Çeviri: candance
DÜNYANIN SONUNA KADAR
Hindistan’a ait nükleer uydu 1999 yılında kontrolden çıktı.
Nereye düşeceğini hiç kimse öngöremiyordu.
Avlanacak ölümcül bir kuş gibi ozon tabakasının üstünde süzülüyordu.
Tüm dünya alarm haline geçti. Ama tüm bunlar Claire’in umurunda değildi.
O kendi kişisel kâbusunu yaşıyordu.
Her gece aynı rüyayı görüyordu: Bilmediği bir kara parçasının üzerinde uçuyordu.
Bu his ilk başta hoşuna gidiyordu, ama sonra bir anda düşmeye başlıyordu...
...ve panik içerisinde uyanıyordu.
♪ Düşüyorum, bir taş gibi düşüyorum ♪
♪ Sıcak bir öğleüstü atmosfer boyunca ♪
♪ Âşıklar herkesin öleceğini keşfederse ♪
♪ Bunu bana söyleme, sarıl sadece Tehlikeli bir hayat bu ♪
♪ Sevgili babacığım Hadi gidelim buradan ♪
♪ Korkuyorum ♪
♪ Saat 10, New York'ta gece vakti ♪
♪ Çok tehlikeli ♪
♪ Belanı ararsan, belanı bulursun ♪
♪ Anneciğim, Babacığım Sizi mahvedecekler ♪
♪ Kesinlikle ♪
♪ Derin bir aşk uykunda canını alır ♪
♪ Bu doğru ♪
♪ Aşk bizi bir arada tutar Aşk bizi canlı tutar ♪
♪ Hiçbir yasayı çiğnemeyen suçlularız biz ♪
♪ Sadece düşüşümüzü durduracak bir ağ istiyoruz ♪
- Pietro. - Sen hala burada mısın?
Yeşil odadaki adamı görmüştün, değil mi?
- Manyağın teki! - Uyanmıyor.
Uzun salınımlı uyuşturucular. Çok tehlikeli.
- Acaba sen... - Doktor Fabrini’yi mi arayayım yine? Ararım.
Pietro, şu anda yatakta olman gerekirdi.
Artık uyumuyorum, doktor. Uykunun modası geçti.
Claire’i tanıyan herkes...
...iyimserliğini, enerjisini ve cesaretini takdir eder.
Ama Claire'e dair bu tür şeyleri hatırlarken kendisine zarar verme potansiyelini unutuyoruz.
Bunların hepsi onun bir parçası. Onu bu şekilde kabullendik.
Claire beni terk ettikten sonra kendimi dışarıya kapattım.
Hiç kimseyle görüşmedim. Dairemden çıkmadım.
İnzivadayken değişmeye başladım.
Çok eskiden yaptığım gibi, yeniden dua etmeye başladım.
Başlangıçta şüpheliydim, sonra dua etmenin bana iyi geldiği gördüm.
Bu huzur içerisinde romanımın ilk bölümünü yazdım.
Claire romanın ana karakteriydi. Şöyle başlıyordu roman: "Claire, iki ay boyunca...
...partiden partiye sürüklendi. Sentetik uyuşturucuların, tek gecelik ilişkilerin peşinde koştu...
...kendini yok etmek için neden aradı durdu. Sonra şunu fark etti...
...bir şekilde yaşamaya devam edecekse, bu şekilde yaşaması mümkün değildi.
Merhaba Claire. Araç bilgisayar sistemi açıldı. Araç bağlantısı kuruluyor.
Elektronik harita uygulamasını başlatmak için 1’e bas.
♪ Yazın öpücükleri, kışın gözyaşları ♪
♪ Bana verdiği tek şey bu oldu ♪
♪ Bir başıma gideceğimi hiç düşünmemiştim ♪
♪ Hatıraların izinden ♪
♪ Mutlu saatler, yalnız yıllar ♪
Dostça bir uyarı: hız sınırını aştın, Claire.
♪ Ama şikâyet etmeye hakkım yok ♪
♪ Çünkü yazın sıcaklığını hala hatırlıyorum ♪
♪ Kış yağmurunun altında ♪
♪ Aşkın ateşi ♪
♪ Çok uzaktan da yakıyor ♪
♪ Ve hiçbir şey aydınlatmıyor gecenin karanlığını ♪
♪ Kayan bir yıldız kadar ♪
♪ Yazın öpücükleri, kışın gözyaşları ♪
♪ Yıldızlar gibi, silinip gidiyor ♪
♪ Beni yalnız gecelerde baş başa bırakıyor ♪
♪ Dünün düşleriyle ♪
♪ Beni bırakıyor... ♪
♪ Aşkın ateşi yakıyor... ♪
Buradan itibaren 30 kilometre boyunca trafik tıkalı.
Alternatif bir yol öneremiyorum.
Özür dilerim, Claire.
Uydudan kaynaklanan olağanüstü durum trafikte tıkanmalara yol açtı.
Uydunun düşebileceği yerlerden kaçış başlamıştı. Fransa’nın güneyinde de durum buydu.
Her zaman sabırsız olan Claire, tıkalı trafikten kaçtı.
Hiç tereddüt etmeden bilinmeyene dalmayı tercih etti.
Bunu yaparak hayatının akışını değiştirdi. Hepimizin hayatının akışını değiştirdi.
♪ Kulaklıklarımla bağlandığım dünyanın içinde ♪
♪ Işıklı caddelere kaçıyorum ♪
♪ Kadere inanmaya başlıyorum ♪
♪ Etrafımdaki her şey benimle aynı ritimde ♪
♪ İnsan denizindeki bir kum tanesiyim ♪
♪ Etrafıma bakıyorum ve adımın önemi yok ♪
♪ Bir an için ait oluyorum ♪
♪ Kalbimin attığı yere ve korku yok oluyor ♪
Haritada kayıtlı bölgeden ayrıldın. Bundan sonra tek başınasın, Claire.
♪ Kader yok oluyor ♪
♪ O yüzden benimle gel, yeterince güçlüyüm ♪
♪ Kollarında zayıf olmaya gücüm yeter ♪
♪ Benimle gel yeterince güçlüyüm ♪
♪ Kollarında gerçek olmaya gücüm var ♪
♪ Arabayı sürerken fısıldıyorum ♪
♪ Sessizce, araba kurşun gibi ilerliyor ♪
♪ Coşkuyla hızım artıyor ♪
♪ Hoparlörde patlayan getto ritmine bağımlıyım ♪
♪ Bence zihin açıklığı ♪
♪ ...rüzgar beni uçuruyor Yanımda olur musun ♪
♪ Dünyanın sonuna kadar ♪
♪ Benimle gel yeterince gücüm var ♪
Claire tuhaf bir biçimde hafiflediğini hissetti.
Aslında burada, Lozère yaylasında ölmüş olması gerektiğini biliyordu.
Hayatta kalmış olması bir mucizeydi.
Melekler hesaplamalarında bir hata yapmışlardı...
...ve ona değerli bir hediye vermişlerdi: Daha iyi bir insan olması için...
...bütünüyle yeni bir hayat. Bu sefer bir işe yarayabilirdi.
Sadece bir fırsata ihtiyacı vardı, bir göreve.
- Kahretsin! - Evet...
- Bizi görmedi, Raymond. - Üzgünüm, tanışmadık.
- Claire Tourneur. - Ben Raymond. O da Chico.
Chico, Madam Tourneur'den özür dile.
- İyi misiniz? - Hayır, iyi değilim.
Özür dilerim, büyük bir aptallık yaptım.
Üzgünüm.
Araban çalışır mı sence?
İnsanlar her şeyi tanımlamaya çalışıyor. Sen "rock'n roll" diyorsun...
... "hangi tür?" diye soruyorlar.
Ama ben sadece rock'n roll yapıyorum. Ben bir davulcuyum.
- Onu çalarken hiç dinlediniz mi? - 15 senedir kafa bırakmadı.
Raymond da aynı durumda. Budist olduğunu duyanlar çıldırıyor.
- Ona katlanamıyorlar! - Aynı şey değil.
Budist olmak kötü bir şey değil ki.
- Onun yaptığı işte kötü ama. - Ne iş yapıyor?
Ha ha! İşim... becermek, becerilmek, her şeyi istemek, almak...
- Bira içmek istiyorum. - Çok değişik birşey istedin.
Burada mola verebiliriz.
♪ Düşün başlangıcında ♪
♪ Düzensizliğin koridorlarında ♪
♪ Silinip şafağı kucaklıyoruz ♪
♪ Yere yakın bir arabada sıkışık ♪
♪ Sessizliğin içinde yarışarak ♪
♪ Mutluluktan uçarak ♪
♪ Bir buseyle dünyaya veda edebilirsin ♪
Bırak kalsın o.
Buna dokunma!
- Kim o? - Benim.
Sizinle konuşmalıyım.
Çantanız çok ağır.
- Zengin demek için yeterli. - Bununla Roma'da bir kahve içebilirsin.
İyice baktın mı? Bu bir 50,000’lik!
Ben de onu diyorum. Bu parayla ancak bir cappuccino alırsın.
Ama Etiyopya’da bir ineğin yarısını alabilirsin.
- Etiyopya’ya gittin mi? - Evet.
- Başka nerelere gittin? - Aşağı yukarı her yere.
Ben pek bir yere gitmedim. Çok da dert etmiyorum.
- Aslında, bir kere Amerika'ya gitmiştim. - Burada kaç para var?
Sen say. Paraları burada bırakacağım. Üzerinde yat uyu.
Mükemmel!
Claire’in başı dönüyordu.
Bu bir tuzak mıydı? Yoksa aradığı fırsat bu muydu?
Uykusuz bir gece daha geçirdi. Kâbuslarını dışarıda bıraktı.
Bedavaya iş yapan insanlara hiç güvenmem.
- Sen de kendine Budist diyorsun, öyle mi? - Gerçekçiyim.
Ne diyorsun?
Kabul ama yüzde 30’unu alırım.
- Parayı saydık. Seni her an bulabiliriz. - Sakin ol, Raymond.
Fikrinizi değiştirebilirsiniz. Kendi bildiğinizi yapın, bence hava hoş.
Verdiğin adres doğru değilse seni bulmasını biliriz.
Bizi atlatmaya hiç kalkışma.
Parayı kimin gelip alacağını kararlaştırmadık.
Olur da ben gelmezsem beni arayabilirsin...
...ne bileyim, müzik dinlemek, bir şeyler içmek için...
Evet, şimdilik bilmiyoruz.
Bunda benim yaptığım müzik var. Demo kayıt.
Teşekkürler, Chico.
- Vakit kaybetme. - Merak etme.
İşte burada!
Claire, yüksek dağları aşıp...
...St.Étienne’e doğru giderken geleceğini düşündü.
Payına düşen parayla Seine nehrine bakan bir daire alabilirdi.
Eyfel Kulesi manzaralı, sakin bir hayat.
Ama böyle bir hayatı istiyor muydu gerçekten?
Mola ver, Claire.
Şimdi nerede?
Görünüşe göre... St. Étienne ile...
...Lyon arasında bir yerde. - Önünde uzun bir yol var.
- 15 dakikaya biter mi? - En az 15 dakika. Henüz kurumadı.
- Şanslıymışsın. Lastiklerin de iyiymiş. - Acele et!
NICE HAVAALANINDA BANKA SOYGUNU
Kaçta orada olacaksın, Günther?
Akşama kadar kal, olur mu?
- Tamam, beklerim. - Tamam.
- Anton nasıl? - Anton iyi.
İyi demek. Gözlerim! Bir saniye dur.
Sam?
- Yardım edebilir miyim? - Orada mısın?
Bekle bir saniye, Günther.
Gözlerimde sorun var.
- Görünürde bir şey yok. - Şimdiden geçti bile.
- Gözlerin çok hüzünlü. - Hüzünlü birisi değilim ama.
Günther...
Şimdi gitmem lazım, tamam mı? - Peki.
Yarın görüşürüz. Anton ve İrina’ya sevgilerimi ilet. Hoşça kal.
Eugene konuşuyor.
Ama şu anda burada değilim.
Ben de değilim.
Eğer yeni mesaj kutumuza mesaj bırakmak isterseniz...
...lütfen... bipten sonra bırakabilirsiniz.
Seni aptal!
Anlaşılan kendinizle konuşmak istemediniz.
Yardımınız için teşekkürler.
Merhaba, Makiko. Nasılsın? Gene orada mı?
Hayır, sen ayrıldıktan sonra onu hiç görmedim.
Senin evin karşısındaki daire satıldı mı?
Henüz satılmadı. Sen iyi misin, Claire?
Lütfen geri dön. Çok üzgünüm.
Ah, Makiko!
- Affedersiniz, nereye gitti? - Kim?
- Telefonla konuşan adam. - Anlamadım, kim?
Biraz önce burada olan adam. Görmediniz mi?
Kiminle konuşuyorsun, Claire?
Hayır, ben de telefondaydım.
Neyse, boş ver.
Makiko, kapatmam lazım. Seni yarın ararım. - Dur bir dakika...
Bekle, köpüğü çıkartmam lazım.
- Paris'e kadar idare eder mi? - Evet, sorun çıkmaz.
Ama araba bu haliyle dikkat çekecektir.
- Selam. Yine ben. - Selam.
Ben de gelebilir miyim?
Bunun iyi bir fikir olduğunu sanmıyorum.
Birisi sizi arıyor.
- Biliyorum. - Silahı var.
Gidebilir miyiz? Buraya geliyor. Lütfen?
O adam senden ne istiyor?
- Beni öldürmek istiyor. - Neden?
Borç para aldım ve geri ödeyemiyorum.
- O adamdan mı? - Ondan değil... Bir takım sert adamlardan.
İnanılmaz! Paratoner gibi suçluları çekiyorum!
Hey, ben suçlu değilim! Çekiciliğine kapıldığımı da söyleyemem.
Elbette. Evli ve çocuklu normal bir adamsın.
Bu doğru.
Umarım bu benim için yeni bir başlangıçtır.
Haftalardır karşıma normal birisi çıkmadı.
- Nerelerde dolaştın? - Her yerde... ve geri döndüm.
- Yorgun musun? - Ben mi? Asla!
Arabayı ben de kullanabilirim. Gerçekten. Benim için bir zevk olur.
Bana karının ve çocuğunun resmini göster.
Hadi. Yanında resimleri yok mu?
Peki. Sen kullanabilirsin.
Oğlun gözlerini senden almış.
Pardon. İyi misin?
- Ön cam gitti. - Ciddi bir kaza geçirmişsin anlaşılan.
Bu da nereden çıktı şimdi?
- Yardım etmelisin! - Ben de isterim ama bunu nasıl açıklayacağız?
- Neyi? - Arabayı. Hasarı.
- Mesele o değil. - Mesele ne o zaman? Çanta mı?
- Ne yapabilirim ki? - Bilmiyorum. Konuş onlarla. Buradan uzak tut!
Denerim.
Nasılsınız, arkadaşlar? İngilizce biliyor musunuz?
- Biraz... - Ben Amerikalıyım. - Kaza mı geçirdiniz?
- Gidebilirsiniz. İyi yolculuklar. - Tamam. Teşekkürler.
Hoşça kalın!
- Balayında olduğumuzu söyledim. - Onlar da inandı, öyle mi?
Peki, kiminle evliyim acaba?
- Kaçakçı mısın yoksa banka soyguncusu mu? - Seç birini.
- Müzik açsam sorun olur mu? - Hayır, keyfine bak.
Çok güzel.
Kim bunlar?
- Pigme çocuklar. - Pigme mi?
Evet, gerçekten. Kamerunlu Pigme çocuklar.
Haftalardır bunu dinliyorum.
Daha önce hiç böyle bir şey dinlemedim.
- Bunu annem kaydetti. - Kamerun’da mı? - Evet.
- Ne iş yapıyorsun? - Her şeyi. Hiçbir şey.
Şarkıcı olduğumu söylesem, şarkılarımı soracaksın. Hiçbir şey kalmadı.
Kayıtlarımın hepsini yok ettim. Erkek arkadaşımdan ayrıldım.
En yakın arkadaşımı becerdi. İtalya’ya gittim.
Şimdi de Paris’e dönüyorum.
Başlangıç noktasına geri dönüş.
- Bir anlamda. - İyi şanslar.
Şansa ihtiyacım var gerçekten. Peki ya sen? Sen ne yaparsın?
Yolculuk yapıyorum... ve bakıyorum.
Yalnızca ticari araçlar üst yoldan Paris’e girebilir.
Diğer sürücüler yeraltı tünellerini kullanmalıdır.
Ücret kredi kartınızdan tahsil edilecektir.
İyi akşamlar.
- Çok uyudum mu? - 500 kilometre boyunca.
Haftalardır bu kadar uyku uyumamıştım.
Rüyamda hamile olduğumu gördüm. Koca bir karınla yuvarlanarak gidiyordum.
Kendimi çok hafiflemiş hissettim. Bunun anlamı ne acaba?
Bilmem ki... Belki hamile kalmak istiyorsundur.
Benim yolum buraya kadar.
- Eğer Paris’te kalacaksan... - Hayır, kalmayacağım.
Adım Claire. Claire Tourneur.
Benim adım da Trevor McPhee. Hayatımı kurtardın.
Sana hayatta bol şans dilerim, Trevor.
- Umarım uyumayı öğrenmişsindir! - Göreceğiz.
Claire, döndün demek.
Şimdi de sigaraya mı başladın, Antuan?
♪ O günler için sana teşekkür ederim ♪
♪ Bana verdiğin o sonsuz günler, o kutsal günler için ♪
Gidecek başka yeriniz kalmadığında evinize dönersiniz.
Böylece Claire, benimle paylaştığı dairesine geri döndü.
İster bir saatliğine ister bir günlüğüne gelmiş olsun, benim için önemli olan dönmüş olmasıydı.
Tanrıya şükür, sağ salim geri dönmüştü.
- Geldin demek. - Rover’la kaza yaptım.
İyi misin? Yaralandın mı?
Hayır. İyiyim.
- Özür dilerim. - Hayır, Claire. Ben özür dilerim.
- O zamandan beri onu görmedim. - Biliyorum, Gene. Biliyorum.
Aslında... Sen gittikten sonra hiç kimseyle beraber olmadım.
Senin için çok endişelendim.
Burası biraz... değişik görünüyor.
Boya yaparak seni kafamdan atmaya çalıştım. İşe yaramadı.
Sen hep aklımdaydım.
Seni sevdiğim kadar hiç kimseyi sevmedim.
- Bunu biliyorsun, değil mi? - Evet, biliyorum.
Nereye gittin?
Venedik’e gittim.
Luca’yla takıldım.
Partilere gittim.
Çok ağladım.
Ne kadar hoş koktuğunu unutmuşum.
Çok değişmişsin.
Artık zenginim.
- Nice’teki banka soygununu duydun mu? - Hayır.
Soygunu yapan adamlar arabana çarptı.
Onları alıp bir sonraki kasabaya götürdüm.
Bankayı soyduklarını söylediler...
...ve parayı Paris’e götürmemi istediler.
Polisi aramalıyız.
Hayır. Polisi aramak istemiyorum.
Bu paranın yüzde 30’u benim, Gene.
Yapma, Claire! Bankayı soymuşlar.
Hiç düşünmeden senden tüm parayı alırlar.
Bunlar sandığın türden insanlar değil. Aslında hoş insanlar.
Gerçekten. Biri çok güzel bateri çalıyor.
Çaresiz kalmışlardı. Düşündüm, neden olmasın dedim.
Makiko’nun karşısındaki daireyi satın alabilirim.
Neden bir daire almak istiyorsun?
Kendime ait bir yer istiyorum. Tek nedeni bu.
Burada farklı ülkelerin paraları var.
Paraları saymama yardım edersen payıma düşeni hesaplayabilirim.
Sana da pay vermeyi düşünebilirim.
Hayır, olamaz! - Ne oldu?
Otostopçum beni soymuş.
Otostopçun, demek.
"Sana borçluyum" diye not bırakmış.
Gerçekten çok iyi birisiydi.
Anlaşılan pek çok iyi insanla karşılaşmışsın.
- Ona güvenmiştim. - Elbette. O da paranı çaldı.
Yapma. Çalıntı paranın çalınmasına üzülmeye değmez.
Selam Claire, selam Gene.
Claire, emlakçıyla konuştum. Daireyi gösterecek.
Yarın öğleden sonra. Lütfen 2’de orada buluşalım.
Çok yağmur yağıyor. Umarım dışarıda değilsindir.
...7 çarpı 0.552... toplam...
Bir dakika...
Ara toplamı buraya yazmıştım.
Seni sevmeyi seviyorum.
- İyi bir şarkı adı olur bu. - Çok klişe.
Duruma göre değişir.
Bu ne?
Pigmeler.
Bu gerçekten çok aptalca!
Satamadığınız için dairenin fiyatını arttırıyorsunuz.
Bu daireye göre çok makul bir fiyat bu. İsterseniz size elimizdeki diğer yerleri gösterebilirim.
Ben sadece bu daireyi istiyorum.
- Manzaranız çok hoş. - Ben de seviyorum.
Böyle olması gerekmiyordu. Sen şarkı söylüyordun, sinemaya gidiyorduk.
Sana kızgın değilim, Makiko. Yapma, sen benim arkadaşımsın.
Ama korkunç bir şey yaptım. Bunu düzeltmem lazım.
Aptal olma. 1999 yılında yaşıyoruz.
Daireyi almana yardım edebilirim.
O fiyata kimseye satamaz.
Fiyatı düşürmesini sağlayacağım.
"Çalıntı paranın çalınmasına üzülmeye değmez."
- Ne dedin? - Boş ver.
Ressamın da emlakçıya baskı yapmasını sağlayacağım.
Banka müdürüne gideceğim. Özel bir arkadaşlığımız var.
Artık kimse kredi çekmiyormuş. Buna çok sinirleniyor.
Faizler çok yüksek.
Sana çok özel bir faiz uygulayacaktır, %19. Claire, nereye gidiyorsun?
Ne dedim ki?
Tamam. Ben Berlin’e gelene kadar evi izlemeye devam et.
M-A-N-G-E-R caddesi, 26.
Manger caddesi, tamam mı?
Onu takip et. Hayır, seni ilgilendirmez.
Tekrar arıyor. Kapatmayın.
- Merhaba! - Selam.
Selam. Adım Winter, işim kayıp kişileri bulmaktır.
- Size yardımcı olabilir miyim? - Hayır... belki... bilmiyorum.
- Düşündüğünüz kadar pahalı değildir. - Bunu düşüneceğim.
Berlin’e gidiyorum.
- Bu gece mi? - Bir arkadaşımın başı belada.
Senin Berlin’de arkadaşın yok ama.
Evet...
...ama arkadaşlar seyahat edebilir.
- Ben de seninle geleceğim. - Hayır, Gene, gelemezsin.
Hemen endişelenmeye başladım. Claire’in kendine zarar verme potansiyelini biliyordum.
Tehlike varsa, çekinmeden kendisini tehlikenin ortasına atacağını biliyordum.
Zarar görme olasılığı varsa, hiç tereddüt etmeden buna kucak açacaktı.
Acaba başına ne tür bir iş açacaktı?
Claire, Trevor adlı adamı Berlin’de bulacağına emindi.
Benim gibi makul bir insan, Claire’e kendi yarattığı bir hayalin peşinden koştuğunu söyleyecektir.
Ama Claire bu tür mantıklı yaklaşımlara her zaman kulak tıkamıştır.
Aklına eseni yapıyordu. Aceleciydi. Ve âşık olma düşüncesine âşık olmuştu.
Trevor McPhee’yi bulup bulamayacağını dert etmiyordu.
Onu bulduğunda ne yapacağını dert ediyordu.
Berlin çok büyük bir şehir olmuştu. 10 milyon kişi Berlin’de yaşıyordu.
Taksi bulmak mümkün değildi. O da bisiklet kullanmak zorunda kaldı.
Tüm büyük düşünürler zulüm görmüştür.
Attığın adımı 100 yıl sonra anlayacaklar.
Bugün tarihsel açıdan çok önemli bir gün.
Ailen olarak, bugün seninle olmaktan çok gurur duyuyoruz.
Şu an bizi görüyorsun. Biliyorum, çok konuşuyorum.
- Anton, bu Edith için. Henry için değil. - Edith’e de geleceğim.
Merhaba, sevgili Edith.
- Günaydın. - Günaydın.
Müzik için teşekkürler. Ama hala bankaya borçlusun.
Payımı hak ettiğimi düşünüyorum.
Bunu sonra konuşuruz. Seni takip ediyorlar.
- Deme! - Benden bahsetmiyorum. Zenci adam aşağıda, caddede.
Göstersene.
Bu da kim? Burada ne arıyor?
- Hangi otelde kalıyorsun? - Adlon.
Orada buluşalım mı? Yemek yeriz. Söz veriyorum.
Anton amca... benim gitmem gerekiyor.
- Demek Sam’in arkadaşısınız. - Hayır. Trevor’un arkadaşıyım.
♪ Bütün meleklere yalvarıyoruz ♪
♪ Bunu atlatmamı sağlayın, beni yalnız bırakmayın ♪
♪ Bütün meleklere yalvarıyoruz ♪
Şunlara bak! Yok oluşun eşiğindeyiz, tek dertleri gülmek, içmek, eğlenmek!
Bu uydunun bildiğimiz dünyanın sonunu getirebileceğini bilmiyorlar mı?
Eğer dünyanın sonu gelecekse niye gülüp eğlenmeyelim?
- Sana şu anda, burada âşık olabilirim. - Olma!
- O halde seni rüyalarımda seveceğim. - Ben de seni unutmayacağım.
Bir gün artık bu hayatta olmayacağım.
O gün geldiğinde beni bu halimle hatırla.
♪ Ağlıyoruz, yalvarıyoruz çünkü bunun nereye varacağını bilmiyoruz ♪
Trevor McPhee gelmedi elbette.
Claire Paris’e dönebilirdi ama artık bir görevi vardı:
Trevor’u bulmak ve onu korumak. Elinde bir ipucu vardı.
Onu buldum.
- Büyük balıkmış. 85.000 dolar. - Aranıyor mu?
Avustralya’daki opal işletmeleri birliği...
...onu yakalayana leziz bir ödül teklif ediyor.
- Ne yapmış? - Herhalde opal taşı çalmıştır.
- Benden de para çaldı. - Ne kadar?
Miktarı söylememeyi tercih ederim. Sadece onu bulmak istiyorum.
Normalde bu iş için ücretim 4.500’dür.
Ama bu insanlardan büyük bir ödül alacağım.
Sizin de serbest olduğunuzu... bana yardım edeceğinizi varsayarsak...
...3000 karşılığında paranızı geri alabilirim.
Belki siz paranın değil de adamın peşindesinizdir, beni ilgilendirmez.
Beni endişelendiren şey peşinde bir tetikçinin olması.
O zaman hızlı hareket etmeliyiz. Onu ilk biz bulmalıyız.
İlk önce ve hızlı... para parlıyor.
Trevor Lizbon’a gidiyor. Bak.
Paranı geri almak istiyorsan tatlım, kalkmalısın ve hemen şapkanı takmalısın.
Bir sonraki uçağa yetişelim.
Oyunda mısın, oyunbozan mısın?
Aşk ya da para. Her halükarda sen kazanacaksın.
Siz bir şairsiniz, Bay Winter. Siz de biliyorsunuz.
Aspirin var mı? Başım çok ağrıyor. - Elbette.
Claire dedektiflerin sert adamlar olduğunu düşünürdü.
Sam Spade ya da Philip Marlowe gibi.
Ama Philip Winter’ın yumuşak bir kalbi vardı.
Kayıp çocukları bulmakta uzmanlaşmıştı.
Tam olarak ne tür bir ilişkiniz var?
Âşık mısınız?
Sizi hayal kırıklığına uğrattığım için üzgünüm. Sizi bile ondan daha fazla tanıyorum.
Hayal kırıklığına uğramadım.
Tam aksine!
Şimdi ne yapıyoruz?
Hayır, dedim. Hayır demek hayır demektir. - Hayır, hayır durun.
Dinleyin. Bakın. Onu buldum!
Kullandığı kredi kartı şirketi 8 saat boyunca çevrim dışıydı.
Sonunda erişim sağladım. Alhambra Otel’de kalıyor.
Öyleyse, şimdi ne yapıyoruz?
Yavaş yavaş şebeğe yaklaş.
Winter’ın yeterli deneyimi yoktu.
Kekliğin çantaya girdiğini, avın sona erdiğini düşünüyordu.
Zengin olmuştu, keyfi yerindeydi.
Bu nedenle, müşterisinin avıyla özel bir görüşme yapmasına izin verdi.
Banka soyguncusu olan ben değilim, sensin.
Önce benden para çaldın, sonra beni beklettin.
Tesadüfen buraya geldiğini ve beni bulduğunu mu söylüyorsun?
- Üç günde üç ülkeden söz ediyoruz, şekerim! - Bana "şekerim" deme!
Demek tesadüfen güney Fransa'da arabanı tamir ettirdin, tesadüfen Berlin’de, amcamın evinde belirdin!
Hayatını kurtarmaya çalışıyordum.
Tesadüfen Lizbon’da kahvaltı yapıyorsun, öyle mi?
Gerçekten ne büyük bir tesadüf! Hangi istihbarat örgütü için çalışıyorsun?
Seni takip etmeme gerek yok. Dışarıda bir dedektif var, seni o takip etti.
Her neyse, seni bulmak hiç de zor olmadı.
Kredi kartını kullandığın her seferde çanlar çalmaya başlıyor.
Bu kadar komik olan ne?
Senden gerçekten hoşlanıyorum.
O yüzden ajan olduğunu kabullenmekte güçlük yaşıyorum.
Ajan olsaydım seni bulmak için bir ödül avcısını tutmama gerek kalmazdı.
- Ödül avcısı mı? - Evet.
Opal taşlarını çaldığın adamlar seni bulana ödül veriyor.
Senin bu ödül avcısı biraz yürüyüş yapmamıza izin verir mi?
Para karşılığında her şey mümkün, Bay McPhee.
Peki o zaman...
Buna ne dersin?
Bu yeterli mi?
Hey, bir dakika! Durun!
Kahretsin!
- Bu insanlar niye senin peşinde? - Gideceğim yeri öğrenmek istiyorlar.
Polisten mi kaçıyorsunuz?
- Ne dedin? - Senin ülkende bunun bir evlilik geleneği olduğunu söyledim.
Nereli bu adam?
Avustralyalı.
Balayı... balayında mısınız?
Tebrikler!
- Hayır demek hayır demektir! - Çık dışarı. Bana çalıştığını unutma! Çık!
Yavaş ol, sen küçük patronsun. Avustralyalılar bana 85.000 dolar verecek.
- Ayrıca senin borcun 3.000. Tamam mı? - Siktir git!
- Bunun başımı belaya sokacağını biliyordum. - Tabancayı sandalyenin üstüne koy.
- Silahlardan nefret ederim. - Bırak dedim.
Şimdi buraya gel.
Yavaşça. Yatağın bir adım yanında dur.
Kelepçeyi aç.
Elini ver. Buraya koy. Claire, bana yardım et.
Anahtarı ver.
Hayır!
- Hey! - Bir saniye bekle.
Verdiğim opal nerede?
Hayır, Claire, hayır.
Özür dilerim. Her şeyi benim için daha da tehlikeli hale getiriyorsun.
Trevor, dur!
Ona parasını verip bu işi bitirelim. Param var.
Çantayı ver.
Bunu aşağıda çöpten alabilirsin. Ait olduğu yer orası.
Trevor! Piç herif!
Şu anda bana 85.000 dolar kaybettirdin.
Bu taş masraflarımı karşılar.
Arkanı dön.
♪ Yazın öpücükleri, kışın gözyaşları ♪
♪ Bana verdiği tek şey bu oldu ♪
♪ Bir başıma gideceğimi hiç düşünmemiştim ♪
♪ Hatıraların izinden ♪
♪ Mutlu saatler, yalnız yıllar ♪
♪ Ama şikâyet etmeye hakkım yok ♪
♪ Çünkü yazın sıcaklığını hala hatırlıyorum... ♪
Claire bunu hiç kimseye açıklayamayacağını ya da mazur gösteremeyeceğini biliyordu.
Sanki duvara toslamıştı.
16 yaşında artık terk ettiğini düşündüğü türden bir acıyı yaşıyordu.
Görevini tamamlamaya kararlıydı.
Gidebildiği yere kadar gidecekti. Başka bir seçeneği var mıydı?
Eski hayatına geri dönmek mi? Bunun düşüncesinden bile nefret etti.
Hayır. Valizi kendim götüreceğim. Kaçıncı kat?
Altıncı kat, bayım. Asansörle çıkabilirsiniz.
- Hala burada mısın? - Beni burada bırakıp gidemezsin.
"Beni bırakamazsın!" Bana iş verdin sonra sepetledin.
Beni suçladın, kafama ettin! Senin yüzünden bir yıllık gelirimden oldum!
Üstüne bir de senin masraflarını karşılamamı benden nasıl beklersin?
Hiç param yok. Seninle ortak olduğumu sandı.
O yüzden bütün paramı aldı. Bunların hepsi senin yüzünden oldu!
Seni Paris’e göndermeye gücüm yetmez ama sana Moskova yolculuğu teklif edebilirim.
Ukrayna Otelinin barında beklersin. Ben onu yakalarım ve seninle yemeğe çıkarız.
- Anlaştık mı? - Anlaştık.
Buyrun, kahveniz. Başka bir şey ister misiniz?
- Selam, Gene. - Merhaba, Claire.
Tahmin et ne oldu? Paraya ihtiyacım var. 5.000 dolara.
- Moskova’da Ukrayna Oteline gönderebilir misin? - Biraz soluk al, Claire.
Vaktim yok Gene. Kartım bitiyor.
Bil bakalım burada kim var?
- Hey, Chico! - Merhaba, Claire. - Raymond nasıl?
- Claire, neredesin sen? - Moskova’ya giden bir uçaktayım.
O-L-I-V-I...
Öyle değil, unuttum. R...
Adı Doktor Nora Oliveira.
- Senin odanda kalmayacağım! - Benden iki oda parası vermemi mi istiyorsun?
- Benim odamın parasını vermeni istiyorum. - Sen de biliyorsun ki...
Yabancılarla tartışmana gerek yok.
Gene!
Boş oda yok.
Etrafına bir bak. Fuar varmış, her yer dolu.
- Gene, bu... - Winter.
Tüm Moskova’da tek bir boş oda yok.
Benim adım Winter. Senin olayın nedir?
Ne?
Winter bir dedektif.
Boş bir kanepe var. Elimizdeki tek boş yer.
Orası. Bir gecesi 1.500 ruble.
Bir geceliğine 1.500 ruble mi?
- İster alın ister almayın. - İstiyoruz.
Bu benim Balık Avı programım.
Pasaportuna ve kredi kartına bağlandı.
- Araba kiraladığı anda ya da sınırdan geçtiği anda... - Bu çok etkileyici, Bay Winter.
Bu gece birçok sınırdan geçiyor anlaşılan.
Ah, Doğu Bloğu, ancak konuşmayı bilirler! Arıza yaptı.
Vietnam malı çip kullansaydım hayat daha kolay olurdu.
Şimdi ne yapacaksınız?
Yarın burada yaşayan birini görmem gerekecek.
Trevor McPhee denilen bu adam nasıl biri?
Amerikan aksanıyla konuşan, uzun boylu, yakışıklı bir Avustralyalı.
Ne yapmış?
Müşterime sorsan daha iyi edersin.
Ben de tam olarak bunu yapacağım.
- İşbirliğiniz için teşekkür ederim. - Ne zaman istersen.
Uyumadığını biliyorum.
Seni hala seviyorum, ama başka tür bir sevgiyle, hepsi bu. Merdivene benziyor.
- Ben merdivene mi benziyorum? - Bir basamağı kırık bir merdivene...
Ve seni gördüğüm her an...
...basamağın kırıldığı anda hayatımın bittiğini biliyorum.
Özür dilerim.
Seni affettim. Ama bir daha asla sana güvenemem.
Seni anlıyorum, nasıl birisi olduğunu biliyorum, senden etkileniyorum, ama...
Ama senin açından, ilişkimiz bitti. Senin şu otostopçu...
...paranı çalan adam...
Onunla bir ilişkin mi var?
Onu seviyor musun?
Üstesinden geleceğim.
- Geldik mi? - Evet.
Kullandığın Doğu Bloğu programı güncel değil.
Paradan kısmışsın ama cebinden yine para çıkacak.
Uygun bir fiyata güncellemeyi yaparım.
Adamın adı Trevor McPhee demiştin, değil mi? - Evet.
Trevor McPhee bu. Peşinden koştuğun adam sana ödül kazandırmayacak.
Bu adam Trevor McPhee’nin kimliğiyle seyahat ediyor.
O zaman bu adam kim? - İzin verin...
Ben Ayıyım. Ödül Avcısı Ayı.
Orada bulurum, burada bulurum.
Onları her yerde bulurum.
Ayı. Bu da Gelişmiş Ödül Bankası Programı.
Arıyorum.
Bana bir dakika verin. Tespit ettim.
Yakaladım!
Aradığınız adam bu.
Evet, bu o!
Bulan kişiye ödül: 500.000 dolar. - Bunlar Vietnam çipleri!
Satın almaya gücünün yetmemesi çok acıklı!
Ödülün bu yüze ait olup olmadığını nereden biliyoruz?
Bana güvenmek zorundasın. Çok mu zor?
Sen ne yapmak istiyorsun?
Ben sadece paramı geri almak istiyorum.
Bu ekipmanı satın almak bana kaça patlar? Yazılım ve donanım. - Gene?
Hayır, hayır! Bu kızla evlen, evir çevir ama bu adamın peşinden gitme.
Seni sikmeyecek. O adamı sikmek istiyor.
İlişkimizin niteliğini hemen nasıl da anlamışsın!
Ayrıca kalkıştığın şey senin boyunu aşar.
Bu buzdolabından bir bilgisayar satın alarak dedektif olacağını mı sanıyorsun?
Moskova’dan git. Mahvolacaksın.
Arabanı elinden alacaklar, elektriğini kesecekler.
Bilgisayarın çalışmayacak. Çöpünü almayacaklar.
Kabul et Winter, bu bilgisayarı sen de istiyorsun ama paran yetmiyor.
Efektif olmak için sana bir dedektif lazım. Bu bilgisayar ancak o zaman işine yarar.
Ben Berlin’e dönüyorum.
Kaplanı yakaladığında... asıl o zaman ne yapacağını sor kendine.
Durun bir dakika, Bay Winter.
Opal taşını geri vermenizi istiyorum. Lütfen.
Masraflarım için 5.000 isterim.
Claire bu yüzü, Trevor McPhee’yi kendisinin icat ettiğini, birlikte olabileceği...
...bir adamın hayalini bu yüze yansıttığını ara sıra düşünmüş olmalı.
Paniğe kapıldığını hissettiğinde daha çok çabalıyordu.
Moskova’da kalış süresini uzattı. Bir günden iki güne, iki günden üç güne...
Hep bir otel daha, bir otel görevlisi daha vardı.
♪ Bekliyordum, vakit öldürerek ♪
♪ En son loş bir salonda buluşmuştuk ♪
♪ Gelin ve damat kadar yakındık birbirimize ♪
♪ Yemek yedik, şarap içtik... ♪
- Kazanıyorsunuz. - Çoktan vakti gelmişti.
Kartlarla şansımı denedim ama...
Seninle daha önce karşılaşmadık mı?
Olabilir.
- Boş ver. Bu kadar çok parayı nasıl harcayacaksın? - Sana bir içki ısmarlamakla başlayabilirim.
Winter gitmişti. Claire’in koruyucu meleği bendim.
Hayır, kendimi kandırıyordum. Tek istediğim onun bana geri dönmesiydi.
Ona karşı anlayışlıydım. Yorgunluktan tükenmiş halde bana gelmesini bekliyordum.
Bulmasını hiç istemediğim bir adamı aramasına yardım ediyormuş gibi yapıyordum.
Ne var ki Ödül Avcısı Ayı hemen buldu onu.
En azından rakibimin kötü karakterli birisi olduğunu kanıtlayabiliyordum.
Gerçek adı Sam Farber’dı, Trevor McPhee değil.
ABD hükümeti tarafından endüstriyel casusluk suçlamasıyla aranıyordu.
...Daniel Lanois’den dinliyoruz, "Şeytanla Yatağa Girmek"...
Seni daha önce gördüm. Fransa’nın güneyinde.
Sam Farber’ın kız arkadaşısın, değil mi?
Yani... Trevor’un mu?
McPhee! O da aynı kişi.
Ona şunu söyle: Palo Alto’daki Sunset Lab ile olan hizmet sözleşmesini ihlal etti.
O kamera o şirketteki mesaiyle ve devlet finansmanıyla geliştirildi.
Bilim adamı mıymış?
Beni soydu, ihanet etti, bütün paramı aldı. Ve ben onun kız arkadaşı değilim!
Ama nerede olduğunu bana söyleyeceksin, değil mi?
Nerede olduğunu bilseydim burada seninle oturmazdım. Onun yanında olurdum.
Onunla sevişiyor olurdum.
Niye bunu söyledim ki?
Sana pentosin fosfat verdim. Gerçek serumu.
Sorun değil. Ben de sana beş tane uyku hapı içirdim.
Kaltak!
- Trevor gerçekten suçlu mu? - Garson...
- Kahve... - Olsa ne olur? Ben de bir suçluyum.
Nice Havaalanındaki banka soygununa karıştım.
Raymond vurulmuş, ama Chico iyiydi.
Korktuğum tek şey, polislerin Gene’nin adresinin bilgisine ulaşmaları.
O masum. Ben de aslında sarışınım.
Bak, saçmalamayı kes!
Uyuma. Trevor’un ne yaptığını bilmek istiyorum.
Zaten anlattım...
Bu haplar bende hiç bu kadar etkili olmadı.
♪ ...Şeytanın yatağını terk etmiştin ♪
Sanırım o bir casus. Hala casusluk yapıldığına inanamıyorum.
Burada, Moskova’da, 1999 yılında!
Ben bir turistim ama soyguna da karıştım.
Tüm bunları paramı çalan adamı korumak için yapıyorum.
Artık yetti. Bankadan para çalan insanlardan para çalmak!
Beni anlıyor musunuz?
Yeniden birlikte olmamız mümkün değil, biliyorsun. Biliyorsun, o bebeği asla yapmayacağız.
Bu çok üzücü.
Asla akmayacak bir nehir gibi. Hiç olmayacak bir gün gibi.
Neden bana iyi davranmaya devam ediyorsun?
...Neden bu kadar nazik ve iyisin? Bunu yoksa... Beni cezalandırıyorsun.
Arıyorum.
Bana bir dakika verin.
Onu buldum!
Transsibirya Ekspressine binecek.
Farber Moskova’dan 23:10’da kalkıp Pekin’e gidecek trende yer ayırttı.
Hesap işleri çok karıştı.
Şimdilik hoşça kal diyorum.
Yüz yüze konuşmak can yakıcı olurdu. Benim için de.
Seni hala seviyorum, kırık merdiven.
Seni hala seviyorum- kırık merdiven-
♪ Beni göreceksin, tanımadığın bir yüzde İz bırakmadan batan gemilerde ♪
♪ Babanın içindeki şüphede -Acaba yakaracak mı yoksa bağıracak mı?- ♪
Afedersiniz.
♪ Yanan hacın arkasında İmrendiren o hayali ölümde ♪
♪ Bana doğru koştuğun zaman, koş bana ♪
♪ Uçmaya çalışacaksın ama uçamazsın ♪
♪ Saklansan da hemen arkandayım ♪
Afedersiniz.
♪ Koşarak kaç benden, kaç benden ♪
♪ Ben iblisim ♪
♪ Düşmanınım senin Nereye gidersen git, oraya geleceğim ♪
♪ İdealler ve gerçek arasında Düşünce ve eylem arasında ♪
♪ İz bırakmadan batacaksın Kendi yüzünden tiksinmeye başlayacaksın ♪
♪ Sana ait ne varsa satıp Bir tahtın gölgesinde mi kalacaksın? ♪
♪ Bana doğru koşacak mısın, koş bana ♪
♪ Uçmaya çalışacaksın ama uçamazsın ♪
♪ Saklansan da hemen arkandayım ♪
♪ Benden kaçmayı dene, kaç benden ♪
♪ Ben iblisim ♪
♪ Düşmanınım senin Nereye gidersen git, oraya geleceğim ♪
Bir sonraki tren üç gün sonraydı.
Elbette Claire o kadar beklemeyecekti.
On dakika sonra, güneydoğu yönünde Pekin’e doğru giden bir motosikletin arkasındaydı.
Hâlbuki kuzeybatıya gitseydi Trevor’u bulabilirdi.
O kadar yer varken Sam’in gelip beni Sibirya’da bulması inanılmaz bir şey!
Beni bu çirkin yerde görecek olmana üzülüyorum.
Ama korkarım, dünya böyle bir yer.
Keşke Sam ben Lizbon’dayken gelseydi, evde, çocuklar yanımdayken.
Bunun yerine Claire, Çin’deki yolculuğunu benim için filme kaydetti.
Dört gün sonra, bir servet harcayarak, bu kayıtları...
...videofaks’la Paris’e, bana gönderdi.
- Adın ne? - Adın ne? - Hayır, senin adın ne?
Charlie Sen
- Claire. Claire. Claire Tourneur. - Claire Tourneur. Tamam.
Gördün işte, Gene. Çince öğreniyorum. Şimdilik "ni hao" demeyi öğrendim...
... "ni hao" nasılsın demek.
Gene, çektiğim filmi gördün işte.
Pekin’deyim. Tiananmen Oteli, oda numarası 1407.
Bu kayıt eline geçer geçmez beni ara lütfen. Telefonunu bekleyeceğim.
Selam Claire, benim. Mesajını şimdi aldım.
- Buzdolabından istediğin başka bir şey varsa... - Hiçbir şey istemiyorum, Gene.
- Kayboldum. - Anlaşılan çıkmaz sokağın sonuna vardın.
- Trevor’un izini kaybettim. - Onu Pekin’de arıyorsun. Şaşırdığımı söyleyemem.
- Nerede aramalıyım? - Hiç vazgeçmeyeceksin, değil mi?
Neden eve dönüp her şeyi unutmuyorsun?
Bak bana, Gene. Benim, Claire. Başka türlü olmasını bekleyemezsin.
Peki.
- Çocuk tiyatrosunu hatırlıyor musun? - Tokyo’da değil miydi?
Evet. Salı akşamı orada buluşalım, olur mu?
Dünyadan Haberler, son dakika. Amerikan hükümetinin...
...uyduyu düşürmeye yönelik girişimlerine karşı başlatılan protestolar...
...ABD’nin Birleşmiş Milletler Büyükelçisinin Berlin’de öldürülmesiyle yeni bir boyut kazandı.
Büyükelçinin öldürülmeden önceki son anları...
...bizzat fail tarafından videoya kaydedildi.
Birleşmiş Milletler uyduyu düşürerek tüm dünyayı yok edecek zincirleme bir reaksiyon başlatacak.
Bizim ölümümüz size bir işaret olsun, son bir uyarı. Uyduya dokunmayın!
Ceset olmak için acelem yok...
...ama yaşamlarımızı feda etmem gerekiyor. Çünkü gezegenin kaderi...
...Amerikalıların ne yapacağına bağlı. O yüzden, hoşça kalın!
Dünyadan Haberler için Nomi Morris Berlin’den bildirdi.
Gelmeyeceksin sandım. Trevor nerede?
Şöyle de diyebilirdin: "Seni görmek çok hoş. Takım elbisen çok güzelmiş."
Takım elbisenden nefret ettim ama seni görmek çok hoş.
Tokyo’ya ilk kez geldiğimiz zamanı hatırlıyor musun?
94 yılının yazıydı.
- Birlikte geçirdiğimiz ilk yaz. - Eski güzel günler.
Rolling Stones’un son konseriydi.
Elbette son konserleri değildi, devam ettiler.
McPhee-san ya da Farber-san... Bu otelde bu isimde biri kalıyor mu?
- Farber-san? - Evet. Farber-san.
Sanırım yedinci katta olduğunu söylüyor. Lütfen yazabilir misiniz?
Durun. Burası erkeklere özel bir yer!
- Bu taraftan. - Teşekkürler!
- Bayan! Bekleyin! - Yabancı mı?
Yabancı bir kadın var!
Yanlış gelmediğinize emin misiniz? Buraya sadece erkekler girebilir!
Buraya kadınlar giremez! Erkeklere özel bir yer burası. Kadınlara yasak!
Bebeğim!
Yardıma ihtiyacım var.
- Winter! Hayır! - Kaç buradan!
Hala dedektifçilik mi oynuyorsun? Yoksa bellboy’luğa mı başladın?
Claire nerede?
Birilerinin onu kovaladığını gördüm ama bunun bir haber değeri yok tabii.
- Beni kızdırmaya mı çalışıyorsun? - Birisi tepene sıçacağına kan beynine sıçrasın.
Arkadaşın Krassikova en fazla parayı verene bizi sattı.
CIA, KGB, Yakuza, ödül avcıları... Kim bilir işin içinde başka kimler var.
Tam bu noktada bilgisayar işi biter, gerçek dedektiflik işi başlar.
- Fazla zamanımız yok. - Biz derken? Bana iş vereceğini mi ima ediyorsun?
Sana iş vermek mi?
Kesinlikle hayır!
Sayanora.
Beni tanıdın mı?
- Lizbon’daki meleksin, değil mi? - Yine melek olacağım.
Beni buradan götürür müsün? Lütfen.
♪ ...sana teşekkür ederim dedim, teşekkür ederim ♪
♪ Dünyanın sonuna kadar seveceğim seni ♪
♪ Kömür kadar kara gözlerini, uzun simsiyah lülelerini ♪
Gene, özür dilerim.
Sağ salim geldin.
- Çantalarımı almam lazım. - Neden?
Claire, bu durumdan hiç hoşlanmadım.
Hiç mi hiç hoşlanmadım.
Benimle olman çok daha iyi, biliyorsun değil mi?
Onu tanımıyorsun.
Sen tanıyor musun?
Bana ihtiyacı var şimdi.
O zaman bu ayakkabılara da ihtiyacı var.
Teşekkürler.
İşe yaradı. Daha iyi oldu.
Tüm gece boyunca seyahat ettiler.
Artık kimsenin onları takip etmediğinden emin olana dek.
En sonunda, Tokyo’dan kalkan bir trende buldular kendilerini.
Trenin nereye gittiğini bilmiyorlardı.
Claire bileti Shinjuku garından almıştı, anlamını bilmediği simgeleri göstererek.
- Nereye gidiyoruz? - Bilmiyorum.
Claire’in bildiği tek bir şey vardı: Sonunda misyonunu bulmuştu.
Âşık olduğu adam neredeyse kör olmuştu. Ve Claire’e ihtiyacı vardı.
1999 yılı kasım ayında bir sabah Claire'in izini yitirdim.
Sabahın ilk ışıklarına dek Tokyo sokaklarında dolandım durdum.
Kendime, Claire'in muhtemelen sonsuza dek hayatımdan çıktığını...
...onu takip etmeye hakkım olmadığını söyledim durdum.
Sonra benim de takip edildiğimi fark ettim.
Yapma. Şimdi vazgeçme. Onu bulacağız.
- "Biz" kim? - Sen ve ben.
Peki. Ben.
Çay ister misin?
İstesem bile ücretini karşılamaya gücüm yetmez. Üzgünüm.
Arabayı kullanırsın. Bana ücret ödemene gerek yok.
Arabayla nereye gideceğiz?
Opal taşlarının geldiği yere.
Orası neresi?
Coober Pedy. Avustralya'nın güneyinde. Dünyada opal taşının yüzde 95'i orada üretiliyor.
Çantaları alır mısın?
Burada hoş vakit geçirmenizi dilerim.
- Çok yorgun görünüyorlar. - Çok uzun bir yoldan geldikleri belli oluyor. - Evet.
Claire ve Trevor, Hakon adındaki bir dağ köyüne gelmişlerdi.
Burada geleneksel bir konuk evi, bir "ryokan" buldular.
Bütün gece ve ertesi gün boyunca uyudular.
Şans eseri olabilecek en doğru yere geldiklerini henüz bilmiyorlardı.
Ryokan'ın sahibi Bay Mori...
...büyük bir tutkuyla bahçesinde şifalı bitkiler yetiştiriyordu.
Şifalı bitkiler.
Islak beze sar, gözlerinin üstüne koy.
Çok teşekkür ederim.
Ben gösteririm.
Her gece bir tane.
Anladım. Çok teşekkür ederim.
Bay Mori'nin verdiği hediyeler şifalı otlarla sınırlı kalmadı.
Bay Mori, Claire'e dağlarla, ağaçlarla ve çiçeklerle dolu dünyasını gösterdi.
Bir seferinde Claire'e şunu söyledi: "Tek bir şey öğrendim:
"Gözün gördüğüyle kalbin gördüğü bir değil."
Claire, hayatında ilk kez doygunluğu tadıyordu.
Sonunda bir işe yaradığını hissediyordu.
Hakkında çok şey öğrendim.
Kamera meselesini biliyorum.
Kamerayı çaldığını biliyorum.
Gerçek adım Samuel Farber.
Doktor Henry Farber'ın oğluyum.
Kamerayı o icat etti.
ABD devleti kamerayı almak istedi.
Ama babam onlara güvenmiyordu. Kamerayı başka amaçlarla kullanacaklarını düşünüyordu.
Asıl onlar bu kamerayı bizden çalmak istiyor.
Bu kamera...
...kör kişilerin görebildiği resimler çekiyor.
Annem kör.
Ben de görüntü topluyorum.
Annemin görmesi için.
İstediğim tek şey, annemin görmesi.
Ve babamın da benim onu sevdiğimi bilmesi.
Bunu bana daha önce de söyleyebilirdin.
Seni seviyorum.
- San Francisco'ya gittin mi hiç? - Oraya mı gidiyoruz?
Evet. Kız kardeşim Elsa'yı kaydetmem lazım.
Birkaç kere gittim. Seni en sevdiğim bara götüreceğim. Tosca'nın barına.
Brendili sıcak çikolata içeriz.
- Kulağa çok tehlikeli geliyor. - Senin yaşadığın şeyler kadar tehlikeli değil ama.
Birlikte yaşadığımız şeyler.
Göstergeler yeşil olmadı mı daha?
Yeşil oluyor ama hemen kırmızıya dönüyor.
Gözlerinle bilgisayardaki hareketleri izle.
Göstergeler yeşil olacaktır. Yeniden başla.
Annen gerçekten benim gördüğüm şeyi mi görecek, Trevor?
- Sam. - Evet. Sam.
Kamera, gördüğün şeyi kaydediyor.
Ama aynı zamanda baktığın şeye beyninin verdiği tepkiyi kaydediyor.
Görme ediminin biyokimsayal sürecini kaydediyor.
Baktığın şeye yoğunlaşman lazım.
O zaman bilgisayar yaşadığın görme deneyimini daha kolay algılıyor ve aktarıyor.
Çok acıtıyor. Gözlerim yanıyor.
Neden neredeyse kör olduğun şimdi anlaşıldı.
- Kırmızı olan. - Kırmızıyı mı beğendin? İnanamıyorum. Yeşili almayacaksın yani.
- Silecekler çalışıyor mu? - Her şey çalışıyor.
Peki sende iş var mı?
Hadi, kartını ver de herkes işine baksın.
Hayır, hayır. Kartla değil. Nakit ödeyeceğiz.
- Hey, mallık yapma şimdi, tamam mı? - Ona mal deme!
Canım ne isterse onu derim, küçükhanım.
Hayır, diyemezsin. Biz bu arabayı alıyoruz ve ödeme nakit olacak.
Kimse nakitle çalışmıyor. Kimse nakit istemiyor. Bernie nakit istemiyor!
- Ödemeyi nakit olarak yapacağım. - Nakit verirsen hayatımı tehlikeye atarsın.
Hayır, niye hayatımdan olayım? Nakit için birisi bıçak çeker...
...beni delik deşik eder, kanlar içinde yerde bırakır!
Bence biraz abartıyorsun.
Sence biraz abartıyorum, öyle mi?
Peki, tamam. Buna ne diyeceksin? Hadi bakalım, göt herif.
Beni zengin et! Şunu Bernie'ye ver bakalım.
Şuna bak, demek oynamak istiyorsun?
Geç şuraya. Dur orda!
Şuna bak, ne çok para varmış!
Her şeyi alacağım, tamam mı? Hepsini alıyorum.
Çekil önümden göt herif.
Gidip adam getireceğim! Tam da birbirinizi bulmuşsunuz!
Cehenneme kadar yolunuz var! Git bir kredi kartı al, göt herif!
♪ Biz insanız, dünyadan geldik ♪
♪ Korkmanız için hiçbir neden yok ♪
♪ Sanırım bu gezegeni çok seveceğiz ♪
- Neden evime gelmiyorsun? - Elsa, sana gelmemiz mümkün değil.
Evini izliyor olabilirler. Bu riski alamam.
Tüm bu sırlardan, bilimden, "tüm dünya bize karşı" hikâyesinden sıkıldım.
Son üç yıldır kimse beni taciz etmedi.
Yeniden başlamasını istemiyorum.
Annemiz için bunu yapmalısın! Son bir kere.
Bir tek seni kaydetmedim. Bunu yapmazsan seni hiç göremeyecek.
Güvenli bir yer bulup seni arayacağım. Bu numara güvenli mi?
Sam, bu muhasebenin numarası.
- Seni arayacağım. - Peki.
Chico'ya ulaşmaya çalışacağım yine.
♪ Manhattan adasını birkaç boncuğa aldık ♪
♪ Bakın, size de birkaç alet getirdik Bu çılgın şeyin adı TV ♪
Pentagon uzaydaki nükleer patlamanın...
...tehlike yaratmayacağını söylüyor. Peki, bu doğru mu?
Uzmanlara göre, bu tür bir patlama uzaydaki savunma uydularını etkileyecek...
...ve zincirleme bir reaksiyon başlatacak.
Gökyüzündeki büyük patlamayı bekliyoruz! Jim Haywood, BM'den canlı yayında bildirdi.
Claire! Bu inanılmaz! Falımda çıkmıştın.
Nereden arıyorsun? San Francisco'dan mı? Yok artık!
Sen nereden biliyorsun?
Bu sabah falcının biri her şeyi söyledi.
O zaman bana biraz borç vereceğini de biliyorsundur.
Bundan çok daha inanılmaz şeyler söyledi.
Chico, hiç param yok. Çok büyük sıkıntıdayım.
Anladım. Bedenimi değil paramı istiyorsun!
Kimim ben, ha? Sen benim metresim misin?
Şaka şaka. Bana adresini ver.
Mission Bell Moteli.
Buraya geliyor.
- Bu çok korkunç, kendimi çok kötü hissediyorum. - Neden?
Metresi olmamı istiyor.
Falcısı söylemiş. Ben onu hayatın zirvesine çıkaracak kişiymişim.
Hayatın zirvesi!
Durum hiç komik değil.
Hamburger alacak paramız yok.
O halde...
♪ Paranı aldım, senden bir içki içtim ♪
♪ Bugünlerde düşünmeyen çok şey kaybediyor ♪
Şu kamerayı çek yüzümden, siktir git!
♪ Beni o masum gözlerinle kendine çektin ♪
♪ Bilirsin her zaman sürprizleri severim ♪
♪ Bahçede pisliği oynuyordum ♪
♪ Dudaklarını öptüm, kalbini kırdım ♪
Bak, bu sensin!
♪ Sense dünyanın sonunu gelmiş gibi davranıyordun ♪
Ayağa kalk!
Üstünde ne var bakalım Miss Amerika! Konuşacak mısın?
- Hiçbir şey. Ben buralı değilim. - Boktan bir ülkeden geldin, biliyorum.
Aradığım şey sende, çıkar hadi. Kımıldama. İndirin kafanınızı!
♪ Pişmanlığın dalgalarında, neşenin dalgalarında ♪
♪ Yok etmeye çalıştığım kişiyi buldum ♪
♪ Sense dünyanın sonuna kadar bekleyeceğini söyledin ♪
REHİN KARŞILIĞI BORÇ PARA
Claire?
Gidelim. Çabuk!
Sam Tosca'nın barını hatırladı.
Claire'in brendili sıcak çikolata sattıklarını söylediği bar.
Üç gün üç gece boyunca bu içkiyi içerek Claire'i bekledi.
Claire'in çalıntı parayı Fransa'nın güneyinden Paris'e taşımak için kullandığı çanta...
...hala yanındaydı. Çantadaki verici duruyordu hala.
Chico'nun onu bulması hiç de zor olmadı.
♪ Adamın bir işi vardı ve kadın rahattı ♪
♪ Biri gittikten sonra diğeri geliyordu ♪
♪ Bense, sanırım arada bir yerde sıkışıp kaldım ♪
♪ Sırrımı gidip İsa'ya açmayacaktım ♪
♪ Zar atıldı, savaş kazanıldı ♪
♪ Mermiler boş, çift namlulu silah oyuncaktı ♪
♪ Bir an bile eğlenemedim ♪
♪ Geliyorlar ve geliyorlar ve geliyorlar ve geliyorlar ♪
♪ Nazik bir dille kabullendim ♪
♪ Hiçbir söz söylenmedi, konuşmak gereksizdi ♪
♪ Kabullen, ayaklan, zile bas ♪
♪ Çekme parmağını zilden ve kur cümleni ♪
♪ Tüfeğe gerek yok, bu konuşma çoktan bitmeliydi ♪
♪ Hepimiz biliyoruz bunun ne anlama geldiğini ♪
♪ Bu konuşmayı mezarına sakla ♪
♪ Ben yediğim lokmayı yutabilirim ancak ♪
♪ Ve o adamdan nefret etmiyorum ♪
♪ Ve o kadından nefret etmiyorum ♪
♪ Geliyorlar ve geliyorlar ve geliyorlar ve geliyorlar ♪
♪ Nazik bir dille kabullendim ♪
♪ Hiçbir kalp kırılmadı, konuşmak gereksizdi ♪
♪ (Benimle konuşma) Bana yalnızlığı anlatmaya kalkma ♪
- Nerelerdeydin? - Sorma.
Asla sorma!
♪ (Benimle konuşma) Bana yalnızlığı anlatmaya kalkma ♪
Chico! Kurtarıcımız!
Her zaman Amerika'ya gelmek istemişimdir!
Majestik, fantastik, bampimpom, plastik Amerika!
Bizi nasıl buldun?
Bir araba aldım ve bütün barları dolaştım!
Olmuyor. İşe yaramıyor.
Hiç odaklanamıyorum.
Özür dilerim, Elsa.
Başlayabilirsin, Elsa.
Rahatladım.
Nereye kayboldunuz? Ölmüş olabileceğinizden korktuk.
Sonunda kabullenmeye başladım.
Çok acayip. En sonunda bu kaydı yapabiliyoruz.
Rüyamda Henry'nin yeniden görmeni sağladığını gördüm.
Hep söz verdiği gibi.
Benim yüzümü görebiliyordun ama bir şeyler ters gidiyordu.
"Hayır", dedin... "Bu benim kızım değil."
Ben de şöyle dedim: "Ama buradayım. Kızınım."
Beni göreceğin için çok mutluyum.
Keşke orada, yanında olabilseydim.
Beş yıl önce hala güzeldim.
Bu inanılmaz bir şey.
Yüzüme bir bak!
Annem yüzümü görecek!
Heidi.
Buraya gel.
- İşte Heidi. - Beş yaşındayım.
Onun doğumundan önce kaçmıştınız. Ağzını senden almış, anne.
İnanamıyorum!
İki gün önce Marsilya'da sıkılıyordum.
Şimdiyse Avustralya'ya gidiyoruz!
- Adın ne? - Luther.
- Araba kullanmayı biliyor musun, Luther? - Elbette biliyorum.
Anahtar burada. Normal otomatik.
- Anladım. - Şanslı günündesin!
Bu araba benim mi şimdi?
- Çalışıyor, değil mi? - Evet, çalışıyor. Çok teşekkürler.
Bekle bizi Avustralya! Körler görecek, yer yerinden oynayacak!
Al bunu oynat, güzel adam!
- Dikkat et. - Teşekkürler.
Merhaba. Bu şeyi kullanmayı biliyorsun, değil mi?
Adam bana araba verdi!
İyi eğlenceler, Luther!
Elimden geleni yapacağım elbette!
Chico'nun parası, göze görünmeden ABD'den ayrılmalarını sağladı.
Korelilere ait yükgemisiyle Sydney'e doğru denize açıldılar.
Yolculuk üç hafta sürdü.
Sessiz bir yolculuk oldu. Balayı gibiydi.
Claire nereye gittiklerini hala bilmiyordu.
Sam söylemiyordu.
Chico açısından yolculuk fazlasıyla sessizdi. Bu yüzden arkadaşını aradı.
- Selam, Chico. - Merhaba, Raymond!
- Merhaba. - Seni gördüğüme çok sevindim.
Öyle mi? Ne diyecektin?
Bir Kore gemisindeyim. San Francisco'dan Sydney'e gidiyorum.
Bir şeyi de kolay yoldan yapsan olmaz, değil mi?
- Uzun bir yolculuk. Biraz sıkıcı. - Nasıl vakit geçiriyorsun?
Gemideki mürettebatla kâğıt oynuyoruz.
- Kazanıyor musun peki? - Çok iyi oynuyorlar. Bazen kaybediyorum.
- Bunlar hep senin payından düşecek! - Sorun değil.
Sana sorun değil tabii. Bense hastanedeyim.
Yapma, Raymond.
Niye aradın? Bir şey mi söyleyeceksin?
Geyik yapmak için aramışsın, kapatıyorum.
Raymond çok sinirli!
Bujilerde sorun yok, enjektörlerde sorun yok.
- Bence sorun besleme pompasında. - Evet, öyle görünüyor.
Sende...
...7-16'lık anahtar var mı? - İşte bu.
Selam, Claire. Bil bakalım ne oldu? Emlakçının daire için verdiği...
...ilk fiyata inmesini sağladım.
İlgileniyorsan daire hala boş. Ama cumaya kadar bana haber vermelisin.
Makiko, tüm bunlar çok uzak bir geçmişte kalmış gibi.
Her şey çok değişti. Şimdi Avustralya'dayım. Bak.
Artık daire almak istemiyor musun, Claire?
Hayır. Geri dönüp dönmeyeceğimi bile bilmiyorum.
Ama nereye gidersem gideyim, her zaman kalbimde bir yerin var.
Arıyorum.
Bana bir dakika verin.
Onu buldum!
Claire Tourneur kredi kartını kullanarak...
- İnanmıyorum! -...Avustralya, Coober Pedy'deki bir telefon kulübesinden görüşme yapıyor.
Bunu da yer misin?
Claire burada, Coober Pedy'de! Şimdi telefonla görüşme yaptı. - Olamaz!
Winter, gerçekten de dahisin.
Hiçbir şey benden kaçmaz!
Ne diyor bu? Nereye gideceğiz? Claire'i nasıl bulacağız?
Tek atlık bir yer burası. Yola koyulalım, nasıl olsa buluruz.
Çok kirli.
Birleşmiş Milletlerdeki kargaşa hali devam ederken...
...ABD uyduyu düşürmeyi planlıyor.
Uluslararası toplum patlamanın öngörülemeyen etkilerinden ötürü tedirgin.
David, bu olmuyor. Çok fazla aşınmış.
Adam'ın dükkânına gidiyorum. Belki elinde başka bir pompa vardır.
- Ne yapalım. - Elbette.
♪ Hayat bir midilliye okunan Sanskritçe gibi ♪
♪ Aklımın gözüyle bakıp dilinle boğulduğunu görüyorum ♪
♪ Bu tür bir bağlılık ne işe yarar? ♪
♪ Çok gezdim, işlerin nasıl yürüdüğünü biliyorum ♪
♪ Göze benzeyen bir çikolata ne işe yarar? ♪
♪ Bilgisayarla yapılmış bir burun ne işe yarar? ♪
♪ Nisanda kanser ne işe yaradı? ♪
♪ İşe yaramaz, hiçbir işe yaramaz ♪
♪ Öldürmek yoksa savaş ne işe yarar? ♪
♪ Yukarı doğru yağan bir yağmur ne işe yarar? ♪
♪ Canını yakmayan bir hastalık ne işe yarar? ♪
♪ İşe yaramaz, bence hiçbir işe yaramaz ♪
♪ Aklıma gelen bu şeyler ne işe yarar? ♪
♪ Hiç düşünmemek daha iyi değil mi? ♪
♪ Köpükten bir âşık, duyguları beton gibi ♪
♪ İşe yaramaz, zerre kadar işe yaramaz ♪
♪ Yaşamadıktan sonra hayat ne işe yarar? ♪
♪ Havlayan bir aslanın kime ne yararı var? ♪
Trevor?
♪ Senin sevdiğin hayatı başkaları bir gecede yaşıyor ♪
♪ Bu adil değil, hiç adil değil hem de ♪
♪ İyi olan ne var? ♪
♪ Bebeğim, işe yarar ne var? ♪
♪ İyi olan ne var? ♪
♪ Pek de bir şey yok ♪
♪ Hey bebeğim, işe yarar ne var? ♪
♪ İyi olan ne var? ♪
♪ Pek de bir şey yok ♪
♪ İyi olan ne var? ♪
♪ İyi olan ne var? Hayat iyi ♪
♪ Hayat iyi mi? Hayat iyi ♪
♪ İyi olan ne var? Hayat iyi ♪
♪ Çok da uzun değil ama ♪
Adın ne?
Gerçek adı Farber.
Sam Farber, muhtemelen.
Trevor McPhee efsanesini bitirmek istemiştim.
Bunun doğrudan bir sonucu olarak, her yerde alarmlar ötmeye başladı.
En uzaktaki Moskova'dan hemen köşedeki motele dek, her yerde.
- Sam Farber! - Kim o?
Görüşürüz.
Burt adlı bu ödül avcısı çok yetenekliydi.
Bu nedenle Trevor McPhee'yi bulması için opal şirketleri tarafından kiralanmıştı.
Sam Farber'ı arayan herkesten fersah fersah öndeydi.
Şimdi başka bir öykü anlatma zamanı.
Kamuya açık bir alanda huzuru bozmak.
Coober Pedy'de hiç olmayan bir şey yani! Onları nezarette tutmaya gerek var mı?
Bu adam ünlü yazar Eugene Fitzpatrick. Fransız yazar. - Beni ilgilendirmez.
Kamerayı gördüm elbette. Hatta onu kullandım da. San Fransico'da kayıt yaptım.
Peki şimdi nerede kamera?
Kamera nerede kamera nerede...
Burt gerçek serumunu kullanıyordu. Gerçeği çok seviyordu.
Her zaman gerçeğin peşindeydi.
Kamera nerede mi?
Hayır, hayır. Fransızca değil, İngilizce konuş!
Orada işte, çantanın ön kısmında.
Kes şunu!
Sam Farber şimdi nerede?
En azından ikimizden birisi hak ettiği yerde şimdi.
Çok büyük bir yanılgı içindesin!
O kadar yanlışsın ki, biraz sonra koltukaltından kulak çıkacak.
Ben ajan da değilim mücevher hırsızı da.
- Nesin o halde? - Bilmiyor musun?
Dünyanın her yerinde beni takip ettin ama kim olduğumu bilmiyorsun, öyle mi?
Ona zarar verirsen seni öldürürüm.
Chico, sen olmasaydın ne yapardım ben? Bunu biliyorsun, değil mi?
Sen benim tuhaf koruyucu meleğimsin. İlk başta domuzun teki olduğunu düşünmüştüm.
Önce kaza yaptın, sonra sarhoş oldun.
- Durmaksızın konuşuyorum. - Çok güçlü bir ilaç olmalı.
- Kendimi durduramıyorum! - Bu ilaçtan bana da ver biraz.
Korkunç.
- Sam çantaya göz kulak olmamı istemişti. Olur mu? - Peki.
Götürelim mi?
Biz iyiyiz. Claire birkaç uyku hapı içti.
Claire. İyi misin? Sana zarar vermedi, değil mi?
Chico... zamanında yetişti.
Çanta... Çantayı sakladın mı?
Çantayı David aldı.
Sorun yok, Claire iyi. Uyku hapı içti.
Bacağına ne oldu?
Claire, beni duyabiliyor musun?
Sen mi geldin...
...kırık merdiven.
Hey Sam! Nereye gittiğinizi söyle bana. Ben de orada olmak istiyorum.
Hayır. Hayır, söyleyemem.
Özür dilerim ama söyleyemem.
Onu seviyor musun?
Evet, seviyorum.
Umarım o da seni seviyordur.
Bana yardım edebilir misin?
Elbette. Ben aslında tamirciyim.
- Çantan nerede? - Çantam mı?
Bizden ayrı seyahat ediyor.
Hoşça kal.
- Teşekkürler, kanka. - Teşekkürler, ne? - Kanka!
Yerini belirledim. Hadi gidelim!
Çok iyi, Chico! Gidelim.
Birkaç saat içinde annemle ve babamla tanışacaksın.
Annemle Fransızca konuşabilirsin.
Yaptılar.
Uyduyu vurdular.
- Bilgisayarda her şey silindi. - Benimkinde de.
Nükleer patlama tüm elektromanyetik devreleri sildi.
Bilgisayarların hafızalarını da sildi. Buna EMP etkisi deniliyor.
Dünyanın sonu bu.
Piçlik!
İki yıllık çalışmam... uçtu gitti.
Senin yazdığın romandan kime ne? Goethe'ye ne olacak? Asıl onu düşün.
Goethe! Sonsuza dek, yok!
Goethe'ymiş! Goethe hakkında ne bok bilirsin ki sen?
Sen beni ne kadar tanıyorsun? Sana göre kuş kafalının tekiyim galiba.
Dünyanın sonu. Değil mi?
Kemerini bağla. İnmek zorundayız.
♪ Yansımamı gördüm bir an için ♪
♪ Bir pencerenin camında ♪
♪ Kalbimdeki karanlığı gördüm ♪
♪ Felaketimin emarelerini gördüm ♪
♪ En baştan beri oradaydılar ♪
♪ Karanlığın daha görecek işi var ♪
♪ Düğüm çözülüyor ♪
♪ Ateşten yapılmış olan ve kutsal olan ♪
♪ Tepede oturmuşlar, güven içerisinde ♪
♪ Aşağıya, satın aldıkları şeylere bakıyorlar ♪
♪ Cennetin kanında kadın ile erkek yatıyor ♪
♪ Kadının içinde erkek var, erkeğin içinde kadın ♪
♪ Cennetin kanında kadın ile erkek yatıyor ♪
♪ Birliği istedik, kadının birliğini, kadının ve erkeğin ♪
Son kalan bu.
♪ Kavrama gücüm giderek zayıflıyor ♪
♪ Sanırım bağımı kaybettim ♪
♪ Evet, sanırım bağımı kaybettim ♪
♪ Artık hiçbir güvencem yok ♪
♪ Borca sigorta satmıyorlar, sadece altın varsa ♪
♪ Gördüğüm şey hançer mi yoksa bir haç mı? ♪
♪ Elinde sıkıca tuttuğun bu şey ne? ♪
♪ Ve tüm bu sürede seninle benim aramızdaki mesafe açılıyor ♪
♪ Anlamıyorum ♪
♪ Cennetin kanında kadın ile erkek yatıyor ♪
♪ Kadının içinde erkek var, erkeğin içinde kadın ♪
♪ Cennetin kanında kadın ile erkek yatıyor ♪
♪ Birliği istedik, kadının birliğini, kadının ve erkeğin ♪
♪ İstiyorum, beni içine alıyorsun ♪
♪ Şefkatin dalgalarına kendimi bırakıyorum ♪
♪ Hiçbir kesinlik yok, tutunacak hiçbir şey yok ♪
♪ Bir an için sabit kalıyorum ♪
♪ Ne muhteşem bir an bu ♪
♪ Ah, bir anlık unutuşun karşılığı ♪
♪ Bir anlık mutluluk ♪
♪ Uzaktan gelen gök gürültüsünü duyuyorum ♪
♪ Dinlenmeyen bir milyon ruhun gürültüsü ♪
♪ Duyulmayan bir milyon ruhun gürültüsü ♪
Ulaştıkları kasaba birkaç yıl önce terk edilmişti...
...1990'ların ortasındaki korkunç kuraklık sırasında.
Etrafta konuşabilecekleri hiç kimse yoktu. Korkularının doğru olup olmadığını bilmiyorlardı.
Ama tüm belirtiler, saatlerin çalışmaması...
...uçağın motorunun durması, elektronik devrelerin bozulması...
...tek bir şeye işaret ediyordu: nükleer patlama olmuştu.
Tek bir istikametleri vardı: eve doğru yol almaya devam ettiler.
Evlerinin hala yerli yerinde olduğuna, Sam'in anne ve babasının...
...hala hayatta olduklarına inanıyorlardı.
♪ Ölümün kapısını çalıyorum ♪
♪ Kutlu kişilerin arasında dinlenebilecek miyim acaba? ♪
♪ Bekliyor musun, Anne? Sabırsız mısın, Baba? ♪
♪ Eve geliyorum ♪
♪ Ölümün kapısını çalıyorum ♪
♪ En iyi giysilerimin içinde dinlenebilecek miyim acaba? ♪
♪ Tedirgin misin, Anne? Merhametli misin, Baba? ♪
♪ Eve geliyorum ♪
Döndürme koluyla çalıştırılan dizel motorlu bir kamyonun çıkıp gelmesi...
...nükleer patlamanın olduğunu gösteren işaretlerle çelişmiyordu.
Dünyada tek başlarına kalmadıklarını öğrenmiş oldular.
Elle başlatılan dizel motor günü kurtarmıştı.
Bak, David orada!
Evet. Buzzer da yanında.
Buraya gelin, Sam!
İyi şanslar, Gabriel.
- Nükleer uydu patladı. - Biliyoruz.
Gene!
- Kamera sağlam mı? - Evet.
Tanrım, sizi gördüğüme çok sevindim.
Çok şükür, hayattasın.
Bay Winter... ortadan kaybolan herkes burada, desene?
Acele edin, Sam. Radyoaktif serpinti tehlikesi var.
Herhangi bir bağlantı var mı?
Yok. Elektrikli aletlerin hiçbiri çalışmıyor. Bu dizel kamyon da olmasaydı...
...hiç hareket edemeyecektik. Durum çok tehlikeli.
Söylediği şarkı ne?
Bu toprakların şarkısını söylüyor.
Bu topraklar onların kutsal kitabı.
Oradaki ağaç onların Yunus'u.
Balina da oradaki kaya parçası. Her şey öykünün parçası.
Şarkıyı söyleyen kişi de toprağın bu parçasının koruyucusu.
Öykünün bu parçasının koruyucusu.
Eğer onu canlı tutmazsa...
...adını söyleyerek onu canlı tutmazsa...
...bu parça ölecek.
O kişi de ölecek.
Tam o anda, dünyanın sonunu gerçekten getirebilecek ölümcül rüzgârdan kaçarken...
...romanımın uçup gitmesiyle birlikte özgürleştiğimi kavradım.
Artık yeni bir roman yazmakta serbesttim.
Ama daha önceki gibi geçmişte yaşayan değil geleceğe bakan bir roman.
Böylece her şeye baştan başladım. Ve yeni bir giriş paragrafı yazdım:
"Hindistan'a ait nükleer uydu 1999 yılında kontrolden çıktı.
Nereye düşeceğini hiç kimse öngöremiyordu.
Avlanacak ölümcül bir kuş gibi ozon tabakasının..."
Bir araba geliyor. Maisie!
MBANTUA KÜLTÜR MERKEZİ
- Bacağına ne oldu? - Bir şey olmadı, anne.
Seni Claire ile tanıştırmak istiyorum.
Claire Tourneur.
Annem, Edith Mbtjana.
Bu da annemin kız kardeşi, Maisie Mbtjana.
- Memnun oldum. - Merhaba.
Tanıştığımıza çok sevindim.
Korkunç şeyler oldu.
Ama kötü zamanlarda bazen iyi şeyler de olur.
Burada ne yapıyorsunuz? Dışarıda olmamalıydınız.
Ben de üç gündür aynı şeyi söylüyorum. Ama içine bir his doğmuş!
İçime doğan hisleri bilirsin, Sam.
Hadi, gelin de gidelim!
Burada durmak tehlikeli.
Merkezde daha güvende oluruz. Hadi!
Maggie, Linda... Evde olmak çok güzel.
Sam, Claire arkada mı kaldı?
Burayı seveceksin dostum. Çok dost canlısı insanlardır.
- İyi misin, Edith. - Bağlantı yok mu henüz? - Yok
Ne kadar uzaktan geldiniz?
- 400 km. - Temizsin.
Anne.
Radyasyonla ilgili haberleri duymak bile istemezsin.
Tam bir kâbus.
- Temizsin, teyzeciğim. - Teşekkürler.
Claire, doktorumuz Lydia ile tanış.
- Lydia, bu Claire. - Merhaba, Claire.
İkiniz de temizsiniz.
Bay Fitzpatrick...
Bana yardım edebilir misiniz, lütfen?
Eski dost dizel.
Bu kadar çok valizle yolculuk yapmak doğru değil.
Her şey tam olsun istiyor.
- Şahane... - Oradaki valiz kalacak mı?
- Nerelisiniz peki? - İrlanda. - Berlin.
Uzun yoldan geldiniz, desenize! Doktorla iyi anlaşacaksınız.
Adı Farber. Biraz tuhaf biri. Ama burada kim tuhaf değil ki?
- Bavulları taşımana yardım edeyim dostum. - Sorun değil.
Acele et, Sam. Ben Claire ile gelirim.
- Bacağını incitmişsin. - Önemli değil. Yürüyebiliyorum.
Yan tarafta, solda büyük bir metal kapı göreceksin.
Orası Henry'nin laboratuarının girişi kapısı.
Farber!
İşin içinde hoş bir kızın olduğunu biliyordum!
Bu Claire Tourneur.
Seninle tanışmak büyük bir zevk, Claire.
Bizi bu kadar çok bekletmiş olmanızı şu anda tamamen affettim.
Beklediğin şey burada.
Sonunda, ha!
Gerçekten inanılmaz. Merkezdeki bilgisayarlar...
...bu aptal uydu meselesinden dolayı tamamen silindi. 35 dil, yok oldu gitti.
Ama dijital kayıtlara bir şey olmadı, Tanrıya şükür.
Seni görmek de çok hoş, baba.
Sam, özür dilerim. Ben de kendi babama benzemeye başladım.
Yaşlandığında oluyor bu.
Bizim için çok şey yaptın.
Yaptıklarını hafife aldığımızı düşünebilirsin ama hiç de öyle değil.
Şimdi biraz dinlen. Yeniden görme olayı bekleyebilir.
Hayır, şimdi yapalım!
Sammy, yaralanmışsın...
- Sam, acele etmesen? - Hayır, hadi yapalım!
Pekâlâ. Sam yapabilecek durumdaysa biz de yaparız.
Bana bir dakika izin verin. Ned?
Farber, onu böyle zorlama!
Önce bu. Kardeşim Anton.
Takıntılı adam.
- Sorun ne? - Henry her zaman böyle.
Hep unutuyorum ve her zaman yanlış davranıyorum.
- Ama onun için çektiğin sıkıntıları bilmiyor mu? - Muhtemelen bilmiyor.
O zaman birisinin ona anlatması lazım.
Tüm aile çok sıkıntı çekti.
Ama seni bulan tek kişi benim.
Sizi ne yapacağız acaba?
Hep burada duracak değilsiniz!
- Size bir yer bulmamız lazım. - Burası çok, çok güzel.
Babam saklanmaya başladıktan sonra laboratuarını bu mağarada kurdu.
Burayı sadece Mbantua halkı biliyor.
Onlar olmasaydı bunların hiçbiri yapılamazdı.
Babam buraya 40 yıl önce, henüz genç bir göz uzmanıyken gelmiş.
Afedersiniz. Bu daktiloyu ödünç alabilir miyim?
Elbette alabilirsiniz. Çocukların oyuncağı olmuştu.
Yazarın dönüşü!
Harika!
Burası seni çok şaşırtacak.
- Karl. - Sam.
Karl bizim dahi bilgisayarcımız.
California'daki Sunset Enstitüsünden babamla birlikte geldi buraya.
Babamım Enstitüde ürettiği tüm bilgiyi kopyaladı ve oradaki bilgisayarlardan sildi.
1995'in Şükran Günü tatiliydi.
Üç gün üç gece sürdü. Tek başıma.
Karl dahidir. Buraya geldiklerinde yanlarında sadece 200 gigabyte veri ve o kamera vardı.
Sıfırdan başlayıp dört yılda burayı kurdular.
- Bir gün daha bekleyemez miydik? - Hayır.
- Sam, ikimiz de çok yorgunuz. - Hayır. Lydia bu masada çalışıyor.
Tıbbi kontrolleri yapacak.
Peter babamın beden kardeşi. Benim de aborjin babam.
Seni burada görmek çok güzel, Claire.
Claire, Ned, tanışın.
Video ve elektronikle ilgili her şeyi Ned'e soracaksın.
Ronda da biyokimyacı. Deney sırasında beyin dalgalarını izleyecek.
Hazır mısın?
- Bu ne? - Bu programı daha önce görmedin mi?
- Hayır. - Şimdi bunun üstünde çalışıyoruz.
Henry? Sakin ol biraz.
- Ve sakin olmaya devam et. - Tamam, tamam.
Öp beni.
Bu kez Sam'i zorlayıp uzaklaştırma. Ailemizden birini görmesem de olur.
Ciddiyim.
Onu yeniden kaybetmektense tek bir yüz bile görmesem olur.
Seni anladım.
En çok onun yüzünü görmek istiyordum.
Ve sen bana bu hediyeyi vermeyi hiç akıl etmedin.
Şu anda duygusallaşırsak işimiz hiç kolay olmaz.
Tamam.
Sen sakin olursan ben de sakin olurum.
Ben sakinim.
Bir fincan kahve içebilir miyim, Henry?
Ah, hayır. Şu anda kafein almamalısın.
Ama limonata içebilirsin.
- PRZ'yi değiştirdim. - Karl'a ver. 2 megabytelık örnek.
Hazır mısın, annem?
Evet, Sammy.
- Hadi, yapalım o zaman. - Evet.
- Dikkatli ol. - Sen de. Seni seviyorum.
Sam'e içecek bir şeyler verir misiniz?
Burada ne yapıyorsunuz? Bunu bugün yapamazsın!
- Edith çok yorgun! - Edith Eisner mı yorgun? Hayır.
Edith Eisner'in biyografisinden alıntı yapıyorum:
Edith Eisner asla yorulmaz.
Üç gün üç gece yol kenarında durup bu genç adamı bekledi.
Bunu da nükleer felaket yaşanırken yaptı. Böyle bir kadın o. Yenilmez.
- Sam, bir şey içmek ister misin? - Gerek yok, anne.
Edith, neden acele ediyorsun?
Ben iyiyim, Maisie. Sen Sam'e göz kulak ol.
Kardeşim, bunu yaparken ölebilirsin!
Herhangi bir şekilde öleceksem bunu yaparken ölmeyi tercih ederim.
Ama bu erkeklerin arasındaki bir mesele!
Henry ile Sam arasındaki mesele benim de meselemdir.
Lütfen bırak, Maisie, git.
Bu çok yanlış. Bu yaşlı adam bir gün senin de rüyalarını çalacak.
Bu iş seni ilgilendirmez, karışma sakın. Henry ne yaptığını biliyor! Bırak bitirsin işini.
Nerede kaldın, Lydia? Şu anda koltuk değneğine ihtiyaç yok.
Hazırla artık. 10 miliwatt. Hayır, 20 yap.
- Maisie teyze iyi mi? - Evet, iyi.
Aptalsın. Bunu şimdi yapmamalıydın!
Buna inanamıyorum. Bu insanları 14 yıldır görmedim!
Bu kardeşimin karısı İrina. Olağanüstü bir kadın.
Bu da Anton. Kardeşim Anton. 82 yaşında... Anton senin de kardeşin, Peter.
- İnanılmaz. - Berbere gitmesi lazım.
Tanrım... 14 yıl!
Ona ne yapıyor şimdi?
Lazerpunktur ile rahatlatıyor.
Sinir sisteminin enerjisi boşalmazsa Sam gereken konstrasyon düzeyine ulaşamaz.
- Benim de böyle bir şeye ihtiyacım var. - Bugünlerde kimin yok ki?
Tik, tik, tik. Radyasyon geliyor!
Toprağa dokunduğumuz anda bizi öldürecek.
Ne oluyor?
Hazırlık bitmek üzere.
Birincil görüntü tümüyle aktarıldı, Doktor Farber.
- Sanala geçelim mi? - Evet, lütfen! Ronda?
Burada her şey yolunda.
Tamam. Başladı!
Gelmez misin?
Buraya gel lütfen.
Sam'in Berlin'de kaydettiği görüntüler bilgisayar tarafından benim sistemime aktarılıyor.
Sam bunları yeniden izleyecek. Bilgisayar beyin aktivitesini kaydedecek...
...ve bunu ilk görüntüyle oluşan beyin aktivitesiyle karşılaştıracak.
Sonra da görüntüye ait beyin aktivitesini ayıklayacak.
Ayıklanan bu bilgi alıcının beynine aktarılacak. Anladın mı?
Bunun için gözlerin çok sıkı çalışması gerekiyor.
- Ben de kayıt yaptım. - Ha?
Gerçekten çok yorucuydu.
Tarama beş saniye içinde başlıyor.
Beş, dört, üç, iki, bir, sıfır.
- Ned, bu biraz bulanık. - Hayır, değil.
Ned, son denemeyi hatırlasana.
Bu görüntü şu anda gördüğü şey mi?
Hayır. Bilgisayarın çok yoğun bir bilgiyi işlemesi gerekiyor.
Biz onun yaklaşık bir dakika önce gördüğü şeye bakıyoruz şimdi.
Bilgisayarın tüm bilgiyi dijital olarak yeniden oluşturması zaman alıyor.
Bu iyi bir görüntü değil sanki.
Tanrım. Aktarımı yapamayacağız!
- Sonuna kadar aç, Ned! - Zaten açtım.
Ara sıra yeşile dönüyor. Sam çok yorgun.
Hayır, yine kırmızı oldu. Bu düzey yeterli değil.
Başladınız mı?
Hayır, henüz tanımlama aşamasındayız, Edith. Lütfen bekle.
- Sakin ol! - Ben her zaman sakinim!
Bugün tarihsel açıdan çok önemli bir gün.
Ailen olarak, bugün seninle olmaktan çok gurur duyuyoruz.
Şu an bizi görüyorsun.
Biliyorum, çok konuşuyorum.
- Anton, bu Edith için. Henry için değil. - Edith'e de geleceğim.
Merhaba, sevgili Edith.
Keşke yanında olabilseydik, bu anı seninle yaşayabilseydik...
İşlem basit değildi. Kayıt alıp bu kaydı oynatmak yeterli olmuyordu.
Kaydı yapan kişinin bu kaydı tekrar görmesi gerekiyordu.
İlk kayıt sırasında bilgisayar görme edimini kaydetmişti.
Şimdi ise hatırlama edimini tarıyordu.
Teoride, bu iki bilgi seti kayıtlı görüntülerle birleştirildikten sonra...
...bilgisayar bu görüntüleri yeniden beyin dalgalarına çevirecek...
...ve görüntüler kör kişinin görme merkezinde yeniden üretilecekti.
Doktor Farber. Bellek geri dönüş oranı çok düşük. Yüzde 20 bile değil!
Simülasyonu aktaramıyor. Sürekli bozuyor.
Beyin odaklanamadı. Beyin dalgaları çok zayıf.
Şu anda yapamıyor.
Tüm sistemi kontrol ettim. Burada bir sorun yok.
Konsantrasyon hep kırmızı düzeyde. Bu yeterli değil. Sürekli kırmızıdasın!
Benimle konuşma!
İstismarcısın, Henry!
Karını kullanıyorsun!
Oğlunu kullanıyorsun!
Benim halkımı kullanıyorsun!
Boşalt kafanı artık! Düşünmeyi bırak!
Henry! Durumu daha da kötüleştirme!
Elimde işe yarar hiçbir şey yok. Şekil yok, çözünürlük yok, renk yok.
Kafanı boşalt, Tanrı aşkına! Odak noktasına bak!
Sadece odak noktasına bak, başka yere değil!
Kahretsin!
Bu oldu işte... Bu işi yorgunken yapmaya kalkışman tam bir çılgınlıktı, Sam.
Ne dedin sen?
Bu işi yorgunken yapmak tam bir çılgınlık!
Yine de bilimde her zaman bir yarın vardır.
Bana patronluk taslamasana, arızalı yaşlı adam!
Arızalı yaşlı adam mı? Az bir baskıyı bile kaldıramayorsun, genç adam!
Çocuk gibi davranmayı bırakın!
Senin nasıl biri olduğunu neden unutuyorum hep?
Amerika'da kaybolduğunda öldüğünü ya da cezaevine düştüğünü sandım.
Seni aramak için tam bir yılımı verdim!
- Ben de hiç teşekkür etmedim, öyle mi? - Evet, çok doğru!
Senin yüzünden karımı, çocuğumu kaybettim!
Sam, ben ne yapabilirdim? Ne yapabilirdim?
Bana güvenebilirdin! Hayatında bir kez olsun yanıldığını kabul edebilirdin!
Bu kadar yeter. İkiniz de kesin artık.
Özür dilerim, Edith.
Onunla çalıştığım her seferinde, ne yaparsam yapayım hatalı oluyorum!
Özür dilerim.
Olmadı, değil mi? Böylesi çok daha iyi.
Sorun ne?
Tüm bu yolculuk... boşunaymış.
İyi akşamlar.
Yeni erkek arkadaşın çok cana yakın.
Onun neler yaşadığını hiç bilmiyorsun!
Oğlun mu?
Ne zaman küçük bir çocuk görsem içim acıyor.
Havaalanında küçük bir çocuk görüyorum, ağlamaya başlıyorum.
Sanki bir hastalık gibi.
Çok saçma.
Onu kucağımda taşırken kollarım ağırırdı.
Gerçekten. Burası ve burası.
Öldü mü?
Hayır.
Sadece...
Hep böyle birisi değildi. Hayır, her zaman böyle birisiydi ama...
...başka bir şeyler daha vardı.
Öncelik hep kendisindeydi ama başka insanlara da yardım ederdi.
Bu insanlar onu seviyor.
Trahoma hastalığını yenmelerine yardım etti.
Bunu başarabilmek için deli gibi çalıştı. Kendini hiç düşünmedi.
Ama bencil biri. Takıntılı.
Ben de ona benziyorum. Takıntılıyım.
Ailemi ihmal ettim, karımı, çocuğumu.
Karımı Coober Pedy'den aradım ve telefonda ayrıldık.
Ondan sonra her şey anlamını yitirdi.
Ama David'in yardımıyla anne ve babamı buldum. Tamamen rastlantı eseri.
Henry'e o kadar kızgındım ki suratına yumruk atabilirdim.
Aradan biraz zaman geçtikten sonra sadece buradan çekip gitmeyi ister oldum.
Bu nedenle görüntüleri kaydetmeye gönüllü oldum...
İyi biri olduğumdan değil.
Çok uzun zamandan beri iyi birisi değilim.
Bu takırtıları neden çıkarttığını hiç anlamıyorum.
Bugün yarın öleceğiz.
Ama benim kitabımda değil.
Bu kitapta ben ölmüyorum, sen de ölmüyorsun. Kıçını kurtarıyorum, Winter!
Yazmanın bir faydası olmayacak.
Öykülerin benim işime yaramayacak.
Ama gelecek kurgudan başka bir şey değildir, Winter.
Ben her zaman...
...gerçekliği dert ederim.
Kurguyu değil.
Ben şimdiki zamanı dert ediyorum, Bay Fitzpatrick.
Şimdiki zaman kendi başının çaresine bakabilir.
Bizim görevimiz, hayal gücümüzü kullanarak geleceği anlamak olmalı.
Aman tanrım! Cehennemden gelmiş gibisiniz!
Burası da cennet olmalı!
Temizsiniz. Radyasyon yok.
Gelin, sizi iyileştirelim.
Noel'in geçtiğini kimse fark etmedi.
1999 yılının aralık ayında gecelere sessizlik ve endişe hâkimdi.
Radyoda sadece parazit gürültü vardı.
Dünyadaki büyük şehirlerin yok olup olmadığını bilmiyorduk.
Ailelerimizin, çocuklarımızın, arkadaşlarımızın yaşayıp yaşamadıklarını...
...yanıp yanmadıklarını, hasta olup olmadıklarını bilmiyorduk.
Hepimiz aynı korku ve endişeleri yaşıyorduk, ama hiç kimse bu konuyu konuşmuyordu.
Romanımı yazmaya devam ettim. Çılgın gibi yazdım.
Korkularımızı yazdım. Umutlarımızı yazdım.
Claire'i, Chico'yu, Winter'ı ve Burt'ü yazdım.
Farber ailesini, bu ailenin bencilliğini ve kibrini yazdım.
Aborjinleri yazdım. Kendimi de yazdım.
Yaşadığımız şeylerin unutulmasını istemiyordum.
Gece gündüz yazdım.
Hayır... hayır.
Claire deneyin başarısız olmasının neden bu kadar abartıldığını anlamıyordu.
Dünyada çok daha büyük bir felaket yaşanmıştı.
Ama Farber ailesinin tutkuları o kadar büyüktü ki...
...onlar için bu deney zamanın sona ermesinden çok daha önemliydi.
Ned, günaydın. Gidelim de şu kayıtlara yeniden bakalım.
Sam de yalnızca bu konuyu düşünüyordu.
Rüyalarında bile kendini suçluyordu.
Uyan Sam, hadi yakışıklı.
Allah aşkına, bırak biraz uyuyayım!
Çok yorgunum, bu boku nasıl yapacağım?
Uyumazsam olmaz... görüntüleri aktaramam.
Bunu yapamazsam hiçbir şeyin anlamı olmayacak!
Günaydın.
- Adım Karl. Burada çalışıyorum. - Ben de Eugene.
Çok iyi. Yeni evine hoş geldin.
Teşekkür ederim.
Çok hoş bir yer.
- Ne iş yaparsın? - Ben bir dahiyim!
Günaydın, dostum.
Raymond ne yapıyor acaba? Paranın akıbetini öğrenince sinirden kuduracak.
Onun payını ayırmadın mı?
Hayır. Ama ona biraz para vereceğim. Beni tanıyorsun.
Teşekkürler, kanka.
Ne dedin?
Teşekkürler, kanka!
Yanlış anlamadıysam eğer...
...Sam'ın kardeşinin görüntüsünü sen kaydettin.
O kaydı senin aktarman gerekiyor, öyle mi?
O kaydı sadece ben aktarabiliyorum.
Sorun ne o zaman? Hazırlanırsın, yaparsın.
Sam ne diyebilir ki? Buna sevinmesi lazım.
- Ned, geri aktarım senkron ayarını yaptın mı? - Tarama işlemi için hazırım. Bekliyorum.
Çok iyi.
Bunu yapmak istediğine emin misin, Claire?
Sorun yok Henry, ben iyiyim.
Bellek geri dönüş oranı yüzde 65... şimdi 75, artmaya devam ediyor.
- Çok güzel. Ronda? - Her şey yolunda.
- 93'e çıktık. - Çok etkileyici. Sanki bu iş için doğmuş!
Bellek doldu. Simülasyonla birleştiriyorum.
Rüyamda Henry'nin yeniden görmeni sağladığını gördüm. Hep söz verdiği gibi.
Simülatöre güvenmiyorum. Güvenmiyorum!
Hiçbir şeye dokunma!
İkincil görüntü hazır. Aktarayım mı, Henry?
Lydia, durum nedir?
Kalp ritmi normal. Solunum normal. Her şey yolunda.
Dalga düzeyi iyi, uyumlu.
Tamam. Yapın. Aktarımı başlatın!
10... 9... 8... 7... 6... 5... 4... 3... 2... 1... Şimdi.
Renkler...
...mavi...
...sarı...
...kırmızı...
Bir kişi... oturuyor...
...pencerenin yanında.
Mavi saç bandı var.
Elbisesi sarı.
Oturuyor. Ellerini kavuşturmuş.
Bu görüntü... Kızımız olabilir mi?
Duvarda gölgeler mi var?
Masanın üstünde vazo...
Kırmızı perdeler.
Çok hoş bir yüz...
Henry, kızımın yüzünü bir görsen!
Ses de hazır, Doktor Farber.
Başlayabilirsin, Elsa.
Rahatladım.
Nereye kayboldunuz?
Ölmüş olabileceğinizden korktuk.
Sonunda kabullenmeye başladım.
Çok acayip. En sonunda bu kaydı yapabiliyoruz.
Seni seviyorum, anne. Çok bilge, çok tatlı, çok güçlü bir kadınsın.
Beni göreceğin için çok mutluyum.
- Anne, bu Heidi. - Beş yaşındayım.
Onun doğumundan önce kaçmıştınız.
Ağzını senden almış, anne.
Anneannenle konuşsana.
Ona kedini anlat.
Kedin ne yapmayı seviyor?
İp yumağıyla oynamayı çok seviyor. Sadece peynir yiyor.
Ve... bir fare yakaladı.
Sadece bir tane. Burada çok fare yok.
Elsa, artık bitirelim. Gözlerim çok acıyor.
Çok teşekkür ederim!
Tebrikler, Edith!
Teşekkür ederim.
Hey! Bizi yazmıyorsun, değil mi?
Hayır.
Böyle yapacaksın.
Nefes alıp sonuna kadar vereceksin...
...ve yeniden karnından nefes alacaksın.
Nefesini karnından ritme uygun olarak vereceksin.
Böylece nefesin tüm boruyu dolduracak. Hiç kesintisiz.
Bugün tarihsel açıdan çok önemli bir gün.
Ailen olarak, bugün seninle olmaktan çok gurur duyuyoruz.
Şu an bizi görüyorsun.
Biliyorum, çok konuşuyorum.
- Anton, bu Edith için. Henry için değil. - Edith'e de geleceğim.
Merhaba, sevgili Edith.
Keşke yanında olabilseydik, bu anı seninle yaşayabilseydik...
Ama bir şekilde yanındayız zaten.
Gördüğüm her an... O insanlara bakarken...
...hala hayatta olup olmadıklarını merak ediyorum.
Bayan Farber...
...ben bir mucizeye tanık oldum. Siz de oldunuz.
Tabii ki hala hayattalar!
Anlamlı olan tek şey, mucizeler.
Hala orada mı?
Evet, laboratuarda.
Koca bir bebek, değil mi?
Evet, kocaman bir bebek. Ama kartal gibi de.
İritza'dan mı söz ediyorsun?
Avını hemen bulur.
Çok da acele etmemiş ama.
Onun kaydını yapabilirim. Sen de onu görebilirsin.
Hayır, onu biliyorum.
- Peki ya babamın yüzünü? - Henry'nin mi?
Onu çok daha iyi biliyorum.
- Ama yüzünü hiç görmedin! - Onun yüzünü biliyorum.
Herkes nereye gitti?
Yaşlılar gençlerle birlikte. Bu eski bir gelenek.
Bildikleri her şeyi aktarmak istiyorlar. Radyasyon onları korkutuyor.
Radyasyona "gökten gelen zehir" diyorlar.
Ne olduğunu anlamıyorlar ama toprağımızı yok edeceğini biliyorlar.
Her şeyi aktarmak istiyorlar.
Bu insanlar şarkılar yazıyor, öykü anlatıyor...
...kutsal yerlerin ayrıntılarını biliyor, kaydını tutuyorlar.
Bir kelebeğin ölmeden kozasını yırtmaya çalışması gibi, her şeyi dışarıya aktarmaya çalışıyorlar.
Oturmaya buyurmaz mısınız, dedi örümcek sineğe
Hayır bayım teşekkür ederim, ateşte yemeğim var
- Teşekkürler, Sammy. - Bir şey değil.
Geldik işte.
Şimdi Nora'yı göreceksin.
O kadar yer varken Sam'in gelip beni Sibirya'da bulması inanılmaz bir şey!
Beni bu çirkin yerde görecek olmana üzülüyorum.
Ama korkarım, dünya böyle bir yer.
Çok iyi oldu, Samuel. Bravo!
Sence de oldu mu? Çok iyiydi.
O haldeyken yoğunlaşarak görüntü almak çok zordu.
Sibirya soğuk muydu?
Hayır, soğukla alakası yok. Mesele soğuk değildi. Sorun gözlerimdeydi.
Gözlerine ne oldu?
Tokyo'da Doktor Fukosawa'yla yaptığım kayıttan sonra görmemeye başladım. Kör olmuştum.
- Sorun odaklanmak mı? - Hayır, sorun program.
- Kırmızının limiti çok yüksek. - Kullandığın kamera prototipti...
Berlin'deki büroma adım attığın anı hatırlıyorum da...
...buraya kadar geleceğimiz kimin aklına gelirdi?
Şimdi de siz kayboldunuz, Bay Winter.
İşte ben buyum.
İyi ya da kötü, böyle biriyim.
Mantıklı bir bakış açısıyla bakıldığında "son derece yakışıklı" sınıfına giriyorum.
Bilmem sen ne dersin?
Bir yerlerde bir gezegende buna uygun, doğru bir estetik anlayışı olmalı.
O gezegende pürüzsüz ciltleriyle bütün o gençler korkunç çirkin sayılırken...
...bu sarkık cilt, kırışıklar, kırmızı lekeler...
...aklın izi olarak görülemez mi? Çok güzel, hatta seksi.
Aslını istersen Edith, şu anda biraz utanıyorum.
Duralım, Sam. Baştan alalım.
Kahretsin.
Neye gülüyorsun?
- Bence sen her zaman seksisin, baba. - Dalga geçme!
Edith Eisner görme yetisini 8 yaşında kaybetmişti.
Dünyayı yeniden görme deneyimi onun için çok yorucuydu.
Aynı zamanda kafa karıştıran ve üzücü bir deneyimdi.
Hayal ettiği dünyadan daha karanlık, daha çirkin bir dünya görmüştü.
Bundan söz ederse nankör olduğunu düşüneceklerdi.
Üzüntüsünü saklıyordu. Ama üzgün olduğunu görebilen gözler de vardı.
- Aç değil misin, tatlım? - Hayır.
Durun, beni bekleyin arkadaşlar!
Birinci haftanın sonunda havada düşük düzeyde radyasyon saptadık.
Kirlilik çok düşük bir düzeydeydi...
...ama aramızdaki iyimserleri alt etmeye yetti.
Henry ve ben Mbantua halkına çok yakınız.
Çok uzun zaman önce, neredeyse 40 yıl önce...
...Mbantua kadınları hakkında kitap yazmak için buraya geldim.
Yani ikiniz de buraya iş için geldiniz.
Ben kendi çalışmamı yapmak için geldim.
O beni sevdiği için, takip etti.
Ben de onu sevdim. Çok sevdim.
İlk kez Lizbon'da karşılaştık.
Ben 12 yaşındaydım, o 14...
- Nazilerden kaçıyorduk. - Tek başınıza mı?
Ben ailemle birlikteydim.
Henry ailesini kaybetmişti.
Yaşantılarımız üzücü anılarla dolu. Ama iyi anılarla da dolu.
Genç yaşta âşık olduk.
Sen de Sam'in peşinde bizim maceramızın izini sürdün.
Berlin, Paris, Lizbon.
Sonra da Amerika.
Amerikalı bebeklerimiz oldu.
Kaçmak zorunda kaldıktan sonra onları çok özlemiş olmalısınız.
Hem de çok fazla!
- Ve Sam çocuğunu kaybetti. - Evet.
Sizin torununuzu.
- Bunun bizim hatamız olduğunu mu söyledi? - Hayır. Kesinlikle öyle bir şey söylemedi.
Sam bunun bizim hatamız olduğunu düşünüyor. Ama bana karşı asla öfke duymadı.
Sadece Henry'e karşı öfkeli.
Her zaman.
Hep böyle değiller mi?
Oğlanlar... Erkekler...
O akşamüstü, yolculuğumuzun amacını anladım.
Claire'e olan aşkımı kanıtlamak değildi bu amaç.
Kör bir kadının yeniden görmesini sağlamak da değildi.
Yolculuğumuzun amacı bu müziğin burada filizlenmesiydi...
...muhtemelen sonu gelen bir dünyanın en ucunda.
Piyanoyu çalarken...
...radyasyondan kaçıp Doktor Farber'in mağaralarına sığınmaya gelen Mbantua halkına bakarken...
...aslında dua ettiğimizi fark ettim.
Yaralı bir gezegen için, Dünya için dua ediyorduk.
- Teşekkür ederim, Claire. - Çok yorgun olmalısın.
Harika. Görüntüler giderek daha da netleşiyor.
Bu küçük bilgisayar çok akıllı!
Bakın. Edith, eğer gücün varsa...
- Hayır, Farber, gücü yok. - Lütfen, Maisie. Gücüm var elbette.
Selam kızlar. Nasılsınız?
Merhaba Madeleine, nasılsın bakalım?
Teşekkür ederim, Karl.
Bu işlemlerin olası yan etkilerini düşünen oldu mu hiç?
Yaşlı Farber sadece kendi çalışmasıyla ilgilenir. Diğer her şey ve herkes ikincil konumdadır.
Nobel ödülünü almak istiyor.
Kör insanların görmesini sağlayarak mı?
Şaka mı yapıyorsun? Bu aletin inanılmaz bir kullanım potansiyeli var.
Doğrudan beyinden görsel bilgi almak mümkün.
Rüyalarını kaydedip televizyon seyreder gibi seyredebilirsin örneğin.
- Ama bu imkânsız! - Galileo'ya da aynı şeyi söylemişlerdi.
Gaugain'in Tahiti'de kaldığı dönemde kaleme aldığı "Noa Noa" elyazmasını iade etmeye yanaşmıyor.
El yazması Fransa'da kalacak. Modern Sanat Müzesine bağışlanacak.
Ah, elbette.
Çok heyecanlı bir macera bu.
Yazarsın ama daktiloyla hızlı yazdığın söylenemez.
"Baş belası" bitişik mi yazılır sence?
Sen depresyondayken seni daha çok seviyorum, Winter.
- Peter? - Evet, Edith?
Sizin sözlüğünüzde senin yerin neresi?
"İnngirre" sözcüğü.
Yüz!
Merhaba. Doktor Stanley J'yi dinliyorsunuz.
San Bernardino civarında 10. ve 405. tünellerde trafik tıkalı. Trafiğin o halini bilirsiniz.
31 Aralık 1999'da, yüzyılın bu son gününde hava nasılmış ona bakalım...
Her şey yolunda!
Patlama uzayda olmuş!
Net bir radyo yayını var! Radyo istasyonundan yayın yapılıyor.
Dinle bunu! Bunu duymalısın!
Kulalıkları takıyorum.
Dünya hala yaşıyor!
2000 yılının arefesiydi.
Tüm dünya bunu kutluyor olmalı.
Ama Orta Avustralya'da, Mbantua halkının topraklarındaki bu kutlamadan...
...daha mutlu bir kutlama hiçbir yerde yoktur.
Şarkı söylüyorduk, dans ediyorduk. İçimizden birinin...
...yeni binyıla bizimle giremeyeceğini henüz bilmiyorduk.
Ama bu delilik. Tam da dünyada her şeyin yolunda olduğunu öğrendiğimiz anda...
...kendini ölüme teslim ediyorsun.
Dünyada her şey yolunda değil.
Sen de biliyorsun. Dünya iyi değil.
Böyle... durup dururken ölmeye karar vermezsin.
Ben karar vermiş değilim.
Bıraktım sadece, direnmiyorum.
Özür dilerim birtanem. Seni çok zorladık.
Hayır, Henry.
Özür dilemek için hiçbir neden yok. Hayat biter.
Ama sonunda görebildim... bunca yıldan sonra.
Bu bizim hikâyemiz, sevgilim.
Ne güzel bir kovalamacaydı... Ne güzel bir danstı!
- Lütfen bana bunu yapma. Lütfen... - Sus.
♪ ...bana verdiğin o sonsuz günler, o kutsal günler için... ♪
Dinle...
Şarkı söylüyorlar, dinle.
♪ ...tek bir günü bile unutmayacağım inan bana ♪
♪ Işığı kutsuyorum Üzerinde parlayan ışığı kutsuyorum inan bana ♪
♪ Şimdi gitmiş olsan da Her gün benimlesin inan bana ♪
♪ Hayatım boyunca hatırlayacağım o günleri ♪
♪ Doğruyu yanlıştan ayıramadığın o günleri ♪
♪ Hayatımı aldın Ve hemen ardından beni terk edeceğini biliyordum ♪
♪ Ama bunda sorun yok Artık bu dünyadan korkmuyorum inan bana ♪
♪ Keşke bugün yarın olsaydı hemen ♪
♪ Gece karanlık, üzüntü getiriyor sadece Bırak hiç gelmesin gece ♪
♪ O günler için sana teşekkür ederim Bana verdiğin o sonsuz günler, o kutsal günler için ♪
♪ O günleri düşünüyorum Tek bir günü bile unutmayacağım inan bana ♪
♪ Hayatım boyunca hatırlayacağım o günleri Doğruyu yanlıştan ayıramadığın o günleri ♪
♪ Hayatımı aldın Ve hemen ardından beni terk edeceğini biliyordum ♪
♪ Ama bunda sorun yok Artık bu dünyadan korkmuyorum inan bana ♪
♪ O günler için sana teşekkür ederim Bana verdiğin o sonsuz günler, o kutsal günler için ♪
♪ O günleri düşünüyorum Tek bir günü bile unutmayacağım inan bana ♪
♪ Işığı kutsuyorum Üzerinde parlayan ışığı kutsuyorum inan bana ♪
♪ Şimdi gitmiş olsan da Her gün benimlesin inan bana ♪
♪ O günler ♪
için teşekkürler ♪
Umbjana... Oğlum benim!
Hadi gidelim artık. Bundan sonrası kadınları işi.
Edith Mbtjana kanguru vadisinin toprağına verilirken...
...kocası da aborjinlerin cenazeyle ilgili geleneklerine uydu.
Ama törenden sonra yasla ilgili geleneklere uymadı.
Bunun çok daha ciddi tabuları yıkmaya yönelik bir çaba olabileceğini kimse düşünmedi.
Hadi Henry, benimle gel.
Sen de biliyorsun, burada olman doğru değil.
Senin için doğru olmayabilir, Peter, ama benim için doğru.
Ben beyaz adamım, biliyorsun.
Hoşça kal, Fitzpatrick.
Dedektifler mektup yazar mı, Bay Winter?
- Masrafa bağlı. - Bağlantıyı kopartmayalım.
2000 yılının şubat ayıydı. Eğlencelere veda vakti gelmişti.
Winter, Chico, Buzzer, Burt ve Lydia... Herkes evine döndü.
Hikâyenin bittiğini düşünüyorlardı.
Claire ve Sam, eski hayatlarının bütünüyle geride kaldığını hissediyorlardı.
Birlikte yaşamak istedikleri hayat şimdi başlıyordu.
Ben biraz etrafta takıldım. Henüz Paris'e dönmek istemiyordum.
Münvezi gibi yaşamayı denedim. Bu şekilde çok daha disiplinli çalıştığımı keşfettim.
Kullanılmayan bir radyo istasyonuna yerleştim.
Romanım son olduğunu sandığım bölümünü burada yazacaktım.
Bu arada Doktor Farber'ın yeni bir araştırmaya başladığını hiçbirimiz bilmiyorduk.
Bu araştırma hepimizi yeni bir yolculuğa çıkarttı.
Bu yolculukta tehlikeli patikaları aşıp düşlerin bahçesine ulaştık.
- Bu Nobel ödülü alacak bir çalışma. - Amaç insanların görmesini sağlamaksa, evet.
Tamam, istediğin buysa ben kalırım.
- İyi. - Hatta makaleleri de yazarım.
- Güzel! - Ama bunu başka bir şeye dönüştürdüğün anda buradan gideriz.
Bu yaşlı adamı da yanımızda götürürüz.
- Sence bunu yapmaya kendisi karar vermedi mi? - Hayır, halkımızın kararıydı, Doktor Farber.
- Şimdi rüyalarını kaydetmek istiyorsun... - Halkınıza zarar verdim mi hiç?
Sen benim kardeşimsin, Henry. Bu hiçbir zaman değişmeyecek.
Halkımıza yardım ettin. Bunun için sana teşekkür ederim.
Ama ne yapmak istediğini anlamıyorum. Eğer Ronda...
Peter! Gezegenimizin tarihi boyunca daha önce hiç kimse böyle bir şey yapmadı!
- O nedenle de bu iyi bir çalışma, öyle mi? - Evet.
Duvarına bambaşka şeyler asabilirsin. Bizim halkımızın görüntülerini asma.
Bu görüntülerle kafamızın içindekileri sergileyeceksin!
Düşlerimizi, eskilerin gizli bilgilerini sergileyeceksin! Bunu sen de biliyorsun, Henry.
Fantastik kameralarınla düşlerimize karışmana izin vereceğimizi mi sanıyorsun?
- Sen de mi gidiyorsun, Ned? - Evet, ben de halkımla gidiyorum.
Tanrım, dur!
Gayet iyi. Şu anda derin uykuda.
- Olamaz! - Ne yapıyor?
Rüyalarını kaydetmeye çalışıyor.
Aynı teknoloji. Beyin dalgalarını kaydediyor...
...ekranda görüntüye dönüştürüyor.
- Sonuç çok da başarılı gibi görünmüyor. - Göreceğiz bakalım.
Başlangıçta deneylerin taşıdığı potansiyeli sadece Doktor Farber kavramıştı.
Karl ile birlikte gece gündüz çalıştılar.
Önceleri bu çalışmalarda kaotik bir şekilde akan...
...dijital gürültü, renk ve ışıklardan başka bir şey kaydedemediler.
Ama zamanla şekiller belirmeye başladı.
Bay Doktor Jung, Bay Doktor Freud...
...keşke burada olup görebilseydiniz!
Bilgisayarın bu evrende yavaş yavaş yolunu bulduğunu gören Sam...
...deneylerin başarıya ulaşabilmesi için babasının yanı sıra...
...başka deneklere de ihtiyaç olduğunu anladı.
Sam kendisinden beklenen şeyi biliyordu.
Ona zarar verme.
O benim oğlum.
Seni tanıyoruz. Beyninin nasıl gördüğünü biliyoruz.
Hem de akıllıyız.
Öğreniyoruz.
Dün sadece elektrik akımı olan şey bugün renge, harekete dönüştü.
Bu bir rüya!
Bunu hiç görmeseydim daha iyiydi.
Sen misin Ronda?
Ah, Claire, gel buna bir bak.
İlerleme kaydettim.
Beyin dalgalarının gürültüsü renklerden ve şekillerden oluşan bir senfoniye dönüştü.
Biyokimyasal görüntüler.
Sam'in yerinde olsam şu an sevinçten havaya uçardım.
- Ruhun müziği. - Bu çok güzel!
Güzel mi? Duvar kâğıtları güzel olur.
Burada insan ruhunun söylediği şarkıya bakıyoruz. Kendine...
...kendi tanrısına söylediği şarkı bu!
O tanrıya inanmıyorum ben.
Kastım içimizdeki tanrı.
Şuna bir bak. Bunun hiçbir anlamı yok.
- Çok anlamı var, anlamı her şey. - Hiç, şekerim, hiç yok!
- Bu bizi canlı canlı yiyip bitirecek. - Asla!
- Buna devam etmemeliyiz. Durmalıyız. - Durmak mı? Nasıl durabiliriz?
Hep buna ulaşmak istedik. Bizi besleyen şey bu.
Şimdi durup sırtımızı mı döneceğiz?
Hiç hakkımız yok.
Kahretsin, yine görüntüyü kaybettik.
- Bak! Bu Sam'in yüzü! - Ben de gördüm.
- Korkuyor. - Kim bilir.
- Görmüyor musun? - Ben ne düşünüyorum, biliyor musun?
Bence bunu bilgisayar yapıyor.
Rüyayı ve hareketleri yorumlayarak duyguların görsel karşılığını üretmeye çalışıyor.
Sen rüyanda kendi yüzünü en son ne zaman gördün?
- Rüyalarımda kendi yüzümü çok sık görürüm. - Gerçekten mi?
- Sen görmez misin? - Hiç.
Yapma! Rüyalarını hiç mi merak etmiyorsun?
- Elbette merak ediyor. - Çok net değilim.
- Bu bilgisayarın işi, öğrenecektir. - Kaygın buysa hiç merak etme, rahat ol.
- Sonuç cam gibi net olacak. - Rahat ol.
- Ne zaman istersen. - Rüyalarımı hiç sevmiyorum. Çoğunlukla kâbus görüyorum.
Bunun başka bir gezegene gitmeye benzediğini düşün.
Başka bir gezegende yürüyen ilk kadın olacaksın. Mesela...
- Venüs'te. - Venüs'te, evet.
Kendi rüyalarını görme şansını teptiğini söylemeyeceksin, değil mi?
- Hadi! - Sonra da bu işe son vereceğiz.
- Bu işe son mu vereceğiz? Sonra bu işe son vereceğiz. - Ne dedi?
Tamam o halde, anlaştık. Sonra bu işe son vereceğiz.
- O zaman yapacak mısın? - Sadece bir kere.
- Bu akşam mı? - Sadece bir kere.
Harika. Söz veriyorsun değil mi?
Hayır. Bize hiç güvenmiyor.
Claire, Henry Farber'ın rüyalarını kaydetme ısrarına karşı koyabilecek bir konumda değildi.
Edith'e yapılan aktarım çok başarılı olmuştu. O yüzden Claire bu deney için en uygun adaydı.
İlk kayıtta öncekilere göre çok daha ayrıntılı görsel bilgi aktardı.
Hemen ikincisinde daha bütünsel bir hatıra kaydı yapıldı. Claire bilgisayarla uyumluydu.
- Yük durumu ne? - İyi. Aşırı yüklenme riski yok.
Claire'in bağımlılığa eğilimli olabileceği kimsenin aklına gelmedi.
Bakın!
Bu benim. Dört yaşındayken oturduğumuz evin önündeyim.
Tüm yaşamım boyunca bu rüyayı görmüş olmalıyım ama hiç hatırlamıyorum.
Bunu yeniden görmek istiyorum.
İzin ver bunun üzerinde çalışalım, Claire. Çok daha iyi bir görüntü olacak...
Sam, sen de gördün mü? Görüntüde çocukluk halim vardı.
Bir dakika izin ver.
Bence bunun üzerinde çalış, analiz et. Sonuç başarılı olursa sonrası çok daha kolay...
Yüklüyorum.
Kaybolmuş çocukluğunu gören Claire...
...çaresizce, daha fazlasını görmeyi arzuladı.
- Tüm hareketi çıkartsak, sadece görüş hattı oranıyla sınırlasak nasıl olur? - Birinci görüntüyü alıp...
Sonraki birkaç hafta boyunca laboratuar arı kovanına döndü.
Bilgisayar durmaksızın çalıştı, büyük miktardaki verileri işledi.
Biri uyurken diğerleri ekranlara yapışıyordu.
Rüyayı görebilmek için bekliyor, ekranı izliyorlardı.
Çok geçmeden hepsi bağımlı oldu.
Rüyalarını görmek için yaşamaya başladılar.
Uyuduklarında, rüyalarına dair rüyalar gördüler.
Rüya adasına hep birlikte varmışlardı.
Ama kısa sürede okyanuslar kadar ayrı düştüler birbirlerinden.
Claire ve Sam'ın geceye ait görüntülerde boğulmasını izliyordum çaresizce.
Birbirlerini görmüyorlardı, kendilerine bakmıyorlardı.
Üstüne sifon çekilmesi gereken rüyalar...
...tek besinleri olmuştu. Doz giderek artıyor, yoğunlaşıyordu.
Kendilerine bir canavar yaratmışlardı. Bu canavara katlanamıyor...
...ama onsuz da yaşayamıyorlardı.
Rüyanın bu bölümü hep bulanık oluyor.
Bu rüyayı tekrar görmeliyim. Bu bölümü netleştirebilirim.
Şimdi bambaşka bir açıdan bakıyorum.
Kayıp bir dünyanın sanatında dolanıp durdular.
Unutulmuş bir geçmişin duyguları ve şekilleri önlerindeydi.
Rüyalar, içinde kendilerini yalıttıkları birer karadelik haline geldi.
♪ Son gecenin uykusu, son kalp atışına kadar ♪
Sonunda, gerçeklik duygusunu tümüyle yitirdiler.
Çocukken ne kadar da mutluyum. Sonra düşüyorum.
Neden hep düşmek zorundayım?
Beni yalnız bırakma!
Neden hep beni bırakıp gidiyorsun?
Düşüş.
Zaman.
Yalnızlık.
Korku.
Merhaba, Claire.
Nasılsın?
- Bakabilir miyim? - Hayır!
- Lütfen. - Hayır!
♪ Hiçbir denklem açıklamıyor Duyuların nasıl ayrıştığını ♪
♪ Hiçbir ses yansıtmıyor Zamanın parlaklığını ♪
♪ Düşün başlangıcında ♪
♪ Düzensizliğin koridorlarında ♪
♪ Silinip şafağı kucaklıyoruz ♪
♪ Yere yakın bir arabada sıkışık ♪
♪ Sessizliğin içinde yarışarak ♪
♪ Mutluluktan uçarak ♪
♪ Bir buseyle dünyaya veda edebilirsin ♪
♪ Mahkemenin dışında dikiliyor Yağmurda ♪
♪ Kayıp bir ruh sanki Düşlerin tapınağından kaçmış... ♪
Asla aşılmaması gereken bir çizgi vardı.
Ve bu çizgiyi çok uzun zaman önce aştık.
Claire'i kurtarmaya gittiğimde onun aklındaki tek şey...
...video oynatıcısının pilinin olmasıydı.
İyi şanslar!
Dur!
Claire'e oynatıcı için pil verseydim onun arkadaşı olacaktım.
Vermedim. O yüzden onun düşmanıydım.
Ona dokunmama, ona yemek yedirmeme izin vermiyordu.
Claire'e yardım etmek istiyordum ama bunu nasıl yapabileceğimi bilmiyordum.
Maruz kaldığı bütün o sahte görüntüleri terleyerek atıyordu sanki.
Narsistliğin derin kuyusuna düşmüştü.
Tek başına tırmanması ve aydınlığa ulaşması gerekiyordu.
Bunu çalıştır!
Çalıştıramaz mısın?
Olmaz, Claire. Ölü bu.
Ben ölüyüm.
Kalbim öldü!
Yuhanna İncilinin ilk cümlesini hep sevmişimdir:
"Başlangıçta söz vardı."
Korkarım Kıyamet için de şöyle demek lazım: "Sonda ise sadece görüntüler vardı."
Görüntülerin neden olduğu bu hastalığın nasıl tedavi edileceğini bilmiyordum.
Bildiğim tek şey yazı yazmaktı.
Bir keresinde Winter şöyle demişti:
"Sözcükler bize yardım etmeyecek artık, Bay Fitzpatrick." Ama elimde kalan tek şey bu sözcüklerdi.
Anlaşılan, birileri CIA'nin 500.000 dolarlık ödülünü almıştı.
İhbarı kimin yaptığını belki 20 yıl sonra sorarak ABD hükümetinden öğrenmek mümkün olacaktır.
Ama şu an değil. Bu kitapta bunu bilemeyeceğiz.
Bildiğim tek şey, helikopterle gelen iki adamın...
...Doktor Farber'ı ABD'ye geri götürdüğü.
Henry'nin neden beyin dalgalarını görüntüye çevirmek istediğini sonunda anladım.
Karısı sadece rüyalarında yaşıyordu artık.
Onu rüyalarında aradı ve buldu.
Karısını değil ama karısına dair anılarını buldu.
Ve kendi görüntüsünü buldu.
Gitme vakti geldi. Oğlunuz nerede, Doktor Farber?
"Başlangıçta söz vardı."
"Sözcükler bize yardım etmeyecek artık, Bay Fitzpatrick."
Ben sözcüklere inanıyordum.
Öykü anlatıcılığının büyüsüne, iyileştirme gücüne inanıyordum.
O yüzden, elimden gelen tek şeyi yaptım...
Claire'in öyküsünü yazmaya devam ettim...
...ve bir gün bu öyküyü okuyacağını ümit ettim.
Onu sağlıklı birisi olarak tasvir ettim, mutlu birisi olarak tasvir ettim.
Sözcüklerin gerçekliğinin gökyüzündeki beyaz kuşların çığlıklarını durdurması için dua ettim.
ABD devletinin ajanları saatlerce Sam'i aradı.
Kaçtığı doğal labirentlerin üstünde daire çizip durdular.
Sam bulunmak isteseydi bulunurdu.
Ama kendi ruhunun labirentlerinde kaybolmuş bir insanı kurtarmak mümkün değildir.
Bu boku sisteminden tamamen atmanın vakti geldi.
Hadi gel.
Seni tanıdığım yaşlı kişilere götüreceğim.
Onlarla uyuyacaksın. Rüyanı alacaklar.
Hadi.
Benimle gel.
Sen benim kardeşimsin.
Gel.
Bence de!
Biliyorum, biliyorum.
Kaya.
Sinek, beni rahat bırak.
Beni rahat bırak.
On bin pire uyuyor döşeğimde
Nasıl, beğendin mi?
Peki ya şimdi...
Şimdi ne olacak?
Bunu sen keşfedeceksin.
"Dünyanın etrafında dans" adını vermişsin.
Evet.
Senin dansını izledim.
Claire ve ben kampın diğer tarafındaki kırık köprüde dururken...
...tam da aynı anda Sam Farber terk edilmiş laboratuardaymış.
Bunu daha sonra fark ettim.
Belki de son kez, birbirlerine bu kadar yaklaşmışlardı.
O nisan sabahında, Claire'in kalbi için savaşacak bir rakibim yoktu artık.
Ama Claire ve ben tüm bunları geride bırakmıştık.
Geri dönüş yok.
Yeniden eş olmayacaktık. Birbirimizle olmayacaktık ve uzun bir süre başkalarıyla da olmayacaktık.
Ama her zaman arkadaş olacaktık.
Claire'in yaşlılığını da görmek istiyordum.
Onun olacağına yemin ettiği türden iyi bir insan olmasını her şeyden çok istiyordum.
♪ Sana ulaşmaya çalıştım ♪
♪ Sevgililer Günü'nde ♪
♪ Ama sana nasıl ulaşabilirim ♪
♪ Sen bu kadar uzakken ♪
♪ Beni kurban etme ♪
♪ Beni soytarıya çevirme ♪
♪ Kollarım sana doğru uzandı ♪
♪ Ve başım aşağıda ♪
♪ Böyle devam edemeyiz ♪
♪ Ateşe dokunarak ♪
♪ Oyunun kurallarını bozarak ♪
Romanıma bir son yazdım. Sam ve Claire...
...San Fransisco'da, Tosca'nın barında yeniden buluşuyordu.
Bu sonu yazar yazmaz da yırttım. Bunun yerine gerçeği yazdım.
♪ Sana bir haç getirdim ♪
♪ Tahtadan oyduğum ♪
Sam San Francisco'ya döndü...
...ama kaybettiği karısını ve çocuğunu bulmak için döndü.
Babasını bir daha hiç göremedi. Mezarını buldu.
Doktor Farber ölmüştü. İcat ettiği rüya makinesinin sırrı da onunla birlikte ölmüştü.
♪ Herkes hayatını nasıl yaşıyor bilmiyorum ♪
♪ Orada ♪
♪ Böyle devam edemeyiz ♪
♪ Acıyı saklayarak ♪
Claire ise Greenspace için çalıştığını haber verdi.
Olağandışı görme yetisi sayesinde Greenspace'in uzay gözlem istasyonunda...
...kendine bir iş bulmuştu.
Claire ve diğer mürettebat dünyanın yörüngesinde dolanıyor...
...kirliliği önlemek için okyanusları izliyorlardı.
Uzayda 6 ay kaldı. Otuzuncu yaş gününde uzaydaydı.
Selam, Claire. İyi ki doğdun!
Şimdi New York'tayım. Kitap bugün basıldı. Nasıl olmuş?
Vaktimiz az. Konferans moduna geçebilir miyiz lütfen?
Hazır mısınız, arkadaşlar? 1, 2, 3, 4.
Mutlu yıllar sana...
Mutlu yıllar Sevgili Claire...
Mutlu yıllar sana!
♪ Böyle devam edemeyiz ♪
♪ Ateşe dokunarak ♪
♪ Oyunun kurallarını bozarak ♪
Babamın ve kardeşimin anısına, Anneme, Barbara'ya, Hella'ya ve Michael'a.
♪ Uzun zaman oldu seni görmeyeli ♪
♪ Bekliyordum, vakit öldürerek ♪
♪ En son loş bir salonda buluşmuştuk ♪
♪ Gelin ve damat kadar yakındık birbirimize ♪
♪ Yemek yedik, şarap içtik ♪
♪ Herkesin keyfi yerindeydi, sen hariç ♪
♪ Sen dünyanın sonundan bahsediyordun ♪
♪ Paranı aldım, senden bir içki içtim ♪
♪ Bugünlerde düşünmeyen çok şey kaybediyor ♪
♪ Beni o masum gözlerinle kendine çektin ♪
♪ Bilirsin her zaman sürprizleri severim ♪
♪ Bahçede pisliği oynuyordum ♪
♪ Dudaklarını öptüm, kalbini kırdım ♪
♪ Sense dünyanın sonunu gelmiş gibi davranıyordun ♪