Engeland 1859
Luitenant Howell.
Merrick? -Ja, ik ben het.
Dat kan niet. Merrick is dood.
De Britse marine heeft z'n best gedaan, maar ik leef nog steeds.
Je ontloopt je straf toch niet, Merrick.
Geef me je zeemansboekje. -Waarom?
Van jou kan er maar één zijn, en dat ben ik.
Trek je uniform uit. -Het zal je beslist goed staan.
Niemand zal geloven dat jij een marineofficier bent.
Als m'n vader thuiskomt, zullen jullie ervan lusten.
Je vader komt niet thuis. Hij is vergaan.
Niet. Hij komt binnenkort thuis.
Hij is m'n vader zoveel geld schuldig dat hij dood beter af is.
Noorwegen
Pa.
Ik dacht dat je nooit meer zou thuiskomen.
M'n been raakte verstrikt in een touw.
Ik sloeg overboord. Jens kon me nog net lossnijden voor ik verdronk.
Wil je koffie voor je doorreist?
Moet je Håkon niet laten zien wat je voor hem hebt meegenomen?
Iets voor mij?
Iets waar ik als jongen van jouw leeftijd van droomde.
En weet je wat dat is? Een aanstelling op m'n schip.
Op m'n schip.
Jij wordt de nieuwe scheepsjongen.
Daar ben je toch klaar voor, jongen?
Pa, ik...
Hij is nog te jong, en met dat been van jou is hij hier hard nodig.
Waarom heb ik daar niet aan gedacht? Ik heb je hier nodig.
Dan moet je maar thuisblijven.
Goedemorgen. Is Wernes er ook?
Mr Håkonsen.
Ik heb over uw ongeluk gehoord. Wat jammer.
Ik ben blij dat ik nog leef.
Maar iemand die in z'n kooi ligt, krijgt niet betaald.
Daarom wil ik u vragen om uitstel voor de lening.
Hoe erg is uw been eraan toe? -Ik kan niet meer terug naar zee.
Dan zie ik niet in hoe ik u uitstel zou kunnen geven.
Blijf hier.
Hallo, Mr Håkonsen. -Sheriff, Wernes.
De boerderij is nu van ons. Jullie moeten hier weg.
Morgen.
M'n kinderen zijn hier geboren. M'n moeder is hier gestorven.
Ik betaal de schuld.
Ik ga naar zee. Ik word scheepsjongen op de Flora.
Zo te zien ga je echt naar zee. -Wordt Håkon zeeman?
Akkoord.
Ze moeten gaan.
Håkon, kijk. Dit heb ik van m'n eerste kapitein gekregen.
Hij zei dat dit me altijd behouden thuis zou brengen. Nu is hij van jou.
Pas goed op hem, Jens. -Alsof hij m'n eigen zoon is.
Je moet naar de kapitein.
Ja?
Håkon Håkonsen, de nieuwe scheepsjongen.
Hoe zit dat? Je vader is een reus van een kerel.
Waarom ben je zo klein?
Ik weet het niet.
Laat ik je dit zeggen: Voor kinderen is op deze schuit geen plaats.
Je moet hard werken, want anders zet ik je in Londen van boord.
Dat kunt u niet doen. Ik moet minstens twee jaar varen.
Aan boord van dit schip kan ik doen waar ik zin in heb.
En spreek je kapitein nooit tegen. Nooit.
Begrepen?
Mooi. Ga naar de bootsman. Hij zal je aan het werk zetten.
Ja, kapitein. Dank u.
Schoot vast.
Een fluitje van een cent, als je het eenmaal kunt.
Dat leer ik nooit. -Ik leer het je meteen.
Ik moet naar de bootsman. -Dat ben ik.
En wie mag jij zijn?
Håkon Håkonsen, de scheepsjongen.
Kom je voor werk?
Zag je hoe Jens het tuig aan de fokkenmast vastknoopte?
Maak hem los. -Losmaken?
Schiet op, of wil je ons allemaal de dood injagen?
Wij hijsen je wel omhoog. -Hij moet wel een blinddoek voor.
Herinner je je die arme Karl nog? Die hadden we ook niet geblinddoekt.
Hij keek naar beneden. -Jens was ook niet geblinddoekt.
Hij had z'n ogen dicht. Hij doet dit werk al zo lang dat hij zonder doek kan.
M'n god, hij knapt. -Snel, hijs hem omhoog.
Hijs hem omhoog. -Doe hem een blinddoek voor.
Eén hand voor het schip en één hand voor jezelf.
En kijk niet naar beneden.
Help. Help me.
Zo is het genoeg.
Uit met de pret. -Wat ben je toch altijd een spelbreker.
Ik weet nog dat ze deze grap bij jou uithaalden, boots.
Je broek was zo nat dat hij aan je benen bleef plakken.
Stel niet te veel vragen.
Doe gewoon je werk en geef je ogen de kost.
Dan leer je vanzelf alles wat je moet weten.
Idioot.
Zo'n knoop kan iemand z'n leven kosten.
Dit is een knoop.
Let goed op.
Kijk uit.
Wie staat er aan het roer?
Wat is hier aan de hand?
Land in zicht.
Goed gedaan, Håkon.
Je moet naar de kapitein.
Het is een lange reis...
en een zware tocht.
Iedereen moet fit zijn, anders is niemand veilig.
Zet me niet van boord. M'n ouders rekenen op me.
Heb je zoiets wel eens gezien?
Dit is een foto. Kijk even.
Dat zijn je vader en ik. Je krijgt hem van me.
Dat is alles.
Dan heb je iets dat je aan thuis herinnert tijdens deze lange reis.
Dank u, meneer. Kapitein, bedoel ik.
Ik voelde me precies zo toen ik zo oud was als jij.
Kunt u wat missen?
Blijf van me af, jij stinkende ondersteek.
Als je iets van waarde hebt, houd het dan goed in de gaten.
Dank u vriendelijk.
Dag, zeeman. Wij houden erg van zeemannen.
Vandaag niet, dames. M'n kleine broertje is erbij.
Zo te zien kan je kleine broertje wel een lesje gebruiken.
Zei ik het je niet? Houd je waardevolle spullen in de gaten.
We zijn er.
Kom mee.
de boekanier
Kijk eens, jongens.
Ad fundum.
Melk.
Ad fundum.
Ik geef het volgende rondje.
Melk?
Kom op. Ad fundum.
Nog een rondje?
Dit is mijn rondje.
Een echte zeeman houd je niet voor de gek.
Dank je. -Graag gedaan.
Onze reis brengt ons eerst naar Sydney en dan naar Calcutta.
Zoals jullie weten, is dat een piratengebied.
De rederij heeft een stuurman in dienst genomen die de zee daar kent.
Luitenant Howell...
een van de meest vooraanstaande officieren van de Britse marine.
Ik ben blij dat ik u en uw bootsman aan boord mag begroeten.
Welkom aan boord.
Jullie zijn een goede bemanning.
Dankzij jullie zal ons schip zo snel mogelijk z'n bestemming bereiken.
Sommigen zitten misschien in over die piraten.
Dat hoeft niet.
De Britse marine heeft hardhandig met deze schurken afgerekend.
Dat was het. -Klaar staan, langsscheeps.
Voorwaarts.
Laat zakken. -Laat het grootzeil zakken.
Trossen los.
Hijs de ra.
Scheepsjongen, sta niet te slapen. Breng dit naar beneden.
Trekken aan die grootval.
Tempo.
Glas.
Howell.
Wel voorzichtig zijn met het eigendom van de Britse marine.
Maar we vertellen dit aan niemand verder, omdat we maten zijn.
Elk schip heeft z'n eigen geheimen.
En elke echte zeeman weet wanneer hij z'n mond moet houden...
omwille van het schip en van de bemanning.
Ik ken geen geheimen.
Goed zo, knul. Je leert het snel.
cognac
Strijk de marssteng.
Iets meer. Kom op.
Ben je er nog?
Zijn er ook regels... Ik bedoel...
Voor de draad ermee. Wat wil je vragen?
Als een matroos iets weet over een andere matroos, of een officier...
een soort geheim...
Ik bedoel...
als hij weet dat iemand iets stiekem aan boord heeft gebracht...
moet hij dat dan melden of niet?
Heeft iemand soms rum gesmokkeld?
Maak je niet zo druk.
Ik wil gewoon een echte zeeman zijn.
Jij bent een echte zeeman.
En wat dat geheim van jou betreft: slaap er een nachtje over.
Als je morgenochtend vindt dat je me iets moet vertellen, doe dat dan.
Ja, kapitein.
Welterusten, kapitein. -Jij ook, Håkon.
Hij heeft z'n slaap nodig.
Ik moet met hem praten.
Hoe is het vandaag met de kapitein?
Hij heeft verhoging.
Scheepskoorts dus. -Hij is wel de enige patiënt.
Dat heb ik niet eerder meegemaakt met scheepskoorts. U wel?
Hij is een oude man.
Daarom geven wij z'n lichaam aan de zee...
in de zekere verwachting dat hij zal herrijzen in het hiernamaals...
door onze Heer, Jezus Christus.
Amen.
de Heer is mijn herder het ontbreekt mij aan niets
Hij laat mij rusten
in grazige weiden Hij voert mij
naar vredig water
Er kunnen zoveel verklaringen voor zijn.
Zoals? -Voor tegen de piraten.
Waarom staat er dan glas op, als het geweren zijn?
Luister, kapitein Howell is een marineofficier.
Hij beschermt ons. Het is niet aan ons om z'n methoden in twijfel te trekken.
Australië
Open de luiken.
Weet je, Håkon...
Sydney is een haven die z'n sporen nalaat bij een zeeman.
Echt? -Kijk maar.
Tuig de sloepen op. -Zie je wel.
Strijk de sloepen. Rustig.
Moeder.
Ik heb een mededeling van de kapitein.
We liggen achter.
We moeten de verloren tijd inhalen op de tocht naar Calcutta.
Alle verloven zijn ingetrokken. -Dat is niet eerlijk.
Mr Thatcher, we zijn drieënhalve maand op zee geweest.
We hebben hard gewerkt. Hebben we geen verlof verdiend?
Moet ik je erop wijzen dat dit schip onder bevel staat van de marine?
Insubordinatie is een strafbaar feit.
Nog vragen?
Mooi.
Een andere kapitein, een andere stijl. -Stil.
Naar boven. Tempo.
Alle hens aan dek.
Boots, dit zijn de nieuwe mannen. Wijs ze hun kooi.
U had niks over extra bemanning gezegd.
We moeten ons tegen de piraten beschermen.
Ga door.
Breng ze naar hun kooi. -Deze kant op.
Tot uw orders.
Wie is hier?
Kalm, ik zal je niks doen.
Je bent een meisje. -Je hebt er toch wel vaker een gezien?
Ja, maar wat doe je hier beneden?
Ik ga naar Calcutta, net als jij.
Waarom?
Omdat een stel bemoeials me in een weeshuis wil stoppen.
Waarom ben je niet bij je ouders? -Omdat ze dood zijn.
Waarom denk je dat ik wees ben?
Ik heb een oom in Calcutta. Daarom ga ik daar naartoe.
Dat is van mij.
Je mag hem hebben, als je niks zegt.
Ik kan niet goed lezen. -Ik leer het je wel.
Nee.
Dat hoeft niet. Ik houd m'n mond.
Ik heet Håkon. -Ik ben Mary.
En toch zal ik het je leren.
in Xanadu...
liet Kubla Khan...
een statig...
luchtpaleis ontstaan
Wat is Xanadu?
M'n moeder zei dat het de mooiste plaats ter wereld was.
Iedereen was daar gelukkig en veilig.
Maar het bestaat alleen in een boek, niet in het echt.
Toch wel.
Niks aan de hand. Ze is een vriendin.
Een verstekeling. -Ze is wees.
Ze moet naar haar oom in Calcutta.
Het heeft geen zin meer om te zeggen hoe stom dit is...
en hoe gevaarlijk.
Weet je welke straf er staat op het niet aangeven van een verstekeling?
Deze zag ik op de grond liggen.
Ik dacht dat Håkon stiekem een hond had.
Van nu af blijf je 's nachts in je kooi.
En jij houdt je koest.
Hij zal toch niks zeggen?
Nee. Ik steek m'n hand voor hem in het vuur.
We hebben een dief aan boord.
Ik wil dat die man zich meldt om z'n straf te ondergaan.
Dit is een verstekeling.
Iemand hier heeft haar verborgen gehouden en eten voor haar gestolen.
Wijs je medeplichtige aan.
Dan geef je me geen keus.
Kielhaal de gevangene.
Ze is nog maar een kind. -Sla haar beneden in de ijzers.
Jij was het dus.
Weet je welke straf hierop staat?
Geef me de gesel.
Deze man krijgt veertig slagen.
Nee, wacht.
Jens heeft er niks mee te maken. Ik was het.
Hij overleeft het niet.
Dit kunt u niet doen.
Jij doet het.
Raap de gesel op.
Raap op.
Raap op en doe je plicht. Anders doe ik m'n plicht.
Ontruim het dek.
Snij de ra los.
Strijk het bramzeil.
Aan de kant.
Neem het roer.
Leg het schip op de wind.
Help. Iemand moet me helpen.
Håkon, snijd de touwen door.
Pak het grootzeil. Pak de kluiver.
Kijk uit.
Help. Help me.
Strijk de sloepen.
Haal dat meisje.
Verlaat het schip.
De sleutels.
Schiet op.
M'n voet, m'n voet.
Maak m'n voet los. De sleutels.
Kom op. Schiet op.
Schiet op.
Ga jij maar. Ik houd het touw vast.
Schiet op.
Laat het touw los.
We gaan niet weg zonder die kinderen. Hoor je me?
Kom op.
Laat dat touw los.
Eraf of ik schiet.
Wacht.
Håkon, kom.
Schiet op. Kom op.
Pas op.
Kom op. Schiet op. Hij zinkt.
Spring.
Help.
Waar zit je?
Iemand?
Hallo?
Is hier iemand?
Mary Smith
voor Mary van haar liefhebbende ouders
in Xanadu...
liet Kubla Khan...
een statig luchtpaleis ontstaan
gevaar
noodvuurpijlen
John Merrick schrik van de zuidelijke zeeën
Merrick.
Merrick. Die komt op een dag terug om z'n schat te halen.
Mama.
Håkon. Ik wist het.
Ik wist dat je nog leefde. -Dit is niet het moment voor een reünie.
Wil je soms in je eentje tegen het hele dorp vechten?
Het zijn vredelievende, vriendelijke mensen. Ze hebben ons gered.
Ze hebben ons uit zee gevist. We gaan van eiland naar eiland.
We waren op zoek naar jou. -Maar Mary vocht met hen.
Ze zeggen dat ik hun zus ben. Nu willen ze dat ik hun troep opruim.
Dat kunnen ze vergeten. -Ze vecht elke avond met hen.
Ik had bijna de hoop opgegeven dat ik je nog zou vinden.
Maar Mary niet.
Ik zal het stamhoofd maar zeggen dat we vertrekken.
Wat mooi.
Ik dacht dat ik je nooit zou weerzien.
Ik dacht dat ik niemand ooit nog zou weerzien.
Stop. -Wat is er?
Een van m'n vallen.
Waarvoor? -Ooit komt Merrick z'n schat halen.
Zie je dat daarboven?
Dat lijken wel touwen en katrollen.
Als je op deze stengel stapt, dan hang je boven in de boom.
Spring eroverheen.
Je hebt er een paleis van gemaakt. -Een echt, koninklijk Xanadu.
Ik voelde me ook een koning. Echt.
Maar het is niet echt thuis.
Nee.
Laten we maar gaan slapen.
Welterusten.
Denk aan de stengel.
Oké.
Dat je daar levend uit gekomen bent. -Het was kantje boord.
Arme Merrick.
Ja, er staat hem wat te wachten.
Voorzichtig.
Piraten. -We verstoppen ons.
Het is Howell. -Merrick.
Wat zal hij verrast zijn.
Is er ook een die het doet? -Geen idee.
Hij is weg. Dat bestaat niet.
Maak dat je wegkomt. Ga die schat halen.
Degene die dit op z'n geweten heeft, moet dood. Ik wil m'n schat.
Ik wil dat elke steen, elk hol...
elke boom op dit eiland wordt doorzocht. Begrepen?
Ja, kapitein. Meteen.
Haal de rest. We overnachten hier. -En de gevangen?
Neem er een paar mee. -En de rest?
Opsluiten. -Goed. Kom mee.
Kijk.
Berg en Steine. Goddank leven ze nog.
De anderen vermoedelijk dus ook.
We gaan niet zonder hen weg.
Ik heb een idee.
Dit is stom. Ik zou moeten gaan.
Håkon kent het eiland het beste, en Jens weet de rest.
Het is te gevaarlijk. -Ik ben langs jou aan boord geglipt.
Dat is waar.
Heb je wel eens geschoten?
Ik kan mezelf wel redden.
Breng de schat aan boord. Wacht op ons teken en voer dan het plan uit.
En als jullie gevangen worden? -Dat gebeurt niet.
Maar als het wel gebeurt, zeil je zonder ons naar huis.
Geef mijn aandeel in de schat aan m'n ouders.
Waar kijk je naar? -Ik dacht dat ik iets hoorde.
Gewoon een vis.
We nemen het schip over. -Heb je een mes? De touwen.
Er zijn nog maar twee wachten aan boord.
Die nemen wij wel voor onze rekening.
Die verdraaide jongen en z'n vriend komen die dwazen bevrijden.
Rennen.
Laat ze niet ontsnappen. -Dat gebeurt niet. Kom op.
Ze ontsnappen.
Wacht. Die kant op.
Die kant op.
Kom op.
Hierlangs.
Maak hem los.
Ik zit vlak achter jullie.
Pak hem.
Naar de overkant. Ik wacht op Jens. -Ben je gek?
Kom op, schiet op.
Blijf daar. Ik kom zo terug.
Je hebt hem te pakken.
Kom op, we gaan.
Daar is hij. -Pak hem.
We gaan.
Kom op.
Erachter aan. -Hoe dan?
Pak een boomstam en maak een brug. Pak die snotaap.
De holle boom. We hebben het gehaald.
Dag, mannen.
Jullie wilden toch niet weggaan...
zonder afscheid te nemen van jullie oude maat?
Dat zouden jullie toch nooit doen.
Jullie waren toch niet van plan om me te verraden?
Ik ben zo aardig voor jullie geweest.
Ik heb voor jullie gezorgd.
Ik dacht dat we maten waren.
Ik dacht dat we meer dan waren dan maten: vrienden.
Ik vertrouwde jullie.
Luister, knul. Ik tel tot drie.
En dan zeg je waar m'n schat is. Als je dat niet doet...
dan schiet ik je dood. Eén...
twee...
Hij doet het.
Kom terug, onderkruipsel. Ik zal je levend villen.
Kom terug, idioten. Erachter aan.
Daar zijn ze.
Mary, hijs de zeilen.
Daar zijn ze. Hijs de zeilen.
Hijs het grootzeil. Schiet op.
Kom op, Håkon. -Hijs het grootzeil.
Sneller.
Niet schommelen. Ik heb hem in het vizier.
Nu ben je er geweest.
Kom op. Hijs de zeilen.
Kom terug, jij. Kom terug.
Ik vil je levend.
Erachter aan. Kom op, stel dwazen.
Waar wachten jullie nog op? Ik krijg je nog wel.
Ze zeiden dat je dood was.
Dit is Mary. Ze blijft een tijdje bij ons.
Niemand van ons kan hier nog blijven.
De boerderij staat te koop. -Hij is vanmorgen verkocht.
Wat? -Hij is nu van ons.
Ole, draag onze bagage. -Ja, meneer.
Dit is een lang verhaal. Kom.