‎(ผลงานภาพยนตร์อนิเมะจาก NETFLIX)
‎(เงาร้ายแห่งอดีต)
‎(ปีเคโอที่สี่ ‎ปราสาทเอโดะ)
‎(การเจรจาระหว่างคัตสึ ไคชู ‎กับไซโก ทาคาโมริล้มเหลว)
‎(ไซโกนำรัฐบาลทหารชุดใหม่ ‎ยึดชิงอำนาจจากโทกุงาวะ โยชิโนบุ)
‎จากนี้ข้ามีเรื่องเกี่ยวกับแสงมาเล่าให้ฟัง
‎ยิง!
‎บุกเลย!
‎ยิง!
‎ณ ตอนนั้น
‎ความมืดเข้าครอบงำโลกเป็นเวลานาน
‎ตัวเองอยู่ที่ไหนก็แทบจะไม่แน่ใจแล้วด้วยซ้ำ
‎ทุกคนล้วนพยายามทำใจยอมรับ
‎โลกนี้คงจะตกอยู่ในความมืดตลอดกาล
‎ไม่มีวันหยุดต่อสู้กันได้เลย
‎ไวค์วารัส
‎แต่กระนั้นไม่ว่าใครคนใด ‎และยิ่งกว่าคนไหนๆ
‎ข้ากลับรอคอย หวังว่าจะพบแสงนั้น
‎แสงซึ่งส่องจ้าไปทั่วโลกให้เห็นทุกสิ่งอย่าง
‎ส่องยังโลกซึ่งงดงาม อัปลักษณ์ น่ารัก น่าชิงชัง
‎ส่องจนถึงตัวตนอันโง่เง่าของข้าด้วย
‎(NETFLIX ขอเสนอ)
‎(ผลงานภาพยนตร์อนิเมะจาก NETFLIX)
‎(เกียวโต ‎หลายปีหลังจากนั้น)
‎ยุคเก่าหลอมรวมเข้ากับความมืดมิด
‎ยุคใหม่ส่องสว่างดั่งแสงอันเจิดจ้า
‎สิ่งต่างๆ จากยุคเก่าเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว
‎สิ่งซึ่งโลกไม่เคยเห็นมาก่อนกลับอุบัติขึ้น
‎คนเรียกมันว่า "ยุคฟื้นฟูเมจิ"
‎- แขกผู้มีเกียรติจะกลับแล้ว ‎- รับทราบ
‎รีบเก็บเร็วเข้า
‎เอาไปไว้ตรงนั้น
‎- รบกวนด้วย! ‎- เอาไปตรงนั้นนะ
‎รักษาตัวด้วยนะขอรับ ‎หวังว่าเราจะได้รับใช้ท่านอีกเร็วๆ นี้
‎ปล่อยนะ!
‎บอกให้ปล่อย!
‎นิ่งไว้น่า!
‎อยู่นิ่งๆ นังเด็กนี่… อย่าให้ข้า…
‎นี่อะไร
‎จะให้ข้าซื้อตัวมันไว้เหรอ
‎จับขัดสีฉวีวรรณแล้วใส่กิโมโนสวยๆ
‎เดี๋ยวมันก็กลายเป็นคนละคน
‎ดูสิ เป็นนางเอลฟ์ หน้าตาดีด้วยนะ
‎ดูหน่วยก้านดีจริงๆ
‎จะไม่มีปัญหาตามมาใช่ไหม
‎ไม่เลย นางเป็นกำพร้า ไม่มีปัญหาตามมาแน่ๆ
‎โอ๊ย เจ็บนะโว้ย!
‎ปล่อยนะ ไอ้บ้า!
‎เด็กนี่เป็นอะไร
‎ดิ้นอย่างกับแมวป่า
‎ปล่อยสิ! ปล่อยนะ!
‎เอาไปขังไว้ในคุกใต้ดิน
‎ได้ขอรับ
‎- หยุดนะ! ‎- เฮ้ย ไอ้โยจิมโบ
‎ในนี้มีน้ำ ถ้ามันพยศนักก็พรมใส่มันซะ
‎- น้ำเหรอ ‎- เออ
‎มันเกือบจมน้ำตายระหว่างทางมาที่นี่
‎มันไม่ชอบตัวเปียก ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน
‎อย่าถือสากันเลยนะ
‎ถ้าทำตัวดีๆ อีกไม่นานก็ได้ออกมาแล้ว
‎อย่ามาทำเป็นช่วย! ปล่อยออกไปเดี๋ยวนี้นะ!
‎ทำตัวตามสบายนะ
‎เฮ้ย! บอกให้ปล่อยไงเล่า!
‎เมื่อกี้ข้าว่ายังไง ทำตัวดีๆ
‎นี่!
‎ถึงจะเป็นเอลฟ์ แต่ก็อย่าคิดจะหลอกข้านะ
‎ข้าจะทำแบบนั้นทำไมกัน
‎ที่นี่คืออาซาฮิโระอันยิ่งใหญ่เชียวนะ
‎ยิ่งใหญ่ตรงไหนกัน
‎เหล่าข้าหลวงชั้นผู้ใหญ่มาที่นี่กันทั้งนั้น
‎พูดง่ายๆ ก็คือเป็นหอนางโลมที่คัดสรรแล้ว
‎แถมยังเป็นที่อยู่ของยอดหญิงงามแห่งเกียวโต
‎ว่ากันว่าแขกของนาง ‎ติดอกติดใจเสียจนลืมกลับบ้าน
‎ชื่อเสียงขจรขจายนี้ ‎ทำให้ได้นางฉายาว่า "ผู้หลงลืม"
‎ท่านได้ครอบครองทายูจิฮายะแล้วนะ
‎เฮ้ย อิโซ!
‎ได้ข่าวว่าเด็กใหม่นี่เพชรน้ำงาม
‎เพชรเหรอ ห่างไกล
‎เฮ้ย ระวังสิ!
‎น้ำเต้าเหรอ
‎(ฟุโยะ)
‎ทายู พักผ่อนอยู่หรือเปล่าขอรับ
‎ขออนุญาตนะขอรับ
‎ทายู
‎อ้าว อิโซซังเองหรือคะ
‎ข้านำของกำนัลหายากมาให้
‎วางไว้ตรงนั้นแหละค่ะ
‎ข้านำของที่ท่านขอไว้มาให้ด้วย
‎ตำราเรียนภาษาอังกฤษ
‎ขอบคุณนะคะ อิโซซัง
‎อิโซซังคงทำนางอกหักน่าดูนะคะ
‎นี่เหรอ เอ่อ…
‎ยัยเด็กแสบนั่นคงข่วนข้าไม่รู้ตัว
‎เด็กแสบรึ
‎เพิ่งมีเด็กพยศเข้ามาคนหนึ่งขอรับ
‎เฮ้ย ตื่นสิ
‎เจ้าเป็นเอลฟ์สินะ
‎- แล้วมันยังไง ‎- อย่าได้กล้าดีพูดกับท่านแบบนั้น
‎เด็กคนนี้แหละที่ข้าพูดถึง นางเพิ่งมา…
‎ข้าโดนขาย!
‎เพิ่งมาถึงที่นี่ แต่ดิ้นสู้และพยายามหนี
‎นี่ ลืมทักทายทายูรึเปล่า
‎ทำไมต้องทัก
‎เดี๋ยวก็โดนใช้งานเยี่ยงทาส
‎ใช้จนหมดค่าแล้วก็โยนทิ้งไป
‎ตั้งใจจะทำอย่างนั้นไม่ใช่เหรอ
‎อย่างน้อยก็พูดภาษาคนได้
‎อิโซซังคะ
‎ขอเด็กคนนี้ให้ข้าได้ไหมคะ
‎อะไรนะ
‎นี่หมายความว่ายังไงนะครับ
‎ขอให้เด็กคนนี้เป็นเด็กรับใช้ส่วนตัวของข้า
‎เจ้าชื่ออะไรน่ะ
‎โซเนีย
‎ฟังเหมือนชื่อรัสเซีย
‎ครอบครัวของเจ้าคงมาจากทางเหนือสินะ
‎เหมือนเจ้านกนั่น
‎เป็นนกจากทางเหนือ
‎นกในกรงน่ะนะ
‎ตัวเองก็เหมือนกันนั่นแหละ!
‎ข้าชอบเด็กพยศนะ
‎นอนไม่หลับรึ
‎ถ้ายังไม่หลับ ออกมานี่สิ
‎ทำอะไรน่ะ
‎เรียนหนังสือ
‎ใครๆ ก็เรียกข้าว่า "จิฮายะผู้หลงลืม"
‎แต่ผู้หลงลืมน่ะ ไม่ใช่แขกของข้าหรอก
‎เป็นข้าเองต่างหาก
‎เขาเล่ากันว่าเป็นช่วงเริ่มยุคฟื้นฟูไม่นาน
‎ข้าหลงลืมทุกสิ่งไปสิ้น ร่างเปลือยเปล่าหมดสติ
‎นอกจากปิ่นคันซาชิเล่มนี้แล้ว
‎ข้าไม่มีสมบัติอะไรอย่างอื่นติดตัว ‎จำไม่ได้แม้แต่ชื่อของตัวเอง
‎ข้าคือผู้หลงลืม
‎จิฮายะ
‎รู้อะไรไหม โซเนีย
‎โลกนี้มีดินแดนแห่งเอลฟ์อยู่ด้วยนะ
‎แผ่นดินทางตอนเหนือเลยโพ้นทะเลไป
‎ดินแดนแห่งเอลฟ์เหรอ
‎ใช่
‎เขาเรียกว่าฮาโกดาเตะ
‎ฮาโกดาเตะเหรอ
‎เอลฟ์ที่นั่นจะไม่เป็นที่อิจฉาหรือเกรงกลัว ‎แค่เพราะพวกเขาเป็นเอลฟ์
‎ได้ยินมาว่าทุกคนใช้ชีวิตที่นั่นอย่างสงบสุข
‎โกหกแล้ว!
‎ก็อาจจะเป็นได้
‎แต่ข้ามองเห็นนะ
‎แสงสว่างเจิดจ้า
‎แสงนั้นจะนำทางให้ข้า
‎ข้าเชื่อเช่นนั้น
‎แล้วเจ้าล่ะ
‎เจ้าเองก็เห็นใช่ไหม
‎แสงเจิดจ้า
‎และความมืดมิด
‎(อาซาฮิโระ)
‎เฮ้ย!
‎เปิดประตู! เกิดเรื่องแล้ว!
‎อะไร
‎พวกนางโลมของเจ้าน่ะ!
‎มีอะไร
‎โดนบุกแล้ว! มาช่วยกันหน่อย!
‎อิโซ
‎ไรเด้น!
‎เจ้ามันจมูกดี
‎หาเอลฟ์ที่ข้าตามหาอยู่ให้เจอ
‎นี่คืองานสุดท้ายของเจ้า
‎ข้ารักษาสัญญาเสมอ
‎เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน ‎ข้าหวังว่าเจ้าจะทำงานนี้ให้สำเร็จ
‎เกิดอะไรขึ้น
‎อยู่ในนี้อย่าออกมานะ
‎แย่แล้ว! เราโดนบุก! ‎พวกมันน่าจะมากันมากกว่า 20 คน
‎ต้องรีบหนีไปจากที่นี่! ไปเร็ว!
‎หนีจากทางนี้ได้
‎เดี๋ยว แล้วคนอื่นๆ ล่ะ
‎ช่างหัวพวกมัน เวลานี้ก็ต้องเอาตัวเองรอดก่อน
‎ทายู
‎สมกับเป็นออร์ค แข็งแรงอย่างกับสัตว์ป่า
‎ตายซะ!
‎ข้าเฉียดตายมาหลายครั้ง แต่ไม่เคยได้ตายจริง
‎อะไรนะ
‎ใช้ทางนี้หนีได้
‎จิฮายะ!
‎โซเนีย!
‎ขอโทษนะ ตื่นสิ!
‎จิฮายะ
‎อ้าวแหม
‎เจ้าคือ…
‎คนงามแห่งยุคหลังฟื้นฟูสินะ
‎ทายูจิฮายะใช่ไหมนั่น
‎ออกไปซะ ไอ้สถุล
‎ประหลาดใจดีไหมล่ะ
‎เจ้าก็พูดจาเหมือนนางโลมทั่วไป
‎อาซาฮิโระเป็นอดีตไปแล้ว
‎เราจะทำอะไรกับพวกเจ้าก็ได้…
‎เด็กบ้า!
‎เจออะไรเข้าแล้วเนี่ย
‎นังเด็กเอลฟ์
‎ข้าจะอุ้มไปเอง
‎อย่านะ!
‎แก…
‎คิดจะทำอะไรของแก
‎นังตัวดี!
‎กล้าดียังไง!
‎จิฮายะ!
‎งานนี้ข้าเสียเยอะไปแล้ว
‎ไม่นะ
‎ไม่จริง!
‎โซเนีย
‎ฮาโกดาเตะ…
‎ไปที่นั่นให้ได้นะ
‎ไวค์วารัส
‎เจ้านาย!
‎มันอยู่ในนี้!
‎เข้าไปจับนางปีศาจนั่นมา!
‎รับทราบ!
‎โซเนีย
‎เด็กนั่นชื่อโซเนียสินะ
‎ถ้าขยับ แกตาย
‎รีบไปจากที่นี่กันดีกว่า
‎พวกออร์คไม่สัมผัสถึงความร้อนเหรอ
‎เลิกร่ำไรแล้วไปเถอะน่า
‎เร็วเข้า!
‎มาเร็ว!
‎โซเนีย
‎พวกเอลฟ์ไม่มีธรรมเนียมแบบนี้เหรอ
‎นี่คือวิธีส่งคนตายไปสวรรค์
‎จิฮายะไม่ไปที่แบบนั้น
‎แต่จะขึ้นเหนือ
‎ปิ่นของทายู
‎จิฮายะอยากไปดินแดนแห่งเอลฟ์
‎ที่นั่นมีชื่อว่า "ฮาโกดาเตะ"
‎ฮาโกดาเตะคือดินแดนแห่งเอลฟ์เหรอ
‎ขอจ้างอิโซด้วยปิ่นนี้!
‎เจ้ากำลังจะขอให้ข้าพาไปเหรอ
‎ปฏิเสธไม่ได้นะ
‎ยัยหนู จ้างข้าด้วยอีกคนไหม
‎ไอ้ฆาตกรรับจ้าง
‎ฟังข้าก่อน
‎นายของข้าต้องการตัวนาง
‎เขาลักพาตัวเอลฟ์กำพร้าทุกคนที่เจอ
‎ถ้าเขารู้ว่านางยังไม่ตาย
‎เขาต้องล่านางไปจนสุดหล้าฟ้าเขียว
‎อย่างนี้นี่เอง ทรยศพวกพ้องได้ง่ายๆ แบบนี้สินะ
‎ข้าไม่ได้ทรยศ
‎นี่เป็นงานสุดท้ายของข้าแล้ว
‎เขาสัญญาว่าจะปล่อยข้าไปเป็นอิสระเมื่อจบงาน
‎ข้าไม่ได้ติดค้างอะไรใครอีกแล้ว
‎ข้าเองก็…
‎ไม่อยากฆ่าใครอีก
‎พอกันที!
‎เขี้ยวนี้เป็นตัวแทนคำสัตย์สาบานของข้า
‎ทางไปฮาโกดาเตะน่ะ
‎รู้หรือเปล่า
‎รู้สิ
‎เข้าใจละ
‎จ้างเลย!
‎เดี๋ยวก่อนสิ
‎ขอบใจนะ ยัยหนู
‎นกเขนท้องแดง
‎เป็นลางดีในการเริ่มเดินทางนะ
‎เขาว่าเสียงของมันฟังแล้วเหมือนจุดประกาย
‎ดูสิ
‎ก่อนจะเริ่มเดินทาง เรามาใช้หิน
‎กะเทาะเป็นประกายไฟ เอาฤกษ์เอาชัยกันหน่อย
‎ไม่
‎เอลฟ์ไม่ทำกันเหรอ
‎ข้ายังไม่ได้แนะนำตัวเลย
‎ข้าชื่อไรเด้น เจ้าล่ะ
‎อิโซ
‎(โยโกฮาม่า)
‎ลำแสงเหรอ
‎ไม่ว่าต้องทำยังไง จงนำตัวมันมาให้ได้
‎(ฟุคุชุคุ โทไคโด)
‎เราให้ออร์คพักที่เรือนแรมไม่ได้หรอก
‎- ทำไมล่ะ ‎- คุณครับ ขออภัยที่มารบกวน
‎ไปหาที่อื่นกันเถอะ
‎ถ้ามีปัญหาขึ้นมา จะขอให้ออกไปทันทีนะ
‎เข้าใจครับ เราแค่ดีใจที่ได้ที่ซุกหัวนอน
‎เจ้าเป็นออร์คตนแรกที่รู้จักมีมารยาท
‎เจ้าก็เป็นมนุษย์ที่ไร้มารยาทเป็นบ้า
‎เร็วเข้า ไปกันเถอะ
‎ใจเย็น ไปเดี๋ยวนี้แหละ
‎เจ้าใจอ่อนกับพวกนั้นจริงๆ สินะ
‎พวกเด็กๆ น่ะ
‎ใจอ่อนกับเอลฟ์ต่างหาก
‎ข้าเป็นหนี้บุญคุณพวกเขา
‎อยากรู้เรื่องราวไหม
‎เอาสั้นๆ ละกัน
‎เรื่องเกิดตั้งแต่ก่อนข้ามาอยู่ที่นี่
‎ตอนอยู่ที่เก่า ออร์คอย่างเรา ‎ก็ถูกมองเป็นตัวปัญหาเหมือนกัน
‎แต่มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง
‎เรียกข้าด้วยชื่อแท้ๆ ของข้า
‎เด็กคนนั้นเป็นเอลฟ์เหรอ
‎ใช่
‎ยัยหนูนี่ทำให้ข้าคิดถึงเด็กคนนั้น
‎ตอนที่กอดทายูไว้ ‎แล้วจ้องข้าด้วยความเคียดแค้น
‎ข้านึกถึงเด็กคนนั้นขึ้นมาเลย
‎ข้าออกมาจากแดนนั้น ‎เพราะไม่ชอบพวกที่เกลียดและล้อเลียนออร์ค
‎แต่กระทั่งมาที่นี่แล้วก็ยังเจอเรื่องเดิมๆ
‎ไม่สิ
‎ข้าต่างหากที่หาเรื่องเอง
‎แค่นั้นเป็นเหตุมากพอ ‎ให้เจ้าหักหลังเจ้านายเก่าแล้วเหรอ
‎เผ่าพันธุ์เราน่ะนะ พูดให้ตายยังไง
‎เราก็แค่มีประโยชน์เพราะพละกำลังเท่านั้นแหละ
‎เราหาได้แค่งานที่ต้องฆ่าหรือถูกฆ่า ‎งานไร้สมองทั้งนั้น
‎ดิ้นรนอยู่ในโคลนตมมืดมิดไปวันๆ
‎ถ้าสักวันเกิดอยากเห็นแสงรำไรขึ้นมาบ้าง
‎มันผิดนักเหรอ
‎แล้วข้าก็เจอแล้ว
‎แสงรำไรของข้า
‎เจ้าก็เก่งเรื่องเพลงดาบไม่ใช่เล่น ‎ดูท่าจะกรำศึกมาเยอะ
‎ทำไมถึงมาเป็นโยจิมโบเฝ้าหอนางโลมได้
‎บอกไปแล้วไง
‎ข้ามันไม่ยอมตาย
‎ตอนนี้จะตายวันตายพรุ่งก็ไม่รู้
‎ศึกฟื้นฟูใช่ไหม
‎กินเหล้าไหม
‎ออร์คก็ดื่มเป็นเหมือนกันนะ
‎มาเร็วสิ!
‎เป็นอะไรไป อิโซ
‎ไม่มีอะไร
‎ผู้ใหญ่ก็มีอะไรให้คิดเยอะแยะ
‎เยอะแยะเหรอ
‎เยอะแยะ
‎พูดงี้ได้ไง!
‎"เยอะแยะ" มันคืออะไร
‎เจ้าโตเมื่อไหร่ก็จะรู้เองแหละ
‎อย่าทำเหมือนเค้าเป็นเด็กนะ ไม่ชอบ!
‎นี่
‎เงียบหน่อย
‎ทางข้างหน้าจะมีคนพลุกพล่านขึ้น
‎เลี่ยงออกไปเดินข้างทางดีไหม
‎ทำไมล่ะ
‎อาจจะเป็นเพราะกลิ่นตัวข้า
‎ออร์คดมกลิ่นกันเจอเสมอ
‎ไปกันเถอะ
‎หวังว่าทำอย่างนี้พวกนั้นจะตามรอยไม่เจอ
‎เดี๋ยวนะ
‎เราพยายามไม่ให้ใครตามเจอเหรอ
‎ข้าเหลือเขี้ยวข้างเดียว เจ้ายังไม่พอใจอีกเหรอ
‎ปกติแล้วจะหักหลังกันได้ ‎คนเราก็ต้องไว้ใจกันก่อนไม่ใช่รึ
‎สำหรับเจ้าก็อาจจะใช่
‎เค้าไว้ใจไรเด้น!
‎เดี๋ยวก็ไปไม่ถึงแดนเอลฟ์หรอก
‎จิฮายะสอนเอาไว้
‎ถ้ามองเห็นแสงก็ถือว่าไว้ใจได้
‎แสงเหรอ
‎ข้าจะจัดการด่านหน้าเอง
‎เก็บสิ่งนั้นไปก่อน
‎ทางนี้
‎ระวังตัวด้วยล่ะ
‎รู้แล้วน่า
‎อาจารย์โคเก็ตสึ
‎ทำไมครับ
‎แกน่ะ…
‎มองหน้าหาอะไรกัน
‎ตอนนี้ตัวแก
‎ทำประโยชน์อะไรไม่ได้แล้ว
‎อยู่กับโซเนียไว้
‎ไรเด้น!
‎หยุด!
‎เจ้านาย
‎เป็นอะไรไป ไรเด้น
‎เสียสติไปแล้วเหรอ
‎ข้าไม่อยากทำแล้ว
‎โปรดปล่อยข้าเป็นอิสระ…
‎จัดให้
‎ตามสัญญาที่ตกลงกันไว้
‎เจ้าต้องส่งตัวเด็กนั่นมาก่อน
‎อย่าไปฟังมัน!
‎ยังไงเจ้าก็ยังเป็นพวกเราคนหนึ่ง
‎นอกจากเราแล้ว
‎จะมีใครยอมรับเจ้าอีก
‎เจ้ายักษ์เน่าหนอนน่าเกลียด
‎เจ้าออร์ค
‎บังอาจ!
‎ฆ่ามัน!
‎เราต้องโดดลงไป
‎ไม่เอา! น่ากลัว!
‎อิโซ!
‎ผาชันขนาดนั้นไม่มีทางรอดหรอก
‎ปกติก็ไม่ค่อยจะมีใครมาเยี่ยม
‎ไรเด้น
‎ไม่เป็นไรใช่ไหม
‎โซเนียหายไป
‎เพิ่งเคยเห็นเซนทอร์เป็นครั้งแรกเหรอ
‎ท่านเป็นใคร
‎นั่นสินะ
‎เอ้านี่
‎ผู้คนเรียกข้าว่าสึคุโยมิ
‎แต่พวกเจ้าจะเรียกอะไรก็ตามใจ
‎ข้าเคยได้ยินเรื่องของเขา
‎ฤๅษีที่อาศัยอยู่ตีนเขาฟูจิ
‎ปราชญ์ครึ่งคนครึ่งอาชา
‎ข้าไม่ใช่ปราชญ์
‎เป็นคนเขลาน่าจะเหมาะที่สุด
‎น่าจะมีเด็กสาวคนหนึ่งลอยมาพร้อมกับพวกเรา
‎ไม่นะ ข้าเจอแค่พวกเจ้าสองคน
‎อย่าโกหก!
‎ใจเย็นๆ
‎ถ้าเขาต้องการจับตัวยัยหนู
‎เขาจะช่วยพวกเราไว้ทำไม
‎ข้าไว้ใจตัวประหลาดที่ไหนไม่ได้ทั้งนั้น
‎อย่าลืมสิ…
‎นางก็เป็นเอลฟ์
‎เจ้าสองคนหาเอลฟ์อยู่รึ
‎ท่านรู้เรื่องอะไรบ้างรึเปล่า
‎ไม่ต้องรีบร้อน
‎ตามข้ามา
‎สรรพสิ่งในธรรมชาติ
‎เจ้าแห่งสรรพสิ่ง ราชาแห่งโลกมืด
‎เคยได้ยินชื่อนั้นกันหรือเปล่าครับ
‎ไม่ นี่เป็นครั้งแรก
‎อย่างนั้นรึ
‎ขณะนี้ราชาแห่งโลกมืดกำลังจำศีล
‎การจะปลุกท่านผู้นั้น
‎ต้องใช้คทา
‎ต้องใช้ไม้กายสิทธิ์
‎เราค่อนข้างแน่ใจว่า
‎ของวิเศษชิ้นนี้
‎อยู่ในประเทศนี้
‎มีหลักฐานอะไร
‎รัฐประหารไร้การหลั่งเลือด
‎สงครามกลางเมืองรุนแรง ‎ที่ทำให้บ้านเมืองนี้แตกแยก
‎ยุติในพริบตาด้วยพลังของคทา
‎ไม่เห็นด้วยหรือครับ
‎เสนาบดีโอคุโบะ โทชิมิจิ
‎คทามีพลังมหาศาลเกินหยั่ง
‎หากบุคคลซึ่งอาบรัศมีแห่งแสงเป็นผู้ใช้มัน
‎โลกนี้จะสุกสกาวขึ้นทันที
‎แต่ถ้าบุคคลซึ่งมีรังสีแห่งความมืดใช้คทา
‎โลกนี้จะตกอยู่ในความมืดมน
‎ผู้ที่มีพลังใช้คทาได้นั้นเรียกกันว่า "ไบรท์"
‎ไบรท์
‎ถูกต้อง
‎แล้วไอ้เรื่องคทา
‎กับเรื่องไบรท์อะไรนี่เกี่ยวกับยัยหนูของเรายังไง
‎เพราะไบรท์มีจำนวนจำกัด
‎ส่วนใหญ่แล้วพวกเขา…
‎เป็นเอลฟ์ไงล่ะ
‎แต่ใช่ว่าเอลฟ์ทุกตนจะใช้คทาได้
‎ก็อาจจะใช้ได้
‎จนกว่าจะได้สัมผัสคทา ‎ย่อมไม่มีทางรู้ว่าผู้ใดเป็นไบรท์
‎พูดอีกทางก็คือ
‎นายข้ากำลังหาเอลฟ์ที่จะใช้คทาล่าพวกเขา
‎เขาไม่ได้บอกอะไรเจ้าเลยหรือไง
‎ลิ่วล้อเป็นแค่กองกำลังบุกตะลุย ‎เขาไม่บอกอะไรเราหรอก
‎เขามีเหตุผลอะไร
‎ถึงกับต้องเผาอาซาฮิโระจนราบ ‎เพื่อจะหาไบรท์ตนเดียว
‎มีคนสองกลุ่มที่ต่อสู้กันอยู่เพื่อแย่งชิงคทากับไบรท์
‎มีกลุ่มหนึ่งชื่อว่า "เกราะแห่งแสง"
‎อีกกลุ่มหนึ่งชื่อว่า "อินเฟอร์นิ"
‎หากเราบังเอิญเจอคทานี้
‎จะให้เราทำอย่างไรกับมัน
‎ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น
‎ไม่ต้องทำอะไร ไม่ต้องพูดอะไร
‎ปล่อยให้พวกเราอินเฟอร์นิจัดการเอง
‎หากพวกท่านพบคทา ‎เราก็จะให้ท่านยืมพลังของมัน
‎ประเทศของเรามีสุภาษิตว่าไม่มีสิ่งใดได้มาเปล่า
‎โดยปราศจากข้อแลกเปลี่ยน
‎นัยน์ตาสีอ่อนแบบนั้น
‎อ่านอารมณ์ของเขาไม่ออกเลยสักนิด
‎ราวกับไร้อารมณ์โดยสิ้นเชิง
‎ตื่นหรือยัง
‎อิโซ! ไรเด้น!
‎ลำแสงที่ปรากฏขึ้นที่เกียวโต
‎เป็นฝีมือของเจ้าหรือเปล่า
‎พลังก็คือพลัง
‎แต่มันจะปรากฏขึ้น ‎เป็นพลังจากสวรรค์หรือจากนรก
‎เรื่องนั้นยังไม่มีใครกำหนด
‎หากพวกเจ้าอยากรู้เรื่องของเอลฟ์
‎จงเดินทางไปทางทิศตะวันออกของภูเขาฟูจิ
‎มีชุมชนเอลฟ์อยู่ในโยโกฮาม่า
‎เหตุใดท่านจึงช่วยเรามากขนาดนี้
‎ข้ามีชีวิตอยู่มานานแล้ว
‎นานจนเบื่อหน่ายโลกใบนี้
‎โลกที่ปกครองโดยโชกุน ‎หรือโลกที่แต่งตั้งจักรพรรดิขึ้นมา
‎ไม่ทำให้ใจของข้าคล้อยตาม
‎แต่ทว่า
‎ถ้าจะมีโลกใบใหม่ที่รออยู่ต่อจากนี้
‎ข้าก็อยากเห็น
‎โลก
‎ใบใหม่งั้นรึ
‎พวกเจ้าล่ะ มองเห็นอะไรบ้าง
‎ข้าอ่านลัคนาจากหมู่ดาราได้
‎สาวน้อยเอลฟ์ผู้นั้นน่าจะยังมีชีวิตอยู่
‎จริงเหรอ
‎แน่นอน
‎เดินทางปลอดภัยนะ
‎(โอดาวาระ โทไคโด)
‎มนุษย์ ออร์ค
‎เอลฟ์ คนแคระ ก็อบลิน
‎ข้าได้กลิ่นของหลายเผ่าพันธุ์ทีเดียว
‎ออร์คช่างจมูกดีจริงๆ นะ
‎รสนิยมก็ดีด้วย
‎อ้อ จริงด้วย
‎ข้าไม่รู้เรื่องอะไรของเจ้าเลย
‎เจ้ากำลังไปที่โยโกฮาม่า
‎เพราะเจ้าห่วงโซเนียเหมือนกับข้ารึเปล่า
‎นางจ้างข้าแล้ว
‎ข้าเป็นโยจิมโบผู้คุ้มครองนาง
‎ทำทุกอย่างด้วยความภักดี
‎แต่ถูกหลอกหลอนด้วยความไม่ไว้เนื้อเชื่อใจ
‎เจ้านี่ก็เป็นซามูไรที่วุ่นวายไม่เบา
‎จบงานนี้แล้วเจ้าจะทำอะไรต่อ ‎ไม่มีอะไรให้กลับไปหาแล้วไม่ใช่เหรอ
‎นั่นก็จริง
‎ข้าเสียทุกอย่างในชีวิตไปพร้อมกับตาขวา
‎ข้าไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้น
‎นี่ เจ้าหนู อย่าร้อง
‎เอานี่ไปสิ
‎โห ขอบคุณครับ
‎มันอยู่นั่น!
‎ปล่อยเด็กไป!
‎โคทาโร่!
‎แม่ฮะ!
‎นี่ ถอยกลับมาเร็วเข้า
‎- เดี๋ยวมันก็ฆ่าเอา! ‎- พอได้แล้ว
‎เราแค่ผ่านทางมาเฉยๆ
‎- ไม่ได้ทำอะไรผิดทั้งนั้น ‎- เชื่อก็บ้าแล้ว!
‎คนนอกอย่างเจ้าสองคนต้องเป็นตัวการ ‎ที่ลักพาเข่นฆ่าเด็กๆ และผู้หญิง
‎เอลฟ์ที่ถูกฆ่าเมื่อวันก่อนเป็นฝีมือพวกเจ้าใช่ไหม
‎- ว่าอะไรนะ ‎- เดี๋ยวค่ะ
‎สองคนนี้ไม่ใช่คนไม่ดี
‎ขออภัยด้วยจริงๆ นะคะ
‎อิฉันจะอธิบายให้ทุกคนฟังเองว่าเกิดอะไรขึ้น
‎ช่วงหลังมานี้มีเรื่องน่ากลัวบ่อยมาก
‎ทุกคนจึงร้อนใจอยู่ไม่สุข
‎ช่วยเล่าเรื่องเอลฟ์ที่โดนฆ่าหน่อยได้ไหม
‎เอลฟ์กับมนุษย์ที่มีสายเลือดเอลฟ์หลายคน
‎ถูกลักพาตัวไปในช่วงนี้
‎มีข่าวลงหนังสือพิมพ์ด้วย รอสักครู่นะคะ
‎มีรายงานพบศพเอลฟ์
‎เมื่อวันก่อนแถวๆ ท่าเรือโยโกฮาม่าค่ะ
‎ข้าอ่านหนังสือไม่ออก
‎เป็นเอลฟ์หญิง อายุประมาณ 18 ปี
‎ถูกตัดเท้าออกทั้งสองข้าง
‎เพื่อให้หนีไม่ได้ใช่ไหมล่ะ
‎(โยโกฮาม่า)
‎เมืองนี้คนเยอะจริง
‎มีเทศกาลอะไรกันเหรอ
‎ก่อนอื่นไปหาเบาะแสในย่านเอลฟ์กันดีกว่า
‎ยืนเตร่ทำอะไรอยู่กลางถนนวะ
‎ไม่ไหวเลย
‎ผู้คนเร่งร้อนกันทั้งนั้น
‎หยาบคายด้วย
‎เป็นอะไรไป
‎เปล่า ไม่มีอะไร
‎ทำไมจึงจะหยุดเสียเล่า
‎พวกเราน่ะ
‎แค่ติดตามอาจารย์
‎ผู้จะนำไปสู่โลกใหม่
‎ข้าก็ชอบเจ้าตรงนี้แหละ
‎เจ้าเป็นคนซื่อแบบนั้น
‎แต่ทว่า
‎ตอนนี้ข้าไม่จำเป็นต้องใช้เจ้าแล้ว
‎เป็นอะไรรึเปล่า
‎เจ้าไปพักก่อนดีกว่า เดี๋ยวข้าล่วงหน้าไปเอง
‎ทายู!
‎ใครกัน
‎ขออภัย
‎จำคนผิดน่ะ
‎เดี๋ยวค่ะ
‎เข้าใจว่าฉันเป็นใครอีกคนใช่ไหมคะ
‎ใช่
‎คนคนนั้นอาจเป็นฝาแฝดของฉันก็ได้
‎เอาไป
‎ไปซะ
‎หันไปทางไหนก็ได้กลิ่นเอลฟ์คลุ้งไปหมด
‎แบบนี้คงหากลิ่นยัยหนูไม่เจอแน่
‎หยุดเดี๋ยวนี้!
‎อะไรเนี่ย เฮ้ย หยุดนะ
‎คิดจะทำอะไรน่ะ
‎เจ้าไปได้ชุดนี้มาจากไหน
‎ข้าเหมามาจากคฤหาสน์แถวยามาโนเตะ
‎คฤหาสน์ไหน
‎จะไปจำรายละเอียดแบบนั้นได้ยังไงเล่า
‎เฮ้ย! เอาไปก็ต้องจ่ายสิวะ!
‎จิฮายะผู้หลงลืมเหรอคะ
‎นั่นเป็นฉายา
‎ดูเหมือนว่าจะสูญเสียความทรงจำไปทั้งหมด
‎ท่านคุ้นตาสิ่งนี้บ้างหรือไม่
‎เป็นของดูต่างหน้าของทายู
‎คทา!
‎ได้ข่าวไหมคะ
‎เรื่องที่มีลำแสง ‎ปรากฏขึ้นที่เกียวโตเมื่อเร็วๆ นี้
‎ที่อาซาฮิโระ
‎ลำแสงนั้นพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าจากห้องของทายู
‎ใช่น้องจริงๆ ด้วย
‎นั่นคือ
‎พลังของคทา
‎อิโซ! หาเจอแล้ว!
‎นั่นชุดของโซเนีย!
‎นี่เพื่อนร่วมทางของข้า
‎ผีหลอกเหรอเนี่ย
‎ไม่ใช่
‎นี่คือพี่สาวฝาแฝดของทายู
‎ข้าบังเอิญมาเจอนางที่นี่
‎นั่นสินะ
‎เล่ามาให้หมดว่าเจอชุดนี้ได้ยังไง
‎ก็อบลินที่ขายเสื้อผ้าเก่าซื้อมา ‎จากคฤหาสน์บนเขายามาโนเตะ
‎ข้าได้กลิ่นเอลฟ์ ‎จากเสื้อผ้าชุดอื่นๆ ที่เขาขนมาด้วย
‎โซเนียอาจโดนขังอยูในคฤหาสน์นั้น
‎เดาได้ดี
‎คฤหาสน์บนเขายามาโนเตะเหรอ
‎ท่านรู้จักที่นั่นรึ
‎โซเนียคนนั้นเป็นใครกันคะ
‎เด็กสาวชาวเอลฟ์
‎คนโปรดของทายู
‎เราควรจะต้องพานางไปที่ฮาโกดาเตะ
‎แต่ถูกลักพาตัวกลางทางเสียก่อน
‎กลุ่มที่ลักพาตัวเด็กไปต้องเป็นอินเฟอร์นิแน่ๆ
‎สึคุโยมิก็เคยพูดถึงคนกลุ่มนี้
‎ดูเหมือนเรากำลังตามหาศัตรูคนเดียวกัน
‎ท่านเป็นคนของกลุ่มเกราะแห่งแสงรึ
‎ใช่แล้ว
‎ไปกันเถอะ
‎ไว้ฉันจะเล่ารายละเอียดให้ฟังระหว่างทาง
‎น้องฉันเป็นผู้ใช้พลังคทา
‎- เป็นไบรท์ ‎- ใช่
‎เกราะแห่งแสง
‎ได้ข่าวว่าคทาอยู่ที่ใดสักแห่ง ‎ในปราสาทเอโดะ
‎จึงออกจากฮาโกดาเตะไปที่โตเกียว
‎น้องใช้การต่อสู้ของกองกำลังรัฐบาลใหม่
‎กับกองทัพกลุ่มโชกุนเก่า ‎เป็นเครื่องบังหน้าเข้าไปในปราสาทเอโดะ
‎น้องคงได้พบคทา ‎ก่อนที่มันจะตกอยู่ในมือของอินเฟอร์นิ
‎แต่คงโดนจับทันทีหลังจากพบคทา
‎หลังจากใช้พลังของคทาแล้ว น้องก็หายตัวไป
‎แสดงว่านั่นคือทายูจิฮายะเหรอ
‎อินเฟอร์นิที่มีรัฐบาลเมจิหนุนหลัง ‎กำลังตามหาคทานั่น
‎คทากับไบรท์ผูกพันกันอย่างลึกล้ำ
‎พวกเขาค้นหาเอลฟ์ทั่วทุกแห่ง ‎โดยหวังว่าจะเจอคทา
‎แสดงว่ามีเอลฟ์ที่เป็นอินเฟอร์นิด้วย ‎แต่จะฆ่าพวกเดียวกันไปทำไม
‎ก็คงจะฆ่าปิดปาก ‎เพื่อกลบข่าวลือที่กำลังตามหาคทา
‎น้องฉันก็คงซ่อนคทาไว้ใกล้ตัวที่นั่น
‎ทายูมอบสิ่งนี้ให้โซเนีย
‎แสดงว่าตอนนี้มันเป็นของโซเนีย
‎เราต้องเอาไปคืน
‎กองสอดแนมของเราพบสมาชิกกลุ่มอินเฟอร์นิ ‎เข้าออกคฤหาสน์นี้เป็นว่าเล่น
‎เจ้าได้กลิ่นโซเนียไหม
‎จางมาก
‎ถ้าไปถึงแดนเอลฟ์แล้ว ‎จะทำอะไรก็ได้จริงๆ เหรอ
‎ความปรารถนาทุกอย่างของเธอจะเป็นจริง
‎เพียงใช้พลังที่ซ่อนไว้ในตัว ‎อยากเจอหน้าเพื่อนที่ตายไปแล้วก็ยังได้
‎อิโซกับไรเด้นอยู่ไหน
‎ถูกนำตัวไปรักษาอีกที่หนึ่ง
‎อย่าร้อนใจไป
‎เข้าใจละ
‎หากมีเด็กที่เก่งรอบด้านอย่างเธอในกลุ่มพวกเรา
‎จะช่วยเสริมกำลังใจให้เหล่าอินเฟอร์นิมาก
‎แน่ใจเลยว่า ‎ต้องคืนชีพราชาแห่งโลกมืดให้เราได้
‎ไอ้พวกนั้นยังไม่ตายเหรอ
‎ไม่มีคทาอยู่กับตัว แต่ก็ยังอาจเป็นไบรท์
‎พาตัวกลับไปที่มาตุภูมิของเราน่าจะดีที่สุด
‎ไปกันเลย
‎ข้าได้กลิ่นยัยหนู
‎ยัยหนู!
‎ใครกัน
‎อาจารย์
‎อิโซ
‎นึกแล้วว่าแกยังไม่ตาย
‎อาจารย์โคเก็ตสึ
‎ทำไมกัน
‎เขาเป็นทหารของอินเฟอร์นิ!
‎ยัยหนู!
‎ไม่ยอมให้อินเฟอร์นิทำสำเร็จหรอก!
‎เกราะแห่งแสงเหรอ
‎คิดจะทำอะไรกับเด็กคนนั้น
‎เด็กคนนั้น…
‎เป็นไบรท์ใช่ไหมล่ะ
‎อิโซ
‎โซเนีย!
‎อิโซ!
‎ไปได้แล้ว
‎นั่นคุณอันนา เฮ้ย ไปเอารถม้ามา!
‎ครับ!
‎ไรเด้น!
‎คุณอันนา!
‎นากาโสะ
‎กลับไปที่ฐานเราก่อนเถอะครับ
‎ตกลง
‎อินเฟอร์นิคิดจะพาเด็กคนนั้นกลับมาตุภูมิพวกเขา
‎น่าจะออกเรือจากท่า
‎เราจะห้ามพวกนั้นยังไง
‎เราจะใช้เรือไล่ตามไป
‎เกราะแห่งแสงมีเรือจอดซุ่มไว้ที่อีกท่าหนึ่ง
‎ตามเขาไปจากตรงนั้นดีกว่า
‎อิโซ เจ้ารู้จักชายคนนั้นสินะ
‎เขาเคยเป็น…
‎ครูของข้า
‎เขาคือคนที่เจ้าพูดถึงที่เรือนแรมรึเปล่า
‎ข้ายอมมอบชีวิตให้อาจารย์โคเก็ตสึ
‎หากอาจารย์เพียงแต่จะเอ่ยปาก
‎และข้าก็ยอมเสี่ยงสารพัดเพื่อเขา
‎ข้าเคยภูมิใจกับตัวเองในเรื่องนั้น
‎แต่ข้าคิดผิด
‎ในท้ายที่สุด ข้าจึงได้รู้ว่า
‎ข้าเป็นเพียงเบี้ยที่เขาเขี่ยทิ้ง
‎ตัวตนที่เราคิดจะเป็น
‎มันพลิกผันง่ายดายตามสถานการณ์จริงๆ
‎แต่บางเรื่องก็ไม่เปลี่ยนนะ
‎ในใจข้าคนนี้
‎ยังมีดอกไม้แห่งความหวัง ‎ที่เอลฟ์น้อยคนนั้นมอบให้บานอยู่ไม่จาง
‎เจ้าจะทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับโซเนียใช่ไหม
‎จงรักภักดีจนวันตาย
‎เป็นวิถีของซามูไรไม่ใช่หรือไง
‎ข้าไม่ใช่ซามูไร
‎สำหรับโซเนีย
‎ข้าคือโยจิมโบ!
‎หัวหน้ากลับมาแล้ว
‎รีบเตรียมออกเรือ
‎ครับ!
‎เฮ้ย! เปิดสิ!
‎เปิดประตูนะ!
‎หักซ้ายเต็มกำลัง
‎ไม่ต้องหวั่น!
‎ลุยกันเลย
‎เจ้านาย…
‎กล้าดีนัก
‎ตอบแทนบุญคุณที่ข้าเก็บเจ้ามาเลี้ยงแบบนี้รึ
‎หาโซเนียให้เจอ!
‎ตายซะ!
‎กลับบ้านเก่าไปซะ!
‎โซเนีย!
‎อิโซ ช่วยด้วย!
‎อิโซ!
‎โซเนีย
‎อิโซ
‎ถอยไปให้ห่างประตู
‎อิโซ
‎ไม่เป็นไรใช่ไหม
‎ใช่…
‎โซเนีย!
‎อิโซ!
‎อิโซ…
‎แกตามืดบอดจนไม่เห็นทางที่ควรเดิน
‎กลับมาเชื่อฟังฉันอีกครั้งสิ
‎เป็นเบี้ยก็ต้องอยู่อย่างเบี้ย
‎ข้าจะชิงตัวโซเนียกลับไป
‎ทำไมถึงต้องหัวร้อนขนาดนี้
‎ก็แค่เอลฟ์เด็กตนเดียว
‎เพราะให้สัญญาไว้แล้ว
‎สัญญาเหรอ
‎ข้า…
‎จะรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับโซเนีย!
‎ก่อนหน้านี้ฉันพลาดเอง
‎ไม่ได้ดูให้แน่ใจว่าแกตายสนิท
‎ดังนั้น…
‎ครั้งนี้จะไม่พลาดอีกแน่
‎อิโซ!
‎อิโซ…
‎อิโซ
‎อิโซ!
‎อิโซ…
‎โซเนีย…
‎คทา!
‎เด็กคนนั้นเป็นไบรท์
‎เอาไปซ่อนไว้ที่ไหน
‎ส่งมาเดี๋ยวนี้
‎ไม่ให้! นี่เป็นของจิฮายะ!
‎อ้อ
‎อย่าหวังเลย
‎เชื่อมั่นในตัวเองสิ
‎จิฮายะ
‎เอามานี่
‎เอามาซะดีๆ
‎เอามาเดี๋ยวนี้
‎บอกให้ส่งมา!
‎อย่านะ!
‎ไวค์วารัส!
‎การไม่มีที่อยู่ของตัวเอง
‎แปลว่าเราจะไปที่ไหนก็ได้ตามใจ
‎เห็นไหมล่ะ ไปที่ไหนก็ได้
‎(หลายวันต่อมา)
‎ไม่! ไม่เอาๆ
‎กลัวน้ำ! ไม่ชอบเรือ!
‎ถ้าเจ้าได้ไปเห็นโลกกว้าง ‎นั่นจะทำให้ฝันของทายูเป็นจริง
‎ฟังเขาสิ เขาพูดถูกนะ
‎ก็ได้
‎อย่ามาทำเหมือนเป็นเด็กนะ
‎ขออภัยขอรับ คุณหนู
‎คุณอันนา ฝากดูแลโซเนียด้วยนะขอรับ
‎ค่ะ
‎สัญญา…
‎สัญญาว่าจะกลับมา!
‎เราหาคทาไม่เจอ
‎เราคงต้องรวมแผ่นดินนี้
‎ด้วยพลังของเราเอง
‎เด็กนั่น…
‎เฮ้ย!
‎จะดีเหรอ
‎มนุษย์จะจัดการกับเรื่องต่างๆ ‎ด้วยความสามารถตัวเอง
‎โลกของออร์คไม่ทำอย่างนั้นกันหรือไง
‎โลกของออร์คก็เหมือนกันแหละ
‎แสงสว่างให้กำเนิดความมืด ‎ซึ่งแรงกล้าเท่าเทียมกับแสงสว่าง
‎ทั้งสองมีประโยชน์ ทั้งสองมีความหมาย
‎ไม่ว่าใครต่างก็เผยแสงสว่าง ‎และพกพาความมืดด้วยกันทั้งนั้น
‎ไม่ละอายต่อแสงสว่าง ไม่เกรงกลัวความมืด
‎นั่นคือวิถีชีวิตของข้า
‎สุดท้ายแล้วแสงจะไปทางไหน
‎มันจะส่องสว่างให้กับสิ่งใด
‎เป็นเรื่องที่ไม่มีใครรู้
‎ไม่ช้าก็เร็ว จะมีคนพูดถึงแสงขึ้นมาอีกครั้ง
‎คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม