กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
มีเด็กหญิงคนหนึ่งชื่อเอลล่า
เธอมองโลกไม่ใช่แบบที่มันเป็นอยู่
แต่แบบที่มันอาจเป็นได้ ด้วยเวทมนตร์เล็กน้อย
ลูกรักของแม่
สำหรับแม่และพ่อแล้ว เธอคือเจ้าหญิง
จริงที่เธอไม่มียศศักดิ์ มงกุฎ หรือปราสาท
แต่เธอเป็นผู้ปกครองอาณาจักรเล็กๆ ที่เป็นของเธอเอง
ซึ่งแวดล้อมด้วยบ้านและทุ่งหญ้า ณ ขอบชายป่า
ครอบครัวอยู่กันมาหลายชั่วอายุคน
กับมิสเตอร์กู้ส...
และครอบครัวสัตว์ทั้งหลาย
สวัสดีจ้ะ ทำอะไรกันอยู่เหรอ
ให้ตัวเล็กกินก่อนเลยนะ
เราไม่อยากให้หิวแสบท้อง
กัส-กัส เจ้าเป็นหนูบ้าน ไม่ใช่หนูในสวน
ใช่มั้ย แจ็คเกอลีน
ห้ามแอบกินอาหารมิสเตอร์กู้สหมดล่ะ
หนูพูดถูกมั้ย แม่
ลูกยังเชื่อว่ามันฟังลูกเข้าใจเหรอ
แล้วเข้าใจมั้ยคะ?
อ๋อ จ้ะ
แม่เชื่อว่าสัตว์ฟังเราพูด และพูดกับเรา
หากเรามีหูที่ฟังออก
เราถึงได้รู้วิธีดูแลมัน
แล้วใครดูแลเราล่ะ?
นางฟ้าแม่ทูนหัวสิจ๊ะ
แม่เชื่อว่านางฟ้ามีจริงเหรอคะ
แม่เชื่อในทุกสิ่ง
งั้นหนูก็เชื่อเหมือนแม่
พ่อของเธอเป็นพ่อค้า เดินทางไปต่างแดน
นำบรรณาการกลับมาจาก เหล่าเมืองขึ้นของเอลล่า
เอลล่า!
สาวๆของพ่ออยู่ไหน? สาวสวยของพ่อ?
ที่รักของพ่ออยู่ไหน?
เอลล่าคิดถึงพ่อมากยามเมื่ออยู่ไกลกัน
แต่เธอรู้ว่าพ่อจะกลับมาเสมอ
-อยู่นี่เอง -พ่อกลับมาบ้านแล้ว!
เป็นไงลูก
โตแล้วนี่
นั่นอะไรคะ
อ๋อ นี่เหรอ
เจอมันแขวนอยู่บนต้นไม้
น่าจะมีอะไรข้างในนะ
สวยจังเลยค่ะ
ภาษาฝรั่งเศสเรียกว่า "อัน ปาปิยอง"
โอ๊ย
ลูกเหยียบเท้าพ่ออยู่นะ
เต้นรำกัน?
แม่ดูสิ หนูเต้นรำ!
ลิตเติ้ล ปาปิยอง
ทุกอย่างเป็นไปตามครรลอง
พวกเขารู้ตัวว่าเป็นครอบครัวอบอุ่นมีความสุข
และรักในกันและกัน
เมื่อฉันเป็นราชา ดิลลี่ ดิลลี่
เธอจะเป็นราชินี
ลาเวนเดอร์สีเขียว ดิลลี่ ดิลลี่
ลาเวนเดอร์สีฟ้า
เธอรักฉันนะ ดิลลี่ ดิลลี่
เพราะฉันรักเธอ
แต่ความเศร้ามาเยือนได้ทุกอาณาจักร
แม้เคยมีความสุขเพียงไร
และมันได้มาถึงบ้านเอลล่า
เสียใจด้วยจริงๆ
ขอบคุณครับหมอ
ลำบากคุณหมอแล้วนะครับ
มาลูก
เอลล่า
เอลล่า ลูกรักของแม่
แม่จะบอกความลับลูกอย่างนึง
ความลับยิ่งใหญ่ที่จะพาลูกผ่าน...
...ทุกบททดสอบในชีวิต
ขอให้ลูกจดจำสิ่งนี้ไว้เสมอ
จงกล้าหาญและเมตตา
ในหนึ่งนิ้วเล็กๆของลูกมีความเมตตา
มากกว่าที่คนส่วนใหญ่มีรวมกันทั้งตัว
และมันมีอานุภาพมากกว่าที่ลูกรู้
-และสิ่งอัศจรรย์ -สิ่งอัศจรรย์?
ใช่จ้ะ
จงกล้าหาญและเมตตา ลูกรักของแม่
ลูกสัญญาได้มั้ย
หนูสัญญา
ดีจ้ะ
ดี
แล้ว...
แม่คงอยู่กับลูกได้อีกไม่นาน
ยกโทษให้แม่นะ
แน่นอนค่ะแม่
ข้ารักท่าน
รักคุณนะ ที่รัก
ข้ารักท่าน
เวลาผ่าน ความเจ็บปวดเปลี่ยนเป็นความทรงจำ
ในหัวใจเอลล่ายังคงเป็นเช่นเดิม
เธอจดจำคำสัญญาที่มอบให้กับแม่
จงกล้าหาญและเมตตา
พ่อคือฝ่ายเปลี่ยนไปมาก
แต่เขาคิดว่าจะเปลี่ยนชีวิตให้ดีขึ้น
"เมื่อกลับบ้าน...
ข้าพเจ้าและภรรยาร้องเพลงกันด้วยความสุข
หากจะมีชายที่มีความสุขที่สุดในโลก...
เขาก็ไม่ใช่คนอื่นไกล"
จบเรื่องมิสเตอร์พี้บส์วันนี้
หนูชอบตอนจบแบบมีความสุข พ่อล่ะคะ?
พ่อก็ชอบแนวนั้นที่สุด
มันควรจบแบบนั้นนี่คะ
เอลล่า
พ่อตัดสินใจแล้วว่าถึงเวลาที่จะ...
...เริ่มต้นบทใหม่
เหรอคะคุณพ่อ
ลูกจำได้มั้ยว่าช่วงที่พ่อเดินทางไป...
พ่อได้รู้จักกับเซอร์ฟรานซิส ทรีเมน
ค่ะ
หัวหน้าสมาคมการค้าเมอร์เซอร์ใช่มั้ย
เคยเป็น
เขาเสียชีวิตแล้ว
ภรรยาหม้ายของเขา
ผู้หญิงที่น่ายกย่องคนนี้...
อยู่เองตัวคนเดียว
ทั้งที่ยังอยู่ในวัยสาว
พ่อเกรงใจไม่กล้าบอกหนู
ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ
ถ้ามันจะทำให้พ่อมีความสุข
ใช่!
ความสุข!
ลูกคิดว่าพ่อจะได้โอกาสสุดท้ายมั้ย
แม้ว่าพ่อจะนึกว่าไม่มีโอกาสแล้ว
ต้องได้สิคะพ่อ
นางเป็นเพียงแค่แม่เลี้ยง
และลูกจะมีพี่สาวน่ารัก 2 คนอยู่เป็นเพื่อน
จงกล้าหาญและเมตตา
ยินดีต้อนรับสาวๆ ยินดีต้อนรับ!
หล่อนผอมแห้งเป็นไม้กวาด
ผมแข็งยังกับเชือก
ท่านมีน้ำใจ
ยินดีต้อนรับ สวัสดีค่ะ
ผมสวยจังเลยนะจ๊ะ
-ขอบคุณ -จัดทรงจะสวยขึ้น
คงงั้นล่ะ
-ไปดูรอบๆบ้านมั้ย -หล่อนว่าไงนะ?
หล่อนจะพาเราชมบ้านไร่
-ท่าจะปลื้มบ้าน -จับหมูหมากาไก่เข้าเล้ารึยัง
สวยมากเลยค่ะ ดูดีมีเสน่ห์
ลูซิเฟอร์
ว่าที่แม่เลี้ยงเป็นคนน้ำนิ่งไหลลึก และรสนิยมหรู
และเธอเองก็ยังคงโศกเศร้า
แต่เก็บงำมันไว้อย่างมิดเม้น
คุณไม่บอกเลยว่าลูกสาวสวยขนาดนี้
เธอสวยเหมือนกับ...
แม่ของเธอ
งั้นสินะ
แม่ชมบ้านนี้สวยได้ไงเนี่ย
ก็โกหกไง เขาเรียกว่ามารยาท
หุบปากเหอะ
ครอบครัวคุณอยู่บ้านนี้มานานแค่ไหน
สองร้อยกว่าปีแล้ว
แล้วไม่คิดจะตกแต่งใหม่บ้างเหรอ
อนาสตาเชีย เดี๋ยวเถอะ!
พวกเขาจะนึกว่าหนูพูดจริงนะ
แม่เลี้ยงของเอลล่าเป็นหญิงที่รักงานรื่นเริง
ปลุกชีวิตและเสียงหัวเราะให้บ้านหลังเก่า
คุณร้ายกาจมาก แบรอน
โชคเข้าข้างผมอีกแล้ว
ดูสิ ใครมีปาร์ตี้เป็นของตัวเอง
แจ็คเกอลีน เท็ดดี้ มาทีลด้า กัส-กัสจอมตะกละ
โอ๊ะโอ
อะไรล่ะ?
ใช่ เจ้าคิดจะทำอะไรเหรอ ลูซิเฟอร์
แจ็คเกอลีนเป็นแขกนะ เจ้าภาพกินแขกในงานไม่ได้
ไปเลยไป๊ เจ้ามีอาหารแมวกินอิ่มพุงกางแล้ว
เราผู้หญิงต้องช่วยกันสิ
พ่อพลาดงานเลี้ยงนะคะ
พ่อว่ามันก็เหมือนกันทุกงาน
พรุ่งนี้พ่อจะเดินทางแต่เช้าตรู่
ไม่ แต่พ่อ...
พ่อเพิ่งกลับจากการเดินทาง
พ่อต้องไปเหรอ
แค่ไม่กี่เดือนหรอกลูก
ลูกอยากได้ของฝากอะไรมั้ย
พวกพี่ๆ...
พี่ต่างแม่ พวกเธอขอ...
ร่มคันสวยกับผ้าลูกไม้
ลูกอยากได้อะไรล่ะ
กิ่งไม้กิ่งแรกที่แตะโดนไหล่พ่อระหว่างเดินทาง
เป็นของฝากที่แปลกอยู่นะลูก
พ่อต้องเอามันติดตัวไปตลอดทาง
และคิดถึงหนูด้วยเมื่อเห็นมัน
พ่อเอากลับมา นั่นก็แปลว่าพ่อกลับมากับมัน
นั่นคือสิ่งที่หนูต้องการอย่างแท้จริง
ให้พ่อกลับบ้าน
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
พ่อจะกลับมา
เอลล่า ช่วงพ่อไม่อยู่...
พ่ออยากให้ลูกดีกับแม่เลี้ยง
และพี่ๆ ถึงแม้มันอาจจะ...
ลำบากใจบ้าง
-หนูสัญญา -ขอบใจนะ
พ่อทิ้งส่วนหนึ่งในตัวพ่อไว้ที่บ้าน เอลล่า
จำไว้นะลูก
แม่อยู่ที่นี่ด้วย ถึงแม้ลูกจะไม่เห็นเธอ
แม่คือหัวใจของบ้านนี้
เราถึงต้องรักบ้านหลังนี้เสมอ เพื่อแม่
หนูคิดถึงแม่
พ่อล่ะ?
คิดถึงมาก
อย่าลืมผ้าลูกไม้! หนูต้องได้นะ!
ร่มของหนูด้วย!
เอาไว้ปกป้องผิวพรรณ!
หนูหมายถึงหนังหน้านะ รู้ยัง!
ลาก่อน
ลาก่อน เอลล่า!
หนูรักพ่อค่ะ
พ่อก็รักลูกนะ
ลาก่อนค่ะ
เอลล่าจ้ะ
นิ่งซะ อย่าร้องไห้
ค่ะ แม่เลี้ยง
อย่าเรียกอย่างนั้นเลย
เรียก 'คุณนาย' ก็พอ
ข้าไม่มีที่เลย เสื้อผ้าเจ้าเต็มห้อง
ที่แคบๆ เจ้าจะได้ผอม!
อนาสตาเชียกับดริสเซลล่าแบ่งอยู่ห้องเดียวกัน
พี่น้องรักใคร่ปรองดองนะ
เจ้าล่องหนไปเลยยิ่งดี
เจ้าอยากให้ข้าหายไปล่ะสิ
ข้าอยากควักลูกตาเจ้าออกมา!
พวกเธอรู้สึกว่าห้องนอนค่อนข้างคับแคบ
ห้องนอนของหนู ใหญ่รองจากห้องของคุณและคุณพ่อ
ให้พวกเธอมาแบ่งนอนมั้ยคะ
ความคิดวิเศษมากจ้ะ
หนูช่างเป็นเด็กดีจริงๆ
หนูจะไปนอนที่--
ห้องหลังคา!
งั้นสินะ
ห้องหลังคา
ใช่
แค่ชั่วคราว ระหว่างที่ตกแต่งห้องนอนอีกห้องนึง
ห้องหลังคาอากาศถ่ายเทดี
หนูจะได้ไม่ต้องทนหนวกหูแม่สองสาว
หนูจะเพลิดเพลินถ้ามีอุปกรณ์เข็มด้าย
ไปเย็บผ้าขำๆ
เอาละ
อยู่ที่นี่ไม่มีใครกวนใจ
หวัดดี กัส-กัส
สู้ๆ กัส-กัส เจ้าทำได้อยู่แล้ว
นี่คือที่หลบภัยของเจ้าหรือ
ข้าก็เหมือนกัน
ใช่!
ใครจะช่วยข้าล่ะ?
ยัยโง่ติงต๊อง
ทนไม่ไหวแล้ว
น้องสาวของเราถึงขั้นคุยกับปลวกแทะไม้
ที่นี่น่าอยู่จัง
ไม่มีแมว
ไม่มีพี่ต่างแม่
เรามีน้องที่มีสมองครึ่งเสี้ยว
ข้ามีตั้ง 2 คน
ข้าได้ยินนะ
-แล้วหล่อนคุยกับใคร? -คนมันบ้า
ร้องเพลงไนติงเกล...
-อรุณสวัสดิ์ -อรุณสวัสดิ์ คุณหนูเอลล่า
อรุณสวัสดิ์ทอม
ร้องเพลง...
หวัดดีจ้ะ อย่าว่ากันนะ
แม่ไก่ใจดี เยี่ยมมาก
ขอบใจนะ
-หวัดดีค่ะ -หวัดดี
ขอบคุณค่ะ คุณหนู
ไม่เป็นไรจ้ะ
เอลล่า!
ตื่นได้แล้วสาวๆ จะเที่ยงแล้ว
พี่สาวต่างแม่ของเอลล่า ไม่ถูกกับเวลาเช้าซะเลย
พวกเธอขาดทักษะศิลปะ การเป็นแม่บ้านแม่เรือน
ที่จริง พวกเธอขาดทักษะศิลปะทุกด้าน
ยอดชายนายทรนงกับหวานใจ
เสียงรื่นเริง บันเทิงใจ
แล้วก็เฮโนนีโน
ทุ่งข้าวโพดใบเขียวโบกพลิ้วลิ่วโลด
พาคนมีรักสดใส...
ฤดูไม้ผลิใบ
คนมีรักสดใส
ฤดูไม้ผลิใบ
หุบปากได้แล้ว
สิ่งปลอบใจเอลล่าคือจดหมายที่พ่อส่งมา
จากสัปดาห์เนิ่นนานเป็นเดือน
ทุกวันนำพาความคิดเขามาจากดินแดนต่างๆกัน
คุณหนูเอลล่า มีจดหมายมา!
กระทั่งค่ำของวันหนึ่ง
ฟาร์เมอร์จอห์น
คุณหนูเอลล่า
จดหมายจากคุณพ่อ
ท่านป่วยหนักกลางทาง
ท่านเสียแล้วครับ คุณหนู
ท่านตายแล้ว
ก่อนตาย ท่านพูดถึงแต่คุณหนู
และแม่ของคุณหนู
ข้าเอาสิ่งนี้มามอบให้
แล้วผ้าลูกไม้ของข้าล่ะ
ร่มของข้าด้วย
ลูกไม่เข้าใจเหรอ ของพวกนั้นไม่สำคัญ
หายนะแน่ๆ
เราจะอยู่กันยังไง!
ขอบคุณค่ะ
ท่านคงจะลำบากมากเลยนะ
นั่นสิจะอยู่กันยังไง
ค่าใช้จ่ายกลายเป็นเรื่องใหญ่
แม่เลี้ยงสั่งปลดคนงานในบ้าน
แม่เลี้ยงและพี่ต่างแม่...
ใช้งานเธออย่างหนัก
และหนักขึ้นทุกวัน พวกเธอเห็นเอลล่า...
เป็นคนรับใช้ มิใช่พี่น้อง
เอลล่าคนเดียวต้องทำงานทุกอย่างในบ้าน
นั่นเป็นข้อดีเพราะเธอไม่มีเวลาจมกับความเศร้า
อย่างน้อยนั่นก็เป็นความเห็นของแม่เลี้ยง
เธอกับลูกสาวทั้งสองยินดีปรีดา...
ที่จะให้เอลล่ามีอะไรทำมากขึ้น มากขึ้น
ก็อย่ากระไรเลย พวกเธอได้แบ่งปันอาหารให้เอลล่า
หรือจะเรียกว่า เศษอาหารที่เหลือจากโต๊ะ
เธอมีเพื่อนอยู่เล็กน้อย
เพื่อนของเธอตัวเล็กๆ
อยู่นี่เอง
กินอาหารเย็นกับข้ามั้ยล่ะ
แต่เพื่อนที่เธอมี เธอปฏิบัติต่อพวกเขาด้วยหัวใจ...
และมือที่เปิดกว้าง
โต๊ะกินข้าว
บางครั้งเมื่อตกกลางคืน
ห้องใต้หลังคาที่อ้างว้างหนาวเย็น
เกินกว่าจะนอนได้ เธอจึงนอนข้างเตาไฟที่ใกล้มอด
เพื่อให้อบอุ่น
ข้านึกว่าอาหารเช้าเสร็จแล้ว
เสร็จแล้ว คุณนาย
ข้าแค่เติมไฟในเตา
ต่อไปอย่าเรียกเรานะถ้างานยังไม่เสร็จ
ค่ะคุณนาย
เอลล่า อะไรติดหน้าเธอน่ะ?
คะคุณนาย?
คราบเขม่าจากเตาผิง
หัดอาบน้ำบ้างสิ
เกิดขี้เถ้าลงถ้วยชา?
ข้าคิดชื่อใหม่ให้เจ้า ซินเดอโสโครก
รับไม่ได้เลยสกปรกมาก
เอลล่า สกปรก
ซินเดอ-เรลล่า
เรียกหล่อนชื่อนี้เลย
ลูกๆจ๊ะ
ช่างคิดสุดๆ
จานนี้ของใคร
เราลืมเหรอว่าเชิญใครมา
ของหนูค่ะ
มันจะมากไปนะ ขอให้ทำอาหารเช้า
ยกเสิร์ฟแล้วยังต้องมานั่งกับเรา
ไปกินหลังจากงานเสร็จดีกว่า เอลล่า
หรือให้ฉันเรียก 'ซินเดอเรลล่า'
ซินเดอเรลล่า
ชื่อที่เหยียดหยาม มีพลังเหมือนมนตร์คาถา
และเธอรู้สึกเหมือนแม่เลี้ยงและพี่ต่างแม่
ได้เปลี่ยนเธอเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตในกองขี้เถ้า
และต่ำตม
โว้วๆๆ
วิ่ง!
หนีไปเร็ว ก่อนที่เจ้าจะโดนจับ
ไป!
โว้ว ใจเย็นๆ
บางทีอาจเป็นการดีที่พี่ต่างแม่ของเธอใจร้าย
เพราะถ้าเธอไม่ขี่ม้าเข้าป่า
เธอคงไม่ได้พบกับเจ้าชาย
ใจเย็น ใจเย็นๆ เจ้าหนู โว้วๆๆ
ใจเย็นๆ เจ้าหนู
ช้าๆ หน่อย
เจ้า!
เจ้าเป็นอะไรมั้ย
จับแน่นๆ
ค่ะ ข้าไม่เป็นไร ขอบคุณ
หยุด!
หยุดๆๆๆ
-หยุด -หยุด
เจ้าไม่เป็นไรนะ
ข้าไม่เป็นไร ท่านทำให้เขาตกใจแทบตาย
ใคร?
กวางตัวนั้น
เขาทำอะไรให้ท่าน
ถึงต้องตามล่าเขา
ข้าต้องสารภาพว่าข้าไม่เคยเห็นเขามาก่อน
เขาเป็นเพื่อนเจ้าเหรอ
แค่คุ้นหน้า
เพิ่งเจอกันเดี๋ยวนี้
ข้ามองนัยน์ตาเขา
และเขามองตอบ
ข้าก็รู้ว่าเขามีอะไรอีกที่ต้องทำในชีวิต
เท่านั้นเอง
แล้วเจ้าชื่ออะไร
ชื่ออะไรก็ช่างเถอะ
เจ้าไม่ควรอยู่ในป่าลึกเพียงลำพัง
ข้าไม่ได้อยู่ลำพัง ท่านก็อยู่ด้วย
ท่านชื่ออะไร
เจ้าไม่รู้เหรอว่าข้าเป็นใคร
คือเอ่อ...
พวกเขาเรียกข้าว่าคิต
พ่อข้าเรียกน่ะ
เวลาเขาอารมณ์ดี
แล้ว...
ท่านอยู่ที่ไหนเหรอ คุณคิต
อยู่ในวัง
พ่อข้าสอนให้ค้าขาย
ท่านเป็นลูกมือเหรอ
ทำนองนั้น
งั้นดีมากเลย
พวกเขาดีกับท่านหรือเปล่า
ดีกว่าที่ข้าควรได้ล่ะนะ
เจ้าล่ะ?
พวกเขาก็ดีเท่าที่ทำได้
เสียใจด้วย
ท่านไม่ได้ผิดนี่
เจ้าก็ไม่ได้ผิดนะ
มันไม่ได้เลวร้ายนักหรอก
มีคนอื่นที่ลำบากกว่าข้าแน่ๆ
เราต้อง...
กล้าหาญและมีเมตตา ใช่มั้ยคะ?
ใช่
เจ้าพูดถูก
ข้ารู้สึกอย่างนั้นเลย
อย่าให้พวกเขาทำร้ายกวาง
แต่มันคือการล่าสัตว์ เขาทำกันอย่างนั้น
เขาทำกันอย่างนั้นก็ไม่ได้แปลว่าควรทำ
ก็ถูกอีก
ถ้างั้น...
ท่านจะไม่ตามล่ามันใช่มั้ย
ได้สิ
ขอบคุณมากนะ คุณคิต
อยู่นั่นเอง ฝ่าพระ--
ข้าคิต! คิต!
คิต! ข้าชื่อคิต! จะไปเดี๋ยวนี้
เราต้องไปกันต่อ...
...นะคุณคิต
ก็บอกแล้วไง
ไปเดี๋ยวนี้
หวังว่าจะได้เจอเจ้าอีก
เช่นกันค่ะ
ลูกทำยังกับเด็กหนุ่มเจอหญิงงามเป็นครั้งแรก
นางไม่ได้เป็นคนสวย...
คือใช่ นางเป็นคนสวย...
ที่มีอะไรมากกว่านั้น
มากกว่ายังไง เจอกันครั้งเดียว
ลูกจะรู้เกี่ยวกับตัวนางได้ไง
ท่านพ่อบอกว่ารู้ทันทีเลยที่เจอท่านแม่
ไม่เหมือนกัน แม่ของลูกเป็นเจ้าหญิง
ได้เห็นนางพ่อจะต้องรักเลย
พ่อจะไม่ได้เห็นนางหรอก
เพราะมันเป็นการไม่สมควร
ปู่ก็คงจะบอกพ่อเหมือนที่พ่อบอกลูก
และพ่อก็จะรับฟัง
-พ่อไม่ฟังหรอก -พ่อฟังสิ
-พ่อไม่ฟัง -พ่อฟัง
-พ่อไม่ฟัง -พูดถูก
ท่านพ่อเป็นไงบ้าง
คือว่าฝ่าบาท...
ช่างเถอะน่า
ถ้าหมอพูดไม่ออก พ่อก็รู้แล้วว่าคืออะไร
ท่านพ่อ
เกิดแก่เจ็บตายน่ะ ลูก
มาเถอะ
เดี๋ยวจะสายนะ
ความตรงต่อเวลา...
คือมารยาทของเจ้าชาย
พระราชาเสด็จ!
พระราชาคงเตือนเจ้าชายเรื่องในป่า
มันใช่เรื่องของท่านเหรอ ท่านอำมาตย์
เรื่องของพระองค์คือเรื่องของกระหม่อม
มันไม่สมควรที่ปล่อยกวางหนีไป
แค่เพราะเขาทำกันไม่ได้แปลว่าเป็นสิ่งควรทำ
อะไรประมาณนี้
อาจารย์ฟีเนียส จิตรกรเอก กำลังรอเข้าเฝ้า
วาดให้เขาดูน่าหลงใหล อาจารย์ฟีเนียส
เราต้องดึงดูดเจ้าสาวที่คู่ควร
แม้ว่าเขาจะไม่ฟังที่ข้าพูดเลยสักคำ
กระหม่อมจะทำสุดความสามารถ ฝ่าบาท
แต่ปาฏิหาริย์สร้างไม่ได้
ผ้าใบงามเลิศนะ อาจารย์ฟีเนียส
ขอบคุณ
พูดยังกับกระดิกเรื่องศิลปะ
ภาพวาดของข้า...
จะถูกส่งออกไปทั่วแดน
เพื่อดึงดูดหญิงสูงศักดิ์ มางานเต้นรำของท่านพ่อ
มันเป็นประเพณี ทุกคนปลื้ม
และลูกจะได้เลือกเจ้าสาว
เลิศเลอ
หากลูกต้องแต่งงาน ลูกแต่งกับหญิงชาวบ้านธรรมดาไม่ได้เหรอ
แล้วหญิงชาวบ้านธรรมดาจะให้อะไรเราได้?
ทำให้อาณาจักรแข็งแกร่งขึ้นมั้ย
เราเป็นอาณาจักรเล็กๆ ท่ามกลางรัฐที่ยิ่งใหญ่ เจ้าชาย
โลกนี้มันอันตราย
ฟังนะลูก
-ขึ้นล่ะนะ อาจารย์ฟีเนียส -ดี
พ่ออยากให้ลูกกับอาณาจักรเราปลอดภัย
ครับ ท่านพ่อ
ลูกมีเงื่อนไข...
ขอให้ส่งคำเชิญไปถึงทุกคน ไม่เฉพาะผู้มีชาติตระกูล
เพราะสงครามนำทุกข์มาให้เราทุกคน
เจ้าล่ะว่าไง?
ประชาชนจะพอใจมั้ย
เกินสติปัญญากระหม่อมจะตอบได้
แต่เรื่องสนุกกระหม่อมไม่เกี่ยง
เราต้องตกลงกันก่อนนะ
งานเต้นรำ เชิญประชาชนได้
แต่เจ้าชายต้องแต่งกับเจ้าหญิง
นี่ถูกทางแล้วนะ ถ้าถามข้าน่ะ
เราไม่ได้ถามเจ้า
ขอประทานอภัย กระหม่อมดมสีมากไป
ลงซิ แซมซั่น
ไม่มีเบาะกันกระแทกนะ
ใช่ ลงไปๆ โอ๊ย--
ถึงพื้นเลย
กระหม่อมลงนอนแผ่บนพื้น ขออภัย
มุมนี้พระองค์หล่อดับดิ้น
รูจมูกบานดี เอาแปรงยาวมาซิ
คุณหนูไม่สดใสเลย
ดูหม่นหมอง
ทำไมยังอยู่ที่นั่น พวกนั้นไม่ดีกับคุณหนูเลย
เพราะฉันสัญญากับพ่อแม่แล้ว
ดูแลบ้านที่เราเคยมีความสุข
พ่อกับแม่รักบ้านของเรา...
พวกท่านไม่อยู่แล้ว ก็มีข้ารักแทน
มันเป็นบ้านของข้า
มีประกาศ! ฟังทางนี้!
เงียบ!
โปรดทราบ...
สองสัปดาห์ต่อจากวันนี้
จะมีงานเลี้ยงใหญ่จัดขึ้นในวัง
งานเต้นรำของเจ้าชาย
ในงานเต้นรำนี้...
ตามราชประเพณีแต่โบราณ
เจ้าชายจะเลือกเจ้าสาวที่คู่ควร
และยิ่งกว่านั้น
เป็นพระประสงค์เจ้าชาย
ที่ให้ประกาศว่า สาวงามทุกคนที่ยังไม่ได้แต่งงาน
ไม่ว่าจะมีเชื้อสายหรือสามัญชน
ได้รับเชิญให้ไปร่วมงาน
เช่นนั้นเป็นตามพระรับสั่ง ของพระราชาผู้ทรงเกียรติยศ
ขอโทษค่ะ คุณนาย
เอลล่าตื่นเต้นที่จะได้พบกับคิต ลูกมือฝึกหัด
ส่วนพี่เลี้ยงต่างแม่ก็ใจเต้น ที่จะได้พบกับเจ้าชาย
ข้าจะยั่วยวนให้เขารักข้า คอยดูเหอะ
นี่เป็นข่าวใหญ่ที่สุดเลย
ใจเย็นๆ ก่อน
ฟังแม่ให้ดี
ลูกคนหนึ่งจะต้องชนะใจเจ้าชาย
ทำได้ เราจะได้ปลดหนี้...
ที่หลงผิดย้ายมาอยู่สลัมน้ำดำ
ข้า...เป็นเจ้าหญิง!
หรือจะเป็นข้า
เจ้าหญิง
เอาข่าวมาบอกแล้ว
หล่อนยังยืนทำบื้ออะไร
กลับเข้าเมืองเดี๋ยวนี้
บอกช่างเย็บเสื้อให้ตัดชุดราตรีงามสามชุด
สามเหรอคะ
คุณนายเมตตามากเลย
หมายความว่าไง
ที่ตัดเผื่อหนู
เผื่อหล่อนเหรอ
หล่อนคิดว่าอีกชุดเป็นของหล่อนน่ะแม่!
นังขี้เถ้าสมองหนืด หน้าไม่อาย!
ใฝ่สูงจริงนะฝันหาเจ้าชาย
เปล่า หนูแค่อยากจะไปเจอเพื่อน
ขอพูดชัดๆเลยนะ
ชุดแรกให้อนาสตาเชีย
ชุดสองให้ดริสเซลล่า
และชุดสามของข้า
มันจะไปฟังอะไรออก
ดี เอาล่ะ
ได้การตามนี้
ไปสิ
ผู้หญิงทุกคนในอาณาจักร จะต้องตามจิกเจ้าชาย
หล่อนต้องไปจองช่างเสื้อก่อนงานจะท่วมหัว
แปลซิว่าพูดอะไร ดริสเซลล่า
ข้ารู้แต่ฝรั่งเศส อิตาเลี่ยนใบ้กิน
ตื่นได้แล้วเจ้าชาย มัวแต่ใจลอย
ขอโทษที
...ตั้งแต่ไปล่าสัตว์
เพราะสาวงามคนนั้น ข้าหยุดคิดถึงนางไม่ได้
หญิงงามมีอยู่ดาษดื่น
แต่คนนี้...น้ำจิตน้ำใจ...ดีงาม
นางจะมีพี่สาวหรือเปล่านะ
ไม่รู้สิ
ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับนางเลย
บางทีสาวปริศนาของพระองค์ อาจจะมางานเต้นรำ
พระองค์ถึงเปิดประตูต้อนรับทุกคน?
ผู้กอง
มันเพื่อประโยชน์ของประชาชน
แน่นอน
กระหม่อมคิดตื้นไป
ถ้านางมาแล้วไงล่ะ
พระองค์ก็บอกว่าเป็นเจ้าชาย
แล้วเจ้าชายก็เลือกคู่ครองได้ตามใจ
-ฮ่ะ! -อะไร
ก็ฮ่ะน่ะสิ
ท่านก็รู้ว่าพ่อกับท่านอำมาตย์ ให้ข้าแต่งกับเจ้าหญิง
ถ้าหญิงสาวในป่าคนนี้งามเหมือนที่พระองค์ว่า
พวกเขาอาจจะเปลี่ยนใจ
วันงานเต้นรำมาถึงแล้ว
และทั่วอาณาจักร...
กลั้นหายใจรออย่างจดจ่อ
ให้หม่อมฉันเป็นราชินี?
ใคร? หม่อมฉัน?
แน่นอีก
นั่นแหละ
งามล้นค่ะ
เช่นกัน
เราต้องแข่งกันชนะใจเจ้าชาย
อย่าเอาความคิดดำมืดมาห้ำหั่นกันเอง
แน่นอนสิ น้องสาวที่รัก
ข้าไม่คิดจะวางยาพิษเจ้าก่อนไปงานเต้นรำ
ข้าจะไม่ผลักเจ้าตกรถม้าระหว่างทาง
หรือข้าจะบีบสมองเจ้าไหล บนบันไดขึ้นวังเมื่อเราไปถึง
เราพี่น้องกันนะ
และเลือดย่อมจะข้นกว่าน้ำ
เราควรให้เจ้าชายเลือกเอง
เขาจะหน้าตาเป็นยังไงนะ
หน้าตาสำคัญตรงไหนล่ะ
เขารวยล้นฟ้า
เจ้าไม่อยากรู้จักตัวเขา ก่อนจะแต่งงานหรอกเหรอ
ไม่ต้องรู้ เดี๋ยวข้าจะเปลี่ยนใจ
ข้าพนันว่าหล่อนไม่เคยคุยกับผู้ชาย
ใช่มั้ย หน้าบาน
ข้าเคยนะ
สุภาพบุรุษด้วย
พวกชั้นต่ำแน่นอน
ลูกมือฝึกหัด
เขาเป็นลูกมือฝึกหัด
ผู้ชายโง่ทุกคน แม่ข้าสอนไว้
เจ้ารู้เร็วๆนะ จะได้หายโง่
เต้นรำมั้ยขอรับ
เจ้าชายรูปงามขา ขี้เล่นนะเพคะ
-ข้าอยากใส่มั่ง -ไม่ ข้าใส่อยู่
-อย่า -อย่า
นั่นไม่ใช่ครั้งแรก...
ที่เอลล่ารู้สึกเวทนาพี่ต่างแม่ตัวร้ายทั้งสอง
ผู้ซึ่งอัปลักษณ์ทุกกระเบียดภายใน และไร้ความงามที่ภายนอก
เจ้าชายของข้า!
เขาจะรักข้า
แต่ข้าจะเป็นราชินี!
แม่เลี้ยงของเธอไม่สั่งตัดเย็บชุดที่สี่
ก็ดูเหมือนเอลล่าไม่มีเหตุผลอะไร
ที่จะไม่ตัดเย็บชุดให้ตัวเอง
จะยากอะไร เธอมีผู้ช่วยเล็กๆ
ลูกสาวที่รักของแม่
เห็นลูกสวยอย่างนี้
แม่เชื่อเลยว่าลูกคนใดคนหนึ่งต้องได้ใจเจ้าชาย
ม้าสองตัวของแม่แข่งกันเข้าเส้นชัย
แม่กล้าพูดเลยว่าไม่มีใครในอาณาจักร เปล่งประกายเกินลูกแม่
ซินเดอเรลล่า?
ไม่ต้องเสียเงินทองเลย
มันเป็นชุดเก่าของแม่หนู
หนูเอามาแก้ไข
อุ๊ย ซินเดอเรลล่าไปงานเต้นรำ
ไม่มีใครเอาคนใช้เป็นเจ้าสาว
ข้าอุตส่าห์ทำทุกอย่าง...
หนูไม่ได้ทำอะไรเสียหาย
ไม่ได้อยากพบเจ้าชายด้วย
ไม่ได้พบแน่ เพราะไม่มีทางที่หล่อนจะได้ไป
แต่หญิงสาวทุกคนได้รับเชิญ
ตามคำสั่งพระราชา
เห็นแก่พระราชานะ
มันจะเป็นการลบหลู่ราชนิกุลทั้งหลาย
ถ้าพาหล่อนเข้าวังในชุดผ้าขี้ริ้วเก่าๆ
ผ้าขี้ริ้ว?
ชุดของแม่หนู
เสียใจที่จะต้องบอกหล่อน
รสนิยมของแม่เธอมันน่าสงสัย
ชุดนี้มันเชยแสนเชย...
แล้วยังจะขาดเป็นริ้วๆอีก
ไหล่หลุดซะแล้ว
-ขาดเป็นชิ้นๆ -นี่ด้วย
มันน่าเกลียด ตัวตลกตกยุค!
ทำได้ยังไง?
จะไม่ทำได้ยังไง?
ข้าจะไม่ให้ใครเอาลูกสาวข้า ไปเกี่ยวดองกับหล่อน!
มันเสียภาพลักษณ์...
ไปถึงวังพร้อมคนใช้ใส่ผ้าขี้ริ้ว
เพราะว่านั่นคือสิ่งที่หล่อนเป็น
และหล่อนจะเป็นตลอดไป
ฉะนั้น จำใส่หัวไว้!
อย่าได้ริไปงานเลี้ยงเด็ดขาด!
ไปเร็ว ไปเร็ว!
หนูขอโทษค่ะ แม่
หนูขอโทษ
หนูรับปากว่าจะกล้าหาญ แต่หนูไม่กล้า
ไม่มีอีกแล้ว
หนูไม่เชื่ออะไรอีกแล้ว
ขอโทษนะ
สงเคราะห์หน่อยสิ แม่หนู
ขนมปังสักนิด หรือนมสักถ้วยหนึ่ง
ได้
ได้ๆๆ
หนูจะหาอะไรให้ทาน
ร้องไห้ทำไม
ไม่มีอะไรค่ะ
ไม่มีเหรอ
ไม่มี
เพียงแค่นมถ้วยเดียว ไม่มีอะไร
แต่ใจเมตตาทำให้มันเป็นทุกสิ่ง
ข้าไม่ได้อยากจะเร่ง แต่หนูมีเวลาไม่มาก เอลล่า
ท่านรู้ชื่อหนูได้ไง
ท่านเป็นใคร
ข้าเป็นใคร?
ข้าว่าหนูควรจะคิดออกนะ
ข้าคือนางฟ้าพ่อคุณขา
เอ๊ย นางฟ้าแม่ทูนหัวน่ะ
ไม่จริงหรอก
ทำไมล่ะ
มีจริงซะที่ไหน
เป็นเรื่องแต่งเพื่อเด็กๆ
แม่หนูเชื่อเรื่องนี้ไม่ใช่เหรอ
อย่าปฏิเสธ ข้าได้ยินเค้าพูด
ได้ยินเหรอ
พูดแล้วพูดอีก พูดแล้วพูดอีก
เอาล่ะ อย่างแรกก่อนเลย
ข้าขอเปลี่ยนเป็นชุดสบายๆก่อน
ค่อยเป็นตัวเองหน่อย
เอาละ พูดถึงไหนแล้ว
ทำไมถึง...
โอ้ ใช่
ไหนดูซิ
ที่เราต้องการคืออะไรที่จะเป็นรถม้า
รางไม้?
มันดูไม่เหมือนรถม้านะ
ไม่ๆๆ ข้าชอบผักและผลไม้
หนูปลูกแตงโมรึเปล่า
เปล่า
แคนตาลูป?
ไม่รู้จักเลยค่ะ
อาร์ติโชค?
ส้มจี๊ด?
มะเขือเทศใหญ่?
เรามีฟักทองค่ะ
ฟักทอง?
เป็นครั้งแรกของข้าเลย
ก็น่าสนใจนะ
ข้าไม่เคยเสกฟักหรอกนะ
น้ำเยอะไปหน่อย
ไหนดูซิ ใช้ได้นี่
ใช่ ขอมีด
นี่ค่ะ
ขอบใจที่รัก
หวัดดี เจ้าผักเพื่อนแปลกหน้าสีส้ม
แป๊บเดียวแหละจ้ะ
น่ารัก
ฟักทองหนักอึ้ง!
ระวังหนู!
เอาเหอะ ไม่เป็นไร
ทำตรงนี้เลย
ทำอะไรคะ?
เสกฟักทองให้เป็นรถม้า
หนูทำให้ข้าเกร็งนะ
-ให้หนูหลับตามั้ย -ก็ช่วยได้
อุ๊ย เขินอะไร ลุยเลยเหอะ!
มีบางอย่างกำลังเกิดขึ้น
คือว่า วิธีคือ...
ข้าลืมไปแล้ววิธีอะไร
คือหนูคิดว่า...
ถ้ามันใหญ่ขึ้นกว่านี้มากๆ...
แล้ว?
ระวัง!
เป็นอย่างนี้ปกติมั้ยคะ
คิดว่าข้าทำอย่างนี้เป็นปกติเหรอ
วิ่ง!
หาที่หลบก่อน!
นั่นแหละ
ราชรถหนึ่งคัน
ท่านเป็นนางฟ้าแม่ทูนหัวของหนูจริงๆ
แน่สิ
ข้าไม่ได้เสกฟักทองให้ใครส่งเดชนะ
แล้ว พวกหนูไปไหน?
หนู?
ใช่
หนู หนู หนู
นั่นไงล่ะ
บิ๊บบิดี้ บ๊อบบิดี้บู!
ม้าศึกสีขาวสี่ตัว
กัส-กัส ดูเท่มากเลย
แต่ท่านทำได้...
เอาล่ะ ถึงไหนแล้ว?
มีราชรถ...ม้า...ทหารรับใช้
ทหารรับใช้?
หวัดดีคุณกิ้งก่าที่น่ารัก
บิ๊บบิดี้ บ๊อบบิดี้บู!
หวัดดี
เรียกเหรอ
ทีนี้ก็คนขับรถม้า
คนขับรถ?
ข้าบอกคนขับเหรอ...คือห่านน่ะ
ขับไม่เป็น ข้าเป็นห่าน
เอาล่ะ ชู่ว
ทุกคนประจำที่ ไม่มีเวลายึกยัก
ไปเร็ว!
นางฟ้าแม่ทูนหัว
ว่าไงจ๊ะ
ชุดค่ะ
หนูไปชุดนี้ไม่ได้
-ท่านซ่อมได้มั้ย -ซ่อมเหรอ
ไม่ๆๆ ข้าจะเสกเป็นชุดใหม่
ไม่ค่ะ ได้โปรด
นี่ชุดของแม่หนู
และหนูอยากใส่ชุดนี้เข้าไปในวัง
เหมือนได้พาแม่ไปกับหนูด้วย
ข้าเข้าใจ
แต่หนูคงไม่ว่าถ้าข้าเปลี่ยนมันสักนิด
ถ้าเป็นชุดสีฟ้าสวย
ไม่ค่ะ
เอาละ
สวยมากเลยค่ะ
แม่ต้องชอบแน่
เอ้าเร็วเข้า รีบไปเร็ว เร็ว!
เดี๋ยวสายนะ!
ข้าเป็นมือใหม่หัดขับ
แย่แล้ว
หยุดราชรถเดี๋ยวนี้
ขอบคุณ
รอประเดี๋ยวซิ
คู่นี้ดีสุดเหรอ
ไม่เป็นไร ไม่มีใครเห็นหรอกค่ะ
ไม่ได้ เสียของแย่เลย เร็วๆ
ถอดออกมา ใช่ น่าเกลียดจริงๆ
เอาคู่ใหม่เปลี่ยนดีกว่านะ
ข้าเก่งเรื่องรองเท้า
แต่...
มันทำจากแก้ว
ใช่
แล้วมันสวมสบายด้วยนะ
เอลล่า หนูต้องไปเดี๋ยวนี้
นางฟ้าแม่ทูนหัว
ว่าไงจ๊ะ
แม่เลี้ยงกับลูกสาวล่ะ?
ไม่ต้องห่วง
ข้าจะทำให้พวกหล่อนจำหนูไม่ได้
เอ้า ไปได้
หนูควรจะไปงานเต้นรำ
เอลล่า
เกือบลืมไป
จำไว้นะ เวทมนตร์จะคงอยู่ได้ไม่นาน
เมื่อเสียงก้องสุดท้ายของระฆังครั้งสุดท้าย ตีบอกเวลาเที่ยงคืน
คาถาจะเสื่อมคลาย
และทุกสิ่งจะกลายคืนสภาพเดิม
เที่ยงคืน?
เที่ยงคืน
เวลามากเกินพอค่ะ
-งั้นก็ไปเลย -ขอบคุณ
ขอบคุณ
เจ้าห่านน้อย ไป!
ลาก่อน!
เจ้าหญิงเม่ยเม่ยแห่งฟุเจี้ยน
เจ้าหญิงชาห์ซ้าด แห่งเซลจักส์
เจ้าหญิงเชลีน่าแห่งซาราโกซ่า
เจ้าหญิงอิมานี่แห่งโชน่า!
เจ้าหญิงไฮน่าแห่งบัลลังก์ไครแซนธีมัม!
ท่านหญิงทรีเมนและสองบุตรี
ท่านหญิงเลดี้ทรีเมนและบุตรสาว
ข้าดริสเซลล่า
และข้าอนาสตาเชีย
-คนเขาอยากรู้ชื่อข้า -ข้าฉลาด
ข้าก็สวยมาก
หญิงผู้มีสติปัญญา คุณดริสเซลล่า
และหญิงผู้มีรูปโฉม อนาสตาเชีย
เดินมาเร็วน่า!
ท่านลอร์ดวีเนียริ่ง!
ลูกมองหาใครอยู่เหรอ
ไม่ได้มองหาใคร
หญิงสาวที่เจอกันในป่าใช่มั้ย
ลูกถึงได้เอื้อเฟื้อเชิญหญิงสาวทุกคน
เพื่อประชาชนนะท่านพ่อ
พ่อรู้ว่าเจ้ารักประชาชน คิต
แต่พ่อรู้ด้วยว่าใจของเจ้าอยู่ที่ไหน
แต่คนพบกันเพียงครั้งเดียว ในป่า
แล้วพ่อจะให้ลูกแต่งงาน กับคนที่พบกันครั้งเดียว คืนนี้
เจ้าหญิงนะ
หากไม่แต่งเจ้าหญิง...คือไม่แต่ง
อย่าเพิ่งปิด มีรถม้าอีกคัน!
กระหม่อมขอแนะนำสตรีผู้สูงศักดิ์ เจ้าหญิงเชลีน่า แห่งซาราโกซ่า
พระองค์ทรงหล่อเหลาเหมือนในรูป
อาณาจักรเล็กๆของพระองค์ก็มีเสน่ห์
หวังว่าเจ้าหญิงคงไม่รู้สึกว่า อาณาจักรเล็กๆของเราคับแคบไป
คุณหนูเอลล่า
ขอบคุณ
ข้ากลัวจังเลย คุณกิ้งก่า
ข้าเป็นผู้หญิงธรรมดา ไม่ใช่เจ้าหญิง
ข้าก็เป็นกิ้งก่า ไม่ใช่ทหารรับใช้
ใช้เวลาที่มีอยู่ให้สนุกเถอะ
พระราชา ราชนิกุลผู้สูงศักดิ์
ท่านลอร์ด ท่านสุภาพบุรุษและสตรี
แขกรับเชิญผู้มีเกียรติ และประชาชนในแผ่นดินเรา
เจ้าชายจะเลือกคู่เต้นรำในเพลงแรก
งานเต้นรำเริ่มต้น ณ บัดนี้!
ขอตัวนะ
ขอประทานอภัยพันครั้ง องค์หญิง
ไม่รู้เกิดอะไรขึ้น
คุณคิต
นั่นเจ้า...
ใช่ไหม?
ใช่ค่ะ
ข้าแต่ฝ่าบาท...
หากว่าข้า...
จะขอเอ่อ...
ข้าจะรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง
หากว่าเจ้าอนุญาต ให้ข้าเป็นคนนำเจ้าผ่านไป...
...ครั้งแรก
เต้นรำ?
ใช่ เต้นรำ
เต้นรำ
ทุกคนกำลังมองท่านอยู่
เชื่อข้าเถอะ ทุกคนมองเจ้า
นางคือใคร?
ไม่รู้เลย
นั่นใครเหรอแม่
แม่ไม่แน่ใจ แต่ไม่ใช่ลางดีแน่
ชุดที่นางใส่สวยมาก
-หน้าตาสวยอีก -ตั้งสติ
ไปหว่านเสน่ห์มัดใจเจ้าชาย ไปได้แล้ว
แต่ไม่มีใครขอเราเต้นรำ
คุณสุภาพบุรุษ ข้าขอแนะนำลูกสาว อนาสตาเชีย ดริสเซลล่า
เต้นรำกันเถอะ
ยิ้มไว้
มากับข้า
ไปทางโน้น ยิ้มหวาน!
ท่านเป็นเจ้าชาย
ไม่ใช่เจ้าชาย สำคัญอะไร
โลกนี้มีเจ้าชายอยู่มากมาย
ข้าเป็นแค่คนหนึ่ง
แต่ชื่อท่านไม่ใช่คิต
เป็นชื่อข้า พ่อข้าเรียกชื่อนั้น
เวลาที่หายโกรธข้าแล้ว
แต่ท่านไม่ได้เป็นลูกมือ
ลูกมือหัดครองบัลลังก์
ยังฝึกงานอยู่
โอ้ พระเจ้า
ได้โปรดให้อภัย
พอเจ้ารู้ ข้าคิดว่าเจ้าจะเป็นอีกแบบ
ข้าเข้าใจผิดว่าเจ้าเป็นหญิงสาวชาวบ้าน...
ตอนนี้ข้าเข้าใจแล้ว เจ้าไม่ได้อยากทำให้ทหารปลื้ม
แทบไม่มีโอกาสเลย
ไม่ให้ปิดบังแล้วนะ?
ไม่ให้ปิดบังแล้ว
นั่นท่านเหรอ
ข้าเกลียดรูปวาดของตัวเอง เจ้าล่ะ?
ไม่เคยมีใครวาดรูปข้าหรอก
เหรอ? น่าจะวาดนะ
นางเป็นใคร?
นางไม่ได้แจ้งชื่อไว้
เจ้าไม่ถามเรอะ
พอดีกำลังหอบแฮ่ก...
หลังขานชื่อเจ้าหญิงบล็อดวิน แห่งแอลลานแฟร์วิกกิลโกเกอรี่ชิว--
หุบปากไปเหอะ
หุบปากได้เลยขอรับ
ไม่อยากจะเชื่อ
ไม่ ไม่ใช่เธอ
ในงานจะไม่ตามหาท่านเหรอ
ตามมั้ง
แต่เรายังไม่กลับเข้าไปหรอก
มีอะไรเหรอ
ถ้าข้าเข้าไป พวกเขาจะจับข้า คู่กับผู้หญิงที่พวกเขาเลือก
ข้าต้องแต่งงานเพื่อให้ได้ผลประโยชน์
ใครได้ผลประโยชน์?
นั่นเป็นคำถามที่ดี
ท่านมีสิทธิ์ในหัวใจตัวเอง
แต่ข้าต้องชั่งน้ำหนักกับพระประสงค์ของราชา
ทรงเป็นผู้ปกครองที่ฉลาด และพ่อที่รักลูก
บางทีพระองค์อาจเปลี่ยนใจ
เกรงว่าจะไม่มีเวลาเปลี่ยนใจพระองค์
คิตที่น่าสงสาร
คนพูดกันว่านางเป็นเจ้าหญิง
เจ้าชายก็ดูจะปักใจกับนาง
นางตรงเข้าหาเขาเลย
มีประสิทธิภาพในการพุ่งเข้าหาเป้า
แน่นอนถ้านางเป็นเจ้าหญิง นี่จะเป็นเรื่องดี
ข้ารับคำไปแล้วจะให้แต่งกับ เจ้าหญิงเชลีน่า
แต่...
ขออภัย ท่านอำมาตย์
มิได้มีเจตนาสอดรู้
ข้าต่างหากที่ต้องขอโทษท่าน
ความลับท่านปลอดภัยอยู่กับข้าค่ะ
ข้าไม่เคยพาใครมาที่นี่นะ
สวนลับ
ข้าชอบที่นี่
นั่งสิ
ข้าไม่ควรนั่ง
ควรสิ
-ไม่ควร -ควร
-ไม่ควร -นั่งเถอะ
ได้ค่ะ
แกว่งนะ?
ค่ะ
มันทำจากแก้ว
ใช่ค่ะ
สวมให้นะ
ขอบคุณ
เอาละ
ค่ะ
จะไม่บอกข้าเหรอว่าเจ้าเป็นใคร
ถ้าข้าบอก ทุกอย่างอาจเปลี่ยนไป
ข้าไม่เข้าใจ แค่บอกชื่อเจ้าก็ได้
ข้าชื่อ...
ข้าต้องไปแล้ว
มันอธิบายลำบาก
กิ้งก่า ฟักทองและทุกสิ่งทุกอย่าง
เดี๋ยว!
เจ้าจะไปไหนน่ะ
ทรงดีต่อข้ามาก...
ขอบคุณสำหรับคืนที่วิเศษ ข้ารักมัน...
ทุกวินาที
กิ้งก่ากับฟักทอง
ขอโทษค่ะ
ขอโทษ ขอโทษจริงๆ
คุณพระช่วย!
เจ้าชายของข้า
เจ้าชายเลือกผิดคนแล้ว!
เลือกผิดคนแล้ว!
เขาถามหาชื่อเจ้า
รู้แล้วถามหาชื่อเจ้า
ชื่อเจ้า เจ้าโง่ หาชื่อออกมา
เจ็บเป็นบ้า
พระราชา
แม่สาวน้อย
ขออภัยเพคะ
ไม่ต้องคิดมากจ้ะ แม่หนู
หม่อมฉันอยากบอกกับพระองค์
คิตเป็นคนน่ารักที่สุดที่หม่อมฉันเคยพบ
เขาเป็นคนดีและกล้าหาญ
ขอให้ทรงรู้ว่าเขารักพระองค์มาก
ขอตัวเพคะ!
เดี๋ยว!
เจ้าจะไปไหน
เร็วเข้า เร็วเข้า!
กลับมาก่อน
เร็วเข้า
ไปเร็ว มิสเตอร์กู้ส!
เดี๋ยว!
ระวัง!
ผู้กอง ส่งม้ามา!
ไม่
นี่อาจเป็นแผนล่อพระองค์ออกจากวัง
พระราชาให้ท่านอยู่นี่
ผู้กอง!
กระหม่อมกำลังสนุกอยู่เลย
ทำไมเจ้าชายต้องเลือกคนนี้ด้วยนะ
ใช่ ข้าเลือกนาง
เร็ว มิสเตอร์กู้ส
เร็วเลย!
ระวังนะ มิสเตอร์กู้ส
โอ้ คุณพระช่วย!
เจ้าคนนั้น!
หยุดนะในนามของพระราชา!
จังหวะไม่ดีเลย
หยุดตรงนั้น!
รู้ละทำไง
ใช่แล้ว
ใช่เลย!
ยกประตูเหล็กขึ้น
โอ้ แย่แล้ว
ไม่ๆๆ
ขอโทษนะ
เจ้าจะรู้สึกสบายมากเลย
เงียบเถอะน่า
ซินเดอเรลล่า!
ซินเดอเรลล่า เราจะต้องปลุกหล่อน
ซินเดอเรลล่า!
ตื่นได้แล้ว ยัยสันหลังยาว!
ชากับบิสกิตจานนึง
กลับมาแล้วนะ!
-หล่อนดูสนุก -และตัวเปียก
ข้าเดินตากฝนเล่น สนุกๆ
ก็เป็นหล่อน
ชา
เราไม่ได้ติดต่อกันด้วยคำพูด
แต่ด้วยจิตวิญญาณ
จิตวิญญาณข้าผูกกับเจ้าชาย
จิตเจ้าผูกกับโต๊ะจัดเลี้ยง
เจ้าไม่เห็นเขาเต้นรำกับข้า
เต้นงั้นเหรอ
เขาไม่พูดกับลูกด้วยซ้ำ
ไม่ใช่ความผิดเรา คุณแม่ เพราะนางคนนั้น
เจ้าหญิงปริศนา
เจ้าหญิงปริศนาเหรอ
ชื่อนี้น่ารักดีจัง
หล่อนไม่ใช่เจ้าหญิง
หล่อนเป็นแค่แมวขโมย ดอดมาทำเรื่องโง่ๆให้คนสนใจ
โอ้
ผู้หญิงชั้นต่ำกิเลสหนาแอบเข้างานเลี้ยง
ไม่มีผู้ติดตาม
ทำทุกคนตกอกตกใจ นางโดดเข้าใส่เจ้าชาย
และเขาเต้นรำกับนางอัปลักษณ์
-ใช่ -ใช่
มันน่าสมเพช
เขาสุภาพเกินกว่าจะไล่ส่งนางต่อหน้าทุกคน
ไม่อยากให้เราเห็นนางชั้นต่ำนั่นนานๆ
-เลยพานางออกไป -แล้วไปไล่ที่อื่น
แต่นางไม่ยอมไป
ต้องให้ทหารวังไล่ออกจากงานเลี้ยง
น่าสมเพชเจ้าชาย รสนิยมต่ำ
เหมาะสมกันดีแล้ว
ไม่สำคัญหรอกเด็กๆ
งานเต้นรำเป็นแค่ลูกหลอก
เจ้าชายแต่งงานตามใจไม่ได้
เขาถูกตีตราให้แต่งกับ เจ้าหญิงเชลีน่าแห่งซาราโกซ่า
อำมาตย์บอกแม่เอง
ไม่ยุติธรรมเอาซะเลย
ใช่
วิถีของโลก
หวัดดีอีกครั้ง
ขอบใจที่ช่วยนะ
มันเหมือนความฝันเลย
ดีกว่าฝันอีก
เอลล่าทนรอไม่ไหวที่จะบันทึกทุกสิ่ง
เพื่อว่าเธอจะได้จดจำทุกเศษเสี้ยวของมัน...
เหมือนกับเธอกำลังบอกเล่าให้แม่และพ่อ
เกี่ยวกับงานเต้นรำ และเวลาที่อยู่กับเจ้าชาย
เหนืออื่นใด...เจ้าชาย
โอ้ เจ้ามาแล้ว
ดีเลย
ท่านพ่อ
อย่าทิ้งลูกไป
พ่อจำเป็น
เจ้าไม่ต้องอยู่คนเดียว
หาคู่ครองซะ
แต่งกับเจ้าหญิงเชลีน่า
หากว่าพ่อสั่งให้เจ้าทำ
ลูกรักและเคารพท่านพ่อ แต่ลูกคงไม่
ลูกเชื่อว่า เราไม่ต้องมองหาความเข้มแข็ง...
หรือเครื่องนำทางจากที่ไหน
สิ่งที่เราต้องการอยู่ตรงหน้าเรา
เราเพียงต้องมีความกล้าหาญ และเมตตาที่จะเห็นมัน
ใช่แล้ว
เจ้าเป็นตัวของเจ้าเอง
ดี
เวลาน้อยนิดที่เหลือของพ่อ...
พ่ออาจทำตัวเป็นพ่อที่ดีของเจ้าได้
เจ้าไม่ต้องแต่งงานเพื่อผลประโยชน์
เจ้าจะแต่งงานเพราะความรัก
หาหญิงคนนั้น
หาเธอ
ผู้หญิงที่ทุกคนพูดถึง
คนขี้ลืม...
-ที่ทิ้งรองเท้าไว้ -ทิ้งรองเท้าไว้
มีความหวังเถอะ ลูก
ขอบพระทัย ท่านพ่อ
ขอบใจ คิต
พ่อรักลูกนะ
ลูกก็รักท่านพ่อ
เมื่อผ่านเวลาของความโศกเศร้า ประกาศสำคัญถูกส่งออกไป
มีประกาศฟังทางนี้!
ฟังทางนี้!
โปรดทราบ พระราชาองค์ใหม่ของเรา...
ได้ประกาศความรักของพระองค์ต่อ...
...เจ้าหญิงปริศนา
ผู้สวม...
รองเท้าแก้วไปงานเลี้ยง
และขอให้เธอไปปรากฏตัวในวัง
ซึ่งหากว่าเธอยินยอมพร้อมใจ
พระองค์จะทรงอภิเษกกับเธอคนนั้น
อย่างถูกต้องตามราชพิธี
กำลังหานี่อยู่เหรอ
มันคงมีเรื่องเร้าใจสินะ?
เล่าให้ฟังมั่งสิ
ไม่เหรอ
งั้นก็ได้
ฉันจะเล่าให้หล่อนฟังเอง
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
มีหญิงสาวโฉมงามนางหนึ่ง
ซึ่งแต่งงานด้วยความรัก
และเธอมีลูกสาวที่เธอรักสองคน
อยู่กันมาด้วยดี
แต่แล้ววันหนึ่ง สามีเธอ...
แสงส่องนำชีวิตเธอ...ตาย
ครั้งต่อมา...
เธอแต่งงานใหม่เพื่อหาเงินเลี้ยงลูก
แต่ชายคนนั้นก็ตายจากเธอไปอีก
เธอเหมือนตกนรกทุกวัน ที่ต้องมองดูลูกสาวที่รักของเขา
เธอมีความหวังว่า
จะให้ลูกสาวสวยแต่โง่ สักคนหนึ่งได้แต่งงานกับเจ้าชาย
แต่เขากลับลุ่มหลงแต่ผู้หญิงสวมรองเท้าแก้ว
สุดท้าย...
ฉันจึงอยู่อย่างไร้ความสุขไปตลอดกาล
เรื่องราวมันเหมือนจะจบลงแล้ว
เอาล่ะ เล่าเรื่องของหล่อนสิ
หล่อนขโมยมาใช่มั้ย
เปล่า
มีคนให้หนูมา
ให้หล่อน?
ให้หล่อนเหรอ ของฟรีไม่มีในโลก
ทุกอย่างมันต้องจ่ายและจ่าย
ไม่จริงเลย
ความเมตตาให้กันได้ ความรักให้กันได้
ความรักไม่เคยฟรี
เอาล่ะ นี่คือสิ่งที่หล่อนจะต้องจ่ายให้ข้า
ถ้าอยากได้สิ่งที่หล่อนปรารถนา
ไม่มีใครเชื่อหล่อนหรอก นางเด็กรับใช้โสโครก กำพร้าพ่อแม่
ถ้าหล่อนอ้างเป็นเจ้าเหนือหัวใจเจ้าชาย
หากมีสุภาพสตรีที่มีชาติตระกูลสนับสนุน
จะไม่มีใครมองข้ามหัวหล่อน
หลังจากหล่อนแต่งงาน
หล่อนจะแต่งตั้งข้า เป็นหัวหน้านางสนมภายในวัง
อนาสตาเชียและดริสเซลล่า ให้แต่งงานกับท่านลอร์ดร่ำรวย
และข้าจะจัดการเด็กชายคนนั้น
เขาไม่ใช่เด็กนะ
แล้วหล่อนเป็นใคร?
หล่อนจะปกครองอาณาจักรยังไง
เชื่อมือข้าดีที่สุด
แบบนี้แหละได้กันทุกฝ่าย
ไม่
ไม่เหรอ
ข้าไม่สามารถปกป้องพ่อข้าจากท่าน
แต่ข้าจะปกป้องเจ้าชายและอาณาจักร
ข้าจะเป็นอย่างไรไม่สำคัญ
หนอย หล่อนคิดพลาดอย่างแรง
ไม่!
ทำไม
ทำไมท่านใจร้ายอย่างนี้?
ข้าไม่เข้าใจเลย
ข้าพยายามทำดีกับท่าน
หล่อน...ดีกับข้า?
ใช่
ไม่มีใครควรโดนอย่างที่ท่านทำกับข้า
ท่านทำไปทำไม?
ทำไม
ทำไมเหรอ
เพราะว่าหล่อนมันสาวสวย ไร้เดียงสา และดี
ส่วนข้า...
ไม่
ไม่!
ได้มาจากไหนเหรอ
จากนางคนใช้ก้นครัวในบ้าน
เจ้าหญิงปริศนาเป็นสามัญชน
ท่านคงนึกออก พอข้ารู้แผนร้ายของหล่อน ข้าสยองแค่ไหน
ไม่ได้บอกใครนะ?
ไม่บอกแม้แต่ลูกสาวของข้า
ไม่เห็นต้องบอกให้ใครรู้
เธอช่วยให้อาณาจักร รอดพ้นจากความอับอายขายหน้า
และข้าอยากเก็บมันไว้อย่างนั้นต่อไป
เจ้ากำลังขู่ข้าเหรอ
ใช่
ต้องการอะไรล่ะ?
ข้าอยากได้ตำแหน่งเคาน์เทส
และต้องการให้ลูกสาวสองคน ได้แต่งงานกับคนมีฐานะ
ได้
แล้วนางคนนั้น?
ท่านอยากทำอะไรก็เชิญ
หล่อนไม่มีความหมาย
ที่ไหน?
ถูกทิ้งอยู่ข้างถนน
-แล้วเจอตัวนางมั้ย -นางเหรอ
ไม่ นางหายไป
ต้องมีเหตุผลที่นางหายไป
บางทีนางอาจถูกห้ามไม่ให้พูด
อย่ายอมถอดใจ คิต
ในทางตรงข้าม ถอดใจแต่ได้สติปัญญา
ประชาชนต้องการความมั่นคงของอาณาจักร
พระราชามีราชินี แผ่นดินมีรัชทายาท
พวกเขาต้องการอนาคตที่มีความแน่นอน
เห็นด้วย งั้นขอให้เรามั่นใจ
ข้าคือราชา
ข้าสั่งให้ทุกคนค้นหาเจ้าหญิงปริศนาคนนั้น
แม้ว่านางจะไม่อยากให้ใครพบ
ข้าต้องพบนางอีกครั้ง
แต่ถ้าหาไม่พบ
เพื่อประโยชน์สุขของบ้านเมือง ต้องทรงแต่งงานกับเจ้าหญิงเชลีน่า
เพื่อประโยชน์ของบ้านเมือง
งั้นก็ได้ ตกลง
ข้าแต่ฝ่าบาท...
แต่ท่านจะไม่ละความพยายาม
แน่นอนฝ่าบาท
กระหม่อมสัญญา
คนต่อไป
รองเท้าแก้วเดินทางท่องไกลทั่วอาณาจักร
เยี่ยมเยือนหญิงสาวทั้งสูงต่ำดำขาว และทุกชนชั้น
อุ๊ย ตายละ
คุณนายก่อนเลย
ข้าจะลองนะคะ
ได้ค่ะ ให้ยืนตรงไหนคะ
โดด...ขึ้นโต๊ะเลย
ระวังนะ เท้าบวมนิดหน่อย...
ข้า...
กลิ่นยีสต์น่ะ
ท่านอำมาตย์รักษาวาจาสัตย์
เขาไม่ละความพยายาม ที่จะแสดงให้เจ้าชายเห็น
ว่าไม่อาจค้นเจอเจ้าหญิงปริศนา
พอดีเลย
-ไม่พอดี -พอดีเลย
-ไม่พอดี -ของข้า
-ข้าเป็นเจ้าหญิงปริศนา -เอารองเท้าคืนมา
เอารองเท้าคืนมา
อย่าเอารองเท้าข้าไป ได้โปรดๆ
ได้โปรด รองเท้าข้านะ
หลีกทางให้รองเท้าแก้ว
ขอลองอีกข้างได้มั้ย
ไม่ต้องล่ะมั้ง
ไม่ว่าจะลองสักกี่คน
รองเท้าวิเศษไม่ยอมพอดีเท้า แม้แต่หญิงที่มีคุณสมบัติเหมาะสม
เราหาเจ้าหญิงปริศนาไว้รอแล้ว
เป็นอะไรผู้กอง
เราหานางคนนั้นไม่พบ
ข้าทำให้พระราชาผิดหวัง
ไม่เอาน่า อย่าเพิ่งถอดใจ
ยังมีบ้านอีกหลัง
เราต้องพลิกก้อนหินหาทุกก้อน
-ม้ามา -ม้ามา
แม่จ๋า ราชรถมาเกย!
ให้พวกเขาเข้ามา!
คุณสุภาพบุรุษ แปลกใจจังค่ะที่มา
ถึงเวลาของสุภาพสตรีบ้านนี้
ได้ค่ะ ท่านอำมาตย์
เชิญทางนี้
เอลล่าไม่รู้ว่าใครมาที่บ้าน
และเธอไม่สนใจ
แน่นอนว่าไม่มีใครมาหาเธอ
แจ็คเกอลีน หยุดนะ
มันหด
ลองใหม่ได้
พอเถอะ
เธอรักฉันนะ
แม้เอลล่าเศร้า จิตวิญญาณเธอไม่แตกสลาย
เธอรู้ว่างานเต้นรำ
และเวลาของเธอกับเจ้าชาย...
จะเป็นความทรงจำเนิ่นนานที่สวยงาม
เหมือนความทรงจำเกี่ยวกับพ่อและแม่
และวัยเด็กล้ำค่าของเธอ
ข้า...ใส่...ได้!
โชคร้ายนะครับ
ลาเวนเดอร์สีเขียว ดิลลี่ ดิลลี่
ลาเวนเดอร์สีฟ้า
เธอรักฉันนะ ดิลลี่ ดิลลี่
เพราะฉันรักเธอ
ถ้างั้น...
งานเราจบแล้ว ผู้กอง
แต่โชคชะตาเมตตากับเรา เด็กๆ
ถูกต้อง คุณนาย
ฉันเป็นพระราชา ดิลลี่ ดิลลี่
เธอจะเป็นราชินี
ลาเวนเดอร์สีเขียว ดิลลี่ ดิลลี่
ลาเวนเดอร์สีฟ้า
ถ้าเธอรักฉัน
ดิลลี่ ดิลลี่
ฉันจะรักเธอ
วิหคร้องเพลง ดิลลี่ ดิลลี่
แกะเล่นสนุก
เราจะปลอดภัย ดิลลี่ ดิลลี่
ได้ยินมั้ย ท่านอำมาตย์
ไปกันเถอะผู้กอง
เดี๋ยวก่อนสิ
คุณนาย
บ้านท่านไม่มีหญิงโสดอีกแล้วเหรอ
ไม่มี
งั้นแมวท่านก็ร้องเพลงได้
เราเล่นกันมาพอแล้ว ผู้กอง ไปกันเถอะ
แต่นางโกหกนะท่าน
เหลวไหล! ข้าไว้ใจนาง เราจะไปแล้ว
ท่านอำมาตย์
ฝ่าบาท!
ร้องเพลงไพเราะ ข้าอยากฟังอีกสักนิด
ฝ่าบาท กระหม่อมไม่รู้ว่า...
ผู้กอง ช่วยสืบหาที่มาของเสียงได้มั้ย
ด้วยความยินดีเลยฝ่าบาท
ถ้าเธอรักฉัน ดิลลี่ ดิลลี่
ฉันจะรักเธอ
นั่นไง เห็นมั้ย
ข้าบอกแล้วว่าไม่มีคนสลักสำคัญ
แล้วเราจะมาดูกัน
คุณ
คุณได้รับคำเชิญและเรียกตัวไปพบพระราชา
ข้าห้ามหล่อนไปพบเขา
ข้าห้ามท่านไม่ให้ท่านห้ามนาง!
ท่านเป็นใครถึงกล้าขัดคำสั่งทหารพระราชา
เป็นจักรพรรดินี?
นักบุญ?
หรือนางสวรรค์?
ข้าเป็นแม่ของหล่อน
ท่านไม่เคยเป็น
และจะไม่มีวันเป็นแม่ข้า
ตามมาเถอะ
จำใส่หัวไว้ว่าหล่อนคือใคร นังสวะ
แต่เธอเป็นใคร? ตัวตนจริงของเธอแค่นั้นพอมั้ย
ไม่มีเวทมนตร์ใดช่วยเธอในคราวนี้
นี่อาจเป็นความเสี่ยงครั้งใหญ่ที่สุด ที่เราจะต้องเผชิญ
ถูกพบเห็นตัวจริงที่เราเป็น
จงกล้าหาญและเมตตา
เจ้าเป็นใคร
หม่อมฉันคือซินเดอเรลล่า
ฝ่าบาท
หม่อมฉันไม่ใช่เจ้าหญิง
ไม่มีราชรถ
ไม่มีพ่อแม่
ไม่มีทรัพย์สมบัติ
ไม่รู้ด้วยว่าจะใส่รองเท้าแก้วคู่นั้นได้มั้ย
แต่...
ถ้าใส่ได้...
พระองค์จะทรงเลือกหม่อมฉันหรือ
หญิงสาวชาวบ้านที่รักพระองค์
แน่นอนสิ
ถ้าเพียงแต่เจ้าเลือกข้าอย่างที่เจ้าเป็น
ลูกมือที่ยังฝึกหัดครองบัลลังก์
เชิญ
ซินเดอเรลล่า!
เอลล่า!
น้องสาวที่รัก พี่ขอโทษ
พี่ขอโทษจริงๆ
ไปกันมั้ย?
ข้ายกโทษให้
จะยกโทษหรือไม่
แม่เลี้ยงซินเดอเรลล่ากับลูกสาวของเธอ
จะถูกเนรเทศไปพร้อมอำมาตย์
และไม่ได้กลับมาในอาณาจักรนี้อีกเลย
พวกเขาคงรักกันมาก
เราต้องให้ช่างมาวาดรูปเจ้า
ไม่เอาละ หม่อมฉันเกลียดรูปวาดตัวเอง
เมตตา
และกล้าหาญ
แล้วทุกอย่างจะดีเอง
พร้อมหรือยังเพคะ
พร้อมเสมอตราบเท่าที่อยู่กับเจ้า
ราชินีของข้า
คิตของข้า
คิตและเอลล่าจึงแต่งงานกัน
ฉันบอกเล่าได้ในฐานะนางฟ้าแม่ทูนหัว
ว่าพวกเขาเป็นผู้ปกครอง
ที่ดีที่สุดและเมตตาที่สุด เท่าที่อาณาจักรนี้เคยมีมา
และยังคงมองโลกไม่ใช่แบบที่มันเป็น
แต่มองแบบที่มันเป็นได้
ถ้าเพียงแต่คุณเชื่อในความกล้าหาญ
ในความเมตตา และบางครั้งครั้งคราว...
ด้วยเวทมนตร์สักเล็กน้อย
ซินเดอเรลล่า
ไปไหนกันหมดล่ะ?