MIAMI, FLORYDA 1 CZERWCA 1937
Drugi silnik jest w porządku. Pierwszy?
Zrobiłem pomiar kompresji. Wygląda dobrze.
Amelio, kochamy cię!
Powodzenia!
Czy naprawdę pani wierzy, że tym razem rekord zostanie pobity?
Okrąży ziemię wzdłuż równika,
pokonując ponad 40 000 km i lecąc nad Południowym Atlantykiem,
Afryką, Indiami...
Pani Earhart, czy po locie dookoła świata
zrezygnuje pani z latania na długie dystanse?
Nie, dopóki żyję.
Latam dla przyjemności.
Powodzenia!
Prosimy o uśmiech!
Amelio, kochamy cię!
Dziękuję. Już wystarczy.
Jeszcze tylko 40 000 km!
Panie Balfour, odbiór.
Panie Putnam.
Wiatry przeciwne były silniejsze niż sądzili przed startem.
Zrobiłem ponowne obliczenia paliwa. Zużyją dziewięć procent więcej.
Dziewięć procent.
Kiedy zobaczyłam ten mały samolocik, uniosłam się ponad preriami Kansas.
Musiałam latać.
Mojego ojca też pociągały podróże. Dlatego lubię być w ruchu.
Latanie pozwala mi poruszać się w trzech wymiarach.
Kto chciałby być więźniem bezpieczeństwa?
NOWY JORK KWIECIEŃ 1928
Pani Earhart? Pan Putnam już czeka.
Prześlij dokumenty po południu. Dziękuję, do usłyszenia.
-Pani Earhart? -Pan Putnam?
Proszę usiąść.
Słyszałem, że chce pani przelecieć nad Atlantykiem.
-Tak. -Dlaczego chce pani to zrobić?
-Dlaczego? -Dlaczego chce pani to zrobić?
A dlaczego ludzie jeżdżą konno?
Bo chcą, tak podejrzewam.
Zginęły już trzy kobiety.
Dwóm innym ledwie udało się ujść z życiem.
Jeśli to się pani uda, będzie pani pierwsza,
co jest nie lada gratką dla nas obojga, jak podejrzewam.
Doceniam pańską szczerość.
Samolot kupiła Amy Guest, bywalczyni salonów,
która poprosiła o znalezienie Amerykanki.
Wykształconej, elokwentnej, pilotki
i najlepiej żeby była atrakcyjna fizycznie.
Jakie to ma znaczenie?
Chce, aby zainteresował się tym cały świat.
A ładne dziewczyny bardziej przykuwają uwagę.
Czy to była pańska rada?
Historia dziewczyny ukaże się w New York Timesie.
Opublikowana zostanie także książka pod jej nazwiskiem.
Cały uzyskany przychód trafi jednak do pani Guest.
-Oprócz tego, co pan na tym zarobi. -Cóż, żyjemy w Ameryce,
dlatego jestem zobligowany zarabiać ile mogę.
Ma pani piękny uśmiech, pani Earhart.
Wspominał pan o pilotce.
Muszę panią zawieść.
Pilotem będzie słynny Wilmer Stultz.
Mężczyzną będzie również drugi pilot, który będzie jednocześnie nawigatorem.
Kobieta będzie wyłącznie pasażerem.
Weźmy Lindbergha.
Opublikowałem jego książkę w trzy miesiące po historycznym locie.
To musi być niezwykłe, znać go i być jego przyjacielem.
Przyjacielem? Dobry Boże, nie.
Nie znoszę go.
To straszny sztywniak, świętoszek i nudziarz.
Książka została jednak bestsellerem.
Po co ktoś miałby czytać książkę napisaną przez pasażerkę?
Ponieważ haczyk jest taki, że zrobią z niej dowódcę.
Pilot podpisze kontrakt,
w którym zobowiąże się do podlegania pani.
To będzie pani lot.
Ma pan raczej na myśli "moje oszustwo”.
Bardzo niesmaczne słowo w branży wydawniczej, pani Earhart.
Nie wiem, panie Putnam.
Przelecieć przez Atlantyk było zawsze moim marzeniem,
ale to, co mi pan proponuje, jest dalekie od mojego wyobrażenia.
Będę z panią szczery.
Z pani doświadczeniem nie umieściłbym pani
nawet w pobliżu tych, którzy normalnie byliby rozważani,
jeśli w ogóle kobieta miałaby gdziekolwiek polecieć.
Wyrażę się jasno -
ja wydaję rozkazy, pani je wykonuje.
I jeśli będzie pani słuchać, zostanie pani gwiazdą.
A ja będę wtedy w pobliżu, mała cząsteczka pyłu
w pani konstelacji.
Mówi pan jak dżentelmen.
Pani Earhart.
Panie Putnam.
Dżentelmen oczywiście zapłaciłby za mój bilet.
Gambia 33 000 km do celu
Co to takiego, do diabła?
Oryksy!
Spójrz na tę wolność!
Żadnych ograniczeń, żadnych harmonogramów.
Jak na dziewczynę, która nie lubi harmonogramów,
zadajesz się z niewłaściwym facetem w osobie Putnama.
BOSTON, MASSACHUSETTS 1928
Panowie, przedstawiam wam waszego dowódcę, panią Amelię Earhart.
Slim Gordon, nawigator.
Jak się pan miewa?
Oraz Bill Stultz,
-obecnie najlepszy pilot. -Witaj, Bill.
Ile przez to tracicie paliwa?
Co najmniej 1 500 litrów.
Więc po co je wozić?
Właścicielka chce, aby samolot był chroniony w razie wodowania.
Ale takie decyzje należą do mnie, nie do kogoś innego.
To my będziemy lecieć tym samolotem.
Ale samolot jest jej i nadal żyjemy w Ameryce, pani Earhart.
Własność jest jak atut w kartach.
Choć to smutne, to dolary wysyłają nas w powietrze.
Ciekawe tylko, czy mogą nas tam utrzymać.
Nasza robota to wymyślić, jak sterować tę piękność bez paliwa.
Zrób tak, żeby było widać cały silnik.
Nazywa się Amelia Earhart.
Uważaj z tym, Slim.
Wyruszają do Nowej Fundlandii.
Tak, startują jutro, jeśli pogoda dopisze.
Dopilnuj, żeby byli reporterzy. Do usłyszenia.
Listy pożegnalne. Dla taty, mamy i siostry.
Rozumie pan, na wszelki wypadek.
Czuję się zaszczycony, że zostawia je pani mnie.
A komu bym miała? Jeśli coś się stanie, to będzie pańska wina.
Proszę się za mnie modlić.
Nie jestem zbyt religijny.
Więc przynajmniej proszę zasalutować i trzymać kciuki.
A zatem...
do zobaczenia.
Dla Amelii i jej załogi droga z Bostonu do Nowej Fundlandii
to zaledwie mały odcinek.
Potem będzie Irlandia i być może nowy rekord.
Earhart i as przestworzy, Bill Stultz, muszą wzbić się w powietrze.
Nie lada wyczyn, biorąc pod uwagę, że samolot jest w pełni obciążony.
Zdaje się, że mamy poważny problem.
Jeśli wpadnie pani na pomysł, co z tym zrobić, proszę dać nam znać.
Nie wiem już, co u diabła mówię.
Wznieśmy toast za panienkę Earhart, która nie wzbiłaby nawet gołębia.
Która jest godzina?
Wylatujemy.
Ubierajcie się, ruszamy teraz.
Gdzie jest raport pogodowy?
Nie wygląda najlepiej.
Świetnie.
Albo lecimy do Irlandii, albo wracasz dzisiaj do domu.
Pogoda jest zbyt niepewna.
Jest w porządku. Przez całą drogę będziemy mieć tylny wiatr.
Weźmiemy tylko 2 600 litrów, żeby poderwać samolot z wody,
a wiatr poniesie nas do Irlandii.
Chcesz zrzucić paliwo? Mówisz poważnie?
Tak poważnie, jak poważny jest twój kac.
Slim, idź już. Przynieś prognozy na później.
Spotkamy się przy samolocie.
Slim, idź już. Poradzę sobie.
W życiu tylko jedną osobę kocham bezwarunkowo.
To najbardziej troskliwy, szczodry,
czarujący i zabawny mężczyzna, jakiego kiedykolwiek znałam.
To mój ojciec.
Jest też pijakiem i całe życie mnie zawodził.
A teraz wstaniesz z tego łóżka i zawieziesz nas do Irlandii,
albo przysięgam, zrobię to sama.
NOWA FUNDLANDIA 17 CZERWCA 1928
Dobrze. Slim, uruchom silniki.
Ten raport wskazuje pewien poziom ryzyka.
Ja podejmuję to ryzyko.
Miłego lotu.
Przeczytaj jutrzejsze gazety! Będziemy w nich oboje.
Żeby wystartować trzeba pociągnąć do tyłu, zgadza się?
Dawaj, Amelio!
Zacznij mierzyć czas.
Miejmy nadzieję, że to zadziała!
Lecimy.
Lecimy!
-Dobra robota! -Gratulacje, dowódco!
Mgła skrada się jak kot.
Przysiada na tylnych łapach, zerkając na port i miasto,
a potem idzie dalej.
Posłuchaj.
Silniki słodko buczą.
I jestem w domu.
Wszystko w porządku?
Byłoby lepiej, gdyby cholerne radio zaczęło działać!
Panie Putnam, telefon!
Putnam.
Obawiam się, że straciliśmy kontakt z samolotem pani Earhart.
Informuj mnie na bieżąco. Dziękuję.
Lecimy już ponad 19 godzin.
Ile jeszcze zostało do lądu?
Radio wciąż nie działa.
W chmurach nie ma szans na obliczenie prędkości i prądu wiatru,
więc Bóg raczy wiedzieć, gdzie leży Irlandia.
Zostało nam paliwa na może godzinę. Albo jeszcze krócej.
Jeśli wylądujemy teraz na wodzie, być może się uratujemy.
I przegramy!
Odpada.
Trzymaj się czegoś, na miłość boską!
Slim, pomóż jej.
Wytrzymaj! Już idę. Trzymaj się.
No już. Złap mnie za rękę.
-Trzymaj się, Slim! -Pomocy!
Co się dzieje?
O Boże!
Ląd.
Ląd. Spójrz.
Widać ląd!
Udało się!
Żyjemy!
Dobra robota!
Niewiarygodne!
Alleluja! Zrobiliśmy to!
Dzień dobry!
-Dzień doby! -Dzień dobry, młoda damo!
-Zuch chłopak. -Dzień dobry!
Dzień dobry, panowie!
Co o tym sądzisz?
Pośpiesz się z tym, bo wszystko przegapisz.
Pośpiesz się!
Dzień dobry, pani Earhart!
Pani Earhart!
Morgan, ostrożnie, to cenny ładunek!
Proszę, droga pani. Ostrożnie.
Witamy.
Dziękujemy.
Czy w Irlandii przybyszów zawsze wita się śpiewem?
Nie odpowiem pani. Jesteśmy w Walii!
EARHART PRZEMIERZA ATLANTYK
Opowiada o wrażeniach z lotu
Spójrz!
Witaj, Dorothy.
Też zostaniecie pilotkami?
Co?
Dziwne uczucie.
Ani przez chwilę nie byliśmy sami. Tylko nas dwoje.
Pani Earhart, czy wypowie się pani dla Timesa?
Jesteśmy z pani takie dumne!
Amelio, kochamy cię!
Amelio, nie jedź w deszcz!
Przeleciałam nad Atlantykiem!
Zostań tak.
Tutaj jest lista ujęć, jakich chcą.
Ubrudziła się pani na twarzy?
Jak mniemam, ma pan na myśli moje piegi.
-Raczej ich nie zmyję. -Nie podobają mi się.
Bardzo heroicznie. Proszę myśleć "Lindbergh”.
Lady Lindy. Tak właśnie będą panią nazywać.
Kiedy wracam myślami do lotu,
przypominają mi się dwa pytania, które zadawano mi najczęściej:
"Dokąd polecisz następnym razem?”
i "W co byłaś ubrana?”.
Reklama Lucky Strike.
Własnoręcznie napisałem kopię.
Co tam jest napisane? "Ja nie palę, ale ty powinieneś”?
Jest tam napisane, że Lucky Strike
były jedynymi papierosami na pokładzie Friendship.
Co jest prawdą. Schowałem je pod siedzeniem.
Prawdą - być może, ale zwodniczą. Dlaczego miałabym to podpisać?
Żeby Bill i Slim dostali swoje wypłaty.
Amelia Earhart, jedyna kobieta, która przeleciała nad Atlantykiem,
nie może usiedzieć w miejscu.
Wydawca George Putnam zamówił u niej
książkę o jej podniebnych przygodach.
REKORD WIATRAKOWCA POBITY
Wznosi maszynę na 5 km.
-Dzięki, chłopaki! -Nie ma za co, pani Earhart.
Nie musiał pan po mnie przyjeżdżać.
Mam nadzieję, że masz sukienkę na zmianę.
To tylko klasa z college'u.
Nie, nie. Każde wystąpienie musisz traktować poważnie.
Nigdy nie wiadomo, co może z niego wyniknąć.
Powiedział ten, który powinien wiedzieć.
Za co to było?
Za powodzenie?
Co się stało z salutowaniem i trzymaniem kciuków?
Obawiam się, że to już historia,
nic nie poradzę.
Chyba nie mam nic przeciwko.
Co powiedziała pani matka, kiedy dowiedziała się o locie?
Wysłała mi telegram z gratulacjami,
a potem powiedziała, że następnym razem
chce siedzieć obok mnie w kokpicie.
Jakie to uczucie lecieć nad oceanem?
Bała się pani?
Kiedy patrzyłam w dół na morze,
wyglądało całkiem jak niebo.
Jak gdyby niebo i morze były tym samym.
Czułam się bardzo podobnie, jak kiedy lecę w stronę słońca.
Niesiona w jakiś sposób w pewne proste,
bezpieczne, piękne miejsce, gdzie wszystko jest zrozumiałe.
Witamy w Chicago Congress Plaza Hotel.
Dobranoc, Amelio.
Dobranoc.
Zatańcz ze mną, George.
Witaj, Elinor.
Panie Putnam.
Proszę, wejdź.
Amelio.
Pani Smith.
Śledzę pani karierę z wielkim podziwem.
Pani Earhart, jest pani taką inspiracją.
Nigdy nie znudzi mnie czytanie o pani.
Mówią, że dostaje pani za wykłady 500 $ tygodniowo.
-W dobry tydzień. -W zły tydzień.
Zależy, czy chcesz prawdy, czy sprzedaży.
Ja nie lekceważę wartości sprzedaży.
16-letnia dziewczyna na pierwszych stronach gazet za nielegalne latanie
pod czterema mostami East River.
Nie wydaje mi się, że potrzebujesz pomocy, żeby się sprzedać.
Właściwie, panie Putnam,
miałam nadzieję, że mógłby mi pan pomóc, tak jak Amelii.
Jaki jest twój cel?
Zająć miejsce Amelii jako kobiety pilota numer jeden.
-Dać ci radę? -Proszę.
Gdybym słuchała każdego, kto mówił, że to niemożliwe,
nigdy nie zostałabym pilotem.
Nie daj się nikomu zniechęcić.
-Jesteście. -Dziękuję.
Jak się cieszę, że jesteś.
-Witam. -Dobry wieczór.
Dobry wieczór, pani Earhart.
Wspaniałe przyjęcie.
Amelio. Przedstawiam ci Gene'a Vidala.
Amelia Earhart, lotniczka. Jest przyjaciółką George'a.
Jak się pani ma, pani Earhart?
Całkiem dobrze, panie Vidal. Dziękuję.
Rozumiem, że pisze pani książkę o swojej podróży transatlantyckiej
pod okiem mistrza.
Tak.
Jak podoba się pani w Rye?
Muszę przyznać, że czuję się tu trochę obco.
Różnica pomiędzy tym światem a miejscem skąd pochodzę
jest równie wielka jak odległość pomiędzy Słońcem a Księżycem.
I uważa pani, że teoria o przyciąganiu się przeciwieństw to...
Bzdety.
-Skąd pani pochodzi? -Z Kansas.
Tak się mówi w Kansas?
Całkiem możliwe.
Public relations. To nowa dziedzina, zupełnie nowa.
To nie reklama, nie promowanie.
Pani Earhart, czy możemy mówić sobie na ty?
Możemy być z różnych światów,
ale nawet nie wie pani, jak wiele nas łączy.
-Doprawdy? -Tak. Jestem nauczycielem,
na West Point, to prawda, ale wciąż nauczycielem.
Czego pan uczy?
Latania.
Posłuchaj, Amelio...
Pierwszy raz widzę, że zabrakło ci słów.
Co się stało?
Wyjdź za mnie.
-Co? -Chcę, żebyś za mnie wyszła.
Nie chcę wychodzić za mąż, George. Nie nadaję się do tego.
Wyobraź sobie, ty i ja, nowe wspólne życie.
Drogi George'u.
Tylko ja sama mogę sobie zapewnić spełnione życie.
Nie wierzę, że samotne życie może być spełnione.
Tylko kiedy jest ono dzielone.
Pozwól mi dzielić z tobą życie.
Pozwól mi spróbować dawać ci to, czego tylko zechcesz.
Kiedy byłam mała,
na moje siódme urodziny
ojciec dał mi globus.
Spędzałam godziny obracając go powoli,
odczytując nazwy tych wszystkich nieznanych, odległych miejsc.
Maroko. Hiszpania. Etiopia.
Marząc, że któregoś dnia udam się do tych miejsc,
jak wędrowca,
podróżnik,
włóczęga.
Chcę być wolna, George.
Chcę być włóczęgą powietrza.
Pomogę ci w tym.
Gao, Mali 30 000 km do celu
Dzięki.
Dzień dobry!
Daj mi kamerę.
Oto moja cudowna przygoda, lecę dookoła świata.
Żadnych granic, tylko horyzonty.
Tylko wolność.
RYE, NOWY JORK 1931
Drogi G.P.,
musisz jeszcze raz znać moją niechęć do małżeństwa,
to uczucie, że rujnuję przez to moje życie w lataniu,
które tyle dla mnie znaczy.
W związku z tym mogę chcieć zatrzymać pewne miejsce,
w którym będę mogła być sobą raz na jakiś czas,
bo nie mogę zagwarantować, że wytrzymam
ograniczenia choćby i atrakcyjnej klatki.
"W naszym wspólnym życiu,
nie zobowiążę cię do żadnego kodeksu wierności względem mnie,
ani nie będę uważać siebie za podobnie zobowiązaną wobec ciebie.
Muszę wymusić okrutną obietnicę.
Mianowicie, że pozwolisz mi odejść za rok,
jeśli nie zaznamy szczęścia razem”.
Tylko ty, droga Amelio, mogłabyś powiedzieć do mnie tak brutalne słowa
i mimo to nie zmienić mojej miłości do ciebie.
Na zawsze.
Czy ślubujesz George'owi miłość,
szacunek i posłuszeństwo...
Przepraszam?
Możemy troszkę cofnąć?
Miłość, tak, oczywiście.
Szacunek również.
Posłuszeństwo - tego nie mogę obiecać w żadnym wypadku,
ale pan młody to rozumie.
Proszę usunąć "posłuszeństwo” z przysięgi
i kończmy to, zanim panna młoda ucieknie.
Ogłaszam was teraz mężem i żoną.
Ogłaszam pierwszy kobiecy wyścig powietrzny
na trasie Santa Monica - Cleveland.
Tak, w porządku.
Czy ja się przesłyszałam?
Dżentelmeni, którzy organizują wyścig
mają ogłosić, że skończy się on na zachód od Gór Skalistych.
-Co? -Mmm-hmm.
To absurd, wycinają połowę trasy.
Co oni sobie myślą?
Myślą, że będą mieli złą prasę,
jeśli wy, dziewczyny, zaczniecie rozbijać się o góry.
Jak oni śmią? Zamienię z nimi słowo.
Zaczekaj. Nie.
Chodź tutaj, przejdźmy się.
Myślę, że wszystkie kobiety pilotki skorzystałyby, gdyby wygrała Amelia.
Rozgłos umieściłby wyścig i was wszystkie
na równi z mężczyznami.
Cóż, może sama wygram wyścig.
Nie wygrasz, jeśli twój samolot nie przejdzie końcowej inspekcji.
A pozwól mi przewidzieć, że nie przejdzie.
-To groźba. -Nie. Przepowiednia.
To Amelia powiedziała mi, że mam nie dać się zniechęcić.
Prawdopodobnie miała na myśli mnie.
Oczywiście, nie postrzega mnie jako zagrożenia.
Oczywiście, że postrzega.
Po prostu jej to nie obchodzi.
Hej, Gladys!
Powiedziałam organizatorom w sposób nie budzący wątpliwości,
że nie zmienimy trasy!
Poszybujemy nad tymi górami jak orły.
Jestem bardzo lojalnym człowiekiem, Elinor.
I tego właśnie wymaga moja lojalność.
Lady Lindy we własnej osobie, Amelia Earhart!
Czysto!
Amelia Earhart organizuje wyścigi dla kobiet pilotów.
Dziewięć miast w dziewięć dni.
Po drodze zdarzają się i tragedie.
Wyścig jednak nadal trwa.
Tysiące planują zgromadzić się na mecie, by oglądać zwyciężczynie,
kiedy te przybędą na miejsce.
Oto i one.
Na pierwszym miejscu - Louise Thaden z Bentonville w stanie Arkansas!
Na drugim - Gladys O'Donnell z Long Beach w stanie Kalifornia.
Trzecie miejsce należy do Amelii Earhart z Atchison w Kansas!
Jakie to uczucie, być trzecią?
Zwycięstwo każdej kobiety pilota to również moje zwycięstwo.
Chciałabym dołączyć moje gratulacje dla Louise Thaden
i ogłosić, że założyłyśmy organizację,
która będzie promować kobiety w lotnictwie.
Zgłosiło się już 99 pilotek, dlatego nazwiemy ją The Ninety-Nines.
I będziemy latać na zawsze!
-George? -Mmm-hmm?
-Zastanawiałam się. -Tak?
Chcę przelecieć nad Atlantykiem.
Już to zrobiłaś.
Jako pasażer. To się nie liczy.
Chcę polecieć sama.
Od Lindbergha minęło już pięć lat.
Nikomu więcej nie udało się to samotnie.
Czternaście osób zginęło próbując.
Mi się uda. Wiem to.
A co jeśli nie?
Wolę zginąć w oceanie, niż żyć dalej jak oszustka.
A co w tym złego? Mi wychodzi to bardzo dobrze.
Amelia Earhart demonstruje swoją lotniczą waleczność i ducha przygody.
I być może teraz spróbuje wspiąć się na nowe szczyty
w swojej drugiej próbie pokonania Atlantyku.
Tym razem już nie jako pasażer, tym razem zrobi to sama.
TETERBORO, NEW JERSEY 20 MAJA 1932
Nadal śpiąca?
Zdrzemnę się po drodze.
Zaleta latania w pojedynkę, nikt nie hałasuje.
Masz pieniądze?
Nie.
Całe 20?
Wydałem nasze pieniądze na transatlantyk.
Przypłynę po ciebie.
Nie zwracają pieniędzy.
Ty zrób resztę.
Zrobię.
Do zobaczenia.
Oczyścić pas startowy do startu.
Do zobaczenia.
Na razie niebo jest wszędzie czyste,
sprawdzamy, czy na południu trasy nie będzie burz.
To była noc gwiazd, zwrotnikowego uroku.
Gwiazdy wisiały za oknem kokpitu, na wyciągniecie ręki.
Jeśli Lindberghowi się udało, ty też możesz.
Na razie jeszcze ani śladu pani Earhart.
Jeśli nie zboczyła z kursu, będzie miała światło księżyca.
Co kwadrans przychodzą aktualizacje pogodowe z Kemble.
Le Bourget Aéroport, Francja.
Tłumy ludzi z prasy, sympatyków, ambasadorów i im podobnych
zebrało się dziś w Paryżu w oczekiwaniu historycznej chwili,
kiedy to Amelia Earhart wyląduje w tym samym miejscu, co Lindbergh.
Świat czeka z zapartym tchem,
podczas gdy Amelia leci w pojedynkę nad Atlantykiem.
16. GODZINA SAMOTNEGO LOTU AMELII PRZEZ ATLANTYK
-Jimmy, popatrz tam. -Co widzisz?
Przeprasza bardzo. Gdzie ja jestem?
Na pastwisku Gallagher'a.
A gdzie miała pani być?
Kiedy wylatywałam, miałam dotrzeć do Paryża.
Pomyliła się pani.
Jest tam.
Cześć owieczki!
Tak.
Pani Earhart dotarła bezpiecznie. Wylądowała w Irlandii.
Cudownie. Cudowne wieści!
EARHART TO ZROBIŁA!
Koniec podróży.
Oto i ona, cała i zdrowa na farmie w Irlandii,
ukończywszy przed chwilą pierwszy lot kobiety przez Atlantyk.
A oto i mały samolocik, w którym pobiła wszelkie rekordy.
Dobra robota.
AMELIA W ANGLII!
Londyn - Pierwsze zdjęcia!
Lotniczka gromadzi tłumy.
Earhart składa wieniec na Grobie Nieznanego Żołnierza...
POZNAJCIE PANIĄ PUTNAM
Filmy z lądowania i z Londynu.
Akcja!
Jesteście na wakacjach z walizkami Amelia Earhart.
Podróż po Nilu, światło księżyca...
Przepraszam, nie potrafię.
WALIZKI AMELIA EARHART "SMAK PRZYGÓD”
Staram się wyrazić wolność, jaką jest latanie, moim ubiorem!
Aparaty Eastman Kodak.
Zwiedzaj świat, zatrzymaj wspomnienia.
Druga na świecie osoba, która samotnie pokonała Atlantyk
-i pierwsza za dwa loty łącznie. -Pełna sala, dobrze.
14 godzin i 54 minuty.
Zostajesz na to?
Nie, nie mogę.
Muszę spotkać się z redaktorem rubryki w The Post
a potem zorganizować tę sesję do nowej linii walizek.
Co się dzieje?
Skaczę przez obręcze jak biały koń w cyrku.
To się dzieje.
Jedyny sposób na sfinansowanie twoich lotów,
to zarobienie wystarczającej sumy pieniędzy.
...Amelia Earhart!
Idź do nich.
Dziękuję!
Dziękuję bardzo.
Proszę! Pani Earhart? Proszę o autograf.
Pani Earhart, proszę.
Pani Earhart?
-Jak masz na imię? -Gore.
To rzadko spotykane imię.
Wiem. Nie bardzo je lubię.
Wina jego matki.
Ona była Gore, korzenie z czasów kolonialnych.
Witam.
Mam przejść przez ten tłum?
Będziesz miała dwóch ochroniarzy. Dasz sobie radę.
Jest pani o wiele ładniejsza niż na zdjęciach.
Dziękuję, ale to...
Rozmawiała pani Lindberghiem? Co powiedział?
"Dobra robota”.
Napisze pani kolejną książkę?
Tak, jeśli mój mąż nie będzie miał nic przeciwko.
Złap mnie za rękę.
Chodź, Gore. Zabierzmy panią Earhart w bezpieczne miejsce.
Wiesz, ta kobieta miała rację.
Słucham?
Pomyślałem to samo, kiedy się poznaliśmy.
Jesteś o wiele ładniejsza niż na zdjęciach.
To wszystko wydaje się dość głupie, biorąc pod uwagę, co się dzieje.
Ci ludzie, te wszystkie rodziny.
Dlaczego ja dostałam tak wiele?
Zasłużyłaś sławę. Ciesz się tym.
Dasz sobie radę. Po prostu bądź sobą.
Nie jestem już pewna, kto to taki.
Dziewczyna z Kansas, która używa słowa "bzdety”.
NEW DEAL OPANOWUJE AMERYKĘ
NADZIEJĄ DLA NARODU
AMELIA EARHART POKONUJE PACYFIK!
Pierwszy w historii samotny lot
z Hawajów do Kalifornii
Amelia zabiera głos w małych i wielkich sprawach
EARHART WITANA GORĄCO NA WYSPACH BRYTYJSKICH
EKSPERCI ZACHWYCENI LOTEM
Amelia Earhart na spotkaniu z Wednesday Morning Club
"LATAJCIE”, PILOTKA ZACHĘCA INNE KOBIETY
Dostojni dygnitarze z każdego zakątka świata,
powstańcie proszę i powitajcie panią Amelię Earhart,
honorowego gościa prezydenta Roosevelta i Ligi Pilotów.
Chciałabym wznieść toast za światowej klasy pilotkę,
która jako 15-latka została najmłodszą kobietą, która wykonała samotny lot.
W tym roku przyznano jej tytuł Kobiety Pilota Roku.
Za Elinor Smith, która jest inspiracją dla nas wszystkich.
Twój mąż zachęca cię do latania przez Atlantyk.
Mój nie chciałby, żebym poleciała nawet na sąsiednią ulicę.
Ale właściwie nie zabrania pani latać?
Franklin niczego nie zabrania.
Uważa tylko, że uczyć się latać, to tylko strata mojego cennego czasu,
skoro nie stać mnie na kupno samolotu.
Wybrano niewłaściwego Roosevelta.
Pytałam go o lotnictwo,
ale nie podjął jeszcze decyzji co do struktury.
Będzie pewnie pod nadzorem Departamentu Handlu.
Struktura może być mniej ważna,
niż to, kto zostanie szefem.
Przepraszam, kiepsko słyszę. Czy umknęło mi "lub szefową”?
To może być jeden z tych rzadkich przypadków,
kiedy najlepszy kandydat okaże się być mężczyzną.
Czy to ktoś, kogo znam?
To Gene Vidal.
Uwielbiam wyjątki, które potwierdzają regułę.
Lubi pani latać nocą?
Proszę, panie i panowie, szampan.
Szampan, by wznieść toast za pierwszą damę.
Proszę chwycić ster.
Mamy podwójne sterowanie. Nikt się nie dowie.
A teraz, panie i panowie, chciałbym wznieść toast za was!
Dobry Boże!
Dobranoc.
Przenigdy nie zapomnę tej nocy.
Chyba jej się spodobałaś.
I vice versa.
Wielu osobom się podobasz.
Jeśli masz na myśli Gene'a, a wiem, że tak jest,
udało mi się szepnąć za nim słówko, żeby stanął na czele Działu Lotnictwa.
I co?
To decyzja jej męża, ale jestem pełna nadziei.
Gene ma prawdziwe szczęście, mieć takie wsparcie, Amelio.
Pomagam mu, bo kiedyś on pomoże mi.
Lot transatlantycki to zbyt ambitny plan.
Zbyt wiele międzylądowań, panie byłyby zmęczone.
Ale regularne połączenie Waszyngton, Nowy Jork, Boston
to prawdziwa przyszłość.
Pomożesz nam?
W jaki sposób?
Jesteś najsłynniejszą kobietą w całej Ameryce, w taki.
Już to widzę.
Na plakacie ty i Gene, legendarny sportowiec z West Point,
dwukrotny olimpijczyk,
znakomity pilot, a niedługo być może szef przestworzy.
Dzięki, Paul. Od tego już nawet mnie się odechciało.
-Mogę cię o coś spytać? -Spójrz na tamtą kobietę.
Jest piękna.
Jesteś jedyną kobietą, która każe patrzeć na inne piękne kobiety.
Wspaniałe nogi,
nie to co moje.
Jestem pewien, że to nieprawda. Dlatego nosisz spodnie?
Niemożliwe.
A ja przez cały czas myślałem, że chcesz być jak chłopaki.
Kiedyś mogło tak być, ale już nie jest.
-Czy to była Amelia Earhart? -Szóste piętro proszę.
AMELIA MÓWI: "SAMOLOTEM JEST SZYBCIEJ!”
SAMOLOTY RÓWNIE BEZPIECZNE JAK SAMOCHODY
MARZENIE O LATANIU DOSTĘPNE DLA WSZYSTKICH
AMELIA EARHART I GENE VIDAL OTWIERAJĄ POŁĄCZENIE!
Gore!
Nie mogłam się doczekać twoich odwiedzin.
Lewis.
Ratunku! Tygrys!
Tapeta.
Już idę, Gore.
Już dobrze.
Wiesz, dlaczego tak urządziłam tej pokój?
Nie. Ale wolałbym, żeby taki nie był.
Dlatego, że bardzo boję się dżungli.
Więc kiedy złapię się na tym, że się boję,
testuję moją odwagę przychodząc tutaj
i wyobrażając sobie, że znajduję się w najciemniejszym zakątku Afryki.
W dżungli tak gęstej, że nie widać nawet nieba.
I od razu czuję się lepiej,
bo zajrzałam mojemu lękowi prosto w oczy.
Pani Earhart?
Tak?
Może pani ożenić się z moim tatą?
To wtedy już nigdy niczego nie będę się bał.
Jestem już żoną pana Putnama.
Dlaczego nie może być też pani żoną mojego taty?
Wybieram się na miesiąc do Europy.
Muszę podpisać kilka umów, otworzyć nowe rynki.
Kiedy wyjeżdżasz?
Chodzi o to, że chciałbym, abyś pojechała ze mną.
Przecież nie mogę.
Rozmawiałem już z promotorami.
Są skłonni przesunąć dla nas kilka wykładów.
Nie chodzi tylko o to. Pracuję nad tym połączeniem.
Zostałam właśnie doradcą Gene'a w Dziale Lotnictwa.
Normalnie martwiłbym się, zostawiając cię tutaj samą,
ale podejrzewam, że to nie będzie problem, prawda?
Co chcesz przez to powiedzieć?
Gene, tu, w naszym domu, kiedy tu jestem,
to jedna rzecz. Kiedy mnie tu nie będzie,
-nie zgadzam się na to. -Rozumiem.
Nie zgadzam się na to.
Karaczi, Pakistan 22 000 km do celu
Halo?
Znalazłem coś, co kiedyś napisałaś.
Bardzo ładne.
"Radość to dotykać twojej dłoni i widzieć dzisiaj twoją twarz...
...Twoja zwykła obecność w pokoju przypomina gwiazdy,
które patrzyły na nas, gdy tak leżeliśmy.
Oznaczam cię w ruchomym tłumie i znowu widzę tamte gwiazdy,
które pożyczyła nam raz ciepła noc.
Tak bardzo wtedy kochaliśmy, kochamy tak i teraz”.
Bardzo ci dziękuję za tak piękne słowa.
Chociaż nie są do mnie.
Wtedy...
George?
George.
Dziękuję.
Jak się masz?
Zastanawiałem się, czy mnie unikasz, czy też...
Byłam bardzo zajęta.
Wyjeżdżam do Indiany.
Edward Elliott z Purdue chce, abym otworzyła tam
dział doradztwa zawodowego dla kobiet.
To wspaniały pomysł, zwłaszcza teraz.
Co w tym takiego wyjątkowego?
Nie czytasz gazet?
Nie, dopóki ktoś mi nie każe.
Ktoś zatem powinien.
Piszą, że odbyłaś brawurowo niebezpieczne samotne loty
bez żadnego zrozumiałego powodu, innego niż rozgłos, dla pieniędzy.
Piszą również o rosnącej liście produktów, które reklamujesz.
Jak gdyby nikt w tym społeczeństwie
poza mną nie interesował się zarabianiem pieniędzy,
włącznie z tobą.
Ludzie, którzy widzą cię jako Lady Lindy, ukochaną pilotkę Ameryki,
żonę, matkę, córkę, jaką każdy z nich chciałby mieć, przydaliby się teraz.
Dzięki za dobrą radę.
Dziękuję, że się przed nią nie bronisz.
Rezygnuję ze stanowiska twojego doradcy w Dziale Lotnictwa.
Nasze wspólne powiązanie, naraża ten obraz mnie bardziej
niż wszystko inne razem wzięte.
A ty ze wszystkich powinieneś wiedzieć najlepiej, że cokolwiek robię,
robię po to, by latać.
I będę to robić, nie ważne za jaką cenę.
Chcę polecieć dookoła świata.
To niewykonalne.
Zamierzam spróbować.
I wrócić do domu.
Do George'a.
Nie mówisz tego poważnie.
Ścigamy się do Nowego Jorku.
Powiesz mi co to za niespodzianka, czy mam użyć siły?
Nie mogę się doczekać.
No dalej, G.P., powiedz mi.
Jeśli mówisz na poważnie o tym nonsensie z lotem dookoła świata,
może przydałoby się mieć jakiś samolot.
Gdyby nie to, że musiałaby to być Electra, a one kosztują...
36 000 $, i to po zniżce od Lockheeda.
To mógłby być równie dobrze miliard.
Nie wspominając o kolejnych 36 000 $, żeby go zmodyfikować.
A ty obrabowałeś bank, taka jest niespodzianka?
Właściwie to uniwersytet.
Namówiłem Eda Elliotta, żeby utworzył
Fundusz Amelii Earhart, na badania lotnicze na Purdue.
Zasugerowałem budżet w wysokości 80 000 $ na odpowiednie laboratorium.
Electra?
Twoja Electra, Amelio.
George!
Jest tylko jedno ale.
Powiernicy i darczyńcy też muszą znaleźć się na pokładzie.
Zajmę się tym. Zrobię serię wykładów...
Nie, nie będzie już więcej koni i skoków dla mojej Amelii.
Dziękuję ci, George.
Nawet jeśli cię nie obchodzi, czy przeżyje,
jej śmierć nie pomoże kobietom w lotnictwie,
ani twojej następnej kampanii.
Co jeśli nie zginie?
Co jeśli obleci ziemię dookoła i pomoże wszystkim?
Najbliższy ląd na zachód od Hawajów znajduje się poza zasięgiem Electry.
Zatankuje w powietrzu.
Nie ma takich umiejętności lotniczych.
Podejmuje większe ryzyka.
Tak. Wiem to. Nie bądź z tego taki dumny.
Rozumiem niebezpieczeństwo, chłopaki.
Przestudiowałam trasę. Jaki masz pomysł?
To jest Howland Island.
Jest w połowie drogi między Honolulu a Nową Gwineą.
Nie ma na niej wzniesień ani drzew,
mało kto wie, że w ogóle istnieje.
Zauważyć ją z powietrza byłoby prawie niemożliwe.
Jest naprawdę mała, jak ziarnko piasku pomiędzy tysiącami kilometrów niczego.
Jeśli przegapisz tę wyspę, zabraknie ci paliwa na 3 000 km.
Ale będzie ze mną Fred Noonan, najlepszy astronawigator w Ameryce.
Zabiera Freda na całą podróż.
I odpuszczam tym razem lot solo.
Bezpieczeństwo przede wszystkim, racja?
Zawsze leżało ci na sercu dobro Amelii.
I oboje jesteśmy ci za to wdzięczni.
Zostaniesz na kolację?
Chciałbym, ale chyba będę już wracał.
Pozdrów ode mnie Gore'a.
Daj mu to ode mnie. Będzie mógł śledzić strefy czasowe.
Tęskni za tobą.
On tego nie rozumie.
Co z uszczelką, Jim?
Wszystko w porządku.
Witaj Fred.
-Dobrze cię widzieć. -Panią też.
Dziękuję.
Sprawdza mnie pani?
Powiedzieli mi, że nie dam rady zatankować w powietrzu.
Potrzebuje pani trochę czasu, trzeba nauczyć się techniki.
A i tak zostaje 20% szans na to że się uda, 20% że się pani rozbije
i 60% że nie dostanie pani paliwa, więc i tak będzie pani ugotowana.
Szanse wylądowania na wysepce są większe?
Co pani powie na 100%?
Nawet przy zachmurzeniu?
Mówią, że jestem najlepszym astronawigatorem w Ameryce.
To prawda.
Mówią też, że mam problemy z piciem.
W dużej mierze dlatego tutaj jestem.
Ale nikt dla kogo pracowałem nie powie,
że kiedykolwiek przeszkadzało to w tym co robię.
Będziemy szukać wyspy nie dłuższej niż trzy kilometry
i bardzo płaskiej.
Tego szukałaby pani.
Ja szukałbym współrzędnych na mapie.
Nie ma więc mowy o porażce.
Amelia Earhart wyrusza z Oakland do Honolulu,
podejmując się najniebezpieczniejszego lotniczego wyczynu w historii:
lotu dookoła świata.
HONOLULU 20 MARCA 1937
Prosimy o uśmiech do ludzi w Ameryce.
Pani Earhart, proszę tutaj spojrzeć.
-Dziękuję. -Dziękuję.
Dbaj o nią, Fred.
To świetnie. Dzięki.
Jeszcze jeden uśmiech do kamery, pani Amelio!
Mamy tyle paliwa, że możemy nie odbić się od ziemi.
Dużo bezpieczniejsze niż latanie.
Przyda nam się, przy trzeciej próbie znalezienia Howland Island,
po tym jak ją już dwa razy przegapisz.
Niezły pomysł.
Dziękujemy!
Jeszcze jedno, pani Earhart.
Tutaj, Amelio!
Powodzenia, Fred! Powodzenia, Amelio!
Czysto!
O nie!
Jesteś cały?
Dobrze, że wyłączyłaś zapłon! Byłoby po nas!
Chodź, Fred!
Prawy silnik, gaście prawy silnik! Tam lejcie, pod spodem.
Potrzebujemy czterochlorku.
Sam, zrób zdjęcie.
Dobrze uchwyć twarze!
Odwróć to. Dobrze, dawaj.
PRÓBA LOTU DOOKOŁA ŚWIATA NIESPODZIEWANIE PRZERWANA!
KATASTROFA NIWECZY NADZIEJE PILOTKI
NIEUDANY START WINNE JEST PODWOZIE
Zimna krew Earhart ratuje załogę
Naprawię to, G.P., przysięgam, że naprawię.
Odrobię to, a nawet więcej, obiecuję.
Sprzedaż książek, wykłady,
będziemy mieli co robić przez kolejne trzy lata.
Może.
Tak będzie, obiecuję.
Nasza sprzedaż, nasze ceny podwoją się.
Teraz zobaczyli, jakie to ryzyko.
Byli pewni, że się uda. Myśleli, że jestem kompetentna.
Chodź tu.
Miałem na myśli, że może...
Może powinniśmy po prostu z tym skończyć.
Masz na myśli potem?
Albo nawet teraz.
Więc moim końcem byłby głupi wypadek
i wycofanie się ze śledzonej przez cały świat próby
zrobienia w końcu czegoś, czego jeszcze nikt nie dokonał.
Doprowadziłoby nas to do ruiny.
-Prawda. -Nie mielibyśmy nic.
To prawda.
I nie przeszkadzałoby mi to.
Bo jesteś idiotą.
Twoje szczęście.
A co jeśli nie potrzebuję udowadniać tego światu?
Co jeśli muszę udowodnić to sobie?
I tak naprawdę nie mam wyboru, muszę odwrócić trasę.
Na Karaibach będą huragany, w Afryce monsuny.
Tak, ale wyspa będzie wtedy ostatnia.
-Kiedy będę bardzo zmęczona. -Tak.
Więc postaram się nie zmęczyć.
Ile jeszcze potrzebują czasu na naprawę?
Trzech tygodni. Będzie jak nowy.
Mamy naprawdę świetny zespół.
-Najlepszy, jaki się dało... -Kupić.
Kupić, tak.
Za zmarnowane pieniądze, które nigdy nie wrócą.
Odcięłaś silniki.
Naprawa spalonego samolotu kosztowałaby kilka razy tyle.
Nie wspominając o sfajczonym pilocie.
Przesadziłam.
Samolot był zbyt ciężki, trzeba było użyć
więcej steru, zamiast przepustnicy.
To tylko pieniądze.
Damy sobie radę. Zawsze dajemy.
Czy nie myślała pani, że pani entuzjazm
przewyższa pani umiejętności, czego dowiodła
katastrofa w Honolulu?
Ludzie mówią, że jest pani lekkomyślna,
że jest pani lepszą celebrytką niż pilotką.
Entuzjastyczna? Tak.
Lekkomyślna? Nigdy w życiu.
Jestem lotnikiem, który realizuje swoją pasję, to wszystko.
Dziękuję. Przyszła lotniczka!
MIAMI, FLORYDA 1 CZERWCA 1937
Uda ci się, Amelio!
Panie Noonan, tutaj! Pani Earhart!
Kochamy cię, Amelio!
Okrąży ziemię wzdłuż równika,
pokonując ponad 40 000 km, i lecąc nad Południowym Atlantykiem,
Afryką, Indiami oraz nad szerokimi wodami Pacyfiku...
Pani Earhart, czy po locie dookoła świata
zrezygnuje pani z latania na długie dystanse?
Nie, dopóki żyję.
Będę czekać na nową przygodę.
Wspaniale.
Fred, teraz ty.
Hej, Fred, uśmiechnij się do zdjęcia!
Wróć do mnie.
Zawsze.
Pospieszcie się, szybko.
Pani Earhart, jeszcze jedno zdjęcie, proszę!
Jeszcze tylko jedno!
Pani Earhart, tutaj!
Do zobaczenia.
Pode mną i wokół mnie roztaczała się bajkowa kraina
tak piękna, że mogłaby odwrócić uwagę pilota od tego, co musi zrobić,
od przeprowadzenia samolotu nad spodkiem wielkiej wyżyny
i nad górami, które otaczają go dookoła.
Co to takiego?
Całość wykonana z błota.
Piękne.
Tak jak praca z tobą.
Chodź tu, Amelio.
Amelia Earhart dotarła do Kalkuty...
Tato! Mówią o niej!
...ale ulewne deszcze wymusiły postój.
Następnym celem będzie Bangkok, potem Papua Nowa Gwinea
przed wyruszeniem na wschód w kierunku jej ostatecznego celu, Kalifornii.
Powinniśmy lecieć, Fred.
Daj spokój! Żartujesz z tym startem?
Będzie padać jeszcze gorzej.
Indie 20 000 km do celu
Możemy tu utknąć na wiele dni, albo nawet tygodni.
Do Bangkoku jest tylko trochę ponad 1 000 km, tam jest lepiej.
Żeby dotrzeć tak daleko w czasie monsunu, potrzebowałabyś Bożej pomocy!
-Chai? -Dziękuję.
Chodź.
Uważasz, że powinniśmy zawrócić?
Nie. Uważam, że nie powinniśmy byli wyruszać.
Lae, Papua Nowa Gwinea 11 000 km do celu
Cześć, Joan.
Witaj, Frances.
Wyglądasz na zmęczoną.
Zabawne, ty wyglądasz świetnie.
Czemu nie prześpisz kilku godzin?
Mogę równie dobrze dotrzymać ci towarzystwa.
Mogę opowiedzieć ci coś ciekawego.
Dziękuję.
Tak.
Ty i twój stary George. To wzruszająca historia miłosna.
Szczera, jeśli mogę tak powiedzieć.
Ciekaw jestem, czy wystarczająco szczera dla George'a.
Jeśli masz na myśli Gene'a - nie jesteśmy już razem.
W ten sposób. Już od dawna.
Myślisz, że nie kocham mojego męża?
Myślę, że kochasz.
Na swój sposób.
Ale nie pochwalasz tego, jak żyję?
Daj spokój, nie.
Jesteś taka jak ja. Właściwie jak większość facetów, których znam.
To znaczy?
Faceci kochają swoje żony, swoje dziewczyny.
Co nie oznacza, że nie wykorzystują...
nadarzających się okazji.
Jeśli chcesz coś powiedzieć, zrób to.
Myślę, że chcę.
Masz wstać jutro rano,
być trzeźwy i doprowadzić mnie do Howland Island.
Gotowe, proszę pani.
Dziękuję.
Chce pan wyjść na papierosa?
Nie palę.
Albo na coś innego?
Earhart z tej strony.
Putnam z tej.
Powinnaś spać.
Ty powinieneś pracować.
Mam tu mnóstwo przygód.
Jestem teraz bardzo ważnym gościem.
Powiedziałeś, że to ja będę gwiazdą, a ty będziesz w pobliżu,
małą cząsteczka pyłu w mojej konstelacji.
To miał być żart. Obrócił się przeciwko mnie.
Będę w Honolulu trzeciego,
a z tobą, w Oakland, czwartego lipca, dobrze?
Nie każ mi czekać.
Nie ośmielę się.
A jak tam Fred? Nie pije?
Wysłałam ci moje filmy, żeby odciążyć samolot.
Nie kłamiesz, prawda?
Wszystko z nim dobrze.
Oblicza w tej chwili zużycie paliwa przy przeciwnym wietrze.
Więc co słyszę w twoim głosie?
Pije?
Poradzę sobie.
W porządku. Odwołaj to. Odwołaj to natychmiast.
Natychmiast, Amelio. Nie żartuję. Natychmiast.
Poradzę sobie.
Po czwartym wracamy do domu.
A gdzie to jest?
Dla mnie? Wszędzie tam, gdzie ty jesteś.
Spodoba mi się tam.
Mam taką nadzieję, bo to będzie mój ostatni lot.
Jeśli nalegasz.
Kocham cię.
Mam już dać ci spokój?
Nigdy.
Pójdę powiedzieć światu, że jesteś już w drodze.
Do zobaczenia,
najdroższy.
Do zobaczenia, skarbie.
Wygląda na to, że jest gotowy do startu.
Mogłoby być łatwiej, gdybyś mnie zastrzeliła.
Zbędne obciążenie, to wszystko.
Zostało miejsce dla 80-kilogramowego dupka?
Naprawdę przepraszam.
W porządku. Wszystko w porządku.
-Napełniłeś z drugiej strony? -Mmm-hmm.
Nie dawniej niż miesiąc temu, byłam po drugiej stronie Pacyfiku,
spoglądając na zachód.
Dzisiaj rano, unosząc się nad Pacyfikiem, patrzę na wschód.
W ciągu tych szybko upływających dni
cała szerokość świata została za nami,
z wyjątkiem tego szerokiego oceanu.
Będę się cieszyć, gdy będziemy mieli już za sobą tę ryzykowną nawigację.
Panie Balfour, odbiór.
Panie Putnam.
Wiatry przeciwne były silniejsze niż sądzili przed startem.
Zrobiłem ponowne obliczenia paliwa. Zużyją dziewięć procent więcej.
Dziewięć procent.
KHAQQ. Słyszysz mnie?
Panie Putnam, nie zgłaszają się.
Próbowałem głosem i alfabetem Morse'a.
Proszę zapomnieć o Morsie. Nie wzięli odbiornika.
Proszę próbować głosem. Odezwą się.
HOWLAND ISLAND OKRĘT STRAŻY PRZYBRZEŻNEJ ITASCA
Spocznij, marynarzu.
Radionamiernik. Jak długo był włączony?
Akumulator jest rozładowany.
Itasca, tu Earhart. Jesteśmy 300 km od wyspy.
Niebo zachmurzone. Odbiór.
To ona, jest na 3105.
Powiedziała "pochmurno”.
Itasca, tu Earhart.
Niebo zachmurzone. Odbiór.
Odbieramy wasz sygnał. Potwierdźcie odbiór naszego.
Podajcie położenie i kiedy będziecie na Howland.
Itasca, tu Earhart. Nie słyszę was, odbiór.
Earhart, tu Itasca. Czy odbieracie transmisję?
KHAQQ. Potwierdź sygnał Morsem.
Potwierdź. Odbiór.
Ma problemy z transmisją głosową.
Zostań przy Morsie.
Itasca, tu KHAQQ.
Nie słyszę was przez radio.
Nie mogę was namierzyć.
Jeśli to słyszycie, spróbujcie nas namierzyć.
Siła sygnału Earhart wynosi 4.
Spróbujcie nas namierzyć i zgłoście się za pół godziny.
Nadamy szum z mikrofonu. Jesteśmy około 160 km od was.
Odbiór.
Musi nadawać dłużej.
Za krótko, nie mogę namierzyć.
SIŁA SYGNAŁU EARHART
Może wysiadł jej odbiornik Morse'a.
KHAQQ. Tu Itasca.
Nie możemy was namierzyć na 3105. Zmieńcie częstotliwość na 500.
Czy może chcecie namierzyć nas sami? Odbiór.
Intercom na górnym pokładzie. Sprawdź, czy dali sygnał dymny.
O'Hare do górnego pokładu. Górny pokład, zgłoś się.
Powinni być w stanie to zobaczyć z co najmniej 30 km.
Itasca, tu KHAQQ.
Musimy być nad wami, ale was nie widzimy.
Kończy nam się paliwo. Nie mogliśmy odbierać was przez radio.
Lecimy na wysokości 300 metrów. Odbiór.
Słyszymy was i nadajemy na 3105 i 500. Odbiór.
Itasca, krążymy, ale was nie słyszę. Odbiór.
KHAQQ, tu Itasca. Wasz sygnał jest mocny.
Słyszycie nas? Odbiór.
Itasca, tu KHAQQ.
Odebraliśmy wasz sygnał, ale nie możemy was namierzyć.
Spróbujcie nas namierzyć i odpowiedzcie na 3105. Odbiór.
Wasz sygnał jest w porządku.
Nie da się was namierzyć na 3105.
Spróbujcie nadawać dłużej. Odbiór.
Przyszedł raport ze statku dla pana Putnama.
O Boże.
Pani Earhart odebrała w końcu naszą transmisję.
Zostań na 7500. To jej jedyne potwierdzenie.
Masz jej sygnał, do cholery, co z namiernikiem?
Cipriani zgłasza, że akumulator jest rozładowany.
Był włączony przez całą noc, dlatego nie możemy jej namierzyć.
KHAQQ do Itasca.
Earhart, czy możesz odpowiedzieć na 500?
Nadajemy stale na 7500
i nie słyszymy cię na 500.
Pomimo wielokrotnych prób
okręt USS Itasca stracił kontakt z Amelią Earhart.
No dalej.
Dalej.
KHAQQ do Itasca.
Jesteśmy na linii 157-337.
Lecimy z północy na południe.
Odbiór.
Słyszymy was. Wy też nas słyszycie?
Earhart, tu Itasca. Czy odebrałaś transmisję?
Itasca do Earhart, proszę, odezwij się.
Te wszystkie rzeczy, których nie mówiłam od tak dawna,
spójrz tylko, są w moich oczach.
Każdy ma swoje oceany do pokonania.
Tak długo, jak nie straci do tego serca.
Czy to zuchwałe? Może.
Ale co marzenia wiedza o granicach?
Amelia Earhart i Fred Noonan zniknęli gdzieś
nad Oceanem Spokojnym 2 lipca 1937 roku.
Rząd Stanów Zjednoczonych wysłał potężną misję ratunkową,
ale wraku Elektry nigdy nie odnaleziono.
Los Amelii Earhart intryguje świat do dziś.
Myślę o wszystkich uściśniętych przeze mnie dłoniach,
miejscach, w których byłam,
rozległych krainach, których błoto zaschło na podeszwach moich butów.
Świat mnie zmienił.
Przetłumaczone przez: Dorota Kożuchowska