ile ilgilidir, ama nereye?
-Yatağa! -Evet!
-Hayır. -Hayır.
-Kuma! -Hayır! Göç etmek eve dönmektir.
-Ev. -Geldiğiniz yer yani.
Geldiğiniz yer.
Kim nereli, söyleyebilir mi?
-Dev bir kayanın orada yaşıyorum. -Üç mercan mağarası uzaktayım.
Benim evim yosunlarla kaplı.
Sen nerede büyüdün Dori?
Ben mi? Bilmiyorum.
Ailem. Neredeler?
Yardım edebilir miyim?
Özür dilerim. Yine mi unuttum? Benim derdim...
Kısa süreli hafıza kaybı sorunu.
Kısa süreli hafıza kaybı sorunun varsa aileni nasıl hatırlayabiliyorsun?
İyi soru. Bazı şeyleri hatırlayabiliyorum, çünkü...
Anlamlı geliyorlar. Bir ailem olması gibi.
Biliyorum, çünkü... Bir yerden gelmiş olmalıyım, değil mi?
Herkesin bir ailesi vardır.
İsimlerini ve neye benzediklerini hatırlamıyor olabilirim.
Onları tekrar bulamayabilirim de, ama...
-Ne diyorduk biz? -Anneler ve babalar.
Anneler ve babalar. Doğru.
Neden anneler ve babalar hakkında konuşuyoruz peki?
Şu sınıf. Neden ben? Pekala.
Biraz gençsiniz, ama olsun.
Bakın çocuklar, iki balık birbirini sevdiğinde...
Pekala, orada duruyoruz.
Hadi binin kaşifler. Bir göç şarkısı geliyor.
Bir göç bu, bir göç bu, nedir öğrenelim
Doğanın bir keşfi, denizde gezmek için
Bir bilimsel komuttur bu, Göçmen balıklara verilen
Herkes nereye gitti? Bir ben kaldım Ha, şuradalar. Geri döndüm
Suyun ısısı düşerse, yirmi iki derece Güneş açısına göre...
Çocuklar, kenardan uzak durun.
Duydunuz mu? Pekala, herkes geri çekilsin. Hadi.
-Tamam, fazla uzaklaştınız. -Fazla uzak.
Had. Hadi. Buraya gelin. Geri gelin.
-Herkes beni dinlesin. -Dinleyin!
-Vatozlar buradan geçerken... -Vatozlar geçecek.
Neye dikkat etmeliyiz?
Herkes neye dikkat etmeli?
-Anafora! -Doğru.
Doğru. Ana... Anafor mu?
Çünkü çırpıntının yarattığı akıntı çok güçlüdür.
Dikkatli olmazsanız sizi içine...
Bay Ray! Vatozlar nereye gideceklerini nereden biliyorlar?
Buna içgüdü denir Nemo.
İçinde bir şey o kadar tanıdık gelir ki, ona kulak vermen gerekir.
Hep bildiğin bir şarkı gibi. Şu an kendi şarkımı duyabiliyorum!
Oo, haydi eve Yüzerken çarpan yüreklerimizle
Kapılıp gideriz geldiğimiz yerlere
Oo, haydi eve
Kimiz biliriz, artık yolculuk vakti
Gece gündüz yüzer Yuvamıza döner
Oo, haydi eve
Yüzerken çarpan yüreklerimizle
Kapılıp gideriz geldiğimiz yerlere
Görünce bir anafor sen dersin ki...
Dori!
-Öldü mü bu? -Hayır, ölmedi.
-Ah, canım. -Açılın biraz.
Morro Koyu Mücevheri, Kaliforniya.
Morro Koyu Mücevheri, Kaliforniya mı?
Bir şey hatırladım, yani ben...
Bir şey hatırladım!
Gerçekten bir şey hatırladım! Önemli bir şey.
Önemli bir şey mi? Ne? Nedir o?
Artık emin değilim, ama hala hissedebiliyorum. Orada.
Pekala, sağ olun Bay Ray.
Hadi. Daha iyi hatırlamaya çalış. Dori'liği bırak Dori.
Bilmem ki. Ben... Durun. Durun.
Ne? Hatırladın mı?
Hatırlamıyorum. Şeydi... Şey...
Şey hakkındaydı...
Morro Koyu Mücevheri, Kaliforniya.
Ailem! Ailemi hatırladım!
Orada bir yerdeler. Onları bulmalıyım.
Bana yardım etmelisiniz. Çocuklar! Hey!
Millet! Neredesiniz?
-Dori! -Hey!
-Dori! -Nereye kayboldunuz?
-Asıl sen kayboldun. -Ailem. Onları hatırladım.
Ne? Ne hatırladın?
Onları hatırladım! Annemi. Babamı.
Benim bir ailem var. Nerede olduğumu bilmiyorlar. Gitmeliyiz.
Dori, hayır. Hayır! Delilik bu! Ne yapmaya çalışıyorsun?
Baltık Cevheri mi?
-Morro Koyu Mücevheri, Kaliforniya. -Evet!
Hayır, Dori. Kaliforniya okyanusun öte yanı.
O zaman yola koyulalım.
Nasıl oluyor da bu resifin kenarına gelince birimiz...
gitmeye çalışıyoruz? Bir kere de manzaranın tadını çıkarsak ya!
Ben ailemi hatırlamışken manzaranın lafı mı olur?
Hayır! Okyanus yolculuğu yaptık. Hayatımızın o bölümü sona erdi.
Bir kere, seyahat etmenin tek amacı
-bir daha seyahat etmemektir. -Evet ama ben...
-Dori, bak... -Lütfen.
Onları çok özlüyorum.
Gerçekten çok özlüyorum. Bunun nasıl bir his olduğunu bilmezdim.
Sen bu hissi biliyor musun?
Evet, biliyorum.
Bunu unutmak istemiyorum. Ailem orada bir yerde.
Lütfen Marlin, onları tek başıma bulamam.
Unuturum. Lütfen ailemi bulmama yardım et.
Evet baba, bizi okyanusun öteki ucuna götürebilirsin, değil mi?
Hayır.
Ama birini tanıyorum.
İşte bu! İşte bu!
İnanılmaz.
Bence de. Harika değil mi?
Hayır! Midem inanılmaz bulanıyor.
Kaliforniya akıntısı dostum. Adamı allak bullak eder.
Sörf zamanı dostum!
Eğer kusacaksan bana bir iyilik yap,
kabuğun arkasına geç, uzan ve uzağa kus.
Buna "balıkları beslemek" diyoruz.
Çok doğru Fıskiye!
Şimdi ailemi bulmaya şeye gidiyoruz... Atlantik Broşu muydu neydi?
-Morro Koyu Mücevheri, Kaliforniya. -Çok doğru!
Aileni nasıl bulacaksın?
Neye benzediklerini hatırlıyor musun?
Hafıza olayında yeniyim, kesin konuşamıyorum.
Ama içimden bir ses mavi olduklarını söylüyor, belki biraz da sarı.
Mantıklı.
Görünce tanıyacağımdan da eminim. Biz bir aileyiz.
Okyanusu aşmak öyle bir şey ki...
Sadece bir kere yapılır. Bir!
Morro Koyu, Kaliforniya bizi bekliyor millet.
Hadi ailemi bulalım.
Hadi! Hadi!
-Çabuk ol baba. -İtme beni Nemo.
Elveda Küçük Mavi! Umarım aileni bulursun.
Ve "balıkları beslerken" iyi şanslar.
Çok geç. Beslendiler bile.
Bu tanıdık bir his. Anne! Baba!
Hayır. Dori! Dur! Bekle.
Anne! Baba!
Bir saniye bağırmayı kes. Gerçekten annenle babanın
buralarda dolaşıp seni beklediğini mi sanıyorsun?
Bilmiyorum, ama öğrenmenin tek yolu var. Anne! Baba!
-Daha yüksek sesle bağır Dori. -Anne! Baba!
-Şşt! -Neydi o?
Dur. Bunu daha önce duymuştum. Birinin "Şşt" dediğini hatırlıyorum.
Aferin sana. O bendim. Bir dakika önce.
Şşt!
Lütfen. Annemle babamı gördünüz mü?
İsimleri Jenny ve Charlie.
Şşt!
Jenny ve Charlie.
Ne? Jenny ve ne?
Bunlar isimleri! Annemle babamın adı Jenny ve Charlie!
-Dori, dur! -Jenny!
Bir an durup plan yapsak olmaz mı?
-Jenny! Charlie! -Şşt!
-Deli misin sen? -Pardon, biraz heyecanlı da.
-Jenny! Charlie! -Dori, bağırmayı bırak.
Yeni bir mahalleye gelip
bu kadar dikkat çekmek iyi bir fikir değil.
Anlamıyorsun. Annemle babamın isimlerini hatırladım! Jenny! Charlie!
Bu yengeçler buralı, bence bizi susturmalarının
bir sebebi var. Tehlikeli bir şeyi uyandırabilirsin.
Kocaman tek bir gözü, dokunaçları olan,
kımıl kımıl bir şeyi mi?
Ayrıntılı bir tarif oldu, ama öyle bir şey, evet.
Genel olarak...
Eyvahlar olsun. Pekala.
Bir yanlışlık oldu. Geri çekiliyoruz. Yaşamamıza izin verirsen...
Sana taparız. Sana şey inşa ederiz... Anıt sever misin?
Hey! Canını seven yüzsün!
-Nemo! -Nemo!
Baba!
-Nemo! -Baba!
Hayır!
Nemo, tutun bana, bırakma!
Baba!
Hayır!
Dori! Yavaş ol! Artık peşimizden gelmiyor.
Emin misin?
Jenny ve Charlie!
İsimlerini hatırladım! Devam etmeliyiz. Çok yaklaştık.
Nemo, yaralandın mı?
Eyvah! Nemo! İyi misin? Ne oldu?
-Şimdi olmaz Dori. Lütfen! -Hayır.
-Nemo. Hayır. -Ben iyiyim.
Nemo. Çok üzgünüm. Tamam. Çok üzgünüm.
Eyvah! Nemo, iyi misin?
"Şimdi olmaz" dedim. Yapacağını yaptın.
Öyle mi? Hayır. Düzeltebilirim. Gidip yardım getireceğim.
Ne yap, biliyor musun Dori? Gidip orada bekle.
Orada bekle ve unut. Bu konuda üstüne yok zaten.
Haklısın. Yapabileceğimi nereden çıkardım, bilmiyorum.
Ailemi bulmak. Bunu yapamam. Çok üzgünüm. Telafi edeceğim.
-Ben iyiyim. -Yardım getireceğim. Tamam mı?
Bunu yapabilirim. Ben... Her şey yoluna girecek Nemo.
Merhaba? Kimse yok mu?
Kimse yok mu? Merhaba?
Merhaba.
-Merhaba? -Ben enstitü müdürüyüm.
Merhaba müdür hanım. Yardımına ihtiyacım var.
Lütfen bize katılın...
Harika.
Pasifik Okyanusu'nun harikalarını
ve içindeki müthiş yaşamı keşfedelim.
beluga balinasının ihtişamına tanıklık edin.
Müdür hanım, neredesin?
Dori! Buradasın demek!
Yardım buldum. Müdür diye biri var, bize yerimizi söyleyecek.
Dikkat!
-Şuna bak! -Denizlerdeki yaşama hiç saygıları yok.
-Marlin! Nemo! -Dori!
Hayır, olamaz! Yine mi!
Onu içine koy da nasıl olduğuna bakalım.
Dori!
Merak etme Dori! Sakin ol. Seni bulacağız!
Deniz Yaşamı Enstitüsü'ne hoş geldiniz.
Amacımız, kurtarmak, iyileştirmek ve salıvermektir.
Marlin? Nemo?
Hey! Yardım edebilir misiniz?
Ben mi? Yardım mı?
Ne oluyor? İmdat!
Burada işimiz bitti.
Kes şunu. Sen bilim insanısın. Bunu konuşmuştuk.
Hadi ama. Komikti.
Hay aksi. Tamam. Bu... Kurtulacağım, çıkış yolu bulayım hele...
Eğer bir şekilde... Toparla kendini.
İyi olacaksın, yok bir şey, olumlu düşün.
Hey, sen.
Fırıldak.
Çok şükür. Merhaba, ben Dori. Ben...
Adım Hank. Çok mu hastasın?
Hasta mı? Ben mi?
Yoksa neden karantinada olasın?
Hayır! Ne kadar ömrüm kaldı? Ailemi bulmalıyım.
Pekala. Sinirlerine hakim ol. Çok fena.
Ne? Nedir? Ne oldu? Nedir o?
Haberler kötü.
Bu bir nakliye etiketi. Enstitüde kalamayacak balıklar için.
Kalıcı yurtlara naklediliyorlar. Akvaryuma yani.
Cleveland'da.
Buradaki balıklar, okyanusa döner. Cleveland balıkları, hep orada kalır.
Cleveland mı? Hayır! Cleveland'a gidemem.
Morro Koyu Mücevheri, Kaliforniya'ya gidip ailemi bulmalıyım.
Orası burası. Deniz Yaşamı Enstitüsü.
Morro Koyu Mücevheri, Kaliforniya. Buradasın.
Ben buralı mıyım? Ailem burada. Onlara ulaşmalıyım.
Hangi parktansın?
Dur. Park mı? Hangisi? Oraya gitmeliyim.
İşte bu zor evlat.
Tabii eğer... Yok. İşe yaramaz. Çok çılgınca.
Ne demek istiyorsun? Söyle. Çılgınlığa varım.
Orası belli. Aileni bulmana yardım etmek için
aklıma gelen bir yol var. Eğer senin şu...
Evet! Harika fikir. Beni onlara götür. Neden bunu düşünemedim?
Hayır. Şu etiketi alırsam
nakliye aracında yerine geçerim, sen de içeri dönüp
aileni bulursun. Etiketi vermen yeterli.
Ne etiketi? Yüzgecimde etiket var!
Yüzgecinde etiket olduğunu nasıl unutursun?
Olamaz. Affedersin. Kısa süreli hafıza kaybı yaşıyorum da.
Ne konuştuğumuzu hatırlamıyor musun?
Hiçbir fikrim yok. Ne konuşuyorduk?
Bana etiketini verecektin.
Aslında etiket hoşuma gitmişti. Neden istiyorsun?
Böylece ben...
Cleveland'a gidebilirim.
Cleveland mı? Orası hakkında iyi şeyler duydum. Neden gidecektin?
Çünkü kalırsam tekrar okyanusa bırakılacağım.
Orasıyla ilgili çok kötü anılarım var.
Ben tek başıma cam kutuda yaşamak istiyorum.
Tek isteğim bu. Ver şu etiketini!
Etiketime dokunma!
Bak...
Burada çalışmıyorum. Buranın haritası falan yok bende.
Harita! İyi fikir.
Sen beni haritaya götür, ben ailemin yerini bulurum.
Pekala. Seni ailene götürürsem verecek misin...
Fazla bir şeyim yok. Şu etiketi versem olur mu?
Çok iyi fikir.
Sahiden öyle mi dedim?
"Orada bekle ve unut. Bu konuda üstüne yok zaten."
-Evet baba. -Öyle mi dedim?
Öyle dedin, Dori yüzeye yüzdü
ve biri onu aldı.
Bütün hikayeyi baştan anlatma.
O kısmını sordum, çünkü eğer öyle dediysem...
Emin değilim. Aslında iltifat sayılır, çünkü...
Ona beklemesini söylemişim. "O konuda üstüne yok" demişim.
Yani ben... Ah, bu benim hatam!
Kaçırılması ve bir yere götürülmüş olması benim suçum.
Ya bir restoransa?
Siz ikiniz! Susun!
Burada uyumaya çalışıyoruz! En sevdiğim rüyamı berbat ettiniz!
Hani şu kayada yattığını gördüğün rüya mı?
-Evet. -Evet, güzel rüya.
-Değil mi ama? Evet. -En sevdiklerimden.
-Affedersiniz. Biz... -Evlat!
Onlar denizaslanı. Doğuştan avcı olurlar.
Her an saldırabilirler.
Pek de saldırgan görünmüyorlar.
Öyle düşünmeni istedikleri için.
Arkama geç, ben konuşayım.
Pardon, arkadaşımızı merak ediyoruz da. Burası restoran mı?
Dostum, restoran falan değil. Arkadaşın iyi.
-Öyle mi? -Burası balık hastanesi.
Müdür hanım kurtarılacağını, iyileştirilip salıverileceğini söylüyor.
Hemen girip çıkar. Biz tecrübeliyiz.
-Burun paraziti. -Kansızlık.
Düzeltildi ve bırakıldık.
Şükürler olsun.
Tabii, hiç sorun değil. Siz merak...
-Gerald, in aşağı! -Çekil Gerald! Hadi. İn! İn!
-Hadi! Akıllı ol! -İn! İn!
Siz merak etmeyin. Burası Deniz Yaşamı Enstitüsü.
Morro Koyu Mücevheri, Kaliforniya.
Haklıymış. Dori unutmak dışında da bir şeyler yapıyor demek.
Sağ ol Nemo.
İçeri nasıl gireceğiz?
Bir dakika. Enstitüye mi gireceksiniz?
Mecburen. Arkadaşımız orada. Kayıp. Tek başına.
Korktu. Ne yapacağını bilmiyor.
Bir yolunu biliyoruz.
Öyle mi?
-Ne yapıyorlar? -Bilmem ama kulağa hoş gelmiyor.
-Geldik mi? -Sessiz ol!
Hank, iyi ki seni buldum. Bu şey olsa gerek... Kader.
Kaç kere söyledim, kader değil.
"Kader" mi dedim? Kusura bakma.
Ailemle buluşacağım için çok heyecanlıyım da.
Onları kim bilir ne zamandır göremedim, bilmiyorum,
-çünkü kısa süreli... -Hafıza kaybı sorunun var.
Artık konuşma. Tamam mı? Konuşmayı sevmem.
Gevezeliği ve soruları sevmem. "Nasılsın? İyiyim."
"Siz nasılsınız? Ben de iyiyim." Flaş haber, kimse iyi değil.
İyiyim. Siz nasılsınız?
Hank, bak, harita!
Plan şu, onu okuyup ailenin yerini öğreneceksin.
Sonra Cleveland kamyonuna bineceğim. Tamam mı?
Tamam. İlk kısmı neydi?
Ne? Ahtapot yine mi kaçtı?
Bir sürü park varmış.
Bir günde hepsi nasıl gezilir? Cidden.
-Seç bir tane! -Tamam.
Herkese dikkatli olmasını söyle.
Ahtapotu bugün okyanusa geri salmamız gerekiyordu.
Ben tabii ki onu görmedim. Ben arasaydım bulurdum.
Hank! Buradasın demek.
-Acele et! -Tamam.
Ç. "Ç" ile başlıyor. Çocuk bir şeyi... Çocuk alanı!
Hayır! Çocuk yok. Her şeyi ellerler.
Senin yüzünden bir dokunaç daha kaybedemem.
Dokunaç mı kaybettin? O zaman sen ahtapot değil,
aztapotsun.
Hatırlayamam ama sayabilirim.
-Acele et! -Tamam.
Yolculuk... Hey, bak. Deniz kabuğu.
Hey, bak. Deniz kabuğu! Baba, bu sana.
Bu harika Dori. Bir tane daha bulmuşsun.
-Öyle mi? -Evet ya.
Bu işte ustalaşıyorsun Dori.
Hey, bak. Deniz kabuğu!
-Ben orada yaşıyorum. -Evet! Çok doğru.
-Kabuklara bayılıyorum. -Evet canım.
Bana bir kabuk daha bulabilir misin?
En çok mor olanları seviyorum.
Peki anne.
Anne. Mor kabuk! Evimde mor deniz kabukları var.
Ne olmuş? Buradaki parkların yarısı mor kabuklarla dolu.
Hayır. Anlamıyorsun. Annemi şimdi hatırladım.
En çok mor kabukları severdi ve muhteşem bir gülüşü vardı.
Babam da çok cana yakındı.
Çatlak hafızan yüzünden yakalanacağız.
Hala kader mi diyorsun?
-Hank, ailemi bulmalıyız! -Sessiz ol!
Merkez, ben Carol.
Sanırım kayıp ahtapotu buldum. Tamam.
-Ne yaptığını gördün mü? -Pardon.
Daha kötüsü olamazdı.
"Kader." Kader.
Hank. İçimde bir his var. Bence o kovaya girmeliyiz.
-Hayır. Dur. -Cidden. "Kader" yazıyor ve...
-Hayır. -O kovaya girmeliyiz.
-Seninle o kovaya girmeyeceğim. -Ben kovaya giriyorum. Hoşça kal.
Çocuklar, ailemi arıyorum. İyi fikir. Ölü taklidi yap.
Kusura bakmayın. Gözümü kırptım. Nasıl o kadar çok açık tutuyorsunuz?
Merhaba çocuklar. Bir saniye.
Sıradaki konuğumuz çok uzun zamandır burada yaşıyor.
O bir balina köpek balığı. Adı da Kader.
Kader mi? Sahiden mi?
Aşırı miyop olduğunu göreceksiniz. Etrafta dolaşmakta
çok sıkıntı çekiyor. İşte geliyor.
Kader. Sen balık mısın?
Dur. Ne?
Merhaba. Acaba bana...
Tamam, seninle gelirim.
-Affedersin. -Konuşan mavi bir damla mı?
-Yardım eder misin? Ailemi kaybettim. -Aileni mi kaybettin?
Uzun hikaye,
işin aslı, çoğunu hatırlamıyorum.
Çok acıklı. Zavallıcık...
Pardon. İyi bir yüzücü değilim. Ayrıca iyi göremiyorum.
Bence çok güzel yüzüyorsun.
Hatta hiç böyle yüzen balık görmemiştim.
Sağ ol.
Bir şey değil.
Dur. Bir daha söyle.
Bir şey değil.
-Dori? -Evet.
-Dori! -Evet.
-Biz dostuz! -Hadi canım!
-Dori, benim! Kader! -Beni tanıyor musun?
Elbette! Küçükken boruların içinden konuşurduk.
-Biz boru arkadaşıydık! -Öyle miydik?
-Çok güzelsin. -Nereden geldiğimi biliyor musun?
Evet, sen Açık Deniz parkında yaşıyordun.
Açık Deniz parkı mı?
Demek ailem orada. Gitmeliyiz. Beni oraya götürebilir misin?
Bir balinanın buralarda yolculuk etmesi zor.
Biraz sessiz olur musunuz lütfen? Başım çatlıyor.
-Kim o? -Komşum Bailey.
Kafasında bir yarayla getirildi.
Benden bahsettiğini biliyorum Kader.
Ekolokasyonunu kullanamadığını sanıyor ama
doktorların konuşmalarını duydum. Bir şeyciği yokmuş.
Hakkımda söylediğin her şeyi duyuyorum.
Ekolokasyon nedir?
Bailey'nin kafası bir sinyal gönderiyor ve yankısı sayesinde
uzaktaki nesneleri algılayabiliyor. Ama anlaşılan daha "iyileşemedi."
Artık benden söz ettiğinden eminim. Gerçekten sesle yer belirleyemiyorum.
Artık bundan söz etmek istemiyorum.
Kafamı çok sert vurdum. Bak, nasıl şişti!
Başının kocaman olması gerekiyor! Sen bir belugasın!
Ekolokasyon. Dünyanın en güçlü gözlüğü gibi bir şey mi yani?
-Ne? -Gözlük nedir?
Önce "Hu" dersin. Sonra görmeye başlarsın. Bunu nereden biliyorum?
Çok ilginç.
Demek buradasın! Dinle, artık ödeştik.
Seni haritaya götürdüm, artık ver şu etiketi!
Dur, olmaz. Ailemi buldum. Onlar...
Neydi adı? Alık Keriz mi?
-Açık Deniz. -Açık Deniz!
Açık Deniz! Orayı biliyorum.
Hemen şeyin yanında... Bana ne ya.
Yavaş ol!
Açık Deniz parkına gideceksen borulardan geçersin.
-Borulardan. Harika. -Borulardan mı?
Evet. İki sol yap, düz yüz, karşına çıkacak.
Amma çok yön var. Bu... Sen anladın mı Hank? Hepsini?
-Evet. -Harika! Hadi gidelim.
Ben gelmiyorum. Sığmam. Kendin gitmelisin.
Bu... Ben... Gidemem, çünkü yön bulmakta iyi değilim.
Çok yazık. Anlaşma anlaşmadır. Aileni mi bulmak istiyordun?
Böyle bulacaksın. Ver şu etiketi.
Ama Hank, oradan tek başıma geçemem. Gideceğim yeri unuturum.
-Beni ilgilendirmez. Etiket! -Ama bu şekilde giremem.
-Kusura bakma, başka yolu yok. -Başka yolu yok.
-Yo, yo. Panik yok.
Sorun değil. Hayatta her şey o kadar kolay olmaz. Öyle değil mi Charlie?
Annen haklı. Bir şey çok zor geliyorsa, vazgeçmelisin.
-Charlie! -Şaka. Şaka yaptım!
Sadece şaka. Şaka. Dikkat, şakacı iş başında.
Şaka. Anladım.
Gördün mü yosun kekim? Daima başka yolu vardır.
Sağ ol baba.
Sağ ol baba. Hayır. Babam, daima başka yolu vardır, demişti.
-Ne? Başka yolu yok. -Açık Deniz.
Açık Deniz. Şuradaki bina olduğundan eminim.
Şu bulanık ve yuvarlak olan. Bailey'nin kafası gibi.
-Dur, ne? -Daima başka bir yol vardır.
Buldum! Beni izleyin. Kaçık Ceviz'e nasıl gidebileceğimizi biliyorum.
-Açık Deniz. -Aynen.
Çocuklar. Oraya yüzemeyeceğimi biliyorsunuz, değil mi?
İçeri girmemizi nasıl sağlayacak, anlamadım. Siz ne yapıyorsunuz?
Onu çağırıyoruz tabii.
Onu mu? Kimi yani?
Gençler, Becky'yle tanışın.
Uçmak mı? Yok, bu olmadı.
Ona teşekkür ettiğimizi söyle. Siz de iyice abarttınız. Gerçekten.
Acaba başka şekilde girebilir miyiz? Mesela yüzerek?
Çünkü bizim güçlü yanımız bu.
Bakın, arkadaşınız karantinada olacak.
Yani hasta balıkları götürdükleri yerde.
Ve oraya girmenin tek ve biricik yolu dostumuz Becky.
Merhaba Becky. Dur. Bence Sivri Gaga diyelim çünkü acıtıyor.
Seni sevdi baba.
Becky, canım, bu iki tatlı balığın karantinaya girmesi gerekiyor.
Bugün boş musun Rebecca'cığım?
Becky... Acaba senin için uygun mu?
Ne dediğimi anlamıyor.
Tek yapman gereken onun aklına girmek.
-Aklına... Ne? -Girmek.
Gözlerine bakıp "uu-ruu" diyeceksin, seninle uyumlu hale gelecek.
-Şimdi gözlerine bak. -Peki.
Nemo, sanırım başka bir plan yapmalıyız.
Suda kalabileceğimiz, mantıklı bir plan.
Çünkü bu kuş... Kuş değil!
Sen bilirsin bana. Bu arada, Dori bizi unutur.
Dedin gibi, bu konuda üstüne yok.
Pekala.
Gözlerine bak. Hangi göz?
Birini seç.
Becky.
Uu-ruu, Becky.
Tamam, bu harika.
Becky bizi nasıl taşıyacak?
Evet. Az kalsın unutuyordum. Gerald!
Evet, Gerald.
Hadi gel evlat.
Hadi Gerald. Bize kovanı ver, kayada oturmana izin veririz.
Evet, Gerald. İlla ki.
İşte bu. Sallana sallana gel.
Hadi. Yapabilirsin.
İşte böyle.
Dikkat et de popon çizilmesin.
Çok sağ ol Gerald.
Kayaya hoş geldin.
Rahat, değil mi?
-Zaman doldu! Aşağı! İn! İn! -Artık in Gerald! İn!
Saçmalık bu! Neden hep mantıksız işlere ikna oluyorum ki?
İyi şanslar!
Pekala, sana söylediğim zaman...
Evet. Biliyorum. Su sıçratıp sinyal vereceğim.
İşaretimle. Daha değil.
-Şimdi mi? -Kader işaret verince.
Biliyor musun? Bunu neden yaptığını hiç anlamıyorum.
Ne demek istiyorsun?
Birkaç balık bulmak için başına dert açıyorsun.
Kısa süreli hafıza kaybı yaşasam
mavi sulara dalıp her şeyi unuturdum.
Ben bunu istemiyorum. Ailemi istiyorum.
Bana göre değil. Kimse için endişelenmek istemem.
Şanslısın. Anıların yok. Sorunun da yok.
Anıların yok. Sorun da yok.
Daha değil.
Zamanı değilse bir şey söyleme.
-Daha... -Zamanı gelince söyle.
Tamam, şimdi. Ve... Dur!
"Şimdi. Dur." Ciddi misin?
-Tamam, üç deyince. -Sayma. "Hadi" de yeter.
-Hadi! Şimdi. Hadi! -Ne? Tamam.
-Şuna bak! Yani... -İşaret bu.
Hadi! İşaret geldi!
Unutma, Kader, Açık Deniz parkının tabelalarını izleyin, dedi.
Hiçbir şey göremiyorum, artık sen bakacaksın.
Tamam. Açık Deniz tabelalarını izle.
Tekrar edeceğim, tamam mı? İşe yarar.
Açık Deniz tabelalarını izle.
Sağa! Açık Deniz tabelalarını izle.
Açık Deniz tabelalarını izle. Açık Deniz tabelalarını izle. Sola!
-Açık Deniz tabelalarını izle. -İnsanlardan uzak dur.
Özellikle çocuklardan. Dokunulmak istemiyorum.
Aklımı karıştırma!
Zavallıcık. Ben alırım. Hey...
Aman.
Nereye gidiyoruz?
Pardon! Şeyi arıyordum...
Ruu Becky! Bizi bir yere bırak. Yolumuzu buluruz.
Bekle baba. Galiba inecek bir yer arıyor.
Kafası karıştı Nemo. Nereye bakacağını bile bilmiyor.
Dur, Becky. Ne yapıyorsun?
Tamam. Bir yere gidiyordum. Ama nereye?
Ne tarafa? Tabelayı görüyor musun?
Bakıyorum. Bir şey beni aileme götürecek!
"Dünyanın en güçlü..."
Bunu biliyorum. Nereden biliyorum? Bir anı daha.
Hank, şu tarafa gitmeliyiz! Sola. Sola git.
Becky!
Seni duyamaz baba.
Pekala. Yeni plan. Bizi duyabilsin diye Becky'ye yaklaşmalıyız.
Bence kovayı oynatmamalıyız.
Nemo. Ben olmazsam Becky kaybolur.
Baba, ona güven.
Güvenmek mi? Bizi hepten unutsun diye mi?
-Ben Becky'ye güveniyorum. -Güveniyor musun? Kabı yiyor!
Becky! Uu-ruu! Hey!
HEDİYELİK EŞYA DÜKKANI
En azından artık kovada değiliz.
Veya karantinanın yukarısında.
Bebek su samuru sunumu başlıyor.
Sağ olun. Kim su samurları hakkında bilgi almak ister?
Dünyanın en güçlü gözlüğünü arıyorum.
Su samurları!
-Kucaklaşma partisine hoş geldiniz! -Kucaklaşma partisi! Varım!
Neredeyiz? Açık Deniz'e yaklaştık mı?
Evet. Sanırım... Şey, bilmiyorum. Başka bir tabela görünce...
Ne? Başka tabela mı?
Dünyanın en güçlü gözlüğü.
Ne? Ne diyorsun? Neden o tabelayı takip ettik?
Çünkü onu hatırladım.
Hayır. Plan bu değildi.
Pekala, artık yeter! Zamanımı boşa harcadın!
-Dur. Hayır. -Nakliye kamyonu şafakta gidiyor.
Ona yetişeceğim, ver şu etiketi.
Dur. Hayır, o tabelayı hatırladım.
-Yani? -Yani daha fazlasını hatırlıyorum.
Sanki hafızam iyileşiyor. Sanırım biz...
Hayır! Hafızan işe yaramıyor. Hiçbir şey hatırlamıyorsun.
Herhalde aileni de bu yüzden kaybetmişsindir.
Bak, biraz sakin olalım. Bana şu etiketi ver ve...
Biliyor musun, üç kalbin var ama hiç iyi kalpli değilsin.
Üç kalp mi? Sen ne diyorsun? Benim üç kalbim yok.
-Evet, var. -Yok!
-Var! -Yok!
-Var! -Kes şunu!
Eğlenceli bilgi, ahtapotun üç kalbi vardır.
İkisi solungaçlara kan pompalar, biri vücuda
-kan pompalar. -Dur!
Üç kalpli biri, bu kadar kötü olmamalı.
Sevdiklerimi bilerek kaybettiğimi söylemen kalpsizlik!
Onları ben kaybetmedim! Hank?
Hank?
-Eller. -Hayır. Hank'i arıyorum.
-Eller. -Hank. Heller değil. Hank.
-Eller! -Eller mi? Ha, eller!
Hank?
Kolum!
Hank!
Neredesin? Hank! Yardım eder misin? Şeyi arıyorum...
Lütfen yardım et. Dostum Frank kayıp. Pardon, Frank değil.
Benim bölgemdesin!
O bir ahtapot. Hayır, azta... Aztapot. Çok doğru.
Bir aztapot. Aztapot.
Bir, iki, üç, dört, beş, altı... Aztapot! Gizleniyor!
Hank! Hadi Hank! Gidelim buradan.
Dori, ne yapıyorsun?
Hank! Plan nedir?
Plan şu, temelli burada kalacağım.
Pekala. Güzel plan.
Özür dilerim Hank. Özür dilerim. Doğru hatırlayamıyorum.
-Tatlım. -Dikkat et yosun kekim.
Gittiğin yere dikkat et.
Özür dilerim baba. Doğru hatırlayamıyorum.
Tatlım. Özür dilemene gerek yok.
Biz ne yaparız biliyor musun? Hep yüzeriz.
Evet.
Eminim bunu hep hatırlarsın, çünkü biz...
Bu konuda bir şarkı söyleyeceğiz.
Hep yüzeriz, hep yüzeriz
Hep yüzeriz, yüzer, yüzer
Ne yaparız? Yüzeriz
Yüzer, yüzer, yüzer Yüzeriz
Durmadan yüzer, hep yüzeriz
Annemle babam bana bu şarkıyı öğretmişti! Ailecek söylerdik.
Bunca zamandır uydurduğumu sanıyordum!
-Hangi şarkı? -Yüzmeye devam et.
Hank, yüzmeye devam etmeliyiz.
Ne? Olmaz! Beni dinle, hareket etmek çok tehlikeli.
Hayır, sen dinle. Korktuğunu biliyorum, ama vazgeçemezsin.
Beni izle.
Hep yüzeriz Hep yüzeriz
Bu şarkıyı annem bana yazdı
Çıkaracak bizi buradan
Benimle söyle Hank. Hadi.
Geliyorum anneciğim. Geliyorum babacığım!
-Kurtulacağız. -Durun!
-Ha? -Geri dönün!
Geri dönün!
Korku Koyu'na doğru gidiyorsunuz. Korku Koyu.
-Korku Koyu mu? -Geliyor!
Yapma!
Ne oluyor?
Özür dilerim.
Sorun yok. Herkesin başına gelir. Utanacak bir şey yok.
Hank? Buradasın.
Bizi oradan çıkardın.
Öyle oldu.
Bizi oradan çıkardım.
Teknik olarak, bizi oraya sokan da sensin.
Ama sokmasan buraya gelemezdik herhalde.
Ekolokasyon!
Dünyanın en güçlü gözlüğü. Bulduk!
Hayır. Sen buldun.
Açık Deniz'e hoş geldiniz.
Yuvam.
Baba, dur. Gelmiyor işte.
Gelebilir.
Baba! Ona başaramayacağını hissettirdin.
Becky'den söz etmiyorsun, değil mi?
Dori'yi özledim.
Ben de.
Aslında onun için çok endişeleniyorum.
Onun bizim için endişelenmesi gerekiyor.
Burada olsaydı şu anda ne yapılması gerektiğini bilirdi.
Bunu nasıl yapıyor anlamıyorum.
O da nasıl yaptığını bilmiyor baba. Yapıyor işte.
O halde düşünmeliyiz.
-Dori olsa ne yapardı? -Dori olsa ne yapardı?
Evet! Dori ne yapardı?
Durumu değerlendirirdi, sonra ölçüp biçerdi,
sonra seçenekleri incelerdi...
Baba, bu Marlin'in yapacağı şey.
Doğru, ben öyle yapardım. O, aklına ilk geleni yapardı.
Gördüğü ilk şeye atlardı ve...
Dori bunu yapardı.
Nemo, tutun bana.
İşe yarıyor!
Nefes almaya devam et.
-İyi misin? -Evet! Dori şimdi ne yapardı?
Dori de kim?
Seni gördüğümüze sevindik.
Sevindiniz mi? Asıl ben sevindim!
Yıllardır kimseyle konuşmamıştım.
Yıllardır mı? Vay canına.
Maalesef fazla kalamayız. Gitmemiz gerekiyor...
Neden hemen gidiyorsunuz ki? Daha yeni geldiniz.
Biraz kalın. Bana kendinizi anlatın.
Çok isterdim ama oğlumla ben karantinaya gitmeliyiz.
-Oğlun olması ne harika. -Evet, öyle.
Benim ailem yok. Bir süre hoş bir deniztarağıyla çıkmıştım.
-Bu harika, ama... -Onların gözleri vardır.
Farklı birine bakınıyordu. Dalga geçiyorum!
Gözleri yok değil. Var tabii.
Ve ruhunun derinliklerine bakıp kalbini kırar.
Ah, Shelley! Neden?
Dori şimdi ne yapardı?
Açık Deniz'in gizemli dünyasını birlikte keşfedelim.
-Tamam Hank, beni izle. -Kabın içindesin.
Doğru. Ben seni izleyeyim.
YÜZEY SAKİNLERİ
-Dur. -Ahtapotların üç kalbi vardır.
Eğlenceli bir bilgi.
Geldik. Bu gerçek.
Evet, buraya kadar evlat. Kamyonu yakalamam lazım.
Dur! Sana bir şey verecektim.
-Etiket. -Etiket. Doğru!
Biliyor musun, galiba seni hiç unutmayacağım.
Anında unutursun evlat.
Üç kalp atışında.
Bense seni kolay kolay unutamam.
Ailem aşağıda.
İyi misin?
Hazırım.
Evet, bence de.
Vay canına!
Neredeler? Neredeler? Tamam. Tamam.
Pardon. Merhaba. Bensiz bir anne baba gördünüz mü?
Affedersiniz. Bir karıkoca gördünüz mü? Sizin gibi yaşlı.
Sizin gibi değil, daha yaşlı. Tamam. Hoşça kalın.
Uzun süre önce benim gibi bir çocuk kaybeden birilerini tanıyor musunuz?
Ne kadar önce, bilmiyorum... Tamam. Aceleniz var.
-Önüne baksana. -Pardon.
Amacımız, kurtarılıp bakımı yapılan her hayvanın
sonunda ait olduğu yere dönmesini sağlamaktır.
Deniz kabukları.
İşte böyle. Eğer kaybolursan Dori...
Deniz kabuklarını takip et.
Bakın! Deniz kabuğu!
Deniz kabuklarını takip et.
-Ben orada yaşıyorum. -Evet ya.
Yuvam. Benim evim!
Anne! Baba!
Hadi yosun kekim. Ona kadar say.
Bir, iki, üç...
Dört...
Bir şey değil.
Kiminle konuşuyorsun?
Boru arkadaşım Kader'le!
Anne? Baba?
Annem mor kabukları sever.
-Anne? -Ona ne olacak şimdi?
Üzme kendini Jenny.
Ağlama anne. Ağlama.
Kendi başına idare edebilir mi Charlie?
Hayatım. Bir şey olmayacak.
Annem mor kabukları sever.
-Dori! -Dori?
-Dori! -Anne?
-Dori! -Anne! Baba!
Ailem...
Onları kaybetmiştim.
Benim hatamdı.
Etiketin nerede?
Etiketin. Kayıp. O yüzden mi karantinada değilsin?
-Karantina mı? -Evet!
Tüm mavi cerrah balıklarını oraya götürüyorlar. Öyle değil mi Bill?
Evet. Cleveland'da onlara ayrı bir park açıldı.
Şafakta kamyonla gönderilecekler. Hoş olmalı.
Ne? Hayır! Ailem karantinada mı?
Cleveland'a mı gönderilecekler? Ama daha yeni gelmiştim!
Onlara ulaşmalıyım. Geldiğimi bilmiyorlar.
Merak etme, karantinaya gitmek kolay.
Borulardan geçip gidebilirsin.
Bunu yapamam.
-Neden o? -Nereye gittiğimi unuturum.
Bana yardım edecek biri olmadan hiçbir yere gidemem.
-O zaman burada kaldın. -Hiç yardımcı olmuyorsun Bill.
İstiyorsan gidersin. Hiçbir şey olmaz.
Of ya.
Nasıl gideceğimi söyler misiniz? Borulardan yani?
Tabii canım. İki sol, bir sağ. Çok basit.
Peki.
İki sol, bir sağ. Bunu yapabilirim.
İki sol, bir sağ. Tamam. Unutma.
İki sol, bir sağ.
İki sol, bir sağ mı? Tüh.
Sol ve sağ. Dur. Sola sapmış mıydım?
Hayır. Kayboluyorum. Dur.
Ne tarafa? Nereye gidiyorum? Hatırlayamıyorum. Tamam.
Kayboldum. Çok zor. Hatırlayamıyorum.
Her şeyi unutuyorum.
Sonsuza dek borularda kalacağım. Borular! Boru arkadaşları.
Boru arkadaşları mı? Boru arkadaşları!
-Ve... yüz, yüz, yüz. -Bilemiyorum.
İnan bana, bir şeye çarpmana izin vermem. Duvar!
Ne anlamı var? Yolumu bulmayı öğrenemeyeceğim!
Öğrenmelisin! Burada yapamazsan okyanusta hiç yapamazsın.
Şimdi odaklan, tamam mı? Duvar!
Kader!
Dori? Hey?
Borularda kayboldum, ailem de karantinada!
Dayan Dori! Bailey! Ekolokasyonunu kullanmalısın!
Bozuk ya!
Sus da Dori'nin dediği "uu" olayını dene.
-Yapabileceğimi hiç... -Pes etme Bailey!
Hadi Bailey. Bana ne demiştin? Odaklan!
Kendimi aptal gibi hissediyorum.
-Bailey. -Pardon.
-Kimse yok mu? -Buradayız!
-Çocuklar! -Ne? Ne oldu?
Bir şeyler oluyor! İşte! Evet!
Karantinayı görebiliyorum! Müthiş bir şey!
Her şeyi görüyorum! Seni de görebiliyorum!
Seni görebiliyor!
Hayatım renklendi! Beni görüyor musun? Öyle olmuyordu, değil mi?
-Bailey! -Tamam! Dori'ye sola dönmesini söyle!
Sola dön diyor!
Sola mı?
-Dümdüz! -Düz!
-Sağa!
Başım döndü! Bekle.
Bir sinyal daha alıyorum. Bekle! İyice bakayım.
Vay canına, yalnız değil!
-Nedir o? -Anlayamadım! Ama yaklaşıyor.
Hayır! Dori, yüz! Öteki tarafa yüz!
-Ne? Nereye? -Ne? Nereye?
-Sağa git! -Sağa!
Hayır, benim sağıma! Ona doğru gidiyor!
Hayır! Dori, geri dön!
Bu harika Dori! Bize doğru geliyorsun!
Ne? Sağa mı gideyim?
Hayır! Sağa değil. Bakamayacağım!
-Dori! -Marlin?
-Biliyordum! İyisin! -Aman Tanrım!
Onu yiyor! Canlı canlı yiyor!
-İyisin! -Beni buldunuz! Nasıl buldunuz?
Çılgın bir midye vardı. Susmak bilmiyordu.
Yavaşça ondan uzaklaştık ve bu borulara girdik.
Sonra da aramaya başladık.
Dori! Çok özür dilerim!
Bir dakika, bu neydi?
Durun. Ben hallederim.
Yok bir şey! Ne özrü?
Ne? Sen yaşıyor musun?
-Evet! -Marlin ve Nemo'yu buldum!
Baba! Duydun mu? Dori balina dili konuşuyor.
Duydum.
Bu bana kötü şeyler hatırlatıyor, hemen çıkalım buradan.
Bence bu taraftan. Beni izleyin. Eve gitme zamanı!
Durun! Ailem burada.
-Öyle mi? -Onları buldun mu?
Aslında tam değil. Yani henüz bulmadım, ama yerlerini biliyorum.
Oraya nasıl gideceğimi bilmesem de yardım alacağım.
-Karantinaya. -Karantina.
İşte bu! Bir de aztapotla tanıştım. Çok huysuz,
ama aslında tatlı da, beni parka götürdü... Park.
Dori?
Sizce ailem beni görmek ister mi?
Ne? Neden görmek istemesinler?
Onları kaybettiğim için.
Dori, ailen seni görünce çok sevinecek.
. Seninle ilgili her şeyi özlemişlerdir.
-Sahi mi? -Seni nasıl bulduk, biliyor musun?
-Midyeyle ilgili bir şey miydi? Yoksa... -Hayır.
-İstiridye. -Hayır.
-Yumuşakça? -Hayır.
-Bir şey? -Hayır.
-Ben... Hayır mı? -Midye değil.
Çok zor durumdaydık, sonra Nemo şöyle düşündü...
"Dori olsa ne yapardı?"
Neden öyle diyorsun?
Çünkü seninle tanıştığımdan beri bana hiç tahmin etmediğim
şeyleri yapmayı öğrettin. Çılgınca şeyleri!
Köpek balıklarını alt etmek, denizanalarını kışkırtmak.
Ve elbette oğlumu bulmak. Hepsi senin sayende oldu.
Sahi mi? Böyle düşündüğünü bilmiyordum. Ya da unutmuşum.
Hayır, unutmadın. Sana hiç söylememiştim.
Bunun için özür dilerim.
Ama Dori, sen sen olduğun için aileni bulmak üzeresin.
Bunu yapınca da yuvana kavuşacaksın.
Baba.
Yani Dori'ye veda edeceğiz, öyle mi?
Evet, Nemo. Öyle.
HEDİYELİK EŞYA DÜKKANI
Daha ne kadar yükümüz var?
Sadece şu son sıra.
Ne kadar çabuk bitirirsek o kadar çabuk Cleveland'da oluruz.
-Dönüşe dikkat. -Neye?
-Çok geç. -Galiba yaklaştık.
Merhaba!
-Burası karantina mı? -Evet! Burası! Karantinadayız!
Ailem burada!
Nereye gidiyoruz? Neden kapıya doğru gidiyoruz?
-Hepimiz daha iyiyiz! -Müthiş hissediyorum!
Dostum.
Ailem! Hadi, gidelim! İzninizle.
Dori, dursana!
Geliyorum anne! Geliyorum baba!
Eve gitmeme az kaldı.
Sanırım buna alışmaya başladım!
Ayak sesleri duyuyorum.
-Hank! -Sessiz ol.
Hank, o tanka girmemiz gerek. Neredeyse kafiyeli oldu.
-Neden? -Ailesi orada!
Herkesi bu kaba sokman için üç dakikan var.
Sonra kamyona binip Cleveland'a gidiyorum, tamam mı?
Tamam.
Amanın.
Anne? Baba?
Selam millet. Benim, Dori!
Dori? Jenny ile Charlie'nin Dori'si mi?
Anne? Baba?
-İki tanesini seçse de gitsek. -Baba.
Ne var? Şaka yaptım. Birazdan kavuşacaklar.
Anne? Baba? Ailem nerede?
Dori? Sen gerçekten Jenny ile Charlie'nin kızı mısın?
Evet, öyleyim! Benim! Nerede onlar?
Dori, sen ortadan kaybolduktan sonra sandılar ki...
Senin buraya, karantinaya getirildiğini sandılar.
Hadi, hadi.
Seni aramaya geldiler.
Buradalar! Neredeler?
Dori, bu yıllar önceydi.
-Ha? -Geri dönmediler.
Olamaz.
Dori, balıklar karantinadan geri dönmezse...
Bunun anlamı...
Ne?
Dori, onlar öldü.
Öldüler mi?
-Seni bulmak istediler. -Durun. Öldüklerinden emin misiniz?
Dori, dinle, her şey yoluna girecek.
Dori, seni çok seviyorlardı.
Cleveland yolcusu kalmasın!
-Dori, iyi misin? -İyi misin?
-Geç kaldım. -Dori, hayır. Dinle.
-Benim ailem yok. -Hayır, Dori. Bu doğru değil.
Gitme vakti!
Yapayalnızım.
-Dori. -Dori!
Herkes nerede?
Turuncu arkadaşların Cleveland yolundalar.
Ahtapotu buldum!
Nereye gitti?
Anne? Baba?
İmdat.
Hayır. İmdat. Yardım edin.
İmdat. Yardım edin. Lütfen. Biri yardım etsin!
Yardım eder misin? Onları kaybettim!
-Kimi kaybettin? -Ben...
Kusura bakma canım. Hatırlamıyorsan yardım edemem.
Yardım edebilir misin? Onları kaybettim.
Daha açık konuşur musun?
Benim... Onlar!
Yardım edin!
Lütfen? Gittiler!
Kaybettim. Herkesi kaybettim. Yapabileceğim hiçbir şey yok.
Artık unutamam. Neyi unutuyordum? Bir şeyi.
Önemli bir şeyi. Neydi? Ben...
Neydi o? Unuttum bile.
Unuttum. Çünkü bu konuda üstüme yok. Unutuyorum işte.
Unutuyorum. Bu konuda iyiyim. Benim işim bu.
Ne yapacağım ben?
Dori olsa ne yapardı?
Etrafıma bakardım.
Burada sadece su var. Bir sürü de yosun.
Yosun daha iyi. Tamam.
Tamam. Şimdi ne olacak? Bol bol yosun. Hep aynı.
Her şey aynı görünüyor, ama orada bir kaya var.
Burada da kum var. Kumu severim. Yumuşaktır.
Böyle bir yere varamayacağım.
Burada bir şey yok. Sadece yosun. Bol bol yosun.
Biraz da deniz kabuğu.
Ben onları severim.
Ben deniz kabuğu severim.
Hey.
Merhaba. Ben...
-Dori! -Dori! Buradasın.
-Yavrum! -Gerçekten buradasın.
-Sana bakayım. -Bizi buldun.
-Seni bir daha hiç bırakmayacağım. -Kayıp kızım, buradasın.
-Bebeğim! -Sensin.
-Evet! Kesinlikle! -Gerçekten sizsiniz! Anne, buradasın.
-Ben... -Baba, sen de buradasın.
Buradayım yosun kekim.
Çok özür dilerim.
Tatlım. Yapma. Yosun kekim.
Bir sorunum var, biliyorum. Çok özür dilerim.
Bunca zaman düzeltmek istedim, düzeltemedim, ama denedim.
Ama düşüncelerim aklımdan gidiyor, fikrim değişiveriyor.
Sizi unuttum, çok özür dilerim.
Dori. Özür dilemene gerek yok. Bak, neler yaptın.
-Ne yaptım? -Bizi buldun!
Doğru. Bizi buldun.
Tatlım, bunca yıl neden burada kaldık sanıyorsun?
Çünkü bir gün bizi bulacağına inanıyorduk.
Çok doğru!
Ama öldünüz sanıyordum. Siz nasıl...
Seni aramak için karantinaya gittik ama orada değildin.
Borulardan geçmiş olacağını biliyorduk.
Borulardan. Aynen öyle tatlım. Biz de öyle yaptık.
O zamandan beri de buradayız.
-Geri dönebileceğini düşündük. -Kalıp seni bekledik.
Her gün dışarı çıkıp onları diziyoruz...
Deniz kabukları.
Ve bizi buldun. Hayatım, bizi buldun.
Bizi neden buldun, biliyor musun? Çünkü hatırladın.
Kendine özgü müthiş yönteminle hatırladın.
Doğru. Hem de tek başıma.
Canım. Sahi mi? Bunca yıldır yalnız mıydın?
Zavallı kızım benim.
Yok canım, yalnız değildim. Marlin ve Nemo!
-Dori'nin nereye gittiğini gören yok mu? -Ben görmedim.
Cidden mi? Gözleriniz ne işe yarıyor sizin?
Affedersiniz. Yardım eder misiniz?
-Şeyi arıyoruz... -Ben mi? Yardım mı?
Baba, bak! Dori bu.
Şükürler olsun. Bak Nemo, bir yolunu bulacağını biliyordum. Ne?
Dori nerede? Seninle mi?
Özür dilerim. Dayanmaya çalıştım, ama olmadı, onu kaybettim.
-Ne? -Pekala. Gidelim.
Hayır!
Sonra balina dilini bildiğimiz halde balina bizi yuttu.
-Balina mı? -Neyse ki ben görmedim.
Aslında Marlin balina dilini konuştuğuma hiç inanmadı,
ama yine de hep bana güvendi.
Şu Marlin'i şimdiden sevdim.
Evet. Sonra bir şekilde Nemo'yu bulduk. Yoksa o mu beni buldu?
Bilmiyorum. Ama Nemo çok tatlıdır.
Ne olursa olsun benden hiç vazgeçmez.
Dori olsa ne yapardı?
Marlin ve Nemo'yu görünce onlara teşekkür etmeliyiz.
Durun. Burayı biliyorum.
Merhaba. Ben enstitü müdürüyüm.
-İşte! -Bize katılmaz mısınız?
-Deniz Yaşamı Enstitüsü. -Sen burada doğdun.
Dori, arkadaşların da orada mı?
Evet! Bir şeyin içine sıkışıp kaldılar. Bir yere gidiyordu.
Bir kamyon. Bir kamyondalar!
Yani... Onları bir daha göremeyeceğiz!
Hayır! Dori olsa ne yapardı?
İyi arkadaşın olduklarını biliyorum, ama kamyon işi biraz zor.
Lütfen! Onları özledim.
Gerçekten özledim. Bunu daha önce de söyledim.
Dori?
Anne, Marlin'le Nemo iyi arkadaştan öte, onlar aileden.
Onları kurtarmalıyım. Beni bulmaları sanki alınyazısıydı.
Anlıyor musunuz? Veya... Başka bir kelime daha vardı...
Kader miydi? Kader!
-Dori? -Kader!
-Günaydın Kad... -Bu Dori. Bir terslik var.
Onu buldum. Enstitünün hemen dışında.
-Kader? -Atlamalıyız.
-Atlamak mı? -Tartışacak zaman yok!
Kader!
Dori! Arkadaşlarının olduğu şu kamyon gidiyor!
-Hayır. Kader. -Olamaz! Çok kötü! Ne yapacağız?
-Pekala. -Evet.
-Hadi bakalım. Bir. İki. -Evet.
Yapamam! Asla buradan çıkamam.
Kader! Dünyanın en güçlü gözlüğü bende.
Dünyanın en güçlü gözlüğü sende.
Senin gözlerin olacağım.
Gözlerim olabilirsin. Ya duvarlar?
Denizde duvar yoktur!
-Yok mudur? -Bu senin kaderin Kader.
Söylesene yahu!
Ne? Hayır! Kader, dur! O bir duvar! Duvar!
Anne, baba, bu benim boru arkadaşım. Kader, merhaba desene.
Dori! Bu mavi damlalar annenle baban mı?
Tıpkı sana benziyorlar!
Merhaba. Ben Bailey. Bayan Dori, Bay Dori.
-Lütfen bana Jenny de. -Ben de Charlie.
Tamam. Gitmeliyiz. Kamyonu durdurmalıyız.
Hangi kamyonu?
Bailey, durum raporu.
Evet, eşsiz yeteneğim.
Buldum! Kamyon otobana çıkıyor
ve güneye gidiyor.
Gidelim. Onu durduracağız.
-Bunu görmeliyim. -Evet, ben de!
Pek güzel olacak!
Neler... Gerald! Aklını mı kaçırdın?
-Buna alışma Gerald! -Arsız şey.
Bailey, her şeyi unuttum. Anlatsana.
Tabii. Arkadaşların hala kamyonda.
Kuzeye, köprüye doğru gidiyorlar.
Bak, şurada sevimli su samurları var. Bir tane istiyorum!
Bailey!
Kamyonu görüyorum. İşte orada.
-Dori olsa ne yapardı? -Kamyona nasıl bineceğiz?
Keşke trafiği durdurmanın yolu olsa.
Trafiği durdur! Herkes durmak zorunda.
İnsanlar durup bakar. Sevdikleri şeylere. Sevimli şeylere.
Sevimli şeyler! Tamam, buldum.
-Ne? Nedir? -Unutmadan söyleyeyim.
Kader, kamyon köprüye gelince beni yukarı fırlat.
Anladım.
Çocuklar, beni izleyin. Diğerleri burada kalsın.
Dori. Bizi tekrar bırakamazsın.
Annen haklı. Bizimle kalmalısın.
Dori, ya... Gidersen ve bu fazla uzun sürerse...
Ve aklın karışırsa ve dikkatin sağılırsa... Ya bizi...
Yine kaybedersem mi?
Evet.
Anne, baba, sorun yok, çünkü...
Unutsam bile sizi tekrar bulacağımı biliyorum.
Tamam. Biraz sola. Biraz öteki tarafa.
Tamam, işte bu. Hadi! Yapma.
-Bailey! -Tamam, şimdi! Yap!
-Sıra senin fikrinde. -Tamam. Ne fikri?
Ne yapacağım? Dori olsa ne yapardı?
Hadi, arabalar. Arabalar görüyorum. Önlerinde su samurları.
Arabalar durmalı. Trafiği durdurun! Kucaklaşma partisi!
Dikkat!
Çok şirinler!
Şunlara bak! Bir, iki...
-Neler oluyor baba? -Nasıl oldu, bilmiyorum.
Ama sanırım bunun şeyle bir alakası var...
-Dori! -Su. Bana su lazım.
Delirdin mi? Buraya nasıl geldin?
Dori!
-Seni bir daha görmeyiz sanıyordum. -Ben de.
Ama ne kadar denesem de sizi unutamadım.
Galiba ailemin gerisini çok özledim.
Biz aile miyiz?
Bu nasıl bir his, biliyor musun?
Evet, biliyorum.
Hey! Hadi. Kamyondan çıkın. O balıklar sizin değil.
-Hayır. Aracımız gidiyor. -Suya dönün. Hadi.
Dori, trafik açılmaya başlıyor.
Bana bırak. Bende.
Becky! Geri gel. Yardımın lazım! Becky!
Dori, beni takip et.
Hayır, dur. Dori bizimle değil! Hayır, Becky, dur!
Geri gitmeliyiz. Becky, geri dön! Geri!
-Lütfen bizi yeme! -Dori nerede?
-Sen de kimsin? -Jenny?
-Marlin? -Charlie?
-Nemo? Çok teşekkürler. -Dori'ye baktığınız için sağ olun.
Dori! Hala kamyonda.
Becky! Dori'yi getir!
Pekala evlat. Galiba veda vakti.
-Hayır! -Ne demek "hayır"?
Cleveland'a gitmiyorsun. Benimle okyanusa geliyorsun.
Neden hep planlarımı bozuyorsun?
Beni dinle, hayatta tek amacım var. Tek! O da...
Hayır, sen dinle. Planların ne faydası var? Ben hiç plan yapmam.
Ailemi kaybetmeyi planladım mı? Hayır. Marlin'i bulmayı planladım mı? Hayır.
Seninle buluşmayı planladık mı? Dur. Planladık mı?
-Bitti mi? -Planladığımızı sanmıyorum.
Çünkü güzel şeyler tesadüfen olur. Çünkü hayat budur.
Benimle denizde olman gerekir, cam bir kutuda güvende değil.
-Konuşabilir miyim? -Bitmedi!
Bir arkadaşım, adı müdür, bana dedi ki...
Üç basit adım vardır.
Kurtarma, iyileştirme, öteki de...
Salıverme!
Doğru! Ne diyorsun?
Salıverme!
"Tamam" diyecektim.
Çok fena.
-Hayır! Gidiyorlar! -Olamaz! Dori! Ne yapacağız?
Çabuk! Yüzgecimi tutun!
Kapıyı açmaya çalışıyor. Dışarıdan kilitlenmiş.
Hadi Dori. Yapabilirsin.
Kader! Duvar!
-Dori, hayır! Dur! -Dori!
-Bailey, nereye gidiyorlar? -Onları kaybediyorum.
Dori, bitti.
-Hayır, bir yolu olmalı. -Evet. Bir yolu var!
Dori, beni dinle. Çıkmanın yolu yok.
Ama bir yolu olmalı. Daima bir yolu vardır.
Yok Dori. Bu sefer kurtulmanın yolu yok.
Buna ne dersin?
Vay canına. Başka bir yolu varmış.
Derin nefes al evlat.
Salıverme!
-Nedir o? -Ne olduğu umurumda değil! Çek!
Neler...
Eyvah! İki ayaklılar.
Pekala Hank, yedi kolun var... Bilmiyorum. Bir şeyler yap.
Tamam. Hadi.
-Ha? Hey Dur! -Hey! Dur. Olamaz!
-Bir şeyler yapıyorum. -Gidiyoruz. Aferin Hank.
-Dur! Hadi! -Ne? Hey! Dur.
Dinle, sana nasıl kullanacağını öğretmeye çalışmıyorum.
Bunu yapamam... Ama daha hızlı gidebilir misin?
Hayır!
Hey! Kamyonumuzu geri ver!
Hiçbir şey göremiyorum. Ne tarafa gidiyoruz?
Tamam. Tüm arabalar sola gidiyor, sen de sola git.
Gilman Sokağı. Ashby Caddesi. Powell.
Yine Gilman Sokağı. Yine Gilman Sokağı.
Daha ne kadar sola döneceğiz?
Nasıl girdiğimizi bulursak
nasıl çıkacağımızı da buluruz.
Bulunca bana da haber ver.
Maalesef nasıl girdiğimizi hatırlamıyorum.
Hey, onları tanıyorum! Oradan geldik. Sağa dön.
Hadi bakalım!
-Hey! Dur! -Aman... Hey!
Kesin kovulduk.
Düz git. Düz. Sola. Sola. Hayır. Sağa. Sağa.
-İyi kullanıyorsun Hank. -Yola dikkat et.
Özür dilerim. Yol ayrımı.
-Ne tarafa? -Denize. Hey, bir tekne!
Teknelerle ilgili hoş anılarım yok ama...
-Ne tarafa? -Tekneler denize gider. Sağa!
Sıkı dur!
Vaktimiz azalıyor. Şimdi nereye?
Tamam, bir düşüneyim. Bilmiyorum, ama...
Bir şey bulacağım ve...
Martılar. Hank, kuşları takip et! Deniz solda Hank.
Benim, benim.
Durun. Bir şey algılıyorum.
Onlar mı? Her şey yolunda mı?
Polis. Basıldık.
Tamam, iyiyiz. Deniz! Hemen karşımızda. Kökle!
Şimdi oldu.
-O-oo! -Ne demek o?
Hayır. Ne yapacağım?
Hank, senden bir çılgınlık isteyeceğim.
Çılgınlığa varım.
Pekala Hank.
Çıkış yok. Bitti. Balık hapishanesini boylayacaklar!
Dur. Geri çekilin! Geliyor!
Balıklar!
Önünüzde gördükleriniz Deniz Yaşamı'nın misyonunun
üçüncü ve son bölümünü temsil ediyor.
Kurtarma, iyileştirme ve salıverme.
Gel babana.
Ben enstitü müdürüyüm. Katıldığınız için teşekkür ederim.
Bir, iki, üç, dört...
Bir dakika. Neden sayıyorum? Herkes nerede?
Beni terk mi ettiler? Hayır! Bunu yapmazlar.
Tamam. Sorun yok. Hallederim. Az önce ne yapıyordum?
Yüzümü kapatıyordum, demek ki saklanmaya çalışıyordum.
Peki, neden saklanmaya çalışıyordum? Bir dakika!
Ben... Beş, altı, yedi, sekiz, dokuz, on.
Önüm, arkam, sağım, solum, sobe!
Ha, buldum sizi!
Sizi gördüm!
Yakaladım!
Pekala, ufaklıklar, teneffüs bitti.
-Of ya. -Kimse beni bulamadı!
Toplanın. Yeni bir...
Dokunmayın. Yeni bir ders zamanı.
Bay Ray göçten ne zaman dönüyor?
Aklı varsa, buradan olabildiğince uzak durur.
Ama o gelene kadar yedek öğretmeniniz benim.
Tamam çocuklar, kim ekolokasyon öğrenmek ister?
-Yu. -Hiç kimse.
Hadi ama. Aslında çok süperdir.
Pekala, yosun kekim. İyi eğlenceler.
Yüzmek için güzel bir gün.
Evet. Güle güle anne. Güle güle baba.
Bence eve dönüp anemonun üzerindekileri yiyelim.
Geliyor musun Dori?
Ben mi? Ben yamaca gideceğim.
Peki. Ne? Yamaç mı? Hayır! Bu iyi bir fikir mi?
Evet. Manzarayı seyredeceğim. Hoşça kal.
Manzara. İyi eğlenceler!
Tek başına. Sakın kaybolma.
Hayır. Hayır, Dori. Dori!
-Merhaba Marlin. -Merhaba Dori.
İyi misin? Endişeli görünüyorsun.
Hayır, iyiyim. Her zamanki halim.
Ne?
Şey, ben...
Başardın.
-Evet! -Başardın yosun kekim.
-Evet! -Neyi?
Tatlım, deniz kabuklarını takip ederek eve geldin.
Amanın! Öyle mi? Tek başıma mı?
-Evet. -Bu ne demek, biliyor musun?
Aklına koyduğun her şeyi yapabilirsin Dori.
Sahi mi?
Anne, onlarla oynamaya gidebilir miyim?
-Evet. -Kesinlikle! Hadi git yosun kekim.
Evet. Başardım.
Ne manzara ama.
Evet.
Unutulmaz.
İn, in, in!
Hadi. Yuvarlanın. İşte bu. Çabuk! İşte bu. Yuvarlanın!
Hemen arkandayım.
Yapabilirsiniz! Biraz daha ilerleyin. İşte bu!
Şimdi kusacağım ama!
-İşte! -Pekala millet, aferin size.
Bak Flo, başardık.
Bundan sonra hiçbir sorunumuz olmaz artık.
Denizlerdeki yaşama hiç saygıları yok.
Sırada ne var?