Ιδεολογίες απογυμνωμένες από τους νόμους της ηθικής εξελίσσονται σε εγκληματική παραφροσύνη. Τότε, ακόμη και παιδιά
παρασύρονται σε σειρά ειδεχθών εγκλημάτων πιστεύοντας πραγματικά ότι διαπράττοντας τα εγκληματα εξιλεώνονται από την ανομία.
Αυτή η ταινία, γυρίστηκε στο Βερολίνο το καλοκαίρι του 1947 με σκοπό να δώσει εικόνα αντικειμενική και πιστή αυτής της
μεγαλούπολης όπου τριάμισι εκατομμύρια άνθρωποι ζουν μέσα στην απελπισία σχεδόν χωρίς οι ίδιοι να το αντιλαμβάνονται.
Η τραγωδία φαίνεται σε αυτούς φυσιολογική όχι χάρις σε σθένος ψυχικό,αλλά εξαιτίας κόπωσης ψυχικής.
Τούτο δεν αποτελεί μομφή κατά του γερμανικού λαού αλλά ούτε και δικαιολόγησή του. Αποτελεί διαπίστωση.
Αλλά, αν κάποιος, αφού δει την ιστορία του 'Εντμουντ σκεφθεί ότι πρέπει να διδάξει στα παιδιά
της Γερμανίας πώς ν'αγαπήσουν πάλι τη ζωή, αυτό θα είναι ανταμοιβή για τον δημιουργό της ταινίας.
ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ROBERTO ROSSELLINI
ΓΕΡΝΑΝΙΑ, ΕΤΟΣ ΜΗΔΕΝ
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΜΟΥ ΡΟΜΑΝΟ ΡΟΣΕΛΙΝΙ
Οι Ρώσσοι είχαν μαρμελάδα χθες. Οι Αμερικάνοι μαργαρίνη.
Και μέλι να μας δώσουν, όλοι θα ψοφήσουμε!
Βαρέθηκα πια! Δεν αντέχω άλλο!
Λοιπόν, μπες στον τάφο, τότε.
Εμπρός, μην κάνετε τους κουρασμένους!
Σας είπα, οι λάκκοι να είναι 2 μέτρα επί 1,50 επί 0,75.
- Αυτό το παιδί δεν μπορεί να πάρει τα πόδια του! - Τι γυρεύει ο μικρός εδώ;
- Πόσων χρονών είσαι; - Είμαι δεκαπέντε.
- Λέει ψέματα! - Αν είναι 13, θα δαγκώσω το καπέλο μου!
Είναι 12 χρονών. Συμμαθητής του γιου μου.
- Είναι αλήθεια; - Αφήστε με!
Πού είναι το βιβλιάριο εργασίας σου;
Στη σάκκα μου.
- Λέει ψέματα! - Αυτά τα παιδιά, είναι ικανά για όλα.
Αν θέλεις να εργαστείς εδώ, χρειάζεσαι βιβλιάριο εργασίας.
- Θέλω κι΄εγώ ένα κομμάτι. - Φύγε από 'δώ. Εμπρός. Σκάρπερ!
'Ασε τα κάρβουνα, μικρέ!
Αν σε πιάσω στα χέρια μου. . .
Τι γίνεται εδώ;
'Ηρθε ο ελεγκτής απ' την ηλεκτρική εταιρία.
- Υπέρβαση 62 κιλοβάτ. - Θα το είχα καταλάβει!
Είμαστε 10 άτομα εδώ.
Πέντε νοικοκυριά χωριστά.
Και λοιπόν; Θα σας έρθει αυξημένος ο λογαριασμός.
- Υπάρχουν τσιγάρα; - Τα έχω δώσει όλα.
Τα τελευταία μου.
- Εσύ, έχεις; - Ούτε ένα.
- Δεν έφερες τίποτα; - Μόνο κάρβουνα.
Καλά, θα το μεταφέρω στον επόμενο μήνα.
Δεν είναι ζωή αυτή!
Πρώτα το γκάζι, τώρα το ηλεκτρικό.
Στο σκοτάδι θα ζούμε.
Πρέπει να λάβουμε μέτρα. Το ζεστό νερό κόβεται.
Να βρωμάμε σαν γουρούνια;
Κι εγώ που πλένομαι με κρύο νερό, πάλι καθαρή είμαι.
- Το σεσουάρ μου, πατέρα; - Πάψε εσύ!
Προσοχή στους Κέλερ. Θα τους μιλήσω εγώ.
'Ασ'τον να μιλήσει και άσε τις βλακείες!
- Όλα καλά; - Ναι.
Τα καμώματα του πατέρα του!
Τσάι, θερμοφόρα, ζεστές κομπρέσες. . .
όλα αυτά, κομμένα!
Είναι άρρωστος άνθρωπος.
'Αρρωστοι είμαστε όλοι. Κανείς δεν είναι καλύτερα.
Το ξέρω, μα...
Λόγια, ξέρω κι εγώ. Εσύ, δεν ταλαιπωρήθηκες όπως εμείς.
- Όλα καλά; - Ναι. Μην ανησυχείς.
- Τι συνέβει; - 'Ηρθε ο ελεγκτής. Καταναλώσαμε πολύ ηλεκτρικό.
Θα μας κόψουν το ηλεκτρικό;
Τα βρήκαμε μαζί του.
Πάλι πήγε και λερώθηκε.
Πήρες τη 2η Κάρτα;
'Οχι, γιατί δεν είμαι 15.
Δεν με εκπλήσσει. Σου το είχα πει.
Καλύτερα.
Δεκατριών χρονών παιδί δεν πρέπει να δουλεύει.
Θα τρώμε εμείς, θα τρώει κι ο Καρλ-Χάιντζ.
'Ακουσες, Καρλ-Χ άιντζ;
Κατάλαβες;
Ο αδελφός σου επωμίσθηκε όλο το βάρος της συντήρησής μας.
Κι εσύ,
τι κάνεις;
Ζεις κρυμμένος.
Δεν παρουσιάζεσαι.
Δεν έχεις ούτε δελτίο σίτισης.
Πώς να ζήσουμε τέσσερα άτομα, με τρία δελτία σίτισης;
Δεν έχουμε λεφτά, ν'αγοράζουμε τρόφιμα στη μαύρη αγορά.
'Ολα τα πουλήσαμε.
Με τις λιγοστές δυνάμεις μου,
θα έκανα τα πάντα για σας. . .
αλλά στην κατάσταση που είμαι. . .
Σκέψου το, είναι τρέλα αυτό που σχεδιάζεις να κάνεις.
Τι φοβάσαι;
Δεν θέλω να ψοφήσω σε κάποιο στρατόπεδο αιχμαλώτων.
Δεν αντέχω πια!
Σου έδωσα εφημερίδες, το άκουσες και στο ραδιόφωνο.
Οι πρώην στρατιώτες δεν καταγράφονται πια.
Μόνο να δηλωθείς στην Αστυνομία, όπως όλοι οι άλλοι.
Αν όμως μάθουν ότι πολέμησα εδώ
και σε πιο σύνταγμα ανήκα. . .
νομίζεις ότι θα με αφήσουν ελεύθερο;
Είχαμε πόλεμο, έκανες το καθήκον σου ως στρατιώτης.
Δεν θα σου πάρουν το κεφάλι.
Εύκολα μιλάς, όταν δεν κινδυνεύει η ζωή σου.
Μπαμπά, δεν ξέρεις εσύ. Δεν βγαίνεις έξω.
Πώς να βγαίνω, αφού μας έχουν κάνει τη ζωή δύσκολη;
Αν αναλαμβάνεις εσύ την ευθύνη,
πάω να δηλωθώ!
'Οχι, Καρλ-Χάιντζ,
εδώ να μείνεις!
Κάτι θα βρω, θα δεις! Το ίδιο και η Εύα.
Μόνο δώσε μας λίγο χρόνο.
Και βέβαια, 'Εντμουντ. Θα συνεχίσουμε τον αγώνα.
Πάω στον κ. Ράντεμαχερ. 'Εχει μια δουλειά για μένα.
Θα γυρίσω αμέσως.
Τα καταφέραμε ως τώρα.
Έλα Πατέρα,
ξάπλωσε καλύτερα.
- Είναι ανάγκη να σου μιλήσω. - Καλά.
'Οχι εδώ, στο δωμάτιό μου.
Για να με δουν έξω;
- Είναι ακίνδυνη. - Ακίνδυνη!
Από τα θύματα του φασισμού; Τους ξέρω.
Πάμε στο μπάνιο. Εκεί δεν θα μας δουν.
Δες μην είναι κανείς έξω.
Δεν είναι κανείς. Έλα.
Δεν μιλούσα, Κάρλ-Χάϊνς,
γιατί δεν ήθελα να μαλώσουμε μπροστά στον πατέρα.
Ξέρεις την κατάστασή του. Χρειάζεται ηρεμία.
Δεν έκανα εγώ την αρχή. Να με αφήσουν ήσυχο.
- Είσαι δειλός. - Ίσως.
Και φοβερά εγωιστής.
Δεν σε νοιάζει, από πού βρίσκουμε να σε ταϊζουμε.
Δεν ζήτησα από τον μικρό να πάει να δουλέψει.
Όχι, δεν ζητάς ποτέ τίποτα, αλλά πρέπει να τρως, να πίνεις.
Δεν ρωτάς πού πάω τα βράδια. Αρκεί να γυρίζω σπίτι με τσιγάρα.
Τα καπνίζω;
'Οχι, αλλά τα δίνουμε και παίρνουμε τρόφιμα για να ζούμε.
Γιατί παραξενεύεσαι; 'Ολες οι γυναίκες αυτό κάνουν τώρα.
- Και περισσότερα. - Βλέπεις;
Θέλεις να γίνω πόρνη για χάρη σου ;
Με συγχωρείς, μου ξέφυγε.
Είμαστε κι οι δύο εκνευρισμένοι.
Αλλά κατάλαβέ το, η ανέχειά μας γίνεται όλο και μεγαλύτερη.
Μη μου το λες, ξέρω.
Πώς ν'αφήσουμε τον μικρό να. . .
Κι αυτό το ξέρω. Λες να μη με απασχολεί εμένα;
Αλλά μιλάτε μόνο για σας!
Ξεχνάτε τι τράβηξα εγώ, τόσα χρόνια στον πόλεμο.
Κάνεις λάθος.
Το ξέρουμε ότι λίγο έλειψες να πεθάνεις από δίψα στο Τομπρούκ
και από παγωνιά στη Ρωσσία.
Δεν θέλω άλλα βάσανα! Καλύτερα να πεθάνω!
'Οχι, τα άντεξες όλα και θα συνεχίζεις να ζεις.
Εδώ είσαι, Τζίνα; Πάμε.
Μαμά, θέλω να μείνω κι άλλο.
Δεν μ'ενοχλεί η μικρή.
- Πώς δουλεύεις χωρίς φως; - Οικονομία στο ηλεκτρικό.
'Οχι και τώρα οικονομία.
- Μπορώ να βοηθήσω; - Ευχαριστώ, δεν χρειάζεται.
- Ούτε εσύ μ'εμπιστεύεσαι; - Σ'εμπιστεύομαι.
-Οι άλλοι, δεν μ'εμπιστεύονται; -'Ετσι νομίζω.
Επειδή ήμουν χρόνια στο εξωτερικό κι έχω επιστρέψει;
- Λόγω κοινωνικών φρονημάτων. - Αυτό είναι γελοίο!
Οι Ράντεμαχερ με μισούν μόνο γιατί τους στέρησα ένα δωμάτιο.
- Πάλι θα μετακομίσουμε; - 'Οχι, εδώ θα μείνουμε. Ησύχασε.
Συγκατοικείς με τους Κέλερ. Είναι καλοί άνθρωποι, απλοί.
Τι έχουν εναντίον μου;
Ο ένας γιος είναι η αιτία.
Έλα, Τζίνα.
Θα σου φέρω εσώρουχα για να ράψεις φασκιές.
Πολύ εξυπηρετική.
Δεν θέλω βοήθεια από άλλους.
Ο καθένας, μόνος του.
'Εχω κατανόηση για όλα, νεαρέ, δεν είμαι τέρας.
Αλλά υπάρχουν και όρια. Στο ξαναείπα.
Εξάλλου, δεν καταλαβαίνω, πώς μπορείς να με βοηθήσεις.
Να πάω να σας ψωνίσω;
Είμαι κατά της μαύρης αγοράς.
Καμιά ανταλλαγή;
Υπάρχει υπηρεσία γι'αυτό.
Εκεί μας τα παίρνουν για ένα κομμάτι ψωμί. Δώσ'του τη ζυγαριά.
Τη δική μου ζυγαριά; Και πώς θα ελέγχω το βάρος μου;
'Εχουμε στερηθεί τόσα άλλα.
- Πήγαινε φέρε τη ζυγαριά. - Εντάξει.
Τι να ζητήσω για τη ζυγαριά;
- Τι αξία έχει Μητέρα; - Διακόσια μάρκα.
- Πολύ λίγα. Τουλάχιστον 300. - Φτάνουν για βούτυρο.
'Εντμουντ... συγγνώμη.
Θα κρυώσει το φαγητό σου. Γρήγορα, πρέπει να βγω.
- Ναι, έρχομαι αμέσως. - Συγγνώμη.
Δεσποινίς Ράντεμαχερ, μπορώ να δω τη ζυγαριά;
Είναι εξωφρενικό! Η γυναίκα δεν έχει ντροπή!
Τα ίδια κάνει και η Μπλάνκε.
Κι η κόρη μας, να συναναστρέφεται τέτοια υποκείμενα!
Συμβαίνουν αυτά στις μέρες μας.
Τι έχετε με την αδελφή μου ; Γιατί μας κουτσομπολεύετε;
Σιωπή.
Πάρε τη ζυγαριά και μη γυρίσεις με λιγόοτερα από 300. Κατάλαβες;
Μάλιστα, κ. Ράντεμαχερ. Αύριο θα περάσω να την πάρω.
- Εύα; - Τι είναι;
- Πού θα πας; - Έξω.
Γιατί βγαίνεις έξω;
- Κάθε βράδυ βγαίνω έξω. - Γιατί βγαίνεις κάθε βράδυ;
Για να ξεσκάω λιγάκι.
- Φεύγουμε; - Ναι, έρχομαι.
- Δεν θα μας περιμένουν. - Ναι, το ξέρω.
Δεν μ'αρέσει που βγαίνεις κάθε βράδυ.
Τι σ'έχει πιάσει ξαφνικά;
Τι σκέφτεσαι;
'Ελα εδώ.
Κοίταξέ με στα μάτια.
Πήγαινε τώρα να κοιμηθείς και μη στενοχωριέσαι.
- Τσιγάρο, δεσποινίς; - Ευχαριστώ.
Γκαρσόν, δύο κονιάκ.
- Ευχαριστώ. 'Οχι για τώρα. Αργότερα. - Εντάξει.
Γκαρσόν, δύο κονιάκ.
- Ακόμα στο Βερολίνο, Ζαν; - Ναι, φίλε μου. Με συγχωρείτε για λίγο.
'Ομορφος ο Γάλλος σου.
Ναι, πολύ.
Κόλλησέ του, μην αφήνεις την ευκαιρία να σου φύγει.
Μου φτάνει να ξεσκάσω λιγάκι.
Δεν ξέρεις να φέρεσαι στους άντρες.
- Δεν μπορώ να το κάνω. - Μην είσαι χαζή.
Θα μπορούσες να βολευτείς με κάποιον.
Σου είπα, δεν μπορώ. Είμαι χαζή, τι να κάνω;
- Διασκεδάζεις; - Ναι. 'Ερχεσαι μαζί μας;
- Ναι, για λ ίγο. - Έλα.
Μετά θα ξανάρθω.
Οι νέοι δεν έχουν όρεξη για δουλειά.
Το μόνο που σκέφτονται είναι περίεργες δοσοληψίες.
Ξέρεις τον νεαρό Λίμαν;
- Τον οικοδόμο; - Τι οικοδόμος;
Κάθε μέρα λέει ότι από αύριο πιάνει δουλειά.
Γρήγορα Χίλντε, θα τα πάρουν όλα!
- Λίγα γραμμάρια δεν θα πειράξουν. - Δεν θα'χουμε τίποτα στο σπίτι.
Μπες στη σειρά!
Τρεις άντρες έχω να ταίσω.
Δεν ξέρω πια τι να μαγειρέψω.
Διακόσια μάρκα το βούτυρο χθες.
Και η σύνταξη του πατέρα μου είναι 70 μάρκα το μήνα. Αν την πάρει κανονικά.
Κι εσύ, κάθε βράδυ γυρίζεις σπίτι με 4-5 τσιγάρα.
Είκοσι μάρκα.
Φτάνουν μόνο για 2 κιλά πατάτες.
Είσαι τρελλή, αγάπη μου. Πίστεψέ με.
'Ισως, αλλά δεν μπορώ να κάνω τίποτε άλλο.
- Εξαιτίας του Χέλμουτ; - Ναι.
Νομίζεις θα σου δείξει κατανόηση, όπως όλοι οι αιχμάλωτοι;
Μπορεί να κάνει χρόνια να γυρίσει από την αιχμαλωσία. Σίγουρα Θα δείξει κατανόηση.
Δεν είναι εκεί το θέμα.
Αυτός κι εγώ, πώς να σου εξηγήσω. . .
Στην αρχή, ανταλλάσαμε μόνο καρτ ποστάλ και τίποτε άλλο.
Μετά, πέρασε καιρός χωρίς νέα του.
'Ωσπου ξαφνικά ήρθε γράμμα του από το στρατόπεδο αιχμαλώτων.
Μου έγραψε, γιατί δεν είχε άλλον.
Σε κάποιον πρέπει να γράφει.
Το μοναδικό του στήριγμα...
ήμουν εγώ.
Καταλαβαίνεις;
Ζει μόνο για να περιμένει τα γράμματά μου.
Κι΄εγώ έχω κάποιον να απευθυνθώ.
Μα έχεις τους δικούς σου.
- Κάνω ό,τι μπορώ γι'αυτούς. - Πολύ λίγα.
Το ξέρω, αλλά δεν έχω το θάρρος για περισσότερα.
Θα βρεις το κουράγιο,
μετά από 10 ποτήρια κονιάκ, πίστεψέ με.
Τι κάνεις εδώ;
Εσύ μου έλειπες τώρα!
Τι γίνεται εδώ, παιδιά;
- Πόσο θέλεις για τη ζυγαριά; - Τριακόσια μάρκα.
Γι'αυτό το σκουριασμένο πράμα; Τρελλός είσαι;
Αξίζει τα λεφτά της, σας το εγγυώμαι.
Αλήθεια; Καλά, λοιπόν.
Την παίρνω και θα σου δώσω κάτι καλό.
'Ηρεμα. Χαλάρωσε. Δεν θα το σκάσω μ' αυτό.
Περίμενε, περίμενε, περίμενε.
Κοίτα τι σου δίνω για τη ζυγαριά.
- Τι είναι; - Κρέας κονσέρβας εξαιρετικό.
Δεν φτάνει.
Αξίζει περισσότερο!
Καλά, σώπα. Πάρε μια κονσέρβα ακόμα.
Σήμερα είμαι ανοιχτοχέρης. Τώρα φύγε!
- Δεν αρκεί. Χρειάζομαι περισσότερα. - Σιωπή!
Είσαι τόσο βλάκας!
- Σε είχα μαθητή μου. - Μάλιστα, Κε Χέννινγκ.
'Εχω καλή μνήμη.
Πώς ονομάζεσαι;
'Εντμουντ Κέλερ.
Σωστά. 'Εντμουντ Κέλερ.
Μεγάλωσες και έγινες ωραίος, δυνατός νεαρός.
Τι κάνει ο πατέρας σου;
Είναι πολύ άρρωστος.
Κατάλαβα. 'Εχεις και μεγαλύτερο αδελφό;
Ναι. Ήταν στον πόλεμο. Τώρα μένει στο σπίτι.
'Ανεργος, όπως κι εγώ;
- 'Ανεργος; Δεν είστε δάσκαλος; - Όχι.
'Εχω άλλες απόψεις
για την εκπαίδευση της νεολαίας.
Πες μου... Έντμουντ, τι κάνεις εδώ;
Τίποτα ιδιαίτερο.
- Τότε, θέλεις να με συνοδεύσεις για λίγο; - Ναι, βέβαια.
Πάντα χαίρομαι όταν ξαναβλέπω κάποιον μαθητή μου.
Χένινγκ!
- Υποθέτω ότι δεν με αναγνώρισες. - Πως, πως. Βρωμοδουλειά, ε;
Σκλαβιά, δεν λες καλύτερα!
Σ' αυτή την κατάσταση που είμαστε.
Από άνθρωπος, εθνικοσοσιαλιστής,
- σήμερα έχω γίνει ναζί. - Ναι, ναι.
'Ερχεται το τραμ!
- Εύχομαι τα καλύτερα. - Αντίο.
Έτοιμοι!
- Σας έβαλαν να φτυαρίζετε; - Ναι, στα ερείπια.
- Και να ξεμπαζώνετε; - Κι' αυτό, επίσης.
Ο αδελφός μου έπρεπε να'χε πάει κι αυτός.
Εμένα με πιάσανε, αλλά δήλωσα άρρωστος.
Θυμάσαι που ο πατέρας σου έδωσε ψευδή βεβαίωση
επειδή δεν ήθελε να σε στείλει στη Νεολαία του Χίτλερ;
Ήσουν τίμιος και δεν έλεγες ψέμματα.
Αρνήθηκα τότε να επέμβω και το έκανα για χάρη σου.
Το σπίτι μου.
- Πάντα ζούσατε εδώ; - Όχι.
- Μόλις ήλθατε; - Ναι. Είναι ενός φίλου μου, που με φιλοξενεί.
Α, εδώ είστε;
- Καλημέρα, κυρία. - Καλημέρα.
- Τι έγινε; Πήγατε εκεί; - Ναι.
- Ποιο είναι το όμορφο αγοράκι; - Πρώην μαθητής μου.
Ωραίο αγόρι. Είπες ότι σε στείλαμε εμείς;
- Ναι. - Και;
Αύριο πρέπει να ξαναπάω. Μάλλον θέλουν και τη σφραγίδα.
- Φέρατε το βερνίκι των νυχιών; - Ναι, κυρία.
Ελπίζω να σας αρέσει το χρώμα.
Τέλειο! Δες κι εσύ, Τάνγκο Μπούμπι.
Άρα, αν...
- Χαίρετε. - Γειά σου, αγόρι μου.
Σου αρέσει το χρώμα;
Πολύ έντονο.
Ιδέα δεν έχεις από γυναικείες προτιμήσεις.
- Χαίρεται. - Χαίρεται.
'Ομορφο αγόρι. Δεν τον έχω ξαναδεί.
- Πρώην μαθητής μου. Επάνω είναι; - Έξω στην ταράτσα.
Έλα.
Πέρασε, αγόρι μου. Δώσ'μου τη τσάντα σου.
Την αφήνω εδώ.
Και τώρα, τι έχεις να μου πεις;
- Τίποτε. - Έλα. Κάθησε.
Τι σας μαθαίνουν τώρα στο σχολείο;
Για τη Δημοκρατία;
Δεν ξέρω, γιατί τώρα δεν πηγαίνω στο σχολείο.
- Δεν σ'αρέσουν οι δάσκαλοί σου. - Πρέπει να δουλεύω.
Να δουλέψεις; Γιατί;
Γιατί είμαστε τέσσερις κι έχουμε μόνο τρία δελτία σίτισης.
Καημένο παιδί!
Επειδή ο αδελφός σου δεν έχει δηλωθεί;
Ναι. Κρύβεται.
Πολέμησε ως το τέλος, στη γωνιά του δρόμου μας.
Μην ανησυχείς. Κάπως θα τα βολ έψετε.
Τα δοκίμασα όλα.
'Εβγαλα κάρτα εργασίας,
βρήκα δουλειά στο νεκροταφείο, αλλά μ' έδιωξαν από εκεί.
- Γύρισες, νεαρέ; - Μάλιστα, κύριε Λάουχβιτς.
Πρώην μαθητής μου.
- Κατάφερες τίποτα; - Νομίζω ότι αύριο...
- Δηλαδή, όχι ακόμη; - Όχι.
- Το θέμα πρέπει να τακτοποιηθεί. - Μάλιστα, κύριε.
'Ακου, αγόρι μου, βέβαια, θέλω να σε βοηθήσω. . .
αλλά υποσχέσου μου ότι δεν θα το φανερώσεις σε κανέναν.
Δεν είναι τίποτα, αλλά δεν θέλω να τραβήξει την προσοχή.
Θα σου δώσω να πουλήσεις κάτι,
αλλά αν σε ρωτήσουν, πρέπει να πεις ότι είναι δικό σου.
- Ακόμη και σ' αυτό το σπίτι, εντάξει; - Μάλιστα.
Θα το πας στην Καγκελαρία. Κατάλαβες;
Εκεί θα βρεις Αμερικανούς, 'Αγγλους και άλλους γελοίους.
Σε αυτούς θα παραδώσεις ένα δίσκο γραμμοφώνου.
Φέρε την τσάντα σου.
Είναι ομιλία του Χίτλερ.
Πάρε και το γραμμόφωνο.
- Να πεις ότι εγώ σου το δάνεισα. - Εντάξει.
Και τώρα, δείξε ότι είσαι ικανό αγόρι.
- Και τι σου έδωσε γι'αυτό; - Τίποτα.
Τυπικά... ηλίθια αγελάδα!
- Και 'σύ πως τα πήγες; - Εγώ; Σπαουδαία! Θα τα πούμε απόψε!
- Ελάτε εσείς οι δυο. - Τι τρέχει;
Θα συνοδέψετε τον μικρό στην Καγκελαρία, να πωλήσει κάτι εκεί;
Θέλω να τον προσέχετε. Είναι αρχάριος.
- Μπορείτε να υπολογίζετε σε μας. - Πήγαινε μαζί τους.
Αυτό εκεί είναι το αντιαεροπορικό καταφύγιο του Χίτλερ.
Κάπου εκεί, έκαψαν τα πτώματα του Χίτλερ και της Εύας Μπράουν.
Θα βγάλω φωτογραφία, αφού φωτογραφίσω πρώτα εσάς.
Εκεί πρέπει να κάηκαν.
Όταν μεγαλώσω, θ' αγοράσω αυτοκίνητο.
Δεν μπορώ να περιμένω τόσο.
- Έντμουντ! - Περίμενε λίγο.
Έντμουντ, έλα γρήγορα! Βιάσου!
Εδώ είναι!
Ναι, να την ακούσετε. Γρήγορα.
- Δεν είμαι τραίνο εξπρές! - Μην είσαι τόσο αργός!
... κρατάτε ψηλά τη σημαία όταν χτυπά η καταιγίδα και ο κεραυνός.
Είμαι υπερήφανος που ηγούμαι αυτού του έθνους,
όχι μόνο στην ευτυχία, αλλά και στην δυσυχία.
Είμαι ευτυχής που σ' αυτούς τους καιρούς μπορώ ξανά
να δώσω ξανά δύναμη και πίστη στο έθνος
και μπορώ να αναστήσω όλον τον γερμανικό λαό.
Και να πω, "Γερμανικέ λαέ, ανάπαυσε την καρδιά σου.
"Θα ανταπεξέλθουμε. Η νίκη μας περιμένει στο τέλος!"
Γειά σας παιδιά, τι σύμπτωση! Τι κάνετε εδώ;
Που ήσαστε; Στην Καγκελαρία;
- Τα καταφέρατε; - Μάλιστα, κύριε.
- Πόσα πήρες για τον δίσκο; - Διακόσια μάρκα.
- Πού είναι; - Εδώ.
Σου δίνω 10 μάρκα.
Βλέπεις, πόσο καλά σου φέρομαι; Να ξανάρθεις να σε δω.
Γειά.
- Γιό! - Έλα, λοιπόν!
Περιμένετέ με λίγο.
- Γιατί να περιμένουμε; - Κάποιο κόλπο θα κάνει ο Γιο.
- Τι κόλπο; - Μην κάνεις ηλίθιες ερωτήσεις.
- Πήγαινε να δεις μόνος σου. - Θα πάω!
- Γιό! - Σου είπα, περίμενέ με έξω!
Τι κάνεις στην αποβάθρα;
- Πουλάω κάτι. - Τι;
- Αυτό. - Τι είναι;
- Είναι σαπούνι. - Σαπούνι; Γι' αυτό έπρεπε να...
Βούλωσέ το. Θα δεις για τι είναι χρήσιμο.
Εμπρός! Δρόμο τώρα! Κι εσύ, χαζή!
Επόμενη στάση: Ζωολογικός κήπος!
- Πενήντα μάρκα. - Δεν έχω.
Ναι, μα μυρίστε το.
- Μυρίστε το. - Καλό, αλλά ακριβό.
Για σας, 40.
Έλα. Γρήγορα.
Κατάλαβες τώρα, πώς ξεγελάς τους άλλους;
Κανένας; Η συμμορία έπρεπε να είναι εδώ από ώρα.
Περίμενε εδώ. Πάω να δω, πού είναι ο Αλί Μπαμπά.
- Αδελφός σου είναι; - Ο Γιο; 'Οχι.
- Δεν μένετε μαζί; - Εμείς, να μένουμε μαζί;
Νόμιζα ότι συζείτε.
Δεν συζούμε. Ε, Γιό!
- Γειά, αγάπη! - Μακρυά τα χέρια!
Μην κάνεις νάζια!
- Τι αλλαζονική Πριγκήπισσα! - Στρώμα που δίνει τσιγάρα.
Εγώ έχω πάει με γυναίκες άλλης κλάσης.
Άκου! Απόψε έρχεται πάλι φορτίο με πατάτες!
- Ωραία, θα κάνουμε έφοδο! - Θα είναι και η αστυνομία εκεί.
- Γιό! - Ξέρω πού θα τον βρούμε.
- Γιό! - Τι είναι;
Μου πουλάς ένα σαπούνι;
- Γιατί όχι; - Πόσα θέλεις;
Σαράντα μάρκα.
Σαράντα μάρκα; 'Εχω 10 μάρκα.
Τα υπόλοιπα, θα σου τα δώσω αύριο ή μεθαύριο.
- Σύμφωνοι. - Καλώς.
Εντάξει.
- Κρύψε το σαπούνι. - Θέλω πρώτα να το δω.
Κάθαρμα, με κορόιδεψες!
Καληνύχτα και καλόν ύπνο!
Πού πας;
Σε ραντεβού.
- Πού είμαστε εδώ; - Ναι, πού;
Μένω κοντά στην Αλεξάντερπλάτς. Πως θα πάω εκεί;
Δεν χρειάζεται να πας με το ζόρι.
Πού θα κοιμηθώ;
Όπου θέλεις. Υπάρχει τόσος χώρος.
Μόνος μου ;
- Μαζί της. Δεν σου αρέσει; - Ναι, μα...
- Φοβάσαι τα κορίτσια; - Δεν τα φοβάμαι.
Είναι ωραίο κορίτσι, χαζέ.
Εξαφανιστείτε και οι δυό. Εγώ φεύγω.
Μα Γιό, θα κρατήσεις εσύ όλες τις πατάτες;
'Οχι, πάρε μερικές.
- Πού να τις βάλω; - Εδώ μέσα.
- Τόσο λίγες; - Δεν χωράνε άλλες.
- Έχεις δίκιο... - Αύριο θα σου δώσω κι άλλες.
- Υπόσχεσαι; - Υπόσχομαι.
Καληνύχτα και να περάσετε καλά μαζί.
Βλέπεις, θα σου αρέσει.
- Έλα. - Γιό! Άκουσε!
- Γιό! - 'Ελα, σου λέω!
Γιό!
- Μικρέ, θα έχεις φασαρίες. - Νομίζεις;
Ναι. 'Ελειπες όλη νύχτα. Δεν θα μείνεις ατιμώρητος.
- Και τι να κάνω; - Να μιλήσεις μαζί τους.
Δεν μπόρεσα, γιατί ο δρόμος. . .
Μην τα λες σε μένα. Στην αδελφή σου να τα πεις.
'Ελα.
- Εύα! - Έντμουντ! Επί τέλους!
Νόμιζα ότι δεν θα γύριζες ποτέ στο σπίτι!
Κατατρόμαξα!
Παλιόπαιδο!
- Τι συμβαίνει; - Δεν είναι τίποτα. Ο 'Εντμουντ.
- Α, καλά. - Συνέχισε τον ύπνο σου.
Εμπρός! Στο δωμάτιό σου!
Πού ήσουν όλη νύχτα;
Δεν έκανα τίποτα κακό, Εύα. Ειλικρινά.
- Πού γύριζες; - 'Εφερα πατάτες.
- Δεν είναι λόγος αυτός. - Αύριο θα φέρω κι άλλες.
Κοίτα.
Ο μπαμπάς είναι ξύπνιος. Τον ακούς πώς βήχει;
Πέρασε δύσκολη νύχτα.
- Το ξέρει; - Ναι.
- Εύα. - Ναι, Πατέρα.
Ο 'Εντμουντ ήρθε.
'Ελα εδώ.
Πιο κοντά!
Δεν φταίω εγώ. Τα άλλα παιδιά. . .
Δεν μ'ενδιαφέρουν τα ψέματά σου.
Ντροπή σου, που έπεσες τόσο χαμηλά, στην ηλικία σου!
Το έκανε για καλό, Πατέρα.
- Προσπάθησε μόνο να μας φέρει να φάμε. - Να μου λείπει!
Και σε μένα να λείπει. Καλύτερα να πεθάνω της πείνας.
Εύκολο να το λες.
Δεν αντέχω πια να μένω εδώ άχρηστος, χωρίς σκοπό.
Ησύχασε. Ο 'Εντμουντ δεν πρόκειται να το ξανακάνει.
Δείξ'του τις πατάτες.
Και κονσέρβες κρέατος.
Δεν είναι για μας.
- Για ποιόν τότε; - Είναι για τον κ. Ράντεμαχερ.
Λοιπόν, εντάξει;
- Όλα εντάξει; - 'Οχι και τόσο όσο νομίζετε.
- Η κεντρική παροχή είναι εκεί. - Ναι, μα είναι δύσκολη η πρόσβαση.
Και η εταιρία ηλεκτρισμού μπορεί να καταλάβει ότι κάναμε παρέμβαση.
Δεν χρειάζεται ν' ανησυχούμε γι' αυτό.
Είμαστε πέντε οικογένειες. Θα μπορούσε να είναι ο καθένας.
- Ορίστε, Κύριε Ράντεμαχερ. - Τι θέλεις;
- Οι κονσέρβες σας. - Δεν παρήγγειλα κονσέρβες.
- Για τη ζυγαριά. - Πού είναι τα 300 μάρκα;
Μου έδωσαν τις κονσέρβες.
Τολμάς να μου δίνεις κονσέρβες για την ακριβή ζυγαριά μου;
Για να δηλητηριασθούμε όλοι;
- Δεν είναι κακές. - Πάρ'τες εσύ, αφού τις θέλεις.
- Ευχαριστώ πολύ. Πολύ ευγενικό. - Πήγαινέ τες στη γυναίκα μου.
Πες μου την αλήθεια. Τι απέγιναν τα λεφτά;
- Ποιά λεφτά; - Τα λεφτά για τη ζυγαριά. Φυσικά, τα τσέπωσες.
- Πως με κατηγορείτε γι' αυτό; - Είναι ολοφάνερο.
Πεθαίνετε της πείνας και προσπαθείτε να επιβιώσετε με κάθε τρόπο.
- Βολευτήκατε στο σπίτι μου. - Μας έστειλε η υπηρεσία Στέγης.
Μα πρέπει να το ανεχτώ αυτό.
Είμαστε αναγκασμένοι ν'ακούμε τα κλαψουρίσματα του πατέρα σου
Γιατί δεν ψοφάει, να ησυχάσουμε επιτέλους;
- Πού θέλεις να πας; - Στο μπάνιο.
Περίμενε. Θα σε βοηθήσω.
Σ'ευχαριστώ, παιδί μου.
Έλα.
- Η σούπα σου είναι έτοιμη. - Κλείσε την πόρτα.
Θέλεις σούπα;
'Οχι, είναι για σένα. Η Εύα τη ζέστανε για σένα.
Θέλεις αμερικανικά τσιγάρα;
Θα γκρινιάζει η Εύα. 'Οχι.
Δεν είναι της Εύας.
- Γιατί, το αγόρασες; - 'Οχι, μου το χάρισαν.
Ποιοί; Αυτοί,που αλήτευες μαζί τους;
Μου το χ άρισε ένα κορίτσι.
- Θα' πρεπε να ντρέπεσαι! - Γιατί; 'Ολοι το κάνουν.
Αυτό δεν είναι δικαιολογία.
Η Κριστλ μου το έδωσε. Είναι ορφανή και ζει σε υπόγειο.
Με κορόιδευε, γιατί εγώ δεν καπνίζω.
Φέρνει συχνά τσιγάρα για τα άλλα αγόρια.
Θα έπρεπε να είχες κάποιον, να σε φροντίζει.
Δεν χρειάζομαι κανέναν.
Βαρέθηκα αυτή την άθλια ζωή.
- Μη χάνεις το θάρρος σου. - Όχι, δεν πρέπει.
'Ενας στρατιώτης, μπορεί να τα χάσει όλα, εκτός από το θάρρος.
Μα δεν είμαι πια στρατιώτης.
Είμαι ένα μηδενικό, ένα ακόμη στόμα.
'Ετσι μου'ρχεται, να πέσω από το παράθυρο!
Έλα γρήγορα!
Ο πατέρας έπαθε πάλι κρίση.
Πρέπει να φωνάξουμε ένα γιατρό. Ακούς;
- Ναι, μα... - Θα τον φέρω εγώ. Ξέρω πού μένει.
Μην ανησυχείτε, θα περάσει.
Η καρδιά του είναι αδύνατη.
Αυτό που ενδιεφέρει είναι η γενική του κατάσταση.
Τι να κάνουμε;
Το πιο σημαντικό, χρειάζεται πολύ καλή διατροφή, όπως λίπος και βιταμίνες.
- Και πού θα τη βρούμε; - 'Εχουμε μόνο 3 δελτία σίτισης.
Ναι, το ξέρω. Παντού η ίδια εξαθλίωση.
Καλύτερα θα ήταν σε νοσοκομείο,
αλλά είναι όλα γεμάτα.
Υπάρχει κάποια δυνατότητα;
'Εχουν διώξει βαρύτερα περιστατικά. . .
αλλά έχω μέσον στο Υπουργείο Υγείας.
Ακούς, πατέρα; Θα πας σε νοσοκομείο!
Θα τρως όσο θέλεις εκεί!
Τρεις φορές την ημέρα!
Μιά στιγμή.
Δεν μπορώ να σας υποσχεθώ τίποτα με βεβαιότητα.
Αλλά θα παραξανευόμουν πολύ αν δεν τα κατάφερνα.
Γίνε καλά γρήγορα. Αντίο.
Είσαι ευχαριστημένος, μπαμπά;
- Αισθάνεσαι καλύτερα; - Είμαι πολύ καλύτερα.
Όχι τόσο δυνατά, Πατέρα. Θυμίσου τι είπε ο γιατρός.
Έχεις δίκιο. Μπορεί να μας ακούσουν, αλλά πρέπει να σου το πω.
- Δεν φαντάζεσαι... - Τι, Πατέρα;
...τι είχα να φάω.
Στην αρχή σουπά, μετά κρέας με φρέσκα λαχανικά.
Και γάλα! Να, τόσο!
- Αλήθεια; - Πώς σου φαίνεται;
Χαίρομαι που είσαι καλά.
Και το βράδυ, ζεστό φαγητό.
Θα δεις πόσο γρήγορα θα γίνεις καλά.
Ναι, ναι. Αλλά όταν σκέφτομαι εσάς...
Μη στενοχωριέσαι για μας.
Μας παρηγορεί που εσύ είσαι καλά.
Σας έφυγε κι ένα βάρος. Έτσι;
- Ναι. - 'Ετσι λέω κι εγώ.
- Θα γυρίσει η Εύα; - Και βέβαια. Πήγε στο νοσοκομείο.
- Μπορώ να καπνίσω; - Βεβαίως.
- Θέλετε ένα; - Ευχαριστώ, μόλις τώρα κάπνισα.
Θα σας δώσω φωτιά.
- Πού είναι τα σπίρτα; - Τελείωσαν.
- Πήγαινε να φέρεις. - Χωρίς λεφτά;
- Ρώτα τον Ράντεμάχερ. - Δεν χρειάζεται.
Θα έχει η φίλη μου σπίρτα. 'Ετσι κι αλλιώς, θα τη δω.
- Ορίστε. - Γιατί; Τι είναι;
- Θα σου πω αργότερα. Φεύγω για τη Χίλντε. - Εντάξει.
- Πως είναι ο μπαμπάς; - Καλυτερεύει.
- Εδώ όμως, είμαστε χειρότερα. - Μας έκοψαν το ηλεκτρικό.
Πώς είναι δυνατόν;
Ο ελεγκτής κατάλαβε ότι κάποιος κλέβει ηλεκτρικό.
- Ο Ράντεμάχερ υποψιάζεται εμάς. - Βέβαια.
- Γι αυτό φωνάζει έτσι. - Ο μαυραγορίτης!
'Επρεπε να του κλείσω το στόμα.
"Έπρεπε" - μόνο λόγια είσαι...
Μα κάθεσαι και δεν κάνεις τίποτα.
- Πάλι αρχίζεις τα ίδια; - 'Εκανες κανένα έγκλημα;
- 'Εκανα μόνο το καθήκον μου. - Τότε δεν έχεις να φοβάσαι.
Μόλις χθες πήγα και ρώτησα.
- Με αυτή τη μετανάστρια; - Όχι. Μ' έναν αξιωματικό των Συμμάχων.
Οι αξιωματικοί των συμμάχων καθοδηγούν την ηθική σου.
Τα προβλήματά μας δεν σ' ενοχλούν!
Γλιτώσαμε από ένα βάσανο, με τον πατέρα στο νοσοκομείο.
Αλλά αύριο θα έρθει πάλι εδώ και δεν έχουμε τίποτα στο σπίτι.
- Θα βρώ κάτι. Τώρα ξέρω πως! - Και είναι όλα καλά, έτσι;
Ανέχεσαι ν'ανακατεύεται ο μικρός με τέτοιες βρωμοδουλειές; Ν' αλητεύει όλο και πιο πολύ ;
Παράτα με!
Πήγαινε να χορέψεις καλύτερα με τους Αμερικάνους σου !
Κύριε Χέννινγκ! Κύριε Χέννινγκ!
- Ναι; Τι είναι; - Μπορώ να σας μιλήσω;
Ναι, βέβαια. 'Ελα αργότερα ή αύριο.
- Ακούστε. - Βλέπεις ότι έχω δουλειά.
Είναι για τον πατέρα μου.
- Εντάξει. Πες μου. - Ελάτε μαζί μου.
Περίμενε μια στιγμή.
Λοιπόν, τι τρέχει;
Ο πατέρας μου θα βγει από το νοσοκομείο αύριο.
Και;
Δεν έχουμε στο σπίτι ψωμί, ούτε μαρμελάδα, ούτε βούτυρο.
Τίποτε. Εξαιτίας του αδελφού μου.
Και τι να κάνω εγώ;
Πρέπει να του δίνουμε να τρώει. Μπορείτε να βοηθήσετε;
- Πείτε τε μου τι να κάνω. - Δεν έχω ιδέα, αγόρι μου.
Πρέπει να συμβιβαστείς με την κατάσταση.
Είναι γέρος και αδύναμος. Δοκιμάσατε τα πάντα.
Το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον.
- Κι αν πεθάνει; - Τότε πεθαίνει.
'Ολοι θα πεθάνουμε κάποτε.
Να πεθάνουμε όλοι της πείνας, για να μείνει αυτός ζωντανός;
Κε Φον Λάουμπνιτς.
- Άλλος ένας μαθητής σου; - 'Οχι, μικρός φίλος μου.
'Ελα, αγόρι μου. Έχω κάτι ωραίο για σένα.
Ελπίζω να κατάλαβες.
Σταμάτα τώρα. Δεν μπορείς ν'αλλάξεις τίποτα.
Δεν είναι τα πάντα γύρω από σένα και τον εγωϊσμό σου.
Φοβάμαι ότι ο μπαμπάς θα πεθάνει!
Κοίτα τι γίνεται στη φύση. Οι αδύναμοι χάνονται και οι δυνατοί επιβιώνουν.
Πρέπει να'χεις το θάρρος ν'αφήνεις τους αδύναμους να χάνονται.
Πρέπει να το καταλάβεις, αγόρι μου.
Σημασία έχει να σωθούμε εμείς.
Λοιπόν, ψηλά το κεφάλι!
Σκέψου τον αδελφό σου. Γεια σου.
- Πατέρα! - Εντμουντ!
Κάθησε, αγόρι μου.
Πιο κοντά.
Δώσ'μου ένα φιλί.
Μπράβο σου, που έρχεσαι να με βλέπεις.
Αυτές οι τέσσερις ημέρες εδώ, μου έκαναν μεγάλο καλό.
'Ηταν και μια ανακούφιση για σας στο σπίτι.
Πατέρα, ξέρεις. . .
Να δούμε, αν έχετε πυρετό.
- Δικός σας είναι το παιδί; - Είναι ο μικρότερός μου.
'Ομορφο αγοράκι.
Κάθησε. Δεν μ' εμποδίζεις.
Τώρα, θα σας γίνω πάλι βάρος.
Τι δυστυχία!
Καλύτερα να ήμουν νεκρός.
Πολλές φορές σκέφτηκα...
ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ
...ότι έπρεπε ν'αυτοκτονήσω. Αλλά μου λείπει το θάρρος.
Η ζωή μου είναι ένα μαρτύριο.
Το ξέρω καλά.
Μαρτύριο για μένα και για σας.
Ορίστε, Πατέρα.
- Τώρα, μπορούμε να φάμε. - Να μετακινήσουμε το τραπέζι;
- Ναι. - Πιάσε την άκρη, Έντμουντ.
- Λίγο ακόμα; - Ναι.
Περίμενε, πατέρα, θα σε βοηθήσω.
- Μόνο πατάτες; - Δεν μπόρεσα να ετοιμάσω σούπα.
Γιατί; Το ηλεκτρικό δεν είναι κομμένο.
Δεν έχουμε αλεύρι,ούτε βούτυρο.
Τουλάχιστον, λίγο τσάι;
Τελείωσε κι αυτό.
Θεέ μου. Γιατί δεν έμεινα στο νοσοκομείο;
Εδώ, ξαπλωμένος, θα συνεχίσω να σας είμαι βάρος.
Θα βλέπω την εξαθλίωση και δεν θα μπορώ να βοηθήσω.
Είμαι καταδικασμένος να ζω.
Θεέ μου, γιατί δε με αφήνεις να πεθάνω;
Μη μιλάς έτσι, πατέρα.
Θα ήταν μια λύτρωση. Για μένα και για σας.
Θα συνεχίσουμε τον αγώνα.
Μακάρι να είχε δηλωθεί ο Καρλ-Χάιντζ.
Νόμιζα, ότι η απουσία μου θα ζωντάνευε το αίσθημα ευθύνης του.
Τι θα γινόταν αν δεν γύριζα εδώ, ή αν πέθαινα;
Μου λες, Καρλ-Χάιντζ;
Θ'αφήσεις τον 'Εντμουντ και την Εύα μόνους στην τύχη τους;
'Οχι βέβαια.
Τουλάχιστον, αν δεν είχε πεθάνει η μητέρα σας. . .
Αλλά και αυτήν μου την πήραν.
'Ολα μου τα πήραν.
Ο πληθωρισμός πήρε την περιουσία μου,
ο Χίτλερ τους γιους μου.
'Επρεπε να εναντιωθώ τότε, αλλά ήμουν πολύ αδύναμος.
'Οπως πολλοί της γενιάς μου.
Είδαμε τον όλεθρο να έρχεται και δεν τον αποτρέψαμε.
Σήμερα, με τις συνέπειες,
πληρώνουμε για τα λάθη μας.
Όλοι μας. Πληρώνω εγώ, όπως κι εσύ.
Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε την ενοχή μας.
Δεν αρκεί να θρηνούμε.
Ναι, το ξέρω, Πατέρα.
Οι μέρες μου είναι μετρημένες, αλλά εσύ είσαι νέος ακόμα.
Μπορείς να επανορθώσεις πολλά.
Απόδειξε ότι είσαι άνδρας.
Βρες το θάρρος να παρουσιαστείς.
Θα δεις τότε, πόσο πιο απλή θα είναι η ζωή.
Για σένα και την οικογένειά σου.
Η Εύα και ο 'Εντμουντ θα σ'ευγνωμονούν.
Κι εγώ, θα είμαι περήφανος για σένα, γιε μου.
'Ετσι θα δώσεις και σε μένα κουράγιο για να ζω.
Θα εργάζεσαι, θα έχεις δελτίο σίτισης. Όπως όλοι.
Σταμάτα να το αναβάλλεις.
Μην ζεις σαν κυνηγημένο ζώο.
Να γίνεις πάλι άνδρας, να θέλεις να παρουσιάζεσαι παντού.
Δεν είναι ντροπή να υποτάσσεσαι στο πεπρωμένο.
Στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο πολέμησα ως αξιωματικός.
Για σας, ήταν ένα παιχνίδι. Για μένα ήταν αρκετό.
Παρελάσαμε τότε κυματίζοντας σημαίες.
Κατακτήσαμε τη μισή Ευρώπη και φθάσαμε στη Ρωσία.
Καμιά δύναμη στον κόσμο δεν μπορούσε να μας αντισταθεί.
Και ξαφνικά, οι συμφορές.
Πρώτα η ήττα, μετά η επανάσταση.
'Εκλαψα τότε που μου ξήλωσαν τις επωμίδες.
Κανείς δεν μπορεί να με κατηγορήσει ότι δεν είμαι πατριώτης.
Και όμως, ένα μόνο επιθυμούσα όλα αυτά τα δύσκολα χρόνια.
Και το ομολογώ σε σένα τώρα.
Την ήττα και κατάρρευση του Γ' Ράιχ.
'Αραγε, πώς θα ήταν ο κόσμος,
αν το Γ' Ράιχ δεν είχε ηττηθεί;
Πάρε, Πατέρα.
- Τσάι; - Ο 'Εντμουντ σου το βρήκε.
Αλήθεια;
'Εχει παράξενη γεύση.
Αλλά είναι ζεστό και μου κάνει καλό.
Θέλεις κι εσύ, Καρλ-Χάιντζ;
'Οχι, το πήρα μόνο για σένα.
Είσαι καλό παιδί. Σ'ευχαριστώ.
Και οι τρεις είστε καλοί μαζί μου.
Είμαι περήφανος που έχω τέτοια παιδιά.
Μας χτύπησε η συμφορά,
αλλά κέρδισα πάλι τα παιδιά μου.
Περάστε.
'Εφοδος! Η Αστυνομία ψάχνει για εργάτες.
- Θεέ και Κύριε! - Καρλ-Χάιντζ, κρύψου!
Δεν κρύβομαι άλλο πια!
Καρλ-Χάιντζ!
Ανοίξτε, Αστυνομία!
Εντάξει. Έρχομαι.
Ας ψάξουμε το κτήριο.
Εδώ, είναι όλα εντάξει.
Δεν υπάρχει λόγος για φασαρία.
Δεν έχω χαρτιά.
Ανάλαβέ τον.
- Δεν έχεις χαρτιά; - Όχι.
- Πού είναι; - Τα έκαψα.
'Ελα μαζί μας στο σταθμό.
- Μπορώ να τους ειδοποιήσω; - 'Ερχομαι μαζί σου.
Πήγαινε.
- Οι δικοί μου στεγάζονται στην κουζίνα. - Πήγαινε. Βιάσου.
- Δεν υπάρχει ηλεκτρικό. - Ποιος είναι ο ενοικιαστής;
- Εγώ. - Δικό μας είναι το διαμέρισμα.
- Ποιός άλλος ζεί εδώ; - Μόνο γυναίκες, Λοχία!
- Επάγγελμα; - Αρτίστα.
Ναι, ελεύθερη αρτίστα.
Εκεί μένει μια μετανάστρια με το παιδί της.
- Και δίπλα; - Δίπλα μένει μια έγκυος.
Ο άνδρας της είναι αιχμάλωτος πολέμου.
- Μπορούμε να φύγουμε. - Καρλ-Χάιντζ, μείνε εδώ!
Δεν έκανε τίποτα!
Τότε, δεν θα του κάνουμε κι εμείς τίποτα. Έλα.
Καρλ-Χάιντζ...
Ησύχασε, δεν θα πάθω τίποτα.
Ο πατέρας! Βοηθήστε με!
Ο πατέρας μου! Ο πατέρας μου!
Γιατί φωνάζεις;
Ο πατέρας μου! Δεν κουνιέται πια!
Φοβάμαι ότι είναι νεκρός.
Φοβάμαι πολύ!
Είναι νεκρός, χωρίς αμφιβολία.
Μην αναστατώνεσαι, Εύα.
Στην κατάστασή του, ήταν η καλύτερη λύση.
Λείπει και ο Καρλ-Χάιντζ!
'Ελα, καλύτερα να μη μείνεις εδώ.
Ειδοποιήσατε ένα γιατρό;
Τι να του κάνει πια ο γιατρός;
Να τον θάψουμε γρήγορα.
- Με τι λεφτά για φέρετρο; - Στην ανάγκη, μέσα σε τσουβάλι.
Τρομερό! Δεν θα'θελα να με θάψουν έτσι.
- Μη λες βλακείες. - Πήγαινε στο δωμάτιό σου. Δεν σε αφορά.
Τι διαφορά έχει με φέρετρο ή χωρίς;
Σημασία έχει μόνο να φύγει το πτώμα από το σπίτι.
Να τον ανεβάσουμε στην ταράτσα.
Κι αν είχε καμιά κολλητική αρρώστια;
Μην ανησυχείς. Από πέινα πέθανε. Αυτό, δεν κολλάει.
Καλά, ας τον βγάλουμε έξω.
Ας τον βγάλουμε έξω.
- Πιάνω το κεφάλι. - Κι εγώ τα πόδια.
- Μητέρα, ακολούθα το φως. - Πάμε.
Ευτυχώς, δεν είναι βαρύς.
Καημένο παιδί!
Περιμένετε!
Αυτό πρέπει να γίνει.
- Και τα πράγματά του; - Καλή ερώτηση.
Η πυτζάμα του δεν αξίζει τίποτα.
Και το πουλόβερ από κάτω;
- Οι μάλλινες κάλτσες του; - Αυτές;
Συνεχίστε, παρακαλώ.
- 'Ηρθα πάλι! - Καρλ-Χάϊνς!
Τι είναι; Γιατί κλαις;
- Ο πατέρας πέθανε! - Πέθανε;
Καρλ-Χάϊνς!
Και θα χαιρόταν τόσο, που θα μ' έβλεπε ελεύθερο!
Η ευχή του εισακούσθηκε, αυτό έχει σημασία.
Έλα.
'Οχι από εδώ. Εδώ είναι.
Καημένο παιδί.
- Είσαι ελεύθερος; - Ναι, τελείως ελεύθερος.
IΦρόντισα τα πάντα. Το φέρετρο παραγγέλθηκε.
- Πότε θα είναι εδώ; - 'Ισως σε μια βδομάδα. Εξαρτάται.
- Μη μένετε εδώ. - Που να πάμε;
Ελάτε σπίτι μου. 'Εχω αρκετό χώρο.
- 'Εντμουντ, ετοιμάσου. - Δεν έρχομαι μαζί σας!
Μόνος σου θα μείνεις εδώ;
Ξέρω πού να πάω να κοιμηθώ.
- Ποιός θα σε φροντίζει; - Δικός μου λ ογαριασμός!
Ξεχνάς ότι είσαι παιδί;
Αυτό να μου το έλεγες πριν,όταν έτρεχα εδώ κι εκεί για χάρη σου!
Έντμουντ!
'Αφησέ τον, σίγουρα θα λογικευθεί.
Καταραμένη τρύπα!
Και σου είπα, πρόσεχε!
Έλα. Θα σου δείξω το δρόμο.
- Λοιπόν, καληνύχτα. - Νύχτα.
Μοιάζει με νεκροφιλία!
Πρέπει να είχες πέσει με το κεφάλι μωρό!
- Τα μπουμπούκια μυρίζουν σαν νεκροταφείο. - Μα τυλίγονται εύκολα.
Πρέπει να σε δελέασαν με ένα γογγύλι!
Με καφετιές πατάτες!
- Χριστέ μου! - Τι είναι;
Φύγε από 'δώ!
- Φαίνεται ότι διάλεξες άλλον. - Δεν κάνω παρέα με μωρά!
Κύριε Χένινγκ! Κύριε Χένινγκ!
Γειά σας.
- Τι τρέχει, παιδί μου; - Μπορώ να σας μιλήσω;
Ναι, έλα επάνω.
Πέρασε.
Κύριε Χένινγκ, είναι ανάγκη να σας μιλ ήσω.
Τι συμβαίνει, αγόρι μου; Είσαι τόσο χλωμός. Τι τρέχει;
Έλα και κάθησε.
Εντάξει... και τώρα πες μου τι τρέχει.
- Το έκανα. - Τι έκανες;
- Σκότωσα τον πατέρα μου! - Τι; 'Εκανες τέτοιο πράγμα;
Ναι. Εσείς μου το είπατε!
Εγώ δεν σου είπα τίποτα! Είσαι ένα τέρας!
Έντμουντ! Έντμουντ!
Έντμουντ, σήκω. Πώς μπόρεσες να το κάνεις αυτό; Τρελάθηκες;
Θα μάθουν ότι ήσουν εδώ!
Ποτέ δεν σου είπα κάτι τέτοιο! Καταλαβαίνεις;
Έλα. Σήκω. Αγαπητέ Έντμουντ, ηρέμησε!
Να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε!
Αισθάνομαι τόση στοργή για σένα!
Έϊ!
- Να παίξω κι εγώ; - 'Οχι, παίζουμε μόνοι μας!
- Θα σας μάθω να παίζετε! - Όχι!
Ελάτε, πάμε!
Κύριε Ράντεμαχερ!
- Κύριε Ράντεμαχερ! - Πρέπει να ειδοποιήσω τα παιδιά.
- Που είναι ο Έντμουντ; - Δεν τον είδα.
Μήπως έχετε δει τον 'Εντμουντ; Έντμουντ!
Θα τον βρούμε
Θεέ μου!
ΤΕΛΟΣ
Επιμέλεια - Διορθώσεις - Συγχρονισμός spyrosn