ΠΑΙΖΟΥΝ
ΝΟΥΒΕΛΑ ΚΑΙ ΣΕΝΑΡΙΟ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
ΜΟΥΣΙΚΗ
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ
1944
Τέλη Σεπτέμβρη.
Η εξέγερση της Βαρσοβίας πλησίαζει στο τραγικό τέλος της.
Η παλιά πόλη, οι όχθες του ποταμού, το Τσε- ρνιάκοφ και η Σάντιμπα έχουν καταληφθεί.
Το Ζολιμπορζ, Μοκότοφ και άλλες περιοχές του κέντρου
αποκόπηκαν και κυκλώθηκαν απο ογκώδεις Γερμανικές δυνάμεις, είναι στις φλόγες
Αυτός ο λόχος τώρα αριθμεί 43 άτομα.
Πριν τρεις μέρες, ήταν 70.
Αυτός είναι ο διοικητής τους
Ο Υπολοχαγός Ζάντρα
Αυτός τους στρατολόγησε και είναι υπεύθυνος γι' αυτούς.
Ο δεύτερος στην διοίκηση, υπολοχαγός Βάις.
Ασκεί την πειθαρχία στους δικούς του με σιδερένια πυγμή.
Και αυτή είναι η Χαλίνκα, η αγγελιοφόρος,
που υποσχέθηκε στην μητέρα της φεύγο- ντας απο το σπίτι πως θα ντυνόταν ζεστά.
Πιθανόν όλοι να έδωσαν παρόμοιες υποσχέσεις.
Όλες οι μητέρες είναι οι ίδιες.
Ο Επιλοχίας Μπούλα έχει πολύ καλό γραφικό χαρακτήρα.
μεταφέρει τα αρχεία όλου του λόχου στον σάκο του.
Ο αξκος Κάντετ Κόραμπ υποφέρει πολύ χωρίς το καθημερινό του λουτρό.
Αλλά τα παιδιά της τρίτης διμοιρίας έχουν μεγαλύτερα προβλήματα.
Ο Σλόκουϊ, υπασπιστής του Κόραμπ,
ελπίζει να φτιάχνει αεροπλάνα μετά τον πόλεμο.
Τέλος, ο συνθέτης.
Αυτός δεν είναι στρατιώτης.
Μπήκε στον λόχο μόλις χθες.
Αυτοί είναι οι ήρωες της τραγωδίας.
Παρακολουθήστε τους από κοντά,
τις τελευταίες ώρες της ζωής τους.
Γεια!
Γεια σου Ζάντρα. Στην ώρα σου.
Τι είναι αυτό; Που κτύπησες;
Τίποτε, άρπαξα μια ξώφαλτση
Ποια είναι η κατάσταση;
Όπως μπορείς να δεις, τα στούκας ήταν εδώ.
Οι Γερμανοί προσπάθησαν να μας απωθήσουν τρεις φορές.
Το καλό είναι πως κοιμούνται τα βράδια.
Δεν θα περάσεις καλά εδω αύριο.
Μοιάζει με εύκολο θάνατο. Πάντως, θα προσπαθήσουμε να κρατήσουμε για λίγο.
Θα ήθελα να μείνω κι εγώ.
Μέχρι την μέρα της Κρίσεως;
Αλλά θα μας ζητωκραυγάζουν οι μελλοντικές γενιές.
Εμας δεν θα μας δουν ζωντανούς.
Ακριβώς. Με τον Πολωνικό τρόπο!
Τι συμβαίνει; Ήσουν πάντα εξέχον πρόσωπο.
Εισέπραξα αρκετά ζήτω, εντάξει;
Τι να πω στους άνδρες μου; Με εμπιστεύονται.
Χάνεις το θάρρος σου. Δεν υπάρχει χρόνος για μελαγχολίες εδώ.
Ο Μπάρτεκ σχεδόν εγκατέλειψε στην πρώτη γραμμή σήμερα,
σαν να είχε να πάει κάπου ο βλάκας.
Αρχίζει να σφίγγει τριγύρω
Θέλουν να τελειώσουν με την Μοκότοφ και να αρχίσουν στο κέντρο της πόλης.
Κατάρα! Δεν μπορώ να πιστέψω πως είναι η 56η μέρα της εξέγερσης.
Κόλαση.
Ναι, είναι πάντα μια επιλογή.
Μποζένα!
Τι νέα έχουμε;
Συναντηθήκαμε πριν.
Μου έδωσες αυτά την πρώτη μέρα της εξέγερσης.
- Σου κάνουν; - Βέβαια.
Να σκεφτείς πως θα μου τα βγάλουν όταν πεθάνω.
Βλέπω προσχώρησες στην εξέγερση.
Η μητέρα σου στο είπε να το κάνεις;
Είναι νεκρή.
Πληγώθηκες άσχημα;
Όχι, δεν είναι τίποτε.
Πολύ άσχημα ήδη...
Συγγνώμη. Υπάρχει κάπου εδώ τηλέφωνο;
Σε λίγο.
Μπορώ να τηλεφωνήσω στη οδό Ρακοβίετσα;
Τρελάθηκες; Είναι εκεί οι Γερμανοί.
Το ξέρω, μα βλέπεις, ζω εκεί.
Άσε με να τηλεφωνήσω, εντάξει;
Πήγαινε να δεις τον διοικητή.
Προς τα 'δω;
Κάποιοι ζούσαν με στιλ στην Βαρσοβία!
Ένα δωμάτιο των αστών. Απόλυτα φρικτό.
Τα πιστόλια και οι χειροβομβίδες μας
κατά των αρμάτων και των αεροπλάνων τους.
Πότε θα λογικευτούμε;
Οι διαταγές είναι διαταγές. Δεν έχει λογική να φιλοσοφούμε.
Κόραμπ.
Βάλε σκοπούς και στείλε μια περίπολο.
Μάλιστα, κύριε.
Έξι εθελοντές, να προχωρήσουν μπροστά.
Μάλιστα, κύριε!
ΓΙα σένα έχω μια ειδική αποστολή.
- Περίμενε. Δεν είσαι ο συνθέτης; - Μάλιστα.
- Παίξε κάτι ωραίο. Έχουμε πιάνο. - Μα έχω...
- Ελα. - Θεέ και Κύριε. Είναι Μπέχσταιν!
Πάρε από πάνω αυτό το μαραφέτι. Κουδουνίζει πολύ.
Όχι, παίξε το "Λα Κουμπαρτσίτα" ή κάτι παρόμοιο.
Σε ονειρεύτηκα σήμερα, Χαλίνκα.
Χορεύαμε ταγκό, και...
Λοιπόν; Τι νέα Χαλίνκα;
Υπολοχαγέ, μου υποσχεθήκατε ένα όπλο.
Δεν θέλω να είμαι με άδεια χέρια. Όλοι έχουν κάτι.
Αυτό το μικρό; Ήλπιζα σε ένα Παραμπέλουμ.
Ένα Παραμπέλουμ; Θα σε πετάξει κάτω.
Είναι μια χαρά για σένα. Σκοτώνει άνθρωπο στα τέσσερα μέτρα. Παρ'το.
Σταματήστε αυτή την φασαρία.
Παίξε κάτι
με κάποιο συναίσθημα.
Θα μπορούσα σου δώσω ένα πραγματικό όπλο,
αντί γι' αυτό το πιστολάκι.
Πιστολάκι;
Τότε εσύ γιατί κουβαλάς τέτοια αντίκα;
- Όλα εντάξει; - Μάλιστα, κύριε.
Μην τρελαίνεσαι.
Υπολοχαγέ,
μπορώ να τηλεφωνήσω στο σπίτι μου στην οδό Ρακοβίτσκα;
Η οικογένεια μου πρέπει να είναι εκεί. Να χρησιμοποιήσω αυτό το τηλέφωνο;
Ζητήστε να με συνδέσουν με το 4-0-2-1-8
Εντάξει. Ας δούμε τι συμβαίνει εκεί πέρα.
Εδω ο Ζάντρα. Πως πάνε τα πράγματα εκεί; Είσαι ακόμη ζωντανός;
- Δεν έχουμε τζάμια. - Τζάμια;
Έχω ξεχάσει πως μοιάζουν. Είστε τυχεροί που έχετε στέγη.
Άκου, μπορείς να δοκιμάσεις στο 4-0-2-1-8;
- Κάποιον απο μας; -Όχι, στην Γερμανική πλευρά. Στην Ρακοβίτσκα.
- Δεν είναι κανείς εκεί. - Αυτό θέλουμε να δούμε.
- Θα δοκιμάσω. - Εντάξει, θα περιμένω.
Λένε πως δεν είναι κανείς εκεί πια.
Βάντα;
Είμαι εγώ, ο Μίχαλ.
Τι τρέχει εκεί; Προσπαθώ να σε βρω όλο αυτό το καιρό.
Από που τηλεφωνείς;
Από την αντίσταση.
Κατετάγην σε μια από τις μονάδες τους.
Υπάρχει ακόμη αντίσταση;
Ενα Θεός ξέρει πως, αλλά υπάρχει.
- Κι εσύ; - Είναι στο κτήριό μας.
- Εκτοπισμένοι; - Δεν νομίζω.
Τους έχουν μαντρωμένους, και τους εκτελούν. Χαίρομαι που έχεις φύγει.
Βάντα, Θεέ μου!
Να, και ο μικρός.
Ζόσια.
Ζοσίνκα, εγώ είμαι, ο μπαμπάς.
Μπαμπά, έλα γρήγορα σπίτι. Γιατί συνεχίζουν να σκοτώνουν;
Έρχονται για μας, Μίχαλ!
Παναγία μου, μας διέκοψαν.
- Όλοι οι σκοποί, στα πόστα τους, κύριε. - Σ' ευχαριστώ.
Σλόκουϊ
Τι κάνω τώρα;
Πήγαινε κοιμήσου λίγο.
Ετοιμαστείτε όλοι για φαγητό!
Χαλίνκα, ας βρούμε κάπου να κοιμηθούμε.
Υπολοχαγέ.
Κύριε, Υπολοχαγέ,
Δεν έχω κανένα αρχείο για την διμοιρία του Κόραμπ.
Μη με σκοτίζεις με τα αρχεία σου.
Θα αρχίσει σύντομα.
Μα πρέπει να κρατάμε αρχεία, κύριε. Θα υπάρξουν απώλειες.
Αυτό είναι βέβαιο.
Αλλά σταμάτα να με σκοτίζεις τώρα!
Σλοκούϊ, βλέπεις τίποτε εκεί;
Τίποτε. Οι σκαφτιάδες της πατάτας μόλις γυρίσαν απο τα χωράφια.
Μόνο ο διαβολος ξέρει
αν θα είναι ζωντανοί να τις φάνε.
Αν στείλουν τα στούκας, θα ισοπεδώσουν τούτο το μέρος.
Είσαι έτοιμος, Κόραμπ;
Θα αρχίσουν σίγουρα κατά τις οκτώ.
Θα ξυριστώ πρώτα. Έχω δέκα δεσμίδες πυρομαχικά.
- Πόσο χρονών είσαι Κόραμπ; - Είκοσι τριών.
Σ' αυτή την ηλικία η ζωή δεν φαίνεται τόσο πολύτιμη.
Ξέρεις, αυτές είναι οι τελευταίες μέρες.
Το ξέρω, αλλά θα τους κάνουμε να ματώσουν πρώτα.
Η Μαργαρίτα δεν γύρισε ακόμη;
Τι συμβαίνει;
Τίποτε.
Ξέρεις να το χρησιμοποιείς;
Προσεκτικά!
Είσαι τρελός;
Δεν είναι τόσο περίπλοκο.
Να 'σαι μόνο προσεκτικός.
Φεύγω. Οι Γερμανοί θα τέλειωσαν το πρόγευμά τους.
Τι παίζεις;
Είναι ξεκουρντισμένο.
Πολλοί μουσικοί εδώ γύρω.
Φεύγω.
Μόνο μην τρελαίνεσαι.
Θα ήταν κρίμα να χάσουμε ένα καλλιτέχνη.
Τι ξέρεις;
Συγγνώμη.
Δεν πειράζει. Πέρασε. Τι συμβαίνει;
Θα πρέπει να σηκωθείτε.
- Είναι η ώρα... - Έτσι μιλάνε σε αξιωματικό;
Τώρα είναι ακριβώς η στιγμή γι' αυτό.
Αγαπιόμαστε.
Και πως είναι η Μαργαρίτα;
Γιάτσεκ, είμαι εδώ.
Δεν βρομάω, έτσι; Άφησα τα παπούτσια μου στο διάδρομο.
Είναι καιρός να σταματήσεις να περιφέρεσαι σ' αυτούς τους υπονόμους.
Υποτίθεται πως θα γύριζες χθες.
Ανησυχούσες για μένα;
Σταμάτησα να ανησυχώ εδώ και καιρό, αλλά ο Ζάντρα ρωτούσε για σένα.
Ζηλεύεις;
Εγώ;
Σιγά να μην ζηλεύω.
Αλλά δεν φείδεσαι με κανένα.
Χαμογέλασα μόνο στο Ζάντρα, όπως κάνω σε όλους.
Ακριβώς. Φαίνεται πως πονάει το δοντάκι σου γι' αυτόν.
Εγώ έτσι είμαι. Δεν μπορώ να κάνω κάτι.
Πολύ άσχημα.
Θα έπρεπε να μείνεις στο κέντρο της πόλης που είχες όλους αυτούς...
τους φίλους.
Θα μας αποτελειώσουν, εδώ.
Το ξέρω.
Κοίτα τι σου έφερα.
Πραγματικό Εγγλέζικο τσάι και τσιγάρα.
Ξέρεις πως δεν καπνίζω.
Από που τα πήρες;
Από την θεία μου.
Την θεία σου.
Γιάτσεκ, γύρισα μόνο για σένα.
Για μένα; Αυτό είναι ενδιαφέρον. Γιατί;
Λοιπόν; Γιατί;
Γιατί;
Γιατί είμαι η αγγελιαφόρος σου.
Το ήξερες πως η κύρια επίθεση θα γίνει εδώ;
Σταμάτα να ξυρίζεσαι σε παρακαλώ.
Πλύσου. Βρωμάς.
Κάνεις ηλιοθεραπεία γυμνή;
Πέρασα όλο τον Ιούλιο στη Ζελισιε
και γύρισα στην Βαρσοβία την 1η Αυγούστου. Ένας Θεός ξέρει γιατί.
Έμεινες και με την θεια σου εκεί;
Ορίστε, ξεκινήσαμε!
- Φύγε απο εκεί! - Μην είσαι βλάκας!
Συνέχισε να πυροβολείς!
Κατέβασε το οπλοπολυβόλο πιο χαμηλά! Πιο χαμηλά!
Προσέξτε!
Καλυφθείτε!
Εμπρός, Μπάρντεκ;
Κατάρα, και τα δύο τηλέφωνα είναι κομμένα! Θα έλθουν απο πίσω.
Ζεφίρ; - Κύριε!
Τρέξε στα κεντρικά.
Ανάφερε πως κρατάμε το Κόκκινο Σπίτι αλλά ο τομέας του Μπάρντεκ χάθηκε.
Χρειαζόμαστε μια αντεπίθεση, αλλιώς θα μας αποκόψουν κι εμάς. Φύγε!
Τα κατάλαβες όλα; Τότε φύγε!
Σαβούρα! Άχρηστο χωνί!
Θα μας αποτελειώσουν σε δέκα λεπτά.
Υποχώρηση.
Δεν μπορούμε να τους σταματήσουμε με τις γροθιές μας! Αρκετά!
Αυτή είναι η τελευταία οβίδα, Σλόκουϊ.
Ο Σλόκουϊ τελικά τους κτύπησε!
Γολιάθ.
Παράτα με. Είμαι εντάξει.
Μείνε ακίνητος.
Δεν πληγώθηκες έτσι;
Χαίρομαι που είσαι εντάξει.
Τι συμβαίνει;
Τι έγινε η διμοιρία;
Τι περιμένουν οι Γερμαναράδες;
- Γύρισε ο Ζεφίρ; - Όχι.
Είμαστε κυκλωμένοι.
Πως είναι ο Κόραμπ;
Είναι ζωντανός. Θα γίνει καλά.
Σκοτώνουν του άντρες μου.
Μην γίνεσαι συναισθηματικός.
- Η σιωπή είναι εκκωφαντική. - Είναι μόνο μια μικρή διακοπή.
Σχεδιάζουν πως να μας αποτελειώσουν.
Η μπροστινή πόρτα δεν δουλεύει, έτσι θα προσπαθήσουν μέσω της κουζίνας.
Τώρα είναι καλή ώρα για υποχώρηση, κύριε.
Υπολοχαγέ, ποτέ δεν κάπνιζες.
Από νεύρα;
Από φόβο.
Αυτό ο πόλεμος μας τρώει όλους μας.
Όχι εμένα. Καπνίζω απο παιδί.
Πότε μπήκες στην αντίσταση;
Τον Ιούλιο του 1941.
Παράσημα;
Τον Σταυρό Ανδρείας για μια επίθεση στο Λευκό...
Για μια επίθεση στο Λευκό Ανάκτορο.
Τραυματίστηκε στο δεξί μέρος του στήθους.
στις 26 Σεπτεμβρίου, 1944.
Πλησιέστερος συγγενής
σε περίπτωση θανάτου;
Σ' ευχαριστώ.
Βρήκαν τρόπο να έλθουν σε μας.
Δεν κάνουν τίποτε.
Άλλαξα γνώμη.
Δεν θα φτιάχνω αεροπλάνα μόλις τελειώσει ο πόλεμος.
Ζάντρα.
Ο Ζάμπαβα σε ψάχνει. Κάτι συνέβη.
Ο Λόχος στο Κόκκινο Σπίτι αναφέρει, κύριε.
Γεια σου, Ζάντρα.
Φύγε, Ζεφίρ.
Απώλειες;
Δώδεκα νεκροί, δέκα σοβαρά τραυματισμένοι.
Θα φύγετε απο 'δω το σούρουπο. Μεταφερόμαστε στο κέντρο της πόλης.
Τι; Πως;
Μέσω των υπονόμων.
Εγώ δεν φεύγω.
Είσαι τρελός; Μόνο δύο δρόμοι έμειναν.
Θα μας αποτελειώσουν μέχρι αύριο.
Δεν φεύγω.
Όλη αυτή η αιματοχυσία, και να φύγουμε σαν τα ποντίκια;
Μέσω τον υπονόμων!
Πως να κοιτάξω τους άνδρες μου στα μάτια;
Είναι διαταγή, Ζάντρα.
Να τις βράσω τις διαταγές σου!
Εσύ εξάλλου είσαι πολίτης.
Δεν θέλεις να σώσεις τους άντρες σου;
Με εμπιστεύονται.
Όλοι εμπιστευόμαστε κάποιον.
Ορίστε. Αυτή είναι το πάσο σας για τους υπόνομους.
Να προσέχεις, Ζάντρα.
Γιατί έχει τόσο ησυχία εδώ; Για όνομα του Θεού!
Παίξτε λίγο μουσική.
Σταμάτα το.
Σταμάτα το!
Ίσως να προτιμούσες μια συμφωνία.
Ορίστε, παιξ' την εσύ.
Μ' αυτό το πράγμα;
Εξυπνάκια.
Ακούστε παιδιά. Καλά νέα.
Τι είναι; Ενισχύσεις;
Πάμε στο κέντρο της πόλης...
μέσω των υπονόμων.
Τι εννοείτε;
Φεύγουμε απο 'δω;
Δεν μπορούμε να τους κρατήσουμε Μοκότοφ.
Έμειναν μερικοί δρόμοι μόνο.
Θα μας συντρίψουν.
Το ακούσατε αυτό παιδιά; Πολεμάμε σ' αυτό το φέρετρο για το τίποτε!
Είναι διαταγή από τα κεντρικά.
Τίποτε.
Ενα κενό.
Ακόμη και τώρα το μόνο που καταλήγω είναι άδειοι ήχοι.
Μην πίνεις άλλο πια, σε παρακαλώ.
Είμαι ανίκανος, καταλαβαίνεις; Αξιολύπητος.
Αυτή είναι η πραγματική τραγωδία.
- Σε παρακαλώ μην πίνεις. - Χαίρομαι που αυτό το βάσανο τελειώνει.
Δωσε μου το. Θέλω κι εγώ λίγο.
Ώστε ο όμορφος στρατιώτης σε αγαπάει, ε;
Είναι ο πρώτος σου;
Κάτι μου λέει πως δεν θα την βγάλουμε απόψε.
Είναι πιο εύκολο να πεθάνεις όταν αγαπάς.
Κουραφέξαλα.
Μελόδραμα.
Μην παρασύρεσαι.
Κάνετε χώρο για τον διοικητή του λόχου σας!
- Πιεις Ζάντρα. - Τρελάθηκες.
Κι εσύ, Χαλίνκα;
Δεν πίνω εγώ. Ακούω την μουσική
Την μουσική; Ώστε τώρα όλοι νοιώθετε σαν ακούτε μουσική;
Και εσύ παίζεις;
Για τελευταία φορά!
Πιες Ζάντρα. Θα σε βοηθήσει στους υπονόμους
Ώστε αυτή είναι η αίσθηση της πειθαρχίας σου;
Στο πόστο σου μέχρι το τέλος... μόνο νεκρός μεθυσμένος!
Είναι μακρύς ο δρόμος μέχρι το κέντρο της πόλης.
Έχεις άφθονο χρόνο να ξεμεθύσεις.
- Τι θα κάνουμε στο κέντρο της πόλης; - Θα συνεχίσουμε να πολεμάμε.
Θα συνεχίσουμε να πολεμάμε; Θα μας συνθλίψουν σαν κοριούς.
Τίποτε δεν θα μείνει απ' την πόλη.
Πάψε! Δεν μπορείς να πεθάνεις ούτε καν σαν άνδρας!
Απεναντίας. Τώρα ξέρω πως να πεθάνω.
- Προσκλητήριο λόχου. - Μάλιστα, κύριε.
Μόνο που τώρα είναι διμοιρία, όχι λόχος.
Ούτε να κλάσει κανείς μόλις ξεκινήσουμε.
Να κάνετε ησυχία όπως σε οικογενειακό τάφο.
Αλλιώς οι Γερμανοί θα μας σφάξουν.
Αν κάποιος φοβάται, να έλθει σε μένα,
και θα του κρατάω το χέρι.
Μην χάνετε το κουράγιο σας, παλιόφιλοι!
Προσοχή!
Όλοι παρόντες και καταμετρημένοι, έτοιμοι για βάδην.
Δύο αξιωματικοί, πέντε βοηθητικοί και είκοσι οπλίτες.
Είσαι μεθυσμένος. Δεν είναι ώρα αυτή για ασκήσεις.
Σ' ευχαριστώ.
Ανάπαυση.
Εμπρός μαρς.
Μπορείς να τα καταφέρεις, Κόραμπ;
Φεύγω. Δωσ'το μου αυτό.
Άσε να δοκιμάσω. Δεν έχω να χάσω τίποτε.
Χρειάζεται δύο δυνατούς άνδρες.
Θα τον φροντίσω εγώ. Δεν χρειάζεται ν' ανησυχείς.
Καλύτερα να έλθεις μαζί μου
Να μας δείξεις τον δρόμο.
Είναι πολύ εύκολος ο δρόμος.
Σε παρακαλώ, άσε με να πάω με τον Κόραμπ.
Βάις κάλυψέ μας μέχρι να περάσουμε απέναντι.
Βαριά άρματα.
Αυτό είναι το τελευταίο οδόφραγμα. Μπες στους υπονόμους, φίλε.
Υπολοχαγέ, ευπειθώς αναφέρω πως είναι η σειρά μας...
Ευπειθώς αναφέρω μέσα στην τρύπα.
Μικρέ...
Κύριε, έχετε δει την κόρη μου; Είναι ξανθή...
Πάμε!
Κύριοι, περιμένετε! Σας παρακαλώ, περιμένετε!
Η κόρη μου είναι ψηλή και ξανθή με καφέ παλτό.
Σας παρακαλώ περιμένετε.
Κύριοι, έλεος.
Μην μας αφήνετε!
- Τι είναι; - Σκατά!
Θεέ μου τι θαυμάσια ακουστική!
"Βλέπω την γη δύσκολων ονείρων και σκιών. "
Σταμάτα την ποίηση και προχώρει, μαέστρο!
Ησυχία! Οι διαταγές ήταν να μην μιλάμε.
Είμαι πολύ ψηλός για... Κατάρα!
Εσύ μπορείς πιο εύκολα, Χαλίνκα.
Αέριο! Αέριο!
Γερμανοί! Αέριο!
Βάις, να γυρίσουμε πίσω. Υπάρχει αέριο μπροστά.
Οι Γερμανοί είναι ήδη επάνω.
Πρέπει να προφτάσουμε τον λόχο.
Σταματήστε! Τι είναι αυτό;
Οι Γερμανοί έριξαν μέσα αέριο! Αυτός είναι ο δρόμος της επιστροφής;
Μάλλον.
Μα ποιος ξέρει στα σίγουρα; Όλοι αυτοί οι υπόνομοι μοιάζουν.
Είμαι από την παλιά πόλη
Αρκετά μ' αυτούς τους του υπονόμους και αυτό το απαίσιο κρυφτό!
Έριξαν αέριο! Πηγαίνετε πίσω!
Πηγαίνετε πίσω, έχει αέριο!
Που πηγαίνετε, άνθρωποι;
Άνθρωποι!
Το κεφάλι μου γυρίζει.
Πρέπει να είναι το αέριο.
Έχεις πυρετό Γιάτσεκ. Δεν υπάρχει αέριο εδώ.
Ποτέ δεν θα προλάβουμε.
Ίσως θα έπρεπε να φωνάζαμε τον Μίχαλ.
Δεν τον έχουμε ανάγκη.
Ξέρω αυτό τον υπόνομο.
Ο δρόμος δεν είναι δύσκολος.
Θα το κάνουμε μόνοι μας, αργά.
Να ξεκουραστώ ένα λεπτό.
Συνέχισε να προχωράς!
Γιάτσεκ, συνέχισε να προχωράς. Θα ξεκουραστείς σπίτι.
Σπίτι; Έχει κάποιος ακόμη σπίτι;
Είσαι πράγματι δυνατή, Μαργαρίτα.
Σαν να είχες συνηθίσει να κουβαλάς βαριά φορτία.
Ποτέ δεν κουβάλησα τίποτε βαρύ.
Στα αλήθεια δεν ξέρω τίποτε για σένα.
Πολεμήσαμε μαζί στην εξέγερση.
Το ξέρω, Μαργαρίτα, αλλά...
Θέλεις ν' ακούσεις την ιστορία της ζωής μου τώρα;
Είναι μεγάλη;
Ποιο μεγάλη κι απ' αυτόν τον υπόνομο.
Συνέχισε να προχωράς.
Τι είναι αυτό;
Κοίτα.
Ενα φανάρι στην διασταύρωση; Τι στην κόλαση...
Ίσως είναι οι Γερμανοί.
Αυτοί δεν θα τολμούσαν να κατέβουν εδώ.
Είσαι βέβαιη;
Απολύτως.
Γιάτσεκ, είναι μόνο ένα συνηθισμένο κερί.
Είναι το πρώτο οδόφραγμα. Μπορείς να ξεκουραστείς εδώ.
- Κάποιος να με βοηθήσεις να κουβαλήσω ένα πληγωμένο! -Ησυχία!
Τι κοιτάτε;
Ησυχία, οι Γερμανοί είναι από πάνω μας!
Ησυχία, βλαμμένε!
Είναι ήδη 7:00
Για σκέψου. Είναι μέρα εκεί πάνω.
Φώναξε τον Υπολοχαγό Βάις.
Υπολοχαγέ Βάις, αναφερθείτε στον Υπολοχαγό Ζάντρα.
Υπολοχαγέ Βάις, αναφερθείτε στον Υπολοχαγό Ζάντρα!
Αέριο! Αέριο!
Θα είναι δύσκολο να επιβάλω πειθαρχία εδώ κάτω Υπολοχαγέ.
Μα πρέπει να δοθούν διαταγές. Τι κάνουμε;
Ας περιμένουμε τον Βάις. Δεν μπορούμε να τους αφήσουμε πίσω.
Καταραμένα σπίρτα!
Δεν είναι τα σπίρτα, κύριε.
Πολλά πόδια αναμοχλεύουν αυτήν την αηδία, απελευθερώνοντας αναθυμιάσεις
Αυτό μας σκοτώνει, όχι οι χειροβομβίδες.
Είχα γνώσεις χημείας. Δεν νοιώθετε αδυναμία κύριε;
Όχι!
Όμως δεν υπάρχει οξυγόνο σ' αυτόν τον αέρα.
Ας σωθούμε εμείς, Υπολοχαγέ.
Τι λέτε, κύριε; Θα αφήσουμε του ανθρώπους να πεθάνουν έτσι;
Φταίω εγώ; Γιατί δεν ήλθε ακόμη ο Βάις;
Φώναξέ τον!
Μη κάθεστε! Ο αέρας είναι χειρότερος κοντά στο νερό.
Δεν θα μπορείτε να σηκωθείτε.
Πάμε, Υπολοχαγέ. Δεν πρέπει να μένουμε εδώ.
Θα φύγω τότε.
Θα τους φωνάξω.
Ο Υπολοχαγός Βάις λέει να προχωρήσουμε.
Σταμάτησαν για να ξεκουραστεί ο Κόραμπ.
Όπως και να 'χει η Μαργαρίτα ξέρει τον δρόμο.
Θα μας προφτάσουν.
Πάμε, Υπολοχαγέ.
Πάμε, παιδιά.
Κάθισε, Βάις.
Βιαστείτε.
Ο Ζάντρα πιθανόν να είναι στην περιοχή της Αλετζαχ
Δώσε μου το παγούρι.
Σε κάνει πιο αδύναμο.
Έλα λοιπόν, δωσ'το μου.
Θέλεις λίγο;
Βέβαια. Κάνει κρύο.
Είμαι εξαντλημένος.
Αρκετά.
Είναι τα νερά του Λέθε,
του ποταμού της λήθης
Απλή σπιτική μπύρα, αλλά σου φτιάχνει το κέφι, έτσι;
Ακούς αυτούς του ήχους;
Βιάσου, συνθέτη.
Χριστέ μου, τι είναι αυτό; Βάις!
Χριστέ μου!
Είσαι ζωντανή, Χαλίνκα;
Βίτολντ! Που είσαι; Που είναι το παιδί μου;
Πάψε! Πάψε, καταραμένη γυναίκα!
Μας ξεπουλήσατε! Δολοφόνοι!
Ανοίξτε!
Ανοίξτε το!
Αφήστε με να περάσω!
"Προς τα 'κει ήλθαμε, και απο 'κει κάτω στην τάφρο
είδα κόσμο πνιγμένο στην βρωμιά
που από τα ανθρώπινα αποχωρητήρια φάνηκε να ρέει"
- Τι λες, Μίχαλ; - Όχι εγώ μικρέ, ο Δάντης.
Δεν μπορώ να τ' ανοίξω.
Κατεβείτε εδω πέρα γαμώτο! Θα κουβαλήσετε τους Γερμανούς εδώ κάτω!
Βιαστείτε!
Βάις, ας σωθούμε εμείς! Φοβάμαι.
Σταμάτα να κλαψουρίζεις.
Νομίζεις πως εγώ δεν θέλω να βγω απο 'δώ; Θα πάμε πίσω.
Φαίνεσαι χάλια, Γιάτσεκ.
Θα πρέπει να ξυριστείς μόλις βγούμε έξω.
Δεν με νοιάζει.
Πρέπει να είσαι πολύ άρρωστος.
Τώρα τι;
Βρέχει;
Ακούω τον ήχο της βροχής.
Ησυχία!
Μην κλαις μικρή.
Δεν ακούς
πως όλοι εδώ τραγουδούν;
Ναι, και ίσως βλέπεις και αγγέλους;
- Εμπρός! Μην σταματάτε! - Ησυχία!
Το ακούτε αυτό; Ακούστε!
Ανοησίες! Είναι το νερό!
Το ακούω.
Τελικά το ακούω.
Ξέρεις;
Το ακούω.
Πάψε, γαμώτο!
Τι συμβαίνει με σένα; Τρελάθηκες;
Γελοίε, βάρβαρε.
Πως θα μπορούσες να καταλάβεις;
Γύρνα πίσω! Μην είσαι ανόητος!
Σταμάτα αλλιώς θα πυροβολήσω!
Σε διατάζω να γυρίσεις αμέσως!
Γιατί είμαι τόσο αδύναμος;
Δεν θα φτάσουμε στο κέντρο της πόλης ποτέ.
Δεν υπάρχει διέξοδος.
Αυτός ο καταραμένος υπόνομος πρέπει να τερματίζει κάπου!
Πάμε.
Τι είναι αυτό;
Πιθανόν ένας πληγωμένος.
Θα μπορούσε να ουρλιάζει έτσι άνθρωπος;
Συνεχίζουμε να προχωράμε.
Κύριε δεν ξεχωρίζω αυτούς τους ήχους.
Θα πάω να ρίξω μια ματιά. Περιμένετε εδώ.
Να'τος αυτός που φωνάζει.
Είναι άνθρωπος. Ας τον πάρουμε από δω, κύριε.
Τον ξέρω.
Ένας συνταγματάρχης από τα κεντρικά.
Ποιος απο σας θα τον κουβαλήσει;
Τι συμβαίνει;
Εμπρός!
Που στρίβουμε;
Πρέπει να υπάρχει μια πινακίδα για την οδό Βίλτσα κάπου στα αριστερά.
Έπρεπε να φέρναμε την Μαργαρίτα μαζί μας. Ξέρει τον δρόμο.
Η Μαργαρίτα φροντίζει τον Κόραμπ,
και εμείς ξέρουμε να διαβάζουμε.
Δεν μπορούμε να το κάνουμε, Υπολοχαγέ.
Να βγούμε τώρα έξω αλλιώς δεν θα βγούμε ποτέ. Παναγιά μου!
Δεν υπάρχει πινακίδα.
Φώναξε τους άνδρες, Μπούλα. - Μάλιστα, κύριε.
Σηκωθείτε! Ο Υπολοχαγός περιμένει!
Προχωρείτε.
Περιμένετε μια στιγμή. Νοιώθω αδύναμος.
Ας ξεκουραστούμε.
Εκεί!
Θα πρέπει να υπάρχει μια πινακίδα που λέει "Βίλτσα. "
Όχι, δεν υπάρχει πινακίδα.
- Λοιπόν; - Έρχονται.
Κρατήσου πάνω μου Ζάντρα.
Αρκετά μ' αυτό.
Συνέχισε μόνο να κουνάς τα πόδια σου.
Μαργαρίτα, δεν είσαι κουρασμένη;
Για ποιο λόγο; Δεν είμαι πληγωμένη.
Είναι ήσυχα και σκοτεινά αλλά
προχωράμε μέσα σ' ένα σκοτεινό και ευωδιαστό δάσος.
Σκοντάφτουμε μέσα στις βρομερές ακαθαρσίες.
Πάντα λες τα πραγματα με το όνομα τους, Μαργαρίτα.
Ποτέ δεν θα ερωτευόσουν, έτσι;
Τι;
Συνέχισε να κουνάς τα πόδια σου...
αλλιώς θα μας πάρει τρεις μέρες να βγούμε απο 'δω
Έχεις υψηλό πυρετό, και θα πεθάνουμε της πείνας εδώ.
Τι συμβαίνει;
Τίποτε.
Τι είναι αυτό;
Ήταν γέρος.
Πιθανόν να φοβήθηκε του θανατά όταν πανικοβλήθηκαν με τα αέρια.
Ηλίθιοι άνθρωποι. Ποτέ πριν δεν ήταν στους υπονόμους.
Όχι, δεν βλέπω τίποτε.
Να'τη, παιδιά! Η πινακίδα!
"Αγαπώ...
τον Γιάτσεκ. "
Θεέ μου.
Το κεφάλι μου γυρίζει.
Ίσως να υπάρχει αέριο στον αέρα.
Κοίτα την ομίχλη.
Είσαι παιδί, Γιάτσεκ. Ο πυρετός σε κάνει να βλέπεις πράγματα.
Περίμενε, αυτός είναι ο υπόνομός μας.
Το βλέπεις; Η Βίλτσα.
Ποτέ δεν θα το πρόσεχα από μόνος μου.
Μόλις και μετά βίας μπορώ να δω κάτι τώρα.
Πάμε πάνω. Δώσε μου το χέρι σου.
Έρχομαι.
Το χέρι σου.
Κρατήσου πάνω μου!
Δεν μπορώ να σκαρφαλώσω εκεί πάνω. Δεν τα καταφέρνω.
Μαργαρίτα, πήγαινε μονάχη σου.
Βλάκα!
Δεν μπορείς να με τραβήξεις εκεί πάνω.
Πήγαινε Μαργαρίτα. Θα φέρεις βοήθεια.
Εγώ θα ξεκουραστώ εδώ και θα περιμένω.
Κοίτα. Υπάρχει μια πινακίδα εκεί πάνω.
Με μεγάλα γράμματα
"Αγαπώ... "
Πρέπει να κάνουμε οικονομία στις μπαταρίες.
Κάτι είναι γραμμένο εκεί πάνω.
Τι λέει;
"Αγαπώ...
τον Γιάνεκ. "
Ποιος θα μπορούσε να γράψει τέτοιες ανοησίες;
Δεν είναι ανοησίες.
Άδειοι υπόνομοι.
Έχει Γερμανούς εκεί πάνω στο άνοιγμα. Λόγω του φόβου, καταλαβαίνεις;
Κάποιος το έγραψε, για να νοιώσουν καλύτερα.
Περνούσα απ' αυτή την διαδρομή κι εγώ.
Και τι έγραψες;
"Στα τσακίδια"
και άλλα τέτοια.
Και ποιος είναι αυτός ο Γιάνεκ;
Κάποιος που ένα κορίτσι αγαπούσε.
Πολύ;
Ναι.
Πάρα πολύ Γιάτσεκ.
Εμπρός, πάμε.
Όχι, δεν θα τα καταφέρουμε ποτέ, Μαργαρίτα.
Θα περιμένω και θα ξεκουραστώ εδώ.
Θα φέρεις σύντομα βοήθεια, έτσι;
Σήκω πάνω!
- Όχι. - Ησυχία!
Πρέπει να το φαντάστηκα.
Το κεφάλι μου στροβιλίζεται τόσο γρήγορα
που μπορώ να ακούσω μέχρι και μουσική.
Α, σωστά. Είναι ο πυρετός.
Όχι, μπορώ στα αλήθεια να τ' ακούσω.
Ποιος ήταν;
Αυτός τρελάθηκε, ή εγώ;
Τρελάθηκε για λίγο. Δεν τον θυμάσαι;
Παράξενο.
Δεν θυμάμαι τίποτε.
Ο Μίχαλ.
Μίχαλ, γύρνα πίσω!
Ησυχία.
Δεν μπορεί να σ' ακούσει έτσι κι αλλιώς.
Σταμάτα να κλαψουρίσεις, γαμώτο!
Πάμε!
Δεν θα τα καταφέρω εκεί πάνω,
αλλά θέλω να ζήσω.
Εντάξει, Γιάτσεκ. Μην ανησυχείς... θα ζήσεις.
Θα πάμε κατευθείαν από 'δω
Ο υπόνομος θα πρέπει να εκβάλει στον Βιστούλα σύντομα.
Είναι στεγνά εδώ. Πρέπει να υπάρχει μια έξοδος κοντά.
Άναψε το φακό.
Η μπαταρία είναι σχεδόν άδεια. Θα φτάσουμε εκεί όπως και να 'χει
Όχι.
Δεν μπορεί να είναι έτσι.
Δεν μου έχει μείνει δύναμη.
Δεν θα βγούμε ποτέ απο 'δω.
- Αυτό είναι το τέλος. - Τι εννοείς;
Ποιο τέλος; Όχι! Έχω κάποιον για να ζήσω!
Είμαι εδώ πέρα. Ποιον έχει να ζήσεις;
Τι εννοείς ποιον; Την γυναίκα και το παιδί μου!
Την γυναίκα και το παιδί σου;
Παράξενο.
Ποτέ δεν τους ανάφερες.
Δεν φορούσες βέρα.
Αλήθεια; Την έχω εδώ πέρα.
Κοίτα.
Βλέπεις; Πρέπει να ζήσω.
Πάμε πίσω στον υπόνομο.
Γρήγορα, ενώ ακόμη με κρατάνε τα πόδια μου!
Μια στιγμή.
Κλείσε το φακό, Βάις.
Εμπρός, σήκω!
Μαργαρίτα, άσε με να καθίσω ένα λεπτό.
Όχι.
Πρέπει να...
Πρέπει να ξεκουραστώ.
Γιάτσεκ, θα είμαστε στον ποταμό σύντομα.
Δεν μπορώ ν' ανοίξω τα μάτια μου.
Πονάνε.
Τότε μην τ' ανοίγεις.
Είναι ο πυρετός.
Θα πρέπει να μείνεις στο νοσοκομείο για λίγο.
Που είναι το νοσοκομείο;
Τι, δεν νομίζεις πως θα ξαναπάρουμε πίσω τις ζωές μας;
Ποτέ.
Εσύ να ζήσεις, Μαργαρίτα.
Στο υπόσχομαι.
Ήμουν τόσο βάναυσος μαζί σου...
Αυτό θα το κανονίσουμε αργότερα.
Ήμουν κακός.
Βλέπω φως μπροστά, Γιάτσεκ.
Θα ζήσουμε.
Μην ανοίγεις τα μάτια σου. Είναι τόσο φωτεινά.
Είναι πολύ πιο μακρυά;
Βλέπω νερό Γιάτσεκ...
και πράσινο χορτάρι.
Πάμε εκεί...
Μαργαρίτα.
Μπορείς να ξεκουραστείς τώρα.
Θα πάμε σύντομα έξω στο χορτάρι.
Όχι, μην ανοίγεις τα μάτια σου...
γιατί ο ήλιος βγήκε.
Ψηλά τα χέρια!
Δώσε μου την βέρα.
Ελάτε έξω!
Σλόκουϊ, πέτα αυτό το καταραμένο όπλο.
Πρέπει να σώσουμε τον κόσμο. Θα αυτοκτονήσεις.
Αυτό με εξέπληξε, γαμώτο.
Πέταξέ το. Πάμε να πάρουμε καθαρό αέρα.
Άντε χάσου!
Φως!
Αέρας, κύριε!
Θα πάμε στην είσοδο. Πες το στους άνδρες, Μπούλα
Η είσοδος...
Στρίβουμε αριστερά παιδιά. Θα πάμε στην είσοδο.
Έρχονται, Υπολοχαγέ.
Έρχονται.
Πολύ άσχημο.
Είναι μπλοκαρισμένη.
Γυρίζουμε πίσω...
Αν είχαμε την δύναμη.
Πρέπει να βγάλω τους άνδρες μου έξω.
Κύριε, πρέπει να πάρουμε λίγο αέρα.
Εκεί πίσω είναι ο θάνατος!
Έχουν κρεμάσει χειροβομβίδες, τα καθάρματα!
Περίμενε.
Μπράβο.
Άλλη μια και βγήκαμε.
Πάμε έξω, Υπολοχαγέ.
Σ' ευχαριστώ, Παναγιά μου.
Υπολοχαγέ, που είμαστε;
Γιατί δεν βγαίνουν έξω;
Φώναξε τους, Μπούλα.
Είμαστε ασφαλείς.
Επιτέλους καθαρός αέρας.
Πάμε να φύγουμε κύριε.
Μπούλα, φώναξε τους. Πρέπει να έχουν μείνει πολύ μακρυά.
Έπεσαν εκεί πίσω εδω και πολύ καιρό.
Προσποιούμουν ότι ήταν πίσω μας.
Κάθαρμα!
Και ο λόχος μου;
Είναι ακόμη εκεί;
Ο λόχος μου.
Απόδοση: manosl sync: eladir 1080p BluRay FLAC2.0 x264-EA